ΤΤΟΟΥΛΟΥ ν. ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 727 / 12, 21/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Μουγή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 727 / 12 Μεταξύ: XXXXX ΤΤΟΟΥΛΟΥ Ενάγοντα -και- ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 17.9.2020 για αναστολή εκτέλεση απόφασης. Ημερομηνία: 21 Μαΐου, 2021. Εμφανίσεις: Για εναγόμενους-αιτητές: κ. Κ. Στυλιανού για Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για ενάγοντα-καθ'ου η αίτηση: κ. Γ. Πέτρου για Δρ. Ανδρέας Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελεί κοινό έδαφος ότι στις 7/2/20 εκδόθηκε Δικαστική απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, για το ποσό των €337.673 με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως, πλέον δικηγορικά έξοδα εκ €19.646,50 πλέον τόκους. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος ότι επί της πιο πάνω απόφασης καταχωρίστηκε έφεση από την εναγόμενη την 21/5/20. Στις 17/9/20 καταχωρίστηκε από την εναγομένη-αιτήτρια (εφεξής η αιτήτρια) η υπό κρίση αίτηση δια της οποίας αξιώνει διάταγμα του Δικαστηρίου με τo οποίο να διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της ως άνω Δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 7/2/20, μέχρι πλήρους και τελικής εκδίκασης της έφεσης που καταχωρίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η αίτηση στηρίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.18, Δ.40 Θ.1, Θ.7 και Θ.11, στην Δ.48 Θ.1-4, Θ.8 (
- ee)(II), στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως τροποποιήθηκε, άρθρα 25, 32 και 47, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 4 και 9, στην επί του θέματος νομολογία και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αργύρη Αργυρού, διευθυντή του τμήματος απαιτήσεων της αιτήτριας. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας στη έφεση αφού (α) το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα αποφάσισε να επιδικάσει προς όφελος του ενάγοντα-καθ'ου η αίτηση, (εφεξής ο καθ'ου η αίτηση), το ποσό των €44.250 πλέον ΦΠΑ για έξοδα μετακίνησης ερειπίων, κατεδάφισης και υποστήριξης και τοποθέτησης στηριγμάτων, την στιγμή που κατέληξε ότι δεν τυγχάνουν ασφαλιστικής κάλυψης (β) λανθασμένα αποδέχθηκε τη μαρτυρία του ΜΕ4 παρά το ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν έθεσε το επιστημονικό υπόβαθρο και κριτήρια που εφάρμοσε, ως όφειλε, προκειμένου και το Δικαστήριο να εφαρμόσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση και (γ) λανθασμένα το Δικαστήριο επιδίκασε ΦΠΑ επί του ποσού της Δικαστικής απόφασης τη στιγμή που στην απόφαση του απορρίπτει τη μαρτυρία αναφορικά με την αξίωση για ΦΠΑ. Ο ενόρκως δηλών προβαίνει σε αναφορά σε σχέση με τις εργασίες που ασκεί η αιτήτρια, τη δομή της, την οικονομική της υπόσταση, το εύρος των δραστηριοτήτων της και το μερίδιο αγοράς που έχει στην Κύπρο. Αναφέρει ότι αποτελεί την πρώτη επιλογή του καταναλωτικού κοινού και η οικονομική της ευρωστία φαίνεται από το δείκτη φερεγγυότητας της που το 2008 ήταν 201% και διαθέσιμα κεφάλαια €42,2 εκατομμύρια. Το έτος 2019 είχε δείκτη φερεγγυότητας 222% και διαθέσιμα κεφάλαια €48,082 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι ο καθ'ου η αίτηση δεν θα μείνει ανεξασφάλιστος ή ανικανοποίητος. Ο καθ'ου η αίτηση είναι μεγάλης ηλικίας και κάτοικος Νοτίου Αφρικής και αυτό σημαίνει ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η αιτήτρια καταβάλει το ποσό της απόφασης, τότε υπάρχει κίνδυνος να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού σε περίπτωση που η έφεση της επιτύχει δεν θα μπορεί να πάρει τα χρήματα που κατέβαλε. Η οικονομική κατάσταση του καθ'ου η αίτηση είναι άγνωστη και η αιτήτρια δεν γνωρίζει αν κατέχει περιουσία στην Κύπρο ή το εξωτερικό. Η Νότιος Αφρική δεν είναι Ευρωπαϊκή χώρα, ο καθ'ου η αίτηση είναι μεγάλης ηλικίας και η δυσχέρεια να εισπράξει το ποσό που θα καταβάλει μεγάλη. Αντίθετα αν εκδοθεί το διάταγμα o καθ'ου η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά αφού η αιτήτρια έχει την οικονομική ευρωστία να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος με τόκο. Είναι δε έτοιμη να καταβάλει στον καθ'ου η αίτηση το ποσό των €111.860, ποσό που η ίδια θεωρεί ότι θα πρέπει να του αποδοθεί στη βάση της μαρτυρίας των δικών της εμπειρογνωμόνων. Το δε ποσό των δικηγορικών εξόδων έχει ήδη καταβληθεί. Είναι τέλος η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος. Ο καθ'ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση στην αίτηση, υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση της XXXXX Κονναρή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον καθ'ου η αίτηση, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης: 1. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή δεν στηρίζεται επί της ορθής νομικής βάσης. 2. Η Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. 3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 4. Η Έφεση δεν έχει καμία προοπτική επιτυχίας. 5. Οι πλείστοι λόγοι έφεσης αφορούν την αξιολόγηση της μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο, κάτι στο οποίο σπάνια επεμβαίνει το Ανώτατο Δικαστήριο. 6. Η ενδεχόμενη δυσκολία στην ανάκτηση οποιουδήποτε ποσού πληρωθεί από τους Αιτητές στον Καθ'ου η Αίτηση σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης δεν αποτελεί λόγο για έκδοση των Αιτούμενων διαταγμάτων. 7. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι οφείλουν μικρότερο ποσό από αυτό που αποφάσισε το Δικαστήριο αποτελεί καταφρόνηση του Δικαστηρίου. 8. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι είναι σε θέση να πληρώσουν όλο το εξ' αποφάσεως χρέος, συμπεριλαμβανομένων και των τόκων που θα συσσωρευτούν σε περίπτωση που ανασταλεί η απόφαση και/ή δεν έχουν αποδείξει τη φερεγγυότητά τους. Εν πάση περιπτώσει αυτό δεν αποτελεί από μόνο του λόγο για έκδοση των Αιτούμενων διαταγμάτων. 9. Το εξ' αποφάσεως χρέος αφορά ζημιές που προέκυψαν το 2012 και θα ήταν ανεπίτρεπτο να αναγκαστεί ο Καθ'ου η Αίτηση να αναμένει ακόμα 5 χρόνια για να εισπράξει το ποσό που του οφείλεται. 10. Ο Καθ'ου η Αίτηση έχει περιουσία τόσο στην Κύπρο υπερδιπλάσιας αξίας του ποσού της δικαστικής απόφασης. Οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, με την αιτήτρια να υποστηρίζει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος και με τον καθ'ου η αίτηση να υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο. Το Δικαστήριο, για σκοπούς της παρούσας απόφασης λαμβάνει υπόψιν του τόσο την αίτηση και την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, όσο και τα όσα αναφέρθηκαν κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Αναφορά επί τούτων θα γίνει εκεί όπου κριθεί αναγκαίο. Νομικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η Δ.35 Θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προβλέπει ότι: «18. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under thedecision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, ora Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall beinvalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order stayingexecution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) asmay have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shallbe made to the party in whose favour the decision under appeal was given.». Από τον πιο πάνω θεσμό, προκύπτει ότι η καταχώριση έφεσης επί απόφασης Δικαστηρίου δεν επενεργεί ως αναστολή εκτέλεσης της εκτός μετά από διαταγή του Δικαστηρίου. Περαιτέρω το Δικαστήριο σε αιτήσεις για αναστολή εκτέλεσης απόφασης καλείται να εξισορροπήσει δύο παράγοντες, ως αυτοί επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Έλληνας Σολωμονίδης Μωσαϊκά Λτδ, Πολ. Έφεση 435/19, ημερομηνίας 20/1/21: «Η καταχώριση έφεσης, όπως προβλέπεται από την ίδια την εξουσιοδοτούσα δικονομική πρόνοια, Δ.35, θ.18, των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν επενεργεί ως αναστολή εκτέλεσης της υπό έφεση απόφασης. Πρόνοια η οποία αντικατοπτρίζει τη βασική αρχή η οποία αποσκοπεί στη διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης και της αποτελεσματικότητας της. Ταυτόχρονα, παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο, να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης, προς διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, εναποθέτοντας στο Δικαστήριο, όποτε ζητείται η αναστολή, την εξισορρόπηση των δύο αυτών συγκρουόμενων δικαιωμάτων. Επεξηγώντας τις εφαρμοστέες αρχές, ο Πικής, Δ., όπως ήταν τότε, ανέφερε στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35 Θ.
- Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατ'εξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου".» Ερχόμενος στην υπό εξέταση υπόθεση, η αιτήτρια προς υποστήριξη της αίτησης της επικαλείται τρείς συνολικά παράγοντες οι οποίοι θα πρέπει να επενεργήσουν προς έγκριση του αιτήματος της. Ο πρώτος είναι οι πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης της, ο δεύτερος, η φερεγγυότητα της με αποτέλεσμα ακόμη και αν απορριφθεί η έφεση της ο καθ'ου η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά αφού θα εισπράξει το ποσό που του επιδικάστηκε με τόκο, και ο τρίτος, ο κίνδυνος που δημιουργείται για την ίδια σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού ο καθ'ου η αίτηση είναι μόνιμος κάτοικος Νοτίου Αφρικής και μεγάλης ηλικίας χωρίς η ίδια να έχει γνώση για περιουσιακά στοιχεία του. Έτσι αν κληθεί να καταβάλει τα εξ αποφάσεως ποσά δεν θα μπορεί να τα ανακτήσει σε περίπτωση που επιτύχει η έφεση της. Έχει τεθεί πιο πάνω ότι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψιν, πλην όμως οριακής σημασίας. Αποκτά σπουδαιότητα μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα περί επιτυχίας ή αποτυχίας της έφεσης (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου (ανωτέρω)). Η αιτήτρια προς επίρρωση της εισήγησης της ότι η έφεση που καταχώρισε έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, επικαλείται στην αίτηση της τρεις λόγους για τους οποίους, κατά τη θέση της, η Πρωτόδικη Δικαστική κρίση ασκήθηκε λανθασμένα. Να επισημανθεί ότι το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης της προκείμενης αίτησης δεν αποφαίνεται για το τελικό βάσιμο των λόγων έφεσης, κάτι που θα κριθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Εξετάζει μόνο αν από την ενώπιον του μαρτυρία υπάρχει προοπτική επιτυχίας, ως υποστηρίζει η αιτήτρια. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα αποφάσισε να επιδικάσει προς όφελος του καθ'ου η αίτηση το ποσό των €44.250 πλέον ΦΠΑ για έξοδα μετακίνησης ερειπίων, κατεδάφισης, υποστήριξης και τοποθέτησης στηριγμάτων την στιγμή που κατέληξε ότι δεν τυγχάνουν ασφαλιστικής κάλυψης. Παραπέμπει δε το Δικαστήριο στην σελίδα 36 της απόφασης και στο τεκ.11 Α που είναι η έκθεση του ΜΕ
- Πέραν του γεγονότος ότι το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του το τεκ.11Α και η αιτήτρια αναφέρεται σε ποσό εκ €44.250, στη σελίδα 36 της Πρωτόδικης Απόφασης αναφέρεται το ποσό των €20.000 για μετακίνηση ερειπίων, κατεδάφισης, υποστήριξης και τοποθέτησης στηριγμάτων, ποσό που δεν δικαιούται ο καθ'ου η αίτηση. Προχωρεί όμως το Δικαστήριο και αποφασίζει ότι δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση κοστολόγησης του ΜΕ4-τεκ.11Α με αποτέλεσμα το ποσό της έκθεσης κοστολόγησης να μην επηρεάζεται από την μη επιδίκαση του ποσού των €20.
- Αυτό οδηγεί στη θέση ότι στο επιδικασθέν ποσό δεν περιλαμβάνεται το ποσό για τα πιο πάνω έξοδα. Αποτελεί περαιτέρω λόγο έφεσης ότι λανθασμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε τη μαρτυρία του ΜΕ4 παρά το ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν έθεσε το επιστημονικό υπόβαθρο και κριτήρια που εφάρμοσε, ως όφειλε, προκειμένου και το Δικαστήριο να εφαρμόσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση. Ο ΜΕ4, αναφέρει η αιτήτρια, περιορίστηκε στη υιοθέτηση της έκθεσης του τεκ.11Α χωρίς άλλη επεξήγηση. Στη σελίδα 8 της απόφασης του το Πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρει ότι ο ΜΕ4 είναι επιμετρητής ποσοτήτων και παραθέτει σύνοψη της μαρτυρίας του. Στη δε σελίδα 15 γίνεται αναφορά ότι τα προσόντα και εμπειρογνωμοσύνη του ΜΕ4 δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Αναφέρεται περαιτέρω ότι στην έκθεση του περιγράφονται με λεπτομέρεια οι εργασίες που θα πρέπει να εκτελεστούν, η ποσότητα της εργασίας, τα τετραγωνικά μέτρα που χρήζουν αποκατάστασης, η τιμή μονάδας και το συνολικό ποσό της κάθε εργασίας. Αυτή η καταγραφή εξηγεί το Δικαστήριο κατέστησε αχρείαστη την περαιτέρω επεξήγηση. Πέραν της αιτιολογίας που το Δικαστήριο δίδει σε σχέση και με την εμπειρογνωμοσύνη του ΜΕ4, δεν έχει τεθεί και πάλι ενώπιον μου η έκθεση τεκ.11Α αλλά ούτε και η μαρτυρία του ΜΕ4 έτσι ώστε να κριθεί το θέμα αυτό εντός των πλαισίων της παρούσας αίτησης. Αναφέρει τέλος η αιτήτρια ότι λανθασμένα το Δικαστήριο επιδίκασε ΦΠΑ επί του ποσού της Δικαστικής απόφασης τη στιγμή που στην απόφαση του απορρίπτει τη μαρτυρία αναφορικά με την αξίωση για ΦΠΑ. Προς υποστήριξη της θέσης της παραπέμπει στη σελίδα 15 της Πρωτόδικης απόφασης. Έχω διεξέλθει την συγκεκριμένη παράγραφο στη σελίδα 15 της απόφασης, που η αιτήτρια επικαλείται και εκεί γίνεται αναφορά σε έκθεση τεκ.3 που και πάλι δεν τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Περαιτέρω όμως και χωρίς να αποφαίνομαι, το Δικαστήριο στην απόφαση του δέχεται τις εργασίες που καταγράφονται στο τεκ.3, με εξαίρεση αυτές με τους αριθμούς 14 και
- Δεν διευκρινίζεται όμως στην υπό κρίση αίτηση αν το ΦΠΑ δεν αφορά ούτε τις υπόλοιπες εργασίες. Συνεπώς και με βάση τα πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα περί επιτυχίας της έφεσης έτσι ώστε αυτός ο παράγοντας να αποκτήσει τη σπουδαιότητα που τίθεται από τη νομολογία. Αναφορικά τώρα με την φερεγγυότητα της αιτήτριας και τη δυνατότητα της να καταβάλει το εξ αποφάσεως ποσό στην περίπτωση που απορριφθεί η έφεση της, στην ουσία αυτό δεν αμφισβητήθηκε από τον καθ'ου η αίτηση αφού αυτό που αναφέρει μόνο είναι ότι η αιτήτρια δεν απέδειξε ότι είναι φερέγγυα. Αυτό που αντιτείνει ο καθ'ου η αίτηση είναι ότι η φερεγγυότητα της αιτήτριας δεν αποτελεί κριτήριο έγκρισης του αιτήματος. Εν πάση όμως περιπτώσει η αιτήτρια στην αίτηση της παραθέτει στοιχεία και λεπτομέρειες που καταδεικνύουν ότι είναι ένας υγιής και εύρωστος οικονομικά οργανισμός με δείκτη φερεγγυότητας το 2019 στο 222% και διαθέσιμα κεφάλαια €48,082 εκατομμύρια, κάτι που παρέμεινε αναλλοίωτο. Αυτό ωστόσο που την ανησυχεί είναι η οικονομική αδυναμία του καθ'ου η αίτηση να επιστρέψει το ποσό που θα του καταβληθεί σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, γεγονός που θα καθιστούσε την έφεση της άνευ αντικειμένου. Το ζήτημα της εξασφάλισης του λαβείν του καθ'ου η αίτηση επιλύεται με διαταγή του Δικαστηρίου για παροχή τραπεζικής εγγύησης ή και άλλης επαρκούς εξασφάλισης από την αιτήτρια, προς όφελος του για το ποσό της απόφασης και των τόκων μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Σχετική με το εν λόγω ζήτημα είναι η απόφαση στην υπόθεση Χ΄΄Ιωάννου ν. Gordian Holdings Limited, Πολ.Έφεση 273/19, ημερομηνίας 8/9/20, απόφαση που και ο συνήγορος για την αιτήτρια παραπέμπει. Στην υπόθεση αυτή τέθηκαν τα εξής: «Ωστόσο, δεν είναι η προοπτική του επιτυχόντα διάδικου να εισπράξει το ποσό της απόφασης που εξισορροπείται με το ενδεχόμενο να μην μπορέσει ο αποτυχών διάδικος να επανακτήσει το ποσό που θα πληρώσει αν η εκτέλεση της απόφασης δεν ανασταλεί. Είναι η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, δηλαδή η ικανοποίηση του επιτυχόντα διαδίκου τώρα και όχι στο μέλλον. Η πληρωμή του ποσού της απόφασης στο Δικαστήριο ή η παροχή άλλης εξασφάλισης μπορεί να τεθεί ως όρος από το Δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής.[1] Διαφορετικά η αναστολή θα διατασσόταν χωρίς άλλο, οποτεδήποτε ο εξ αποφάσεως οφειλέτης κατάθετε το ποσό χρηματικής απόφασης στο Δικαστήριο. Επομένως, ό,τι ενδιαφέρει είναι η προοπτική επιστροφής του μεγάλου ποσού της απόφασης στον Εφεσείοντα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, στη βάση της οικονομικής δυνατότητας της Εφεσίβλητης, στο βαθμό που μπορεί σήμερα να προβλεφθεί.». Συνεπώς αυτό που η αιτήτρια ισχυρίζεται είναι ότι ο καθ'ου η αίτηση δεν θα μπορεί να επιστρέψει το ποσό της απόφασης αφού είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και συγκεκριμένα Νοτίου Αφρικής, χώρας εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά είναι και άτομο μεγάλης ηλικίας. Περαιτέρω, η αιτήτρια δεν γνωρίζει για τυχόν ύπαρξη περιουσίας στο όνομα του καθ'ου η αίτηση, ούτε στη Νότιο Αφρική ούτε και στην Κύπρο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η αιτήτρια να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Είναι δε εισήγηση της, εισήγηση που συμμερίζεται και το Δικαστήριο, ότι το βάρος να αποδείξει ότι μπορεί να επιστρέψει το ποσό της απόφασης έχει μετακινηθεί στην πλευρά του καθ'ου η αίτηση σύμφωνα και με την υπόθεση Χ΄΄Ιωάννου (ανωτέρω): «Αποδεχόμαστε την θέση του Εφεσείοντα πως, ενώ το νομικό αποδεικτικό βάρος ήταν και παραμένει στους ώμους του, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης θα μπορούσε να μετακινηθεί και έχει στην προκειμένη περίπτωση μετακινηθεί στους ώμους της Εφεσίβλητης να καταδείξει την ικανότητα της να επιστρέψει το ποσό της απόφασης στον Εφεσείοντα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, παρουσιάζοντας τα στοιχεία που η ίδια γνωρίζει και κατέχει και στα οποία δεν έχει διαφανεί ότι ο Εφεσείοντας θα μπορούσε να έχει πρόσβαση (Halsbury'sLawsofEngland, 5ηέκδ., παρ.704). Όπως αναφέρεται στη National Industrial Credit Bank Ltd v. Aquinas Francis Wasike and Others, Civil Application No.238/2005 του Εφετείου της Ναϊρόμπι της Κένυας, στη οποία μας παρέπεμψαν οι δικηγόροι του Εφεσείοντα, αφότου ο εξ αποφάσεως οφειλέτης προβάλει ένα λογικό φόβο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα μπορέσει να πληρώσει πίσω το ποσό της απόφασης, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης πρέπει τότε να μεταφέρεται στον τελευταίο να καταδείξει τι πόρους έχει, εφόσον το ζήτημα βρίσκεται στη δική του αποκλειστική γνώση.». Ο καθ'ου η αίτηση στην ένσταση του αναφέρει ότι οι θέσεις της αιτήτριας είναι εκτός πραγματικότητας και η τελευταία γνωρίζει ότι είναι ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στην Κύπρο για την αξία του οποίου υπάρχει μαρτυρία στο φάκελο του Δικαστηρίου και είναι γι' αυτό το ξενοδοχείο που επιδικάστηκε το ποσό της απόφασης. Πέραν του ξενοδοχείου, είναι και ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο πολύ μεγάλης αξίας. Επισυνάπτει προς τούτο πιστοποιητικά του κτηματολογίου όπου φαίνεται ότι η αξία της ακίνητης περιουσίας του στην Κύπρο ξεπερνά τις €800.
- Ως εκ τούτου σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα μπορεί να επιστρέψει το ποσό. Ως εκ τούτου το ερώτημα που τίθεται προς κρίση είναι αν ο καθ'ου η αίτηση είναι σε θέση να επιστρέψει το ποσό που θα του καταβληθεί αν η έφεση της αιτήτριας επιτύχει. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο καθ'ου η αίτηση είναι κάτοχος ακίνητης περιουσίας στη Κύπρο αρκετά μεγάλης αξίας, κατά πολύ μεγαλύτερης από το ποσό της απόφασης. Μάλιστα μέρος αυτής είναι και το ξενοδοχείο για τις ζημιές του οποίου εκδόθηκε η υπό αναφορά απόφαση, κάτι που η αιτήτρια γνώριζε αν και δεν το ανέφερε στην αίτηση της. Έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επιπρόσθετοι του ξενοδοχείου τίτλοι ακίνητης ιδιοκτησίας ακίνητης περιουσίας εγγεγραμμένης στο όνομα του καθ'ου η αίτηση με τις εκτιμημένες αξίες τους. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε από πλευράς αιτήτριας προς αμφισβήτηση αυτής της περιουσίας αλλά και οποιοδήποτε στοιχείο ότι η περιουσία αυτή είναι υποθηκευμένη ή επιβαρυμένη με κάποιο εμπράγματο βάρος. Οι προβληματισμοί που η αιτήτρια εκφράζει στην αγόρευση της είναι χωρίς μαρτυριακή υποστήριξη. Δεν έχει επίσης τεθεί οτιδήποτε περί αφερεγγυότητας του καθ'ου η αίτηση. Το μόνο που αναφέρθηκε είναι ότι είναι μεγάλης ηλικίας χωρίς όμως και πάλι το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του την ηλικία του. Ακόμα όμως και μεγάλης ηλικίας να είναι, ως επίσης και το γεγονός ότι είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, δεν αλλοιώνει την τεθείσα οικονομική δυνατότητα του δεδομένης της περιουσίας που έχει στην Κύπρο. Ούτε βέβαια και το ενδεχόμενο, ως το εισηγείται η αιτήτρια, να καταστεί ανάγκη να στραφεί εναντίον των κληρονόμων του καθ'ου η αίτηση επηρεάζει τα δεδομένα. Υπάρχει νομοθετική διέξοδος για προάσπιση των συμφερόντων τους ακόμα και σε τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό που αβίαστα αναδύεται είναι ότι ο καθ'ου η αίτηση έχει το οικονομικό εύρος να επιστρέψει το ποσό της απόφασης που του έχει επιδικαστεί σε περίπτωση που η έφεση της αιτήτριας έχει επιτυχή κατάληξη. Η απαίτηση του καθ'ου η αίτηση, σύμφωνα με την επισυνημμένη πρωτόδικη απόφαση, ξεκινά από το 2009, με την αγωγή του να καταχωρείται το 2012, εδώ δηλαδή και εννέα χρόνια. Η διασφάλιση του τελέσφορου της πρωτόδικης απόφασης και η μη με βεβαιότητα πρόγνωση της επιτυχίας της έφεσης που η αιτήτρια καταχώρισε, δεν είναι δυνατόν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε άλλη κατάληξη από την απόρριψη της αίτησης. Ως εκ τούτου και με βάση τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του καθ'ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. (Υπ.).......... Λ. Μουγής, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο