Γ.Ε. ν. Π.Ε. κ.α., Αρ. Αγωγής: 361/21, 10/6/2021

(2), 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του ενάγοντα, εις την οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «

1. Είμαι ο Ενάγοντας στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και γνωρίζω προσωπικά όλα τα σχετικά γεγονότα. Για όσα θέματα είναι νομικής φύσης λαμβάνω νομική συμβουλή από τους δικηγόρους μου, ενώ για όσα δεν έχω προσωπική γνώση, αναφέρω την πηγή της γνώσης μου.
2. Έχω μελετήσει μαζί με τους δικηγόρους μου την ένσταση του Εναγόμενου αρ.1 ημερομηνίας 06/05/2021 στην αίτηση μου ημερομηνίας 30/03/2021, και διαπιστώνω ότι ο Εναγόμενος αρ. 1 έχει αμφισβητήσει πολλές από τις θέσεις μου και ως εκ τούτου θεωρώ ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά μου η ευκαιρία να απαντήσει, να αντικρούσει και να αμφισβητήσει τους εν λόγω ισχυρισμούς.
3. Για το σκοπό αυτό, θεωρώ ότι θα πρέπει να μου επιτραπεί να καταχωρήσω συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ώστε να δώσω τις απαιτούμενες απαντήσεις στους ισχυρισμούς του Εναγόμενου αρ.1 που περιέχονται στις παραγράφους αρ. 4, 5, 6, 8, 11, 12, 16 και 18 της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την αίτηση.
4. Στις παραγράφους αρ. 4, 5(γ), 11,12 και 18(ιι) ο Εναγόμενος αρ.1 ασχολείται συνεχώς με τον τόπο διαμονής μου προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο ότι εγώ δεν διέμενα στο επίδικο διαμέρισμα. Τονίζω δε ότι η μοναδική περίοδος κατά την οποία «αναγκάστηκα» να μην διαμένω εντός του διαμερίσματος ήταν αυτή της καραντίνας λόγω του κορωνοιού, με προσπάθεια μου να περιορίσω σε μεγάλο βαθμό τις επαφές μου . Οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου αρ.1 στις εν λόγω παραγράφους είναι εντελώς ψευδείς και ως προς τούτο και για υποβοήθηση του Δικαστηρίου, επιθυμώ να παρουσιάσω ως Τεκμήριο Α ένορκη δήλωση του διαχειριστή της πολυκατοικίας κυρίου XXXXX Λάμπρου, ο οποίος επιβεβαιώνει το γεγονός ότι εγώ διέμενα στο διαμέρισμα, ότι με έβλεπε στην πολυκατοικία και ότι από εμένα πληρωνόταν για τα κοινόχρηστα. Ως προς τούτο, επισυνάπτω ως Τεκμήριο Β, τις πρωτότυπες αποδείξεις πληρωμής των κοινόχρηστων.
5. Στην παράγραφο αρ. 6 ο Εναγόμενος αρ. 1, παραδέχεται πως τους είπα προφορικά, πως ήθελα να φύγουν από το διαμέρισμα αλλά τόσο στους λόγους ένστασης του όσο και στην παράγραφο αρ. 18 (χ) της ένορκης δήλωση που την συνοδεύει, προβάλει ως λόγο ακύρωσης της αίτησης μου τον καθόλου ή και μη νόμιμο τερματισμό της χρήσης του διαμερίσματος ώστε να δικαιούμαι άμεσα την κατοχή του. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου ο τρόπος τερματισμού μπορεί να γίνει είτε προφορικώς είτε γραπτώς, με ξεκάθαρη διατύπωση αυτού για να ξέρει το άλλο μέρος τι απαιτείται από μέρους του, αλλά και για να προγραμματίσει τις επόμενες ενέργειες του, συνάγεται συνεπώς ότι τερματισμός υπήρξε.
6. Στην παράγραφο αρ. 8(β) ο Εναγόμενος αρ.1 ισχυρίζεται ότι ο αποβιώσαντας πατέρας μου υπέγραψε το πληρεξούσιο έγγραφο σε άλλη ημερομηνία και χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε πιστοποιούντος υπαλλήλου. Απαντώ και λέω ότι από το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο είναι επισυνημμένο ως Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Εναγόμενου αρ. 1 φαίνεται ξεκάθαρα ότι υπογράφτηκε στην παρουσία πιστοποιών υπαλλήλου, αφού φέρει τόσο την σφραγίδα όσο και την υπογραφή του.
7. Περαιτέρω, απαντώ στους εν λόγω ισχυρισμούς και αναφέρω ότι ο πιστοποιών υπάλληλος κ. Καπιτανής, επισκέφθηκε τον πατέρα μου στο νοσοκομείο κατά την 15/01/2021 και πιστοποίησε την υπογραφή του χωρίς την παρουσία μου, αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι ο πατέρας μου ήταν σύμφωνος και ήξερε τι ήταν το έγγραφο το οποίο υπέγραφε. Προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου επισυνάπτω ως Τεκμήριο Γ, ένορκη δήλωση του κ. Καπιτανή που επιβεβαιώνει τα όσα αναφέρω.
8. Στην ίδια παράγραφο στο σημείο (γ) και (δ) ο Εναγόμενος αρ. 1 αναφέρει ότι η πιστοποίηση του πληρεξουσίου έγινε εκ των υστέρων. Θέση μου είναι ότι οι ισχυρισμοί του Εναγομένου αρ. 1 είναι ανυπόστατοι όπως προκύπτει και από το Τεκμήριο Β το οποίο έχω καταθέσει.
9. Σε ότι αφορά το σημείο (ε) της εν λόγω παραγράφου, ο Εναγόμενος αρ. 1 κάνει αναφορά περί σωστής ερμηνείας του πληρεξουσίου κατόπιν συμβουλής της οποίας λαμβάνει από τους δικηγόρους του. Παραγνωρίζει φυσικά το γεγονός ότι μπορούσα κάλλιστα να μεταβιβάσω το διαμέρισμα επ ονόματι μου, αφού μέσω αυτού μου παραχωρείτο αυτό το δικαίωμα, πράγμα που δεν έπραξα. Παραπέμπω στο Τεκμήριο Γ της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου αρ. 1 στο σημείο με αρ. 1, επί της πρώτης σελίδας του πληρεξουσίου, όπου αναγράφει «όπως δωρίσει το κάτωθι κτήμα μου σε οποιοδήποτε πρόσωπο μη εξαιρούμενου και του ίδιου του αντιπροσώπου μου».
10. Αναφορικά με την παράγραφο αρ. 12, ο Εναγόμενος αρ.1 ισχυρίζεται ψευδώς ότι εγώ μετέβηκα στην ΑΗΚ και διέκοψα την ηλεκτροδότηση του διαμερίσματος. Παραλείπει όμως να αναφέρει ότι είναι η Εναγόμενη αρ. 2 που μετέβη στην ΑΗΚ και έκοψε την ηλεκτροδότηση πολύ πιο πριν γίνει το συμβάν που αναφέρει στην εν λόγω παράγραφο θέλοντας να μου ασκήσουν πίεση για να εγκαταλείψω το διαμέρισμα. Μάλιστα η Εναγόμενη αρ. 2 πήρε τα χρήματα που υπήρχαν ως ντεπόζιτο. Ακολούθως, αναγκάστηκα να μεταβώ στην ΑΗΚ δείχνοντας τους το δικαίωμα το οποίο είχα για επικαρπία και οίκηση και τότε ενέγραψαν το λογαριασμό ηλεκτροδότησης επ' ονόματι μου και το ξανά σύνδεσαν. Περαιτέρω, εγώ ήμουν το πρόσωπο το οποίο πλήρωνε τους εν λόγω λογαριασμούς. Επιθυμώ να παρουσιάσω ως Τεκμήριο Α σχετικές αποδείξεις.
11. Το ίδιο έγινε και με την υδατοπρομύθεια. Εδώ επιθυμώ να αναφέρω ότι ακόμη ο λογαριασμός είναι επ' ονόματι μου. Επιθυμώ να καταθέσω ως Τεκμήριο Ε σχετικά αποδεικτικά.
12. Στην παράγραφο αρ. 18 (ιχ) ο Εναγόμενος αρ.2 ισχυρίζεται ότι μεταξύ άλλων η αίτηση μου πρέπει να απορριφθεί λόγο του ότι η αξία του διαμερίσματος είναι πέραν το €130.000 αποκρύβοντας έτσι και την αξία της επίδικης υπόθεσης και επακόλουθα της κλίμακας της αγωγής. Απαντώ και λέω ότι σε καμία περίπτωση δεν απέκρυψα την αξία του διαμερίσματος αφού αυτή φαίνεται ξεκάθαρα στο Τεκμήριο Α το οποίο συνοδεύει την ένορκη δήλωση μου ημερ. 30/03/
14. Περαιτέρω, ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, ακόμη και εάν το υπό αμφισβήτηση ποσό ή η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει την ανατιθέμενη σ' αυτό δικαιοδοσία, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει εξουσία να εκδίδει οποιονδήποτε διάταγμα σε οποιανδήποτε αγωγή χωρίς να μπαίνει στην ουσία της αγωγής.
15. Εισηγούμαι ότι όλα όσα αναφέρω πιο πάνω συνιστούν 'καλό λόγο' που, όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, θα πρέπει σύμφωνα με τη νομολογία να προκύπτει ώστε να επιτρέπεται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εισηγούμαι περαιτέρω ότι είναι ξεκάθαρο πως με την παρούσα αίτηση δεν επιδιώκεται η τροποποίηση ή η αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή η συμπλήρωση ηθελημένου κενού και ότι αποκλειστικός σκοπός της αίτησης μου είναι η πληρέστερη παράθεση των γεγονότων και το συμφέρον της δικαιοσύνης.
16. Θεωρώ ότι εάν το Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα θα είναι σε θέση να έχει πλήρη εικόνα των γεγονότων της υπόθεσης.
17. Για τους λόγους αυτούς εισηγούμαι ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εγκριθεί τα αιτούμενο διατάγματα της αίτησης μου.
18. Προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α το κείμενο της προστιθέμενης Συμπληρωματικής Ένορκης μου Δήλωσης. » Οι εναγόμενοι αντέδρασαν στην αίτηση με την καταχώρηση ένστασης. Σε αυτήν προβάλλονται 15 λόγοι ένστασης, που είναι οι ακόλουθοι: « (α) Τα γεγονότα που επικαλείται ο Αιτητής δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (β) Ζητείται καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μετά την εξασφάλιση μονομερώς διατάγματος, αφού η οποία επιχειρεί να ανατρέξει αναδρομικά στα γεγονότα που παρουσιάστηκαν και να μεταβάλει ή και ο αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο. (γ) Με την αιτούμενη άδεια επιχειρείται η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία αλλοιώνει ή τροποποιά ή διαφοροποιεί την εικόνα ή πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η Αίτηση 30-03-
19. (δ) Επιχειρείται η εισαγωγή μαρτυρίας ή και αντιπαραβολή μαρτυρίας που αφορά τα κατ' ουσία θέματα της διαφοράς ως να επρόκειτο να εκδικαστούν στο στάδιο αυτό και επακόλουθα η εισαγωγή αχρείαστης στο στάδιο αυτό μαρτυρίας κατά παράβαση της αρχής ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ των μερών. (ε) Με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιχειρείται ανεπίτρεπτα η μεταβολή της ισότητας των διαδίκων στο δικαίωμα εκατέρωθεν ακρόασης ή και η αρχή της "ισότητας των όπλων". (στ) Επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί πλαισιωμένοι με θέματα που δεν αποκαλύφθηκαν. (ζ) Ζητείται η καταχώρηση νέας ενόρκου δηλώσεως στην οποία ο αιτητής θέλει να εισάξει ενόρκους δηλώσεις τρίτων τεχνηέντως χωρίς να υπάρχει το δικαίωμα αντεξέτασης τους από τους καθ'ων η αίτηση 1 και
20. (η) Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα συνιστά παράβαση ή και ανατροπή των προνοιών της Δ.48 Θ.1-4 ή και της Αρχής της ισότητας των όπλων που καθιερώνεται στη διαταγή ή και ισχύει στις πολιτικές δικαστικές διαδικασίες. (θ) Δεν αποκαλύπτεται ούτε καθορίζεται σαφώς και επαρκώς καλός λόγος για καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως ή και καλός λόγος εν τη εννοία του σχετικού διαδικαστικού κανονισμού ή και της νομολογίας. (ι) Το μεγαλύτερο αν όχι όλο περιεχόμενο της προτιθέμενης "συμπληρωματικής" ενόρκου δηλώσεως είναι αχρείαστο ή και άσχετο ή και δεν μπορεί να αξιολογηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας της εκκρεμούσας αίτησης ημερομηνίας 30/03/
21. (ια) Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιχειρείται εκδίκαση ή συνιστά προσπάθεια εκδίκασης των διαφορών επί γεγονότων ή και η δημιουργία εντυπώσεων με αντιπαραβολή μαρτυρίας. (ιβ) Μέρος ή σημαντικό μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης συνιστά επιχειρηματολογία ή και ερμηνεία που δεν καθιστά την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως αναγκαία. (ιγ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ή και τα στοιχεία που απαιτούνται υπό τις περιστάσεις. (ιδ) Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι άκυρη ή και απαράδεκτη ή και χωρίς αποδεικτική αξία ή και δεν αποτελεί μαρτυρία ή και δεν μπορεί να στηρίξει ή να στήριζε την αίτηση ή οιαδήποτε θεραπεία ή και δεν μπορεί να αποτελεί πραγματική βάση ή μαρτυρία. (ιε) Η αίτηση δεν στοιχειοθετείται και είναι δίκαιο και εύλογο όπως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ασκηθεί εναντίον της αίτησης. » H ένσταση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως τροποποιήθηκε, άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 3, 4, 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.50, Δ.51, Δ.55, Δ.59, Δ.64, Δ.39 Θ.1, 2, 6, 10 και 21, Δ.48 Θ.1, 2-9,4

(2), 12 και 13, στα άρθρα 3, 23, 25, 26 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στον Περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Ν. 67/88άρθρα 2-5, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις Γενικές εξουσίες και δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) της εναγόμενης

1. Σε αυτήν η εναγόμενη 2 ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης ανωτέρω αλλά και τους ισχυρισμούς του αδελφού της, εναγόμενου 1, που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του τελευταίου η οποία συνοδεύει την ένσταση τους στην κυρίως αίτηση. Πέραν τούτων, ότι άλλο αναφέρει είναι τα ακόλουθα: « ...........
2. Αναφέρω ότι έχω αναγνώσει την αίτηση και την ένορκο δήλωση του ενάγοντα ημερομηνίας 26/05/2021 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην αίτηση του ημερομηνίας 30/03/
3. Πλην των όσων παραδοχών παραγράφων ή ισχυρισμών μου ή γεγονότων παραθέτω πιο κάτω καθώς και στην ένορκο δήλωση του εναγομένου 1 στην ένσταση μας ημερομηνίας 6/05/2021, αρνούμαι όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα XXXXX Έρωτα που περιέχονται στις παραγράφους 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 και
4. Οι ισχυρισμοί του ενάγοντα σε ότι αφορά τα γεγονότα της όλης υπόθεσης είναι ψευδείς και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μάλιστα ο αιτητής παρέλειψε να αναφερθεί σε εκείνα τα καίρια θέματα που θέσαμε στην ένσταση μας και στην ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 που πραγματικά θα είχαν σημασία, ως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μας για την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 30-03-
5. Επισυνάπτω σχετικά αντίγραφο της ενόρκου δηλώσεως του εναγομένου 1 ως τεκμήριο Α με το περιεχόμενο της οποίας συμφωνώ.
6. Χωρίς επηρεασμό της πιο πάνω άρνησης μου και χωρίς να περιορίζω ή αποποιούμαι στης επιμονής μου στην εν λόγω άρνηση μου των ισχυρισμών του ενάγοντα όπως προσδιορίζω πιο πάνω αναφέρω τα ακόλουθα: 3.
7. Ο ενάγοντας δεν διέμενε ως ισχυρίζεται στο διαμέρισμα και τον έβλεπε δήθεν καθημερινά ο διαχειριστής. Τα κοινόχρηστα που οφείλαμε ήσαν πολλά και οφείλονται ακόμη και οι παλαιότερες αποδείξεις ασφαλώς δεν αποδεικνύουν διαμονή. Για την διαμονή του ενάγοντα και ποια περίοδο συνδιέμενε εκεί ο ενάγοντας ισχύουν όσα ήδη αναφέραμε στην ένσταση μας. 3.
8. Δεν έγινε νομότυπα το πληρεξούσιο έγγραφο ούτε και υπογράφηκε σε πιστοποιών υπάλληλο ενώ επαναλαμβάνω και υιοθετώ τα όσα αναφέρονται στο τεκμήριο Α για την επιθυμία του παππού μου και τις δόλιες ενέργειες του ενάγοντα. 3.3 Ασφαλώς και διέκοψε ο ενάγοντα την ηλεκτροδότηση στο διαμέρισμα όπως αναφέρεται στο τεκμήριο Α. Δεν ισχύουν τα όσα αναφέρει ο ενάγοντας στην παράγραφο 10 της ενόρκου δηλώσεως του. Αποδείξεις για πληρωμή των λογαριασμών έχουμε και εμείς και ασφαλώς τίποτα δεν επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. » Η ακρόαση της αίτησης προχώρησε με γραπτές αγορεύσεις στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχω αναφέρει πιο πάνω, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται στις ομολογουμένως εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις που παρουσίασαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω αν και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Σύμφωνα με τη Δ.48, Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής δήλωσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Ματθαίου

(2008)1Α ΑΑΔ 510, 514). Ο διάδικος που αιτείται άδεια πρέπει να καταδείξει «καλό λόγο». Η ύπαρξη καλού λόγου εξετάζεται από το Δικαστήριο ανάλογα με τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης. Στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ. 4)

(1997)1Β ΑΑΔ 979, 982, με αναφορά στην Αγγλική διάταξη O.59, r.6 των Αγγλικών Θεσμών, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν σ' αυτή θα γίνεται αναφορά σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρίστηκαν από τους αντιδίκους. Στην υπόθεση Βερεγγάρια Παπακόκκινου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, 10/4/2012 (αίτηση για προσθήκη λόγων έφεσης), κρίθηκε πως η επανάληψη ισχυρισμών και επιχειρηματολογίας δεν δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα

(2010)1Α ΑΑΔ 195 (αίτηση επαναφοράς έφεσης), δόθηκε άδεια στους εφεσείοντες - αιτητές για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων γιατί τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να τους επιτραπεί να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Επίσης, καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα λεχθέντα επί του θέματος αυτού, από τον Πρόεδρο του Ε.Δ.Λ/σίας (όπως ήταν τότε) κ.Στ. Ναθαναήλ, στην Πολιτική Αγωγή αρ. 8869/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, MATHEW SHAN ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ V. DEPFA INVESTMENT BANK LTD, ημερ. 28/2/2007: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου . Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4 ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Παραπέμπω και στην απόφαση ημερ.13/07/12 του Ε.Δ.Αμμοχώστου, στα πλαίσια της αγωγής 1375/11, Marfin Popular Bank v. Nathan Lucas Walton κ.α., όπου αναφέρθηκαν τα εξής από την Λ.Δημητριάδου - Ανδρέου, ΑΕΔ (όπως ήταν τότε) : « Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48,θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. » Βεβαίως εδώ θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι έχει δίκαιο η πλευρά των εναγόμενων, όταν αναφέρει ότι σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή αίτηση και ο αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο, δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Τούτη η αρχή ισχύει διότι σαφώς το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την ορθότητα της μονομερούς θεραπείας με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του κατά το στάδιο που δόθηκε, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Από την άλλη όμως, θα πρέπει να επισημανθεί ότι έχει δίκαιο και η πλευρά του ενάγοντα όταν αναφέρει ότι ουσιαστικά σε κατάλληλες περιπτώσεις μπορεί να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ακόμη και μετά που δόθηκε μονομερώς θεραπεία, και ότι δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας και το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Για τα πιο πάνω βλ. Εφ.29/2014 Κόκκινου v Κόκκινου, ημερ. 3 Νοεμβρίου 2016, ECLI:CY:DOD:2016:6 και την απόφαση ημερ. 16/04/20, στην αγωγή 873/18 του Ε.Δ.Λευκωσίας, Lenox International Holdings Ltd v.

1. Public Joint-Stock Company «AFK Sistema», ECLI:CY:EDLEF:2020:A
2. Έχοντας μελετήσει την αίτηση και την ένσταση, σε συνάρτηση βεβαίως με την κυρίως αίτηση και την ένσταση σε εκείνη την αίτηση αλλά και τις αρχές πιο πάνω, έχω καταλήξει να εγκρίνω την αίτηση μερικώς. Πιο συγκεκριμένα.
3. Όσον αφορά την παράγραφο 1 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.4 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση) παρατηρώ ότι ουσιαστικά ο ενάγοντας επαναλαμβάνει τη θέση ότι διέμενε στο επίδικο διαμέρισμα. Στην αρχική του ΕΔ όμως ο ενάγοντας είπε την εκδοχή του και πρόβαλε με θετικό τρόπο τη θέση ότι από 22/02/21 αναγκάστηκε να διαμένει στο χώρο της εργασίας του αφού οι εναγόμενοι ουσιαστικά τον έχουν εκδιώξει και δεν του επιτρέπουν την είσοδο στο διαμέρισμα. Τούτα είναι βεβαίως στοιχεία που συνυπολογίστηκαν σοβαρά από το Δικαστήριο όταν εξέδωσε το διάταγμα του. Τώρα η θέση που προβάλλει περί του ότι «αναγκάστηκε» να μην διαμένει στο διαμέρισμα για την περίοδο του κορωνοιού, με προσπάθεια να περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τις επαφές του, είναι κάτι διαφορετικό. Και για ποια περίοδο μιλά ακριβώς; Από πέρσι τον Μάρτιο, που αποτελεί δικαστική γνώση ότι ξεκίνησε η πανδημία; Και αν την περίοδο του κορωνοιού δεν διέμενε στην πολυκατοικία, ο διαχειριστής πως τον έβλεπε και για ποια περίοδο επί καθημερινής βάσης; Και οι αποδείξεις κοινοχρήστων που επιθυμεί να παρουσιάσει γιατί είναι μέχρι τον Μάρτιο 2020 και όχι μέχρι σήμερα ή τουλάχιστον μέχρι Φεβρουάριο 2021 που αναγκάστηκε να διαμείνει στο χώρο εργασίας του ως ανέφερε αρχικά; Εν πάση περιπτώσει λέγοντας αυτά και έχοντας προβληματιστεί, καταλήγω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η συγκεκριμένη παράγραφος.
4. Η παράγραφος 2 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.5 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση) θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόμενων ότι ουσιαστικά περιλαμβάνει νομική επιχειρηματολογία. Ότι επιθυμεί να προβάλει εδώ ο ενάγοντας, μπορεί να γίνει δια της αγόρευσης του συνηγόρου του για την κυρίως αίτηση. Οπότε δεν θα επιτραπεί.
5. Ούτε όμως οι παράγραφοι 3, 4 και 5 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.6, 7 και 8 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση) θα επιτραπούν. Το πληρεξούσιο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και αυτό φέρει πιστοποίηση από πιστοποιών υπάλληλο. Δεν θα απασχολήσει βεβαίως στα πλαίσια της κυρίως αίτησης το θέμα που θέτει η πλευρά των εναγόμενων περί των συνθηκών υπογραφής του ή αν ξεγέλασε ο ενάγοντας τον αποβιώσαντα και την εναγόμενη 2, ούτε το Δικαστήριο θα μπορούσε να προβεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών και να καταλήξει σε ευρήματα επί τούτων των θεμάτων. Αυτά είναι θέματα που ενδεχομένως να απασχολήσουν στο πλαίσιο της ουσίας της αγωγής ή και της κυρίως δίκης. Βεβαίως, λέγοντας αυτά, νιώθω την ανάγκη να πω ότι εφόσον η πλευρά των εναγόμενων δέχεται ότι το θέμα αυτό δεν πρέπει να απασχολήσει, δεν είναι αντιληπτό γιατί μπήκε στη διαδικασία να παραθέσει με όλη αυτή την λεπτομέρεια τις συνθήκες υπογραφής του πληρεξουσίου κλπ. Εν πάση περιπτώσει, πρόκειται όντως για αχρείαστους ισχυρισμούς που σε τίποτε δεν θα προσφέρουν στην υπόθεση του ενάγοντα.
6. Στην παράγραφο 6 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.9 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση) ο ενάγοντας ουσιαστικά επιχειρηματολογεί. Το Δικαστήριο θα ακούσει την επιχειρηματολογία των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους για την κυρίως αίτηση.
7. Με την παράγραφο 7 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.10 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση) ο ενάγοντας επιθυμεί να απαντήσει στον ισχυρισμό των εναγόμενων ότι στις 22/02/21 μετέβη στην ΑΗΚ και διέκοψε την ηλεκτροδότηση για να τους αναγκάσει να φύγουν. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη 2 πολύ πριν το αναφερόμενο συμβάν μετέβη στην ΑΗΚ και διέκοψε την ηλεκτροδότηση προκειμένου να του ασκηθεί πίεση για να εγκαταλείψει το διαμέρισμα, ενώ ακολούθως ο ίδιος μετέβη στην ΑΗΚ και έγινε επανασύνδεση. Θεωρώ πως η συγκεκριμένη παράγραφος θα πρέπει να επιτραπεί, με τη σημείωση βεβαίως ότι δεν θα απασχολήσει τώρα το Δικαστήριο αν οι αποδείξεις που επιθυμεί να παρουσιάσει ο ενάγοντας υποστηρίζουν ή όχι και σε ποιο βαθμό τους ισχυρισμούς του.
8. Τι ακριβώς εννοεί ο ενάγοντας στην παράγραφο 8 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.11 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση), όταν λέει «το ίδιο έγινε και με την υδατοπρομήθεια», δεν είναι αντιληπτό και συνεπώς δεν μπορεί να επιτραπεί η καταχώρηση ΣΕΔ για κάτι γενικό και αόριστο.
9. Τέλος, θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόμενων ότι πράγματι οι παράγραφοι 9 και 10 της ΠΣΕΔ (βλ. και παρ.12 και 13 της ΕΔ του στην επίδικη αίτηση) περιέχουν επιχειρηματολογία η οποία δεν έχει θέση σε ΣΕΔ αλλά αποτελεί θέμα αγορεύσεων. Στο σημείο αυτό αναφέρω πως κατά την κρίση μου με βάση όσα αναφέρθηκαν απαντώνται όλοι οι λόγοι ένστασης και συνεπώς δεν θεωρώ ότι χρειάζεται ενασχόληση με τον κάθε λόγο ένστασης ξεχωριστά. Συνεπώς, εκδίδω διάταγμα ως η αιτούμενη θεραπεία Α της αίτησης. Νοείται ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που θα καταχωρηθεί θα περιέχει μόνον την παράγραφο 7 του Παραρτήματος Α που είναι επισυνημμένο στην αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι στην πορεία της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο