ΤΣΙΤΣΟΣ κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αίτηση/Έφεση Αρ.: 28 /2020, 13/4/2021

(1),4

(2),8 και 9, Δ.64, στη νομολογία, στην διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και/ή στη νομολογία του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου XXXXX Ορφανίδου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι ζητήθηκε από γραφείο χρηματοοικονομικών συμβούλων να ετοιμάσουν υπολογισμό του λογαριασμού του επίδικου δανείου. Αναφέρει περαιτέρω ότι ετοιμάστηκε σχετική έκθεση, την οποία επισυνάπτουν ως τεκμήριο 1, για να καταδείξει ότι το ποσό που αφορά σχετικές ειδοποιήσεις πλήττει το κύρος τους. Το τεκμήριο 1 υποδεικνύει, κατά την θέση της ενόρκως δηλούσας, τις παράνομες και παράτυπες χρεώσεις που οι καθ'ων η αίτηση προέβηκαν. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 2 την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι από το ποσό των CHF482.591,13 που η καθ'ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι οφείλεται, ποσό εκ CHF187.859,90 αντιστοιχεί σε παράνομες υπερχρεώσεις με αποτέλεσμα το πραγματικό υπόλοιπο μέχρι την 31/12/18 είναι CHF294.731,

1. Οι καθ'ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του εργοδοτούμενου τους XXXXX Χριστοφόρου διά της οποίας προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
2. Η υπό κρίση αίτηση υπόκειται σε απόρριψη επί του ότι δεν υφίσταται οιοσδήποτε καλός λόγος προκειμένου για άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και οι Αιτητές-Εφεσείοντες έχουν αποτύχει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο θετικά προς τούτο.
3. Δεν έχει καταδειχθεί τέτοια μαρτυρία και/ή ικανοποιητικά στοιχεία από τους Αιτητές-Εφεσείοντες κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται η θετική ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Σεβαστού Δικαστηρίου υπέρ της αίτησης.
4. Οι διωκόμενοι υπό των Αιτητών-Εφεσειόντων προς εισαγωγή ισχυρισμοί δεν συνιστούν αναγκαίο υλικό και/ή στοιχεία προς αντίκρουση και/ή που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που οι Καθ'ων η Αίτηση-Εφεσίβλητοι προέβαλαν στην καταχωρηθείσα στις 27/1/21 Ειδοποίηση περί προθέσεως Ένσταση των στην υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αίτηση-Έφεση αφορώσιν ειδικότερα τα κατά νόμω επίδικα ζητήματα.
5. Η προτεινόμενη προς καταχώρηση Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση δεν αντιστοιχεί και/ή δεν εξυπηρετεί τη φύση και τις ανάγκες της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αίτηση-Έφεσης και/ή όσα ο νομοθέτης όρισε περιοριστικά εκ της οικείας νομοθεσίας.
6. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης ασκείται σε συνάρτηση με τα θέματα που αναδύονται ως επίδικα κατά νόμω ενώπιον του και δεν υπερβαίνουν τούτα.
7. Η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αίτηση-Έφεση δεν συνιστά το κατάλληλο δικονομικό διάβημα θεώρησης της νομιμότητας και/ή υπολογισμού των εναπομεινασών υποχρεώσεων των Αιτητών-Εφεσειόντων και/ή της ορθότητας ή μη τούτων ως απορρέουν από πιστωτική διευκόλυνση που εξασφάλισαν από τους Καθ'ων η Αίτηση-Εφεσίβλητους.
8. Άνευ οιουδήποτε επηρεασμού, οι διωκόμενοι υπό των Αιτητών-Εφεσειόντων προς εισαγωγή ισχυρισμοί δια της υπό κρίση αιτήσεως συνίστανται μεταγενέστερης ημερομηνίας από την καταχώρηση συναφών ένδικων μέσων και/ή εδύνατο να τεθούν σε προγενέστερο χρόνο.
9. Οι Αιτητές-Εφεσείοντες κωλύονται (are estopped) ένεκα ιδίων δηλώσεων και/ή συμπεριφοράς, να αξιώνουν ενώπιον του Δικαστηρίου όπως τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τοιαύτων ισχυρισμών στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον Αίτηση/Έφεση.
10. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα λειτουργήσει ενάντια στην ιδέα της Δικαιοσύνης την οποία το παρόν Δικαστήριο είναι επιφορτισμένο να περιφρουρήσει από αλλότρια και/ή αδικαιολόγητα και/ή έκνομα κίνητρα των Αιτητών-Εφεσειόντων.
11. Η υπό κρίση Αίτηση συνιστά φύσει καταχρηστική και/ή οι Αιτητές-Εφεσείοντες ενήργησαν κατά πάντα και/ή εκ της συμπεριφοράς των και/ή προώθησαν την εκκρεμούσα διαδικασία κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse οf judicial process) και χρόνου.
12. Η καταχώρηση αφ' εαυτή της υπό κρίση Αίτησης και τυχόν έγκρισή της από το Σεβαστό Δικαστήριο αποτελεί και απολήγει σε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των Καθ'ων η Αίτηση-Εφεσιβλήτων. Οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, με τους αιτητές να υποστηρίζουν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος και με τους καθ'ων η αίτηση να υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο. Το Δικαστήριο, για σκοπούς της παρούσας απόφασης λαμβάνει υπόψιν του τόσο την αίτηση και την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, όσο και τα όσα αναφέρθηκαν κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Νομικό υπόβαθρο σε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελεί ο Θεσμός 4

(2)της Δ.48 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, ο οποίος έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Με βάση την πιο πάνω διαταγή, δεν είναι επιτρεπτή πλέον κατά την εκδίκαση τέτοιας φύσεως αιτήσεων, σε περίπτωση αμφισβητούμενων γεγονότων, η προσαγωγή μαρτυρίας, τηρουμένου του δικαιώματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα δυνάμει της Δ.39. Σκοπός της Δ.48 Θ4

(2)είναι να δοθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα γεγονότα που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις τους. Το κατά πόσο θα εγκριθεί ένα τέτοιο αίτημα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ανδρέου κ.ά.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510). Μοναδικό κριτήριο για έγκριση αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η προβολή καλού λόγου από πλευράς αιτητή, ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης του. Το τι αποτελεί καλό λόγο δεν καθορίζεται στην εν λόγω Διαταγή. Έχοντας κατά νουν όμως τον σκοπό που θέλει να υπηρετήσει, θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνδυασμό με το δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Αυτό όμως δεν είναι απόλυτο. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η μαρτυρία με την οποία γίνεται προσπάθεια να προσαχθεί με ένορκη δήλωση, η φύση των θεραπειών που η αίτηση επιδιώκει, αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης ή και απάντησης των θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση. Η αμφισβήτηση γεγονότων από μόνη της, δεν μπορεί να αποτελέσει χωρίς άλλο, καλό λόγο για να προσαχθεί επιπρόσθετη μαρτυρία, ή για σκοπό απάντησης ισχυρισμών του αντιδίκου. Ο αιτητής θα πρέπει να θέσει τέτοια στοιχεία έτσι ώστε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει ανάγκη απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Αντρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, επιτράπηκε η καταχώριση δύο συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων αφού κρίθηκε ότι δεν αφορούσε εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας ή για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των αιτητών αλλά για διευκρινίσεις ή ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να επιτραπεί να προβληθούν έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων στην κυρίως αίτηση. Στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643, είχε προκύψει ότι η επανάληψη του περιεχομένου της αρχικής ένορκης δήλωσης που είχε τεθεί στην κυρίως αίτηση δεν αποτελεί καλό λόγο. Προκύπτει επίσης ότι για να κριθεί το κατά πόσο στοιχειοθετείται καλός λόγος, δεν είναι απαραίτητο να επισυνάπτεται αυτούσια η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που ζητείται να καταχωρηθεί αλλά σε κάθε περίπτωση ο αιτητής θα πρέπει να θέτει και να εξειδικεύει τα απαραίτητα εκείνα γεγονότα που θα έχει σαν αποτέλεσμα το Δικαστήριο να γνωρίζει το περιεχόμενο της για να μπορεί να τα αξιολογήσει και να κρίνει κατά πόσο είναι αναγκαία η καταχώριση της. Στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφ. Αρ. 29/14 ημερ. 3/11/16, τέθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικήένορκηδήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλούλόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Το πρώτο θέμα που πρέπει να εξεταστεί είναι το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας, θέμα που εγείρεται ως ξεχωριστός λόγος ένστασης. Δεδομένου ότι είχε καταχωριστεί και προηγουμένως - συγκεκριμένα στις 2.3.2021 - πανομοιότυπη αίτηση, η οποία στις 31.3.2021 απερρίφθη από το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση, η κα Πεύκου στην αγόρευση της επικαλείται αυτήν την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και είναι η θέση της ότι η προώθηση όμοιου αιτήματος από πλευράς αιτητών αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η συνήγορος των καθ'ων η αίτηση παρέπεμψε το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. Αντίθετη φυσικά είναι η θέση της πλευράς των αιτητών που υποστηρίζουν ότι δεν συντρέχει λόγος για απόρριψη της αίτησης. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Η αίτηση ημερομηνίας 2.3.2021 απερρίφθη δια τον λόγο ότι η νομική βάση του αιτήματος δεν περιλάμβανε το άρθρο το οποίο θα παρείχε δικαιοδοσία στο Δικαστήριο για να επιληφθεί της αίτησης. Το Δικαστήριο δεν προχώρησε στην εξέταση της ουσίας της και την απέρριψε λόγω του νομικού αυτού ολισθήματος από πλευράς αιτητών. Θεωρώ ότι ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκε η αίτηση ημερομηνίας 2.3.2021 και δεδομένου ότι το Δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην εξέταση της ουσίας της, δεν μπορεί να επενεργήσει με τρόπο ώστε να θεωρηθεί ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Ως εκ τούτου αυτός ο λόγος απορρίπτεται. Προχωρώντας στην ουσία της αίτησης, αυτό που οι αιτητές επιζητούν είναι η καταχώρηση έκθεσης, που ετοιμάστηκε από εγκεκριμένο γραφείο χρηματοοικονομικών συμβούλων, με την οποία καταδεικνύονται οι παράνομες και παράτυπες χρεώσεις στις οποίες, κατά τη θέση τους, προέβηκαν οι καθ'ων η αίτηση. Στην αγόρευση του ο συνήγορος για τους αιτητές, αναφέρει ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση έχει σκοπό να θίξει το θέμα των καταχρηστικών ρητρών των επίδικων συμφωνιών, κάτι που σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης, ο Εθνικός Δικαστής οφείλει να εξετάζει αυτεπάγγελτα. Αναφέρουν περαιτέρω ότι συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν έχει αντικρουστικό χαρακτήρα και ότι η αναγραφή λανθασμένου ποσού στις ειδοποιήσεις επιφέρει ακυρότητα ή εν πάση περιπτώσει δημιουργεί πρόβλημα στις προσβληθείσες ειδοποιήσεις. Είναι επίσης η θέση των αιτητών ότι στην Ειδοποίηση ΙΒ δεν αποκρυσταλλώνεται οποιοδήποτε τυχόν πραγματικό οφειλόμενο υπόλοιπο και ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι σε απόλυτη συνάρτηση με την ήδη καταχωρημένη ένορκη δήλωση. Οι εξουσίες του Δικαστηρίου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση είναι καθορισμένες από το Μέρος VIA του Νόμου 9/65 και είναι εντός αυτού του νομικού πλαισίου που θα πρέπει να κινηθεί. Δεν θα προχωρήσω να εξετάσω το πλαίσιο αυτό και αν η κυρίως αίτηση θα έχει επιτυχία. Αυτό θα γίνει κατά την εξέταση της αίτησης και μετά που θα ακουστούν οι δύο πλευρές επί της ουσίας της. Σίγουρα όμως δεν είναι δυνατό το Δικαστήριο να προβεί σε ανάλυση καταστάσεων, λογαριασμών και χρεώσεων ή πιστώσεων που δυνατό να έγιναν και να καταλήξει ποιο ήταν ή αν το αξιούμενο ποσό ήταν το πραγματικό οφειλόμενο υπόλοιπο και αν υπήρχαν παράνομες χρεώσεις, μη δικαιούμενοι τόκοι και έξοδα. Οι αιτητές επιθυμούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση με τεκμήριο αίτηση εγκεκριμένου λογιστή, ως ανέφεραν, διά της οποίας θα φαίνεται πως διαπιστώνονται παράνομες χρεώσεις. Η ένορκη δήλωση αυτή κρίνω ότι δεν συναρτάται με τα ζητήματα που εξετάζονται ως αυτά καθορίζονται στον νόμο στην κυρίως αίτηση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην υφίσταται καλός λόγος για να δοθεί η άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όπως αναφέρει και ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση, τα ζητήματα αυτά θα εξεταστούν κατά την εξέταση της αγωγής 157/2016. Δεν θεωρώ ορθό να προχωρήσω περαιτέρω ως προς αυτά τα ζητήματα για αποφυγή του κινδύνου να υπεισέλθω σε θέματα τα οποία θα εξεταστούν στο πλαίσιο της κυρίως αίτησης, δεδομένου ότι αυτή εκκρεμεί για ακρόαση. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).......... Λ. Μουγής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο