← Κύπρος

Συνεργατικός Οργανισμός Παραγωγής Ζωοτροφών (ΣΟΠΑΖ) Λτδ ν. Ττοφαλή, Αρ. Αγωγής: 1169/2017, 1/6/2021

Συνεργατικός Οργανισμός Παραγωγής Ζωοτροφών (ΣΟΠΑΖ) Λτδ ν. Ττοφαλή, Αρ. Αγωγής: 1169/2017, 1/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A126 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: M. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1169/2017 Μεταξύ : Συνεργατικός Οργανισμός Παραγωγής Ζωοτροφών (ΣΟΠΑΖ) Λτδ Εναγόντων και ....... Ττοφαλή Εναγόμενης ------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 01 Ιουνίου 2021 Εμφανίσεις: (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των συνηγόρων - η απόφαση τους εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ενώ περαιτέρω αντίγραφο τοποθετήθηκε και στη θυρίδα τους) Για Ενάγοντες: κα. Π. Παπαπέτρου για Χατζηαναστασίου, Ιωαννίδη ΔΕΠΕ, Φ/δι Μαυρομμάτης & Χριστοδουλίδου ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενη: κ. Ν. Νικολάου, Φ/δι το δικηγορικό γραφείο κ.Νίκου Δαμιανού. Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Τα δικόγραφα Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή τους αξιώνουν εναντίον της εναγόμενης ποσό €45.831,99, ως οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας και ή συμφωνιών και ή για πωληθέντα προϊόντα και ή ως υπόλοιπο τιμολογίων και ή δυνάμει λογαριασμού και ή εκκαθαρισμένου λογαριασμού. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται πιο συγκεκριμένα στην έκθεση απαίτησης τους ότι σε διάφορα χρονικά διαστήματα από και ή πριν το 2000 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2016, δυνάμει συμφωνίας και ή συμφωνιών και ή μετά από οδηγίες και ή παραγγελίες της εναγόμενης, παρέδιδαν προϊόντα στην εναγόμενη, τα οποία η τελευταία παρέλαβε και αποδέχτηκε χωρίς καμία ένσταση, οι ενάγοντες δε εξέδωσαν και παρέδωσαν στην εναγόμενη σχετικά τιμολόγια που έγιναν αποδεκτά. Οι ενάγοντες τηρούσαν λογαριασμό στο όνομα της εναγόμενης και ή με την καταχώρηση «XXXXX ΤΤΟΦΑΛΗΣ - XXXXX» και ή με την ονομασία «XXXXX ΤΤΟΦΑΛΗ» και ή με την καταχώρηση «XXXXXΤ001» και ή XXXXX1979, στον οποίο χρέωναν την αξία των προϊόντων τα οποία παρέδιδαν στην εναγόμενη και πίστωναν οποιεσδήποτε πληρωμές γίνονταν από την εναγόμενη. Αναφέρουν δε ότι κατά ή περί την 31/12/16 ο λογαριασμός και ή το υπόλοιπο των ανεξόφλητων τιμολογίων παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €45.831,99.-, οι ενάγοντες κάλεσαν δε την εναγόμενη επανειλημμένως να το εξοφλήσει, όπως με επιστολή των δικηγόρων τους κατά ή περί τις αρχές του 2017, αλλά η εναγόμενη αρνήθηκε μέσω του δικηγόρου της ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Η εναγόμενη εγείρει προδικαστική ένσταση ότι οι ενάγοντες είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο και δεν νομιμοποιούνται να την ενάγουν, ενώ εγείρει και δεύτερη προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενη πως οι ενάγοντες δεν έχουν κανένα αγώγιμο δικαίωμα και ή αιτία αγωγής. Άνευ βλάβης δε των εν λόγω ενστάσεων της, η εναγόμενη αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζεται τα εξής: - Mέχρι και περί τα τέλη του 2013 για σκοπούς των εργασιών της συνεργαζόταν με κάποιο αυτοαποκαλούμενο συνεργατισμό και ή οντότητα επ'ονόματι ΣΟΠΑΖ ΛΤΔ. Από το 2004 δε και εντεύθεν διέκοψε την εν λόγω συνεργασία και συνεργάστηκε με το εργοστάσιο ζωοτροφών της ΣΠΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. - Δεν οφείλει στους ενάγοντες, τους οποίους δεν αναγνωρίζει, οποιοδήποτε ποσό και πάντως δεν τους οφείλει το ποσό που αυτοί αξιώνουν. Η εναγόμενη για προϊόντα που παράγγελνε και παραλάμβανε από τους συνεργάτες της, τα αποπλήρωνε. - Ο λόγος που διέκοψε τη συνεργασία με τον αυτοαποκαλούμενο συνεργατισμό και ή οντότητα επ'ονόματι ΣΟΠΑΖ ΛΤΔ, είναι επειδή σε διάφορες ημερομηνίες ο λογαριασμός που διατηρείτο επ'ονόματι της χρεωνόταν είτε με τιμολόγια για προϊόντα που δεν παράγγελνε και δεν παραλάμβανε, είτε με τιμολόγια που χρεώνονταν πολλαπλά και ή υπερχρεώνονταν στο λογαριασμό της. Κατ' επέκταση είναι η θέση της ότι έγιναν στο λογαριασμό της παράνομες και ή δόλιες και ή αντισυμβατικές χρεώσεις και ή υπερχρεώσεις. - Ουδέποτε παραλάμβανε τιμολόγια και ή τιμολόγια επί πιστώσει και ή τοις μετρητοίς και ουδέποτε υπέγραψε την παραλαβή τιμολογίων, με εξαίρεση όσες περιπτώσεις η παράδοση προϊόντων γίνονταν στην παρουσία της. Η εναγόμενη δε μία φορά κάθε μήνα προέβαινε σε εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου που εμφανιζόταν. Τα ίδια ισχύουν για τη μετέπειτα συνεργασία της με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης από το 2014 μέχρι τα τέλη του

  1. - Κατά την έναρξη της συνεργασίας με τη ΣΠΕ Αλληλεγγύης ανοίχθηκε επ' ονόματι της λογαριασμός με κωδικό πελάτη «XXXXXΤΤ02». Ωστόσο κατά ή περί το τέλος του 2015 με αρχές 2016, υπό συνθήκες άγνωστες προς αυτήν, η ΣΠΕ Αλληλεγγύης σταμάτησε να τιμολογεί και να χρεώνει με το δικό της όνομα και εμφανίστηκε προς αυτήν εκ νέου ο ΣΟΠΑΖ ΛΤΔ. Αναφέρει δε ότι μέχρι τα τέλη του 2015 το χρεωστικό υπόλοιπο που παρουσίαζε ο λογαριασμός της ήταν το τρέχον χρεωστικό υπόλοιπο και το αξιούμενο υπόλοιπο εμφανίστηκε πολύ μεταγενέστερα στις καταστάσεις λογαριασμού αυθαίρετα και αδικαιολόγητα. Προσθέτει δε ότι δεν είναι λίγες οι φορές που οι ενάγοντες αναγκάστηκαν είτε να ακυρώσουν τιμολόγια είτε να εκδώσουν πιστωτικές σημειώσεις για τιμολόγια που χρεώνονταν στο λογαριασμό της και δεν την αφορούσαν, και είναι η θέση της ότι κατά τη διακοπή της συνεργασίας δεν υπήρχε χρεωστικό υπόλοιπο. - Οι ενάγοντες ουδέποτε την ενόχλησαν για την αποπληρωμή οποιουδήποτε χρηματικού ποσού, πλην μόνον όταν παρέλαβε την επιστολή των δικηγόρων τους τον Φεβρουάριο 2017 και στην οποία ανταποκρίθηκε δια του δικηγόρου της και αρνήθηκε οποιαδήποτε οφειλή. Στο απαντητικό τους δικόγραφο οι Ενάγοντες, πλην όπου υπάρχει παραδοχή, αρνούνται τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης και επαναλαμβάνουν την έκθεση απαίτησης τους. Ισχυρίζονται δε τα ακόλουθα: I. Οι ενάγοντες συνεργάστηκαν με την εναγόμενη και/ή προμήθευαν και/ή πωλούσαν με πίστωση διάφορα είδη ζωοτροφών και/ή ζωoτροφικών προϊόντων στην εναγόμενη μέχρι και τις αρχές του
  2. II. Κατά ή περί τις αρχές του 2014 η εναγόμενη αποφάσισε να συνεργαστεί με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης Λτδ, και διέκοψε την συνεργασία της με τους ενάγοντες. III. Οι ενάγοντες μέχρι και το 2014 διατηρούσαν τον Λογαριασμό που αναφέρεται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης τους στο όνομα «XXXXX Ττοφαλής - XXXXX» και/ή με την καταχώρηση «XXXXXΤΟ01». Ο Λογαριασμός αναγράφει και το όνομα XXXXX Ττοφαλής καθότι ήταν ο σύζυγος της εναγόμενης, με τον οποίο διατηρούσαν μαζί την φάρμα και ήταν πελάτες των εναγόντων. Ο XXXXX Ττοφαλής απεβίωσε κατά ή περί το 2010 και/ή λίγο πριν το 2010 και η εναγόμενη ανέλαβε μόνη της φάρμα και συνέχισε την συνεργασία της με τους ενάγοντες μέχρι και τις αρχές του
  3. IV. Κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2014 και/ή κατά την ημερομηνία διακοπής της συνεργασίας της εναγόμενης με τους ενάγοντες ο Λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €45,897.96 οφειλόμενο από την εναγόμενη στους ενάγοντες. V. Μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2015 η εναγόμενη κατέβαλε έναντι του προαναφερόμενου υπολοίπου το ποσό των €200.00 μόνο και εξακολουθούσε να οφείλει το ποσό των €45.697,
  4. Η εναγόμενη αναγνώρισε το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό αλλά ζήτησε από τους ενάγοντες πίστωση χρόνου ως προς την πλήρη εξόφληση του. VI. Κατά ή περί την 31.03.2015, και ενώ εξακολουθούσε να υπάρχει το προαναφερόμενο υπόλοιπο, οι ενάγοντες δυνάμει γραπτής συμφωνίας (στο εξής καλούμενη ως η «Συμφωνία») με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αλληλεγγύης Λτδ (στο εξής καλούμενη ως η «ΣΠΕ Αλληλεγγύης Λτδ») συμφώνησαν να μεταβιβαστεί σε αυτούς από την ΣΠΕ Αλληλεγγύης Λτδ ο κλάδος δραστηριότητας της τελευταίας ο οποίος αφορά αποκλειστικά και μόνον τον κλάδο δραστηριότητας της εμπορίας και παραγωγής ζωοτροφών και/ή συνθετικών ζωοτροφών ως δρώσας οικονομικής μονάδας έναντι νόμιμου ανταλλάγματος. Ο κλάδος δραστηριότητας περιλάμβανε μεταξύ άλλων και την διεξαγωγή εργασιών πώλησης και/ή εμπορίας των παραγομένων ζωοτροφών και/ή συνθετικών ζωοτροφών. Οι Ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να αναφερθούν με λεπτομέρεια στους όρους και το περιεχόμενο της Συμφωνίας κατά την ακρόαση της εν λόγω αγωγής. VII. Προς τούτο κατά ή περί τα μέρα του 2015, η εναγόμενη ενημερώθηκε για την Συμφωνία και αποδέχτηκε να συνεχίσει και συνέχισε η συνεργασία της με τους ενάγοντες μέχρι και τον Δεκέμβριο του
  5. VIII. Ενόψει των πιο πάνω μετά την μεταβίβαση του κλάδου δραστηριότητας της ΣΠΕ Αλληλεγγύης Λτδ στους ενάγοντες, ενοποιήθηκαν τα υπόλοιπα που είχε η εναγόμενη με τους ενάγοντες, ήτοι €45.697,96 με το υπόλοιπο που είχε με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης και από τα μέσα του 2015 η καταχώρηση του Λογαριασμού της εναγόμενης που αναφέρεται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων άλλαξε και έκτοτε καταχωρείτο με τον αριθμό XXXXX
  6. IX. Περαιτέρω οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αναφορικά με τα προϊόντα που προμήθευαν και/ή πωλούσαν στην εναγόμενη κατόπιν παραγγελίας της, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή, εκδίδανε και τα αντίστοιχα τιμολόγια, τα οποία τιμολόγια όταν παραδίδονταν στην φάρμα μαζί με τα προϊόντα υπογράφονταν από την εναγόμενη μόνο όταν η τελευταία βρισκόταν στην φάρμα. Στις περιπτώσεις όπου δεν βρισκόταν η εναγόμενη στην φάρμα τα τιμολόγια και τα αντίστοιχα προϊόντα που παράγγελνε η εναγόμενη τοποθετούνταν μέσα στην φάρμα χωρίς την υπογραφή της εναγόμενης, αλλά πάντα με την συγκατάθεση και/ή την σύμφωνη γνώμη της. Η εναγόμενη ουδέποτε ενέστει και/ή αρνήθηκε την παραλαβή των προϊόντων και των αντίστοιχων τιμολογίων και/ή ουδέποτε παραπονέθηκε για την ποιότητα και/ή τιμή αυτών. X. Η εναγόμενη πλήρωνε έναντι του Λογαριασμού. Οι ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να αναφερθούν στις αναλυτικές χρεώσεις και/ή πιστώσεις επί του Λογαριασμού. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι χρεώσεις στο λογαριασμό της εναγόμενης ήταν για νομίμως πωληθέντα και παραδοθέντα προϊόντα και οι εν λόγω χρεώσεις ήταν νόμιμες και ορθές. Επίσης αναφέρουν ότι οι ενάγοντες έχουν ζητήσει από την εναγόμενη ουκ ολίγες φορές την καταβολή του οφειλόμενου ποσού και η εναγόμενη παρόλο που αναγνώριζε το οφειλόμενο ποσό και ζητούσε πίστωση χρόνου, δεν το έχει εξοφλήσει. Τέλος, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι χάριν συντομίας επί των τιμολογίων και ή του λογαριασμού αναγράφεται το όνομα τους ως ΣΟΠΑΖ Λτδ. Επί των εν λόγω εγγράφων όμως αναγράφονται και όλα τα στοιχεία των εναγόντων, όπως και ο αριθμός εγγραφής τους ως συνεργατική εταιρεία. Είναι δε η θέση τους ότι καμία σύγχυση δεν δημιουργείται αναφορικά με το ότι οι ενάγοντες είναι η εταιρεία που συνεργάστηκε η εναγόμενη κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης τους εναντίον της εναγόμενης, οι ενάγοντες κάλεσαν 2 μάρτυρες ήτοι τον XXXXX Αντωνίου (ΜΕ1) και την XXXXX Ιωάννου (ΜΕ2). Από πλευράς Εναγόμενης έδωσε μαρτυρία η XXXXX Ττοφαλή (ΜΥ1). Ο XXXXX Αντωνίου (ΜΕ1) (βλ. την γραπτή δήλωση του τεκμ.1) αναφέρθηκε στη συνεργασία των εναγόντων με την εναγόμενη από το έτος 2000 μέχρι και τις αρχές του
  7. Για τα προϊόντα που αγόρασε η εναγόμενη, οι ενάγοντες εξέδωσαν και παρέδωσαν σχετικά τιμολόγια. Ο μάρτυρας δε αναφέρθηκε στη διαδικασία εγγραφής των τιμολογίων και ενημέρωσης του λογαριασμού της εναγόμενης, ως επίσης σε ρητούς όρους της μεταξύ τους συμφωνίας που αναγράφονταν επί των τιμολογίων. Ο λογαριασμός αναφορικά με τις συναλλαγές τους τηρείτο στο όνομα «XXXXX ΤΤΟΦΑΛΗΣ - XXXXX» και ή «XXXXX ΤΤΟΦΑΛΗ» και ή με την καταχώριση «XXXXXΤ001» και ή «XXXXX1979». Στη συνέχεια είπε ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο 2014 η εναγόμενη αποφάσισε να συνεργαστεί με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης Λτδ και διέκοψε τη συνεργασία με τους ενάγοντες, ο λογαριασμός της δε παρουσίασε χρεωστικό υπόλοιπο €45.897,
  8. Ο μάρτυρας κατέθεσε δε τα ανεξόφλητα τιμολόγια (Τεκμήριο 3). Η εναγόμενη κατέβαλε €100 τον Δεκέμβριο 2014 και €100 τον Φεβρουάριο 2015 και ενόψει τούτου τον Φεβρουάριο 2015 όφειλε ποσό €45.697,
  9. Η εναγόμενη αναγνώρισε την οφειλή αλλά ζήτησε πίστωση χρόνου για να εξοφλήσει. Οι ενάγοντες δυνάμει γραπτής συμφωνίας κατά ή περί την 31.3.15 με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης Λτδ συμφώνησαν να τους μεταβιβαστεί ο κλάδος δραστηριότητας της εμπορίας και παραγωγής ζωοτροφών και κατά ή περί τα μέσα του 2015 η εναγόμενη ενημερώθηκε και αποδέχτηκε να συνεχίσει και συνέχισε τη συνεργασία με τους ενάγοντες μέχρι και τον Δεκέμβριο του
  10. Από την εν λόγω συνεργασία, έμεινε ένα ανεξόφλητο τιμολόγιο (Τεκμήριο 4). Ενόψει της πιο πάνω μεταβίβασης, ενοποιήθηκαν τα υπόλοιπα που είχε η εναγόμενη με τους ενάγοντες ήτοι €45.697,96 με το υπόλοιπο που είχε με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης και από τα μέσα του 2015 η καταχώριση του λογαριασμού της εναγόμενης άλλαξε λόγω αλλαγής του λογισμικού συστήματος των εναγόντων και έκτοτε καταχωρείτο με τον αριθμό «XXXXX1979» και ή με την ονομασία «XXXXX ΤΤΟΦΑΛΗ». Κάθε μήνα απόστελλαν στην εναγόμενη, όπως σε όλους τους πελάτες ως η συνήθης πρακτική, κατάσταση λογαριασμού και αυτή ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για το υπόλοιπο. Κατέθεσε δε αντίγραφο του λογαριασμού για την περίοδο Απριλίου - Δεκεμβρίου 2007 (Τεκμήριο 5 - σε Λίρες), Δεκεμβρίου 2007 - Φεβρουάριο 2015 (Τεκμήριο 6 - σε Ευρώ) και Σεπτέμβριο 2015 - Δεκέμβριο 2016 (Τεκμήριο 7), ο οποίος αρχίζει με μεταφορά υπολοίπου €45.697,96 και παρουσιάζει υπόλοιπο €45.831,
  11. Στις 23.01.17 οι ενάγοντες κάλεσαν την εναγόμενη να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό με επιστολή των δικηγόρων τους (Τεκμήριο 8), αλλά η εναγόμενη μέσω του δικηγόρου της αρνήθηκε ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό (Τεκμήριο 9). Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε. Αφού επανέλαβε ότι τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 είναι ανεξόφλητα και αυτά συμποσούνται με το υπόλοιπο του λογαριασμού, είπε ότι η απόδειξη ότι τα τιμολόγια αυτά είναι απλήρωτα είναι ότι από την κατάσταση λογαριασμού εντόπισε αυτά τα τιμολόγια και αυτά δεν έχουν απόδειξη είσπραξης. Όταν υποδείχθηκαν όμως στο μάρτυρα αποδείξεις εξόφλησης τιμολογίων και του υποβλήθηκε ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια του τεκμηρίου 3 είναι εξοφλημένα, απάντησε ότι δεν μπορεί να πει κάτι. Ανέφερε δε στην συνέχεια πως όταν η εναγόμενη αποφάσισε να συνεργαστεί με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης ήτοι Ιανουάριο 2014, το διάστημα εκείνο επισκέφθηκε προσωπικά την εναγόμενη για να συζητήσουν τη διευθέτηση της οφειλής της, την οποία αναγνώρισε και του είπε ότι περιμένει να πληρωθεί από την εταιρεία «ΠΙΤΤΑΣ» που παρέδωσε γάλα και μέχρι τότε θα τους έδινε κάποια χρήματα έναντι, όπως και το έκανε. Ακολούθως είπε ότι η επίσκεψη στην εναγόμενη έγινε αρχές του 2015 αλλά δεν θυμάται ακριβώς. Επισκέφθηκε όμως την εναγόμενη δύο φορές τουλάχιστον και γνωρίζει που είναι το σπίτι της. Σε ότι αφορά το λογαριασμό Τεκμήριο 10, με αριθμό XXXXXΤΤ02, είπε ότι αυτός ανοίχθηκε το 2014 όταν η εναγόμενη αποφάσισε να συνεργαστεί με τη ΣΠΕ Αλληλεγγύης. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τις αποδείξεις που του υποδείχθηκαν ως αποδείξεις του ΣΟΠΑΖ και αυτές κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  12. Επίσης είπε ότι εξ΄ όσων γνωρίζει, όλοι οι πελάτες ειδοποιήθηκαν με επιστολή για τη συγχώνευση με τη ΣΠΕ Αλληλεγγύης, αλλά δεν έστειλε ο ίδιος επιστολή στην εναγόμενη. Τέλος, αφού απάντησε σε ερωτήσεις αναφορικά με κάποιες χρεώσεις στο Τεκμήριο 12, όπου φαίνεται χρέωση ποσού και ακολούθως πιστωτικές σημειώσεις ήτοι διόρθωση των ποσών, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι οι προμηθευτές έκλεβαν την εναγόμενη και γι΄ αυτό η εναγόμενη διέκοψε τη συνεργασία της με την ΣΟΠΑΖ. Η XXXXX Ιωάννου (ΜΕ2) (βλ. την κατάθεση της Τεκμήριο 13) εργάζεται ως υπεύθυνη λογιστηρίου στους ενάγοντες από 01.01.20 μέχρι σήμερα. Τα καθήκοντα της είναι γενικά λογιστικά και περιλαμβάνεται και ο έλεγχος των κινήσεων των λογαριασμών των πελατών, χρεωστών και πιστωτών. Η μάρτυρας εξήγησε τις καταστάσεις λογαριασμών που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 5, 6 και
  13. Ως προς τα τιμολόγια Τεκμήρια 3 που παρουσιάστηκαν ως ανεξόφλητα, ανέφερε ότι αφού τα μελέτησε μαζί με τις αποδείξεις Τεκμήριο 11 και την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 6 και αφού μίλησε με την Οικονομική Διευθύντρια, αντιλήφθηκε ότι έγινε κάποιο λάθος. Πάγια πολιτική των εναγόντων είναι εφόσον ο πελάτης δεν ενημερώσει ποιο τιμολόγιο θέλει να εξοφλήσει, οποιοδήποτε ποσό καταβάλλει εξοφλούνται τα παλαιότερα τιμολόγια. Λανθασμένα στην παρούσα περίπτωση ενώ ο πελάτης ενημέρωσε τους ενάγοντες όπως φαίνεται στα δελτία αποστολής (Τεκμήριο 11), ποια τιμολόγια ήθελε να εξοφλήσει, οι ενάγοντες εξοφλούσαν τα παλαιότερα τιμολόγια. Ως εκ τούτου λανθασμένα κατατέθηκαν ως ανεξόφλητα τα πιο πρόσφατα τιμολόγια που φαίνονται στο Τεκμήριο
  14. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, οι καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 5, 6 και 7 είναι ορθές (εξήγησε λεπτομερώς). Ακολούθως η μάρτυρας κατέθεσε όλα τα τιμολόγια και τις αποδείξεις του λογαριασμού από το Δεκέμβριο 2007 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015 (Τεκμήριο 6) ως Τεκμήριο
  15. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 τις πιστώσεις οι οποίες ακυρώθηκαν γιατί αφορούσαν επιταγές οι οποίες επιστράφηκαν λόγω του ότι δεν εξαργυρώθηκαν και γι΄ αυτό οι πιστώσεις ακυρώθηκαν και ο λογαριασμός χρεώθηκε με το ίδιο ποσό. Ανέφερε επίσης τα εξής: «
  16. O λογαριασμός που αρχίζει από 02/09/2015 μέχρι και 31/12/2016 (τεκμήριο 7) αρχίζει με το οφειλόμενο υπόλοιπο του τεκμηρίου 6 ήτοι €45,697.
  17. Στην συνέχεια μετά την συμφωνία της ΣΠΕ Αλληλεγγύης και ΣΟΠΑΖ και την μεταφορά των οφειλόμενων υπολοίπων των πελατών της ΣΠΕ Αλληλεγγύης στον ΣΟΠΑΖ και σε σύγκριση με το τεκμήριο 10 που κατατέθηκε εκ μέρους της Εναγόμενης, μεταφέρθηκε και το υπόλοιπο που είχε η Εναγόμενη στο λογαριασμό XXXXXΤΤ02 της ΣΠΕ Αλληλεγγύης στις 31/12/2015 ύψους €6.299,57 στο τεκμήριο
  18. Μετά την ενημέρωση και των νέων εγγραφών στο νέο λογιστικό σύστημα, το υπόλοιπο που παρουσίαζε ο λογαριασμός τεκμήριο 7 της Εναγόμενης τις 31/12/2015 ήταν €51.997,
  19. Στον λογαριασμό της Εναγόμενης τεκμήριο 10 φαίνεται ότι από τις 31/12/2015 και μετά καταχωρούνταν μόνον οι εισπράξεις για να μηδενίσει ο εν λόγω λογαριασμός. Από το τεκμήριο 7 φαίνεται ότι την 28/02/2016 η Εναγόμενη κατέβαλε και το ποσό των €1,050 προς εξόφληση του υπολοίπου του τεκμηρίου
  20. Έτσι στις 28/2/2016 ο λογαριασμός τεκμήριο 10 μηδένισε.
  21. Στην συνέχεια του Τεκμηρίου 7 βλέπουμε ότι η Εναγόμενη εξόφλησε σχεδόν όλα τα τιμολόγια για τα προϊόντα που αγόρασε από τον ΣΟΠΑΖ από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Δεκέμβριο του
  22. Αν προσθέσουμε τα τιμολόγια (εκτός από αυτά που ακυρωθήκαν) και αφαιρέσουμε τις πληρωμές που έκανε η Εναγόμενη (εκτός από αυτές που ακυρώθηκαν) βλέπουμε ότι έμεινε ένα μικρό ποσό ανεξόφλητο από την συνεργασία μεταξύ των μερών για το έτος
  23. Αυτό σημαίνει ότι έμεινε μόνο μέρος του τελευταίου τιμολογίου ανεξόφλητο, του τεκμηρίου 4 ύψους €134.
  24. Ενόψει τούτου το αξιούμενο με την παρούσα αγωγή ποσό ύψους €45,831.99 προέρχεται από το άθροισμα του ανεξόφλητου υπολοίπου του τεκμηρίου 4 και του υπολοίπου που μεταφέρθηκε στον λογαριασμό τεκμήριο 7 ύψους €45,697.96 και αφορά τις συναλλαγές της περιόδου που φαίνεται στο τεκμήριο 6 (από Δεκέμβριο του 2007 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2015).
  25. Επίσης στο Τεκμήριο 7 βλέπουμε ότι χρεώθηκαν από λάθος κάποια τιμολόγια πέραν της μίας φοράς τα οποία όμως ακυρώνονταν με πιστωτικές σημειώσεις. Επίσης υπάρχουν εισπράξεις οι οποίες πιστώθηκαν στον εν λόγω λογαριασμό αλλά στην συνέχεια ακυρώνονταν γιατί αφορούσαν επιταγές οι οποίες επιστρέφονταν ως ανεξαργύρωτες.
  26. Έχω επίσης συγκρίνει το τεκμήριο 7 με το τεκμήριο
  27. Το τεκμήριο 7 μέχρι την 10/01/2016 έχει το ίδιο υπόλοιπο που φαίνεται μέχρι την 10/01/2016 στο τεκμήριο 12 ήτοι €51,997.
  28. Στην συνέχεια το τεκμήριο 12 τελειώνει την 30/04/2016 με υπόλοιπο €51,942.64 ενώ την ίδια ημερομηνία στο τεκμήριο 7 το υπόλοιπο είναι ύψους €50,902.64 επειδή την 14/04/2016 όπως φαίνεται από το τεκμήριο 7 επιστράφηκε μία επιταγή €1.940 και χρεώθηκε πίσω στον λογαριασμό και την 15/04/2016 πιστώθηκε στον λογαριασμό είσπραξη ποσού ύψους €2,980.
  29. Επίσης το τεκμήριο 12 δεν κατατέθηκε με όλες τις σελίδες του. λείπει στο τέλος του τεκμηρίου 12 η ανάλυση χρέους.
  30. Αναφορικά με το τεκμήριο 4 που είναι εκδομένο τιμολόγιο με αριθμό 965032213 ημερομηνίας 12/12/2016, παρουσιάζει ως προηγούμενο υπόλοιπο το ποσό ύψους €45,385.74, σε αντίθεση με το τεκμήριο 7 όπου το υπόλοιπο πριν την έκδοση του εν λόγω τιμολογίου είναι €47,395.
  31. Η διαφορά των €2,010.00 αφορά είσπραξη της επιταγής με αριθμό XXXXX7646 η οποία παραλήφθηκε από τους Ενάγοντες στις 14/11/2016 με ημερομηνία εξαργύρωσης την 31/12/
  32. Το τεκμήριο 7 που παρουσιάστηκε είναι κατάσταση λογαριασμού τυπωμένη με ημερομηνία αξίας (due date). Ως εκ τούτου η εν λόγω επιταγή στο τεκμήριο 7 φαίνεται ως μη εισπραχθείσα καθότι η ημερομηνία εξαργύρωσής της είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας του τεκμηρίου
  33. Προχώρησα σε νέα εκτύπωση λογαριασμού με διαφορετικό τρόπο ήτοι με ημερομηνία καταχώρησης (posting date) όπου η επιταγή φαίνεται ότι εισπράχθηκε την ημερομηνία που παραδόθηκε στους Ενάγοντες και το υπόλοιπο συνάδει με το υπόλοιπο που φαίνεται στο τεκμήριο
  34. Έχω στην κατοχή μου την απόδειξη είσπραξης της εν λόγω επιταγής και του λογαριασμού με ημερομηνίας καταχώρησης. » » Η απόδειξη είσπραξης της επιταγής και η κατάσταση λογαριασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 21 έγιναν Τεκμήριο
  35. Ως εκ των ανωτέρω, το ποσό που αξιώνουν οι ενάγοντες με την αγωγή τους εκ €45.831,99 από 31.12.16 είναι ορθό. Στην αντεξέταση της εξήγησε πάλι σε τι συνίστατο το λάθος στην προκειμένη περίπτωση, έχοντας υπόψη την αναφορά του ΜΕ1 ότι τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 ήταν ανεξόφλητα. Επανέλαβε δηλαδή ότι παρόλο που γραφόταν ποιο τιμολόγιο θα εξοφληθεί, το ποσό έμπαινε έναντι λογαριασμού. Γι΄ αυτό παρουσιάστηκαν τα τελευταία τιμολόγια ως ανεξόφλητα. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει χρέος. Έγινε απλά λανθασμένος χειρισμός. Όλα τα ποσά που παραλαμβάνονταν πήγαιναν έναντι λογαριασμού και εξοφλούνταν τα παλαιότερα τιμολόγια. Δέχθηκε ότι οι αποδείξεις Τεκμήριο 11 εκδίδονταν από το μηχανογραφημένο σύστημα της εταιρείας και το λογιστήριο τις εξέδιδε για εξόφληση συγκεκριμένων τιμολογίων. Ανέφερε όμως ότι στο σύστημα υπάρχει τρόπος να συνδέσεις μια είσπραξη με ένα τιμολόγιο, κάτι όμως που στην προκειμένη περίπτωση δεν γινόταν και γ΄ αυτό οι εισπράξεις ήταν έναντι λογαριασμού. Ως προς το ότι εντοπίστηκαν δυο περιπτώσεις με λάθη στο τεκμήριο 12, τα οποία αναγνώρισε ο ΜΕ1 και διορθώθηκαν, αναφέρθηκε στους καθημερινούς ελέγχους, με αποστολή καταστάσεων στους χρεώστες και πιστωτές, επιβεβαιώσεις υπολοίπων και έλεγχο των εγγράφων που καταχωρούνταν καθημερινά. Οπότε σε περίπτωση λάθους, εντοπίζεται έγκαιρα και διορθώνεται. Δεν μπορεί να ξέρει όμως αν είναι το λογιστήριο της εναγόμενης που εντόπιζε τα λάθη και γι΄ αυτό προχωρούσαν στις διορθώσεις. Σε άλλο σημείο συμφώνησε ότι τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 14, πλην του πρώτου, ξεκινούν από 8.10.08 και είναι μέχρι 28.1.
  36. Η συνεργασία με την εναγόμενη προηγείται του 2008 και μετά το 2014 δεν ήταν πλέον πελάτισσα τους. Πήγε στη ΣΠΕ Αλληλεγγύης και όταν έγινε η μεταφορά των εργασιών του μη πιστωτικού τομέα της ΣΠΕ Αλληλεγγύης στο ΣΟΠΑΖ μεταφέρθηκε η μερίδα της εναγόμενης στο ΣΟΠΑΖ και όπως πληροφορήθηκε από τον ΜΕ1 η εναγόμενη ρωτήθηκε αν ήθελε να συνεχίσει τη συνεργασία και απάντησε θετικά. Γι΄ αυτό και η μερίδα της συνεχίστηκε από εκεί που έμεινε, αναγνωρίστηκε το χρέος και συνέχισε. Δεν γνωρίζει αν στάλθηκε κάποια επιστολή γι΄ αυτό ή έγινε προφορικά και δεν γνωρίζει πότε στάλθηκε κατάσταση στην εναγόμενη που να φαίνεται ότι πλέον η κατάσταση φέρει τα στοιχεία ΣΟΠΑΖ. Περαιτέρω ανέφερε ότι έχει μελετήσει όλη τη συνεργασία που της επιτρέπει το λογιστικό σύστημα να πάει πίσω. Η συνεργασία αρχίζει σε Λίρες και ήταν πριν το
  37. Το ποσό καταλήγει σε Ευρώ, εξοφλήθηκε ένα μεγάλο ποσό σε συγκεκριμένη ημερομηνία και έμεινε ένα μικρό ποσό, αν δεν κάνει λάθος €1.300, το οποίο στη βάση του ότι εξοφλούνταν τα παλαιότερα τιμολόγια θεωρούν ότι είναι εξοφλημένα. Γι΄ αυτό δεν παρουσιάστηκε η πρότερη συνεργασία. Ως προς τις επιταγές που επιστράφηκαν, ως ανέφερε στην παράγραφο 16 της δήλωσης της (Τεκμήριο 15), είπε ότι είναι μέσα στο χρέος. Σε υποβολή ότι ψεύδεται γιατί οι αποδείξεις του τεκμήριου 14 αρ. 28, 51, 55, 56, 60, 61, 67, 70, 72, 75 και 78 εξοφλούν τις επιταγές αυτές, που αντικαταστάθηκαν με άλλες επιταγές ή μετρητά, απάντησε ότι δεν αντιλαμβάνεται το πρόβλημα. Έδωσε μια επιταγή για να εξοφλήσει ένα τιμολόγιο ή υπόλοιπο, επιστράφηκε και ξαναπλήρωσε. Είναι καταχωρημένη και η πρώτη πληρωμή και η επιστροφή και η επόμενη πληρωμή. Όλες οι συναλλαγές είναι μέσα στην κατάσταση. Ως προς το Τεκμήριο 17 η μάρτυρας είπε ότι δεν αντιλαμβάνεται το λόγο της παρουσίασης του αφού το υπόλοιπο του 2007 που ήταν σε Λίρες έχει εξοφληθεί, ενώ προηγουμένως εξήγησε ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται μια κατάσταση κάποιες φορές έχει να κάνει με τα στοιχεία που επιλέγεις να σου παρουσιάσει. Η XXXXX Ττοφαλή (ΜΥ1) στην κυρίως εξέταση της (βλ. και την γραπτή δήλωση της τεκμ.18) ανέφερε ότι είναι θυγατέρα της Εναγόμενης και την βοηθά στα λογιστικά της φάρμας που διατηρούσε ο πατέρας της και μετά το θάνατο του συνέχισε την δουλεία η μητέρα της. Μέχρι και το 2009 που ζούσε ο πατέρας της, η μητέρα της δεν είχε οποιαδήποτε ενεργή ανάμειξη στη φάρμα. Απλά βοηθούσε τον πατέρα της στις χειρωνακτικές εργασίες της φόρμας. Η μητέρα της από το 2009 που ανέλαβε την φάρμα του πατέρα της, μέχρι και περί τα τέλη του 2013, συνεργαζόταν και προμηθευόταν ζωοτροφές και άλλα σχετικά προϊόντα, από κάποιο οργανισμό που ονομαζόταν ΣΟΠΑΖ. Από τις αρχές του 2014 και επειδή η μητέρα της διαπίστωσε ότι γίνονταν διάφορες λογιστικές ατασθαλίες από τους προμηθευτές και μια προσπάθεια για να την ξεγελάσουν, διέκοψε την συνεργασία της μαζί τους και συνεργάστηκε με το εργοστάσιο ζωοτροφών της ΣΠΕ Αλληλεγγύης στην Αραδίππου. Είναι θέση της μητέρας της ότι από την μέρα που ανάλαβε η ίδια την δουλειά του πατέρα της μέχρι και τον Ιανουάριο του 2014 που διέκοψε με την ΣΟΠΑΖ, δεν είχε κανένα οφειλόμενο σε αυτούς ποσό. Με την έναρξη της συνεργασίας της μητέρας της με την Σ.Π.Ε. Αλληλεγγύης, διατηρείτο επ' ονόματι της λογαριασμός που ξεκίνησε επί μηδενικής βάσης και με τον κωδικό XXXXXΤΤ
  38. Περαιτέρω τόσο η μητέρα της, όσο και η ίδια, διαπίστωσαν κατά το 2016 ότι σταμάτησε να φαίνεται επί των τιμολογίων της Σ.Π.Ε. Αλληλεγγύης το όνομα τους όπως γινόταν πιο πριν και εκ νέου ξαναφαινόταν στα τιμολόγια τους το όνομα ΣΟΠΑΖ. Όταν διαπίστωσε η μητέρα της την εξέλιξη αυτή, σταμάτησε κάθε συνεργασία μαζί τους, επειδή δεν εμπιστευόταν τον οργανισμό ΣΟΠΑΖ καθόλου. Μέχρι και περί τα τέλη του 2015, το χρεωστικό υπόλοιπο που παρουσίαζε ο επ' ονόματι της λογαριασμός της Σ.Π.Ε. Αλληλεγγύης ήταν το εκάστοτε τρέχον χρεωστικό υπόλοιπο και παραπέμπει στο τεκμήριο 10, όπου φαίνεται ότι στις 30/12/2015 το υπόλοιπο της μητέρας της ήταν €6,299,77 και το οποίο στο τεκμήριο 7 μεταφέρθηκε με ημερομηνία 01/11/2015 και 01/12/
  39. Το οποίο φυσικά και είναι λανθασμένη μεταφορά. Εν πάση περιπτώσει όμως το συγκεκριμένο υπόλοιπο της 30/12/2015, εξοφλήθηκε με απόδειξη ημερομηνίας 15/01/2016 για το ποσό των €3070,00, με απόδειξη ημερομηνίας 27/01/2016 ποσό €760,00, με απόδειξη ημερομηνίας 30/01/2016 για ποσό €1410,00 και με την απόδειξη ημερομηνίας 28/02/2016 για το ποσό των €1050,
  40. Φαίνεται ξεκάθαρα από το τεκμήριο 7, ότι στις 02/09/2015 μεταφέρθηκε χρέωση του λογαριασμού της μητέρας της που διατηρούσε στην Σ.Π.Ε. Αλληλεγγύης, ισχυριζόμενο υπόλοιπο του οργανισμού ΣΟΠΑΖ. Η μητέρα της μέχρι και το τέλος του 2015 με αρχές του 2016, αγνοούσε την εξέλιξη αυτή και συνέχισε να πληρώνει τα υπόλοιπα της στην Σ.Π.Ε. Αλληλεγγύης. Στη συνέχεια αφού εκφράζει την έκπληξη της για τον χρόνο που παρήλθε μέχρι να κινηθούν νομικά εναντίον της μητέρας της, αναφέρει τα εξής.
  41. Από έλεγχο που διενήργησε στο αρχείο της μητέρας της, βρήκε τα έντυπα του τεκμηρίου Α προς Αναγνώριση (εν συνεχεία τεκμ.21). Από τον έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι το τιμολόγιο με τους λήγοντες τρεις αριθμούς 799, εισπράχθηκε δύο φορές από τους ενάγοντες, γεγονός το οποίο διαπιστώνεται και από το τεκμήριο
  42. Περαιτέρω από την δήλωση της κυρίας Ιωάννου (ΜΕ2) και συγκεκριμένα από την παράγραφο 16, ερεύνησε και διαπίστωσε ότι οι συγκεκριμένες επιταγές που αναφέρονται στον πίνακα, έχουν εξοφληθεί με τις αποδείξεις 28, 51, 55, 56, 60, 61, 67, 70 72, 75 και 78 του τεκμηρίου
  43. Από τις ως άνω αποδείξεις διαφαίνεται ότι οι πληρωμές γίνονταν εις αντικατάσταση των επιταγών που αναφέρονται στην παράγραφο 16 της Γραπτής Δήλωσης της κυρίας Ιωάννου (ΜΕ2).
  44. Μελετώντας τα τιμολόγια του τεκμηρίου 14, διαπίστωσε ότι στα τιμολόγια αυτά συμπεριλαμβάνονται και τα τιμολόγια του τεκμηρίου 3 που παρουσίασαν αποδείξεις εξόφλησης τους και διερωτάται για πιο λόγο οι ενάγοντες ξανά παρουσίασαν τα ίδια τιμολόγια και για πιο λόγο οι ενάγοντες δεν είναι σε θέση να προσδιορίσουν ποια είναι τα ισχυριζόμενα κατά την άποψη τους οφειλόμενα τιμολόγια της μητέρας της. Η μητέρα της ουδέποτε στις διάφορες πληρωμές της δεν διευκρίνισε την πληρωμή και εξόφληση κάποιου συγκεκριμένου τιμολογίου. Ανέκαθεν οι πληρωμές της γίνονταν έναντι του τρέχοντος οφειλόμενου υπολοίπου της.
  45. Στο τεκμήριο 7, φαίνεται ότι με ημερομηνία 01/11/2015 και 01/12/2015 μεταφέρθηκε το υπόλοιπο της μητέρας της στη ΣΠΕ Αλληλεγγύης. Η μεταφορά με ημερομηνία 02/09/2015 ως οφειλόμενου ποσού, το ποσό των €45,697,96 είναι εντελώς αυθαίρετο και δεν συνάγεται από κανένα στοιχείο που έχουν στα χέρια τους. Η κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 7, αποστάληκε στη μητέρα της περί τα μέσα Ιανουάριου του 2017 και ήταν η πρώτη φορά που έλαβαν γνώση ότι οι ενάγοντες διεκδικούν από την μητέρα της το πιο πάνω ποσό. Λίγες μέρες αργότερα, αρχές Φεβρουάριου του 2017, της επιδόθηκε και επιστολή από τους δικηγόρους των εναγόντων. Θεωρεί ότι το τεκμήριο 7, σκόπιμα κατασκευάστηκε από τους ενάγοντες για να ξεκινήσουν δικαστική διαδικασία κατά της μητέρας της. Η θέση της είναι πως η μητέρα της ουδέποτε ενημερώθηκε και συνεπώς ουδέποτε συμφώνησε για την συγχώνευση της ΣΠΕ Αλληλεγγύης με τον οργανισμό ΣΟΠΑΖ. Είναι βέβαιο ότι αν η μητέρα της ενημερωνόταν για κάτι τέτοιο θα διέκοπτε άμεσα την συνεργασία της με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης αφού τον οργανισμό ΣΟΠΑΖ δεν τον εμπιστευόταν καθόλου και γι' αυτό άλλωστε διέκοψε και την συνεργασία μαζί τους τον Ιανουάριο του
  46. Όταν δε διακόπηκε η συνεργασία της μητέρας της με τον οργανισμό ΣΟΠΑΖ αρχές του 2014, δεν υπήρχε οφειλόμενο υπόλοιπο. Ως προς την αναφορά της για είσπραξη του ίδιου τιμολογίου 2 φορές και άλλες ατασθαλίες, αναφέρθηκε σε διάφορα τεκμήρια κατ' αρχήν στο πρώτο τιμολόγιο με αριθμό 1 στο Τεκμήριο
  47. Αυτό έχει ημερομηνία 12.9.07 και όπως τους έχουν πει δεν συμπεριλήφθηκε στην κατάσταση λογαριασμού του 2007 και ήρθαν 1.1.08 να βάλουν αυτό το υπόλοιπο, ως τιμολόγιο που δεν μεταφέρθηκε γιατί ήταν τοις μετρητοίς. Γιατί αυτό το τιμολόγιο να μην μπει στην κατάσταση αφού ήταν από τον Σεπτέμβρη του '07 και να έρθει να συμπεριληφθεί 1.1.08; Για το τιμολόγιο αυτό η μητέρα της δεν γνώριζε καν την ύπαρξη του. Παρέπεμψε επίσης στο Τεκμήριο 6, ημερομηνίας 12.3.08, όπου η μητέρα της με μια επιταγή €12230 εξοφλά όλο το
  48. Αυτό το τιμολόγιο παραμένει εκτός αυτής της πληρωμής. Η μητέρα της δεν γνώριζε ποτέ την ύπαρξη αυτού του τιμολογίου και είναι το τιμολόγιο το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε στο Τεκμήριο 17 στην κατάσταση λογαριασμού. Αφού όντως ήταν ανεξόφλητο από τον Σεπτέμβρη, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007 έπρεπε να συμπεριληφθεί σε μια κατάσταση και όχι να εντοπιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο και να έρθει να μπει στην κατάσταση του
  49. Δεν είναι υπαρκτό τιμολόγιο. Ακόμη παρέπεμψε στο Τεκμήριο 7, ημερομηνίας 22 Φεβρουαρίου του
  50. Υπάρχει ένα τιμολόγιο με το ποσό των €1056,
  51. Το συγκεκριμένο τιμολόγιο πληρώθηκε από τη μητέρα της μαζί με 2 άλλα, σύνολο 3 τιμολόγια. Η μητέρα της αμέσως μετά που έκδωσε επιταγή, πλήρωσε τα 3 τιμολόγια, εντόπισε ότι για το συγκεκριμένο τιμολόγιο δεν είχε παραλάβει το εμπόρευμα. Αμέσως κάλεσε την εταιρεία ΣΟΠΑΖ. Η εταιρεία άμεσα προχώρησε σε έκδοση πιστωτικής σημείωσης και αφαίρεσε από τον λογαριασμό της το τιμολόγιο. Παραδέχτηκε το λάθος της και αφαίρεσε το τιμολόγιο από τον λογαριασμό της. Το συγκεκριμένο τιμολόγιο είναι υπογραμμένο από 2 άτομα της εταιρείας. Τα 3 τιμολόγια στα οποία κάνει αναφορά κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  52. Η κυρία Ιωάννου στη γραπτή της δήλωση αναφέρει ότι γι' αυτές τις πιστωτικές σημειώσεις που έγιναν σε αυτό το τεκμήριο, έγινε απλά ένα λάθος. Δεν ήταν απλά ένα λάθος. Έπρεπε να το εντοπίσει ο ίδιος ο πελάτης, να τους το επισημάνει για να έρθουν να της βγάλουν πιστωτική σημείωση και να αφαιρέσουν το τιμολόγιο. Δηλαδή αν η γυναίκα δεν το εντόπιζε, δεν θα μπορούσαν να επιστραφούν τα χρήματα της πίσω. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σε πιο κάτω ημερομηνίες, με το τιμολόγιο ημερομηνίας 8 Μαρτίου, υπάρχει πιστωτική σημείωση 9 Μαρτίου, με ποσό €969,
  53. Είπε περαιτέρω ότι το Τεκμήριο 10, ημερομηνία 30 Οκτωβρίου του 2015, για το ποσό των €2930, είναι απόδειξη είσπραξης €2930 στα δεξιά της σελίδας και εξοφλούνται 2 τιμολόγια, το 5798 και το 5799 (τεκμ.20). Παραπέμπει επίσης στην ημερομηνία 9.11.15 και στην απόδειξη είσπραξης με ποσό €2516, στα δεξιά της σελίδας, εξόφληση τιμολογίων 5799, ξανά το ίδιο τιμολόγιο. Επισημαίνει ότι στην πρώτη πληρωμή, €2930 γίνεται πλήρης εξόφληση του τιμολογίου 5799, άρα δεν μπορεί να θεωρηθεί στη δεύτερη πληρωμή ότι ήταν έναντι του πρώτου τιμολογίου. Έγινε πλήρης εξόφληση. Αν προσθέσουμε τα 2 τιμολόγια, τα 2 οφειλόμενα τιμολόγια είναι το ποσό των €
  54. Οπόταν έβγαλαν μια δεύτερη απόδειξη και είσπραξαν το ίδιο τιμολόγιο 2 φορές από την κυρία Μαργαρίτα. Ως προς το Τεκμήριο 21 (αρχικά Τεκμήριο Α προς αναγνώριση), ανέφερε ότι η πρώτη απόδειξη, το πρώτο έντυπο παραλαβής χρημάτων που είναι το 44927, αναφέρει την εξόφληση 3 τιμολογίων και τα τιμολόγια που αναφέρονται εκεί είναι τα τιμολόγια του Τεκμηρίου
  55. Στο δεύτερο έντυπο και το τρίτο έντυπο παραλαβής χρημάτων βλέπουμε να εισπράσσεται, όπως έχει πει προηγουμένως, διπλά το τιμολόγιο
  56. Δεν υπήρχε περίπτωση η μητέρα της να μπορέσει να τους πει "εξοφλάτε μου σήμερα", καθώς ήταν στη φάρμα, τιμολόγιο δεν είχε μπροστά της, εξοφλάτε μου το 5799 ή να δώσει αρίθμηση. Για την εξόφληση του υπολοίπου της 30/12/15 της ΣΠΕ Αλληλεγγύης, είπε ότι είναι στο Τεκμήριο 7, ημερομηνία 15.1.16, €3070, ημερομηνίας 27.1.16, €760 ευρώ, ημερομηνίας 30.1.16, €1410 και ημερομηνία 28.2.16, €1050 ευρώ. Τα ποσά αυτά συμποσούμενα εξοφλούν το υπόλοιπο της μητέρας της εις την ΣΠΕ Αλληλεγγύης. Οι 4 αυτές επιταγές εξοφλούν ακριβώς το ποσό της οφειλής €6299,77 στη ΣΠΕ Αλληλεγγύης. Αναφορικά με το Τεκμήριο 7 είπε ότι αυτό ξεκινά με υπόλοιπο εκ μεταφοράς μηδέν και η πρώτη χρέωση που υπάρχει είναι στις 2.9.15 για το ποσό των €45.697,
  57. Αυτό για την ίδια σημαίνει ότι δεν υπήρχε υπόλοιπο εκ μεταφοράς και τούτο το υπόλοιπο ήρθε που το πουθενά και βρέθηκε σε αυτήν την κατάσταση. Ως προς την αναφορά της ΜΕ2 ότι στην παρούσα περίπτωση λανθασμένα οι ενάγοντες εξοφλούσαν τα παλαιότερα τιμολόγια και κατατέθηκαν ως ανεξόφλητα τα πιο πρόσφατα, ανέφερε ότι το δικό της συμπέρασμα είναι ότι οι Ενάγοντες λένε εξοφλούσαν παλαιότερα τιμολόγια. Από τη στιγμή που οι Ενάγοντες εξοφλούσαν παλαιότερα τιμολόγια, εξυπακούεται ότι θα έμεναν απλήρωτα τα πιο πρόσφατα τιμολόγια. Τα πιο πρόσφατα τιμολόγια, τιμολόγια για ενάμιση χρόνο παρουσιάστηκαν στο Τεκμήριο 3 και παρουσίασαν αποδείξεις εξόφλησης για όλα τα τιμολόγια. Πώς είναι δυνατό να λέει ότι εξοφλούνταν τα παλαιότερα και δεν είναι τα πρόσφατα που οφείλει η μητέρα της; Και η μητέρα της δεν ήταν σε θέση να τους επισημάνει ποια τιμολόγια εξοφλά. Για τις επιταγές που ανέφερε η ΜΕ2 ότι ακυρώθηκαν (βλ. την παράγραφο 16 του τεκμ.13), είπε ότι οι επιταγές αυτές αντικαταστάθηκαν όλες με μετρητά και μια επιταγή. Παρόλο που η ΜΕ2 εδώ αναφέρει ότι χρεώθηκε ο λογαριασμός, αυτό σημαίνει, όταν λέει χρεώθηκε μόνο ο λογαριασμός και δεν πιστώθηκε ξανά, σημαίνει ότι αυτές οι επιταγές αξίας 30 χιλιάδων και κάτι σημαίνει ότι συμπεριλαμβάνονται στο οφειλόμενο ποσό. Κάτι για το οποίο ρωτήθηκε στο προηγούμενο Δικαστήριο η ΜΕ2 και η αρχική της θέση ήταν ότι αυτές οι επιταγές ναι συμπεριλαμβάνονται στο οφειλόμενο ποσό. Οι επιταγές αυτές εξοφλήθηκαν όλες και μπορούμε να το δούμε στο Τεκμήριο 14, στις αποδείξεις, υπάρχουν οι αριθμήσεις 28, 51, 55, 56, 60, 61, 67, 70, 72, 75, 78, όλες αυτές οι 30 χιλιάδες εξοφλήθηκαν. Κατά την αντεξέταση της συμφώνησε κατ'αρχήν ότι η Εναγόμενη συνεργαζόταν με τον ΣΟΠΑΖ μέχρι τον Γενάρη του
  58. Στη συνέχεια είπε ότι η εναγόμενη κατά τη συνεργασία με τον ΣΟΠΑΖ πλήρωνε τόσο με μετρητά όσο και με επιταγές. Οι επιταγές θεωρεί ότι εκδίδονταν σε διαταγή του ΣΟΠΑΖ. Σε υποβολή δε ότι γνωρίζει τόσο η ίδια όσο και η εναγόμενη ότι το ΣΟΠΑΖ είναι το ίδιο πρόσωπο με τους Ενάγοντες, έδωσε καταφατική απάντηση. Ακολούθως είπε ότι το τηλέφωνο με αριθμό XXXXX2303 ανήκει στην μητέρα της και πως απ' όσο ξέρει ανήκε πάντοτε στη μητέρα της αυτός ο αριθμός τηλεφώνου. Ανέφερε δε ότι δεν γνωρίζει πριν αναλάβει τη φάρμα του πατέρα της το 2009 πώς πλήρωναν. Μπορεί να ήταν μετρητά. Στη συνέχεια της υποδείχθηκε και αναγνώρισε την επιταγή της ΣΠΕ Ξυλοφάγου ημερομηνίας 10.11.07 (βλ. και Τεκμήριο 17), η οποία είναι επιταγή της μητέρας της και φαίνεται ότι είναι ίδια με αυτή που γράφει στο τεκμ.17 (check information αναφορικά με την επιταγή υπ' αριθμό 01171971 έγινε Τεκμήριο 23). Σε ερώτηση αν συμφωνεί ότι στο Τεκμήριο 11 και Τεκμήριο 6 αναγράφεται ο ίδιος κωδικός λογαριασμού και το ίδιο όνομα πελατών, έδωσε καταφατική απάντηση, ενώ σε υποβολή που ακολούθησε ότι η φάρμα ανήκε και στη XXXXX και στον XXXXX Ττοφαλλή από πριν το 2009, δηλαδή πριν αποβιώσει ο πατέρας της, απάντησε ότι η φάρμα ήταν του πατέρα της, άρα διαφωνεί. Η μητέρα της βοηθούσε μόνο στις χειρωνακτικές εργασίες της φάρμας. Εκείνο που γνωρίζει είναι ότι η μητέρα της δεν είχε να κάμει καθόλου με τα τιμολόγια. Τα τιμολόγια όλα τα έλεγχε ο πατέρας της. Δεν ξέρει αν υπάρχει κάποια συμφωνία, κάτι που να υπόγραψαν σε ποιου το όνομα θα εκδίδονταν τα τιμολόγια. Συνέχισαν να έχουν το ίδιο όνομα, ακόμη και μετά τον θάνατο του. Με δεδομένη τη θέση της (βλ. και την παράγραφο 2 της γραπτής τη δήλωσης), ότι μέχρι και τον Γενάρη του 2014 η μητέρα της συνεργαζόταν με τον ΣΟΠΑΖ και διέκοψε έκτοτε τη συνεργασία και δεν όφειλε κανένα ποσό στον ΣΟΠΑΖ, της υποδείχθηκαν οι αποδείξεις του Τεκμηρίου 14, αριθμός 122 και 123, είναι οι 2 τελευταίες αποδείξεις και συμφώνησε ότι αυτά τα ποσά καταλήγουν στον ΣΟΠΑΖ μετά τον Γενάρη του '
  59. Διαφώνησε όμως ότι με τη διακοπή της συνεργασίας της μητέρας της με τον ΣΟΠΑΖ τον Γενάρη του '14 υπήρχε οφειλόμενο υπόλοιπο, λέγοντας ότι δεν ξέρει γιατί υπάρχουν αυτές οι 2 αποδείξεις και δεν γνωρίζει τι παρουσιάστηκε στη μητέρα της μετά τον Γενάρη του '14, αν παρουσιάστηκε κάτι και της είπαν ότι υπάρχει κάτι οφειλόμενο και πρέπει να το εξοφλήσει. Δεν ξέρει τι έγινε από την περίοδο που διέκοψε τη συνεργασία μέχρι τις ημερομηνίες των αποδείξεων ή αν προέκυψε καμιά άλλη αγορά μέσα σε εκείνην την περίοδο, από τον Γενάρη μέχρι την ημερομηνία των 2 αποδείξεων. Ερωτήθηκε για το Τεκμήριο 14 που έχουν παρουσιάσει και το οποίο αφορά τιμολόγια της περιόδου από το 2007 μέχρι το 2014, όπου ήταν η συνεργασία ΣΟΠΑΖ με τη μητέρα της, αν υπάρχουν τιμολόγια τα οποία δεν αποδέχονται και απάντησε καταφατικά. Σε ερώτηση όμως ποια είναι αυτά είπε ότι δεν γνωρίζει γιατί μέσα σε αυτό το Τεκμήριο 14 υπάρχουν όλα τα 45 τιμολόγια του Τεκμηρίου 3 και διερωτάται γιατί αφού παρουσίασαν όλες τις αποδείξεις που βρίσκονται σε αυτά τα τιμολόγια, δεν μπορούν να τους επισημάνουν ποια είναι τα απλήρωτα τιμολόγια από εδώ; Γιατί ξαναπαρουσιάστηκαν τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 3; Ακολούθως στην υποβολή ότι παρουσιάστηκαν όλα τα τιμολόγια του τεκμηρίου 6, όλες οι αποδείξεις και όλες οι ακυρώσεις για να αποδειχθεί το οφειλόμενο υπόλοιπο και δεν έγινε επιλογή ποια ήταν ανεξόφλητα, παρουσιάστηκαν όλα, ώστε να τους δοθεί η ευχέρεια να πουν ποια από αυτά τα τιμολόγια δέχονται ή όχι, ανέφερε ότι (οι ενάγοντες) εκτύπωσαν ότι είχαν μέσα στο σύστημα και αναμένουν από τους ίδιους να τους υποδείξουν. Διερωτήθηκε δε γιατί δεν μπορούν να τους πουν τι ακριβώς τους οφείλουν. Δεν μπορούν να τους πουν ότι οφείλουν το τιμολόγιο το 1, το 2, το 3; Για το κατά πόσο μπορούσε να κάνει έρευνα και να δει ποια τιμολόγια δέχονται και ποια τιμολόγια είναι εξοφλημένα, είπε ότι δεν το ερεύνησε γιατί βρήκε ατασθαλίες με τιμολόγια υπογραμμένα κανονικά από την εταιρεία, από 2 άτομα συγκεκριμένα υπογραμμένο τιμολόγιο το οποίο μόλις το εντόπισε η μητέρα της αφαιρέθηκε αμέσως από τον λογαριασμό, οπόταν και αυτά τα τιμολόγια που μπορεί να είναι και υπογραμμένα πάλι, μπορεί να είναι πλαστά τιμολόγια. Δεν αποδέχεται αυτή τη δέσμη τιμολογίων. Απλά δεν είναι σε θέση να πει το νούμερο 1, 2, 3 αν αποδέχεται. Αν της δοθεί χρόνος δεν ξέρει αν μπορέσει να εντοπίσει ποια από τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 14 αποδέχεται και ποια όχι. Δεν ήταν υποχρεωμένη να κρατά αρχεία τόσο παλιά. Οι ίδιοι επέλεξαν να παρουσιάσουν ένα απόσπασμα της συνεργασίας και δεν ξέρει γιατί. Η ίδια δεν είναι σε θέση να πει ποια τιμολόγια του Τεκμηρίου 14 αποδέχεται και ποια όχι. Σε άλλο σημείο είπε ότι τα τιμολόγια σίγουρα του Τεκμηρίου 3 ισχύουν και παρουσιάστηκαν οι αποδείξεις. Από τα υπόλοιπα τιμολόγια κάποια ισχύουν και κάποια δεν ισχύουν. Δεν τα έχει μελετήσει και απλά έκανε μια πρόσθεση του συνόλου των τιμολογίων για να ελέγξει ότι η γραπτή τους δήλωση ήταν σωστή. Για τον ισχυρισμό στη γραπτή της δήλωση, στην παράγραφο 4, ότι αγνοούσαν την εξέλιξη με την οποία μέρος των δραστηριοτήτων της ΣΠΕ συγχωνεύτηκε με τον ΣΟΠΑΖ το 2015 και το διαπίστωσαν το 2016, είπε ότι την πήρε τηλέφωνο η μητέρα της και της είπε ότι εμφανίστηκε για πρώτη φορά το όνομα ΣΟΠΑΖ. Το διαπίστωσε περί τα τέλη του 2015 με αρχές του
  60. Τότε της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 21, ημερομηνίας 17 Σεπτεμβρίου και 29 Σεπτεμβρίου, και αφού προηγουμένως συμφώνησε ότι αυτές οι αποδείξεις έχουν εκδοθεί από τον ΣΟΠΑΖ, ακολούθως της τέθηκε ότι δεν αγνοούσαν τουλάχιστον τον Σεπτέμβριο του 2015 ότι η ΣΠΕ συγχωνεύτηκε με τον ΣΟΠΑΖ. Με τη μάρτυρα ν' απαντά ότι δεν έγινε όμως καμία ενημέρωση στην κυρία XXXXX ότι αποδέχεται να συνεχίσει, ότι έγινε συγχώνευση, να υπογράψει κάποιο έγγραφο το οποίο να λέει αποδέχομαι ότι η εταιρεία ΣΠΕ Αλληλεγγύης συγχωνεύτηκε με την εταιρεία ΣΟΠΑΖ, αποδέχεται να συνεχίσει τη συνεργασία μαζί τους, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Η συνεργασία της συνεχίστηκε μέχρι το 2016, μέχρις ότου μπορέσει να βρει κάποιο προμηθευτή, να προμηθεύεται πλέον τις ζωοτροφές της. Έπρεπε να φύγει σταδιακά από τον οργανισμό ΣΟΠΑΖ της έλεγε η ίδια διότι δεν μπορεί αμέσως να αλλάξει ζωοτροφή των ζώων της, μπορεί να επηρεαστούν τα ζώα. Όμως εξοφλούσε αμέσως τα τιμολόγια για να έχει τον έλεγχο. Με δεδομένη τη θέση της ότι η μητέρα της δεν εμπιστευόταν τον ΣΟΠΑΖ, ερωτήθηκε αν θεώρησε σωστό η μητέρα της να συνεχίσει τη συνεργασία μαζί του μέχρι να βρει άλλον προμηθευτή. Απάντησε πάλιν ότι δεν μπορούσε άμεσα να φύγει από τον ΣΟΠΑΖ, έπρεπε σταδιακά να φύγει, άρχισε να μειώνει τις παραγγελίες μέχρι να τερματίσει τη συνεργασία, αλλά προσπαθούσε σε εκείνο το στάδιο να ελέγξει με ποιο τρόπο γίνονταν ατασθαλίες και μέσα στο τιμολόγιο, στο statement του 2016, που είναι το Τεκμήριο 7, βρέθηκαν τεράστιες ατασθαλίες. Σε εκείνο το στάδιο προσπαθούσε η καημένη να ελέγξει πώς χάνονταν τα λεφτά της. Διαφώνησε ότι έλεγχε τον λογαριασμό κάθε μήνα και ανέφερε ότι απλά ετοίμαζε τα έγγραφα για να τα παραδώσει σε συγκεκριμένο ελεγκτή για να ολοκληρώσει τη διαδικασία των λογιστικών. Η ίδια σε αυτή τη στιγμή άρχισε να ελέγχει και να εντοπίζει αυτές τις ατασθαλίες. Eπίσης ανέφερε ότι η ίδια το μόνο που είχε στην κατοχή της ήταν τιμολόγια και αποδείξεις. Η μητέρα της κάθε 3, 4, 5 τιμολόγια που μαζεύονταν τα εξοφλούσε. Δεν χρειάστηκε ποτέ κατάσταση λογαριασμού από τον ΣΟΠΑΖ και ανέφερε ότι δεν ήρθε ποτέ κοντά της κατάσταση λογαριασμού. Για δικούς της σκοπούς ήτοι στην ετοιμασία που έκανε των βιβλίων και αρχείων της μητέρας της, δεν χρειαζόταν να έχει κατάσταση λογαριασμού και δεν είχε να ελέγξει κάτι αφού δεν υπήρχε υπόλοιπο. Για την αναφορά της ότι στο Τεκμήριο 7, το τιμολόγιο ημερομηνίας 11 Φεβρουαρίου του 2016 με αριθμό XXXXX0697 για ποσό ύψους €1056,23 πληρώθηκε με άλλα 2 τιμολόγια, ερωτήθηκε να δείξει στο Τεκμήριο 7 πού είναι αυτή η πληρωμή, με την μάρτυρα να παραπέμπει στο Τεκμήριο
  61. Στη συνέχεια όμως ανέφερε ότι δεν μπορεί να το εντοπίσει αυτή τη στιγμή, σίγουρα το έχει σημειωμένο και μπορεί να το διευκρινίσει. Πληρώθηκε μαζί με 3 άλλα τιμολόγια ναι, απλά δεν μπορεί τη δεδομένη στιγμή να εντοπίσει την πληρωμή από την κατάσταση λογαριασμού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 21, αποδείξεις ημερ.17.9.15 και 29.9.15, ο ΣΟΠΑΖ διπλοείσπραξε το ποσό του τιμολογίου 5799, συμφώνησε ότι αυτές οι 2 εισπράξεις φαίνονται στο Τεκμήριο
  62. Και συνέχισε λέγοντας ότι οι 2 επιταγές είναι όντως αφαιρεμένες από την κατάσταση λογαριασμού, αναφέρονται όμως οι 2 αποδείξεις στο ίδιο τιμολόγιο, αυτό σημαίνει ότι διπλοπληρώθηκε το τιμολόγιο, διπλοεισπράχθηκε το τιμολόγιο. Εδώ της τέθηκε ότι ο ΣΟΠΑΖ θα διπλοεισέπραττε το τιμολόγιο αν τα λεφτά του τιμολογίου που έλαβε από τη δεύτερη απόδειξη 29.9.15 δεν φαίνονταν στο statement, Τεκμήριο 10, με την μάρτυρα να επιμένει, λέγοντας ότι αυτό το τιμολόγιο το συγκεκριμένο δεν εισπράχθηκε. Οι ενάγοντες λένε δεν εισπράχθηκε αυτό το τιμολόγιο, κάποια άλλα εισπράχθηκαν, ποια είναι αυτά τα άλλα που εισπράχθηκαν; Εισπραχθήκαν κάποια άλλα τιμολόγια με εκείνην την απόδειξη, ποια είναι αυτά τα άλλα τιμολόγια που εισπράχθηκαν και τα οποία δεν αναφέρονται στην απόδειξη; Ίσως είναι τιμολόγια που δεν παρουσιάστηκαν στη μητέρα της και γι΄ αυτό και δεν γραφτήκαν στην απόδειξη ότι εξοφλείται το τάδε και το τάδε τιμολόγιο; Τέλος, της υποβλήθηκε ότι στην απόδειξη του Τεκμηρίου 21, απόδειξη ημερομηνίας 29.9.15, αναγράφεται πάνω ότι το ποσό που έχει δώσει η μητέρα της πάει και έναντι λογαριασμού, όχι μόνο για εξόφληση τιμολογίου και αυτό σημαίνει ότι το ποσό που παρέμεινε από την εξόφληση των ανεξόφλητων τιμολογίων πήγε έναντι του υπολοίπου του λογαριασμού. Η μάρτυρας απάντησε ότι σε αυτήν την απόδειξη αναφέρεται ένα τιμολόγιο που είναι ήδη εξοφλημένο, με την προηγούμενη απόδειξη ακριβώς. Δεν είχε μείνει υπόλοιπο για αυτό το τιμολόγιο το
  63. Αγορεύσεις / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι δύο πλευρές, μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν τύχει σημειώνεται ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων έχουν αναφερθεί στις αγορεύσεις και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση μαρτυρίας XXXXX Αντωνίου (ΜΕ1) Ευθέως αναφέρω ότι η μαρτυρία του για την οφειλή της εναγόμενης και ότι αυτή συνίσταται από τα τιμολόγια τεκμ.3, τα οποία είναι ανεξόφλητα, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Η μαρτυρία του σημειώνεται επί του συγκεκριμένου θέματος είχε ήδη καταρρεύσει κατά την αντεξέταση του, με την παρουσίαση των αποδείξεων είσπραξης τεκμ.11, μέσω των οποίων ακριβώς διαφάνηκε ουσιαστικά ότι σχεδόν όλα τα τιμολόγια που παρουσίασε ως ανεξόφλητα, στην πραγματικότητα είχαν εξοφληθεί. Εν πάση περιπτώσει τούτο επιβεβαιώθηκε αργότερα και από την ΜΕ
  64. Δεν θεωρώ όμως ότι η μαρτυρία του ανωτέρω ήταν επειδή παρουσιάστηκε για να πει ψέματα ή ότι ήταν αποτέλεσμα προσπάθειας του εν πάση περιπτώσει να παραπλανήσει. Ακριβώς, θεωρώ πως όσα ανέφερε ήταν αποτέλεσμα της λανθασμένης διαδικασίας που ακολουθείτο στο λογιστήριο ως εξήγησε η ΜΕ2 και της λανθασμένης εντύπωσης που είχε ο ίδιος ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια ήταν ανεξόφλητα. Από εκεί και πέρα η υπόλοιπη μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Θεωρώ πως ο μάρτυρας κατέθεσε όσα γνώριζε ο ίδιος, και για την πρακτική που ακολουθούσε η εταιρεία (π.χ. για την αποστολή καταστάσεων λογαριασμού στους πελάτες), και είπε την αλήθεια. Κυρίως για το ότι επισκέφθηκε 2 φορές τουλάχιστον την εναγόμενη αρχές του 2015 για να συζητήσουν τη διευθέτηση της οφειλής της, την οποία αναγνώρισε, και ότι γνωρίζει που είναι το σπίτι της, αλλά και ότι του είπε ότι περιμένει να πληρωθεί από την εταιρεία «ΠΙΤΤΑΣ» που παρέδωσε γάλα και μέχρι τότε θα τους έδινε κάποια χρήματα, όπως και έκανε, ν' αναφερθεί ότι ο μάρτυρας κατέθεσε με θετικό τρόπο αυτά τα πράγματα και στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε. Εν πάση περιπτώσει έχει σημασία να τονιστεί ότι η εναγόμενη δεν κατέθεσε και συνεπώς δεν αμφισβήτησε ποτέ ότι έτσι έγιναν τα πράγματα. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στο σύγγραμμα των κ.κ. Ηλιάδη και Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελ. 141-143, και στις αποφάσεις στις υποθέσεις Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία
(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-
  1. XXXXX Ιωάννου (ΜΕ2) Η μάρτυρας αυτή, ανεξάρτητα του ότι προσλήφθηκε στους ενάγοντες από την 01/01/20, διαφάνηκε ότι έχει μελετήσει διεξοδικά τα της συνεργασίας των εναγόντων με την εναγόμενη και όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, καθώς επίσης μίλησε με την οικονομική διευθύντρια των εναγόντων, και ήταν σε θέση να δώσει πειστικές απαντήσεις αναφορικά με την όλη συνεργασία και τα θέματα που της τέθηκαν. Εν πάση περιπτώσει η εντύπωση που σχημάτισα για τη συγκεκριμένη μάρτυρα των εναγόντων ήταν απόλυτα θετική. Αυτή μου έδωσε την εικόνα αξιόπιστης μάρτυρος και ότι αυτή προσπάθησε έντιμα να παραθέσει με ειλικρίνεια ότι γνώριζε για την υπόθεση. Σε καμία περίπτωση δε, προσθέτω, η μαρτυρία της δεν κλονίστηκε εκ της αντεξέτασης της και αντίθετα θεωρώ πως μέσα από τις απαντήσεις της ακριβώς δεν άφησε κανένα κενό, ούτε περιθώρια να αμφισβητηθούν τα λεγόμενα της ή η αξιοπιστία της. Συναφώς αποδέχομαι τη μαρτυρία της. XXXXX Ττοφαλή (ΜΥ1) Η μάρτυρας αυτή, η οποία είναι θυγατέρα της εναγόμενης, δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο απλά και μόνον για να βοηθήσει την μητέρα της και όχι για να πει την αλήθεια. Ότι ήρθε να κάνει είναι ουσιαστικά μέσα από την επιφανειακή μελέτη κάποιων τεκμηρίων να πείσει πως η χρέωση της εναγόμενης ήταν αυθαίρετη και ότι η εναγόμενη δεν οφείλει κανένα ποσό στους ενάγοντες. Καθόλου δεν έπεισε όμως, ενώ στα πλαίσια αυτά η μάρτυρας κατά την κρίση μου κατέθεσε διάφορες εικασίες και προέβαλε γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, αλλά υπέπεσε και σε αντιφάσεις. Πιο συγκεκριμένα:
  2. Κατ' αρχήν θα σημειώσω εδώ ότι η θέση την οποία προέβαλε αρχικά περί μη ενεργής ανάμιξης της μητέρας της στη φάρμα μέχρι το 2009, κρίνεται γενική και αόριστη. Η ίδια εν πάση περιπτώσει φάνηκε ότι δεν είχε γνώση και εν πάση περιπτώσει δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις για το πώς γνωρίζει αυτό το πράγμα και τι είχε υπόψη της όταν το έλεγε. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι σαφές ότι τα στοιχεία την διαψεύδουν. Υπενθυμίζω εδώ ότι ο λογαριασμός αρχικά τηρείτο επ' ονόματι «XXXXX Ττοφαλής-XXXXX», χωρίς να έχει δοθεί οποιαδήποτε πειστική εξήγηση γιατί το όνομα της εναγόμενης εμφανιζόταν στην κατάσταση χωρίς η ίδια να έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στη συνεργασία. Επίσης σημειώνω ότι καμία εξήγηση δεν μπόρεσε να δώσει η μάρτυρας για την ύπαρξη της επιταγής τεκμ.23, η οποία φαίνεται να συνδέεται με το τεκμ.17 (όπως τέθηκε στην μάρτυρα και η ίδια δεν αμφισβήτησε). Παρεμβάλλω ότι το τεκμ.23 είναι επιταγή της ΣΠΕ Ξυλοφάγου ημερ.10/11/07, εκδότης της είναι η εναγόμενη και εκδόθηκε προς ΣΟΠΑΖ Λτδ. Εφόσον λοιπόν η εναγόμενη ασχολείτο μόνον με τις χειρωνακτικές εργασίες της φάρμας μέχρι το 2009 και παρουσιάστηκε ως πρόσωπο που ουσιαστικά δεν είχε καμία εμπλοκή στη συνεργασία με τον ΣΟΠΑΖ, αναμένονταν βέβαια πειστικές εξηγήσεις για την έκδοση της επιταγής αυτής, κάτι που όμως δεν έγινε. Ούτε όμως δόθηκε εξήγηση γιατί σε όλα τα τιμολόγια του τεκμ.14, συμπεριλαμβανομένων και αυτών μέχρι το 2009, εμφαίνεται το προσωπικό τηλέφωνο της μητέρας της. Πως είναι δυνατόν να μην είχε σχέση και ο ΣΟΠΑΖ να είχε στα τιμολόγια σημειωμένο μόνον το δικό της τηλέφωνο ως τηλέφωνο επικοινωνίας;
  3. Η μάρτυρας ανέφερε ότι ο λόγος που η μητέρα της διέκοψε τη συνεργασία της με τον ΣΟΠΑΖ περί τα τέλη του 2013 ήταν οι διάφορες λογιστικές ατασθαλίες που διαπιστώθηκαν και η προσπάθεια να την ξεγελάσουν. Μια θέση που επίσης κρίνεται γενική και αόριστη, βασιζόμενη σε εικασίες της μάρτυρος. Καμία πειστική και συγκεκριμένη μαρτυρία τέθηκε από την πλευρά της εναγόμενης προς απόδειξη αυτών των σοβαρών ισχυρισμών. Σίγουρα, λέγω, το γεγονός ότι εντοπίστηκε λάθος χρέωση τιμολογίων και έγινε διόρθωση δεν μπορεί να σημαίνει ότι γίνονταν ατασθαλίες. Αντίθετα φαίνεται ότι εντοπίζονταν και διορθώνονταν. Πάντως παρενθετικά ν' αναφερθεί ότι δεν έχει σε καμία περίπτωση καταδειχθεί ότι οι όποιες διορθώσεις γίνονταν μετά από επικοινωνία είτε της εναγόμενης είτε της μάρτυρος με τον ΣΟΠΑΖ. Δεν δόθηκε καμία λεπτομέρεια από τη μάρτυρα για να πείσει για τούτη τη θέση της. Εν πάση περιπτώσει να προσθέσω πως ακριβώς ότι προσπάθησε να εκμεταλλευτεί η πλευρά της εναγόμενης, για να εισηγηθεί ατασθαλίες, είναι κάποιες διορθώσεις στο λογαριασμό. Όμως στοιχεία που να αποδεικνύουν διπλές χρεώσεις που δεν διορθώθηκαν δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης η μάρτυρας μίλησε για τιμολόγια που μπορεί να είναι πλαστά. Εκτός βεβαίως του ότι δεν έχει δικογραφηθεί μια τέτοια θέση από την εναγόμενη και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, λέγω ότι σε κάθε περίπτωση τίποτε δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει έστω ότι προκύπτει ένα συζητήσιμο θέμα. Από εκεί και πέρα έχει σημασία να υπενθυμίσω ότι τίποτε συγκεκριμένο δεν τέθηκε στους ΜΕ αλλά κυρίως στην ΜΕ2 για να μπορέσει να τοποθετηθεί. Όμως εδώ θα πρέπει να επισημανθεί, αν και ίσως εκ του περισσού, ότι η πλευρά της εναγόμενης έχοντας μπροστά της όλα τα τιμολόγια που παρουσίασαν οι ενάγοντες ως τιμολόγια που εξέδωσαν για τη συνεργασία τους με την εναγόμενη την περίοδο που καθορίστηκε, φέροντας όλα τα χαρακτηριστικά κανονικά εκδομένων τιμολογίων και με συμπερίληψη σε αυτά του ανάλογου ποσού σε ΦΠΑ, δεν έκανε καμία ουσιαστική κίνηση για αμφισβήτηση της γνησιότητας τους, όπως π.χ. να καλέσει αρμόδιο υπάλληλο του ΦΠΑ για να μαρτυρήσει αν αυτά τα τιμολόγια κατατέθηκαν και αν πληρώθηκε κανονικά ΦΠΑ. Με αυτό υπόψη, έχοντας ενώπιον του το Δικαστήριο όλα αυτά τα τιμολόγια με συγκεκριμένες ημερομηνίες (πριν ανακύψει οιαδήποτε διαφορά), περιγραφή, συμπερίληψη ΦΠΑ κλπ, θεωρώ την αναφορά της μάρτυρος ως εκτός λογικής. Και εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο διερωτάται γιατί η εναγόμενη την ίδια στιγμή που εκτοξεύει μια τόσο σοβαρή κατηγορία περί πλαστών τιμολογίων, δεν προέβη μέχρι σήμερα σε καταγγελία στις αρμόδιες αρχές ή και πιο συγκεκριμένα στην Αστυνομία. Όσον αφορά την εξήγηση που έδωσε προς υποστήριξη της θέσης της για διπλή είσπραξη του τιμολογίου που λήγει σε 5799, τούτη λέγω είναι η εξήγηση που προφανώς κάποιος θα έδινε εκ πρώτης βλέποντας τις δύο πρώτες αποδείξεις του τεκμ.21, ημερ.29/9/15 και 17/9/15 αντίστοιχα. Όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα και ακριβώς τούτο είναι ένα παράδειγμα θεωρώ που δείχνει την επιφανειακή μελέτη των τεκμηρίων από μέρους της μάρτυρος, χωρίς πλήρη και σε βάθος μελέτη της όλης συνεργασίας. Εξάλλου είναι η ίδια που ερωτώμενη ανέφερε ότι δεν προέβη σε έρευνα ποια τιμολόγια δέχονται και ποια όχι και ακόμη ότι δεν έχει μελετήσει τα τιμολόγια του τεκμ.14 και πως αυτό που έκανε ουσιαστικά ήταν απλά να προσθέσει το σύνολο των τιμολογίων για να ελέγξει την γραπτή δήλωση των εναγόντων (μιλούσε προφανώς για αυτή της ΜΕ2). Επαναλαμβάνεται ότι ουσιαστικά οι πληρωμές γίνονταν έναντι λογαριασμού, όπως εξάλλου γίνεται και αναφορά σε μία εκ των αποδείξεων ήτοι στην απόδειξη ημερ.29/09/
  4. Τούτο επιβεβαιώνεται και από την κατάσταση τεκμ.10 όπου φαίνονται αμφότερες οι πληρωμές με τις εν λόγω δύο αποδείξεις, το γεγονός δε ότι ακόμα και μετά που της υποδείχθηκε αυτό το πράγμα επέμενε ότι υπήρξε διπλή είσπραξη του τιμολογίου δείχνει ότι ακριβώς το μόνο που την ενδιέφερε και είχε στο μυαλό της ήταν να πείσει για τις ισχυριζόμενες ατασθαλίες και δεν ήταν σε θέση να δει το θέμα από οποιαδήποτε άλλη οπτική. Πάντως δεν μπορεί εδώ να μην σχολιαστεί παρενθετικά η αντιφατική μαρτυρία της για τα τιμολόγια του τεκμ.
  5. Ανέφερε ότι δεν τα αποδέχεται, χωρίς επαναλαμβάνω να έχει προβεί σε εις βάθος έρευνα, αλλά την ίδια στιγμή λέει ότι η ίδια δεν μπορεί να πει αν αποδέχεται κάποια τιμολόγια του τεκμ.14 ή και ποια αποδέχεται και ποια όχι. Επίσης να προσθέσω ότι την ίδια στιγμή που ζήτησε από τους ενάγοντες να «επισημάνουν» ποια είναι τα απλήρωτα τιμολόγια από αυτά που παρουσιάστηκαν, η ίδια ανέφερε ότι δεν τηρούσε αρχείο από τόσο παλιά. Εν πάση περιπτώσει η θέση ποια είναι τελικά; Υπάρχουν ή όχι απλήρωτα τιμολόγια; Έχω την άποψη ότι αυτό είναι ένα επιπλέον στοιχείο που δείχνει ότι πίστη στα λεγόμενα της και στην υπεράσπιση δεν θα μπορούσε να δοθεί. Περαιτέρω, η μάρτυρας έθεσε, στα ίδια πλαίσια της βασικής της θέσης ανωτέρω, το θέμα της εξόφλησης των επιταγών στις οποίες αναφέρθηκε η ΜΕ2 (βλ. παρ. 16 της δήλωσης της ΜΕ2 τεκμ.13 και τεκμ.15), με τις αποδείξεις 28, 51, 55, 56, 60, 61, 67, 70 72, 75 και 78 του τεκμηρίου
  6. Ευθέως όμως αναφέρεται πως ούτε εδώ προκύπτει κάτι ουσιαστικό. Διότι είναι λογικό, ως εξήγησε εξάλλου και η ΜΕ2, εφόσον γίνονταν πληρωμές με επιταγές οι οποίες τελικά επιστρέφονταν απλήρωτες και γίνονταν μετέπειτα πληρωμές, να είναι καταχωρημένες όλες οι συναλλαγές ήτοι επιταγές που δόθηκαν, επιστροφή τους και νέα πληρωμή. Τέλος, αναφορικά με το τιμολόγιο που ανέφερε στην κυρίως εξέταση της για το ποσό των 1056,23 ευρώ, που αφορούσε εμπόρευμα που ισχυρίστηκε ότι δεν πήρε η μητέρα της, σημειώνεται η αδυναμία της κατά την αντεξέταση της να το εντοπίσει στο τεκμ.7 και η αναφορά της, γενικά και αόριστα, ότι σίγουρα το έχει σημειωμένο και μπορεί να το διευκρινίσει. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω είναι θεωρώ αρκετά για να λεχθεί πως το υπόβαθρο της βασικής θέσης της εναγόμενης έχει καταρρεύσει και οι τεράστιες ατασθαλίες που βρέθηκαν κατά την μάρτυρα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά δικές της αυθαίρετες εικασίες και υπερβολές.
  7. Άλλα σημεία από τη μαρτυρία της που θα ήθελα να επισημάνω, μέσα από τα οποία προκύπτει κατά την κρίση μου ότι δεν υπήρχαν καθαρές θέσεις, αλλά αντίθετα αντιφατικότητα, σύγχυση και διάθεση μη παρουσίασης της αλήθειας, είναι τα εξής: (α) Ανέφερε σε κάποια στιγμή ότι αγνοούσαν την εξέλιξη με τη συγχώνευση της ΣΠΕ Αλληλεγγύης με τον ΣΟΠΑΖ μέχρι το
  8. Η μάρτυρας ακολούθως είπε ότι το διαπίστωσαν τέλη του 2015 με αρχές του 2016, ενώ όταν της υποδείχθηκε το τεκμ.21 και της τέθηκε ότι τουλάχιστον από τον Σεπτέμβριο 2015 ήταν σε γνώση τους το θέμα αυτό, αποφάσισε υπεκφεύγοντας για δικούς της λόγους να πάρει το θέμα αλλού και υποστήριξε ότι δεν έγινε καμία ενημέρωση στην εναγόμενη αν αποδέχεται να συνεχίσει. Από αυτά προκύπτει ότι δεν υπήρχε καθαρότητα στις θέσεις της, ενώ θα πρέπει θεωρώ να σημειώσω ότι εδώ παρατηρήθηκε μια αμηχανία της μάρτυρος, στα πλαίσια της προσπάθειας της θεωρώ να αναδιπλωθεί και να μην φανεί ότι δεν έλεγε την αλήθεια. (β) Επίσης, στην κυρίως εξέταση της είπε ότι μόλις η μητέρα της διαπίστωσε το 2016 ότι δεν αναγραφόταν πλέον στα τιμολόγια η ΣΠΕ Αλληλεγγύης αλλά ο ΣΟΠΑΖ σταμάτησε αμέσως τη συνεργασία μαζί τους γιατί δεν τους είχε εμπιστοσύνη. Κατά την αντεξέταση της φάνηκε όμως ότι τα πράγματα δεν ήταν έτσι και πως η συνεργασία στην πραγματικότητα συνεχίστηκε. Η εξήγηση της μάρτυρος ήταν ότι το έκανε μέχρι να βρει άλλον προμηθευτή και έπρεπε να φύγει σταδιακά από τον οργανισμό ΣΟΠΑΖ διότι δεν μπορεί αμέσως να αλλάξει ζωοτροφή των ζώων της αφού μπορεί να επηρεαστούν τα ζώα. Εκτός βεβαίως του ότι η τελευταία αυτή θέση της αντιφάσκει με την θέση πιο πάνω ότι αμέσως σταμάτησε τη συνεργασία λόγω μη ύπαρξης εμπιστοσύνης, η μάρτυρας ουδόλως έπεισε με τα λεγόμενα της και θεωρώ ότι η τελευταία θέση που προέβαλε ήταν μια εκ των υστέρων σκέψη, υπό το φως και των όσων προέκυψαν με τη μετακίνηση της ημερομηνίας που ισχυρίστηκε αρχικά για την πληροφόρηση της συγχώνευσης (βλ. το σημείο (α) αμέσως πιο πάνω). Πως είναι δυνατόν να συνέχισε ουσιαστικά για περισσότερο από έναν χρόνο την συνεργασία με τους ενάγοντες, δηλ. μέχρι τον Δεκέμβριο 2016, ενώ την ίδια στιγμή δεν είχε καμία εμπιστοσύνη σε αυτούς; Δεν βρίσκω εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας δοθεί καμία εξήγηση γιατί απαιτήθηκε περισσότερο από ένα χρόνο για να βρει άλλον προμηθευτή, καμία λογική στη θέση της. (γ) Ακόμη επισημαίνω την αδυναμία της μάρτυρος να εξηγήσει, με δεδομένη τη θέση της ότι τον Γενάρη του 2014 που η εναγόμενη διέκοψε τη συνεργασία με τον ΣΟΠΑΖ δεν όφειλε κανένα ποσό, την ύπαρξη των 2 τελευταίων αποδείξεων του Τεκμηρίου 14, αριθμός 122 και 123, όπου φαίνεται πληρωμή ποσών στον ΣΟΠΑΖ μετά τον Γενάρη του
  9. Η μάρτυρας επέλεξε και εδώ, υπεκφεύγοντας από την ουσία, να καταφύγει σε γενικές και αόριστες αναφορές χωρίς να πείσει. Είπε συγκεκριμένα ότι δεν ξέρει γιατί υπάρχουν αυτές οι 2 αποδείξεις και δεν γνωρίζει τι παρουσιάστηκε στη μητέρα της μετά τον Γενάρη του 2014, αν παρουσιάστηκε κάτι και της είπαν ότι υπάρχει κάτι οφειλόμενο και πρέπει να το εξοφλήσει και δεν ξέρει τι έγινε από την περίοδο που διέκοψε τη συνεργασία μέχρι τις ημερομηνίες των αποδείξεων ή αν προέκυψε καμιά άλλη αγορά μέσα σε εκείνην την περίοδο, από τον Γενάρη μέχρι την ημερομηνία των 2 αποδείξεων. Εν πάση περιπτώσει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες πληρωμές έγιναν έναντι κάποιων συναλλαγών και όχι προς εξόφληση τους, άρα ούτως η άλλως η θέση που προσπάθησε να προωθήσει ούτως ή άλλως καταρρίπτεται. (δ) Τέλος, να πω και το εξής. Η άρνηση της ότι έπαιρναν καταστάσεις λογαριασμού από τους ενάγοντες έρχεται σαφώς σε αντίφαση με τη θέση της ότι εντόπιζαν ατασθαλίες και υπερχρεώσεις και μιλώντας με τους ενάγοντες οι τελευταίοι τις διόρθωναν. Αν δεν είχε καταστάσεις λογαριασμού και η ίδια το μόνο που έκανε, ως ισχυρίστηκε, ήταν να περνά τιμολόγια και αποδείξεις, πως εντόπιζε τις ατασθαλίες και ζητούσε να διορθωθούν. Εν πάση περιπτώσει είναι με αναφορά και στην κατάσταση του 2016 που εντόπισε τις τεράστιες ατασθαλίες (δική της έκφραση), θεωρώ δε ότι αυτή η θέση της προβλήθηκε γιατί έτσι θεωρούσε πως βοηθούσε την υπόθεση της μητέρας της και όχι επειδή έτσι ήταν τα πράγματα. Πάντως πριν κλείσω θα πρέπει να παρατηρήσω ότι η θέση της πιο πάνω ούτως ή άλλως έρχεται σε αντίθεση και με τις δικογραφημένες θέσεις της εναγόμενης, η οποία αναφέροντας για παράδειγμα στην παράγραφο 10 της Υπεράσπισης ότι «διαπίστωσε ότι σε διάφορες ημερομηνίες ο λογαριασμός που διατηρείτο επ'ονόματι της χρεωνόταν .», στην παράγραφο 11 ότι πλήρωνε «μια φορά τον μήνα προς εξόφληση του υπολοίπου του λογαριασμού ολόκληρης της περιόδου που εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο» και στην παράγραφο 16 ότι «το αξιούμενο υπόλοιπο εμφανίστηκε πολύ μεταγενέστερα στις καταστάσεις λογαριασμών των εναγόντων..», θεωρώ πως ακριβώς επιβεβαιώνει γνώση περί της κατάστασης λογαριασμού και άρα την λήψη της. Εξάλλου να υπενθυμίσω ότι καταστάσεις λογαριασμού κατατέθηκαν και μέσω της Υπεράσπισης (τεκμ.10 και 12), κάτι που δείχνει βεβαίως ότι η εναγόμενη είχε στην κατοχή της αυτές τις καταστάσεις. Εν κατακλείδι, η μαρτυρία της ΜΥ1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αναξιόπιστη και απορρίπτεται. Η θέση της εναγόμενης ότι οι ενάγοντες είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο. Πριν προχωρήσω περαιτέρω, θεωρώ ορθό να ασχοληθώ με την συγκεκριμένη εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγόμενης (βλ. σελ.1-2 της γραπτής του αγόρευσης). Πρόκειται για θέση σημειώνω που ως εμφαίνεται και στην εισαγωγή της παρούσας ανωτέρω αποτελεί μια βασική θέση της υπεράσπισης. Αν και οφείλω να παρατηρήσω ότι αντίθετη θέση υποστήριξε η ΜΥ1 στη μαρτυρία της, η οποία σε υποβολή ότι γνωρίζει τόσο η ίδια όσο και η εναγόμενη ότι ο ΣΟΠΑΖ είναι το ίδιο πρόσωπο με τους ενάγοντες έδωσε καταφατική απάντηση. Το γεγονός δε ότι η πλευρά της εναγόμενης επιμένει στη θέση της αυτή ανεξάρτητα της εν λόγω απάντησης της μάρτυρος δείχνει σαφώς μη καθαρές θέσεις και αναξιοπιστία της υπεράσπισης. Σε κάθε περίπτωση όμως, και ανεξάρτητα των πιο πάνω, η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Διότι με βάση: - Το πιστοποιητικό εγγραφής του Εφόρου Συνεργατικών, τεκμ.2 (καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από την πλευρά της εναγόμενης ότι η εγγραφή ακυρώθηκε - βλ. και άρθρο 11 του Ν.22/1985), - Tη μαρτυρία του ΜΕ1 που εργάζεται στους ενάγοντες και ανέφερε ότι πρόκειται για εταιρεία που έχει 60 χρόνια ζωής συνεχόμενα, - Tη μαρτυρία της ΜΕ2 που επίσης εργάζεται στους ενάγοντες ως υπεύθυνη του λογιστηρίου τους και ανέφερε ότι : «Είναι μια οντότητα που γράφτηκε, είναι γραμμένη σήμερα στο Φ.Π.Α, είναι μια συνεχιζόμενη οντότητα, δεν έπαψε ποτέ τις εργασίες της, τα έγγραφα της είναι αποδεκτά τόσο σε κυβερνητικούς οργανισμούς ενώ δεν έχει οποιαδήποτε, δεν είχε ποτέ οποιαδήποτε θέματα είτε με τα έγγραφα της είτε με τις καταστάσεις της. Χρησιμοποιεί ένα πολύ αξιόπιστο λογιστικό σύστημα, το ΒS1 και θεωρώ ότι δεν έχει οποιοδήποτε, δεν είχε ποτέ οποιοδήποτε πρόβλημα για να αποδείξει ότι είναι μια νόμιμη οντότητα. », και - το γεγονός ότι η εταιρεία εκδίδει τιμολόγια και τηρεί καταστάσεις λογαριασμού, εις τα οποία υπάρχουν τα πλήρη στοιχεία της και σημειωμένα τόσο αριθμός φορολογικού μητρώου όσο και αριθμός εγγραφής στο ΦΠΑ, προκύπτει ότι ηγέρθη μαχητό νομικό τεκμήριο κανονικότητας το οποίο δεν αντικρούστηκε και αποδεικνύεται η ύπαρξη της ενάγουσας εταιρείας (βλ. σχετικά ΕΔΑΞΥΛ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ν. Ανδρέας Αγαθοκλέους Πολιτική ΄Εφεση 9138, ημερομηνίας 18.12.96, LIOUFIS AND CO LTD v. Ανδρονίκου κ.α., Πολιτική ΄Εφεση 8767, ημερομηνίας 17.07.96, K.N.G. AUTOPARTS LTD v. Μιχάλη Ιωάννου, Πολιτική Έφεση 8872, ημερομηνίας 25.06.96 και UNION DES COOPERATIVES v. 1.APAK AGRO INDUSTRIES LTD κ.α., Πολιτική Έφεση 9476, ημερομηνίας 20.03.98). Δεν μου διαφεύγει βεβαίως ότι η ονομασία των εναγόντων δεν είναι ακριβώς ως εμφαίνεται στον τίτλο της αγωγής ή και της παρούσας. Το κανονικό όνομα των εναγόντων είναι Συνεργατικός Οργανισμός Παραγωγής Ζωοτροφών Λτδ (βλ. και το τεκμ.2, σε συνδυασμό με τα τιμολόγια, τις αποδείξεις και τις καταστάσεις που παρουσιάστηκαν, όπου η εν λόγω επωνυμία φαίνεται κάτω από το όνομα «ΣΟΠΑΖ») και το ΣΟΠΑΖ που φαίνεται σε παρένθεση στον τίτλο αποτελεί ακριβώς συντομογραφία της εν λόγω επωνυμίας (βλ. και την παρ.9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση). Η παρένθεση τέθηκε προφανώς εκ του περισσού. Δεν προκύπτει όμως εκ τούτου κάτι ουσιαστικό, ούτε θεωρώ ότι αυτό έχει επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόπο δυσμενώς την πλευρά της εναγόμενης, η οποία συνεργαζόταν για χρόνια με τους ενάγοντες και θεωρώ πως γνώριζε με ποιους ακριβώς συνεργαζόταν, κάτι που εν πάση περιπτώσει ως αναφέρθηκε η ΜΥ1 επιβεβαίωσε με τη μαρτυρία της. Σημειώνεται δε εδώ ότι η πλευρά της εναγόμενης επέλεξε στο δικόγραφο της να μιλά για «αυτοαποκαλούμενο συνεργατισμό και ή οντότητα επ'ονόματι ΣΟΠΑΖ ΛΤΔ», χωρίς καμία συγκεκριμένη αναφορά, ενώ δεν υπέβαλε ποτέ αίτηση διαγραφής της αγωγής (βλ. την απόφαση Lioufis ανωτέρω) και άφησε την υπόθεση να εκδικαστεί μέχρι τέλους. Με αυτά τα δεδομένα δεν θα ήμουν διατεθειμένος βεβαίως να προβώ σε απόρριψη της αγωγής, απλά και μόνον επειδή προστέθηκε η συντομογραφία της επωνυμίας των εναγόντων σε παρένθεση. Θεωρώ δε κατάλληλη την περίπτωση για να εκδώσω σε αυτό το στάδιο διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής δια της διαγραφής από το όνομα των εναγόντων της παρένθεσης, κάτι που ουδόλως επηρεάζει θεωρώ την εναγόμενη. (Βλ. κατ' αναλογία την υπόθεση Λάμπρου v. Λάμπρου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1092, όπου η λανθασμένη αναφορά ονόματος (misnomer) διορθώθηκε από το Εφετείο, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 θ.1 (όπως ίσχυε τότε η διάταξη) και σύμφωνα με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου) Ευρήματα - Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Είναι γεγονός ότι με την απόρριψη της μαρτυρίας της ΜΥ1, η εκδοχή των εναγόντων είναι η μοναδική που παραμένει να εξεταστεί και πιο συγκεκριμένα θα πρέπει να εξεταστεί «αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο.». (βλ. κατ' αναλογία, την απόφαση στην υπόθεση Wynne v. Mavronicolas κ.α.
(2009)1 A.A.Δ. 1138). Η απαίτηση των εναγόντων βασίζεται ουσιαστικά σε υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού και όχι σε εκδοθέντα τιμολόγια, η παρουσίαση βέβαια των οποίων τείνει απλά να αποδείξει την απαίτηση (βλ. Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ,
(2006)1 Α.Α.Δ. 728 και Πολ.Εφ.177/13 Σωτηρίου v. ANDREAS ARGYROU & SONS LTD, ημερ.13/01/20, ECLI:CY:AD:2020:A8). Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δε, δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν, εφόσον τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν μέσω αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης το οποίο εγείρεται μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση (βλ. D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 263, A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156). Η απλή δήλωση περί χρέους της άλλης πλευράς βέβαια, χωρίς οτιδήποτε που να το τεκμηριώνει, δεν συνιστά τίποτε περισσότερο από ένα απλό ισχυρισμό που στερείται αποδεικτικής αξίας και είναι για το λόγο αυτό που η νομολογία επιβάλλει όπως σε υποθέσεις αυτής της φύσης, απαιτείται θετική μαρτυρία, με την οποία να αποδεικνύονται οι εγγραφές του επίδικου λογαριασμού (βλ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΡΑΣΑΡΗΣ ν. CYPRUS INVERSTMENT SECURITIES CORPORATION LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 95/2010, 10/7/2015 και D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 263). Εκεί όμως που η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι εκ πρώτης όψεως αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο των λογαριασμών, εναπόκειται πλέον στους Εναγόμενους να αντικρούσουν τα στοιχεία που αποτελούσαν το λογαριασμό, ώστε να πείσουν το δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. Demil Imports Exports Ltd ν. Zήνων H Kωνσταντινίδης Λτδ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 462, Κλεάνθους Κλεάνθης και άλλος ν. Λευκόνοικο Χρηματιστηριακή Λτδ,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1344 και Μαστρής ανωτέρω και κατ' αναλογία CHEESELINE LTD ν. ΑΝΘΟΥΛΛΗΣ ΘΩΜΑ ΥΙΟΙ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2014:A319, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Εφεση Αρ. 45/2009, 14/5/2014). Όπως περαιτέρω λέχθηκε στην υπόθεση CITI PRINCIPAL INVESTMENS LTD ν Γιωργαλλά, Πολιτική Έφεση Αρ. 271/2012, ημερ. 10/07/18: «.. η ουσία είναι ότι η εφεσείουσα, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ήτοι κατά πόσο η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά όχι, είχε δώσει ικανοποιητικά στοιχεία μαρτυρίας προς υποστήριξη της αξίωσης της. Αναμφίβολα θα μπορούσε να έδινε περισσότερες λεπτομέρειες, ακόμη και να υποστήριζε την αξίωση με πρόσθετα στοιχεία και έγγραφα, αλλά εκείνο το οποίο είχε παρουσιάσει, δηλαδή, το Τεκμήριο 1, ήταν ικανοποιητικό. Πρόκειτο για κατάσταση λογαριασμού στην οποία αποτυπωνόταν όλο το ιστορικό των συναλλαγών με την εφεσίβλητη, με γνώση του περιεχομένου του από τον Μ.Ε.1, ο οποίος ως λειτουργός του Back Office ήλεγχε τις συναλλαγές. Η κατάσταση δόθηκε στην εφεσίβλητη. και ανά πάσα στιγμή μπορούσε και να γνωρίζει και να αμφισβητήσει τις πράξεις. Η εφεσίβλητη δεν αμφισβήτησε ουσιωδώς τη μαρτυρία αυτή. Η αντεξέταση του Μ.Ε.1, περιορίστηκε στην άρνηση εντολών από την εφεσίβλητη και στην απουσία γνώσης των συναλλαγών από το μάρτυρα. Η υπεράσπιση δικογραφικά δεν ήταν σύμφωνη με τις διατάξεις της Δ.21 θ.2, ότι σε αγωγές για χρέος, όπως ήταν και η επίδικη, απλή άρνηση του χρέους δεν θα είναι αποδεκτή. Η εν λόγω διάταξη δεν αφορά μόνο τις εκκαθαρισμένες χρηματικές απαιτήσεις στις οποίες αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, αλλά και τις απλές αγωγές για χρέος. Η απαίτηση αφορούσε υπόλοιπο λογαριασμού, ως μια αιτία αγωγής. Δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση διότι, ως ήδη έχει λεχθεί, το Δικαστήριο χαρακτήρισε την εφεσίβλητη ως αναξιόπιστη και αναληθή μάρτυρα, επί της μαρτυρίας της οποίας δεν μπορούσε να βασισθεί. Ό,τι, λοιπόν κατέθεσε προς το αντίθετο η εφεσίβλητη αμφισβητώντας τις εντολές και τις γενόμενες συναλλαγές, παρέμεινε κενό γράμμα.» Στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες είχαν συνεργασία με την εναγόμενη και τον αποβιώσαντα σύζυγο της για προμήθεια προϊόντων της ειδικότητας τους τουλάχιστον από το 2007 και μέχρι το 2009, ενώ μετά συνέχισαν τη συνεργασία με την εναγόμενη. Η εν λόγω συνεργασία δε με την εναγόμενη συνεχίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του
  1. Στο χρονικό αυτό σημείο η εναγόμενη αποφάσισε να συνεργαστεί με άλλη εταιρεία και συγκεκριμένα με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης. Για όλες τις πωλήσεις που γίνονταν οι ενάγοντες εξέδιδαν σχετικά τιμολόγια, ενώ τηρούσαν κατάσταση λογαριασμού όπου καταχωρούσαν όλες τις συναλλαγές. Παρά το γεγονός όμως ότι οι ενάγοντες εξέδιδαν αποδείξεις σε κάποιες περιπτώσεις έναντι λογαριασμού και σε άλλες έναντι ή για εξόφληση τιμολογίων, στην πραγματικότητα όλες οι πληρωμές καταχωρούνταν έναντι του επίδικου λογαριασμού. Στις 31/01/14 το χρεωστικό υπόλοιπο της εναγόμενης ανερχόταν σε ποσό €45.897,96.-. Σημειώνεται εδώ ότι το επόμενο διάστημα επισκέφθηκε την εναγόμενη τουλάχιστον 2 φορές ο ΜΕ1 για να συζητήσουν για τη διευθέτηση της οφειλής της, την οποία και αναγνώρισε. Του ανέφερε δε ότι αναμένει να πληρωθεί από συγκεκριμένη εταιρεία για γάλα που τους πώλησε και μέχρι τότε θα τους έδινε κάποια χρήματα. Πράγματι η εναγόμενη με βάση τα λεγόμενα της πλήρωσε τον Δεκέμβριο του 2014 €100.- και τον Φεβρουάριο του 2015 €100, με το υπόλοιπο της να διαμορφώνεται σε €45.697.96.-. Στη συνέχεια, περί τις 31/03/15, οι ενάγοντες συμφώνησαν με την ΣΠΕ Αλληλεγγύης τη μεταβίβαση στους πρώτους του κλάδου δραστηριότητας τους που αφορά την εμπορία και παραγωγή ζωοτροφών. Η εναγόμενη ενημερώθηκε και συνέχισε τη συνεργασία της με τους ενάγοντες μέχρι τον Δεκέμβριο του
  2. Το χρεωστικό υπόλοιπο σε αυτό το σημείο ήταν €45.831,99.- (βλ. και τεκμ. 7), που αποτελεί το χρεωστικό υπόλοιπο που διεκδικούν οι ενάγοντες. Στο σημείο αυτό δε αναφέρεται ότι με δεδομένο πως η εναγόμενη εξόφλησε όλα σχεδόν τα τιμολόγια που εκδόθηκαν από τα μέσα 2015 μέχρι τον Δεκέμβριο 2016, με εξαίρεση μόνον ένα μικρό ποσό εκ €134,03.- που αφορά μέρος του τιμολογίου τεκμ.4, ουσιαστικά το εν λόγω χρεωστικό υπόλοιπο προκύπτει από το προηγούμενο υπόλοιπο που αναφέρθηκε εκ €45.697.96.-, πλέον ακριβώς το ποσό των €134,
  3. Καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας η εναγόμενη ενημερωνόταν για το εκάστοτε υπόλοιπο της μέσω των καταστάσεων λογαριασμών που της αποστέλλονταν, αυτή δε ουδέποτε αμφισβήτησε το χρεωστικό υπόλοιπο της προς τους ενάγοντες. Η οφειλή από μέρους της αμφισβητήθηκε μόνον μετά την λήψη της επιστολής των δικηγόρων των εναγόντων ημερ. 23/01/17 (τεκμ.8), δια της επιστολής του δικηγόρου της ημερ. 15/02/17 (τεκμ.9). Με αυτά υπόψη και έχοντας κατά νουν τη μαρτυρία των εναγόντων, καταλήγω ότι οι ενάγοντες παρουσίασαν όλη την εικόνα με την κατάσταση λογαριασμού και τις συναλλαγές με την εναγόμενη, καθώς επίσης έδωσαν πλήρεις και ικανοποιητικές εξηγήσεις τόσο για πιστώσεις που ακυρώθηκαν λόγω του ότι αφορούσαν επιταγές που επιστράφηκαν απλήρωτες όσο και για τις λανθασμένες χρεώσεις που εντοπίστηκαν και ακυρώνονταν με πιστωτικές σημειώσεις, αλλά, προσθέτω, και για όσα θέματα ηγέρθηκαν από την πλευρά της εναγόμενης. Οι ενάγοντες δε κατά την κρίση μου, με τα στοιχεία που έχουν παρουσιάσει και τις εξηγήσεις που έδωσαν, έχουν ικανοποιήσει επαρκώς και έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους. Η εναγόμενη από την άλλη απέτυχε να αποσείσει το ειδικό βάρος των ισχυρισμών της. Βρίσκω συνεπώς ότι η εναγόμενη οφείλει προς τους ενάγοντες το ποσό των €45.831,99.-, η άρνηση δε της εναγόμενης ότι οφείλει το εν λόγω ποσό, λαμβάνοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν, θεωρώ ότι αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη και προσπάθεια αποφυγής της υποχρέωσης της. Επί του εν λόγω ποσού θα επιδικαστεί νόμιμος τόκος, αφού ως γίνεται αντιληπτό από την τελική αγόρευση των εναγόντων (βλ. παρ.101, τελευταία σελίδα) η αξίωση για τόκο 8% έχει εγκαταλειφθεί και αξιώνεται τελικά μόνον νόμιμος τόκος. Κατάληξη Η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €45.831,99.-, πλέον νόμιμο τόκο από 01/01/17 μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης. Τέλος, διατάσσεται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δια της διαγραφής από το όνομα των εναγόντων της παρένθεσης και η καταχώρηση τροποποιημένου κλητηρίου. Τούτο να γίνει πριν ζητηθεί η σύνταξη της παρούσας απόφασης, η οποία δίνονται οδηγίες να μην συνταχθεί παρά μόνον αν προηγουμένως έχει καταχωριστεί το τροποποιημένο κλητήριο. (Υπ.).......................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.