← Κύπρος

Πούρου κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση Αρ.: 7 /2021, 12/5/2021

Πούρου κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση Αρ.: 7 /2021, 12/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Α.Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση Αρ.: 7 /2021 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, με τις μέχρι σήμερα τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:

  1. XXXXX Πούρου
  2. XXXXX Νικολάου Εφεσείοντες/Αιτητές -και- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εφεσίβλητοι/Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 8/3/2021 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 12 Μαϊου
  3. Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εφεσείοντες: Ο κ.Μ.Παρασκευάς Για Καθ'ων η Αίτηση-Εφεσίβλητους: Η κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για το ενδιαφερόμενο μέρος: Ο κ. Γ. Αργυρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης αποτελεί το ακίνητο με Αριθμό Εγγραφής 27/XXXXX Φύλλο/Σχέδιο/Τμήμα:40/30W2/27, Τεμάχιο: XXXXX, Μερίδιο:Όλο, στην ενορία Απόστολος Λουκάς, Καννουρόβρυση στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας, (εφεξής το ακίνητο), το οποίο ως είναι κοινό έδαφος, πωλήθηκε σε πλειστηριασμό που διενεργήθηκε δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 (εφεξής ο Νόμος 9/65). Οι αιτητές στις 8/3/21 καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία αξιώνουν διατάγματα του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζεται ότι δεν έχει αποσταλεί, από τους καθ'ων η αίτηση προς την αιτήτρια 1, η ειδοποίηση για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης του ακινήτου δια πλειστηριασμού ημερομηνίας 20/11/20 ή και ότι δεν υφίσταται νομικά ισχυρή προτεινόμενη διάθεση που να επιφέρει έννομα αποτελέσματα ως προς την αιτήτρια 1, ότι δεν έχει αποσταλεί η σχετική ειδοποίηση προς τον αιτητή 2 εντός 30 ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού ή και ότι δεν υφίσταται νομικά ισχυρή ειδοποίηση ως προς τον αιτητή 2, διάταγμα που να απαγορεύει να επικυρωθεί η προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος ή και να αποσταλεί ειδοποίηση στους αιτητές αναφορικά με την τελική διάθεση του προϊόντος της πώλησης δια πλειστηριασμού. Με την καταχώριση της πιο πάνω αίτησης καταχώρισαν ταυτόχρονα και μονομερή αίτηση εξασφαλίζοντας στις 9/3/21 διατάγματα με τα οποία απαγορεύεται στους καθ'ων η αίτηση να καταστήσουν τελική την διάθεση του προϊόντος της πώλησης του ακινήτου δια πλειστηριασμού ημερομηνίας 20/11/20, να προβούν στην επικύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος της πώλησης, ως επίσης από του να προχωρήσουν οποιαδήποτε διαδικασία μετεγγραφής προς τον αγοραστή της πώλησης δια πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.2, Δ.48, Δ.64, στα άρθρα 29-32, 42, και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 1,4,5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, άρθρα 44Ι, 44ΙΑ, 44ΙΒ, 44ΙΓ, 44ΙΔ, 44ΙΕ και 44ΙΑΑ, στα άρθρα 23,28,30 και 152 του Συντάγματος, στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στις Γενικές και/ή στις Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και/ή στη Νομολογία. Υποστηρίζεται δε από τις ένορκες δηλώσεις των XXXXX Πούρου και XXXXX Νικολάου. Η XXXXX Πούρου στην δική της ένορκη δήλωση αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ενυπόθηκη οφειλέτρια σε σχέση με το ενυπόθηκο ποσό δανείου που εξασφάλιζε η υποθήκη με αριθμό 4/Υ/XXXXX/2012 επί του εν λόγω ακινήτου προς τους καθ'ων η αίτηση. Το ακίνητο είναι η πρώτη της κατοικία και λόγω της οικονομικής κρίσης και προβλημάτων υγείας της ίδιας, το δάνειο έγινε μη εξυπηρετούμενο. Προέβηκαν σε πολλές προσπάθειες για αναδιάρθρωση του δανείου αλλά δημιούργησαν την εντύπωση ότι δεν υπήρχε πρόθεση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση για εξεύρεση λύσης. Παρά τις προσπάθειες τους οι καθ'ων η αίτηση προχωρούσαν κανονικά τη διαδικασία πλειστηριασμού. Αναφέρει στη συνέχεια η ενόρκως δηλούσα ότι πριν από λίγες μέρες δέχθηκε τηλεφώνημα από τη μητέρα της ότι είχε αποσταλεί στο πατρικό της σπίτι μια επιστολή ημερομηνίας 8/2/21 από την Ελληνική Τράπεζα που απευθυνόταν στην ίδια και στον σύζυγο της. Επικοινώνησε με τον δικηγόρο της και μετά από συνάντηση τους τής εξηγήθηκε ότι οι καθ'ων η αίτηση προχώρησαν με τον πλειστηριασμό και το προϊόν της πώλησης ήταν €347.000, ποσό πολύ χαμηλό αφού με εκτίμηση των καθ'ων η αίτηση η αγοραία αξία του ακινήτου έχει υπολογιστεί στις €596.
  4. Προς τον σύζυγο της, αλλά και τη μητέρα της ως εγγυήτρια, απευθυνόταν και ειδοποίηση με θέμα την ενημέρωση για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ακινήτου και ότι θα επικυρωθεί σε 30 ημέρες από την ημερομηνία αποστολής της επιστολής. Ως την ενημερώνει ο δικηγόρος της, οι καθ'ων η αίτηση έχουν εκ του νόμου υποχρέωση να αποστείλουν ειδοποίηση προς την ίδια ως ενυπόθηκη οφειλέτρια, και μάλιστα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού, αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και όφειλαν να καταγράψουν την προτεινόμενη διάθεση, κάτι που παρέλειψαν να πράξουν. Η παράλειψη αυτή, αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, καθιστά την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης νομικά ανίσχυρη. Η επικύρωση του ποσού της διάθεσης προχωρεί αυτόματα εντός 30 ημερών από την ειδοποίηση για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης εκτός και αν εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα. Συνεπώς είναι επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, διαφορετικά υπάρχει ορατός κίνδυνος να προχωρήσει η μεταγραφή του ακινήτου στον αγοραστή και να συνεχίσει μια διαδικασία που έχει μολυνθεί με παρανομία. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να χάσει την οικογενειακή της κατοικία που διαμένει με τα παιδιά της χωρίς να έχει τη δυνατότητα να θέσει τα ζητήματα της παρανομίας στερούμενη του συνταγματικού της δικαιώματος της πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Οι καθ'ων η αίτηση δεν θα υποστούν ουσιαστική ζημιά από την έκδοση των διαταγμάτων, πέραν από μια μικρή καθυστέρηση στην διαδικασία της επικύρωσης του ποσού της διάθεσης σε περίπτωση που αποτύχει η κυρίως αίτηση, ζημία όμως που δεν μπορεί να θεωρηθεί ανάλογη με τη ζημιά που οι αιτητές θα υποστούν αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. O XXXXX Νικολάου με την ένορκη δήλωση του επαναλαμβάνει τα όσα η σύζυγος του αναφέρει, ως ανωτέρω έχουν παρατεθεί, επιβεβαιώνοντας τα της αποστολής των ειδοποιήσεων και ότι προς τον ίδιο απευθυνόταν ειδοποίηση με ενημέρωση για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης. Τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα επιδόθηκαν στους καθ'ων η αίτηση που καταχώρισαν ένσταση υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του υπαλλήλου της APS Debt Servicing Cyprus Ltd XXXXX Διονυσίου, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
  5. Η αίτηση είναι νομικά, δικονομικά και ο ουσιαστικά αβάσιμη.
  6. Οι αιτητές δεν δικαιούνται στα αιτούμενα Διατάγματα.
  7. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
  8. Η αίτηση υποβλήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα.
  9. Οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση είναι παράτυπες και αντικανονικές και βρίθουν ανακριβειών.
  10. Η αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αστήριχτη.
  11. Οι αιτητές προβάλλουν ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς.
  12. Δεν δικαιολογείται η έκδοσητων αιτουμένων Διαταγμάτων.
  13. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων.
  14. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα.
  15. Δεν παρατίθενται στοιχεία και τεκμήρια που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων.
  16. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
  17. Τα όσα ισχυρίζονται οι αιτητές δεν αποτελούν λόγους έγκρισης της αίτησης.
  18. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης ή και οριστικοποίησης μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων.
  19. Ελλείπουν αναγκαίοι διάδικοι.
  20. Τα διατάγματα είναι άνευ αντικειμένου.
  21. Η αίτηση χρησιμοποιείται για αλλότριους σκοπούς.
  22. Δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος ούτε εξαιρετικές περιστάσεις.
  23. Δεν μπορεί το κατεπείγον που προκλήθηκε λόγω της δικής τους απραξίας να αποτελέσει βάση για έκδοση μονομερούς διατάγματος.
  24. Η αίτηση είναι αχρείαστη και μάταιη. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητηθεί να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε των ενόρκως δηλούντων. Οι αιτητές υποστήρξαν ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για οριστικοποίηση του διατάγματος, με τους καθ'ων η αίτηση να υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο. Η κα Ζαχαρίου αναφέρθηκε και στο ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά δεν συντρέχει και ο δικαιοδοτικός όρος του κατ'επείγοντος. Το Δικαστήριο για σκοπούς της παρούσας απόφασης λαμβάνει υπόψιν του τόσο την αίτηση και ένσταση και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίζουν αντίστοιχα, όσο και τα όσα οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέφεραν κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Αναφορά επί τούτων θα γίνει εκεί όπου κριθεί αναγκαίο. Να σημειωθεί εδώ ότι κατά την ημερομηνία της ακρόασης εμφανίστηκε συνήγορος εκ μέρους του ενδιαφερόμενου μέρους, ήτοι του αγοραστή του ακινήτου και δήλωσε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της ένστασης των καθ'ων η αίτηση αλλά και την αγόρευση τους. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης της παρούσας αίτησης είναι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60). Το άρθρο αυτό ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αναφέρω ενδεικτικά τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, K.O.T. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, PARΙCO ALUMINIUM DESIGNS LTD ν. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015. Από την προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates a.ο.
(1982)1 CLR 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ'Βασίλη, Πολ. Εφ. Αρ. 7755, ημερ. 13.4.1989). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ.» Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557 και Πουργουρίδη κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). Το τρίτο κριτήριο - προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, εξετάζεται συνήθως με το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο. (Βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 396. Όπως τονίστηκε στην M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. Επίσης η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται και στην περίπτωση που υπάρχει κίνδυνος να μην μπορέσει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως να εκδοθεί εναντίον του. Πριν όμως το Δικαστήριο προχωρήσει στην εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί η προβαλλόμενη θέση των καθ'ων η αίτηση, ότι δηλαδή οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Σε περίπτωση επιτυχίας της προβαλλόμενης θέσης από τους καθ'ων η αίτηση θα επιφέρει την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Εξετάζοντας την ως άνω θέση για την υποχρέωση του προσφεύγοντα στο Δικαστήριο να προσέλθει με καθαρά χέρια, είναι νομολογημένο ότι σε μονομερείς αιτήσεις απαιτείται πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Σε αντίθετη περίπτωση κατά την ακρόαση της αίτησης το Δικαστήριο, κρίνοντας τη σημασία των γεγονότων που αποκρύφθηκαν ως ουσιώδη, προβαίνει σε ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Στην υπόθεση DB Technologies B.V ν. Loizos Iordanous Constructions Ltd, Πολ.Έφεση Ε166/19, ημερομηνίας 15/10/20, τίθεται αναλυτικά το θέμα αυτό, όχι μόνο σε σχέση με διατάγματα τύπου mareva, ως ήταν η περίπτωση, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων για προσωρινή προστασία, ως ακολούθως: «Στην υπόθεση Sobolev κ.ά. ν. Weitzer, πολ.εφ. Ε177/18, 21.5.2019 εξηγείται η πιο πάνω αρχή και συνοψίζεται η προηγούμενη νομολογία, ως εξής: "Στην υπόθεση Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168 τίθεται με συμπυκνωμένο λόγο, από το Δικαστή Νικήτα, το περιεχόμενο του καθήκοντος και η συνέπεια εκ της παραβίασης του. «Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που είναι σε γνώση του αιτητή, απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξ πάρτε. Διαφορετικά το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη τέτοιας αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή όχι. Ο κανόνας αναπτύχθηκε σε σχέση με τη χορήγηση διαταγμάτων του τύπου mareva, αλλά είναι καθολικής ισχύος σε υποθέσεις προσωρινής δικαστικής προστασίας. Η πρώτη υπόθεση που κωδικοποίησε τις αρχές για τη χορήγηση διαταγμάτων mareva ήταν η Third Chandris Shipping Corporation ν. Unimarine S.A.[1979]1 Q.B. 645 (εφετειακή απόφαση). Η υποχρέωση αποκάλυψης ήταν η πρώτη προϋπόθεση που έθεσε. Και εναπόκειται στο δικαστή, κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, να εκτιμήσει τη σημασία τέτοιων στοιχείων. Είναι χρήσιμη, στο σημείο αυτό, η αναφορά σε σύντομο απόσπασμα από το βιβλίο του Mark S. W. Hoyle "The Mareva Injunction and Related Orders"
(1997)3η έκδοση, στη σελ. 71 υπό τον τίτλο "Lack of full disclosure": "There is a powerful argument in the view that if full and frank disclosure has not been made in the ex parte application, the order will be discharged because of the seriousness of the omission. This is because it is up to the judge to consider the importance of the relevant facts, so that he can exercise his discretion in the light of as much information as possible. Consequently, a lack of full and frank disclosure need not be deliberate before the injunction is discharged for that reason, but merely has to be pertinent to the issues involved, even if it does not affect the merits of the claim. At the ex parte stage the only evidence before the court is that provided by the applicant for the injunction. It is an established part of the practice in applications for exparte orders that the applicant gives as fair a description of the case as possible. The judge should be alerted to any particular defences or problems so that his assessment of the situation is as objective as it can be at the early stage of the matter." Έχουμε στην Κύπρο ανάλογη θεώρηση, όπως δείχνει η πλούσια περιπτωσιολογία, που εφαρμόστηκε ο κανόνας. Σχετικές είναι οι παρακάτω αποφάσεις στις οποίες επέσυρε την προσοχή μας η δικηγόρος του εφεσιβλήτου: Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd. κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και M&CH Mitsingas Trading Ltd. κ.α. ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, 1797». Η μη αποκάλυψη θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο αρνείται πλέον να ακούσει αυτόν που το εξαπατά, είτε υπάρχει πρόθεση εξαπάτησης ή όχι. (βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Fedossova Larissa (Αρ.2)
(1997)1Γ ΑΑΔ 1333, Electromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1A ΑΑΔ 258, Global Cruises S.A. κ.ά. v. METRO Shipping&TRAVEL Ltd
(1989)1E ΑΑΔ607, United Perlite Industries Ltd v. SayakhatAir Co
(2002)1Β ΑΑΔ 938, Rybolovleyv v. Rybolovleva
(2010)1A ΑΑΔ 82, Interpartemental Concern "Uralmetrom» v. Besunoltd
(2004)1A ΑΑΔ 557 και Σύγγραμμα Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη Διατάγματα Injunctions).» Είναι συνεπώς επιβεβλημένο σε περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων να γίνεται από τον αιτητή πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που έχουν σχέση με την υπόθεση. Οι καθ'ων η αίτηση, προς υποστήριξη του λόγου που εγείρουν, αναφέρουν ότι οι αιτητές απέκρυψαν διάφορα γεγονότα που αν τίθεντο υπόψιν του Δικαστηρίου δεν θα εξέδιδε τα διατάγματα. Τα γεγονότα αυτά κατά τη θέση των αιτητών είναι ότι έλαβαν όλες τις ειδοποιήσεις και μάλιστα από το 2019, για να ξεκινήσει ο πλειστηριασμός χωρίς να πράξουν κάτι νωρίτερα, έλαβαν ειδοποίηση που τους έδιδε την ευκαιρία να διορίσουν εκτιμητή και δεν το έπραξαν, το γεγονός ότι το ακίνητο είχε μεταβιβαστεί που θα μπορούσε να διακριβωθεί με έρευνα στο κτηματολόγιο από τη στιγμή που η πώληση εν γνώσει τους έγινε το Νοέμβριο του
  1. Επίσης το γεγονός της μεταβίβασης το έμαθαν όταν ο αγοραστής μέσω κοινού τους γνωστού τους ενημέρωσε ότι είναι πλέον ο ιδιοκτήτης και θα πρέπει να του παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου. Απέκρυψαν τέλος ότι οι οφειλές τους που εξασφαλίζοντο με την υποθήκη υπερβαίνουν το €1.500.
  2. Από τα πιο πάνω τεθέντα που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του, θεωρώ ότι τo στοιχείo που κρίνεται ως ουσιώδες για την κατάληξη του Δικαστηρίου στην έκδοση των διαταγμάτων που αν αποδειχθεί ότι οι αιτητές έχουν αποκρύψει τότε αυτά δεν θα εκδίδοντο, είναι αν κατά τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης γνώριζαν οι αιτητές ότι το ακίνητο είχε ήδη μεταγραφεί στον αγοραστή. Η θέση που προβάλλεται από τους καθ'ων η αίτηση είναι ότι οι αιτητές, πριν ακόμα καταχωρίσουν την υπό κρίση αίτηση, γνώριζαν ότι το επίδικο ακίνητο είχε μεταβιβαστεί επ'ονόματι του αγοραστή. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών, ως έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους των καθ'ων η αίτηση, ότι στις 26/2/21 ο αγοραστής επικοινώνησε με κάποιον Τάσο Ελευθερίου, που είναι κοινός φίλος του αιτητή 2 και του αγοραστή και του είπε ότι είχε αγοράσει το ακίνητο και εγγράφηκε στο όνομα του και τους ζήτησε να μεριμνήσουν να του παραδοθεί η κατοχή του ακινήτου για να μην καταστεί ανάγκη να καταφύγουν στο Δικαστήριο. Ο Ελευθερίου στις 3 Μαρτίου ανέφερε στον αγοραστή ότι μίλησε με τον αιτητή 2 που του είπε ότι θα παραδοθεί κενή και ελεύθερη η κατοχή του ακινήτου. Στις 6/3/21 ο κοινός γνωστός ενημέρωσε τον αγοραστή ότι μετά από συνάντηση του με τον αιτητή 2 στις 5/3/21, ο τελευταίος του είπε ότι δεν προτίθεται να παραδώσει κενή και ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου. Οι καθ'ων η αίτηση, προς επιβεβαίωση της πιο πάνω θέσης, επισυνάπτουν και ένορκη δήλωση του αγοραστή του ακινήτου XXXXX Τουλούρα, ο οποίος επαναλαμβάνει τα όσα πιο πάνω αναφέρονται. Η μόνη προσθήκη που υπάρχει από τον XXXXX Τουλούρα είναι ότι την 1/3/21 είχε συνάντηση με τον Ελευθερίου ο οποίος του ζητούσε κάποιες λεπτομέρειες λόγω της λεπτότητας του θέματος. Να επισημανθεί εδώ ότι ο πλειστηριασμός έλαβε χώρα στις 20/11/20, η μεταβίβαση επ'ονόματι του επιτυχόντα προσφοροδότη στις 24/2/21 και η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε στις 8/3/
  3. Τα όσα ο ενόρκως δηλών για τους καθ'ων η αίτηση αλλά και ο αγοραστής του ακινήτου αναφέρουν, παρέμειναν χωρίς αμφισβήτηση. Δεν έχει υποβληθεί αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση αλλά ούτε και για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Από τα όσα καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις τους, αυτό που προκύπτει με σαφήνεια είναι ότι οι αιτητές γνώριζαν για την επ'ονόματι του αγοραστή εγγραφή του ακινήτου αν όχι από την 1/3/21, σίγουρα όμως από τις 3/3/21 αφού ο κοινός των αιτητή 2 και αγοραστή γνωστός, είπε στον τελευταίο ότι είχε μιλήσει με τον πρώτο και του μετέφερε το γεγονός ότι το ακίνητο μεταβιβάστηκε. Συνεπώς κατά την 8/3/21 που καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση ήταν εις γνώση των αιτητών ότι πλέον το ακίνητο είχε μεταβιβαστεί και εγγραφεί στο όνομα του αγοραστή. Το στοιχείο αυτό είναι ουσιώδες έχοντας υπόψιν ότι ένα από τα εκδοθέντα διατάγματα που οι αιτητές εξασφάλισαν είναι και η απαγόρευση προς τους καθ'ων η αίτηση να προχωρήσουν με οποιαδήποτε διαδικασία μετεγγραφής του ακινήτου στον αγοραστή της πώλησης δια πλειστηριασμού, κατόπιν επίκλησης του κινδύνου μετεγγραφής του αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Διαβάζοντας μάλιστα την ένορκη δήλωση της αιτήτριας 1 διαφαίνεται ότι σκοπίμως αποκρύβει το γεγονός της μετεγγραφής του ακινήτου στο όνομα του αγοραστή, κάτι που επαναλαμβάνω ήταν εις γνώση της, θέτοντας ως άξονα της επιχειρηματολογίας της για εξασφάλιση των διαταγμάτων, την μη παραλαβή, ως η ίδια αναφέρει, της ειδοποίησης ημερομηνίας 8/2/21 με θέμα την ενημέρωση για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης. Η παράλειψη αυτή κατά τους αιτητές καθιστά την διαδικασία παράνομη. Να επισημανθεί εδώ ότι ο ενόρκως δηλών για τους καθ'ων η αίτηση αναφέρει ότι την ειδοποίηση για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης την τοποθέτησε στον ίδιο φάκελο με την ειδοποίηση με θέμα την ενημέρωση για το προϊόν της πώλησης (η αιτήτρια 1 αποδέχεται ότι αυτή την ειδοποίηση την παρέλαβε) και τον ταχυδρόμησε με κανονικό ταχυδρομείο. Ο ενόρκως δηλών δεν αντεξετάστηκε επί της δήλωσης του αυτής. Η απόκρυψη του γεγονότος της μετεγγραφής του ακινήτου στον αγοραστή από τις 24/2/21, γεγονός που οι αιτητές γνώριζαν τουλάχιστον κάποιες μέρες πριν την καταχώριση της αίτησης τους, είναι ουσιαστικής σημασίας στοιχείο που οι αιτητές είχαν υποχρέωση να αποκαλύψουν και που θα επιδρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου και στην μη χορήγηση των διαταγμάτων μονομερώς. Δεν αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η εξασφάλιση των αιτούμενων διαταγμάτων χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Ως εκ τούτου και για τον πιο πάνω λόγο τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 9/3/21 θα πρέπει να ακυρωθούν, χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστεί οιοσδήποτε άλλος προβαλλόμενος λόγος. Με την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων η υπόθεση σταματά εδώ. Συνεπώς τα εκδοθέντα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς στις 9/3/21 ακυρώνονται. Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της κυρίως αίτησης. Σε σχέση με το ενδιαφερόμενο μέρος δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα εφόσον δεν καταχώρησε ένσταση. (Υπ.).......... Λ. Μουγής Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.