WARNER TRUST LTD κ.α. ν. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «SANDY BEACH APARTMENTS - BLOCK A» κ.α., Αρ. Αγωγής: 1848/20, 27/7/2021

(8)προσωρινών διαταγμάτων τα οποία εκτείνονται από την απαγόρευση των εναγομένων όπως λειτουργούν ως αντιπρόσωποι και/ή εντολείς της Δ.Ε, μέχρι και διαταγή προς το Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για σύγκληση από μέρους του τελευταίου Γενικής Συνέλευσης για εκλογή νέας διαχειριστικής επιτροπής. Παράλληλα, ζητούνται Διατάγματα εναντίον τραπεζικών ιδρυμάτων τύπου Norwhich Pharmacal, Διατάγματα εναντίον των Καθ'ων η αίτηση για μη αποξένωση και/ή διάθεση και/ή επιβάρυνση των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης 1 εντός και εκτός Κύπρου, Διατάγματα παγοποίησης και/ή δέσμευσης των όποιων τραπεζικών λογαριασμών της Δ.Ε, ενώ τέλος, αιτούνται όπως η υφιστάμενη Δ.Ε. παραδώσει μέσω ένορκης δήλωσης, εντός 10 ημέρων, το πλήρες αρχείο που διατηρεί από το 2018 μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των όποιων πρακτικών και/ή εγγραφων και/ή συμφωνιών αναφορικά με την διαχείριση της πολυκατοικίας, επιζητώντας παραλλήλως την παράδοση και των όποιων στοιχείων επικοινωνίας των αγοραστών της κοινόκτητης οικοδομής. Η Διαδικασία: Το εκδικάζον Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς τα διατάγματα και όρισε την αίτηση για επίδοση στους Εναγόμενους 1-5/Καθ' ών η αίτηση, αλλά και στα όποια ενδιαφερόμενα τραπεζικά ιδρύματα εναντίον των οποίων επιθυμείτο η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Κατά την 2.11.20, οι εναγόμενοι 1-5 ζήτησαν χρόνο για ένσταση. Εναντίον της Alpha Bank Cyprus Ltd, εκδόθηκε κατά την εν λόγω ημερομηνία Διάταγμα για αποκάλυψη μέσω ενόρκου δηλώσεως, του αριθμού λογαριασμών της Δ.Ε, των ποσών που αυτοί παρουσίαζαν, ενώ αντίγραφα αυτών όφειλαν όπως παραδοθούν στους συνήγορους των αιτητών. Με το εκδοθέν Διάταγμα υπήρξε πλήρης εκ μέρους της τραπέζης συμμόρφωση. Οι εναγόμενοι 1-5 καταχώρησαν ένσταση την 30.11.20, της καταχώρησης της οποίας ακολούθησε αίτηση εκ μέρους των εναγoυσών για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η εν λόγω αίτηση εκδικάστηκε καθηκόντως από το Δικαστήριο, με το τελευταίο να εκδίδει σχετική απόφαση την 18.3.21. Το Δικαστήριο έκρινε ότι μόνο 3 από τις 27 προτιθέμενες νέες παραγράφους που ήθελαν όπως εισάξουν οι ενάγουσες ήσαν αναγκαίες και/ή αποτελούσαν απάντηση στους ισχυρισμούς των εναγομένων, δίδοντας σχετικές οδηγίες για καταχώρηση αυτής εντός 15 ημερών. Τέλος, οι συνήγοροι παρέδωσαν τις γραπτές τους αγορεύσεις επί της παρούσας αιτήσεως την 9.6.21, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο επιφύλαξε και την απόφαση του. Η Μονομερής Αίτηση: Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.48 Θ. 1-3, 5, 7-9 και 12, στην Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στα άρθρα 21, 31, 32 και 68 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60 (όπως τροποποιήθηκε), στο Μέρος ΙΙΑ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ. 224, στο άρθρο 9

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στις αρχές επί Διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, στις αρχές του κοινού δικαίου, του ιδιωτικού διεθνές δικαίου, στην αρχή της επιείκειας και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την μακροσκελή αρχική Διαβεβαίωση Δίγκλη, αποτελούμενη από 123 παραγράφους, ενώ κατόπιν Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 18.3.21 ακολούθησε Συμπληρωματική Διαβεβαίωση. Τα δαιδαλώδη γεγονότα που υποστηρίζουν τα ενώπιον του Δικαστηρίου αιτήματα, συνοψίζονται ως ακολούθως: 1.Η κοινόκτητη οικοδομή αποτελείται από 34 διαμερίσματα και 4 καταστήματα. Πλείστοι εκ των ενοίκων και/ή ενοικιαστών δεν διαμένουν εκεί, αφού είναι κάτοικοι εξωτερικού. 2.Οι ενάγουσες είναι ιδιοκτήτριες των διαμερισμάτων με αριθμούς G2,15 και

1. Κατέχουν συνολικά 19 ψήφους. Ο κ. Δίγλκης, εφεξής ο «Δίγκλης» 81 ετών, επιχειρηματίας, διαμένει τα τελευταία 4 έτη, μόνιμα, στο ισόγειο διαμέρισμα G.
3. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο της Γενικής Συμφωνίας που υπέγραψε έκαστος αγοραστής κατά την αγορά των διαμερισμάτων χρόνο, σε σχέση με την διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. Οι βασικοί όροι της συμφωνίας, στον βαθμό που ενδιαφέρουν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης έχουν ως ακολούθως: (α) Ο όρος 5 της Συμφωνίας προνοεί για δέσμευση έκαστου αγοραστή έναντι των πωλητών και των λοιπών αγοραστών για τήρηση και συμμόρφωση με τους όρους της Συμφωνίας στο Διηνεκές. (β) Η παράγραφος 6 της Γενικής Συμφωνίας, παρέχει σε έκαστο ιδιοκτήτη δικαίωμα ψήφου αναλόγως του μεγέθους του διαμερίσματος/καταστήματος. Οι αποφάσεις, θα λαμβάνονται με πλειοψηφία 51% του συνόλου των ψήφων από τους αγοραστές σε Γενικές Συνελεύσεις συγκαλούμενες από τον Διαχειριστή. (γ) Η Διαχειριστική Επιτροπή είναι τριμελής και, εκ των μελών της, ορίζει ένα ως Διαχειριστή, ο οποίος ενεργεί ως εκπρόσωπος του σώματος των αγοραστών. Είναι υπεύθυνος για τον καταμερισμό των συνεισφορών, καθώς επίσης και για την πληρωμή και είσπραξη όλων των κοινών δαπανών. (δ) Τα υπόλοιπα δύο μέλη της Επιτροπής θα επιθεωρούν και ελέγχουν τις πράξεις του Διαχειριστή και τις αποφάσεις της Επιτροπής. (ε) Καθ' όσον αφορά τα πρακτικά της Επιτροπής, των γενικών συνελεύσεων, την αλληλογραφία και όλα τα αρχεία, αυτά τηρούνται από τον Διαχειριστή και δέον όπως είναι ανοιχτά για επιθεώρηση από κάθε αγοραστή ('Ορος 17). (ζ) Οι αγοραστές σε Γενική Συνέλευση δύνανται με απόφαση των 51% των ψήφων του συνόλου των αγοραστών, σε περίπτωση παραίτησης, θανάτου ή ανικανότητας, να παύσουν τον Διαχειριστή, την Επιτροπή ή μέλος αυτής και να εκλέξουν άλλους αγοραστές στη θέση τους (Όρος 18). (η) Ο Διαχειριστής, κατόπιν έγκρισης της Επιτροπής δύναται να διεκδικήσει με αγωγή οποιαδήποτε συνεισφορά ή ποσό πληρωτέο από οποιονδήποτε αγοραστή το οποίο αποτελεί χρέος και/ή υποχρέωση προς το κοινό ταμείο. Παράλειψη του Διαχειριστή και/ή της επιτροπής για λήψη τέτοιων μέτρων εντός 1 μηνός από την ημέρα που το ποσό κατέστει απαιτητό, δίδει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε αγοραστή όπως προσωπικά λάβει μέτρα εναντίον του ενδιαφερόμενου αγοραστή και/ή στην διεκδίκηση ισόποσου ποσού από τον Διαχειριστή της επιτροπής με σκοπό την κατάθεση του στο κοινό ταμείο ( Όρος 21). (θ) Δυνάμει δε του όρου 22 οποιαδήποτε παράβαση των όρων της συμφωνίας καθιστά το υπεύθυνο πρόσωπο υποκείμενο σε αποζημιώσεις και εφόσον αυτά αφορούν κοινόχρηστους χώρους, τμήματα ή εγκαταστάσεις μπορούν να απαιτηθούν από τον Διαχειριστή δυνάμει του άρθρου 21, ενώ εφόσον αφορούν έτερο αγοραστή μπορούν να απαιτηθούν προσωπικά από αυτόν. (ι) Ως αναγράφεται στον όρο 29 της Γενικής Συμφωνίας, διαφορές οι οποίες αφορούν την διαχείριση της πολυκατοικίας, παραπέμπονται σε διαιτησία. Για όσες δε διαφορές προκύπτουν από παράβαση ή υποχρέωση, εμπίπτουσα στις προβλέψεις των άρθρων 21, 22, 23 και 24 δεν παραπέμπεται σε διαιτησία, πλην κατόπιν της συγκατάθεσης άπαντων των ενδιαφερομένων.
4. Η εταιρεία Tricor Ltd, εφεξής η «Tricor» είναι ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος
5. Διευθυντής της είναι ο XXXXX Πετρίδης, εφεξής ο «Πετρίδης», εναγόμενος
6. Αποτέλεσε μέλος της Δ.Ε το 2018 (Τεκμήριο 5 -πρακτικά ετήσιας γενικής συνέλευσης ημερ. 12.8.18) μαζί με τους XXXXX Λαμπράκης XXXXX Παπαδάκη, XXXXX Ζεμενίδη και XXXXX Κόκκινο, ενώ ως Διαχειριστής εξελέγη ο XXXXX Kabaradjia.
7. Η Δ.Ε. το 2011 (υπό την τότε σύνθεση της) καταχώρησε την Αγωγή υπ' αριθμό 2792/11 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον της εταιρείας Tricor για οφειλόμενα κοινόχρηστα έξοδα, εξασφαλίζοντας την 13.1.14, Δικαστική Απόφαση.
8. Η εν λόγω εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση κατόπιν απόφασης Δικαστηρίου στην αίτηση υπ' αριθμό 310/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Τεκμήριο 3). Στην σελίδα 13 της απόφασης γίνεται αναφορά ότι η προαναφερθείσα εταιρεία ήταν οφειλέτης της κοινόκτητης οικοδομής. Ο Πετρίδης, μεταξύ άλλων πιστωτών, έφερε ένσταση στην εκκαθάριση, με αυτήν να απορρίπτεται από το Δικαστήριο.
9. Αποτελεί ισχυρισμό του Δίγκλη ότι ο εναγόμενος 2, XXXXX Ζεμενίδης, εφεξής ο «Ζεμενίδης», χωρίς να είναι εξουσιοδοτημένος από τον Διαχειριστή, και οι εναγόμενοι 3 και 4 ως μέλη της Δ.Ε. παραβιάζοντας τους όρους 21 και 22 της γενικής συμφωνίας χειρίστηκαν λανθασμένα το φερόμενο ως οφειλόμενο από την εταιρεία Tricor προς την Δ.Ε,ποσό. Αυτό γιατί, λανθασμένα δεν καταχώρησαν πριν την Συνέλευση Πιστωτών και Μετόχων το 2018 για διορισμό Εκκαθαριστή, σχετική επαλήθευση χρέους στον Επίσημο Παραλήπτη, κατά παράβαση των άρθρων 21 και 22 της γενικής συμφωνίας, αφήνοντας την Δ.Ε χωρίς κανένα δικαίωμα διεκδίκησης του εν λόγω ποσού. Ο Ζεμενίδης, παριστόντας ότι ενεργεί εκ μέρους της Δ.Ε, με επιστολή Τεκμήριο 6 προς τον Επίσημο Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Tricor Ltd, έδωσε την ρητή συγκατάθεση του, για την αποκατάσταση της τελευταίας, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε για το οφειλόμενο ποσό που είχε να λαμβάνει η Δ.Ε ή προς τον τρόπο είσπραξης αυτού.
10. Η σχέση Ζεμενίδη - Πετρίδη καταλαμβάνει τις παραγράφους 32 μέχρι και 62 της Διαβεβαίωσης. Επιγραμματικά, οι θέσεις Δίγκλη έχουν ως ακολούθως. Ο Πετρίδης είναι Διευθυντής τόσο της εταιρείας Tricor, ιδιοκτήτριας του Διαμ.14 στην οικοδομή καθώς και της εταιρείας Chr. Petrides. Δυνάμει απόφασης του Ε.Δ.Λάρνακας (Τεκμήριο 7) στα πλαίσια της Εταιρικής Αίτησης 157/10 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με οποίο δηλώθηκε ότι οι υποθέσεις της Εταιρείας Chr. Petrides θα έπρεπε να ερευνηθούν από Επιθεωρητή διορισμένο από το Υπουργικό Συμβούλιο. Το Δικαστήριο, στην απόφαση του αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην υποθήκευση του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου της Tricor (ήτοι του διαμερίσματος με αρ. 14 στην Κοινόκτητη Οικοδομή) προς όφελος της Chr. Petrides καθώς και στην ανεξήγητη οφειλή της Tricor Tradelinks Ltd προς την Chr. Petrides. Η Πολιτική Έφεση με αρ. 201/2012 η οποία ασκήθηκε από την Chr. Petrides εναντίoν της ως άνω Δικαστικής Απόφασης, ημερομηνίας 6.4.2012 απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 7.2.2018 (Τεκμήριο 8). Αποκαλύπεται από τα Τεκμήρια 10 και 11, ότι η διεύθυνση του Χρ. Πετρίδη ως Διευθυντή της Tricor UK είναι η διεύθυνση του διαμερίσματος αρ. 14 στην Κοινόκτητη Οικοδομή, Διαμερίσμα το οποίο επίσης αποτελεί και το εγγεγραμμένο γραφείο της κυπριακής εταιρείας, Chr. Petrides.
11. Στα πλαίσια της Αίτησης 157/10 κατατέθηκαν Οικονομικές Καταστάσεις της Tricor UK, όπου διαφαίνεται ότι το Ελεγκτικό Γραφείο του Ζεμενίδη, στο Λονδίνο, Goodman Lawrence & Co, ετοίμαζε τους Λογαριασμούς της Αγγλικής εταιρείας Τricor Tradelinks Ltd, ενώ ο Ζεμενίδης ετοίμασε και τους Λογαριασμούς και Οικονομικές Καταστάσεις της Chr. Petrides καθόσον αυτή βρισκόταν υπό έρευνα.
12. Στα πλαίσια της Αίτησης Εκκαθάρισης 310/13, ως αρχικός Εκκαθαριστής της Tricor διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης, ενώ ακολούθησε την 8.7.2019 Διάταγμα με το οποίο διορίσθηκε ο κ. XXXXX Νεοφύτου. Το Διαμέρισμα με αριθμό 14 ουδέποτε παραδόθηκε στον Εκκαθαριστή.
13. Η συνέργεια μεταξύ των προσώπων της Δ.Ε, κατά τον Δίγκλη, ξεδιπλώνεται περαιτέρω, μέσω των Τεκμηρίων 12-14 τα οποία αποτελούν αντίστοιχα, δια κλήσεως αίτηση εκ μέρους της Δ.Ε, στα πλαίσια της Αίτησης Εκκαθάρισης 130/13 με ομνύοντα τον Ζεμενίδη και συν-αιτητή τον XXXXX Πετρίδη, εναγόμενο 7 και υιό του εναγόμενου 6, για ακύρωση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος Εκκαθάρισης της Tricor, και μονομερή αίτηση για αναστολή της ισχύος του Διατάγματος Εκκαθάρισης μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και παύση ή παραμερισμό του Διορισμού του XXXXX Νεοφύτου. Οι αιτητές εξασφάλισαν μονομερώς Διατάγματα (Τεκμήριο 14) για αναστολή της ισχύος του Διατάγματος Εκκαθάρισης και διορισμού του κ. Νεοφύτου. Προς εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων, η Δ.Ε και ο εναγόμενος 7 υπέγραψαν εγγύηση €2.000 και κατέθεσαν €10.000 στο Δικαστήριο (payment into Court- Τεκμήριο 15). Η απόφαση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της δια κλήσεως αίτησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
14. To Δικαστήριο δεν ανανέωσε την ισχύ των εκδοθέντων Διαταγμάτων αναστολής της Εκκαθάρισης αφού η Δ.Ε. δεν επαλήθευσε το προς όφελος της χρέος για να μπορεί να θεωρηθεί ως πιστωτής, ενώ έκρινε ότι υπήρχε πλειάδα γεγονότων που δεν αποκαλύφθηκαν, με τους αιτητές να παρουσιάζουν μια, ως την χαρακτήρισε, «πλασματική εικόνα» .
15. Η απόφαση Ζεμενίδη - Πετρίδη όπως εμπλέξουν την Δ.Ε σε Δικαστικές διαμάχες για έξοδο της εταιρείας Tricor από το καθεστώς εκκαθάρισης φαίνεται και μέσω των Τεκμηρίων 19 και 20 (Έκθεση Ενεργειών την επιτροπής ημερ. 11.8.20 και 12.8.20 αναφορικά με το έτος 2019). Στην Γενική Συνέλευση ημερ.16.9.2019 έγινε αναφορά σε οφειλή της Tricor UΚ, ως ιδιοκτήτη του Διαμ. 14 κάτι το οποίο είναι αναληθές, αφού ιδιοκτήτης είναι η υπο εκκαθάριση εταιρεία Tricor. Στην παράγραφο 33(iv) της Έκθεσης Ενεργειών γίνεται αναφορά σε συμφωνία, που επετεύχθη για διευθέτηση των οφειλών της Tricor. Η συμφωνία περιελάβανε, ότι η Δ.Ε. θα βοηθούσε την εταιρεία στην έξοδο της από την εκκαθάριση, εξ' ού και η καταχώρηση των αιτήσεων που περιγράφονται στην παρ. 11 ανωτέρω.
16. Ως προκύπτει από την Έκθεση Ενεργειών, παράγραφοι 50(v) και 58(v) η εξόφληση των υποχρεώσεων της Tricor έγινε από την θυγατέρα του Πετρίδη, εναγόμενη 8 στην αγωγή, με την τελευταία να παραχωρεί δάνειο προς την Δ.Ε για το ποσό των €7.000 χωρίς τόκο, ποσό το οποίο κάλυπτε όλα τα οφειλόμενα κοινόχρηστα και δικηγορικά έξοδα της εταιρείας μέχρι την 31.5.2020 (Τεκμήριο 22 στην ένσταση). Το εν λόγω δάνειο θα είναι πληρωτέο από την Δ.Ε προς την εναγόεμνη 8, όταν και εφόσον, η εταιρεία Tricor είναι σε θέση να ξοφλήσει τις οφειλές της προς την Δ.Ε. Όταν γίνει τούτο, η αποπληρωμή και/ή εξόφληση του δανείου θα γίνει απευθείας από την εταιρεία Tricor προς την XXXXX Πετρίδου.Στην παράγραφο 59 (iii) της Έκθεσης Γεγονότων, καταγράφεται ρητώς ότι το δήθεν «δάνειο» υπογράφτηκε δεόντως από όλα τα μέλη της Επιτροπής και τη XXXXX Πετρίδου (δανειστή) και ότι η επιταγή ύψους €7.000 εκκαθαρίστηκε προς όφελος της Επιτροπής. Η συμφωνία, Τεκμήριο 22, φέρει ημερομηνία 30.7.
18. Θέση του Δίγκλη είναι, ότι οι Αιτήσεις ημερ.11.2.20 (παρ. 11 ανωτέρω) είχαν καταχωρηθεί καταχρηστικά, αφού η Δ.Ε επέμενε στη διατήρηση της ισχύος του Διατάγματος αναστολής της Εκκαθάρισης μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου την 21.9.2020, ενώ το χρέος είχε θεωρητικά εξοφληθεί τον Ιούλιο του
19. Οι ενέργειες και η συγκατάθεση των υπολοίπων μερών της Δ.Ε. ουδόλως εξυπηρετούν το συμφέρον του συνόλου των αγοραστών, αφού φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτές εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εναγομένων 6 και 7, βαραίνοντας και εκθέτοντας ταυτόχρονα την Δ.Ε σε ένα κυκεώνα Δικαστικών διαδικασιών, δημιουργώντας κινδύνους και έξοδα.
20. Την 25.8.20 ο Δίγκλης βρήκε στο γραμματοκιβώτιο των Αιτητριών, επιστολή ιδίας ημερομηνίας του δικηγορικού γραφείου Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε., (δικηγόροι της Unibrand- Αιτήτρια στην Αίτ. Εκκ. 130/13). Στην εν λόγω επιστολή (Τεκμήριο 22 στην αίτηση) επισυνάπτετο προγενέστερη επιστολή του εν λόγω δικηγορικού γραφείου, με την οποία ζητείτο από την Δ.Ε όπως φέρει εις γνώση των ιδιοκτητών, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

(1)Κατά πόσον ο Ζεμενίδης είναι εξουσιοδοτημένος από τη Δ.Ε όπως συνεχίζει να εκπροσωπεί αυτήν εν λευκώ, στη διαδικασία αναστολής της εκκαθάρισης της Tricor.

(2)Εάν η Δ.Ε και δη οι αγοραστές γνωρίζουν για τις €10.000 που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο για την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος αναστολής της εκκαθάρισης της εταιρείας Tricor.

(3)Το γεγονός ότι ο Ζεμενίδης εμφανίστηκε την 24.8.2020 στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού/ ακύρωσης του διατάγματος ημερ.13.2.2020 (Αίτηση 310/2013) και ανέφερε, χωρίς να προσδιορίζει ποσό, ότι η εταιρεία Tricor, είναι δήθεν πιστωτής της Δ.Ε.

(4)Κατά πόσο δικαιολογείται η κατάθεση του πιο πάνω ποσού από το αποθεματικό της Διαχειριστικής Επιτροπής.

(5)Το γεγονός ότι η Δ.Ε. δεν προέβη σε επαλήθευση των ισχυριζόμενων απαιτήσεων της το 2018 ενώ το Δικαστήριο είχε δώσει οδηγίες για επανάληψη των επαληθεύσεων.

1. Τα προαναφεθέντα επιχείρησε την 14.9.2020 ο Δίγκλης όπως φέρει εις γνώση των αγοραστών/ενοίκων, αποστέλλοντας σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα(Τεκμήριο 25),σε 7 αγοράστες, τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των οποίων είχε στην κατοχή του, εκφράζοντας την επιθυμία του για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης στην βάση του όρου 16(γ) της Γενικής Συμφωνίας. Με δεδομένο, λέει ο Δίγκλης ότι πλείστοι εκ των αγοραστών διαμένουν στο εξωτερικό, κατέστει αδύνατο να εξασφαλίσει την συγκατάθεση 5 αγοραστών με σκοπό την διασφάλιση του ποσοστού του 51% για παύση της Δ.Ε. ή αντικατάστασης της ως οι πρόνοιες της Γενικής Συμφωνίας.
2. Απαντητικό μήνυμα στάληκε από την Δ.Ε Τεκμήριο
3. Εκεί, απορρίπτουν τους ισχυρισμούς Δίγκλη, καταγράφοντας παράλληλα τις δικές της θέσεις. Περαιτέρω, κάλεσαν τους ενοίκους / ιδιοκτήτες σε Γενική Συνέλευση την 10.10.20, ενώ ως ατζέντα ορίστηκε: (α) H διασφάλιση ότι ο Δίγκλης θα αποδεχόταν και θα συμμορφωνόταν με τα ψηφίσματα που εκδόθηκαν στην Ετήσια Γενική Συνέλευση του 2020 και (β) ότι θα διευθετούσε όλα τα χρέη και δικηγορικά έξοδα αναφορικά με τα διαμερίσματα των εναγουσών.
4. Οι δικηγόροι του Δίγκλη απέστειλαν την 7.10.20 επιστολή προς τη Δ.Ε (Τεκμήριο 33) υποβάλλοντας αιτήματα όπως ακυρωθεί πάραυτα η Γενική Συνέλευση, όπως γίνει επιθεώρηση όλων των αρχείων που αυτή διατηρεί εντός 5 ημερών και όπως δοθεί πρόσβαση στα στοιχεία επικοινωνίας όλων των αγοραστών/ενοίκων με σκοπό την πλήρη ενημέρωση τους. Με δεδομένο ότι πλείστοι είναι κάτοικοι εξωτερικού, οι λοιποί αγοραστές/ ενοικιαστές, παρίστανται στις γενικές συνελεύσεις μέσω πληρεξουσίων εγγράφων και συνεπώς η πλήρης ενημέρωσή τους προτού ορίσουν αντιπροσώπους και/ή δώσουν οδηγίες στους αντιπροσώπους τους για το πώς θα ψηφίσουν σχετικά με την παύση της Δ.Ε. και την εκλογή νέας, καθίσταται αναγκαία. Ακολούθησε απάντηση ημερ.8.10.20 (Τεκμήριο 34) στην οποία αναφορά γινόταν, μεταξύ άλλων, ότι ο Δίγκλης επικοινώνησε με πέραν των 5 αγοραστών, μην καταφέροντας να λάβει την συγκατάθεση τους για έκτακτη Γενική Συνέλευση, ενώ ως ο όρος 16 της Γενικής Συμφωνίας αναφέρει, η υποβολή του αιτήματος για σύγκληση τέτοιας, δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από σχετική αιτιολογία. Επιπλέον, δηλώνει η Δ.Ε. οι θέσεις Δίγκλη αναφορικά με τις ενέργειες της επιτροπής έχουν δεόντως απαντηθεί από την Δ.Ε. και τα εν λόγω ζητήματα έχουν έλθει στην προσοχή όλων των ενοίκων μέσω της επιστολής της Δ.Ε, Τεκμήριο
5. Επιπλέον, η γραπτή συμφωνία απαιτεί όπως το αίτημα των 5 αγοραστών για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης λάβει γραπτή μορφή, απευθυνόμενο προς την Δ.Ε για διασφάλιση ακριβώς του δικαιώματος του απορρήτου.
6. Ο Ζεμενίδης και η Δ.Ε συγκάλεσαν παράτυπη Γενική Συνέλευση, καλώντας τους αγοραστές να ψηφίσουν επί ζητημάτων που δεν περιλαμβάνονταν στην ατζέντα της Γενικής Συνέλευσης, εκμεταλλευόμενοι πλειάδα πληρεξουσίων εγγράφων που εξασφάλισαν από τους αγοραστές/ενοίκους που βρίσκονται στο εξωτερικό, χωρίς να έχουν λάβει εξουσιοδότηση από αυτούς για τα πιο πάνω ψηφίσματα. Παράτυπα συνεπώς, είναι η θέση Δίγκλη, ψηφίστηκε η διατήρηση της παρούσας Δ.Ε. μέχρι την Ετήσια Γενική Συνέλευση του 2021 όπως και η απόφαση για μη παραχώρηση των προσωπικών δεδομένων των αγοραστών ή η αλληλογραφία μεταξύ της Δ.Ε και αυτών χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση των. Ως εμφαίνεται στα πρακτικά, τα μόνα πρόσωπα που παρίσταντο στη Γενική Συνέλευση ήταν τα μέλη της Δ.Ε και ο XXXXX Ζαμβαρλούκος. Το σύνολο των ψήφων των που παρέστησαν προσωπικά και/ή μέσω πληρεξουσίων εγγράφων ήταν 114, ήτοι 56.44%. Δια όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Δίγκλης θεωρεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, διαμηνύοντας ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσής των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχειοθετεί την ύπαρξη ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατή την πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Η διατήρηση της Δ.Ε ελλοχεύει κινδύνους με το Δικαστήριο να πρέπει να προσφέρει προσωρινή προστασία από τις εξωνομικές και δόλιες ενέργειες της. Αν το Δικαστήριο επιτρέψει την λειτουργία της, αυτή θα συνεχίσει την δράση της, αποκρύβοντας ενδεχομένως αποδεικτικά στοιχεία, με αποτέλεσμα την πρόκληση περαιτέρω βλάβης και ζημιάς στην Κοινόκτητη Οικοδομή και στους Αιτητές. Είναι δε αναγκαίο και επείγον όπως τα αιτούμενα Διατάγματα εκδοθούν, για να σταματήσουν οι Καθ'ων από το να εκμεταλλεύονται τις εξουσίες που έχει μια Δ.Ε, για επίτευξη προσωπικών σκοπών και συμφερόντων. Καμία ζημιά, ισχυρίζεται ο Δίγκλης δεν θα προκληθεί στους εναγόμενους από την έκδοση των διαταγμάτων, οι οποίοι θα διαταχθούν όπως παύσουν προσωρινά να απαρτίζουν την Δ.Ε, αφού κανονικά αυτοί δεν θα έπρεπε να έχουν οποιοδήποτε προσωπικό ή οικονομικό συμφέρον στην παραμονή τους. Επιπλέον, η παγοποίηση της περιουσίας της Κοινόκτητης Οικοδομής μέχρι και τον χρόνο ανάληψης καθηκόντων από νέα εκλεγείσα Διαχειριστική Επιτροπή είναι αναγκαία λέει, καθότι υπάρχουν στοιχεία καταδολίευσης της περιουσίας της Κοινόκτητης Οικοδομής. Τέλος, επειδή με την αγωγή του διεκδικεί αποζημιώσεις εναντίον της Δ.Ε, είναι σημαντικό όπως εκμηδενιστεί ο κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών της στοιχείων. Η Ένσταση: Στον αντίποδα, οι εναγόμενοι προβάλουν μέσω της ένστασης τους, είκοσι

(20)λόγους για απόρριψη της αίτησης οι οποίοι περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την κατ΄ισχυρισμό έλλειψη αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των, την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των Εναγομένων 2-5 ως αγοραστές στην οικοδομή, την εμφανή προσπάθεια για αλίευση μαρτυρίας, την προσπάθεια εξασφάλισης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, την προσπάθεια ανατροπής του «status quo ante» εκκρεμούσης της αγωγής, την μη πλήρωση των προϋποθέσεων για έκδοση των εν λόγω Διαταγμάτων, την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων καθώς και την απουσία οποιασδήποτε ανεπανόρθωτης ζημίας στις ενάγουσες. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ζεμενίδη, ιδιοκτήτη των Διαμερισμάτων 12 και 13 στην πολυκατοικία, Τεκμήριο

1. Ο ίδιος, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, δηλώνει δε πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η Αίτηση 3-5 (Τεκμήριο 3) όπως προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Από τις 10.10.20 κατέχει την θέση του Διαχειριστή της Δ.Ε (Τεκμήριο 2), μετά την παραίτηση του εναγόμενου 4 για λόγους υγείας. Προσεκτική μελέτη της ένορκης δήλωσης φανερώνει τα εξής παραδεκτά σημεία. (Α) Η ύπαρξη, οι όροι και το περιεχόμενο της Γενικής Συμφωνίας είναι παραδεκτό (βλ. παρ. 9 Ε/Δ Ζεμενίδη). Η κοινόκτητη οικοδομή αποτελείται από 38 μονάδες οι οποίες και αναλογούν, σύμφωνα με τον όρο 6 την Γενικής Συμφωνίας σε 202 ψήφους. (Β) Οι οφειλές της εταιρείας Tricor προς την Δ.Ε είναι παραδεκτές (βλ. παρ. 14 και 15 Ε/Δ Ζεμενίδη). (Γ) Οι Ζεμενίδης και Πετρίδης είναι καλοί φίλοι (παρ. 20 Ε.Δ Ζεμενίδη). Το Ελεγκτικό Γραφείο Ζεμενίδη στο Λονδίνο χειρίζεται λογιστικά ζητήματα Αγγλικής Εταιρείας συμφερόντων της εναγόμενης
2. (Δ) Η Δ.Ε το 2011 (με την τότε σύνθεση της) καταχώρησε αγωγή εναντίον της Tricor για κοινόχρηστα, εξασφαλίζοντας Δικαστική Απόφαση. Ενέγραψε το ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ219/2014 επί του Διαμ. 14 το οποίο με την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, δυνάμει της Νομοθεσίας (Άρθρα 217&218

(2)του Κεφ.113), θεωρήθηκε άκυρο. (Ε) Μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης η Δ.Ε καταχώρισε αίτηση στις 11.5.2016 στο Δικαστήριο της Εκκαθάρισης αιτούμενη άδεια για πώληση του διαμερίσματος της Tricor μέσω του ΜΕΜΟ και για άδεια του Δικαστηρίου για συνέχιση οποιασδήποτε άλλης πολιτικής και ποινικής διαδικασίας εναντίον της εταιρείας, την οποία μεταγενέστερα απέσυραν άνευ βλάβης (Τεκμήριο 4 στην αίτηση). (Ζ) Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η Δ.Ε καταχώρησε τις αιτήσεις που καταγράφονται στην παρ. 11 της απόφασης ανωτέρω, για αναστολή και/ή ακύρωση του Διατάγματος Εκκαθάρισης της Tricor. (H) H Οφειλή της Tricor προς την Δ.Ε. έχει εξοφληθεί μέσω της Συμφωνίας μεταξύ Δ.Ε και εναγόμενης 8 (Τεκμήρια 5 και 22 στην ένσταση). Διάσταση απόψεων υπάρχει στα εξής γεγονότα, ως συγκεφαλαιώνονται από το Δικαστήριο. (Α) Αποτελεί θέση του Ζεμενίδη ότι η εμπλοκή της Δ.Ε στην Εκκαθάριση της Tricor έγινε με μοναδικό σκοπό την διασφάλιση του οφειλομένου προς την Δ.Ε ποσού των €5.900 (Τεκμήριο 5) ποσό οφειλόμενο, πέραν των 10 ετών, πλέον δικηγορικά έξοδα. Σε αντίθεση με προηγούμενες Δ.Ε. οι οποίες επιβάρυναν με δικηγορικά έξοδα τους λογαριασμούς της επιτροπής με σκοπό την παρακολούθηση από δικηγόρο της διαδικασιας εκκαθάρισης της Tricor, οι Καθ' ων η Αίτηση εν έτη 2020 κατάφεραν όπως εισπράξουν τόσο το ποσό της οφειλής προς την επιτροπή, αλλά και την εξόφληση των δικηγορικών εξόδων της Δ.Ε οι οποίες χρονολογούνταν (Τεκμήρια 22 και 7). (Β) Τα πιο πάνω χρήματα καταβλήθηκαν από την οικογένεια Πετρίδη, εναγόμενοι 6-

1. Τα εν λόγω ποσά φαίνονται και στις επισυνημμένες ως Τεκμήριο 8 αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού της Δ.Ε για το διάστημα Ιανουαρίου- Οκτωβρίου
2. (Γ) Η εταιρεία Tricor συστάθηκε από τον εναγόμενο
3. Κατόπιν μεταβίβασης μετοχών, οι μετοχές μεταβιβάστηκαν στην πρώην σύζυγο του, XXXXX Πετρίδου και υιό τους XXXXX Πετρίδη, εναγόμενο
4. (Δ) Η αίτηση εκκαθάρισης καταχωρήθηκε από την Εταιρεία Unibrand Secretarial Services Ltd. Η εταιρεία Unibrand είναι συμφερόντων του κ. XXXXX Νεοφύτου και του αδελφού του XXXXX Νεοφύτου, αμφότεροι δικηγόροι, οι οποίοι εκπροσωπούν την κα. XXXXX Πετρίδου (Μέτοχο Πλειοψηφίας και Διευθύντρια της Tricor) σε άλλες δικαστικές υποθέσεις (Τεκμήριο 10). 'Ερευνα στα Αρχεία του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 11) δεικνύει την σχέση της Unibrand με τα αδέλφια Νεοφύτου. Οι δικηγόροι της πλειοψηφούσας μετόχου της Εταιρείας Tricor, XXXXX Πετρίδου, μέσω εταιρείας δικών τους συμφερόντων προχώρησαν σε Αίτηση Εκκαθάρισης της Εταιρείας. (Ε) Η Δ.Ε προχώρησε σε επαλήθευση χρέους αναφορικά με το λαβείν της μετά την έκδοση του Διατάγματος Εκκαθάρισης. Εν αγνοία όμως των μελών της Δ.Ε δυνάμει Πρακτικού/ Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την 4.7.17, οι όποιες επαληθεύσεις χρέους είχαν γίνει μέχρι και εκείνη την ημέρα, ακυρώνονταν. (Ζ) Ο Δίγκλης δυνάμει του Τεκμηρίου 9 αποτελούσε το 2017 μέχρι το 2018, αλλά και το 2019 και ο ίδιος μέλος της Δ.Ε, παραπονούμενος μόνο τώρα, ότι ουδέν έπραξε η επιτροπή, της οποίας και ο ίδιος ήταν μέλος μέχρι πρότινος. (Η) Διαφαίνεται στο ίδιο Τεκμήριο, ότι στην Ετήσια Γενική Συνέλεευση ημερ.11.8.19 παρών ήταν και ο κ. Χρ. Νεοφύτου, με τον οποίο ο Δίγκλης είχε επικοινωνία. Αποτελεί θέση του Ζεμενίδη ότι ο κ. Νεοφύτου σκόπιμα επέλεξε όπως παραπλανήσει την Δ.Ε. μη αναφέροντας οτιδήποτε για ακύρωση της επαλήθευσης που είχε ήδη λάβει χώρα, επιλέγοντας όπως αντιθέτως κάνει αναφορά μόνο, στην ακύρωση του ΜΕΜΟ (βλ. παρ.24 -25 Ε/Δ Ζεμενίδη). (Θ) H μη επανεκλογή Δίγλη στην Δ.Ε. κατά την Γενική Συνέλευση ήταν ο λόγος που απέστειλε την 8.10.19 επιστολή-Τεκμήριο 13, καλώντας τους λοιπούς αγοραστές όπως μην πληρώσουν τις όποιες οφειλές τους προς την Επιτροπή λόγω παρατυπιών στην διαδικασία εκλογής. (Ι) Αναφορικά με την συγκατάθεση που στάληκε στον Επίσημο Παραλήπτη για έξοδο της Tricor από το καθεστώς εκκαθάρισης, δηλώνει ότι παράλογο θα ήταν όπως αυτή μην παρασχεθεί όταν ο κάτοχος του 1/3 των μετοχών της Εταιρείας Tricor -εναγόμενος 7 παρουσιαζόταν έτοιμος να προχωρήσει σε κατάθεση μετρητών προς εξόφληση των οφειλών της Εταιρείας (Τεκμήριο 17). Παρόμοιες συγκαταθέσεις έδωσαν και άλλες κρατικές υπηρεσίες (Τεκμήριο 16). (Κ) Για την εξόφληση των οφειλών της Tricor άμεσα, ήτοι με την έξοδο της από την Εκκαθάριση, η Δ.Ε. έλαβε διαβεβαιώσεις από τον εναγόμενο
5. Θεωρήθηκε ορθό από την Δ.Ε όπως βοηθήσουν στην μη εκκαθάριση της εταιρείας, με δεδομένο ότι θα διασφαλίζονταν τα συμφέροντα της επιτροπής, και έχοντας ως δεδομένο την ικανότητα του μετόχου της εταιρείας για εξόφληση των οφειλών. Ο εναγόμενος 7 μέσω Γραπτής Δέσμευσης (Τεκμήριο 20) προς την Δ.Ε ανέλαβε όπως καταβάλει τα όποια δικηγορικά έξοδα αφορούσαν τις διαδικασίες, ενώ θα κατάβαλλε στο Δικαστήριο ολόκληρο το ποσό της οφειλής της Εταιρείας Tricor προς την Unibrand, αναλαμβάνοντας την εξόφληση όλων των οφειλών της Εταιρείας προς τους πιστωτές της. Η εγγύηση και η Πληρωμή επί Δικαστηρίω, ύψους €2.000 και €10.000 αντίστοιχα, καταβλήθηκαν από τον εναγόμενο 7- Τεκμήριο
6. (Λ) Ο Ζεμενίδης χαρακτηριστικά αναφέρει ότι είναι άξιον απορίας γιατί η Unibrands δεν εισπράττει τα χρήματα που υπάρχουν κατατεθειμένα στο Δικαστήριο, προς εξόφληση της οφειλής της, εμμένοντας στην Εκκαθάριση της εταιρείας. (Μ) Ο Δίγκλης ουδέποτε εξασφάλισε την σύμφωνο γνώμη 5 αγοραστών για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, παρά το ότι το ηλεκτρονικό του μήνυμα είχε περισσότερους από 5 αποδέκτες. Σημειώνει ο Ζεμενίδης ότι δυνάμει των όρων της Γενικής Συμφωνίας, δεν χρειάζεται όπως εκ προοιμίου αποκαλυφθεί ο λόγος για την εν λόγω σύγκληση. Τα όποια δε παράπονα Δίγκλη, απαντήθηκαν από την Δ.Ε σε απαντητικό ηλεκτρονικό μήνυμα, το οποίο απεστάλει σε όλους τους αγοραστές της πολυκατοικίας, με τους τελευταίους να είναι πλέον ενήμεροι για τις κατηγορίες Δίγκλη (βλ. Τεκμήρια 27 και 28 στην αίτηση). (Ν) Μετά την αποστολή των επιστολών Δίγκλη, στάληκε ανακοίνωση σε όλους τους ιδιοκτήτες ημερ. 25.9.20 με την οποία ενημερώνονταν για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης την 10.10.
7. Με την εν λόγω επιστολή οι ιδιοκτήτες ενημερώθηκαν για τους ισχυρισμούς Δίγκλη γνωρίζοντας πλήρως ότι η ατζέντα της γενικής συνέλευσης θα ήταν η επικύρωση της ισχύος (validity) όλων των αποφάσεων της Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης που προηγήθηκε, τον Αύγουστο του 2020 - στις οποίες περιλαμβανόταν και η ανάδειξη των Μελών της Επιτροπής (Τεκμήριο 26). Αντίγραφο Λίστας Παρουσιών, με επισυναπτόμενη σε αυτήν, λίστας με τις υπογραφές των Ιδιοκτητών που παρευρέθηκαν και με την οποία φαίνεται ότι από το σύνολο των 202 ψήφων συνολικά, παρόντες ήταν οι 114, επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο
8. Ο Δίγκλης δεν παρουσιάστηκε. Δυνάμει των πιο πάνω γεγονότων, ο Ζεμενίδης καλεί το Δικαστήριο όπως απορρίψει την παρούσα αίτηση αφού τίποτα από όσα έχει παραθέσει ο Δίγκλης στο Δικαστήριο δεν στοιχειοθετούν είτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, είτε καλή βάση αγωγής. Καμία μαρτυρία δε, δεν έχει προσφερθεί ότι η μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα καταστήσει δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ή ότι οι ενάγουσες έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Νομική Πτυχή: Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων πηγάζει από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί. Το Δικαστήριο διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια στην έκδοση τέτοιων διαταγμάτων σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι: (α) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ότι ο αιτών έχει ορατή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και (γ) ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε περίπτωση ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων, τίθεται προς εξέταση και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Οι προϋποθέσεις που αποτυπώνονται στο εν λόγω άρθρο, η σωρευτική ύπαρξη των οποίων αποτελεί προαπαιτούμενο για την έκδοση των διαταγμάτων, έχoυν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557, Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου

(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015 και Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λτδ κ.α ν. Λοιζίδου (Π.Ε. Ε7/18 ημερ. 21/3/19). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της ουσιαστικής απαίτησης του αιτητή, ενώ επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει όπως προβεί σε ευρήματα ή συμπεράσματα επί της ουσίας της διαφοράς. Στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση του κατά πόσον πληρούνται οι υπό τον Νόμο προϋποθέσεις, με τους αίτητές να διατηρούν εξ' ολοκλήρου το βάρος απόδειξης της πλήρωσης αυτών εάν επιθυμούν την έκδοση των διαταγμάτων (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν Beograbska Banka

(1999)1 (A) A.A.Δ. 235, Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248), T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation

(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802). Λόγω της αλληλουχίας των πρώτων δύο προϋποθέσεων, αυτές θα εξεταστούν μαζί από το Δικαστήριο. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται, εφόσον αποκαλύπτεται από τον αιτητή, συζητήσιμη υπόθεση με βάση την καταχωρηθείσα δικογραφία, ενώ κατά την εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης, θα πρέπει να γίνει μια εκ πρώτης όψεως εξέταση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, χωρίς το Δικαστήριο να κρίνει την αξιοπιστία ή το βάσιμο των εν λόγω ισχυρισμών. Ως έχει νομολογηθεί, η δεύτερη προϋπόθεση χαρακτηρίζεται ως «πρωταρχικό κριτήριο» και το Δικαστήριο προχωρά στην εξέταση του μόνο, όπου έχει ικανοποιηθεί ότι συντρέχει το πρώτο κριτήριο του εν λόγω άρθρου. Η ερμηνεία του εν λόγω κριτηρίου καθορίζεται από την Νομολογία ως «η αποδεικτική ισχύς της υπόθεσης του ενάγοντα, ενώ το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου που καλείται να ξεπεράσει ο αιτητής είναι αυτό της τεκμηρίωσης μιας πιθανότητας επιτυχίας, κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και συνάμα πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων». (βλ Π.Ε Ε7/2018 ante). Εχοντας εξετάσει το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, συμεπριλαμβανομένης και της Συμπληρωματικής Διαβεβαίωσης Δίγκλη, και εξαιρουμένης της απαντητικής Ενορκης Δήλωσης Ζεμενίδη (βλ.Πολιτκή Αίτηση 45/21 ημερ. 2.4.21), αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις, του άρθρου 32 του Νόμου δεν πληρούνται, και εξηγώ ευθύς αμέσως το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Τα ζητούμενα Διατάγματα, δεν μπορούν να αποδοθούν αφού, εξετάζοντας το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αυτό πρέπει να συνδυαστεί με την θεραπεία «Α1» επι του Κλητηρίου, έστω στη γενική μορφή που αυτό έχει στο παρόν στάδιο. Η καταλογιζόμενη εκτός του Νόμου και Κανονισμών της Γενικής Συμφωνίας συμπεριφορά της επιτροπής/διαχειριστή, διέρχεται στην ουσία από τα παράπονα των αιτητών ως προς τη διαχείριση που έκαμε η επιτροπή αναφορικά με τις οφειλές του διαμερίσματος 14, ιδιοκτησία της Tricor Ltd, υπό διαχείριση. Τα όσα όμως με περισσή λεπτομέρεια αναφέρονται και αναπτύσσονται σε σχέση με τη Tricor, - (έγγραφες προτάσεις δυνάμει της Νομολογίας, βλέπε Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1Β Α.Α.Δ 598, μπορούν να αποτελέσουν και οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν το αίτημα-) δεν είναι άμεσα συναρτώμενα προς τα δικαιώματα των αιτητριών, όπως αυτά απορρέουν από τη Γενική Συμφωνία. Τα όσα εκτεταμένα καταγράφησαν στην Διαβεβαίωση και Συμπληρωματική Διαβεβαίωση των αιτητριών, εκτρέπουν τα δεδομένα από το πραγματικό ζητούμενο, το οποίο είναι τα δικαιώματα και υποχρεώσεις ενός εκάστου των αγοραστών των υποστατικών, όπως προβλέπονται από την ίδια τη Γενική Συμφωνία. Οι ευθύνες, δικαιώματα και υποχρεώσεις της επιτροπής επίσης διέπονται από τη Γενική Συμφωνία. Ο πυρήνας των όποιων δικαιωμάτων των αιτητριών εντοπίζεται κυρίως στα άρθρα 18, 21, και

1. Από όσα ο Δίγκλης αναφέρει στην διαβεβαίωση του, δεν προκύπτει να έχει παραβιαστεί κανένα δικαίωμα των εναγουσών από την «Γενική Συμφωνία». Το Δικαστήριο έχοντας με περισσή προσοχή μελετήσει την εκτενή διαβεβαίωση και Συμπληρωματική Διαβεβαίωση Δίγκλη, δεν έχει εντοπίσει ποιά δικαιώματα των εναγουσών, ως αυτά πηγάζουν από την «Γενική Συμφωνία», έχουν πληγεί, για να μπορέσει στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο να εκδώσει τα δραστικά αυτά προσωρινά Διατάγματα. Ούτε και έχει διαφανεί από την γενική επίκληση των άρθρων του Κεφαλαίου 224, ποιες είναι οι παραβιάσεις αυτές, και πώς αυτές έχουν άμεσα επηρεάσει τις αιτήτριες εταιρείες, συμφερόντων Δίγκλη. Έχοντας υπόψη τους ψήφους που δικαιούνται δυνάμει των υποστατικών/διαμερισμάτων που έχουν αγοράσει κατά το άρθρο 6, οι αγοραστές μπορούν σε γενική συνέλευση, συμφώνως του άρθρου 18, να παύσουν το διαχειριστή ή την επιτροπή, και να διορίσουν άλλους, εφόσον όμως εξασφαλιστεί το 51% των ψήφων όλων των αγοραστών. Κατά το άρθρο 16(γ), γενική συνέλευση δέον να συγκληθεί από το διαχειριστή εάν το απαιτήσουν γραπτώς πέντε τουλάχιστον αγοραστές. Αυτό απέτυχαν να πράξουν οι αιτήτριες (βλ.παραδοχή Δίγκλη ότι επικοινώνησε με 7 αγοραστές- παρ. 84-85 Διαβεβαίωσης). Επιπλέον, οι αιτητές δεν έχουν δείξει ότι δεν εξασφάλισαν τη σύγκλιση της Γενικής Συνέλευσης λόγω της παράλογης άρνησης κάποιου ή κάποιων εκ των αγοραστών. Αποτάθηκαν σε επτά αγοραστές χωρίς να καταφέρουν να εξασφαλίσουν αίτημα γραπτώς για σύγκλιση αυτής, ενώ σημαντικό είναι να τονιστεί ότι το ίδιο το άρθρο 16 της Συμφωνίας δεν υποχρεώνει όπως αποκαλυφθεί εκ προιοίμιου ο λόγος για την εν λόγω σύγκληση. Συνεπώς, το επιχείρημα Δίγκλη ότι ήθελε να φέρει σε γνώση όλων των ιδιοκτητών, -τα στοιχεία των οποίων δεν έχει-, για τις παράνομες ενέργειες της επιτροπής, με σκοπό όπως τους πείσει για να λάβει τις αναγκαίες ψήφους για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, δεν μπορεί να επιτύχει και πίπτει στο κενό. Περαιτέρω, δεν καταλογίζεται οτιδήποτε σε οποιονδήποτε και δεν καταλογίζεται κάτι το συγκεκριμένο για το θέμα στην επιτροπή, προς την οποία δεν αποτάθηκε ο Δίγκλης ή οι αιτήτριες αρχικώς, ως λογικά θα έπρεπε, για να τους δοθούν οι διευθύνσεις όλων των αγοραστών, παρά μόνο την υστάτη και δη την 7.10.20, ήτοι λίγες μέρες πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης (βλ. Τεκμήριο 33). Οι αναφερόμενες ενέργειες των Καθ΄ ων πάντα σε σχέση με την Tricor, αν αποδειχθούν με την αναγκαία μαρτυρία, αφορούν την αγωγή και τις θεραπείες που εκεί αξιώνονται και δεν μπορούν να αποτελέσουν το υπόβαθρο για έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων, σε αυτό το στάδιο, ως να είχαν ήδη αποδειχθεί ενόψει του ότι, σε ό,τι καταλογίζεται, υπάρχει αντίλογος από τους Καθ'ών με τη δική τους παράθεση γεγονότων και ισχυρισμών. Επιπλέον, οι ίδιες οι αιτήτριες επικαλούνται τις πρόνοιες της Γενικής Συμφωνίας και επομένως δεν μπορούν ταυτόχρονα, να ζητούν από το Δικαστήριο όπως τις παρακάμψει, προβάλλοντας σωρεία ισχυρισμών που αφορούν τον τρόπο είσπραξης του χρέους της Tricor, χρέος, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω, έχει εξοφληθεί, πολύ πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ήτοι προ τριετίας, ως οι ίδιες οι αιτήτριες παραδέχονται (βλ. παρ. 63.13 Διαβ. Δίγκλη). Εάν λανθασμένα έχει ενεργήσει η Δ. Ε στον τρόπο είσπραξης του εν λόγω ποσού, ή αν λανθασμένα δεν προέβη σε επαλήθευση ή επαναληπτική επαλήθευση χρέους επί της οφειλής, πρώτον, ενδεχομένως να τίθεται ζήτημα παράβασης των όρων της συμφωνίας και ενδεχομένως να τίθεται, δυνάμει πάντα των εν λόγω προνοιών και ζήτημα παραπομπής του αντικειμένου σε Διαιτησία. Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο καταβλήθηκε το εν λόγω ποσό ή η παράλειψη της επιτροπής για επαλήθευση, είναι θέμα που μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει αντικείμενο στην όποια επόμενη ή σε επερχόμενη Γενική Συνέλευση με όσα νομίμως θα μπορούσαν να τεθούν εκεί προς ενδεχόμενη παύση ή αντικατάσταση του διαχειριστη ή της επιτροπής. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επιτροπή ή τον τρόπο λειτουργίας της όταν τα θέματα που καλύπτονται από τη Γενική Συμφωνία αφορούν την καταβολή και είσπραξη των κοινοχρήστων. Όλα αυτά, άπτονται της ουσίας της αγωγής και δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Επιπροσθέτως, πέραν της αδυναμίας εξασφάλισης πέντε αγοραστών για να ζητηθεί γενική συνελευση, οι αιτητές δεν φαίνεται να έχουν δικαίωμα, ακόμη και στη βάση των όσων αναφέρονται στις Διαβεβαιώσεις Δίγκλη, όπως ζητήσουν Διάταγμα αναστολής της λειτουργίας της επιτροπής ή αντικατάστασης της από τρίτο πρόσωπο (Διατάγματα Α-Δ -ως αυτά έχουν περιοριστεί μέσω δηλώσεων των συνηγόρων των αιτητών, βλ. πρακτικά ημερ. 9.6.21). Αυτό διότι τα άρθρα 21 και 22 της Γενικής Συμφωνίας περιορίζουν την εξουσία εκάστου αγοραστή διαμερίσματος στην έγερση αγωγής για είσπραξη οφειλομένων ποσών από άλλο αγοραστή, νοουμένου ότι αυτά αφορούν κοινόχρηστα έξοδα για την συντήρηση και λειτουργία της κοινόκτητης οικοδομής, ευθύνη, που κατά το άρθρο 17, βαραίνει πρωτίστως την επιτροπή. Ο διαχειριστής με την έγκριση της επιτροπής μπορεί να εγείρει αγωγή για την είσπραξη των οφειλομένων, τα οποία εν πάση περιπτώσει θεωρούνται χρέη ή υποχρεώσεις προς το διαχειριστή, ως εκπρόσωπο των αγοραστων, κατά το εν λόγω άρθρο. Μόνο σε περίπτωση που ο διαχειριστής ή η επιτροπή παραλείπουν εντός ενός μηνός από τότε που κατέστη οφειλόμενο το ποσό να εγείρουν αγωγή, είναι που δίδεται το δικαίωμα στον αγοραστή όπως ο ίδιος εγείρει αγωγή για είσπραξη του ποσού, με σκοπό, και τονίζεται αυτό, την κατάθεση του στο Κοινό Ταμείο, όπως βεβαίως είναι και η υποχρέωση του ιδίου του διαχειριστή ή της επιτροπής. Αυτό, άλλωστε, είναι και το πνεύμα της Γενικής Συμφωνίας στην ολότητα της. Η διασφάλιση δηλαδή της συντήρησης και γενικότερης λειτουργίας της κοινόκτητης οικοδομής με συμφωνία μεταξύ των αγοραστών και τον αρχικό ιδιοκτήτη/εργολάβο της οικοδομής και μεταξύ των αγοραστών που στη συνέχεια αποκτούν ένα ή περισσότερα τμήματα της κοινόκτητης οικοδομής. Το ίδιο προνοείται, με περιορισμό και πάλι των δικαιωμάτων ενός αγοραστή, στο άρθρο
2. Η απαίτηση για αποζημιώσεις για παράβαση πρόνοιας της Γενικής Συμφωνίας, αφορά πρωτίστως το διαχειριστή σε συνάρτηση με τους «επικοίνους και/ή κοινόχρηστους χώρους, τμήματα ή εγκαταστάσεις» και σε περίπτωση παράλειψης του, η απαίτηση μπορεί να γίνει από άλλο αγοραστή. Με ρητή αναφορά στο άρθρο 21, η πρόνοια καλύπτει πρωταρχικώς οφειλόμενα ποσά και μάλιστα υπό μορφή συγκεκριμένων ποσών (liquidated demand). Από την πιο πάνω ανάλυση είναι αμφίβολο εάν υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση, και κατ΄επέκταση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση με τις απαιτήσεις του κλητηρίου είτε για αναγνώριση ότι η επιτροπή ενήργησε εκτός των αρμοδιοτήτων της, είτε για αποζημιώσεις, που εν πάση περιπτώσει ουδόλως εξηγούνται ποιες είναι και πώς προκύπτουν. Οι αιτητές έπρεπε να υποδείξουν έστω για τους σκοπούς έκδοσης προσωρινών μέτρων, σε τι ακριβώς συνίσταται η ζημία τους. Επιπλέον, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να μνημονεύσει ότι τα Διατάγματα Β και Γ, δεν μπορούν να δοθούν εφόσον η έκδοση αυτών, ακόμη και μετά τις δηλώσεις των συνηγόρων των αιητριών για απάλειψη ορισμένων λέξεων από το αρχικό λεκτικό τους, είναι προφανώς εκτός της εμβέλειας του δικαιοδοτικού πλαισίου του άρθρου 38ΚΔ

(2)του Κεφ. 224. Η πρόνοια αυτή ρυθμίζει την περίπτωση που δεν υπάρχει διαχειριστική επιτροπή ή σταμάτησε να λειτουργεί, το δε εδάφιο

(2)εισέρχεται στην εικόνα μόνο όπου δυνάμει των Κανονισμών σε γενική συνέλευση δεν γίνεται κατορθωτή η εκλογή επιτροπής, οπότε και διορίζεται επιτροπή από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Είναι προφανώς λανθασμένη η ανάγνωση της νομοθετικής πρόνοιας από τις συνηγόρους των αιτητριών οι οποίες θεωρούν ότι αφού παυθεί από το Δικαστήριο η επιτροπή, αυτή θα λογίζεται ως μη λειτουργούσα. Το εν λόγω άρθρο όμως προνοεί για τη μη σύσταση της επιτροπής ή το σταμάτημα λειτουργίας της στη φυσιολογική πορεία των πραγμάτων και όχι λόγω παρέμβασης του Δικαστηρίου. Τα επιδιωκώμενα αυτά διατάγματα είναι αντιφατικά με την θεραπεία «Α1» επί του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου, εφόσον η ικανοποίηση τους αντιβαίνει την τελική αναγνώριση, ως επιδιώκεται, της επιτροπής ως ενεργούσας εκτός του πλαισίου του Νόμου, με τον κίνδυνο να ελλοχεύει, όπως το Δικαστήριο προβεί στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο σε τελικά συμπεράσματα, τα οποία αγγίζουν την ουσία και το βάσιμο της ίδιας της αγωγής, πράγμα ανεπίτρεπτο στο στάδιο αυτό. Συνεπώς, ορθό κρίνεται το επιχείρημα των Καθ'ών ότι τα διατάγματα δεν επιδιώκουν τη διατήρηση του status quo ante, αλλά την ολοκληρωτική αλλαγή/παύση, και μάλιστα εκ προοιμίου, της επιτροπής (βλ. Ακης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co. Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 149, Jonitexto Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG [1984] 1 C.L.R. 263). Καταγράφονται δε και τα ακόλουθα, επί του ζητήματος της Διαιτησίας. Καταρχάς το άρθρο 28 περιέχει μια γενική πρόνοια περί παραπομπής σε διαιτησία που θα είναι δεσμευτική και τελεσίδικη όπου δεν εξασφαλίζεται «παραλόγως» η συγκατάθεση, απόφαση ή έγκριση του προσώπου ή του σώματος που πρέπει να λάβει την απόφαση, οπότε και ο παραπονούμενος αποτείνεται προς το σκοπό αυτό σε ένα διαιτητή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 4, ο οποίος αποφαίνεται εάν η συγκατάθεση δεν δόθηκε παραλόγως και εάν ναι, « τι δέον γενέσθαι.» Το άρθρο 29, καθορίζει την παραπομπή σε διαιτησία όλων των διαφορών αναφορικά με τη διαχείριση, εκτός για τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στα άρθρα 21-

1. Από την στιγμή που βάση της αγωγής δεν είναι η ανάκτηση των κοινόχρηστων χρεών της Tricor από τις ενάγουσες, (άρθρο 21 της Γενικής Συμφωνίας) οποιοδήποτε άλλο θέμα, δυνάμει του άρθρου 29 τείνει να κατευθύνει τις λοιπές διαφορές των μερών, σε διαιτησία. Όπως έχει ήδη αναλυθεί, τα άρθρα 21 και 22 αφορούν σε οφειλόμενα ποσά η ανάκτηση των οποίων γίνεται εύκολα είτε από το διαχειριστη/επιτροπή, είτε από άλλο αγοραστή με αγωγή στο Δικαστήριο. Επομένως φαίνεται να υπάρχει ευρύτερο θέμα για παραπομπή σε διαιτησία που είναι η βασική θεματολογία που θέλει να καλύψει το άρθρο
2. Το επιχείρημα των συνηγόρων των αιτητριών ότι όπου υπάρχουν ισχυρισμοί δόλου, τα Δικαστήρια δέον όπως αποφεύγουν την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, ή ότι είναι υποχρεωμένα, βάση της Νομολογίας, όπως ακυρώσουν το συνυποσχετικό, ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι η εξέταση του συγκεκριμμένου ζητήματος θα εξεταστεί από το Δικαστήριο, κατά την ακρόαση της ουσία της αγωγής, και όχι εκ προοιμίου, στο ενδιάμεσο αυτό σταδιο. Το Δικαστήριο διερωτάται πώς θα ήταν δυνατόν να προβεί σε τελικά συμπεράσματα επί του προκείμενου όταν οι έγγραφες προτάσεις ακόμη δεν έχουν συμπληρωθεί, με τις συνηγόρους των αιτητριών να καλούν το Δικαστήριο όπως εκ των προτέρων, και δη στο παρόν στάδιο αποφασίσει ότι υφίσταται δόλος και/ή απάτη, ωσάν να έχει τέλεσιδικήσει ενώπιον του η ουσία της αγωγής, πάντα σε ότι αφορά το θέμα της παραπομπής σε διαιτησία. Το Δικαστήριο συνεχίζει λέγοντας ότι τα άρθρα 23 και 24, αφορούν την γενικότερη υποχρέωση ιδιοκτήτη/αγοραστή να περιλάβει σε έγγραφο ενοικίασης διάφορες προβλέψεις που αφορούν την κοινόκτητη οικοδομή (άρθρο 23), ή τη δυνατότητα παρεμπόδισης οχληρίας μέσω και πάλι Δικαστηρίου είτε από το διαχειριστή/ επιτροπή είτε από άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή. Θέματα, επομένως που δεν αφορούν τη λειτουργία της ίδιας της επιτροπής, για τα οποία είναι αναγκαία η παραπομπή σε διαιτησία. Εδώ οι αιτήτριες δεν παρέπεμψαν τη διαφορά που κατά τη γνώμη τους υπάρχει, σε διαιτησία. Σε κάθε περίπτωση όμως, ελλείψει Εκθέσεως Απαιτήσεως και συνακόλουθα, ελλείψει Υπερασπίσεων, τα πιο πάνω αποτελούν ζητήματα τα οποία θα κριθούν επί της ουσίας τους, κατά την εκδίκαση της αγωγής, ή στο πλαίσιο σχετικής αίτησης. Δημιουργούν όμως, στο παρόν στάδιο σοβαρό ρήγμα στη στοιχειοθέτηση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Η νομολογία στην οποία παραπέμπουν οι συνήγοροι των αιτητών περί μη παραπομπής των διαφορών σε διαιτησία εκεί όπου υπάρχουν ισχυρισμοί δόλου, ουδόλως αναιρεί την δική τους υποχρέωση όπως καταδείξουν ότι ορθά αποτάθηκαν στην δικαιοσύνη, ως την μόνη τους επιλογή, συμφώνως των προνοιών της Γενικής Συμφωνίας. Ας λεχθεί εδώ ότι οι ισχυρισμοί Δίγκλη περί μη λήψης συγκεκριμμένων πρακτικών της Δ.Ε ( βλ. επιστολή Τεκμήριο 33) κατά παράβαση του άρθρου 17 της Γενικής Συμφωνίας, ενδεχομένως να εμπίπτουν και αυτοί εντός των πλαισίων επίλυσης της διαφοράς σε διαιτησία, ενώ υπενθυμίζεται ότι καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε ότι εγκαίρως και/ή πριν την αποστολή του Τεκμηρίου 33, ζητήθηκαν από την Δ.Ε τα καθέκαστα, η οποία του το αρνήθηκε. Παρεμβάλλεται εδώ ότι ο Δίγκλης, τόσο στην διαβεβαίωση ημερομηνίας 22.10.2020, αλλά και στην συμπληρωματική διαβεβαίωση του ημερομηνίας 2.4.2021 ούτε καν ισχυρισμό εγείρει ότι προσπάθησε να εξασφαλίσει την συγκατάθεση των Καθ'ων η Αίτηση για παραπομπή σε διαιτησία και απέτυχε, είτε εκείνος είτε οποιασδήποτε άλλος εκ μέρους των Εναγουσών, αλλά ούτε και εξηγεί τελικώς, τον λόγο για αυτή του την παράλειψη. Σημειώνεται μόνο για σκοπούς πληρότητας, για ότι σημασία έχει, ότι στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης Ζεμενίδη, δίδεται διαβεβαίωση ότι άπαντες οι Καθ' ων, συγκατατίθενται στην παραπομπή της όποιας διαφοράς των Εναγουσών μαζί τους, σε διαιτησία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι πρώτες δύο βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν πληρούνται, με την αίτηση να είναι έκθετη σε απόρριψη. Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης, η ενασχόληση του Δικαστηρίου με την τρίτη προϋπόθεση ή ακόμη και με το ισοζύγιο της ευχέρειας θεωρείται εκ του περισσού. Δεδομένου όμως των ιδιαίτερων γεγονότων που συνθέτουν την παρούσα αίτηση, το Δικαστήριο επιθυμεί όπως παραθέσει εν συντομία, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης το σκεπτικό του και επί των των δύο πιο πάνω ζητημάτων. Η τρίτη προϋπόθεση, επουδενί δεν μπορεί να επιτύχει, με το Δικαστήριο να κρίνει ως βάσιμο τον 18ο λόγο ένστασης των Καθ'ων η αίτηση. Οι ενάγουσες απέτυχαν όπως καταδείξουν ότι θα είναι δύσκολο ή ακατόρθωτο όπως απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, συμπαρασσύροντας σε απόρριψη το επιχείρημα ότι είναι επάναγκες όπως εκδοθούν τα σχετικά Διατάγματα. Στις παρ.113-120 της Διαβεβαίωσης του, ο Δίγκλης αναφέρει ότι είναι αναγκαίο όπως δοθεί προστασία στις ενάγουσες από τις εξωνομικές και δόλιες ενέργειες της Δ.Ε και αυτό είναι κατορθωτό μόνο μέσω της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η μη έκδοση τους, δηλώνει, θα επιτρέψει στην επιτροπή όπως συνεχίσει την δράση της, αποκρύπτοντας ενδεχομένως αποδεικτικά στοιχεία, με αποτέλεσμα την πρόκληση περαιτέρω βλάβης και ζημιάς στην Κοινόκτητη Οικοδομή και συνεπακόλουθα στις αιτήτριες. Από το όλο μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, παραμένει όμως ακόμη, αναπάντητο το ερώτημα, ως προς το ποιά είναι αυτή η άμεση βλάβη, η μη αποτιμούμενη αναγκαστικά σε χρήμα, ή ακόμη καλύτερα, ποιά και σε ποιό βαθμό είναι τελικώς τα δικαιώματα των εναγουσών που παραβιάστηκαν, για σκοπούς ικανοποίησης πάντα, της τρίτης προυπόθεσης; (βλ. Zena Co Ltd v. Demenian Catering Ltd

(2011)1Γ Α.Α.Δ.1848, M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α ν. The Timberland Co. of U.S.A. 1997 1 A.A.Δ. 2791). Ποια είναι αυτά τα δικαιώματα τα οποία αν δεν τύχουν προστασίας τώρα από το Δικαστήριο με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, δεν θα μπορέσουν να ικανοποιηθούν στο τέλος, κατά την επίλυσης της ουσίας της διαφοράς; Αν μέλημα ή έγνοια των εναγουσών αποτελεί το ενδεχόμενο καταστροφής εκ μέρους της επιτροπής αποδεικτικών στοιχείων ή μαρτυρικού υλικού, το Δικαστήριο βρίσκει ότι το εν λόγω επιχείρημα καταρρίπτεται από την μελέτη της ήδη προσαχθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, μαρτυρία η οποία συνοδεύεται απο πληθώρα εγγράφων και τεκμηρίων. Το σύνολο των γεγονότων επί των οποίων ο ίδιος ο Δίγκλης βασίζεται, υποστηρίζουν, κατά τον ίδιο, όχι μόνο το βάσιμο της απαίτησης του, ακόμη και με την μορφή που αυτή έχει σήμερα, αλλά και της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. Συνεπώς, οι πράξεις τις οποίες καταλογίζει στην Δ.Ε για σκοπούς προώθησης όχι μόνο της παρούσας αίτησης, αλλά και της ουσίας της αγωγής, είναι ήδη γνωστές σε αυτόν και στις αιτήτριες. Ποια άλλα έγγραφα ή στοιχεία αναμένεται ότι θα αποκρύψει η Δ.Ε σε σχέση πάντα με την εταιρεία Tricor, όταν όλα τα γεγονότα που αφορούν το κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα έγινε ή δεν έγινε επαλήθευση χρέους εκ μέρους της Δ.Ε, έχουν ήδη παρατεθεί ενώπιον Δικαστηρίου από τον κ. Δίγκλη; Αν από την άλλη, μέλημα των εναγουσών είναι η υπέρ τους επιδίκαση αποζημιώσεων, - εξ΄ού και τα Διατάγματα για παροχή πληροφοριών σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία και παγοποίηση λογαριασμών της Διαχειριστικής Επιτροπής- τότε, λανθασμένα δεν γίνεται αναφορά τουλάχιστον, στην οικονομική κατάσταση και/ή αδυναμία, αν όχι της εναγόμενης 1, των Καθ'ων η αίτηση 2- 5 όπως καταβάλλουν τις οποιεσδήποτε αποδιδόμενες προς όφελος των εναγουσών, γενικές αποζημιώσεις, στην αξιούμενη υπό των εναγουσών πάντα, κλίμακα, €10.000- €50.000. Αντίθετα, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα αιτήματα για παροχή πληροφοριών σε σχέση τα περιουσιακά στοιχεία της Εναγόμενης 1 και παγοποίησης αυτών (Δ, Ε και Ζ), τα οποία σύμφωνα με τις παραγράφους 117 και 118 της Διαβεβαίωσης Δίγκλη, οι Ενάγουσες ζητούν ώστε να εξασφαλίσουν ότι θα μπορούν να λάβουν τυχούσες επιδικασθείσες αποζημιώσεις, αποτελούν στο παρόν στάδιο, προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας. Υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο την 2.11.20 εξέδωσε το αιτούμενο υπο της παραγράφου (Στ) επί της αιτήσεως Διάταγμα, με το οποίο έχει ήδη υπάρξει συμμόρφωση εκ μέρους της Alpha Bank Cyprus Ltd. Συνεπώς, οι ενάγουσες γνωρίζουν πολύ καλά από την 15.12.20 (ημερομηνία επίδοσης της Ε/Δ XXXXX Βασιλείου, υπαλλήλου της Alpha Bank Cyprus Ltd στους συνηγόρους των εναγoυσών) πόσοι και ποιοι είναι οι τραπεζικοί λογαριασμοί που διατηρεί η εναγόμενη 1, καθώς και τις πιστώσεις και μεταφορές σε αυτούς από το 1996 μέχρι 15.12.20 και από το 2016 μέχρι 15.12.20, αντίστοιχα. Ας σημειωθεί, ειρήσθω εν παρόδω, ως σχήμα οξύμορο, το γεγονός ότι επιζητουνται γενικές αποζημιώσεις εναντίον της ίδιας της Διαχεριστικής Επιτροπής - δηλαδή από το κοινό ταμείο- τα συμφέροντα της οποίας, οι ενάγουσες, μεταξύ άλλων, κατ΄ισχυρισμόν προασπίζονται με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Το Διάταγμα (Η) αφορά στην καταχώρηση από μέρους των Καθ'ων η αίτηση 1-4 σχετικής ένορκης δήλωσης, στην οποία να καταγράφονται και/ή να παρουσιάζεται το πλήρες αρχείο των πρακτικών της Διαχεριστικής επιτροπής, των γενικών συνελεύσεων, των όποιων άλλων έγγραφων συμφωνιών, των στοιχείων επικοινωνίας των αγοραστών από την 1.1.2018 μέχρι σήμερα, και οι επ' ονόματι της Δ.Ε, τραπεζικοί λογαριασμοί. Τα αιτούμενα Διατάγματα, προσομοιάζουν με διατάγματα τύπου Norwhich Pharmacal, τα οποία στο παρόν στάδιο, για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Ας λεχθεί ότι δυνάμει της πλούσιας επί του προκείμενου Νομολογίας, (βλ. Mitsui & Co Ltd v Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625, Avila Management Services Ltd κ.α ν Frantisek Stepanek κ.α

(2012)1Β Α.Α.Δ 1403) o σκοπός έκδοσης Διαταγμάτων τέτοιου τύπου είναι η υποβοήθηση του αιτητή για έγερση αγωγής εναντίον τρίτου προσώπου ή αλλιώς, του τελικώς αδικοπραγούντα. Εδώ, η αγωγή έχει ήδη καταχωρηθεί, ως εκ τούτου, το εν λόγω αιτητικό έχει απωλέσει τον σκοπό για τον οποίο ζητείται, με τον κ. Δίγκλη να γνωρίζει πολύ καλα τόσο εναντίον ποιών επέλεξε όπως καταχωρήσει την παρούσα αγωγή, καθώς επίσης και τις πράξεις τις οποίες τους καταλογίζει. Δεν μπορεί παρά να τονιστεί το γεγονός ότι ο κ. Δίγκλης αποτέλεσε κατά τα έτη 2017 και 2019 (βλ. Τεκμήριο 9 στην ένσταση) μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής. Το όποιο συνεπώς αίτημα για παρουσίαση στοιχείων από το 2018 και εντεύθεν, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί προβληματισμό στο Δικαστήριο αφού, ως έχει λεχθεί στην Avila (ante): « Το Διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας». Ακόμη και το αίτημα Δίγκλη για παραχώρηση στοιχείων αναφορικά με τους αγοραστές των μονάδων, θα μπορούσε όπως καλύτερα ικανοποιηθεί μέσω αιτήματος προς την ίδια την Δ.Ε, μέσω αιτήματος κατά την Γενική Συνέλευση, ή τέλος μέσω παραπομπής του ζητηματος σε Διαιτησία, αν όντως θεωρείτο ότι υπήρχε παραβίαση του όρου 17 της Γενικής Συμφωνίας. Ούτε μπορούν μέσω προστακτικού διάταγματος όπως ζητούν την παράδοση σε αυτές, στοιχείων τα οποία άπτονται προσωπικών δεδομένων, ειδικότερα από την στιγμή που αυτά τα τρίτα πρόσωπα ουδεμία γνώση έχουν ως προς την ύπαρξη της παρούσας εκκρεμοδικίας και αιτητικών. Ως έχει λεχθεί στην Axa Equity & Law Life Assurance Society Plc v National Westmenister Bank Plc [2001] 1All E.R. (Comm) 1010: «....

(2)However the principle did not extend to cases where the plaintiff knew the identity of the intended defendant but had no adequate evidence of that defendant's liability. In such circumstances the Court had no jurisdiction to grand an order of discovery aimed solely at enabling the plaintiff to discover whether he had a good cause of action against the defendant and to obtain evidence to support it .

(3)Even if the Court did have jurisdiction to make the orders sought, it should decline to make them because they where in the nature of a 'fishing' expedition in pursuit of evidence to bolster the plaintiff's case against the alleged wrongdoer». Όλα τα ως άνω επιβεβαιώνουν την κρίση του Δικαστηρίου ως προς την μη εκπλήρωση της τρίτης προυπόθεσης, με τις ενάγουσες να έχουν παραλείψει όπως πειστικώς καταδείξουν ή αποδείξουν ( για σκοπούς παροχής ενδιάμεσων θεραπειών), πώς η μη έκδοση των ενδιάμεσων απαγορευτικών και προστατικών διατάγμάτων θα επηρεάσει στην έκδοση ή εκτέλεση των δια της αγωγής αιτούμενων τελικών διαταγμάτων. Η ανάλυση του σκεπτικού του Δικαστηρίου αναφορικά με την ικανοποίηση των τριών προϋποθέσεων, οδηγεί το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Καθ'ων η αίτηση και όχι υπέρ των αιτητριών, έχοντας πάντα κατά νου ότι το Δικαστήριο ασχολείται στην ουσία με την Δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων (βλ. Francome v Mirror Group Newspaper [1984] 1 W.L.R. 892). Το ισοζύγιο στην παρούσα κλίνει αναπόφευκτα υπέρ των Καθ'ων η αίτηση, αφού καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει αφ' ενός την πιθανότητα επιτυχίας από οποιονδήποτε των διαδίκων και αφ' ετέρου να διασφαλίσει ότι τίποτα δεν θα συμβεί κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας που θα ανατρέψει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, επηρεάζοντας αρνητικά τα δικαιώματα των διαδίκων. Στην προκείμενη, η αιτούμενη παρέμβαση του Δικαστηρίου για παύση και αντικαταστάση μίας, παρά τους ισχυρισμούς Δίγκλη ως προς το ποιόν της, υφιστάμενης και εκλελεγείσας υπο των αγοραστών Διαχειριστικής Επιτροπής, πόρρω απέχει από το τις πρόνοιες του άρθρου 38ΚΔ

(2)του Κεφ. 224, τις πρόνοιες της Γενικής Συμφωνίας και της διατήρησης του status quo ante (βλ.Michael v. Brevinos

(1969)1 C.L.R. 578, Κοσμά Γεώργιος ν. Ανδρέα Χατζηκυπρή και Αλλων

(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Όλα τα πιο πάνω, δεν αφήνουν άλλο περιθώριο από την απόρριψη της αιτήσεως. Ως προς τα έξοδα, δεν βλέπω κανένα λόγο όπως αυτά μην ακολουθήσουν τον γενικό κανόνα, με αυτά να επιδικάζονται προς όφελος των Καθ'ων η αίτηση 1-5 και εναντίον των Αιτητριών, ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο