Κεντίκος κ.α. ν. Πιτιρή, Αρ. Αγωγής: 276/19, 28/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 276/19 Μεταξύ:
- .... Κεντίκος
- .....Κεντίκου Ενάγοντων και ...... Πιτιρή Εναγόμενης ------------------------------------------- Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 2021 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Μ.Τάσου Για τον Εναγόμενη: κα. Ε.Λουκά μαζί με κα.Φ.Λουκά ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα αυθημερόν) Με την παρούσα αγωγή, οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγόμενη ποσό €2.800.- ως υπόλοιπο δανείου ή και χρέους ή και κατά παράβαση συμφωνίας ή και δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου 2018 και κατόπιν προφορικής συμφωνίας, οι ενάγοντες δάνεισαν στην εναγόμενη σε διάφορες ημερομηνίες διάφορα χρηματικά ποσά ανερχόμενα στο συνολικό ποσό των €3.400.-. Έναντι του εν λόγω ποσού η εναγόμενη κατέβαλε ποσό €600.- και παρέμεινε το αξιούμενο υπόλοιπο, το οποίο αμελεί ή και αρνείται ή και παραλείπει να εξοφλήσει μέχρι σήμερα παρά τις υποσχέσεις της ότι θα το διευθετούσε. Με την Υπεράσπιση της, η εναγόμενη αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και αναφέρει ότι ουδέποτε δανείστηκε ή έλαβε οιονδήποτε ποσό από τους ενάγοντες. Όσες φορές επισκέφθηκαν οι ενάγοντες την εναγόμενη σε διάφορες ημερομηνίες ήταν για να ζητήσουν χρήματα γιατί δυσκολεύονταν οικονομικά, ως επίσης και οτιδήποτε από την επίπλωση και άλλο οικιακό εξοπλισμό από το σπίτι στο οποίο ο ενάγοντας 1 διέμενε όταν ήταν παντρεμένος με την αδελφή της εναγόμενης. Η εναγόμενη τους εξεδίωξε αναφέροντας ότι το σπίτι ήταν το πατρικό της αδελφής της, πρώην συζύγου του ενάγοντα 1 και ο ίδιος κανένα δικαίωμα δεν είχε σε αυτό. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο γάμος του ενάγοντα 1 και της αδελφής της εναγόμενης λύθηκε το 2003 και η αδελφή της εναγόμενης απεβίωσε τον Ιούνιο του
- Στο απαντητικό τους δικόγραφο, οι ενάγοντες απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της εναγόμενης και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης τους. Εφόσον το επίδικο ποσό της υπόθεσης δεν υπερβαίνει τις €3.000, η υπόθεση εκδικάστηκε ως «ταχείας εκδίκασης» υπόθεση, δυνάμει της «νέας Δ.30». Γι' αυτό, αφού προηγουμένως έγινε αποκάλυψη εγγράφων από τα μέρη, ακολούθως δόθηκαν οδηγίες για εκατέρωθεν καταχώρηση της ένορκης μαρτυρίας τους. Για την πλευρά των εναγόντων δε καταχωρήθηκε γραπτή μαρτυρία της ενάγουσας 2 ημερ.09/11/20, ενώ για την εναγόμενη κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία της ίδιας ημερ.14/12/
- Η ενάγουσα 2 στη μαρτυρία της επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης ανωτέρω. Εδώ προσθέτει όμως ότι η εναγόμενη αναγνωρίζοντας το χρέος της υπέγραψε με δικό της γραφικό χαρακτήρα ιδιόχειρο μικρό χαρτί ότι τους οφείλει το ποσό των €2.800.-. Η εναγόμενη επίσης επανέλαβε τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης της. Αναφέρει δε ότι ουδέποτε αναγνώρισε γραπτά ή προφορικά οποιαδήποτε οφειλή και κανένα ποσό δεν δανείστηκε ή χρωστά στους ενάγοντες. Αμφότερες αντεξετάστηκαν, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Πριν προχωρήσω όμως στην αξιολόγηση των εκδοχών και της μαρτυρίας των δύο πλευρών, ν' αναφέρω εδώ ότι η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων εμπεριέχεται στις γραπτές αγορεύσεις που αυτοί παρέδωσαν στο Δικαστήριο και τις οποίες είχα την ευκαιρία να μελετήσω. Δεν θεωρώ σκόπιμο σημειώνω να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Στρέφομαι τώρα στις εκατέρωθεν προβληθείσες εκδοχές και προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των δύο πλευρών. Η εναγόμενη κατά την αντεξέταση της παρέμεινε σταθερή στη θέση της ότι ουδέποτε δανείστηκε ή έλαβε οιονδήποτε ποσό από τους ενάγοντες και αρνήθηκε ότι υπέγραψε ένα μικρό ιδιόχειρο έγγραφο αναγνωρίζοντας το χρέος της. Η αξιοπιστία της δεν κλονίστηκε. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Ευθέως αναφέρω ότι δεν μπορώ να κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία της ενάγουσας 2, η οποία χαρακτηρίζεται από γενικότητα, αοριστία, σύγχυση και αντιφάσεις. Επίσης μέρος της μαρτυρίας της είναι σαφές ότι ήταν εκτός δικογράφων ή προσκρούει σε δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Εξηγώ.
- Κατ' αρχήν ανέφερε, για το ποσό που ισχυρίστηκε ότι δόθηκε στην εναγόμενη, «Εμείς το δώσαμε δόση, δόση, δόση. Πότε €300, πότε €100, όσα ζήτησε από εμάς και εμείς της δώσαμε αυτά τα λεφτά. Και όλο το ποσό έγινε €3.
- Από Φεβρουάριο, Μάρτη ως τον Νοέμβριο 2018.». Εδώ να υπενθυμίσω ότι τόσο στο δικόγραφο τους οι ενάγοντες όσο και στη γραπτή μαρτυρία της ενάγουσας 2, προβάλλεται η θέση ότι οι ενάγοντες δάνεισαν στους ενάγοντες χρήματα μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου
- Ο ισχυρισμός τώρα περί δανεισμού από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο 2018 δεν έχει δικογραφηθεί ή και προσκρούει στους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων, συνιστά δε αντίφαση εν σχέση με τη γραπτή μαρτυρία που δόθηκε από μέρους των εναγόντων.
- Έχοντας αυτά υπόψη, ν' αναφέρω επίσης εδώ ότι η μάρτυρας ανέφερε κατά την αντεξέταση της ότι δάνεισαν στην εναγόμενη €300 τον Γενάρη, €500 τον Φεβράρη και €150 τον Μάρτη. Πρόκειται για τους 3 μήνες που ισχυρίστηκαν στο δικόγραφο τους, αλλά και η ενάγουσα 2 στη μαρτυρία της, ότι έγινε ο δανεισμός για ολόκληρο το ποσό των €3.400.- και όπως είναι αντιληπτό τα δύο δεν συνάδουν ή και δεν υπάρχει συνοχή στις θέσεις τους. Υπενθυμίζω δε ότι όπως ανέφερε η ενάγουσα 2 σε άλλο σημείο της αντεξέτασης της (βλ. σημείο 1 ανωτέρω) ο δανεισμός ξεκίνησε τον Φεβρουάριο, ενώ τώρα λέει ότι δόθηκε ποσό και τον Γενάρη. Εν πάση περιπτώσει με αυτά υπόψη θεωρώ επιβεβαιώνονται όσα ανέφερε αρχικά το Δικαστήριο σαν γενικότερα σχόλια για τη μαρτυρία της ενάγουσας
- Όπως και στη γραπτή της μαρτυρία, η ενάγουσα 2 ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη υπέγραψε ένα χαρτί για τα υπόλοιπα που μένουν. Ας σημειωθεί ότι τέτοιο χαρτί δεν έχει επισυναφθεί ποτέ στη γραπτή της μαρτυρία, παρόλο που δεν ήταν ποτέ η θέση της ότι απωλέσθηκε ή καταστράφηκε, ενώ υπενθυμίζεται ότι η εναγόμενη αρνείται ότι υπέγραψε τέτοιο χαρτί. Με αυτά υπόψη σημειώνω ότι εκτός του ότι βεβαίως η ύπαρξη τέτοιου εγγράφου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, θα πρέπει περαιτέρω να λεχθεί ότι κατά την κρίση μου η επίκληση γενικά και αόριστα ενός εγγράφου προκειμένου να πείσει η ενάγουσα 2 για τη θέση της, χωρίς ποτέ αυτό το έγγραφο να παρουσιαστεί ως μέρος της μαρτυρίας της, είναι σαφές ότι προσδίδει αναξιοπιστία στη μαρτυρία της και αφήνει την όλη εκδοχή τους μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη. Εν κατακλείδι η μαρτυρία της ενάγουσας 2, καθώς επίσης η εκδοχή των εναγόντων, ως αναξιόπιστη απορρίπτεται. Υπενθυμίζω εδώ την πάγια νομολογιακή αρχή ότι εφόσον πρόκειται για αστική υπόθεση, ο ενάγων έχει γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) της υπόθεσής του στη βάση του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αν το έχει καταφέρει αυτό ο ενάγοντας, τότε το ερώτημα είναι αν ο εναγόμενος, ο οποίος έχει ειδικό βάρος απόδειξης (evidential burden), παρουσίασε με τη σειρά του, τέτοια ικανοποιητική μαρτυρία προς υποστήριξη των θεμάτων που κατέστησε επίδικα με τη δική του εκδοχή, ώστε το βάρος να μετατοπιστεί πίσω στον ενάγοντα να απαντήσει ικανοποιητικά και να αποσείσει το εκ πρώτης όψεως, περί αντιθέτου συμπέρασμα που δημιουργήθηκε από τον εναγόμενο (βλ. μεταξύ άλλων Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του (βλ Κυριάκου ανωτέρω). Το ερώτημα επομένως στην παρούσα υπόθεση, το οποίο συνιστά και τη βάση για την υπόθεση των εναγόντων, είναι αν προσκομίστηκε τέτοια αποδεκτή μαρτυρία, που στη βάση της απλής πιθανολόγησης, αρκεί για να αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) ότι η άλλη πλευρά οφείλει το αξιούμενο ποσό. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας και για τους λόγους που έχω εξηγήσει ανωτέρω, βρίσκω ότι οι ενάγοντες δεν απέσεισαν το βάρος που ήταν στους ώμους τους. Βρίσκω λοιπόν ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό την αγωγή τους, η οποία αποτυγχάνει. Συναφώς η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και εναντίον των εναγόντων 1 και 2. (Υπ). ........... M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο