SOFRONIOU & MARIA DEVELOPERS LTD κ.α. ν. GORDIAN HOLDINGS LTD, ΑΙΤΗΣΗ/ ΕΦΕΣΗ 9/2021, 29/6/2021

(2),

(3)και

(4)του εν λόγω νόμου ή και Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διάταγμα ή διατάγματα κρίνει δίκαιο να εκδώσει το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις¨». Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 2, 21, 27, 37, 44Ι

(1),

(2),

(3)και

(4), 44Ε, 44ΙΑ, 44Α - 44ΑΑ ή/και Μέρος VIA και Παραρτήματα αυτού ή/και στον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 59-61 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Μέρος 2, ιδιαίτερα στα άρθρα 16

(1), 23, 26

(1), 28, 30, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, κεφάλαιο 6 (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 4, 9, 22, 23, 26, 27, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, στον Νόμο 14 του 1960, (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, άρθρα 1 - 18, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.39, Δ.48 ΘΘ1-9, 8 και 9 και Δ.64, στον περί Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος (Τέλη και Δικαιώματα) Νόμος (ΚΕΦ.219), στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2009 άρθρο 5, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Λόγοι Έφεσης: Οι προβαλλόμενοι λόγοι έφεσης αποτυπώνονται κατωτέρω από το Δικαστήριο συνοπτικά. Αυτοί, αναλύονται και αναπτύσσονται με αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φανή, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους εφεσείοντες, η οποία συνοδεύει την αίτηση. Κατά την κρίση των αιτητών, η διαδικασία εκποίησης της πιο πάνω υποθήκης έγινε με αναφορά και μόνο σε σχέση με το εξ' αποφάσεως χρέος, δυνάμει της εξασφαλισθείσας Δικαστικής απόφασης ημερ. 31.01.2017 στην αγωγή υπ/ αριθμό 4004/2012 του Ε.Δ. Λάρνακας και αντίστοιχα του λογαριασμού δανείου XXXXX9900 των αιτητών 1, της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρεία Λτδ, τους οποίους διαδέχθηκαν οι καθ΄ων η αίτηση, ως πιστωτές. Συνεπώς το όποιο ποσό εισπράχθηκε ή θα εισπρασσόταν από πλειστηριασμό ή πώληση όφειλε να διατεθεί και να καταλογιστεί μόνο στο εξ' αποφάσεως χρέος και λογαριασμό, και πουθενά αλλού. Λανθασμένα συνεπώς, είναι η θέση των αιτητών, και/ή κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 2, 21, 27, 37, 44Ι

(1),

(2),

(3)και

(4), 44Ε, 44ΙΑ, 44Α - 44ΑΑ του Ν.9/1965, είναι που οι Καθ΄ων η αίτηση διέθεσαν και/ή κατέθεσαν το ποσό της πώλησης (αυτό που παρεμεινε μετά τους φόρους), σε λογαριασμό άλλον, από αυτόν του εξ΄αποφάσεως χρέους. Περαιτέρω, η ειδοποίηση διάθεσης, Παράρτημα Α στην επισυναπτόμενη αίτηση, παραβιάζει με τον μη καθορισμό του ποσού για το ενυπόθηκο χρέος και/ή με τη μη αναφορά ή και καθορισμό συγκεκριμένα του ενυπόθηκου χρέους, τις πρόνοιες των άρθρων 2, 21, 27, 37, 44Ι

(1),

(2),

(3)και

(4), 44Ε, 44ΙΑ, 44Α - 44ΑΑ του Ν.9/

1. Παράνομα συνεπώς ήταν που οι Καθ'ων η αίτηση δεν κατονόμασαν το εξ΄αποφάσεως χρέος ως το ενυπόθηκο χρέος, αφού κατά την εισήγηση των, αυτό ήταν καθ΄όλους τους ουσιώδεις προς την αίτηση χρόνους, το υπόβαθρο για την εκποίηση του ακινήτου στις ειδοποιήσεις των Τύπων «Θ», «Ι», «ΙΑ». Τέλος, θέση τους είναι ότι η διαδικασία που ακολούθησαν οι εφεσίβλητοι είναι παράτυπη, καταχρηστική και επηρεάζει κατάφωρα τα Συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματά των. H 'Eνσταση: Οι Kαθ' ων η αίτηση με 21 λόγους, ζητούν από το Δικαστήριο όπως απορρίψει την υπό εξέταση αίτηση, προβάλλοντας μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, ότι δεν αποτελεί το ενδεδειγμένο ένδικο μέσο για την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών, ότι η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου καθότι με την αποστολή της σχετικής επιστολής επικύρωσης της διάθεσης του προϊόντος της πώλησης, η επίδικη πράξη έχει τελεσφορήσει, ότι η αίτηση δεν έχει πλέον αντικείμενο, ότι η μη εξασφάλιση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος πριν τη διανομή του προϊόντος πώλησης έχει καταστήσει το αντικείμενο της αίτησης άνευ αντικειμένου, ότι η διαδικασία αγοράς και μετεγγραφής του ενυπόθηκου ακινήτου προωθήθηκε καθόλα ορθά και νομότυπα, ότι οι καθ'ων η αίτηση είχαν επιδώσει ορθά και έγκαιρα όλες τις απαιτούμενες ειδοποιήσεις σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και ενυπόθηκους οφειλέτες, ότι η διάθεση του προϊόντος έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΒ, ότι οι αιτητές παραγνωρίζουν τις πρόνοιες και τα δικαιώματα που η υποθήκη δίδει σε αυτούς, ενώ τέλος, προβάλλεται η θέση ότι το Δικαστήριο στερείται της δυνατότητας αντικατάστασης της ήδη διενεργηθείσας πράξης πίστωσης από ένα λογαριασμό δανείου, σε άλλο. Την ένσταση στηρίζει με ένορκη δήλωση του ο κ. Παύλος Δημητρίου, τραπεζικός υπάλληλος στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας από την 14.7.2014 μέχρι και την 17.1.20 και μετέπειτα από την 18.1.20, στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση. Υπόβαθρο Γεγονότων Προσεκτική μελέτη των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αντιστοίχως την αίτηση και την ένσταση των διαδίκων, φανερώνουν τις συγκλίνουσες θέσεις των ομνυόντων ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Αυτά έχουν ως εξής. Το 2012, η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ήγειρε εναντίον των αιτητών και της Μαρίας Σωφρονίου την αγωγή 4004/2012 στο Ε.Δ. Λάρνακας για το ποσό των €708.721 ως οφειλόμενο υπόλοιπο επί παραχωρηθέντος δανείου. Παράλληλα, αιτούνταν, μεταξύ άλλων, Διάταγμα εκποίησης των υποθηκών με αριθμούς XXXXX/04, XXXXX/04, XXXXX/04, XXXXX/04 και XXXXX/06 και είσπραξη του προϊόντος πώλησης διά δημοσίου πλειστηριασμού είτε έναντι ή προς εξόφληση του χρέους της αγωγής, πλέον τόκους. Μετά από ακρόαση, εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Καθ'ων η αίτηση και εναντίον των νυν αιτητών και της Μαρίας Σωφρονίου. Η εν λόγω απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β στην αίτηση. Στην εν λόγω απόφαση διατάττεται η εκποίηση των υποθηκών με αριθμούς XXXXX/04, XXXXX/04, XXXXX/04, XXXXX/04, XXXXX/06 και XXXXX/2010 επί ακινήτων των νυν αιτητών και της XXXXX Σοφρωνίου. Εναντίον της εν λόγω απόφασης εκκρεμεί προς εκδίκαση η Πολιτική Έφεση υπ΄αριθμόν 113/
2. Η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ καταχώρησε επίσης εναντίον των νυν αιτητών και της XXXXX Σοφρωνίου, την αγωγή υπ' αριθμό 2637/2014 στο Ε.Δ. Λάρνακας, η οποία αφορά σε κατ΄ισχυρισμόν υπόλοιπο δανείου ημερομηνίας 11.05.2004 με αριθμό λογαριασμού XXXXX7529, η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. Η Υποθήκη με αριθμό Υ2004/04 εξασφάλιζε και το αντικείμενο της προαναφερθείσας αγωγής. Η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, προχώρησε με διαδικασία εκποίησης της επίδικης υποθήκης, αποστέλλοντας τις σχετικές ειδοποιήσεις ως προτάσσει το Μέρος VIA του Ν.9/1965 (Τεκμήρια Γ, Δ Ε, ΣΤ, Ζ, Η, Ι, ΙΑ, ΙΒ, ΙΓ στην αίτηση). Παραδεκτό επίσης αποτελεί το γεγονός ότι την 28.06.2019 η δικηγορική εταιρεία Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. καταχώρησε στα πλαίσια της αγωγής 2637/2014 του Ε.Δ. Λάρνακας ειδοποίηση με την οποία οι καθ΄ών η αίτηση Gordian Holdings Ltd διαδέχθηκαν την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ στα χρέη των αιτητών (των εναγομένων 1, 3 και της Μαρίας Σωφρονίου ως εναγομένης 2 στις δύο αγωγές), με βάση τον Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμο 169(Ι)/2015 και με βάση τις πρόνοιες Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε με Διάταγμα του Ε.Δ. Λευκωσίας στις 23/05/
3. Έτσι σύμφωνα με την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και τους καθ΄ων η αίτηση, οι τελευταίοι κατέστησαν δικαιούχοι των πιο πάνω λογαριασμών, απαιτήσεων και υποθηκών, υποκαθιστώντας δηλαδή την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Αναφορικά με την προτειθέμενη εκποίηση της Υποθήκης με αριθμό XXXXX/2004 (ενυπόθηκο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, του φ/σχ. LV/23, τεμάχιο XXXXX (μέρος παλαιού τεμαχίου XXXXX), τοποθεσία ¨Κολώνες¨ στο Μαρώνι), οι καθ΄ων η αίτηση απέστειλαν τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι», ειδοποιήσεις οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Ι, ΙΑ, ΙΒ και ΙΓ στην αίτηση. Ο πλειστηριασμός δεν ήταν επιτυχής με τους Καθ'ων η αίτηση να προχωρούν μετά την παρέλευση 6 μηνών, ως προδιαγράφεται στην Νομοθεσία, στην αγορά του ακινήτου. Απέστειλαν προς τούτο δε, την συνημμένη στην αίτηση ως Τεκμήριο ΙΔ, επιστολή τους, ημερομηνίας 26.02.2021 στον αιτητή υπ' αρ. 2, στην οποία γινόταν ρητή αναφορά ότι την 30η ημέρα μετά από την ημερομηνία της εν λόγω ειδοποίησης, η προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης θα καθίστατο τελεσίδικη. Εξέταση των Λόγων Έφεσης: Το Δικαστήριο θα αναδιπλώσει το σκεπτικό του ξεκινώντας από την εξέταση των λόγων ένστασης (γ), (ε) και (ζ) αντιστοίχως, με την προώθηση τους να κρίνεται τυπικότερης φύσεως από τους λοιπούς λόγους ένστασης, οι οποίοι στοχεύουν στην ακύρωση του τρόπου διάθεσης του προϊόντος πώλησης, και δη στην ακύρωση της πράξης ουσιαστικά της απόφασης των εφεσιβλήτων. Α. Δεν έχουν ενημερωθεί όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και/ή οι Αιτητές και/ή δεν απεστάλησαν ορθά και/ή νομότυπα οι Ειδοποιήσεις. Ως λόγος Έφεσης (ε), προβάλλεται η θέση ότι οι Καθ' ων η αίτηση επιδιώκουν την επ' ονόματι τους εγγραφή του ακινήτου χωρίς να έχουν ενημερώσει ή/και αποστείλει νομότυπα σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ή/και στους Αιτητές τις σχετικές Ειδοποιήσεις. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 44Ι, οι επιστολές ενημέρωσης, διάθεσης και επικύρωσης που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο αποστέλλονται μέσω ταχυδρομείου. Οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν το σύνολο των απαιτούμενων επιστολών προς τους Αιτητές και την XXXXX Σωφρονίου ως ενυπόθηκη οφειλέτρια στην τελευταία γνωστή τους διεύθυνση με ταχυδρομείο. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 10 μέχρι και 12 στην ένσταση. Είναι αυταπόδεικτο ότι οι αιτητές έγκαιρα, εμπρόθεσμα, και πριν την παρέλευση 30 ημερών από την ημερομηνία της επιστολής διάθεσης προσέφυγαν στο Δικαστήριο, καταχωρώντας την παρούσα Αίτηση. Συνεπώς, προκύπτει ότι έχουν ενημερωθεί δεόντως, έγκαιρα και χωρίς να αποστερηθούν οποιουδήποτε δικαιώματος τους να προσφύγουν στο Δικαστήριο. Επιπλέον, ας σημειωθεί, ότι πέραν της γενικά προβαλλόμενης θέσης περί μη λήψης των σχετικών ειδοποιήσεων, καμία ικανή μαρτυρία δεν παρουσιάζεται από πλευράς αιτητών προς επίρρωση των θέσεων τους. Σε κανένα σημείο της Αίτησης δεν γίνεται ξεκάθαρη αναφορά σε ποιες ειδοποιήσεις αναφέρονται, ή σε ποια πρόσωπα δεν έχουν κατ΄ισχυρισμόν επιδοθεί οι σχετικές επιστολές ή/και για ποιους λόγους η επίδοση των επιστολών δεν έχει γίνει σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Ας μην λησμονείται περαιτέρω, ότι ο κ. Σωφρονίου είναι ο Διευθυντής της αιτήτριας υπ' αριθμό 1, ενώ καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι εν λόγω επιστολές ή ειδοποιήσεις επεστράφησαν πίσω στους καθ'ων η αίτηση ως μη παραδοθείσες. Ο συγκεκριμένος λόγος Έφεσης, απορρίπτεται. Β. Η ειδοποίηση διάθεσης παραβιάζει με τον μη καθορισμό του ποσού για το ενυπόθηκο χρέος τις πρόνοιες των άρθρων 2, 21, 27, 37, 44Ι

(1),

(2),

(3)και

(4), 44Ε, 44ΙΑ, 44Α - 44ΑΑ του Νόμου Αναγιγνώσκοντας τις πρόνοιες του άρθρου 44Ι

(1)του νομοθετήματος, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το επιχείρημα του κ. Δαμιανού επί του προκειμένου δεν μπορεί να επιτύχει. Αυτό γιατί ο ίδιος ο νομοθέτης έχει ορίσει ρητά στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου τι οφείλεται όπως συμπεριλαμβάνει η ειδοποίηση διάθεσης. Το άρθρο περιορίζεται στην εξής αναφορά: 4Ι.-

(1)Ο ενυπόθηκος δανειστής, µετά την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ενηµερώνει τον ενυπόθηκο οφειλέτη- (

1. i)για το προϊόν της πώλησης που εισπράχθηκε είτε µε πλειστηριασµό είτε µε πώληση, (
2. ii)για το κόστος, τις χρεώσεις, τους φόρους ή τα τέλη που επιβλήθηκαν κατά τη διαδικασία του πλειστηριασµού, σε περίπτωση που η πώληση πραγµατοποιήθηκε µε πλειστηριασµό. Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι, ελλείψει συγκεκριμένου τύπου και μορφής που οφείλει όπως έχει η ειδοποίηση διάθεσης, δίδεται στον ενυπόθηκο δανειστή η δυνατότητα όπως συντάξει την εν λόγω ειδοποίηση κατά τρόπο που ο ίδιος θεωρεί ορθόν, υπό την προϋπόθεση όμως όπως πάντα, εντός του περιεχομένου της, θα αναφορά θα γίνεται στα πιο πάνω στοιχεία. Όπως πολύ ορθά τέθηκε στην Αίτηση/ Έφεση υπ΄αρ. 200/20 Blade Enterprises Ltd v. Societe General Bank- Cyprus Ltd , ημερ. 20.11.20 από τον Έντιμο Δικαστή Γιαπανά, Π.Ε.Δ: «Περαιτέρω, και δυνάμει του εδαφίου 3 του πιο πάνω άρθρου, εκείνο που ο ενυπόθηκος οφειλέτης μπορεί να προσβάλει δι' εφέσεως ενώπιον του επαρχιακού δικαστηρίου, είναι εντός της τασσόμενης υπό του Νόμου προθεσμίας των 30 ημέρων, την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης και όχι αυτή καθ' αυτή την ειδοποίηση, επιδιώκοντας διατάγματα για ακύρωση της. Δικαίωμα που διατηρούν και έχουν και άλλα επηρεαζόμενα πρόσωπα εκ της διάθεσης του προϊόντος της πώλησης, δυνάμει των πιο πάνω εδαφίων 2 και 3». Συνεπώς, οι λόγοι έφεσης (γ) και (ζ) δεν μπορούν να ευσταθήσουν και απορρίπτονται, για τυπικούς όμως λόγους. Και εξηγώ. Αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου, ότι ο λόγος που το Νομοθέτημα δεν καθορίζει συγκεκριμένο τύπο ως προς την επιστολή της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης, είναι γιατί ο Νομοθέτης, προδιαγράφοντας την διαδικασία διάθεσης του προϊόντος πώλησης είχε στο μυαλό του ότι ένα θα ήταν το χρέος το οποίο θα εξοφλείτο κάθε φορά, και δη, εκείνο που με έκαστη ειδοποίηση καλείτο ο ενυπόθηκος δανειστής όπως εξοφλήσει, δίδοντας με αυτόν τρόπο μια συνοχή και αλληλουλουχία στις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου. Αν σκοπός του Νομοθέτη ήταν όπως υπήρχε η δυνατότητα διάθεσης του εισπραχθέντος από τον πλειστηριασμό ή πώληση ποσού, σε διάφορα, ή πέραν του ενός χρέους ή ακόμη σε χρέος άλλο από αυτό που κλήθηκε να εξοφλήσει ο δανειστής, τότε τέτοια ρύθμιση θα γινόταν ρητώς στις πρόνοιες του Νομοθετήματος. Η ρητή καταγραφή επί της ειδοποίησης διάθεσης ως προς το χρέος στο οποίο θα πιστώνετο το προϊόν πώλησης, θα ήταν ενδεχομένως εκ των ων ουκ άνευ. Σημασία έχει, ως θα διαφανεί από την κατωτέρω ανάλυση του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει, όπως η διάθεση του προϊόντος πώλησης συνάδει και έλκει την νομιμότητα της από την αρχική υπόδειξη του χρέους στο οποίο γίνεται αναφορά από το ίδιο το δανειστή. Επομένως ορθό θα ήταν για σκοπούς καθαρότητας της ειδοποίησης αυτής, να συγκεκριμενοποιείται με ρητή παραπομπή και καταγραφή του χρέους το οποίο πρέπει να αποπληρωθεί με καταλογισμό της διάθεσης του εκ του πλειστηριασμού ή πώλησης, ποσού. Προς τούτο, μια νομοθετική τροποποίηση θα επέλυε το πρόβλημα προς όφελος όλων των εμπλεκομένων. Γ. Κατά πόσον οι Καθ'ων η αίτηση όφειλαν όπως διαθέσουν το εισπραχθέν ποσό πώλησης στον Λογαριασμό υπ΄ αριθμόν XXXXX9900. Τα πιο πάνω, οδηγούν στην εξέταση του κύριου παραπόνου των αιτητών. Θέση τους είναι ότι, ενώ στην επιστολή ημερ. 26.2.21 (Τεκμήριο ΙΔ στην αίτηση) γίνεται αναφορά σε χρεώσεις, φόρους και τέλη, καμία αναφορά δεν γίνεται ότι το εισπραχθέν από την αγορά του ακινήτου ποσό, θα κατατίθετο προς μερική ή πλήρη εξόφληση του λογαριασμού XXXXX9900. Αντίθετα, οι αιτητές διαπίστωσαν, ότι το εν λόγω ποσό πιστώθηκε στον αριθμό λογαριασμού XXXXX7529, ήτοι στην αγωγή υπ' αριθμό 2637/14 του Ε.Δ Λάρνακας, η οποία αναφορικά με τους αιτητές είναι σε εκκρεμοδικία. Υπενθυμίζεται ότι για την XXXXX Σοφρωνίου, επίσης ενυπόθηκη συνοφειλέτιδα με τον αιτητή υπ' αριθμό 2 στην παρούσα, εκείνη η αγωγή έχει τελεσφορήσει με εναντίον της έκδοση απόφασης. Ως αποτυπώνεται και στις αγορεύσεις των συνηγόρων τους: «.είναι ηλίου φαεινότερο ότι με την πιο πάνω απόφαση τους, οι Καθ'ων η αίτηση λειτούργησαν κατά το δοκούν ή και κατά το κατά την κρίση τους μέγιστο οικονομικό τους συμφέρον». Αποτελεί εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών ότι οι πελάτες του δικαιούνται της προστασίας του Δικαστηρίου, με τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 να πρέπει να ερμηνευθούν προς την κατεύθυνση των οφειλετών, αφού τα δικαιώματα των περιορίζονται από τις θεσμοθετημένες πλέον, ειδικές και ταχείες προθεσμίες εντός των οποίων οι ίδιοι, για συγκεκριμένους και μόνο λόγους, μπορούν να αποταθούν στο Δικαστήριο για προστασία και/ή υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Η απόφαση των καθ'ων η αίτηση όπως διαθέσουν ή καταλογίσουν το εισπραχθέν ποσό σε άλλη αγωγή ή αριθμό λογαριασμού, αντίκειται κατά τους αιτητές, στην διαδικασία που προνοείται στις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Το Δικαστήριο οφείλει για σκοπούς εξέτασης του βάσιμου της εισήγησης των αιτητών όπως ανατρέξει στις πρόνοιες του Νόμου, και ειδικότερα στο άρθρο 44H

(1)του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, πρόνοιες τις οποίες καλείται όπως ερμηνεύσει και εφαρμόσει στα περιστατικά της παρούσας διαφοράς. Το άρθρο στο βαθμό που ενδιαφέρει, προνοεί όπως: «44Η.-

(1)Σε περίπτωση που δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε µε πλειστηριασµό είτε απ' ευθείας µε πώληση και προς το σκοπό αυτό επιδίδει ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΓ» του ∆εύτερου Παραρτήματος στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των είκοσι

(20)ημερών από την ημερομηνία πώλησης, περιλαμβανομένης της προτειθέµενης μεθόδου πώλησης. ......

(3)Σε περίπτωση που µετά την αποτυχία του πρώτου πλειστηριασµού, ο ενυπόθηκος δανειστής επιλέγει να πωλήσει απ' ευθείας το ενυπόθηκο ακίνητο χωρίς πλειστηριασµό, οφείλει να συµµορφωθεί µε τα ακόλουθα: ......... (ζ) ο ενυπόθηκος δανειστής πιστώνει την κατασχεθείσα αρχική πληρωµή στα γενόµενα µέχρι εκείνη την ηµέρα έξοδα πώλησης και ακολούθως στο υπόλοιπο του χρέους που του οφείλεται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη». Υπενθυμίζεται ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπήρξε πώληση μέσω πλειστηριασμού καθότι αυτός ήταν ανεπιτυχής στην ολοκλήρωση του. Οι Καθ' ών η αίτηση προχώρησαν, ως κρίνει το Δικαστήριο, ορθά, δικαιωματικά και νόμιμα στα ακόλουθα βήματα. 1.Στις 05.02.2021 και αφού παρήλθε χρονικό διάστημα πέραν των έξι μηνών από τον ανεπιτυχή πλειστηριασμό, ο οποίος διεξήχθη την 17.04.19, οι Καθ' ων η Αίτηση αποφάσισαν να αγοράσουν το εν λόγω Ενυπόθηκο Ακίνητο. Προς τούτο, οι Καθ' ων η Αίτηση υπέβαλαν αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας στις 05.2.2021 με την οποία αιτήθηκαν τη διαγραφή των εμπράγματων βαρών και της Υποθήκης XXXXX/2004 από το Ενυπόθηκο Ακίνητο και εν συνεχεία, τη μετεγγραφή του εν λόγω Ενυπόθηκου Ακινήτου επ' ονόματι των, ελεύθερου από όλα τα εμπράγματα βάρη και της Υποθήκης XXXXX/

1. Με την αίτηση αυτή, οι Καθ' ων η Αίτηση προσκόμισαν ένορκη δήλωση με την οποία βεβαίωναν την πιστή τήρηση των διατάξεων του Μέρους VIA καθώς και όλα τα αναγκαία έγγραφα και βεβαιώσεις, ως αυτές απαιτούνται από το Νόμο. Αντίγραφο της αίτησης για μετεγγραφή μαζί με όλα τα σχετικά έγγραφα, καθώς επίσης και αντίγραφο του πιστοποιητικού κατάθεσης της αίτησης για μετεγγραφή με αριθμό ΑΝΠ 24/21 επισυνάπτονται στο σύνολο τους ως Τεκμήριο 9 στην ένσταση.
2. Στις 26.2.2021, οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή τους, η οποία αποστάλθηκε με συνηθισμένο ταχυδρομείο, ενημέρωσαν τον Αιτητή 2 και την XXXXX Σωφρόνιου, ως ενυπόθηκους οφειλέτες, ότι αγόρασαν το Ενυπόθηκο Ακίνητο και εισέπραξαν το ποσό των €44.250 από την πώληση του. Η ενημερωτική επιστολή ημερομηνίας 26.02.2021 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 10 στην ένσταση. Η αγορά του ενυπόθηκου ακινήτου από τους Καθών η αίτηση, υπό προϋποθέσεις, δηλαδή να υπάρχει πρώτα ανεπιτυχής πώληση μέσω δημοσίου ή ιδιωτικού πλειστηριασμού, είναι πράξη νομικά ορθή και αποδεκτή δυνάμει των προνοιών του Νομοθετήματος, και ειδικότερα των προνοιών αυτού στο άρθρο 44(Η)

(3), ως αυτό έχει παρατεθεί ανωτέρω. Το πού οφείλει να καταλογιστεί το προϊόν πώλησης καταγράφεται στο άρθρο 44(Η)(ζ), με τον ενυπόθηκο δανειστή να οφείλει όπως πιστώσει την κατασχεθείσα αρχική πληρωμή στα μέχρι εκείνη την ημέρα έξοδα πώλησης και ακολούθως στο υπόλοιπο του χρέους που του οφείλεται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη.( τονισμός δικός μου). Στην παρούσα περίπτωση, υπάρχουν δύο χρέη τα οποία καλύπτονται από την επίδικη Υποθήκη και είναι οφειλόμενα προς τους Καθ'ων η αίτηση, ασχέτως αν το ένα εξ' αυτών αποτελεί πλέον, εξ' αποφάσεως χρέος. Σκοπός του Νομοθετήματος, όπως προκύπτει και από την Αιτιολογική Έκθεση που κατατέθηκε στη συνεδρία της Βουλής για την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου και την ενσωμάτωση του Μέρους VIA στο βασικό Νόμο, είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων με διεξαγωγή διαδικασίας που γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον ενυπόθηκο δανειστή, χωρίς ανάμειξη ή παρέμβαση από τις κυβερνητικές υπηρεσίες. Είναι σαφές από το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό, ότι η διαδικασία που τήρησαν οι Καθ'ων η αίτηση για πώληση του ακινήτου, είτε μέσω πλειστηριασμού αρχικώς, είτε μέσω ιδίας αγοράς αυτού τελικώς, δεν ήταν υπό την ομπρέλα των εξασφαλισθέντων Διαταγμάτων πώλησης του ακινήτου δυνάμει των προνοιών της Δικαστικής Απόφασης στην Αγωγή 4002/12, αλλά δυνάμει των προνοιών της ίδιας της Υποθήκης. Δεν πρέπει σε κανένα στάδιο εξέτασης του βάσιμου της παρούσας αίτησης/ έφεσης, να συγχέεται ότι το εξ' αποφάσεως χρέος διαφέρει από το ενυπόθηκο χρέος. Για να μπορεί να δοθεί απάντηση ως προς το τι εννοούσε ο Νομοθέτης κατά την θέσπιση του Άρθρου 44(Η)(ζ) αναφορικά με την υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή όπως: «πιστώσει την κατασχεθείσα αρχική πληρωμή στα μέχρι εκείνη την ημέρα έξοδα πώλησης και ακολούθως στο υπόλοιπο του χρέους που του οφείλεται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη», το Δικαστήριο οφείλει όπως εξετάσει τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν. 9/65 συνολικά και όχι αποσπασματικά, έχοντας πάντα κατά νου το πνεύμα του Νόμου και τον σκοπό του καλείτο να εξυπηρετήσει με την θέσπιση του. Ως έχει λεχθεί στην Αίτηση αρ. 1/2016, Αναφορικά με τον Ανδρέα Τρύφωνος, (Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου) ημερομηνίας 30.1.2017: «Οι νόμοι γενικώς ερμηνεύονται επίσης κατά τρόπο που αποδίδουν το σκοπό του συνταγματικού νομοθέτη, κατά τρόπο όμως που δεν εκφεύγει του πλαισίου λειτουργίας του Συντάγματος και μόνο στο βαθμό που είναι αναγκαίο (βλ.Pelides v Republic

(1971)3 C.L.R. 13)». Η διαδικασία πλειστηριασμού ενός ακινήτου περιγράφεται και προδιαγράφεται αναλυτικά στο Μέρος VIA του Ν9/1965, όπως αυτός τροποποιήθηκε, για να είναι δε έγκυρη, οφείλει όπως περάσει μέσω της αυστηρής τήρησης των εκεί καταγεγραμμένων προϋποθέσεων, συμμορφούμενη με κανόνες, τύπους και συγκεκριμένες προθεσμίες. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» αποτελούν δικαιοδοτικούς όρους από τον Νόμο προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Με την αποστολή αυτών, ο ενυπόθηκος δανειστής καλείται όπως εξοφλήσει το εκεί περιγραφόμενο ποσό, συνοδευόμενο από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, τον τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του. Συγκεκριμένα το άρθρο 44Γ

(1)προνοεί: « Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού» ( τονισμός δικός μου). Συνεπώς, το τι καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει κάθε φορά, μέσω των εν λόγω Ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι», είναι το οφειλόμενο, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, «ενυπόθηκο χρέος». Μελέτη των επιστολών τύπου «Θ», «Ι» και «ΙΑ» , Τεκμήρια Ι- ΙΓ στην αίτηση, φανερώνουν ότι εκεί γίνεται απαίτηση επί του ποσού την Υποθήκης πλέον τόκους, ενώ τα έξοδα ύψους €16.396,18, περιγράφονται ως: «Δικηγορικά Έξοδα δυνάμει Δικαστικής Απόφασης 4004/12». Με αυτό τον τρόπο και με την εν λόγω καταγραφή, οι ίδιοι οι Καθ'ων η αίτηση περιόρισαν και συγκεκριμενοποίησαν την απαίτηση τους. Τα ερωτήματα που καλείται, το Δικαστήριο να απαντήσει, είναι: (α) ποιο ποσό καλείτο ο ενυπόθηκος οφειλέτης όπως καταβάλει όταν παραλάμβανε την εν λόγω επιστολή και (β) ποιο ποσό θα αντιλαμβάνετο ο οφειλέτης ότι οφείλει ως ο μέσος λογικός άνθρωπος και επί ποιας βάσης ή απαίτησης; Με δεδομένο πάντα ότι η δυνατότητα για να προχωρήσει ο ενυπόθηκος δανειστής σε έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού προϋποθέτει την αποστολή των πιο πάνω περιγραφόμενων επιστολών Τύπου «Θ» και «Ι», το Δικαστήριο θεωρεί αυτονόητο ότι δεν είναι δυνατή η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης για ένα χρέος, (ως οι Καθ' ών η αίτηση επέλεξαν όπως καθορίσουν μέσω της συγκεκριμένης αναφοράς τους) και η χρήση της για μερική εξόφληση άλλου χρέους. Οφείλω συνεπώς να συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Δαμιανού ότι συνιστά ακρογωνιαίο λίθο της ταχείας διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν.9/65, η έναρξη της διαδικασίας με αναφορά σε ένα και μόνο χρέος το οποίο καθ' υποχρέωση η τράπεζα καταγράφει ή επιλέγει όπως καταγράψει στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» και στην συνημμένη κατάσταση Λογαριασμού. Το να καλείται συνεπώς ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέους με τα έξοδα που εκεί καταγράφονται, και δη στην παρούσα περίπτωση τα έξοδα της αγωγής υπ' αριθμό 4004/12, δεν μπορεί να παραγνωριστεί, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα καταστρατηγούνταν τα έννομα συμφέροντα του οφειλέτη, και η δυνατότητα συμμόρφωσης του με την ίδια την ειδοποίηση που του έχει αποσταλεί, για εξόφληση. Αυτό ήταν που κλήθηκε ο οφειλέτης όπως, εάν επιθυμούσε, εξοφλήσει. Δηλαδή, αν οι αιτητές ήταν, κατά πάντα ουσιώδη προς την παραλαβή της ειδοποίησης χρόνο, σε θέση όπως προβούν στην καταβολή του ποσού της υποθήκης, περιλαμβανομένων των εξόδων στην αγωγή 4004/12, αυτό τον λογαριασμό θα είχαν υπόψιν τους ότι θα εξοφλούσαν, και σε αυτό τον λογαριασμό θα ήταν υποχρεωμένοι οι Καθ'ων η αίτηση να πιστώσουν τα χρήματα. Αυτή κατά την κρίση του Δικαστηρίου θα ήταν η αντίληψη πραγμάτων ενός μέσου, λογικά σκεπτόμενου ανθρώπου, με την πίστωση των χρημάτων να πρέπει να γίνεται στον λογαριασμό υπ' αριθμό 0575-13-00389900, όχι επειδή η εξόφληση του εν λόγω λογαριασμού προηγείται ή αποτελεί εξ' αποφάσεως χρέος, αλλά επειδή οι ίδιοι οι Καθ'ών η αίτηση κάλεσαν τους αιτητές όπως εξοφλήσουν τα ποσά τόκων και εξόδων επί του εν λόγω λογαριασμού. Δυνάμει των πιο πάνω, το Δικαστήριο επιτρέπει ως βάσιμους τους λόγους Έφεσης (α),(β),(δ),(στ) και (ζ), μη συμφωνώντας με την θέση της κας. Καραμανλή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν περιόρισαν την δυνατότητα πίστωσης του προϊόντος της πώλησης σε συγκεκριμένο λογαριασμό. Ας επιτραπεί στο Δικαστήριο και ο ακόλουθος σχολιασμός, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης. Ναι μεν, ο όρος 4 της Εγγράφου Υποθήκης XXXXX/04 (Τεκμήριο 2 στην ένσταση), δίδει το δικαίωμα όπως οι Καθ' ων η αίτηση πωλήσουν το Ενυπόθηκο Ακίνητο «είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση .», όμως σίγουρα δεν τους δίδεται το δικαίωμα στα πλαίσια των προνοιών και διατάξεων του παρόντος Νόμου, όπως καλέσουν τους ενυπόθηκους οφειλέτες σε εξόφληση συγκεκριμένου ποσού τόκων και εξόδων και αργότερα, όπως καταλογίσουν αυτό έναντι άλλου χρέους, ασχέτως αν η Υποθήκη εξασφάλιζε τόσο τον αριθμό λογαριασμού XXXXX3899 (Αγωγή 4002/12), αλλά και τον αριθμό λογαριασμού XXXXX7529. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη νομοθετική διάταξη που να αναγκάζει τους Καθ' ων η Αίτηση από το να πιστώσουν το προϊόν της πώλησης έναντι συγκεκριμένου λογαριασμού, (βλ. σημείο Β ανωτέρω) δεν σημαίνει και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει καμία πρόνοια που να ρυθμίζει το όλο ζήτημα. Και αυτό γιατί, η δυνατότητα πώλησης και/ή αγοράς του ενυπόθηκου ακινήτου από τους Καθ'ών η αίτηση υπάρχει, μόνο όταν προηγείται ανεπιτυχής πλειστηριασμός. Για να υπάρξει εξ΄ αρχής όμως, ο οποιοδήποτε πλειστηριασμός, οι Καθ΄ών η αίτηση οφείλουν όπως ακολουθήσουν τις αυστηρές πρόνοιες του Νόμου, συμπεριλαμβανομένων της αποστολής των επιστολών Τύπου «Θ» και «Ι» στις οποίες καταγράφεται το χρέος που ο οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει. Συνεπώς νομοθετική πρόνοια που θα συγκεκριμενοποούσε που θα πιστωνόταν το ποσό της πώλησης στο σώμα του Νόμου, εξυπακούεται και/ή θα ήταν εκ του περισσού. Το γεγονός ότι στο Άρθρο 44Ι, δεν γίνεται καθορισμός του λογαριασμού εντός του οποίου θα καταβληθεί το ποσό, παρά μόνο η σειρά των δικαιούχων στη βάση του ποσού που έκαστος οφείλει όπως λάβει, είναι ακριβώς γιατί ο νομοθέτης έχει ως βάση ότι ένα είναι το χρέος που καλείται όπως εξοφλήσει ο ενυπόθηκος οφειλέτης κάθε φορά, με έκαστην ειδοποίηση. Οι Καθών οι αιτηση μπορεί να έχουν μεν το δικαίωμα επιλογής και ενάσκησης του δικαιώματος τους, ως αυτό απορρέει μέσα από την σύμβαση υποθήκης για έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού, δεν έχουν όμως το δικαίωμα ή την επιλογή όπως διαθέσουν το εισπραχθέν ποσό, είτε από πώληση, είτε από πλειστηριασμό, κατά τρόπο αντίθετο με την επιλογή που οι ίδιοι εξέφρασαν ή τις πρόνοιες του Νόμου. Η μη υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση όπως καταγράφουν επί της επιστολής προτεινόμενης διάθεσης το ενυπόθηκο χρέος, δεν εξισούται με την προς όφελος τους παραχώρηση δικαιωμάτων όπως λειτουργήσουν ενάντια και κατά παράβαση του πνεύματος του Νόμου και των προνοιών αυτού, πόσο μάλλον δε όπως προτάσσουν τα ανωτέρω ως επιχειρηματολογία για να δικαιολογήσουν την κατά το Δικαστήριο λανθασμένη, τελική τους επιλογή όπως, πιστώσουν το προϊόν πώλησης σε λογαριασμό άλλον, από αυτόν που ξεκάθαρα επέλέξαν και προσδιόρισαν με την αποστολή των επιστολών Τύπου «Ι». Είναι καλά ριζωμένη η βασική αρχή στο δικαικό μας σύστημα ότι οι νόμοι και πρόνοιες αυτών δεν μπορούν να παράγουν, ή να χρησιμοποιούνται για να παράγουν παράλογα αποτελέσματα. Δ. Άκυρη ή εκπρόθεσμη και/ή χωρίς έννομο αποτέλεσμα η Ειδοποίηση Επικύρωσης. Προτού εξετάσει το Δικαστήριο την πιο πάνω εισήγηση των αιτητών, ορθό θεωρεί όπως παραθέσει τις πρόνοιες του άρθρου 44Ι του Μέρους VIA του Νόμου το οποίο περιγράφει τη διαδικασία ενημέρωσης επί της προτεινόμενης διάθεσης και επικύρωσης του προϊόντος πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου: «44Ι.-

(1)Ο ενυπόθηκος δανειστής, μετά την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ενημερώνει τον ενυπόθηκο οφειλέτη (

1. i)για το προϊόν της πώλησης που εισπράχθηκε είτε με πλειστηριασμό είτε με πώληση, (
2. ii)για το κόστος, τις χρεώσεις, τους φόρους ή τα τέλη που επιβλήθηκαν κατά τη διαδικασία του πλειστηριασμού, σε περίπτωση που η πώληση πραγματοποιήθηκε με πλειστηριασμό.

(2)Ο ενυπόθηκος δανειστής αποστέλλει, εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ταχυδρομείου, ειδοποίηση αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, καθώς και σε όλους τους κατόχους απαιτήσεων, επιβαρύνσεων ή δικαιωμάτων πληρωμής αναφορικά με το ενυπόθηκο ακίνητο, καταγράφοντας την προτεινόμενη διάθεσή του: Νοείται ότι με την ειδοποίηση ενημερώνονται όλα τα ως άνω πρόσωπα ότι η προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης θεωρείται ότι επικυρώνεται την τριακοστή (30ή) ημέρα από την ημερομηνία της ειδοποίησης, η οποία καθίσταται τελική και ο ενυπόθηκος δανειστής αποστέλλει την επικύρωση σε όλα τα μέρη εντός πέντε

(5)ημερών από την ημερομηνία της επικύρωσης.

(3)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης, οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή ο κάτοχος οποιουδήποτε δικαιώματος αμφισβητεί την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης, δύναται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: Νοείται ότι, με την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα

(30)ημερών που αναφέρεται στο εδάφιο

(2)και νοουμένου ότι δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε σχετικό απαγορευτικό διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, ο ενυπόθηκος δανειστής επικυρώνει την προτεινόμενη διάθεση, η οποία καθίσταται τελική και αποστέλλει την επικύρωση αυτή σε όλα τα μέρη εντός πέντε

(5)ημερών από την ημερομηνία της επικύρωσης.» Ιδιαίτερη σημασία στην εξέταση της θέσης των αιτητών περί άκυρης και/ή χωρίς έννομου αποτελέσματος μη νόμιμης ειδοποίησης, αποκτούν οι πρόνοιες τους άρθρου 44Ι

(3)αφού μια είναι η οδός που πρέπει να ακολουθήσει ο ενυπόθηκος οφειλέτης, αν επιθυμεί όπως αμφισβητήσει την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης. Εδώ, ως η παραδοχή των αιτητών, (βλ. σελ. 15 της γραπτής αγόρευσης των), δεν εξασφαλίστηκε μονομερές διάταγμα για ό,τι εννοεί η επιφύλαξη στο εδάφιο 3 του άρθρου 44Ι

(1). Με δεδομένο ως πραγματικά γεγονότα ότι: (α) οι αιτητές δεν εξασφάλισαν απαγορευτικό διάταγμα στο διάστημα των 30 ημερών και (β) η διάθεση του προϊόντος έχει ολοκληρωθεί, επικυρωθεί και καταστεί τελική, η κα. Καραμανλή έχει εισηγηθεί στο Δικαστήριο, παραπέμποντας στις αποφάσεις Αίτηση/ Εφεση 200/20 του Ε.Δ. Λευκωσίας (ante), και Αίτηση/ Εφεση με αριθμό 301/2019, Ασπρή v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ημερ. 6.12.2019 ότι η αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Είναι γεγονός ότι η επικύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, εν τη απουσία απαγορευτικού διατάγματος, που να την σταματά, την καθιστά, τελική. Το γεγονός, όμως, ότι οι αιηττές επέλεξαν όπως μην αποταθούν για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος πριν την λήξη των 30 ημερών, αφήνοντας με αυτόν τον τρόπο την διάθεση του προϊόντος όπως ολοκληρωθεί και τελεσφορήσει, δεν αντικαθιστά ή μεταβάλλει το δικαίωμα τους όπως αποταθούν στην δικαιοσύνη καταχωρώντας, ως στην παρούσα περίπτωση, εμπρόθεσμα, Αίτηση/ Έφεση με την οποία να ζητούν την ακύρωση της διάθεσης επί της ουσίας. Επιχειρηματολογία περί του αντιθέτου θα σήμαινε την αφαίρεση του δικαιώματος από οποιοδήποτε ενυπόθηκο δανειστή από το να αποταθεί στο Δικαστήριο ζητώντας θεραπεία. Η μη ύπαρξη απαγορευτικού διατάγματος σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζει το οποιοδήποτε Δικαστήριο όπως επιληφθεί της ουσίας της αίτησης, νοουμένου ότι αυτή καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα, ούτε μπορεί να λεχθεί ότι μπορεί εκ προοιμίου να αποκλεισθεί η επιτυχία της αιτήσεως, ειδικότερα αν σε αυτήν προβάλλονται ικανοί και βάσιμοι λόγοι που να στηρίζουν το αίτημα, ασχέτως αν η διάθεση του προϊόντος έχει ολοκληρωθεί. Στην παρούσα, αποτελεί θέση του κ. Δαμιανού ότι ουδέποτε έγινε και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έγινε οιαδήποτε ειδοποίηση επικύρωσης. Το επιχείρημα του βασίζεται στο άρθρο 31 του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφάλαιο 1, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: 31. Στον υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο- (α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται· (β) αν η τελευταία ημέρα της περιόδου είναι Κυριακή ή δημόσια αργία (οι οποίες ημέρες αναφέρονται στο άρθρο αυτό ως "εξαιρούμενες ημέρες") η περίοδος θα περιλαμβάνει την επόμενη ημέρα η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα· (γ) ..................... Η ειδοποίηση προτεινόμενης διάθεσης του ποσού που εισπράχθηκε φέρει ημερομηνία 26.02.2021 (Τεκμήριο ΙΔ Αίτησης/Έφεσης). Παραλήφθηκε σύμφωνα με την Αίτηση/Έφεση περί τα μέσα Μαρτίου 2021.Στις 24.03.2021 καταχωρήθηκε η Αίτηση/Έφεση. Η Αίτηση-Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, ως προνοείται στο 44Ι

(3), καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα και ουσιαστικά αφήνεται η προθεσμία των 30 ημερών που ισχύει για τις εφέσεις. Οι Καθ'ων η αίτηση παρουσιάζουν στην ένσταση τους ειδοποίηση επικύρωσης φέρουσα ημερομηνία 29.03.2021 (Τεκμήριο 12 στην ένσταση). Αποτελεί θέση του κ. Δαμιανού ότι, ξεκινώντας από την επομένη, δυνάμει του άρθρου 31 (α) του Κεφ. 1, η 30η μέρα η οποία όφειλε να παρέλθει για να ολοκληρωθεί η πάροδος των 30 ημερών είναι η 28η Μαρτίου 2021, η οποία ήταν Κυριακή. Άρα κατά το 31 (β) του Κεφ.1 η περίοδος των 30 ημερών θα συμπεριλάβει την επόμενη μέρα 29η Μαρτίου 2021, ημέρα Δευτέρα. Επιχείρημα συνεπώς του συνηγόρου των αιτητών είναι ότι στις 29.3.2021 που οι εφεσίβλητοι έκαμαν την ειδοποίηση επικύρωσης, δεν είχε παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών, κατά παράβαση του 44Ι

(3)του νόμου. Το πιο πάνω επιχείρημα του κ. Δαμιανού βρίσκει κατά την κρίση του Δικαστηρίου, έρεισμα στις πρόνοιες των Νομοθετημάτων, το βάσιμο δε αυτού είναι αυταπόδεικτο από την αντιπαραβολή των προνοιών των νομοθετημάτων και των παρατεθειμένων ενώπιον του Δικαστηρίου, παραδεκτών ημερομηνιών. Το Δικαστήριο κρίνει συνεπώς ότι η επικύρωση είναι άνευ νομικού ερείσματος αφού δεν έγινε με την πάροδο της προθεσμίας αλλά πριν, έστω και αν αυτή αφορούσε ένα ουσιαστικά εικοσιτετράωρο, το δε επιχείρημα του κ. Δαμιανού πηγαίνει στην καρδιά των δικαιωμάτων και συμφερόντων των πελατών του, οι οποίοι πέραν του λανθασμένου της διάθεσης, θεωρούν ότι αυτή δεν έγινε νομότυπα, δυνάμει των πιο πάνω προβαλλόμενων επιχειρημάτων, τα οποία το Δικαστήριο κρίνει ως βάσιμα, αφού οι αιτητές έχουν καταφέρει να καταδείξουν παρατυπία σε σχέση με την δοθείσα ειδοποίηση. Ε. Συνταγματικότητα Είναι πάγια νομολογημένες και ευθυγραμμισμένες οι αρχές που οφείλουν να καθοδηγούν την σκέψη του Δικαστηριού όταν καλείται να εξετάσει ζητήματα συνταγματικότητας νομοθετημάτων (βλ. Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640). Τονίζεται, ως ορθά έχει υποδειχθεί από την δικηγόρο των Καθ'ων η αίτηση ότι τα Δικαστήρια δεν εξετάζουν in abstracto τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο, αν τούτο κρίνεται ως απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του διαφοράς. Εξετάζοντας την πιο πάνω θέση των αιτητών, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι το μόνο που αναφέρεται στην αίτηση, είναι ότι η: «προσπάθεια των εφεσιβλήτων να εφαρμόσουν την πιο πάνω διαδικασία εκποίησης» αντιβαίνει στο Σύνταγμα, χωρίς να έχουν όμως εξειδικεύσει ή με σαφήνεια παραθέσει ποιες κατά την εισήγηση τους πρόνοιες ή άρθρα του Συντάγματος είναι που παραβιάζονται. Η παράλειψη αυτή οδηγεί το Δικαστήριο στο αναπόφευκτό εύρημα ότι δεν έχει, στην παρούσα αποδειχτεί, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η αντισυνταγματικότητα των όποιων προνοιών του Νόμου, αφού δεν έχουν θέσει το όποιο αιτιολογικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς τους. (βλ. Investylia Ltd v. E. & Π. Λειβαδιώτης Λτδ

(2004)1 Α.Α.Δ. 1872, Ανδρέα Οικονόμου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού

(2002)3 Α. Α. Δ. 676). Ας λεχθεί, ειρήσθω εν παρόδω, ότι η συνταγματικότητα των προνοιών του Τροποιητικού Νόμου του 2020 έχει κριθεί από την ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια εκδίκασης της Αναφοράς με αριθμό 2/2019 ημερ. 3.6.20, με το Δικαστήριο να καταλήγει ότι ο Τροποποιητικός Νόμος δεν καταστρατηγεί τα άρθρα 23, 25, 26, 28, 35 και 179 του Συντάγματος. Αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου κατόπιν μελέτης του Νομοθετήματος και των τροποποιήσεων του ότι, πλείστες των τροποποιήσεων που λάμβαναν χώραν ανά διαστήματα αναφορικά με το Μέρος VIA του Νόμου, γίνονταν προς όφελος των ενυπόθηκων δανειστών, σε μια προσπάθεια προώθησης και τροποποίησης των όρων, διατάξεων και άρθρων του Νόμου για την καλύτερη προάσπιση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, παρατείνοντας και επεκτείνοντας προθεσμίες και χρονικά πλαίσια εντός των οποίων μπορούν να αποταθούν στην δικαιοσύνη. Νοείται, ότι και στο παρόν Νομοθέτημα, όπως ενδεχομένως και σε πολλά άλλα, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, αφού οι πρόνοιες και ρυθμίσεις του Νόμου εξεταστούν και ερμηνευθούν από τα Δικαστήρια. Δυνάμει των πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο Λόγος Έφεσης υπό το στοιχείο (η) πίπτει σε απόρριψη και απορρίπτεται. Κατάληξη: Το Δικαστήριο, ενόψει όλων των πιο πάνω, καταλήγει ως ακολούθως. Εκδίδεται Διάταγμα ως το Α και Β της αίτησης, αφαιρουμένου του λεκτικού των τελευταίων 8 γραμμών του αιτητικού «Α», και συγκεκριμένα των λέξεων: « .σύμφωνα με τον οποίο οι καθ'ων η αίτηση σημειώνουν ως δάθεση στους ίδιους ποσό €74.856,73 αντί συγκεκριμμένα ενυπόθηκο χρέος στη βάση του οποίου έγινε η εκποίηση, και αντικατάσταση τούτου με την διάθεση του προιόντος πώλησης ήτοι του ποσού των €74.856,73 ή και καταλογισμό του εν λόγω ποσού έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους δυνάμει της απόφασης ημερ. 31.1.17 στην αγωγή 4004/02 του Ε.Δ. Λάρνακας και έναντι του αντίστοιχου λογαριασμού ή στο λογαριασμό 0575-13-00389900 για το οποίο χρέος έγινε η εν λόγω διαδικασία εκποίησης», με το Δικαστήριο να αποφαίνεται ότι δεν έχει δικαιοδοσία για έκδοση εντός των πλαισίων της παρούσας διαδικασίας διατάγματός προστακτικής φύσεως. Αναφορικά με τα έξοδα, δεν υπάρχει λόγος να μη ακολουθηθεί η νομολογία ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται στα έξοδα του. Επομένως, και εφόσον επί της ουσίας της αίτησης/ έφεσης οι αιτητές έχουν επιτύχει, τα έξοδα, ασχέτως εάν σε επί μέρους τυπικούς λόγους δεν έχουν δικαιωθεί, επιδικάζονται υπέρ τους και εναντίον των καθ'ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο