← Κύπρος

IACOVOU κ.α. ν. Ναθαναήλ, Αγωγή αρ.1290/19, 9/6/2021

IACOVOU κ.α. ν. Ναθαναήλ, Αγωγή αρ.1290/19, 9/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A60 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αγωγή αρ.1290/19 Μεταξύ:

  1. IACOVOU XXXXX
  2. IACOVOU XXXXX Ενάγοντες και XXXXX Ναθαναήλ Εναγόμενος Ημερομηνία: 9.6.21 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ν.K. Kλεάνθους Για Εναγόμενο: κ. Π. Ζαπούνης για Χριστόφορο Λάρκου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού, ήτοι του διαμερίσματος με αριθμό 11 στην Οδό XXXXX 80, στην επαρχία Λάρνακας. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 27.12.17 ενοικίασαν το πιο πάνω διαμέρισμα στον εναγόμενο για το ποσό των €650 μηνιαίως, στη βάση δε της πιο πάνω συμφωνίας, η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταβολή του μηνιαίου ενοικίου θα έφερε τόκο προς 6%. Με την έγερση της παρούσας αγωγής οι ενάγοντες απαιτούν την καταβολή του ποσού των €1.950, ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου - Αυγούστου του 2019, πλέον νόμιμο τόκο ή τόκο προς 6% επί έκαστου καθυστερημένου ενοικίου, €148,75 για τα έξοδα συντήρησης του ανελκυστήρα μέχρι την 30.6.2019, πλέον τα έξοδα της παρούσας αγωγής, έξοδα επίδοσης και ΦΠΑ. Ας σημειωθεί, ως αυτό θα αποτελέσει και σημείο συζήτησης κατωτέρω, ότι η ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής είναι η 4.9.2019, ενώ η επίδοση αυτής έλαβε χώραν την 23.9.19, γεγονός αυταπόδεικτο από το περιεχόμενο του δικογραφικού φακέλου. Η υπερασπιστική γραμμή του εναγόμενου, ο οποίος παραδέχεται την ύπαρξη και τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 27.12.17, είναι ότι κανένα ποσό δεν οφείλει στους ενάγοντες με τον ίδιο να έχει εξοφλήσει τα ενοίκια των επίδικων μηνών. Με το απαντητικό δικόγραφο τους, οι ενάγοντες εμμένουν στην ορθότητα της αξίωσης τους, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του εναγόμενου ως αναληθείς και μη ανταποκρινόμενους στην πραγματικότητα, ζητώντας από το Δικαστήριο την υπέρ τους έκδοση Δικαστικής απόφασης για τα αξιούμενα ποσά. Ακροαματική Διαδικασία / Μαρτυρία Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μέσω της γραπτής μαρτυρίας που κατέθεσαν αντιστοίχως τα μέρη προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους, καθότι η αγωγή εμπίπτει εντός των προνοιών της Διαταγής 30, ως αυτή έχει τροποποιηθεί. Επισημαίνω ότι καμία πλευρά δεν υπέβαλε αίτημα για αντεξέταση. Εκ μέρους των εναγόντων κατέθεσε ο ενάγοντας υπ' αριθμόν 1, κ. XXXXX Iacovou, ο οποίος επανέλαβε και υιοθέτησε τις δικογραφημένες θέσεις της απαίτησης των. Ως Τεκμήριο 1 επισύναψε και καταχώρησε αντίγραφο του ενοικιαστηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 27.12.17, το οποίο αφορά στην μίσθωση του ακινήτου από τους ενάγοντες στον εναγόμενο από την 1.12.17 μέχρι και την 30.11.
  3. Δυνάμει των όρων του συμβολαίου, ο εναγόμενος ανέλαβε γραπτώς, όπως καταβάλλει προκαταβολικά για κάθε επόμενο μήνα το ποσό των €650 ως ενοίκιο, καθώς και την πληρωμή ρεύματος, νερού και συντήρησης ανελκυστήρα. Ο εναγόμενος δεν κατέβαλε έγκαιρα τα ποσά ενοικίων για τους μήνες Ιούνιο με Αύγουστο του 2019 κατά παράβαση των όρων του συμβολαίου, ενώ με τους τόκους και το ποσό συντήρησης του ανελκυστήρα οφείλει στους ενάγοντες το συνολικό ποσό των €2.098,
  4. Στην παράγραφο 9 της μαρτυρίας του, ο ενάγοντας περιορίζει την απαίτηση του, δηλώνοντας ότι: «Ο εναγόμενος μετά την καταχώρηση της αγωγής και σε διάφορες ημερομηνίες κατέβαλε ποσά με τα οποία εξόφλησε όλα τα οφειλόμενα ενοίκια του, πλην του ποσού των €148,75 για συντήρηση ανελκυστήρα, τους τόκους και τα δικηγορικά έξοδα» ( τονισμός δικός μου). Συνεχίζει στην ίδια παράγραφο της μαρτυρίας του, παραπέμποντας στο Τεκμήριο 2 (ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερομηνίας 29.9.19 από τους ενάγοντες προς τον εναγόμενο), αναφέροντας, ότι οι ενάγοντες είχαν αποστείλει σε αυτόν σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα κατά την προαναφερόμενη ημερομηνία, στο οποίο γινόταν: «.. αναφορά στους τόκους και επίσης ενημέρωση από τους ενάγοντες προς τον εναγόμενο για τον τρόπο που διέθεσαν τα χρήματα που κατέβαλε μετά την καταχώρηση της αγωγής έναντι οφειλομένων ενοικίων, όπως και έγινε μέχρι την εξόφληση όλων των οφειλόμενών στην παρούσα αγωγή» (βλ. παρ.9 μαρτυρίας Iacovou). Δύο, ήταν οι μάρτυρες που κατέθεσαν προς υποστήριξη των θέσεων του εναγόμενου. Πρώτος, ο ίδιος ο εναγόμενος (ΜΥ1), δηλώνει ότι πλήρωσε τους ενάγοντες τα αξιούμενα ποσά μέσω τραπεζικής εντολής. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας καταγράφει ότι προέβη στις ακόλουθες πληρωμές: (α) Ποσό ύψους €650 κατατέθηκε την 16.7.2019 από τον αριθμό λογαριασμού XXXXX72-01 ιδιοκτησίας του ιδίου, στον αριθμό εντολής XXXXX6989 προς όφελος του ενάγοντα 1 για τον μήνα Ιούνιο 2019, (β) Το ίδιο ποσό χρημάτων από τον λογαριασμό XXXXX72-01 στον αριθμό λογαριασμού εντολής XXXXX9402 προς όφελος του ενάγοντα 1 για τον μήνα Ιούλιο 2019 και (γ) Πληρωμή ισόποσού ποσού την 23.9.19 από τον δικό του αριθμό λογαριασμού στον αριθμό εντολής XXXXX3686 προς όφελος του ενάγοντα 1 για τον μήνα Αύγουστο
  5. Αυτές οι πληρωμές, ως τις παραθέτει στην μαρτυρία του, αφορούν την εξόφληση των ενοικίων των επίδικων πάντα μηνών, οι δύο δε εκ των οποίων έλαβαν χώρα πριν την καταχώρηση της αγωγής. Η τρίτη πληρωμή, η οποία διεξήχθη την 23.9.19 έλαβε χώρα το πρωινό της ίδιας ημέρας, πριν την επίδοση της αγωγής σε αυτόν, επίδοση της οποία επίσης πραγματοποιήθηκε την 23.9.
  6. Συνεπώς ουδέν ποσό ενοικίων ή τόκων, οφείλει στους ενάγοντες. Όσον δε αφορά τον ανελκυστήρα και τα έξοδα συντήρησης αυτού, ο εναγόμενος αναφέρει ότι ουδέποτε του δόθηκε η οποιαδήποτε έγγραφη ειδοποίηση ή οποιαδήποτε στοιχεία ως προς τον υπολογισμό του διεκδικούμενου ποσού των €148,75, σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου. Περαιτέρω, ο ίδιος ουδέποτε έκανε χρήση του ανελκυστήρα, ο οποίος εν πάση περιπτώσει, ως ισχυρίζεται, ουδέποτε λειτουργούσε. Το κτίριο, ως αναφέρει είναι διώροφο και αποτελείται μόνο από δύο διαμερίσματα, εκ των οποίον το ένα ενοικιάζει ο ίδιος, ενώ στο άλλο διαμένουν οι ενάγοντες. Ως μάρτυρας υπεράσπισης υπ' αριθμό 2, κατέθεσε ο κ. XXXXX Σταύρου εκ Λάρνακας, Διευθυντής του Υποκαταστήματος της Ελληνικής Τράπεζας στην περιοχή Φανερωμένης. Ο ΜΥ2 επισύναψε ως Τεκμήρια 1-3 αντίγραφα των εξερχόμενων εντολών πληρωμής από τον λογαριασμό του εναγόμενου, ως αυτός καταγράφηκε ανωτέρω, προς όφελος του ενάγοντα 1, για τα ποσά των €650 κατά τις 16.7.19, 30.8.19 και 23.9.19 αντίστοιχα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας / Νομική Πτυχή/ Ευρήματα Βαθιά ριζωμένη στο δικαιϊκό μας σύστημα είναι η νομολογιακή αρχή ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του σε αστική διαδικασία, φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ανεξαρτήτως των ισχυρισμών του εναγόμενου, ο ενάγοντας οφείλει, εάν επιθυμεί να επιτύχει η αξίωση του όπως αποδείξει ότι η δική του εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι, «more probable than not» (δέστε Μαρσέλ ν Λαική Τράπεζα Λτδ 2001 1(Β) Α.Α.Δ. 1858). Το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει την μαρτυρία που έχει ενώπιον του με σκοπό να μπορέσει να διαπιστώσει και να εξαγάγει ευρήματα επί των πραγματικών γεγονότων, ώστε να μπορεί τελικώς να καταλήξει κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης, έχει αποσείσει αυτό στον απαιτούμενο βαθμό. Σε διαδικασίες ταχείας εκδίκασης, όπου τα διεκδικούμενα ποσά είναι μικρότερα των €3.000, το Δικαστήριο, με δεδομένο ότι δεν έχει ενώπιον του ζώσα μαρτυρία, οφείλει με περισσή προσοχή να καταλήξει σε στερεά ευρήματα. Αυτό λαμβάνει χώραν μέσω της αξιολόγησης της μαρτυρίας με αντιπαραβολή των θέσεων των διαδίκων, αλλά και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία. Νοείται βέβαια ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται πάντοτε με κριτήριο τις δικογραφημένες προτάσεις των μερών αφού: «O επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιiκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος του αντιδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του» (βλ. Παπαγεωργίου ν Κλάππας Invstment Services Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Τα ως άνω αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης όπου η παρουσιασθείσα γραπτή μαρτυρία πρέπει να εξετάζεται σε αυστηρή συνάρτηση με τα γεγονότα που παρατίθενται στα δικόγραφα αφού εκλείπει από την διαδικασία η ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Το Δικαστήριο οφείλει λοιπόν ασκώντας δικαστική κρίση, να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία βάση του περιεχομένου αυτής, την ποιότητα, αλλά και την πειστικότητα της (βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Προχωρώ λοιπόν στην εξέταση των ζητημάτων που προκύπτουν αντιπαραβάλλοντας την ενώπιον μου μαρτυρία και τις εκατέρωθεν δικογραφημένες θέσεις για την εξαγωγή συμπερασμάτων και ευρημάτων επί των θέσεων των μερών. Πρώτιστα, το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με την χρηματική αξίωση των εναγόντων για το ποσό των €1.
  1. Αυτή, δια στόματος ενάγοντα 1, έχει ικανοποιηθεί, με την εξόφληση εν λόγω ποσού από τον εναγόμενο μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής (τονισμός δικός μου). Είναι εξ΄ άλλου δια αυτό τον σκοπό που η αξίωση, έχει πλέον περιοριστεί στο ποσό των €148,75 (έξοδα συντήρησης ανελκυστήρα) και τους τόκους επί των ενοικίων των τριών αυτών μηνών. Η υπεράσπιση του εναγόμενου εδράζεται επί ενός και μόνο ισχυρισμού, ήτοι ο ίδιος έγκαιρα και εμπρόθεσμα προέβη στην εξόφληση των ενοικίων σε χρόνο προ της καταχώρησης της αγωγής και/ή πριν την λήψη γνώσης της ύπαρξης αυτής. Η από κοινού αποδεκτή και παραδεκτή θέση των παραγόντων της διαδικασίας αναφορικά με την εξόφληση των επίδικων ποσών ενοικίων, περιορίζει το έργο του Δικαστηρίου στην εξέταση του κατά πόσο οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την διεκδικούμενη επιδίκαση τόκου, ύψους 6% επί του ποσού των €650 αναφορικά με τους μήνες Ιούνιο με Αύγουστο του
  2. Παρεμβάλλονται εδώ οι όροι 3 και 4 του ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 1) οι οποίοι διαβάζουν ως ακολούθως: 3.« The tenant shall pay the rent of Euro650 per month in advance (the first monthly rent to be paid on the day of the signing of this agreement) without the need for any demand by the landlord and in addition the tenant shall pay the common area and lift costs quarterly within fifteen days of written notice and evidence of costs given to the tenant by the landlord". 4.«If the tenant fails to pay the rent or part of the rent for more than 15 days he shall be liable to interest at 6% from the date of full payment and the landlord shall be entitled to proceed to any appropriate legal measure at the County Court of Larnaca». Από τις πρόνοιες των πιο πάνω όρων, συνάγεται ότι οι ενάγοντες θα δικαιούντο σε χρέωση τόκου 6% μετά την παρέλευση δεκαπέντε ημερών από την ημέρα που έκαστο μηνιαίο ενοίκιο ήταν καταβλητό. Ευκόλως συνεπώς θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι αφού τα επίδικα ενοίκια, ως οι ισχυρισμοί των εναγόντων πάντα, ξοφλήθηκαν μετά την έγερση της αγωγής, αυτό θα οδηγούσε αυτομάτως και στην επιτυχή κατάληξη της αγωγής αναφορικά με τους διεκδικούμενος τόκους επί αυτών. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι στην παρούσα περίπτωση. Και εξηγώ. Οι ενάγοντες, οφείλουν, φέροντας και το βάρος απόδειξης της απαίτησης τους όπως προσκομίσουν την αναγκαία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, με την οποία να πείθουν, ως προς το ποιες πληρωμές έγιναν, και πότε, μετά την καταχώρηση της αγωγής, που οδήγησαν στην εξόφληση των αξιώσεων τους αναφορικά με τα επίδικα πάντα, ποσά ενοικίων. Αντιθέτως, καμία χειροπιαστή μαρτυρία δεν έχει τεθεί από τους ενάγοντες ως προς το πότε, μετά της καταχώρησης της αγωγής, έγιναν οι καταβολές των επίδικων ενοικίων. Η παντελής έλλειψη μαρτυρίας προς αυτή την κατεύθυνση, αφήνει τους ισχυρισμούς των εναγόντων απογυμνωμένους από οποιαδήποτε υποστηρικτικά των θέσεων και αξιώσεων τους, στοιχεία. Τέτοια μαρτυρία ενδεχομένως να υποστήριζε και να αποδείκνυε την αξίωση τους επί των διεκδικούμενων τόκων. Σημαντικό είναι όπως λεχθούν και τα εξής. Παρά την μη επίκληση ή αναφορά των διαδίκων στις πρόνοιες των Άρθρων 59-61 του Κεφαλαίου 149, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι ορθά ή δικαιωματικά, ενήργησαν οι ενάγοντες, επιλέγοντας όπως ξοφλήσουν προγενέστερες κατ΄ισχυρισμόν οφειλές του εναγόμενου, η υποχρέωση τους όπως αποδείξουν τις αξιώσεις τους επί των διεκδικούμενων τόκων, ως αυτές έχουν περιοριστεί με την μαρτυρία τους, ουδόλως αναιρείται για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης τους. Η θέση τους ότι τα επίδικα ποσά ενοικίων ξοφλήθηκαν μετά την έγερση της αγωγής, αντικρούονται και ανατρέπονται από την μαρτυρία του εναγόμενου, μαρτυρία η οποία επιβεβαιώνεται και από τα κατατεθέντα μέσω του ΜΥ2, Τεκμήρια 1-
  3. Οι ενάγοντες ως οι ιδιοκτήτες του υποστατικού και ως τα μόνα πρόσωπα που έχουν πλήρη γνώση επί των εισπρακτέων και/ή οφειλόμενών προς αυτούς, ποσών, όφειλαν, φέροντας το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους, όπως παρουσιάσουν σχετικές καταστάσεις λογαριασμών ή το σχετικό μητρώο πληρωμών ή οφειλών που διατηρούσαν ή όφειλαν όπως διατηρούν για σκοπούς προώθησης και στοιχειοθέτησης της αξίωσης των. Σκοπός προσκόμισης τέτοιας μαρτυρίας θα ήταν για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η πλήρης εικόνα τόσο των κατ΄ισχυρισμών προηγούμενων οφειλών του εναγόμενου, τις οποίες εξόφλησαν οι ενάγοντες χρησιμοποιώντας, ως δηλώνουν τα όποια ποσά χρημάτων, ή ακόμη και αυτά που ο ίδιος ο εναγόμενος αναφέρει, αλλά και τα ποσά και τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καταβλήθηκαν τα αντίστοιχα ποσά χρημάτων που ξόφλησαν τους επιδίκους μήνες ενοικίων, μετά την καταχώρηση της αγωγής. Η γενική θέση του ενάγοντα στην αποσταλείσα προς τον εναγόμενο ηλεκτρονική αλληλογραφία ( Τεκμήριο 2- ημερομηνίας 29.9.19) ότι: « ...the payments received after the commencement of legal proceedings (for the unpaid rents, utility bills and lift maintenance) will be allocated to settle outstanding amounts in that order», δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε μαρτυρικό υλικό. Είναι άξιον απορίας γιατί, αφού οι ενάγοντες κάνουν λόγο στο ίδιο ηλεκτρονικό μήνυμα σε αντίγραφο καταστάσεων λογαριασμού που παρέδωσαν στον εναγόμενο αναφορικά με τις πληρωμές που έκανε μέχρι και τον Μάρτιο του 2019, δεν επισύναψαν αυτές προς υποστήριξη των θέσεων τους ότι, πρώτον, υπήρχαν οφειλές προ των επίδικων μηνών τις οποίες οι ενάγοντες δικαιωματικά ξόφλησαν πρώτα, και δεύτερον ότι άλλα ποσά χρημάτων, που κατατέθηκαν μετά την έγερση της αγωγής, χρησιμοποιήθηκαν για εξόφληση των επίδικων ενοικίων. Κοντολογίς, με δεδομένο ότι οι ενάγοντες, παρά την εξόφληση των όποιων οφειλόμενων ενοικίων, εμμένουν στην διεκδίκηση τόκων επί αυτών, τόκους τους οποίους ειρήσθω εν παρόδω οι ίδιοι υπολογίζουν σε €14,94, οι ίδιοι έχουν και το βάρος απόδειξης των μετά της καταχώρησης της αγωγής ημερομηνιών καταθέσεων των ενοικίων, αφού η επιδίκαση τόκου επί των οφειλόμενων ενοικίων είναι άρρηκτά συνδεδεμένη με την απόδειξη πρώτα της εκπρόθεσμής κατάθεσης αυτών. Μελέτη του δικογραφικού φακέλου αποκαλύπτει και το ακόλουθο σημαντικό. Την 4.12.19 οι ενάγοντες καταχώρησαν το δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση, εμμένοντας στις αρχικές αξιώσεις τους, συμπεριλαμβανομένης και της καταβολής των ενοικίων για τους μήνες Ιούνιο - Αύγουστο
  4. Η Υπεράσπιση του εναγόμενου ημερομηνίας 28.11.19 ήγειρε ως μοναδικό ισχυρισμό την εξόφληση των επίδικων ενοικίων. Συνεπώς η επιμονή των εναγόντων στο απαντητικό τους δικόγραφο στην απαίτηση των ενοικίων, ένα μήνα μετά, δεν μπορεί παρά να σήμαινε ότι μέχρι την 4.12.19, ο εναγόμενος δεν είχε καταβάλει τα εν λόγω ενοίκια. Η θέση όμως αυτή των εναγόντων, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια 1-3, ως αυτά κατατέθηκαν από τον ΜΥ2, τα οποία αφορούν σε πληρωμές προ του Δεκέμβριου
  5. Συνεπώς, το πότε είναι κατά τους ενάγοντες που έλαβαν χώρα αυτές οι κατ΄ισχυρισμόν πληρωμές, δεν έχει αποδειχθεί. Οι ενάγοντες δεν παρουσίασαν ίχνος μαρτυρίας προς αυτή την κατεύθυνση. Η προσκομισθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου από και εκ μέρους του εναγόμενου, μαρτυρία, παρουσιάζει μια αληθοφάνεια και πειστικότητα ως προς τα επίδικα γεγονότα, σε αντίθεση με αυτήν των εναγόντων, η οποία κρίνεται ως συγκεχυμένη και ανυποστήρικτη από οποιαδήποτε απτά στοιχεία. Οι ενάγοντες, όφειλαν να πείσουν το Δικαστήριο για τις πληρωμές που έλαβαν, με συγκεκριμένες ημερομηνίες, μετά την έγερση της αγωγής για να μπορούν να διεκδικούν τόκους επί αυτών. Η μη απόδειξη συνεπώς των εν λόγω ημερομηνιών, συμπαρασύρει σε απόρριψη το ποσό των διεκδικούμενων τόκων. Το Δικαστήριο για σκοπούς πληρότητας οφείλει όπως παραθέσει το σκεπτικό του αναφορικά και με την τελευταία πληρωμή, ήτοι αυτήν που έλαβε χώραν την 23.9.
  6. Η εν λόγω πληρωμή έγινε κατά τον εναγόμενο, μετά την έγερση της αγωγής μεν, πριν όμως την επίδοση σε αυτόν της αγωγής. Η επίδοση σε αυτόν, ως αποδεικνύεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου, έλαβε χώραν όντως, την εν λόγω ημερομηνία. Ούτε για αυτή όμως την πληρωμή ενοικίου έχουν οι ενάγοντες αποδείξει το ποσό των τόκων που ενδεχομένως να δικαιούνταν. Και εξηγώ. Το Δικαστήριο έχει με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, το οποίο αποτελεί αντίγραφο ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 5.11.19, ως αυτό απεστάλη από τον ενάγοντα προς το νομικό του σύμβουλο. Σε αυτό ο ενάγοντας προβαίνει σε υπολογισμούς αναφορικά με τους διεκδικούμενους τόκους. Το περιεχόμενο αυτού έχει ως ακολούθως: «I calculate the interest as follows: Euro 0.00 No interest on the utility and lift maintenance 29.49 01/03 to 31/05/2019 - Rent for March, April, May 2019 Euro. 1950 @ 6% for 92 days 10.04 01/06 to 17/07/2019 - Rent for April and May 2019 Euro. 1300 @ 6% for 47 days 4.91 17/07 to 02/09/2019 - Rent for May 2019 Euro. 650 @ 6% for 46 days __________________________________________________________________________ 44.44 total interest on 1st action At the landlord's entire discretion, the amount may be wholly or partially cancelled on final overall settlement». Είναι αυταπόδεικτο από το περιεχόμενο του πιο πάνω Τεκμηρίου ότι η τελευταία αναφορά του ποσού των €4.91 αναφορικά με την περίοδο των υπολογισθέντων τόκων της 17η Ιουλίου μέχρι και την 2η Σεπτεμβρίου, φέρει δίπλα την καταγραφή του ενοικίου Μαΐου
  7. Συνεπώς καμία εξειδίκευση ή ξεκάθαρη διεκδίκηση ακόμη, δεν παρατίθεται ως προς τον υπολογισμό του τόκου επί της πληρωμής ημερομηνίας 23.9.
  8. Σημειώνεται επίσης, ότι δυνάμει του όρου 4 του ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλ. ανωτέρω) ο οποιοδήποτε τόκος ύψους 6% θα υπολογίζετο μετά την παρέλευση 15 ημερών από την ημερομηνία που έκαστο ενοίκιο ήταν πληρωτέο. Συνεπώς, καμία ξεκάθαρη μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα των τόκων, ενώ υπενθυμίζεται ότι δεν αποτελεί έργον του Δικαστηρίου όπως αυτό προβαίνει σε λογιστικές ή μαθηματικές πράξεις για να εξαγάγει συμπεράσματα ως προς το ύψος της ζημιάς (βλ. Ασπίς Πρόνοια Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής ν Γρηγορίου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1357). Των ως άνω λεχθέντων, το Δικαστήριο καταλήγει ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει ούτε τις ημερομηνίες πληρωμών, αλλά ούτε και τους διεκδικούμενους τόκους. Το Δικαστήριο στρέφεται τώρα στην εξέταση του κατά πόσον οι ενάγοντες ορθά διεκδικούν το ποσό των €148,75 αναφορικά με την συντήρηση του ανελκυστήρα. Ο όρος 3 της σύμβασης ενοικίασης (Τεκμήριο 1), προνοεί : « ..and in addition, the tenant shall pay the common area and lift cost quarterly within 15 days of written notice and evidence of costs given to the tenant by the landlord». Είναι καλά γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι οι όροι και το περιεχόμενο μίας συμφωνίας οφείλουν όπως ερμηνεύονται γραμματικά, με την συνήθη σημασία των λέξεων, η δε ερμηνεία των όρων ενός εγγράφου γίνεται μέσω της συνολικής εξέτασης αυτών και όχι αποσπασματικά (βλ. Θεολόγου κ.α ν Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Α. 407, Σχίζα ν Αδάμου Π.Ε. 7/11 ημερ. 3.11.6, Κωνσταντινίδης ν Κατζιή
(1993)1 Α.Α.Δ 492). Οι ίδιοι οι όροι της μεταξύ των μερών συμφωνίας επιτάσσουν την αποστολή γραπτής ειδοποίησης προς τον εναγόμενο όχι μόνο για την ύπαρξη της οφειλής αλλά και για τον τρόπο υπολογισμού του ύψους αυτής. Οι ενάγοντες όμως δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε έγγραφη ειδοποίηση ή οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο ως προς την ειδοποίηση ή απαίτηση των προς τον εναγόμενο αναφορικά με την καταβολή του εν λόγω ποσού. Παρομοίως, ουδέποτε τέθηκαν με μαρτυρία οι οποιοιδήποτε υπολογισμοί των αναφορικά με το ύψος του διεκδικούμενου ποσού των €148,75. Το βάρος και πάλι απόδειξης των εν λόγω ισχυρισμών έφεραν οι ενάγοντες, αποδεικτικό βάρος το οποίο το Δικαστήριο βρίσκει ότι δεν απέσεισαν με την μαρτυρία τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω, ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους. Η παρούσα αγωγή συνεπώς είναι καταδικασμένη σε απόρριψη και απορρίπτεται. Δεν βλέπω κανένα λόγο όπως τα έξοδα μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, με το Δικαστήριο να αποφαίνεται όπως αυτά επιδικασθούν υπέρ του εναγόμενου και εναντίον των εναγόντων, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.