702 UNIT LTD ν. Νεοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 129 / 2020, 19/2/2021

(2), 8 και 9, Δ.59, Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο δίκαιο της επιείκειας και στις γενικές συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου XXXXX Ττέκκη. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η ανάγκη καταχώρισης της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης παρουσιάστηκε για δύο λόγους. Ο ένας είναι για να τεθούν υπόψιν του Δικαστηρίου οι δόλιοι και αβάσιμοι ισχυρισμοί των καθ'ων η αίτηση, που προσπαθούν να δημιουργήσουν μία λανθασμένη εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου, και ο δεύτερος ότι μετά την ημερομηνία καταχώρησης της κυρίως αίτησης, περιήλθαν στην αντίληψη και γνώση των εναγόντων ουσιώδη γεγονότα που είναι άμεσα συνυφασμένα με τα επίδικα θέματα και θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, έτσι ώστε αυτό να έχει μία ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα αναφορικά με την πραγματική διάσταση των γεγονότων. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιθυμούν να τους δοθεί άδεια να καταθέσουν, έχει σχέση με τις θέσεις των καθ'ων η αίτηση όπως αυτές καταγράφονται στις παραγράφους 12.5, 12.6, 4.1 και 5.6 και στα Τεκμήρια 3 και 7 της ένστασης. Τα όσα αναφέρουν στις εν λόγω παραγράφους δεν ήταν εις γνώσιν των αιτητών και συγκεκριμένα ότι κατά την υπογραφή της απόφασης ημερομηνίας 23.11.2013, ως την επικαλούνται, το διοικητικό συμβούλιο των εναγομένων 2 απαρτιζόταν από 4 άτομα και συγκεκριμένα από τους XXXXX Νεοκλέους, XXXXX Φράγκο, XXXXX Φράγκου και XXXXX Νεοκλέους. Περαιτέρω, μετά από έρευνα που προέβηκαν, διαπίστωσαν ότι η XXXXX Φράγκου σταμάτησε να είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου από τις 15.10.2013, πριν δηλαδή την υπογραφή της απόφασης ημερομηνίας 23.11.

1. Προκαλεί επίσης προβληματισμό, κατά τη θέση των αιτητών, το γεγονός ότι στην εν λόγω απόφαση γράφηκε χειρόγραφα η ημερομηνία λήψης της ενώ το υπόλοιπο κείμενο είναι δαχτυλογραφημένο. Αυτό επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς των εναγόντων ότι η εκτέλεση της επικαλούμενης σύμβασης μίσθωσης έλαβε χώρα εκ των υστέρων αναγράφοντας προγενέστερη ημερομηνία. Είναι η θέση των αιτητών ότι οι καθ'ων η αίτηση απέκρυψαν σημαντικές πτυχές των πραγματικών περιστατικών, εισάγουν στο Δικαστήριο ισχυρισμούς οι οποίοι είναι δόλιοι και ψευδείς και έχει υποδειχθεί καλός λόγος για να δοθεί η εξαιτούμενη άδεια έτσι ώστε να διασαφηνιστεί η πραγματική εικόνα για να έχει το Δικαστήριο ενώπιον του το σύνολο των ουσιωδών γεγονότων. Οι εναγόμενοι-καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση 1 XXXXX Νεοκλέους, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης: «
2. Η αίτηση δε στηρίζεται πάνω σε γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
3. Η αίτηση είναι αβάσιμη ή/και αντικανονική ή/και νομικά και πραγματικά αστήρικτη.
4. Δεν προκύπτει ή/και δεν καταδεικνύεται από την αίτηση των Εναγόντων κανένας καλός ή/και επαρκής λόγος.
5. Οι αιτητές γνώριζαν και/ή είχαν εις γνώση τους τα γεγονότα και ισχυρισμούς τους οποίους επιθυμούν να εισαγάγουν με την παρούσα συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση και τα οποία όφειλαν να είχαν καταγράψει και/ή να παραθέσει στην αρχική τους αίτηση και/ή θα μπορούσαν να ήτο εις γνώση τους πριν την προώθηση της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερ.15.01.
6. 4.
7. Οι Αιτητές θα μπορούσαν να θέσουν εξ' αρχής ή/και να μεριμνήσουν να θέσουν εξ' αρχής τα στοιχεία που τώρα επιχειρούν να εισαγάγουν συμπληρωματικά και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ότι τα γεγονότα που τίθενται στην ένσταση των καθ'ων η αίτηση τους θέτουν προ εκπλήξεως, αφού σε κάθε περίπτωση είχαν εις γνώση τους την συμφωνία ενοικίασης ημερ.02.12.2013, αφού επικαλούνται ότι έχουν γνώση περί τέτοιας συμφωνίας από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ημερ.15.01.
8. Ως εκ τούτου, η αίτηση των εναγόντων-αιτητών δεν αποσκοπεί στο να απαντηθούν θέσεις απρόβλεπτες ή/και θέσεις που ήτο αδύνατο να προβλεφτούν. 4.
9. Στην ουσία, οι ισχυρισμοί που προωθούν οι Αιτητές αναιρούν μέρος του περιεχομένου της Ένορκης Δήλωσης που υποστήριζε την αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 15.01.20, πάνω στους οποίους βασίστηκε και το Δικαστήριο για να εξεδώσει τα προσωρινά διατάγματα μονομερώς. 4.
10. Οι Αιτητές δεν επιδιώκουν να προσθέσουν ουσιώδη στοιχεία αφού σε κάθε περίπτωση προκύπτει αβίαστα πως κατά το έτος 2013 και/ή κατά τον χρόνο υπογραφής - κατάρτισης της συμφωνίας εκμίσθωσης του επίδικου ακινήτου, ο κ. Νεοκλέους δεν ήτο ο μόνος διευθυντής και/ή δεν ήτο ο μόνος αξιωματούχος της Καθ'ης η Αίτηση
11. Ως εκ τούτου, αν κατά την 02/12/2013 μέρα υπογραφής της συμφωνίας εκμίσθωσης, διευθυντές Συμβούλοι της Καθ'ης η Αίτηση 2, ήτο 4 ή 3 άτομα, αυτό που είναι σίγουρο και προκύπτει αβίαστα είναι πως διευθυντές - Συμβούλοι της Καθ' ης κατά τον χρόνο εκείνο δεν ήταν μόνο ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ως οι Αιτητές με την αρχική τους Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημνερ.15.01.20 υποστήριξαν, γεγονός επίσης το οποίο απέκρυψαν με την προώθηση της Ενώπιον του Δικαστηρίου.
12. Δεν επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως και απαντητικής ενόρκου δηλώσεως.
13. Τα όσα επικαλούνται οι Αιτητές μπορούν να αναφερθούν κατά το στάδιο των αγορεύσεων και όχι με τον τρόπο που προσπαθούν στο παρόν στάδιο να το πράξουν.
14. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι θεσμοί και η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
15. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου ούτως ώστε να δικαιολογείται η παροχή της αιτούμενης άδειας.
16. Η αίτηση των εναγομένων ανατρέπει και προσβάλλει το χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει το στάδιο αυτής της υπόθεσης.
17. Το Σεβαστό Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος αφού το αίτημα τους υποβάλλεται καθυστερημένα χωρίς να προβάλλεται ουδεμία πειστική δικαιολογία προς τούτο.
18. Η υπό κρίση αίτηση υποβάλλεται συνεπεία της αδράνειας ή/και των παραλείψεων των εναγόντων αιτητών με συνέπεια να γίνεται κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και να μην συμβάλλει αυτή στην ορθή και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Οι συνήγοροι και για τις δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους αναφερόμενοι και σε σχετική νομολογία. Νομικό υπόβαθρο σε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελεί ο Θεσμός 4

(2)της Δ.48 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, ο οποίος έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Με βάση την πιο πάνω διαταγή, δεν είναι επιτρεπτή πλέον κατά την εκδίκαση τέτοιας φύσεως αιτήσεων, σε περίπτωση αμφισβητούμενων γεγονότων, η προσαγωγή μαρτυρίας, τηρουμένου του δικαιώματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα δυνάμει της Δ.39. Σκοπός της Δ.48 Θ4

(2)είναι να δοθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα γεγονότα που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις τους. Το κατά πόσο θα εγκριθεί ένα τέτοιο αίτημα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ανδρέου κ.ά.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510). Μοναδικό κριτήριο για έγκριση αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η προβολή καλού λόγου από πλευράς αιτητή, ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης του. Το τι αποτελεί καλό λόγο δεν καθορίζεται στην εν λόγω Διαταγή. Έχοντας κατά νουν όμως τον σκοπό που θέλει να υπηρετήσει, θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνδυασμό με το δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Αυτό όμως δεν είναι απόλυτο. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η μαρτυρία με την οποία γίνεται προσπάθεια να προσαχθεί με ένορκη δήλωση, η φύση των θεραπειών που η αίτηση επιδιώκει, αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης ή και απάντησης των θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση. Η αμφισβήτηση γεγονότων από μόνη της, δεν μπορεί να αποτελέσει χωρίς άλλο, καλό λόγο για να προσαχθεί επιπρόσθετη μαρτυρία, ή για σκοπό απάντησης ισχυρισμών του αντιδίκου. Ο αιτητής θα πρέπει να θέσει τέτοια στοιχεία έτσι ώστε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει ανάγκη απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Αντρέα Λεωνίδα

(2010)1Α ΑΑΔ 195 επιτράπηκε η καταχώριση δύο συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων αφού κρίθηκε ότι δεν αφορούσε εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας ή για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των αιτητών αλλά για διευκρινίσεις ή ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να επιτραπεί να προβληθούν έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων στην κυρίως αίτηση. Στην υπόθεση Παπακόκκινος κ.α. ν. Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1Α ΑΑΔ 643, είχε προκύψει ότι η επανάληψη του περιεχομένου της αρχικής ένορκης δήλωσης που είχε τεθεί στην κυρίως αίτηση δεν αποτελεί καλό λόγο. Προκύπτει επίσης ότι για να κριθεί το κατά πόσο στοιχειοθετείται καλός λόγος, δεν είναι απαραίτητο να επισυνάπτεται αυτούσια η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που ζητείται να καταχωρηθεί αλλά σε κάθε περίπτωση ο αιτητής θα πρέπει να θέτει και να εξειδικεύει τα απαραίτητα εκείνα γεγονότα που θα έχει σαν αποτέλεσμα το δικαστήριο να γνωρίζει το περιεχόμενο της για να μπορεί να τα αξιολογήσει και να κρίνει κατά πόσο είναι αναγκαία η καταχώριση της. Στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφ. Αρ. 29/14 ημερ. 3/11/16, τέθηκαν τα ακόλουθα: « Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Στην υπό κρίση περίπτωση, θέση των αιτητών στην κυρίως αίτηση, επί της οποίας εκδόθηκαν μονομερώς τα διατάγματα, είναι ότι η προβαλλόμενη συμφωνία μίσθωσης του επίδικου ακινήτου από τον καθ'ου η αίτηση 1 στην καθ'ης η αίτηση 2 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και καταρτίστηκε εκ των υστέρων αφού πρώτα περιήλθαν σε γνώση του οι νόμιμες ενέργειες της τράπεζας. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι η συμφωνία αυτή είναι παράνομη, άκυρη και δεν δεσμεύει τους νέους ιδιοκτήτες. Συνήφθη εν αγνοία της τράπεζας με σκοπό να υπονομεύσει τη συμφωνία υποθήκης έτσι ώστε να συνεχίσει ο καθ'ου η αίτηση 1 να εκμεταλλεύεται το ακίνητο. Αναφέρουν τέλος ότι η συμφωνία μίσθωσης υπογράφηκε από τον καθ'ου η αίτηση 1 ως μοναδικό διευθυντή της καθ'ης η αίτηση 2 εταιρείας. Το ότι ήταν ο μοναδικός διευθυντής της προέκυψε μετά από έρευνα στη ιστοσελίδα του εφόρου εταιρειών και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 9 στην κυρίως αίτηση. Με την ένσταση τους οι καθ'ων η αίτηση αντιτείνουν τη νομιμότητα της συμφωνίας ενοικίασης και ότι αυτή υπογράφηκε από τον XXXXX Φράγκο εκ των διευθυντών της εταιρείας μετά από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου που λήφθηκε στις 25/11/13 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένσταση. Είναι επίσης θέση τους ότι το διοικητικό συμβούλιο κατά τον κρίσιμο χρόνο απαρτιζόταν από τους XXXXX Νεοκλέους, XXXXX Φράγκου, XXXXX Φράγκου και XXXXX Νεοκλέους, κάτι το οποίο οι αιτητές γνώριζαν αφού είχαν πλήρη επίγνωση για την ύπαρξη της συμφωνίας μίσθωσης. Είναι επί των πιο πάνω θέσεων που οι αιτητές εξαιτούνται της άδειας του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο λόγος, ως έχει τεθεί και προηγουμένως, είναι διότι η XXXXX Φράγκου, που οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου όταν στις 25/11/13 λήφθηκε η απόφαση για μίσθωση του επίδικου ακινήτου και η υπογραφή της φαίνεται επί των πρακτικών, είχε παύσει να είναι διευθύντρια της εταιρείας και συνεπώς μέλος του διοικητικού συμβουλίου της από τις 15/10/13 ως το Τεκμήριο 1 στην υπό κρίση αίτηση. Αυτό επιφέρει αφενός μεν ακυρότητα στην απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, αφετέρου δε επιβεβαιώνει τη δολιότητα των καθ'ων η αίτηση που κατάρτισαν την ισχυριζόμενη συμφωνία ενοικίασης με αποκλειστικό σκοπό να προκαλέσουν πρόβλημα στους αιτητές. Είναι γεγονός ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν τεθεί από πλευράς αιτητών δύο έρευνες στην ιστοσελίδα του εφόρου εταιρειών ως προς την κατάσταση των αξιωματούχων της καθ'ης η αίτηση 2 εταιρείας. Η μία επισυνάπτεται ως τεκμήριο 9 στην κυρίως αίτηση και η άλλη ως τεκμήριο 1 στην υπό εξέταση αίτηση. Η πρώτη παρουσιάζει ως διευθυντή της εταιρείας τον καθ' ου η αίτηση 1 και η δεύτερη τόσο τον καθ'ου η αίτηση 1 όσο και τα άλλα 3 ως άνω αναφερόμενα πρόσωπα. Θα μπορούσαν ενδεχομένως οι αιτητές, με μία πιο προσεκτική και ενδελεχή έρευνα, να είχαν εξασφαλίσει το δεύτερο από την αρχή. Δεν το έπραξαν. Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο. Αυτό που προκύπτει και χρήζει εξέτασης είναι η λήψη από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, της απόφασης ημερομηνίας 25/11/13 για μίσθωση του ακινήτου κάτι που δεν θα μπορούσε να είναι σε γνώση των αιτητών. Περαιτέρω όμως οι καθ'ων η αίτηση το αντιτείνουν στη θέση που προβάλλουν οι αιτητές στην κυρίως αίτηση, ως αυτή καταγράφεται στην ένορκη δήλωση, ότι μοναδικός διευθυντής κατά την 2/12/13, ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας ενοικίασης, ήταν ο καθ'ου η αίτηση 1. Αναφέρουν ότι οι διευθυντές ήταν 4 και όχι ένας και είναι κατόπιν της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου που συνομολογήθηκε η συμφωνία ενοικίασης. Από τη δική τους πλευρά οι αιτητές αναφέρουν ότι η φερόμενη ως μία εκ των διευθυντών που υπέγραψε την απόφαση για την ενοικίαση είχε παύσει να είναι διευθύντρια και μέλος του διοικητικού συμβουλίου από τις 15/10/13, ένα μήνα δηλαδή σχεδόν πριν τη λήψη της απόφασης ημερομηνίας 25/11/13. Θέτουν περαιτέρω και πέραν της νομιμότητας της εν λόγω απόφασης, ότι επιβεβαιώνονται οι ισχυρισμοί τους ως προς τον πραγματικό λόγο που καταρτίστηκε η ισχυριζόμενη συμφωνία μίσθωσης που δεν είναι άλλος από το να εμποδίσουν τους αιτητές από το να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Από τις πιο πάνω θέσεις θεωρώ ότι συντρέχει καλός λόγος για να δοθεί άδεια στην πλευρά των αιτητών για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης αφού σε αντίθετη περίπτωση το δικαστήριο δεν θα έχει πλήρη εικόνα των γεγονότων. Η ισχυριζόμενη λήψη της απόφασης στις 25/11/13 για μίσθωση του ακινήτου, που έλαβε χώρα μία εβδομάδα αργότερα, σε συνάρτηση με την παύση μίας εκ των διευθυντών από τις 15/10/13, που φέρεται ότι ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου κατά τη λήψη της απόφασης, είναι στοιχεία που θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν μου διαφεύγει ότι οι αιτητές εξασφάλισαν διατάγματα μονομερώς, πλην όμως οι λόγοι που προβάλλονται στην ένσταση των καθ'ων η αίτηση προς αμφισβήτηση τους και για τους λόγους που έχω πιο πάνω εξηγήσει συντρέχει καλός λόγος για την αιτούμενη άδεια. Δεν επιζητείται η άδεια για αντίκρουση ισχυρισμών αλλά για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα πραγματικά γεγονότα. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των αιτητών και έγκριση της αίτησης. Συνεπώς το αίτημα εγκρίνεται. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση από πλευράς εναγόντων-αιτητών να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.).......... Λ. Μουγής Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο