CARAMONDANI ENGINEERING CONSULTANCY LIMITED ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας μέσω Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακος, Γενική Αίτηση αρ.: 12 /2019, 2/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 12 /2019 Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, άρθρα 39-
- Μεταξύ:- CARAMONDANI ENGINEERING CONSULTANCY LIMITED Αιτητές -και- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας μέσω Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακος Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 2 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για αιτητές: Η κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια ΔΕΠΕ Για καθ'ου η αίτηση: Η κα Μενοίκου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές με την αίτηση τους εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διορθώνεται και/ή τροποποιείται το κτηματολογικό μητρώο ούτως ώστε να αναφέρεται ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX,Φ/ΣχXL/49, τεμάχιο 98/8 στα Πυργά, τοποθεσία Κότσινες, επαρχία Λάρνακας, η εταιρεία CARAMONDANI ENGINEERING CONSULTANCY LIMITED. Η αίτηση βασίζεται στο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224, ως ετροποποιήθη, άρθρα 39-65, 80, 6, 27, 28 και 58, επί των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό Κ.5,6,7,16 και 17, ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου, υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του XXXXX Γεράρδου Καραμοντάνη. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι είναι εκ των διευθυντών και γραμματέας της αιτήτριας εταιρείας, γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά αλλά και από πληροφορίες που έλαβε από τους προκατόχους του και από νομική συμβουλή. Αναφέρει περαιτέρω ότι περί το 1979, εγγράφηκε με αρ. φακέλου D5717/79, το ακίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX, Φ/ΣχXL/49, τεμάχιο 98/8 στα Πυργά, τοποθεσία Κότσινες, επαρχία Λάρνακας, στο όνομα μίας εταιρείας με την επωνυμία Καρένκο Λτδ. Από έρευνα στον Έφορο Εταιρειών, η μοναδική επωνυμία που περιλαμβάνει το όνομα Καρένκο είναι η εμπορική επωνυμία Carenco Surveyors, της οποίας ιδιοκτήτης είναι η αιτήτρια εταιρεία. Αναφέρει στη συνέχεια ότι δεν υπάρχει οντότητα Kαρένκο Λτδ και η αναφορά στην έρευνα του Εφόρου Εταιρειών, Τεκμήριο Β, σε Καρένκο Λτδ σημαίνει ότι κάποιος αιτήθηκε την έγκριση τέτοιου ονόματος. Για την πιο πάνω κατάσταση ενημερώθηκε και το κτηματολόγιο το οποίο με δική του επιστολή αποδέχθηκε τα πιο πάνω, αναφέροντας ότι για να μπορέσει να γίνει σχετική διόρθωση θα πρέπει να προσκομιστεί σχετικό διάταγμα από το Δικαστήριο. Το ίδιο είχε λεχθεί από το Κτηματολόγιο όταν προσπάθησαν να προβούν σε διόρθωση του λάθους περί το 2011-
- Μετά το θάνατο του XXXXX Καραμοντάνη, ο οποίος χειρίζετο το θέμα, περιήλθε στην αντίληψη τους το ζήτημα αυτό και αποφάσισαν να αποταθούν σε δικηγόρο. Είναι τέλος η θέση του ότι πρόκειται περί λανθασμένης εγγραφής στο κτηματικό μητρώο και η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία ώστε να αποκατασταθεί η τάξη και η πραγματική πρόθεση των μερών και να υπάρχει καταγραφή στο μητρώο. Ο καθ'ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση, υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση της XXXXX Τουλούπη, Κτηματολογικής Λειτουργού Β' τάξης στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας και υπεύθυνης του κλάδου εγγραφής, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους: «Α. Προδικαστική Ένσταση ότι η Αίτηση/Έφεση είναι απαράδεκτη καθότι δεν αποτελεί το ορθό νομικό ένδικο μέσο για το απαιτούμενο Διάταγμα που ζητά η Αιτήτρια εταιρεία και/ή Αιτήτρια δεν δύναται να αξιώνει εγγραφή ακινήτου στο όνομα της και/ή ιδιοκτησιακό δικαίωμα μέσω Αίτησης για διόρθωση ή τροποποίηση κτηματολογικού μητρώου και/ή μέσω της επίδικης Αίτησης και/ή Αίτησης/Έφεσης. Β. Προδικαστική Ένσταση ότι, ο Καθ΄ ου η Αίτηση, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, δεν θα έπρεπε να ενάγεται και/ή η Αιτήτρια δεν έχει εναγάγει και/ή συνενώσει τα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή τους αναγκαίους διάδικους και/ή δεν υπάρχει απόφαση του Διευθυντή εν τη εννοία του Νόμου, η οποία να προσβάλλεται με την επίδικη Αίτηση.» (γ) Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η Αίτηση δεν αποτελεί το ορθό ένδικο μέσο για διεκδίκηση εγγραφής ακινήτου και/ή διεκδίκηση και/η αναγνώριση ιδιοκτησιακού δικαιώματος και/ή διά τροποποίησης και/ή διόρθωσης του Κτηματολογικού μητρώου και/ή η διαδικασία που ακολουθείται δεν είναι η ενδεδειγμένη διότι δεν ενάγονται και/ή δεν συνενώνονται οι ορθοί διάδικοι και/ή τα ενδιαφερόμενα μέρη όσον αφορά στο ιδιοκτησιακό δικαίωμα.
- Δεν υφίσταται οποιαδήποτε απόφαση του Διευθυντή εν τη εννοία του Νόμου, η οποία να προσβάλλεται από την Αιτήτρια και/ή παραδεκτά.
- Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις και/ή δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
- Δεν προβάλλονται βάσιμοι, εύλογοι και τεκμηριωμένοι λόγοι για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή η χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών δεν είναι δίκαιη και/ή λογική και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις και/ή δεν δικαιολογείται κάτω από τη σχετική νομοθεσία και/ή Κανονισμούς και/ή από τις αρχές της επιείκειας.
- Δεν πρόκειται περί διόρθωσης λάθους του Διευθυντή εν τη έννοια του Νόμου.
- Ενόψει των πιο πάνω, η Αίτηση είναι απαράδεκτη, αδικαιολόγητη, καταχρηστική και ενάντια στο συμφέρον της Δικαιοσύνης.» Μετά την καταχώριση της ένστασης, οι αιτητές, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, καταχώρισαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία επισυνάπτεται βεβαίωση-δήλωση του XXXXX Χριστοφόρου, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου και ο οποίος δηλώνει ότι συμφώνησε και πώλησε το ακίνητο στην αιτήτρια εταιρεία που είναι ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας Carenco Surveyors. Αναφέρει περαιτέρω ότι πρόσφατα έχει ενημερωθεί ότι εκ λάθους η εγγραφή έγινε σε εταιρεία με το όνομα Καρένκο Λτδ, αφού τέτοια εταιρεία δεν υπήρχε ούτε το 1979 που έγινε η μεταβίβαση, αλλά ούτε και σήμερα. Η συμφωνία ήταν να το πωλήσει και μεταβιβάσει, όπως και έπραξε το 1979, στην εταιρεία Caramondani Engineering Consultancy Limited, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας Carenco Surveyors και εκ λάθους και παραδρομής εγγράφηκε στο όνομα ανύπαρκτης οντότητας. Οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, επικαλούμενες και σχετική νομολογία. Η θέση της αιτήτριας είναι ότι πρόκειται περί λάθους, και που ο διευθυντής του κτηματολογίου έχει εξουσία να διορθώσει στο κτηματικό μητρώο. Αντίθετη είναι η θέση του καθ'ου η αίτηση ο οποίος έχει σαν κεντρικό άξονα της επιχειρηματολογίας του τη λήψη του λανθασμένου δικονομικού μέτρου από πλευράς αιτήτριας. Βάση του αιτήματος, ως έχει τεθεί και από την αιτήτρια, είναι το άρθρο 61 του κεφ.224 που προβλέπει τα ακόλουθα: 61.—
(1)Ο Διευθυντής δύναται να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε βιβλίο ή σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, και κάθε τέτοιο Μητρώο, βιβλίο, σχέδιο ή πιστοποιητικό εγγραφής που διορθώθηκε με τον τρόπο αυτό έχει την ίδια εγκυρότητα και ισχύ όπως αν το λάθος αυτό ή η παράλειψη αυτή να μην είχε γίνει.
(2)Όταν λόγω λάθους, παράλειψης, ψευδούς βεβαίωσης ή ψευδούς παράστασης που έγινε καλή τη πίστει ή δόλια, διενεργηθεί οποιαδήποτε εγγραφή σε οποιοδήποτε βιβλίο Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ο Διευθυντής δύναται, μετά την διαπίστωση των αληθινών γεγονότων, να προβεί σε ακύρωση της εγγραφής αυτής καθώς και κάθε πιστοποιητικού που σχετίζεται με την εγγραφή αυτή. .
(3)Καμιά τροποποίηση, διόρθωση ή ακύρωση δεν διενεργείται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)ή
(2)εκτός αν δοθεί από το Διευθυντή προηγούμενη ειδοποίηση τριάντα ημερών σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να επηρεάζεται από αυτή, και οποιοδήποτε πρόσωπο δύναται, εντός της περιόδου των τριάντα ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία δόθηκε η ειδοποίηση αυτή, να καταχωρήσει ένσταση στο Διευθυντή ο οποίος για τούτο εξετάζει αυτή και δίνει ειδοποίηση για την απόφασή του επί αυτής στον ενιστάμενο. Με βάση τις πρόνοιες της πιο πάνω διάταξης δίδεται η δυνατότητα στον Διευθυντή του Κτηματολογίου να προβεί σε διόρθωση λάθους ή παράλειψης στο κτηματικό μητρώο. Από τα γεγονότα ως αυτά γίνονται δεκτά και από τις δύο πλευρές προκύπτει ότι το 1979 το ακίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX Φ/Σχ XL/49, τεμάχιο 98/8 τοποθεσία Κότσινες στα Πυργά, Επαρχία Λάρνακας, εγγράφηκε επ'ονόματι της εταιρείας Καρένκο Λτδ από την Λευκωσία (βλ. Τεκ.Α αίτησης και Τεκ.7β ένστασης). Προγενέστερη εγγραφή ήταν στο όνομα κάποιου XXXXX Παναγιώτου Χριστοφόρου. Πέραν του πιο πάνω και από τις δύο πλευρές δεκτού δεδομένου, η κάθε πλευρά προβάλλει τις δικές της θέσεις. Η πλευρά της αιτήτριας, που έχει και το βάρος απόδειξης της αίτησης, προβάλλει τη θέση ότι η εγγραφή του επίδικου ακινήτου στην εταιρεία Καρένκο Λτδ είναι λανθασμένη αφού δεν υπάρχει οντότητα με τέτοιο όνομα. Η μοναδική επωνυμία που περιλαμβάνει το όνομα «Καρένκο» είναι η εμπορική επωνυμία Carenco Surveyors της οποίας ιδιοκτήτης είναι η αιτήτρια εταιρεία. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα ότι το ακίνητο ενεγγράφηκε στο όνομα της Καρένκο Λτδ, θα πρέπει αρχικά να λεχθεί ότι δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για λάθος του κτηματολογίου, ότι δηλαδή η κατ'ισχυρισμόν λανθασμένη εγγραφή έγινε από παράλειψη ή λάθος ή ακόμα και αβλεψία του κτηματολογίου. Εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αλλά ούτε και τέτοια εισήγηση υπάρχει από την αιτήτρια περί λάθους του κτηματολογίου. Αυτό που καταγράφεται στην αίτηση είναι ότι πρόκειται περί εγγραφής που χρήζει διόρθωσης χωρίς να αποδίδεται λάθος στο κτηματολόγιο. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν. Σταύρου κ.ά Πολ.Έφεση Αρ.156/2010 ημερ.25/3/15, απόφαση που την επικαλείται και η πλευρά της αιτήτριας, γίνεται αναφορά για τις δυνατότητες του Διευθυντή να διορθώσει λάθη ή παραλείψεις ως εξής: Υπάρχει πλούσια νομολογία για τις δυνατότητες του Διευθυντή να διορθώσει λάθη ή παραλείψεις του Κτηματολογίου. Στην υπόθεση Papaloizou v. Themistokleous 22 CLR 177, κρίθηκε ότι το άρθρο 59 του παλαιού Νόμου, που αντιστοιχεί στο σημερινό άρθρο 61 του Κεφ. 224, προσφέρεται όπου υπάρχει ισχυρισμός για λάθη στα βιβλία ή σχέδια του Κτηματολογίου. Όπως εξηγήθηκε περαιτέρω στη Λοΐζου ν. Πολεμίτη
(1998)1Γ ΑΑΔ 1349, ένα τέτοιο θέμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Διευθυντή στον οποίο και θα πρέπει να παραπέμπεται και «μόνο αφού αυτός αποφασίσει μπορεί το θέμα να αχθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με Έφεση». Όμως σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι σαφείς οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ περιουσιακής διαφοράς και παράλειψης ή λάθους του Κτηματολογίου, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί αρκετή νομολογία επί του θέματος. Στη Hassidoff v. Santi and others
(1970)1 CLR 220, η οποία αφορούσε διπλή εγγραφή, κρίθηκε ότι η περίπτωση ήταν προφανώς περίπτωση που τα δικαιώματα των διαδίκων θα έπρεπε να αποφασιστούν από δικαστήριο στα πλαίσια αγωγής. Θεωρήθηκε ότι δεν θα ήταν ασφαλές υπό τις συνθήκες της υπόθεσης εκείνης, που απαιτείτο η λήψη και αξιολόγηση μαρτυρίας και μάλιστα μη αποδεκτής κατά το δίκαιο της απόδειξης, να αφεθεί το θέμα για να αποφασιστεί από το Διευθυντή με απλή σύγκριση στοιχείων που υπήρχαν στους φακέλους του Κτηματολογίου. Τα νομολογηθέντα στη Hassidoff, επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια στη Socratous v. Mezou
(1975)1 CLR 62, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής, σε ελεύθερη μετάφραση:- «Έχοντας εξετάσει τις υποθέσεις εκείνες, έχουμε την εντύπωση ότι η τάση που προκύπτει από τις πρόσφατες αυθεντίες είναι ότι όταν χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία από το διευθυντή αναφορικά με νομικά δικαιώματα σε γη, για να είναι σε θέση να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματολογικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, ο μηχανισμός που προβλέπεται από το α.61 δεν πρέπει να ενεργοποιείται, γιατί η θεραπεία επαφίεται στα Πολιτικά Δικαστήρια με όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες που αφορούν ένορκη μαρτυρία, αποδεκτότητα μαρτυρίας και γενικά τους βασικούς κανόνες απονομής της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο αυτό δεν έχει αμφιβολία ότι, τόσο ως θέμα αρχής και αυθεντίας, οι δηλώσεις που αναφέρονται από πρόσφατη νομολογία είναι ορθές, και τις υιοθετεί.» Στην Παναγιώτου ν. Χ΄΄Κυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362, αναφέρθηκε ότι η διαδικασία του άρθρου 61 του Κεφ. 224 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που το λάθος μπορεί εύκολα να βρεθεί και να διορθωθεί από στοιχεία εντός του Κτηματολογίου, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για έρευνα εκτός του Κτηματολογίου και λήψη μαρτυρίας η οποία ενίοτε μπορεί να είναι και περίπλοκη (βλ. επίσης Φελλά κ.α. ν. Χ΄΄Σάββα
(2002)1Γ ΑΑΔ 2075). Περαιτέρω στην υπόθεση Νικολάου ν. Βλαδιμήρου Πολ.Έφεση Αρ.320/13 ημερομηνίας 24/6/20 όπου γίνεται αναφορά και στην υπόθεση Σταύρου (ανωτέρω) τέθηκαν τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω, οι διαπιστώσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου περί ασάφειας και ερωτηματικών που γεννώνται από τη μαρτυρία του είναι δικαιολογημένες. Σε τέτοιου είδους υποθέσεις θα πρέπει οι παραλείψεις ή τα λάθη να φαίνονται ξεκάθαρα μέσα από τα έγγραφα του Κτηματολογίου και να μην απαιτείται εξωγενής έρευνα.» Στην υπό εξέταση υπόθεση δεν πρόκειται για διόρθωση λάθους στο κτηματικό μητρώο, ως το επικαλείται η αιτήτρια, το οποίο μπορεί να βρεθεί και να διορθωθεί από στοιχεία εντός του κτηματολογίου. Τα όσα η αιτήτρια αναφέρει, ότι δηλαδή η Καρένκο Λτδ είναι ανύπαρκτη οντότητα και υπάρχει μόνο η εμπορική επωνυμία Carenco Surveyors της οποίας ιδιοκτήτρια είναι η Caramondani Engineering Consultancy Limited, είναι αναφορές για τις οποίες αφενός μεν είναι απαραίτητη η διακρίβωση γεγονότων, αφετέρου δε δεν μπορούν να διακριβωθούν από στοιχεία που τηρούνται στο κτηματολόγιο. Το ζήτημα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο με τα όσα τίθενται στην ένσταση που ο διευθυντής καταχώρισε και για τα οποία το παρόν Δικαστήριο δεν αποφαίνεται βέβαια. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, ότι στις 4/2/80 η εταιρεία Καρένκο Λτδ καταχώρισε αίτηση για αναγκαστική απόκτηση διόδου και ανοίχθηκε ο φάκελος Α118/1980 με ένορκη δήλωση του XXXXX Καραμοντάνη που δηλώνει μέτοχος της εταιρείας (βλ.Τεκ.1 ένστασης). Επισυνάπτεται επίσης άδεια οικοδομής,Τεκ.2, πιστοποιητικό έγκρισης, Τεκ.3 και πάλι στο όνομα Καρένκο Λτδ, ως επίσης και επιστολή του Σ. Καραμοντάνη προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας που υπογράφει δια την Καρένκο Λτδ. Συνεπώς δεν είναι από τις περιπτώσεις που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του διευθυντή να διορθώσει λάθος στο κτηματικό μητρώο δυνάμει του άρθρου 61 του Κεφ.224. Αυτό που στην ουσία επιζητείται είναι η εγγραφή του επίδικου ακινήτου από την εταιρεία Καρένκο Λτδ, στο όνομα της οποίας είναι εγγεγραμμένο, ως προκύπτει από το κτηματικό μητρώο και να εγγραφεί επ'ονόματι της αιτήτριας εταιρείας. Είναι θεωρώ ζητήματα που δε μπορούν να αποφασιστούν στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης χωρίς έρευνα, λαμβάνοντας υπόψιν τα όσα ο καθ'ου η αίτηση θέτει με την ένσταση του για προγενέστερες διαδικασίες που προωθήθηκαν στο όνομα της Καρένκο Λτδ. Η αιτήτρια στην αγόρευση της επικαλείται την εφαρμογή της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην περίπτωση που η αίτηση κριθεί από το Δικαστήριο ως παράτυπη. Στην υπόθεση C.M.A Holdings Ltd v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd Πολ.Έφεση 265/14 ημερομηνίας 21/12/18 παρατίθενται οι νομολογιακές αρχές ως προς την εφαρμογή της Δ.64 ως ακολούθως: «Η νομολογία έθεσε με σαφήνεια τα τελευταία χρόνια το πλαίσιο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να διασώσει ή να θεραπεύσει δικονομικό μέτρο που παρεκκλίνει από τους θεσμούς, στη βάση της Δ.64. (Βλ. Ανδρέας Γεωργιάδης Λτδ ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A176, Πολ. Έφ. Αρ. 177/2011, ημερ. 15/5/2017). Στην εν λόγω απόφαση, με αναφορά σε νομολογία (Σκάρου ν. Χριστοδούλου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 1333, Landbroke Group Plc v. Παπακόκκινου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1535, Μιχαήλ Ττούνια
(2004)1 Α.Α.Δ. 113, κ.ά.),τονίστηκε ότι το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπως αποτιμάται υπό το πρίσμα των εκατέρωθεν υποχρεώσεων των διαδίκων, καθώς και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης. Ό,τι λαμβάνεται ιδιαιτέρως υπόψη, ανάμεσα στα άλλα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι και ο δυσμενής επηρεασμός του αντιδίκου, ως το αποτέλεσμα που επιφέρει η επικαλούμενη παρατυπία. Στην υπόθεση Ans Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC κ.ά.
(2014)2(B) A.A.Δ. 1348, στη σελ. 1359 αναφέρθηκε ότι ″Με τη νέα Διάταξη 64, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Διαδικαστικό Κανονισμό 2/95, η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει πάντοτε να κλίνει υπέρ της διάσωσης οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου που παρεκκλίνει από τους θεσμούς, ενώ προηγουμένως αυτό θα εθεωρείτο άκυρο. Ωστόσο, στη νομολογία τονίζεται ότι η Δ.64 δεν είναι πανάκεια και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να θεραπεύει θεμελιώδεις παραλείψεις και ελαττώματα ασύνδετα προς αυτούς″. Στη βάση της νέας Δ.64, που κατήργησε τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί είτε να θεωρήσει τη μη συμμόρφωση θεραπεύσιμη και να εκδώσει διάταγμα για διόρθωση και άρση της παρατυπίας, είτε να παραμερίσει τη διαδικασία. Προεξάρχον κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της άρσης της παρατυπίας είναι να μην οδηγεί σε πασιφανή αδικία την άλλη πλευρά. (Βλ. Φαλέκκος ν. Χριστοφίδη
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2534 και Ans Secretaries Ltd (ανωτέρω)).» Στην παρούσα περίπτωση κρίνω ότι δεν πρόκειται για παρατυπία που μπορεί να θεραπευθεί κατ'επίκληση της Δ.64 και χωρίς να προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά. Η Δ.64, ως νομολογιακά έχει τεθεί δεν αποτελεί πανάκεια και εφαρμόζεται εκεί όπου δεν πρόκειται για θεμελιώδεις παραλείψεις και ελαττώματα ασύνδετα προς τους θεσμούς. Όπως έχει εξηγηθεί προηγουμένως, καλείται ο διευθυντής να προβεί σε διόρθωση του μητρώου διόρθωση για την οποία δεν έχει εξουσία δυνάμει του άρθρου 61 του Κεφ.224 να πράξει. Με βάση τα έγγραφα στο φάκελο του κτηματολογίου είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της εταιρείας Καρένκο Λτδ. Υπάρχουν και διαβήματα, κατά τη θέση του κτηματολογίου, που έγιναν στο όνομα της εταιρείας Καρένκο Λτδ. Αυτό προϋποθέτει έρευνα και εκτός του κτηματολογίου, όπως λόγου χάριν στον Έφορο Εταιρειών, για διαπίστωση γεγονότων. Δεν είναι λάθος, ακόμα και αν κριθεί ως τέτοιο, που μπορεί να διορθωθεί από στοιχεία στο φάκελο του κτηματολογίου δυνάμει του άρθρου 61 του Κεφ.224 στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Δεν πρόκειται για παρατυπία, ως την επικαλείται η αιτήτρια, που μπορεί να αρθεί δυνάμει της Δ.64, αφού το ένδικο μέσο που λήφθηκε για διόρθωση της λανθασμένης εγγραφής, ως και πάλι την αναφέρει η αιτήτρια, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση με τα στοιχεία, ως ανωτέρω έχουν τεθεί. Έχοντας κατά νουν τα πιο πάνω, κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του καθ'ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. (Υπ)........ Λ. Μουγής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο