← Κύπρος

ΒΡΟΝΤΗ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αρ. Αγωγής: 20/21, 26/4/2021

ΒΡΟΝΤΗ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αρ. Αγωγής: 20/21, 26/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 20/21 Μεταξύ: ..... ΒΡΟΝΤΗ Ενάγοντα και .... ΚΥΡΙΑΚΟΥ Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 18.2.2021 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ημερομηνία: 26.4.2021 Εμφανίσεις: (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων - η απόφαση τους στάλθηκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: Ν. Ροτσίδης & Σία ΔΕΠΕ. Για τον Εναγόμενο -Καθ' ου η Αίτηση: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 8/2/21 ο ενάγοντας καταχώρισε εναντίον του εναγόμενου την παρούσα αγωγή και την ίδια ημέρα καταχώρισε μονομερή αίτηση (κυρίως αίτηση), με την οποία ζητούσε εναντίον του εναγόμενου διάφορα απαγορευτικά διατάγματα, ως επίσης και ένα προστακτικό διάταγμα. Η κυρίως αίτηση τέθηκε αυθημερόν ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο όμως δεν ικανοποιήθηκε για την έκδοση μονομερώς των διαταγμάτων και έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης. Ακολούθησε, στις 15/2/21, μετά την επίδοση της αγωγής και της αίτησης, η καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των δικηγόρων του εναγόμενου αλλά και ένστασης στην αίτηση. Με την επίδικη αίτηση του, η οποία καταχωρίστηκε στις 18/2/21, ο ενάγοντας ζητά : " Διάταγμα και/ή άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση από τον Αιτητή/Ενάγοντα συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προς υποστήριξη της Αίτησης ημερομηνίας 8/2/2021 και προς απάντηση στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κυριάκου που συνοδεύει την ένσταση του ημερομηνίας 15/2/2021." Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 και Δ.64, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στο άρθρο 26 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148), στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) της XXXXX Παπαδοπούλου, εις την οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «

  1. Είμαι η μητέρα του Αιτητή στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Γνωρίζω τα γεγονότα από προσωπική μου γνώση και πληροφόρηση, εκτός όπου αναφέρω διαφορετικά πιο κάτω και δίνω πληροφορίες για τη γνώση και πληροφόρηση μου. Είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον υιό μου να προβώ στην παρούσα δήλωση. Τα όσα δε αναφέρω στην παρούσα ένορκη μου δήλωση είναι ορθά και αληθή.
  2. Στις 8/2/2021 ο υιός μου καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον του Εναγόμενου αγωγή και μονομερή αίτηση για προσωρινά διατάγματα (η «Αίτηση»). Η Αίτηση συνοδευόταν από την δική μου ένορκη δήλωση ημερομηνίας 8/2/2021 και από την ένορκη δήλωση του υιού μου ημερομηνίας 8/2/
  3. Όπως μας ενημέρωσαν οι δικηγόροι μας, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της Αίτησης στον Εναγόμενο/Καθ'ου η Αίτηση και η Αίτηση ορίστηκε για επίδοση στις 15/2/
  4. Η αγωγή και η Αίτηση επιδόθηκαν στον Εναγόμενο στις 12/2/
  5. Στις 15/2/2021, όπου η Αίτηση του υιού μου ήταν ορισμένη για επίδοση, οι δικηγόροι μας εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο όρισε την Αίτηση για Ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις στις 19/2/2021 και ώρα 8:
  6. Την ίδια μέρα οι δικηγόροι μας παρέλαβαν αντίγραφο της ένστασης του Εναγόμενου στην Αίτηση του υιού μου (η «Ένσταση»).
  7. Κατόπιν μελέτης της Ένστασης και της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου που τη συνοδεύει (η «ΕΔΣΚ»), έχω εντοπίσει ότι σε αυτήν προβάλλονται διάφοροι αναληθείς, παραπλανητικοί και παντελώς αβάσιμοι και ανυπόστατοι ισχυρισμοί. Διαφωνώ με όλους τους λόγους ένστασης και αρνούμαι κατηγορηματικά και τα όσα αναφέρονται στην ΕΔΣΚ στο βαθμό που αυτά δεν αποτελούν παραδοχές των όσων ανέφερα στην ένορκη μου δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση του υιού μου. Μερικοί από αυτούς τους ισχυρισμούς είναι ουσιώδεις και σχετικοί με τα πραγματικά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης και έρχονται σε αντίθεση με τα γεγονότα που περιγράφω στην ένορκη μου δήλωση ημερομηνίας 8/2/2021 που συνοδεύει την Αίτηση του υιού μου.
  8. Με την παρούσα αίτηση ζητώ την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου για να καταχωρήσω Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση στην Αίτηση («ΣΕΔ») με την οποία θα απαντήσω στους αναληθείς, αβάσιμους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ΕΔΣΚ και οι οποίοι χρήζουν απάντησης και διευκρίνισης έτσι ώστε το Δικαστήριο να σχηματίσει ορθή και ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα πραγματικά ζητήματα και γεγονότα που αφορούν την Αίτηση του υιού μου.
  9. Περαιτέρω, ζητώ την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου για να καταχωρήσω ΣΕΔ για να διευκρινίσω ορισμένα ζητήματα τα οποία προβάλλονται στην ΕΔΣΚ και τα οποία δεν θα μπορούσα να προβλέψω εκ προοιμίου ότι θα προβληθούν ή ότι θα προβληθούν παραπλανητικά ή αποσπασματικά. Επιθυμώ επίσης να θέσω ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα, φωτογραφίες και στοιχεία τα οποία προέκυψαν ή περιήλθαν στην κατοχή μας ή στην κατοχή των δικηγόρων μας μετά την καταχώρηση της Αίτησης του υιού μου και τα οποία απαντούν σε κάποιους από τους αναληθείς ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ΕΔΣΚ.
  10. Προτίθεμαι να απαντήσω στις παραγράφους 2

(7)δ σελ. 4, 2
(7)(η) σελ. 5 2
(7)(ιβ) σελ. 6 και 3 σελ 6 της ΕΔΣΚ που συνοδεύει την Ένσταση.
  1. Οι ισχυρισμοί στις εν λόγω παραγράφους είναι παραπλανητικοί και διαστρεβλώνουν την αλήθεια. Η αποσπασματική παρουσίαση των γεγονότων στην ΕΔΣΚ αποσκοπεί στη δημιουργία εσφαλμένων εντυπώσεων στο Δικαστήριο πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της Αίτησης του υιού μου.
  2. Τα ζητήματα τα οποία προτίθεμαι να διευκρινίσω είναι σημαντικά για την Αίτηση του υιού μου και τεκμηριώνονται από το περιεχόμενο της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης που επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α στην παρούσα αίτηση καθώς και στα τεκμήρια που συνοδεύουν την εν λόγω ένορκη δήλωση.
  3. Όπως μας συμβουλεύουν οι δικηγόροι μας είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραχωρηθεί άδεια για την καταχώρηση της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης, αφού η εν λόγω καταχώρηση θα συμβάλει στην ορθή εκδίκαση της Αίτησης του υιού μου και στην ολοκληρωμένη παρουσίαση των ορθών και πραγματικών γεγονότων που την περιβάλλουν.
  4. Περαιτέρω, όπως μας συμβουλεύουν οι δικηγόροι μας, η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας και η καταχώρηση της ΣΕΔ δεν επηρεάζει αρνητικά τα συμφέροντα του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση ούτε και προκαλεί οποιαδήποτε καθυστέρηση στη διαδικασία.
  5. Ενόψει των όσων αναφέρω, εάν δεν μου επιτραπεί να απαντήσω στους αναληθείς ισχυρισμούς της ΕΔΣΚ ως αιτούμαι, θα δημιουργηθεί κενό στις θέσεις του Αιτητή υιού μου το οποίο ενδέχεται να αποβεί σε βάρος της επιτυχίας της Αίτησης του.
  6. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ειλικρινά πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα ή να μου δώσει άδεια που να μου επιτρέπει να καταχωρήσω την προτεινόμενη ένορκη δήλωση (Τεκμήριο Α) μαζί με τα τεκμήρια που τη συνοδεύουν.» Στο σημείο αυτό, πριν προχωρήσω περαιτέρω, θα πρέπει να σημειώσω ότι παρά την αναφορά από την ενόρκως δηλούσα σε μία προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ΠΣΕΔ), που επισυνάπτεται ως τεκμ.Α, στην πραγματικότητα επιδιώκεται η καταχώρηση δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων (εξ ου και το λεκτικό της αιτούμενης θεραπείας Α). Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται και δεύτερη προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα, ως τεκμ. Β. Ο εναγόμενος αντέδρασε στην αίτηση με την καταχώρηση ένστασης. Σε αυτήν προβάλλονται 9 λόγοι ένστασης, που είναι οι ακόλουθοι: «
  7. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου προκειμένου το Δικαστήριο να εγκρίνει την αίτηση.
  8. Εκείνο που επιδιώκεται με την αίτηση είναι να εισαχθεί πρόσθετη ή/και απαντητική ή/και αντικρουστική μαρτυρία, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο σε διαδικασίες όπως η παρούσα.
  9. Σε διαδικασίες αιτήσεων έκδοσης ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων, όλη η αναγκαία προς υποστήριξη έκδοσης του διατάγματος μαρτυρία πρέπει να περιέχεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και δεν επιτρέπεται η συμπλήρωσή της εκ των υστέρων.
  10. Η λήψη άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σκοπεί στην μεταβολή ή/και αλλοίωση της εικόνας που είχε δοθεί αρχικά στο Δικαστήριο ή/και να καλυφθούν κενά στην αρχική ένορκη δήλωση της κυρίας Παπαδοπούλου που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 08.02.
  12. Ο Ενάγων επιδιώκει, ουσιαστικά, να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία να παρουσιάσει ή/και να ενισχύσει την υπόθεσή του.
  13. Επιδιώκεται, επίσης, η προσαγωγή μαρτυρίας αναφορικά με γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της αρχικής αίτησης ημερ. 08.02.2021 και που ουδεμία σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της αίτησης εκείνης ή/και δεν είναι ουσιώδης.
  14. Το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται και στις δύο προτεινόμενες συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ουδεμία αξία φέρει για την υπόθεση του Ενάγοντος αφού δεν ενισχύει τους ισχυρισμούς του εναντίον του Εναγομένου και, συνεπώς, είναι παντελώς αχρείαστο.
  15. Τα ισχυριζόμενα γεγονότα αναφορικά με τις συζητήσεις της κυρίας Παπαδοπούλου και του Σωματείου Α.Ε.Κ. Κόρνου ήταν γνωστά στον Ενάγοντα κατά τη σύνταξη της αρχικής ένορκης δήλωσης της κυρίας Παπαδοπούλου και δε μπορεί να επιτραπεί τώρα να τα παρουσιάσει. Εν πάση περιπτώσει, οι ισχυρισμοί της κυρίας Παπαδοπούλου ότι το Σωματείο Α.Ε.Κ. Κόρνου και, κατ' επέκταση, ο Εναγόμενος, απειλούσαν ή/και εκφόβιζαν την κυρία Παπαδοπούλου και τον αντιπρόσωπο της Εταιρείας που θα ενοίκιαζε το Αρχοντικό Παπαδοπούλου, είναι ψευδείς.
  16. Ο ενάγων και η κυρία Παπαδοπούλου, στις προτεινόμενες συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, επαναλαμβάνουν ισχυρισμούς και επιχειρηματολογία που υπάρχουν ήδη στην αρχική ένορκη δήλωση της κυρίας Παπαδοπούλου ημερ. 08.02.2021.» H ένσταση βασίζεται στη Δ.39, ΘΘ.1-9 και Δ.48, ΘΘ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές του κοινοδικαίου, στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960), στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθώς και στη σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του εναγόμενου, εις την οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «
  17. Είμαι ο Εναγόμενος στην παρούσα αγωγή και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της.
  18. Έχω αναγνώσει τόσο τις ένορκες δηλώσεις του Ενάγοντος και της κυρίας Παπαδοπούλου που συνοδεύουν την αίτηση ημερ. 18.02.2021, όσο και τις προτεινόμενές τους συμπληρωματικές δηλώσεις («ΠΣΕΔ»),
  19. Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, η αίτηση του Ενάγοντος δεν μπορεί να επιτύχει, καθότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την έγκρισή της. Τούτο διότι: (α) Όταν σε διαδικασίες έκδοσης ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων επιδιώκεται να προσαχθεί πρόσθετη, απαντητική ή/και αντικρουστική μαρτυρία, τούτο δε συνιστά καλό λόγο. Συγκεκριμένα, στην παρ. 6 της ένορκης δήλωσής της κυρίας Παπαδοπούλου και στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντος, παραδέχονται ότι εκείνο που επιδιώκει είναι να αντικρούσουν αλλά και να απαντήσουν σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς στους οποίους προέβηκα στην ένορκη δήλωσή μου ημερ. 15.02.
  20. Τούτο, όμως, είναι ανεπίτρεπτο. (β) Εκείνο που επιδιώκουν είναι να μεταβάλουν ή/και να αλλοιώσουν την εικόνα που είχε δοθεί αρχικά στο Δικαστήριο, αλλά και να συμπληρώσουν κενά στην αρχική ένορκη δήλωση της κυρίας Παπαδοπούλου, επιχειρώντας να προσαγάγουν μαρτυρία ότι δήθεν εξακολουθούν να βρίσκονται υπό καθεστώς φόβου και ότι δήθεν εξακολουθούν να είναι θύματα εκφοβιστικών ενεργειών, ενώ από την αρχική ένορκη δήλωση της κυρίας Παπαδοπούλου δεν προκύπτει να είχε γίνει οτιδήποτε μετά το ισχυριζόμενο συμβάν της απειλητικής επιστολής που παρέλαβε η κυρία Παπαδοπούλου την 19.08.
  21. (γ) Επίσης, επιδιώκουν να προσαγάγουν μαρτυρία αναφορικά με γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της αρχικής αίτησης ημερ. 08.02.2021, δηλαδή τον βανδαλισμό διαφημιστικών πινακίδων του Αρχοντικού Παπαδοπούλου και της ισχυριζόμενης παραβίασης της καγκελόπορτας του κήπου της οικίας της κυρίας Παπαδοπούλου. Και πάλι, κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται σε διαδικασίες όπως η παρούσα, αφού, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, όλη η αναγκαία προς υποστήριξη έκδοσης ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος μαρτυρία πρέπει να περιέχεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και δεν επιτρέπεται η συμπλήρωσή της εκ των υστέρων. (δ) Εν πάση περιπτώσει, η πιο πάνω μαρτυρία είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα της αίτησης ημερ. 08.02.2021, αφού η ίδια παραδέχεται ότι δε μπορεί να με συνδέσει με τις πιο πάνω ενέργειες και, συνεπώς, μη ουσιώδης. (ε) Αγνοώ το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτει ο Ενάγοντας και η κυρία Παπαδοπούλου στις ΠΣΕΔ τους και απορώ πραγματικά πως βοηθά την υπόθεσή τους. Είναι προφανές ότι ουδεμία αξία φέρει, αφού δεν ενισχύει καν τους ισχυρισμούς τους αναφορικά με το πρόσωπό μου. (στ) Η μαρτυρία που η κυρία Παπαδοπούλου επιχειρεί να προσαγάγει αναφορικά με τις συζητήσεις μεταξύ της ίδιας και του Σωματείου Α.Ε.Κ. Κόρνου ήταν γνωστή στην κυρία Παπαδοπούλου εξ αρχής και είχε κάθε ευκαιρία να την παρουσιάσει στην αρχική της ένορκη δήλωση. Η κυρία Παπαδοπούλου όφειλε να είχε παρουσιάσει όλα τα αναγκαία γεγονότα στην αρχική της ένορκη δήλωση, πόσο μάλλον το θέμα των συζητήσεών μας για διευθέτηση των μεταξύ μας διαφορών, αφού η ίδια αναφέρει στην ΠΣΕΔ της ότι οι συζητήσεις αυτές δεν κατέληξαν κάπου επειδή εμείς συνεχίσαμε δήθεν να την εκφοβίζουμε και να την τρομοκρατούμε. Εάν έτσι είχαν τα πράγματα, τότε θα είχε κάθε συμφέρον να το αναφέρει. Γιατί, τότε, δεν το περιέλαβε στην ένορκη δήλωσή της ημερ. 08.02.2021, παρά μόνο επιχειρεί τώρα να επινοήσει δικαιολογίες για να διορθώσει την υπόθεσή της; Η δικαιολογία ότι δήθεν δεν είχε προβλέψει ότι θα εγειρόταν τέτοιος ισχυρισμός αφενός μεν δεν αρκεί για να καταδείξει καλό λόγο, αφετέρου δε δείχνει τη διάθεση της κυρίας Παπαδοπούλου είτε να αποκρύπτει γεγονότα που δεν τη συμφέρουν και που διαψεύδουν την εκδοχή της, ή να τα διαστρεβλώνει όταν αυτά φανερώνονται, όπως εξηγώ πιο κάτω. (ζ) Επίσης, στις ΠΣΕΔ, η κυρία Παπαδοπούλου και ο Ενάγων απλώς επαναλαμβάνουν ισχυρισμούς και επιχειρηματολογία που έχουν παρατεθεί ήδη στην αρχική ένορκη δήλωση της κυρίας Παπαδοπούλου ημερ. 08.02.
  22. Συγκεκριμένα, στην παρ. 5 της ΠΣΕΔ της κυρίας Παπαδοπούλου και στην παρ. 5 της ΠΣΕΔ του Ενάγοντος, επιδιώκουν να απαντήσουν στην παρ. 2
(7)(ιβ) (μάλλον εννοούν την παρ. 2(ιβ)) της ένορκης δήλωσής μου ημερ. 15.02.2021, με ισχυρισμούς και επιχειρηματολογία που υπάρχει ήδη στις παρ. 12, 18 και 19 της αρχικής ένορκης δήλωσης της κυρίας Παπαδοπούλου. Συνεπώς, η μαρτυρία αυτή είναι εντελώς αχρείαστη και, κατ' επέκταση, ανεπίτρεπτη.
  1. Οφείλω επίσης να προβώ στα ακόλουθα σχόλια αναφορικά με τους ισχυρισμούς που επιχειρεί να προσαγάγει η κυρία Παπαδοπούλου και ο Ενάγων με τις ΠΣΕΔ τους: (α) Κατ' αρχάς, δεν γνωρίζω ακριβώς ποιος ή ποιοι μουντζούρωσαν τις ταμπέλες του Αρχοντικού με σπρέι και ουδεμία σχέση έχω εγώ με το περιστατικό αυτό. Είδα ο ίδιος, ωστόσο, παρόμοιες αναγραφές με σπρέι («Ψευτάς») σε πινακίδες στο γειτονικό χωριό Δελίκηπος. Μάλλον πρόκειται για νεαρούς ταραχοποιούς από το παρακείμενο χωριό Ψευδός (εξ ου και οι αναγραφές «Ψευτάς» και «ΣΑΨ», που σημαίνει «Σύλλογος Αναρχικών Ψευδά»). Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α δέσμη φωτογραφιών που μου παρέδωσαν μέλη του Σωματείου και που απεικονίζουν άλλες παρόμοιες αναγραφές με σπρέι στον Κόρνο και σε παρακείμενα χωριά. Συνεπώς, το περιστατικό αυτό είναι παντελώς άσχετο με την παρούσα υπόθεση. (β) Αγνοώ και συνεπώς απορρίπτω το ισχυριζόμενο περιστατικό παραβίασης της καγκελόπορτας του κήπου της οικίας της κυρίας Παπαδοπούλου και του Ενάγοντος και διερωτώμαι πως σχετίζεται ή συνδέεται το περιστατικό αυτό με την παρούσα υπόθεση εναντίον μου. (γ) Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της κυρίας Παπαδοπούλου και του Ενάγοντος στην παρ. 4 των ΠΣΕΔ τους, παρατηρώ ότι προσπαθούν εκ νέου να ενισχύσουν την υπόθεσή τους με εξ ακοής μαρτυρία. Επιπλέον, στην παρ. 14 της ένορκης δήλωσής της ημερ. 08.02.2021, η κυρία Παπαδοπούλου ανέφερε αρχικά ότι είχε ενημερωθεί από την Αστυνομία ότι είχε ταχυδρομηθεί ενημερωτική επιστολή σχετικά με τα όσα παραθέτει στην εν λόγω παράγραφο. Τώρα, στην παρ. 4 της ΠΣΕΔ της και του Ενάγοντος, υποστηρίζουν ότι τέτοια ενημέρωση που να με κατονομάζει δεν ήταν δυνατό να της δοθεί για λόγους προσωπικών δεδομένων.
  2. Τώρα, ιδιαίτερα όσον αφορά τα όσα αναφέρονται στις παρ. 7-10 της ΠΣΕΔ της κυρίας Παπαδοπούλου, έχω πραγματικά μείνει εμβρόντητος από το πόσο αδίστακτη είναι και από την ευκολία της να καταφεύγει στο ψεύδος όποτε τη βολεύει και προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς της, χωρίς οποιουσδήποτε ενδοιασμούς. Επιθυμώ και οφείλω να θέσω τα γεγονότα ως έγιναν. (α) Κατ' αρχάς, δεν πλησιάσαμε εμείς τον Άρη (δε γνώριζα το επίθετό του), ο οποίος ήταν ο αντιπρόσωπος της εταιρείας που θα ενοίκιαζε το Αρχοντικό της κυρίας Παπαδοπούλου, αλλά ο ίδιος. Φαίνεται πως ο Άρης πληροφορήθηκε για τις διαφορές που έχουμε με την κυρία Παπαδοπούλου και μας επισκέφθηκε στο Σωματείο, πριν από περίπου τέσσερις ή πέντε μήνες, όπου τον υποδεχθήκαμε φιλικά. (β) Μετά τη γνωριμία μας, διευθετήσαμε και πήγαμε εγώ, ο XXXXX, ο κ. XXXXX Μαγείρου και ο γαμπρός μου κ. XXXXX Ευαγγέλου για να φάμε σουβλάκια έξω από τον Κόρνο, όπου και ο Άρης ζήτησε να πληροφορηθεί για τα πανό που έχουμε αναρτημένα στο Σωματείο και για τις διαφορές μας με την κυρία Παπαδοπούλου. Εμείς του εξηγήσαμε το ιστορικό, ότι ο εκεί χώρος μας είχε δωρηθεί από τους θείους της κυρίας Παπαδοπούλου πολλά χρόνια πριν και ότι το οίκημα του Σωματείου είχε οικοδομηθεί με έξοδα και μόχθο των μελών του και από πολλούς συγχωριανούς. Ο XXXXX μας εξήγησε ότι, εάν θα ενοικίαζε η εταιρεία του το Αρχοντικό της κυρίας Παπαδοπούλου, θα ήθελε να είχε ειρηνικές σχέσεις με όλους τους εμπλεκόμενους και μας πρότεινε να εισηγηθεί ο ίδιος στην κυρία Παπαδοπούλου να μας πουλήσει με τιμές του 1978 το μερίδιο του τεμαχίου επί του οποίου είναι οικοδομημένο το οίκημα. Εμείς αποδεχθήκαμε. Ο ίδιος ανέλαβε να μεσολαβήσει γι' αυτό και υποσχέθηκε πως θα την «κάμει καλά». (γ) Μεταγενέστερα ο XXXXX με ενημέρωσε πως η κυρία Παπαδοπούλου αποδέχθηκε την πρότασή του και εγώ ενημέρωσα τους δικηγόρους μας. Από εκεί και πέρα, τροχοδρομήθηκε η σύναψη σχετικής συμφωνίας μεταξύ της κυρίας Παπαδοπούλου και εμάς και αναμέναμε την προώθηση τελικής πρότασης από την κυρίας Παπαδοπούλου μέσω των δικηγόρων της, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 3 της ΠΣΕΔ. (δ) Περί τα μέσα Ιανουάριου 2021 ή αρχές Φεβρουάριου 2021, όταν πληροφορήθηκα ότι η κυρία Παπαδοπούλου δεν ήθελε να προχωρήσει στη σύναψη της συμφωνίας, επικοινώνησα τηλεφωνικά με τον XXXXX και του το ανέφερα. Ο ίδιος ανέλαβε να μιλήσει με την κυρία Παπαδοπούλου και θα με ενημέρωνε. (ε) Περί τη Δευτέρα 15.02.2021 ή Τρίτη 16.02.2021, ο XXXXX μου τηλεφώνησε και μου ανέφερε πως η κυρία Παπαδοπούλου μετάνιωσε και δεν ήθελε να προχωρήσει με τη συμφωνία. Ο ίδιος μου ανέφερε ότι τις είπε ότι απογοητεύθηκε, διότι μας είχε υποσχεθεί ότι θα μεσολαβούσε για την σύναψη της συμφωνίας. Μου ανέφερε, επίσης, ότι της εξήγησε ότι αυτός δεν ήταν διατεθειμένος να ενοικιάσει το Αρχοντικό της εάν θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν οι διαφορές μεταξύ της και του Σωματείου για την ιδιοκτησία του εκεί χώρου και, εφόσον δεν ήταν διατεθειμένη να μας πουλήσει το μερίδιο επί του οποίου βρίσκεται το Σωματείο, δεν ήθελε να προχωρήσει ούτε ο ίδιος με τη συμφωνία.
  3. Απορρίπτω κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της κυρίας Παπαδοπούλου ότι εμείς απειλήσαμε ή εξαναγκάσαμε ή εκφοβίσαμε με οποιονδήποτε τρόπο τον XXXXX. Επιφυλάσσω πλήρως το δικαίωμά μου να ζητήσω άδεια από το σεβαστό Δικαστήριο να καταχωρηθεί ένορκη δήλωση του XXXXX προς αποκατάσταση της αλήθειας, σε περίπτωση που εν τέλει δοθεί άδεια στην κυρίας Παπαδοπούλου να καταχωρήσει την ΠΣΕΔ.
  4. Πραγματικά, οι ισχυρισμοί της κυρίας Παπαδοπούλου ότι την εξαναγκάσαμε μέσω απειλών ή/και εκφοβισμού να συζητήσουμε την επίλυση των μεταξύ μας διαφορών προσβάλλουν κάθε ανθρώπινη νοημοσύνη. Εάν όντως εμείς την εξαναγκάσαμε να μας πωλήσει το μερίδιο του τεμαχίου στο οποίο βρίσκεται το οίκημα του Σωματείου, που ήταν και η ουσία των συζητήσεών μας και ήταν κάτι το οποίο επιθυμούσαμε εμείς ως Σωματείο, τότε ποιο λόγο είχε το Σωματείο ή εγώ προσωπικά να δυναμιτίσουμε τις εν λόγω συζητήσεις;
  5. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός της κυρίας Παπαδοπούλου ότι μετά που εμείς συνεχίζαμε να εξασκούμε πιέσεις στον XXXXX, αυτή κατάλαβε ότι καμία συμφωνία με το Σωματείο θα ήταν δυνατόν να κατοχυρώσει τα δικαιώματά της (παρ. 10 της ΠΣΕΔ), είναι ακατανόητη. Εάν όντως η κυρία Παπαδοπούλου είχε εκφοβισθεί μέχρι σημείου να μας πουλήσει το μερίδιο στο οποίο βρισκόταν το οίκημα και για το οποίο γινόταν «πόλεμος» εδώ και τρία χρόνια, τότε τι άλλαξε και κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να κατοχυρώσει τα δικαιώματά της; Τι είδους διαφορετικές «πιέσεις» εξασκήσαμε και αυτή οπισθοχώρησε; Πως δε θα κατοχυρώνονταν τα δικαιώματά της, αφού αυτή θα έκλεινε μια σημαντική γι' αυτήν επιχειρηματική συμφωνία για ενοικίαση του Αρχοντικού και ταυτόχρονα θα ξεμπέρδευε μια και καλή μαζί μας δια της πώλησης του πιο πάνω μεριδίου;
  6. Παρά ταύτα, το θέμα είναι ότι τα όσα επιχειρεί η κυρία Παπαδοπούλου να εισαγάγει στην παρούσα διαδικασία και που αφορούν σε ισχυριζόμενες απειλές προς τον XXXXX ή την κυρία Παπαδοπούλου για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ του Σωματείου και της Ενάγουσας, είναι εντελώς άσχετα με την παρούσα αγωγή και αίτηση. Το εάν εγώ απέστειλα την απειλητική επιστολή που παρέλαβε η κυρία Παπαδοπούλου την 19.08.2020, όπως ισχυρίζεται η ίδια, και στη βάση της οποίας ζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων εναντίον μου, ουδεμία σχέση έχει με οποιαδήποτε ισχυριζόμενη απειλή ή εκφοβισμό προς την ίδια ή προς τον XXXXX για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ της κυρίας Παπαδοπούλου και του Σωματείου. Ειδικότερα, οποιαδήποτε ισχυριζόμενη απειλή εναντίον τρίτων προσώπων αποτελεί ξεχωριστή αιτία αγωγής και, κατ' επέκταση, μαρτυρία άσχετη με τα εδώ επίδικα θέματα.
  7. Να προσθέσω ακόμα κάτι. Αποδέχομαι ότι έλαβε χώρα η ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων μας και των δικηγόρων της κυρίας Παπαδοπούλου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ΠΣΕΔ. Εξάλλου, εγώ ο ίδιος επισύναψα μέρος της στη δική μου ένορκη δήλωση ημερ. 15.02.
  8. Εκ παραδρομής, όμως, δεν επισύναψα το ηλεκτρονικό μήνυμα των δικηγόρων της ημερ. 27.01.2021, με το οποίο μας πληροφορούσε επίσημα ότι δεν ήθελε να προχωρήσει σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις. Όμως, όπως ισχυρίζεται η ίδια στην ένορκη δήλωσή της ημερ. 08.02.2021, παρ. 14, είναι την 29.01.2021 που ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα της επιστημονικής εξέτασης της απειλητικής επιστολής - ήτοι, δύο ημέρες μετά. Άρα, ουδεμία σχέση έχει το περιστατικό της απειλητικής επιστολής (την οποία, ισχυρίζεται, ότι έλαβε την 19.08.2020, ήτοι πέντε μήνες προτού αποσταλεί το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα) με την κατάληξη των συζητήσεών μας.
  9. Τούτο αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η παρούσα αγωγή και αίτηση είναι εκδικητικές και καταπιεστικές. Είναι φανερό πλέον πως, αφότου μετάνιωσε για την πώληση του μεριδίου που θα μας πουλούσε, η κυρία Παπαδοπούλου προχώρησε να λάβει πιο δραστικά και αποφασιστικά μέτρα για να μας πιέσει να αποδεχθούμε την Αγωγή της υπ' αρ. 213/2020 και να επιτύχει τον διακηρυγμένο στόχο της να μας διώξει από εκεί όπου δικαιωματικά βρισκόμαστε.
  10. Η κυρία Παπαδοπούλου, χωρίς οποιαδήποτε αναστολή, επιστρατεύεται σωρεία ψευδών για να μας παρουσιάσει ως μια συμμορία γκάγκστερς με σκοπό να παραπλανήσει και παρασύρει το Δικαστήριο να εγκρίνει την αρχική αίτησή της ημερ. 08.02.
  11. Απορρίπτω κάθε τέτοια προσπάθεια.
  12. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ζητώ την απόρριψη της αίτησης ημερ. 18.02.2021, με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντος. » Η ακρόαση της αίτησης προχώρησε με γραπτές αγορεύσεις στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχω αναφέρει πιο πάνω, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις που παρουσίασαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω αν και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Σύμφωνα με τη Δ.48, Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής δήλωσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Ματθαίου
(2008)1Α ΑΑΔ 510, 514). Ο διάδικος που αιτείται άδεια πρέπει να καταδείξει «καλό λόγο». Η ύπαρξη καλού λόγου εξετάζεται από το Δικαστήριο ανάλογα με τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης. Στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ. 4)
(1997)1Β ΑΑΔ 979, 982, με αναφορά στην Αγγλική διάταξη O.59, r.6 των Αγγλικών Θεσμών, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν σ' αυτή θα γίνεται αναφορά σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρίστηκαν από τους αντιδίκους. Στην υπόθεση Βερεγγάρια Παπακόκκινου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, 10/4/2012 (αίτηση για προσθήκη λόγων έφεσης), κρίθηκε πως η επανάληψη ισχυρισμών και επιχειρηματολογίας δεν δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα
(2010)1Α ΑΑΔ 195 (αίτηση επαναφοράς έφεσης), δόθηκε άδεια στους εφεσείοντες - αιτητές για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων γιατί τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να τους επιτραπεί να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Επίσης, καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα λεχθέντα επί του θέματος αυτού, από τον Πρόεδρο του Ε.Δ.Λ/σίας (όπως ήταν τότε) κ.Στ. Ναθαναήλ, στην Πολιτική Αγωγή αρ. 8869/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, MATHEW SHAN ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ V. DEPFA INVESTMENT BANK LTD, ημερ. 28/2/2007: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου . Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4 ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Τέλος, παραπέμπω στην απόφαση ημερ.13/07/12 του Ε.Δ.Αμμοχώστου, στα πλαίσια της αγωγής 1375/11, Marfin Popular Bank v. Nathan Lucas Walton κ.α., όπου αναφέρθηκαν τα εξής από την Λ.Δημητριάδου - Ανδρέου, ΑΕΔ (όπως ήταν τότε) : « Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48,θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4
(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. » Έχοντας μελετήσει την αίτηση και την ένσταση, σε συνάρτηση βεβαίως με την κυρίως αίτηση και την ένσταση σε εκείνη την αίτηση αλλά και τις αρχές πιο πάνω, έχω καταλήξει να εγκρίνω την αίτηση μερικώς. Πιο συγκεκριμένα.
  1. Όσον αφορά την παράγραφο 4 της ΠΣΕΔ της Παπαδοπούλου και την παράγραφο 4 της ΠΣΕΔ του ενάγοντα παρατηρώ ότι αυτοί επιθυμούν να παρουσιάσουν επιστολή που έλαβαν από την Αστυνομία στις 15/2/21, σε χρόνο δηλαδή μεταγενέστερο της κυρίως αίτησης, αναφορικά με την καταγγελία στην οποία προέβησαν και ν' αναφερθούν σε ενημέρωση που έτυχαν τόσο για το λόγο μη αναφοράς στην επιστολή του συγκεκριμένου προσώπου που έχει συνδεθεί επιστημονικά με την απειλή εναντίον τους όσο και για παραλαβή από την Αστυνομία, βάση δικαστικού διατάγματος, των πυροβόλων όπλων του εναγόμενου. Θεωρώ δε ότι θα πρέπει να επιτραπεί στον ενάγοντα να προσθέσει αυτά τα γεγονότα για να υποστηρίξει την αίτηση του.
  2. Η παράγραφος 5 της ΠΣΕΔ της Παπαδοπούλου και η παράγραφος 4 της ΠΣΕΔ του ενάγοντα, ήτοι η αναφορά ότι βρίσκονται σε καθεστώς απειλής και φόβου, δεν θα επιτραπούν αφού αποτελούν στην ουσία απλά επανάληψη ισχυρισμών ή και μιας βασικής τους θέσης που προβάλλουν ήδη στις ΕΔ που συνοδεύουν την κυρίως αίτηση.
  3. Ούτε όμως η παράγραφος 6 της ΠΣΕΔ της Παπαδοπούλου και η παράγραφος 6 της ΠΣΕΔ του ενάγοντα θα επιτραπούν. Εδώ επιθυμούν να αναφερθούν σε κάποια γεγονότα με τα οποία δεν μπορούν να συνδέσουν τον εναγόμενο, ως οι ίδιοι αναφέρουν, αλλά θεωρούν πως δεν είναι τυχαία. Έχοντας αυτά υπόψη, με κάθε σεβασμό λέω, δεν μπορεί να επιτραπεί η παρουσίαση εικασιών και άσχετων, ως φαίνεται, με την υπόθεση γεγονότων.
  4. Ερχόμενος στις παραγράφους 7, 8, 9 και 10 της ΠΣΕΔ της Παπαδοπούλου αναφέρω τα εξής. Ο εναγόμενος στην παρ.3 της ΕΔ που συνοδεύει την ένσταση του στην κυρίως αίτηση, αμφισβητώντας όσα ισχυρίζεται η Παπαδοπούλου περί φόβου για τη ζωή της και για την ασφάλεια της, αναφέρεται σε κάποιες συζητήσεις που έγιναν μεταξύ του σωματείου και της Παπαδοπούλου αλλά και μεταξύ των δικηγόρων τους δια την διευθέτηση μιας άλλης αγωγής, την πώληση του τεμαχίου της στο οποίο βρίσκεται το σωματείο και παράλληλα εκμετάλλευση του Αρχοντικού της για επιχειρηματικό σκοπό και επισυνάπτει κάποια ηλεκτρονικά μηνύματα. Με βάση αυτά δε διερωτάται ακολούθως πως είναι δυνατόν να φοβόταν για την ζωή και την ασφάλεια της και την ίδια στιγμή είχε τη ψυχική δύναμη και διάθεση να συζητά ειρηνικά μαζί τους. Έχοντας αυτά υπόψη, διαπιστώνω ότι ακριβώς η Παπαδοπούλου με βάση όσα αναφέρει έρχεται να δώσει τη δική της εκδοχή και να προβάλει τους δικούς της ισχυρισμούς επί των όσων αναφέρονται από τον εναγόμενο. Στα πλαίσια δε αυτά επισυνάπτει και σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία. Δεν βλέπω γιατί να μην της επιτρέψω να παραθέσει τους δικούς της ισχυρισμούς και να προβάλει τη δική της θέση επί των όσων ισχυρίζεται ο εναγόμενος. Δεν χρειάζεται θεωρώ να αναφερθώ στον κάθε λόγο ένστασης ξεχωριστά. Αυτοί θεωρώ έχουν απαντηθεί μέσα από όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω. Θα πω μόνον εδώ, έχοντας υπόψη τους λόγους ένστασης 3-5 πιο πάνω, ότι προφανώς η πλευρά του εναγόμενου έχει υπόψη της την περίπτωση που εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα, κάτι που δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, αλλά προσθέτω ότι ακόμα και σε εκείνες τις περιπτώσεις ο κανόνας δεν είναι άκαμπτος (βλ. κατ' αναλογία, Εφ.29/2014 Κόκκινου v Κόκκινου, ημερ. 3 Νοεμβρίου 2016, ECLI:CY:DOD:2016:6). Εξάλλου το θέμα, επαναλαμβάνεται και εδώ, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνεπώς, έχω την άποψη πως στην έκταση που η ΠΣΕΔ της Παπαδοπούλου αφορά τις παρ.4 και 7-10 και η ΠΣΕΔ του ενάγοντα την παράγραφο 4, προκύπτει καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τις παρ. 5 και 6 των δύο ΠΣΕΔ. Εκδίδω διάταγμα ως η αιτούμενη θεραπεία Α της αίτησης. Νοείται ότι οι συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις που θα καταχωριστούν θα έχουν τη μορφή των τεκμηρίων Α και Β που είναι επισυνημμένα στην αίτηση, με εξαίρεση τις παρ.5 και 6 σε αυτές. Οι συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις να καταχωριστούν εντός επτά
(7)ημερών. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι στην πορεία της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.