Αίτηση της Εταιρείας EUROCYPRIA AIRLINES LTD (εταιρεία τελούσα υπό εκούσια εκκαθάριση), μέσω του Εκκαθαριστή αυτής κ Ιακωβίδη ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 22 / 2020, 28/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Α.Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 22 / 2020 Μεταξύ: ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ EUROCYPRIA AIRLINESLTD από την Λάρνακα (υπό Εκούσια Εκκαθάριση) μέσω του Εκκαθαριστή αυτής κ. XXXXX (XXXXX) Ιακωβίδη από την Λεμεσό Αιτήτρια -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ.6 -και- Αίτηση της Εταιρείας EUROCYPRIA AIRLINES LTD (εταιρεία τελούσα υπό εκούσια εκκαθάριση), μέσω του Εκκαθαριστή αυτής κ. XXXXX (XXXXX) Ιακωβίδη από την Λεμεσό -και-
- XXXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
- Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας) Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 5.6.2020 για Ασφάλεια Εξόδων Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου
- Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Α. Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Καθ'ης η αίτηση: κ. Σ. Βασιλείου για Σ. Βασιλείου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η εταιρεία Eurocypria Airlines Ltd, μέσω του εκκαθαριστή της, καταχώρησε στις 14/2/20 αίτηση με την οποία ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση διορισμού του κ. Κρις Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της εταιρείας, συνιστά απαγόρευση εναντίον της ακίνητης περιουσίας της εταιρείας από την 29/11/2010, ημερομηνία διορισμού του ως εκκαθαριστή δυνάμει απόφασης της συνέλευσης των πιστωτών της εταιρείας. Ζητά επίσης διάταγμα που να υποχρεώνει τον Διευθυντή του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, να αποδεχθεί και να καταχωρήσει την απόφαση διορισμού του κ. Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της εταιρείας, ως απαγόρευση εναντίον της ακίνητης περιουσίας της, και ότι μετά την λήψη απόφασης των πιστωτών ημερ. 29/11/2010, να τεθεί η εταιρεία υπό εκούσια εκκαθάριση πιστωτών, και τον διορισμό του κ. Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της εταιρείας, οποιαδήποτε επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας της εταιρείας είναι άκυρη και χωρίς έννομο αποτέλεσμα. Ζητά τέλος διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει τον Διευθυντή του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας να αποσύρει και/ή διαγράψει την εγγραφή δικαστικής απόφασης με αριθμό 4/ΕΒ/820/18, ημερομηνίας 6/9/2018, η οποία εγγράφηκε ως επιβάρυνση μετά την ημερομηνία διορισμού του εκκαθαριστή της εταιρείας. Η XXXXX Χριστοφορίδου, καθ'ης η αίτηση 1 στην πιο πάνω αίτηση, αιτήτρια στην παρούσα, καταχώρησε στις 5/6/2020 αίτηση εξαιτούμενη διατάγματος Δικαστηρίου που να διατάττει την καθ' ης η αίτηση εταιρεία όπως εντός 20 ημερών από την έκδοση του διατάγματος δώσει ασφάλεια εξόδων προς όφελος της αιτήτριας για το ποσό των €7,578,
- Εξαιτείται επίσης διατάγματος που να αναστέλλει οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία μέχρις ότου δοθεί η ασφάλεια εξόδων και σε περίπτωση που η καθ'ης η αίτηση παραλείψει να το πράξει, η αίτηση να απορριφθεί. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 θ.θ. 1, 5 και 6, Δ.48 θ.θ.1-4 και 9, στο Άρθρο 382 του Κεφ.113, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και τη σχετική Νομολογία. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας, η οποία αναφέρει ότι η εταιρεία τελεί υπό εκούσια εκκαθάριση και ουδεμία περιουσία διαθέτει πλην της περιουσίας επί της οποίας έχει καταθέσει εμπράγματη εξασφάλιση. Το γεγονός ότι η κυρίως αίτηση δεν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, σε συνδυασμό και με τα πιο πάνω, την οδήγησε στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης. Είναι η θέση της ότι σε περίπτωση που απορριφθεί η κυρίως αίτηση, η εταιρεία δεν θα έχει καμία δυνατότητα να της καταβάλει τα έξοδα της, αφού μέχρι σήμερα, δεν της έχει καταβάλει σεντ έναντι της δικαστικής απόφασης. Δεν της διαφεύγει ότι η εταιρεία διατηρεί περιουσία επί της οποίας υπάρχει το καταχωρηθέν ΜΕΜΟ και ότι η περιουσία αυτή δεν μπορεί να ρευστοποιηθεί αν και εφόσον πετύχει η ένσταση της επί της κυρίως αίτησης. Είναι η θέση της ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανή να της πληρώσει τα έξοδα της και κινεί την παρούσα διαδικασία γνωρίζοντας ότι όταν απορριφθεί δεν θα καταβάλει οποιοδήποτε ποσό εξόδων. Προβαίνει, τέλος, σε υπολογισμό των εξόδων της δίκης και που θα είναι της τάξης των €7,578,03 (Ευρώ). Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία καταχώρισε ένσταση, υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του XXXXX Παπαδόπουλου, ο οποίος εργάζεται στην εταιρεία Corporate & Insolvency Group Ltd όπου διευθυντής και μέτοχος είναι ο εκκαθαριστής κ. XXXXX Ιακωβίδης, προβάλλοντας τους κάτωθι συγκεκριμένους λόγους ένστασης:
- Η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία EUROCYPRIA AIRLINES LTD από την Λάρνακα (υπό Εκούσια Εκκαθάριση) μέσω του Εκκαθαριστή αυτής κ. XXXXX (XXXXX) Ιακωβίδη (στο εξής «η Εταιρεία») δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της Αιτήτριας-Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 σε περίπτωση που αυτή επιτύχει στην Υπεράσπιση της, καθ' ότι η Εταιρεία είναι ιδιοκτήτης περιουσίας, πολλαπλάσιας αξίας από τα τυχόν έξοδα που θα επιδικαστούν υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 - Αιτήτριας.
- Υπάρχει αδυναμία της Εταιρείας να ανταποκριθεί στο αίτημα για παροχή ασφάλειας εξόδων σ μετρητά χρήματα, και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων ως όρος συνέχισης εκδίκασης της πιο πάνω Αίτησης.
- Οποιαδήποτε επιτυχία για ασφάλεια εξόδων θα επιβάρυνε την υπό Εκκαθάριση Εταιρεία με έξοδα που θα αδυνατούσε σε πραγματικό χρόνο να τα πληρώσει, αφού μετά την υιοθέτηση του ψηφίσματος για εκούσια εκκαθάριση καμία επιβάρυνση επί της περιουσίας της Εταιρείας μπορεί να δημιουργηθεί βάσει του άρθρου 218 του Νόμου.
- Αφού τεθεί μια Εταιρεία σε εκκαθάριση κανένας μη εξασφαλισμένος πιστωτής δεν μπορεί να αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι των άλλων πιστωτών της Εταιρείας ούτε να αποκτήσει προνομιακή εξόφληση της απαίτησης του, κάτι το οποίο θα συμβεί εάν επιτύχει η υπό κρίση Αίτηση.
- Η Αίτηση ημερομηνίας 5/6/2020, δεν μπορεί να επιτύχει καθ' ότι τυχόν επιτυχία της θα παραβιάζει τις συνταγματικές διατάξεις που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης του ατόμου στην Δικαιοσύνη.
- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει αποδείξει ότι η Εταιρεία έχει τα μέσα, αλλά αντίθετα προκύπτει, από τα στοιχεία τα οποία εκτίθενται στην ένορκη ομολογία που συνοδεύει την ίδια την Αίτηση (ημερομηνίας 14/02/2010), ότι αυτή στερείται των μέσων να παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ως εκ τούτου η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την επιτυχία της Αίτησης.
- Σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης, ημερομηνίας 5/6/2020, η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα αποκτήσει προβάδισμα και πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων πιστωτών των Αιτητών (οι οποίοι βρίσκονται υπό εκούσια εκκαθάριση) για το ενδεχόμενο χρέος (έξοδα) που θα προκύψουν στο μέλλον.
- Επιτυχία της Αίτησης, ημερομηνίας 5/6/2020, δεν διαφυλάσσει την περιουσία των Αιτητών για διανομή στα πλαίσια εκούσιας εκκαθάρισης επί ίσοις όροις μεταξύ τής Καθ' ης η Αίτηση 1 (σε περίπτωση που επιτύχει η Κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο) και άλλων πιστωτών της ίδιας κατηγορίας με την Καθ' ης η Αίτηση.
- Άνευ βλάβης των λόγων ένστασης 1 μέχρι 9 ανωτέρω, το ποσό για το οποίο ζητείται για εγγύηση και/ή ασφάλεια για τα έξοδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 (ήτοι το ποσό των €7,578,03) είναι υπερβολικό και/ή υπέρογκο και/ή δεν δικαιολογείται από τις περιστάσεις.
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική και μοναδικό σκοπό έχει να καθυστερήσει την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Η αίτηση, ως έχει προαναφερθεί, βασίζεται στη Διαταγή 60 θ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, βάσει της οποίας παρέχεται στο Δικαστήριο η εξουσία να διατάξει την παροχή ασφάλειας εξόδων. (βλ. Stirup Investments Ltd -ν- Μιχαήλ κ.ά. ECLI:CY:AD:2018:A317, Πολ.Έφ. 308/12, ημερομηνίας 28.6.2018). Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συναρτάται με την δυνατότητα του Ενάγοντα ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. [βλ. Conwαy-v- Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 653]. Σημαντικό κριτήριο για την έκδοση διατάγματος καταβολής εξόδων αναγνωρίζεται από τη νομολογία η οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται με εξαίρεση κάποιες περιπτώσεις, όπως της αφερέγγυας εταιρείας, του αναξιόχρεου μόνο κατ'όνομα ενάγοντος ή προσώπου που εκδηλώνει εσκεμμένες ενέργειες για να αποφύγει της εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις του, χωρίς όμως η οικονομική αδυναμία να αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων ούτε και να απολήγει για τον εκτός δικαιοδοσίας ενάγοντα, σε στέρηση της πρόσβασης του στο Δικαστήριο [βλ. Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltdv. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ.2)
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1446]. Κριτήριο επίσης που λαμβάνεται υπόψη για την έκδοση ή όχι διαταγής για ασφάλεια εξόδων συμπεριλαμβάνεται και το αν ο ενάγοντας έχει καλή υπόθεση και σε περίπτωση που η υπεράσπιση φέρεται να μην είναι βάσιμη, τότε η διαταγή για καταβολή ασφάλειας εξόδων θα ήταν ουσιαστικά επιβράβευση του εναγόμενου ο οποίος χωρίς ουσιαστικό έρεισμα προωθεί την αίτηση για ασφάλεια εξόδων και αυτό που επιδιώκει είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας. Λόγος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη και μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη του αιτήματος για ασφάλεια εξόδων, σε συνάρτηση και με άλλους παράγοντες, είναι και η καθυστέρηση του αιτούντος στην προώθηση της αίτησης του. Η Αίτηση βασίζεται επίσης και στο Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, το οποίο προβλέπει τα εξής: «382. Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση.» Το τι προνοείται στην ως άνω διάταξη είναι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα για παροχή εγγύησης για τα έξοδα αν φανεί με αξιόπιστη μαρτυρία ότι εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου σε περίπτωση που ο τελευταίος πετύχει στην υπεράσπιση του. Στην υπόθεση F. K. & S. (Varosia) Properties Ltd -v- Simon George Penney κ.ά.
(2014)1(Α) Α.Α.Δ. 393, τέθηκαν τα εξής ως προς την εφαρμογή του Άρθρου 382 του Κεφ.113. «Η Αίτηση στηρίζεται επίσης στο Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, με το οποίο παραχωρείται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο στις περιπτώσεις που υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η ενάγουσα ή εφεσείουσα εταιρεία δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τα έξοδα που ήδη επιδικάστηκαν ή που θα επιδικαστούν να την διατάξει να παραχωρήσει ασφάλεια για τα έξοδα. Όμως το Δικαστήριο ενεργώντας στη βάση του Άρθρου 382, διατηρεί διακριτική ευχέρεια, αφού λάβει υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, να απορρίψει την αίτηση ακόμη και όταν αποδειχθεί η αδυναμία μιας εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου (βλ. σχετικά Sir Lindsay Parkinson and Co Ltd v Triplan Ltd [1973] 2 All ER 273, στη σελ. 283, Annual Practice 1958, στη σελ. 395 και Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση Τόμος 37, παρ.304). Όμως όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, συνήθως το δικαστήριο εκδίδει το αιτούμενο διάταγμα για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, εκτός αν καταλήξει ότι υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης του.» Είναι επίσης νομολογημένο, ως τέθηκε στην Genemp Trading Ltd -v- Λαϊκή Τράπεζα
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1314, ότι για την περίπτωση όπου η ενάγουσα είναι εταιρεία, το γεγονός ότι τελεί υπό εκκαθάριση αποτελεί prima facie μαρτυρία ότι αδυνατεί να καταβάλει τα έξοδα εκτός αν δοθεί σχετική μαρτυρία προς το αντίθετο. [βλ. επίσης C.N.P. Asfalistiki Ltd -v- Υiannoplast, υπό εκκαθάριση μέσω του Εκκαθαριστή της Χριστάκη Ιακωβίδη, Πολ. Εφέσεις Αρ. Ε3/13 και Ε4/13, ημερομηνίας 24.11.2018]. Αυτό όμως που τονίστηκε στην υπόθεση Υiannoplast (ανωτέρω) είναι ότι το Δικαστήριο, στη βάση του Άρθρου 382 του Κεφ. 113, διατηρεί διακριτική ευχέρεια είτε να δεχθεί είτε να απορρίψει το αίτημα, ακόμα και αν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου. Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση, είναι δεκτό ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση με την αιτήτρια να έχει εγγράψει επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί της ακίνητης περιουσίας της σε χρόνο μεταγενέστερο της απόφασης για να τεθεί υπό εκκαθάριση. Το ότι βρίσκεται υπό εκκαθάριση, ως έχει τεθεί προηγουμένως, αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στην καταβολή των εξόδων που δυνατόν να επιδικαστούν εναντίον της. Αυτό όμως δεν είναι αμάχητο και δεν καθιστά άνευ ετέρου την εταιρεία που βρίσκεται υπό εκκαθάριση ανίκανη να πληρώσει έξοδα. Μπορεί να καταρριφθεί με εκ του αντιθέτου μαρτυρία ( βλ. Yiannoplast (ανωτέρω)). Η καθ'ης η αίτηση εταιρεία στην ένσταση της αναφέρει ότι κατέχει ακίνητη ιδιοκτησία, μεταξύ άλλων και αυτήν που η αιτήτρια επιβάρυνε για το ποσό των €65.655,72 πλέον τόκους, και που η εκτιμημένη αξία της κυμαίνεται από €395.000 μέχρι €442.000 Ευρώ. Προς υποστήριξη της θέσης της επισυνάπτει και σχετικές εκτιμήσεις των επιδίκων ακινήτων ως Τεκμήριο
- Η πιο πάνω θέση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας ως προς την αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι επιβαρυμένη, δεν έχει αντικρουστεί με οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία λαμβάνοντας υπόψιν ότι βασικό επιχείρημα της αιτήτριας είναι ότι επειδή η εταιρεία βρίσκεται υπό εκκαθάριση, θα είναι ανίκανη να της καταβάλει τα έξοδα της. Περαιτέρω, αν και γίνεται αναφορά για ύπαρξη άλλων πιστωτών, εν τούτοις δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο ενώπιον του Δικαστηρίου ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι πιστωτές και για ποια ποσά είναι υπόχρεη η εταιρεία να αποπληρώσει. Συνεπώς το Δικαστήριο, το στοιχείο που έχει ενώπιον του είναι ότι εκδόθηκε απόφαση υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ'ης η αίτηση εταιρείας για το ποσό των €65.655,72 τόκους, για το οποίο ποσό η αιτήτρια επιβάρυνε περιουσία της καθ'ης η αίτηση εταιρείας, της οποίας η αξία υπερκαλύπτει το ποσό της απόφασης. Αποτελεί υπό αμφισβήτηση ζήτημα το κατά πόσο η καθ'ης η αίτηση εταιρεία, αιτήτρια στην κυρίως αίτηση, έχει καλή υπόθεση. Η θέση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας είναι ότι με βάση τα Άρθρα 217 και 218 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, προνοείται ότι οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης ληφθούν μετά την απόφαση της εταιρείας για εκούσια εκκαθάρισή της, είναι εξ ολοκλήρου άκυρα. Βάση του επιχειρήματος της αποτελεί η θέση της ότι η αιτήτρια στην υπό εξέταση αίτηση, ενέγγραψε επιβάρυνση σε ακίνητη περιουσία της εταιρείας σε χρόνο μεταγενέστερο που η τελευταία αποφάσισε να τεθεί υπό εκκαθάριση. Η αιτήτρια, καθ' ης η αίτηση 1 στην κυρίως αίτηση, δεν καταχώρησε ένσταση στην κυρίως αίτηση. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν έχει τις θέσεις της, πέραν γενικόλογων τοποθετήσεων στην ένσταση της στην υπό κρίση αίτηση, σε σχέση με την κυρίως αίτηση και το νομικό υπόβαθρο επί του οποίου στηρίζεται. Η ένσταση όμως, ως έχει τεθεί στην υπό κρίση αίτηση, δεν μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρο προς αμφισβήτηση της βασιμότητας ή όχι της κυρίως αίτησης. Έχοντας κατά νου τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, ως ανωτέρω έχουν αναφερθεί, και δεδομένης της δήλωσης της καθ'ης η αίτηση Εταιρείας ότι δεν διαθέτει ποσό μετρητών για καταβολή των εξόδων, κάτι που συνεπάγεται και την στέρηση του δικαιώματος της να προσφύγει στο Δικαστήριο, κρίνω ότι το αίτημα της αιτήτριας δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Πριν την κατάληξη του Δικαστηρίου κρίνω πως για λόγους πληρότητας θα πρέπει να εξεταστεί και το επισυνημμένο προσχέδιο του καταλόγου εξόδων που η αιτήτρια ετοίμασε υπολογίζοντας τα έξοδα που δυνατόν να επιδικαστούν. Θεωρώ ότι το ποσό των € 7,578,03 που υπολόγισε ότι θα απαιτηθεί ως έξοδα είναι υπερβολικό. Εξετάζοντας τον κατάλογο, αυτό που γίνεται αντιληπτό είναι ότι υπάρχει καταγραφή εξόδων για διαδικασία αίτησης που δεν εξηγείται ποια είναι και από πού προκύπτει. Το Δικαστήριο αναφέρεται στην αίτηση ημερ. 28/2/20 με τις συνεπακόλουθες ενέργειες ως αυτές καταγράφεται ότι απαιτούνται. Αν η κατάληξη του Δικαστηρίου ως προς την αίτηση ήταν θετική, το ποσό που θα διατασσόταν η καθ'ης η αίτηση να καταβάλει ως ασφάλεια εξόδων θα ήταν για €3,
- Για όλους τους ανωτέρω λόγους, θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης ημερ. 5/6/
- Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και εναντίον της αιτήτριας. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της κυρίως αίτησης. (Υπ.).......... Λ. Μουγής Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο