Ματσουκαρίδη ν. Gordian Holdings Limited, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 46/2021, 29/9/2021

(1), 44Α

(2), 44Α

(3), 44Α

(4)και 44Α(4Α), 44Β

(1), 44Β

(2), 44Β

(3), 44Γ

(1), 44Γ

(2), 44Γ

(3), 44Δ

(1), 44Δ

(2), 44Δ

(3), 44Δ

(4), 44Δ

(5)και 44Δ

(6)και γενικά τα άρθρα 44Α - 44ΙΑΑ, και Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 25, 26, 28, 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1 - 18 ως έχουν τροποποιηθεί, στα άρθρα 87 και 95 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών Νόμου του 2015 (Ν.65(Ι)/2015),στις αποφάσεις και ανακοινώσεις του Συνδέσμου Τραπεζών Κύπρου, στην Δ.5, Δ.5Α, Δ.5Β, Δ.39, Δ.48 ΘΘ1-9 Δ.57 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ. 6, στον περί Ερμηνείας Νόμο - Κεφ.1, άρθρο 42, στον περί Εταιρειών Νόμο - Κεφ. 113 και ειδικότερα στα άρθρα 334 - 344 και 372,στον περί Παραγραφής Αγώγιμων δικαιωμάτων Νόμο του 2012 (66(Ι)/2012) και ειδικότερα στο άρθρο 5, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 23, 26, 28 και 30, στην αρχή «delegates non potest delegare», στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Καταγράφω στη συνέχεια αυτούσιους τους λόγους που επικαλείται ο Αιτητής προβαίνοντας στο διάβημα του αυτό. « 1. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ δεν έχουν επιδοθεί και/ή δεν έχουν αποσταλεί δεόντως και/ή νομότυπα προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 44Γ

(2)και 44Γ

(3)(β) του Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε. 2. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ δεν έχουν επιδοθεί και/ή δεν έχουν αποσταλεί δεόντως και/ή νομότυπα προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα διότι δεν έχει επιδοθεί και/ή δεν έχει αποσταλεί δεόντως και/ή νομότυπα προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα η προηγούμενη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου Ι κατά παράβαση των άρθρων 44Γ

(2)και 44Γ

(3)(β) του Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε. 3. Με βάση τον λόγο έφεσης της παραγράφου 2 ανωτέρω, οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ έχουν σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η αίτηση δεν απέστειλαν Ειδοποίηση Τύπου «Ι» προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ή και οι εν λόγω Ειδοποιήσεις Τύπου Ι δεν αποστάληκαν δεόντως και/ή νομότυπα κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 44Γ

(1). Συνεπώς η επίδοση των προσβαλλόμενων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» προς τον Αιτητή-Εφεσείοντα έγινε πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή εφόσον δεν κλήθηκαν όλοι οι ενυπόθηκοι οφειλέτες και/ή όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας πλειστηριασμού εφόσον ουδέποτε τους αποστάληκε η σχετική Ειδοποίηση Τύπου «Ι» ή και δεν τους αποστάληκε νόμιμα και/ή νομότυπα.

1. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή/και παράτυπες ή/και αυθαίρετες ή/και δέον όπως ακυρωθούν ή/και παραμεριστούν αφού η όλη διαδικασία όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί δεν έχει εκκινήσει νομότυπα ή/και νόμιμα ή/και σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου ένεκα του ότι η πρώτη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου «Ι», της οποίας η επίδοση προηγείται της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», είναι παράνομη ή/και παράτυπη ή/και παραβιάζει τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί διότι δεν απευθύνεται προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες ή/και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, δηλαδή δεν καλεί σε πληρωμή ως όφειλε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA. Συγκεκριμένα, η Ειδοποίηση Τύπου Ι η οποία αποστάληκε προς τον Αιτητή-Εφεσείοντα, ο οποίος είναι φερόμενος ως εγγυητής του επίδικου χρέους, δεν απευθύνεται ως όφειλε προς τον Αιτητή-Εφεσείοντα με αποτέλεσμα η αποστολή οποιασδήποτε Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ σε αυτόν να είναι πρόωρη διότι ουδέποτε είχε καλεστεί προσωπικά ο Αιτητής-Εφεσείοντας στην πληρωμή του ποσού που περιγράφει η Ειδοποίηση Τύπου Ι και ως εκ τούτου η αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και συνάμα η επίδικη διαδικασία πλειστηριασμού να καθίσταται πρόωρη, ή/και
2. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες ή/και παράτυπες ή/και αυθαίρετες ή/και δέον όπως ακυρωθούν ή/και παραμεριστούν αφού η όλη διαδικασία όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί δεν έχει εκκινήσει νομότυπα ή/και νόμιμα ή/και σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου ένεκα του ότι η πρώτη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου «Ι», της οποίας η επίδοση προηγείται της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», είναι παράνομη ή/και παράτυπη ή/και παραβιάζει τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί διότι δεν έχει αποσταλεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα η Ειδοποίηση Τύπου Ι. Εάν ήθελε αποδειχθεί στο Σεβαστό Δικαστήριο η επίδοση ή/και η δέουσα επίδοση των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπου Ι προς τα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ήτοι στον XXXXX Χριστοδούλου, στον XXXXX Επιφανίου, στον XXXXX Πέτρου, στη XXXXX Πέτρου, στην εταιρεία Christodoulou & Epifaniou Developers Ltd, στον XXXXX Βασιλείου, και στην εταιρεία Netinfo Plc, τότε η Ειδοποίηση Τύπου Ι δεν απευθύνεται προς τα πιο πάνω ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ως περιγράφεται στην παράγραφο 4 ανωτέρω, με αποτέλεσμα η παρούσα διαδικασία να είναι πρόωρη διότι ουδέποτε είχαν καλεστεί τα πιο πάνω μέρη στην πληρωμή του ποσού και ως εκ τούτου είναι άκυρη ως προβλέπει το Άρθρο 44Γ του Νόμου 9/65,ή/και
3. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και Περιεχόμενο προϋποθέσεις και/ή το περιεχόμενο τους είναι εσφαλμένο και/ή παράνομο και/ή παράτυπο και/ή κατά παράβαση του νομοθετημένου Τύπου του Δεύτερου Παραρτήματος του Ν.9/
5. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και Περιεχόμενο προϋποθέσεις και/ή το περιεχόμενο τους είναι εσφαλμένο και/ή παράνομο και/ή παράτυπο και/ή κατά παράβαση του νομοθετημένου Τύπου του Δεύτερου Παραρτήματος του Ν.9/1965, συγκεκριμένα διότι: Α) Το περιεχόμενο των προσβαλλόμενων Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένο διότι βασίζεται σε λανθασμένα και/ή αυθαίρετα υπολογισθέντα ποσά και/ή ποσά τα οποία υπόκεινται σε αντίφαση ως προς το ύψος τους. Ειδικότερα, οι Καθ' ων η Αίτηση ταυτόχρονα και/ή παράλληλα με την επίδικη διαδικασία πλειστηριασμού προωθούν διαδικασία εκποίησης άλλης υποθήκης και συγκεκριμένα της υποθήκης με αριθμό εγγραφής XXXXX/2010 η οποία φαίνεται επίσης να εξασφαλίζει τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις. Με βάσει τις επιδοθείσες ειδοποιήσεις Τύπου Ι και τις καταστάσεις λογαριασμών που τις συνοδεύουν, οι οποίες δέον να σημειωθεί φέρουν την ίδια ημερομηνία έκδοσης, τα ποσά των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων κατά το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού που τη συνοδεύει και η οποία προωθείται στα πλαίσια εκποίησης της υποθήκης με αριθμό XXXXX/2007 είναι εντελώς διαφορετικά από τα ποσά που διαφαίνονται από το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού που τη συνοδεύει και η οποία προωθείται στα πλαίσια εκποίησης της υποθήκης με αριθμό XXXXX/2010, παρόλο που αυτές αφορούν τις ίδιες πιστωτικές διευκολύνσεις και φέρουν την ίδια ημερομηνία έκδοσης. Περιπλέον από το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού που τη συνοδεύει, η οποία προωθείται στα πλαίσια εκποίησης της υποθήκης με αριθμό XXXXX/2007 διαφαίνεται ότι για τις εν λόγω πιστωτικές διευκολύνσεις έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις στα πλαίσια των αγωγών XXXXX/2013 και XXXXX/2013, ενώ στο περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού που τη συνοδεύει, η οποία προωθείται στα πλαίσια εκποίησης της υποθήκης με αριθμό XXXXX/2010 οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να αναφέρουν την έκδοση των εν λόγω δικαστικών αποφάσεων. B) Με βάση τους λόγους έφεσης 1, 2, και 3 ανωτέρω, το περιεχόμενο των προσβαλλόμενων Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένο διότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις αναφέρουν ότι «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €2.598.414,19 πλέον τόκος €1.850,93 πλέον έξοδα €0,00», πράγμα το οποίο αποτελεί ανύπαρκτο γεγονός εφόσον ουδέποτε έχει επιδοθεί ή και αποσταλεί η σχετική κλήση για πληρωμή του ποσού, ήτοι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» προς όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ή και διότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι που απεστάλησαν δεν απεστάλησαν και/ή δεν επιδόθηκαν νόμιμα και/ή νομότυπα ως αναφέρεται στους ανωτέρω λόγους έφεσης και/ή διότι το περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι που απεστάλησαν είναι λανθασμένο, ως επεξηγείται ανωτέρω. Γ) Διότι το περιεχόμενο των προσβαλλόμενων Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένο διότι τα ποσά που απαιτούν οι Καθ' ων η αίτηση με τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ, δεν συνάδουν με τα ποσά τα οποία έχουν απαιτηθεί με την Ειδοποίηση Τύπου Ι. Ειδικότερα, ενώ στην Ειδοποίηση Τύπου Ι και την κατάσταση λογαριασμού που την συνοδεύει οι οφειλέτες καλούνται να καταβάλουν ως κεφάλαιο το ποσό των €2.534.915,15 πλέον τόκος επί €2.522.338,01, εντούτοις στις προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ οι οφειλέτες καλούνται να καταβάλουν ως Κεφάλαιο το ποσό των €2.598.414,19 πλέον τόκο €1.850,,93 κάτι το οποίο είναι εσφαλμένο και αυθαίρετο διότι δεν συνάδει με την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου Ι, ειδικότερα τη στιγμή που το άρθρο 44Γ

(1)του Ν.9/654 προνοεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού. Δ) Το περιεχόμενο των προσβαλλόμενων Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένο διότι εν πάση περιπτώσει δεν επεξηγείται ούτε στις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ αλλά ούτε και στην κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου Ι με ποιο τρόπο έχουν υπολογισθεί τα ποσά τα οποία απαιτούν οι Καθ' ων η αίτηση ούτε και ποιες χρεώσεις έχει υποστεί ο επίδικος λογαριασμός και/ή διότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν δίδουν επαρκείς λεπτομέρειες ως προς τον τρόπο υπολογισμού των απαιτούμενων ποσών και/ή διότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν συνοδεύονται από λεπτομερή κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους (Statement of Account) και/ή διότι η φερόμενη ως Κατάσταση Λογαριασμού δεν περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες ως προς το χρεοπιστωτικό ιστορικό του επίδικου λογαριασμού για να μπορεί να ελεγχθεί από τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή διότι επί της εν λόγω φερομένης ως Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάφθηκε στις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν αναγράφεται το ποσοστό του επιτοκίου με το οποίο χρεώνεται το ενυπόθηκο χρέος ή και διότι η φερόμενη ως Κατάσταση Λογαριασμού δεν αποτελεί κατ' ουδένα λόγο Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους με αποτέλεσμα να στερείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης της δυνατότητας να ελέγξει την ύπαρξη του αξιωμένου υπολοίπου, ή και Ε) Διότι το ποσό του ενυπόθηκου υπολοίπου της επίδικης υποθήκης είναι εσφαλμένο και αυθαίρετο ή και λανθασμένο ή και δεν είναι αυτό που πράγματι προκύπτει από την επίδικη δήλωση και σύμβαση Υποθήκης της επίδικης Υποθήκης, ή και είναι αποτέλεσμα παράνομων χρεώσεων βάσει καταχρηστικών ή και αόριστων ή και παράνομων και άκυρων όρων των συμφωνιών δανείου και των Εγγράφων Υποθήκης και της Σύμβασης και Δήλωσης της επίδικης Υποθήκης, ή και Στ) Διότι το ποσοστό επιτοκίου το οποίο αναγράφεται στις εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι εσφαλμένο ή και δεν συμφωνεί με το επιτόκιο όπως αυτό καθορίζεται στην επίδικη υποθήκη, ή και είναι αυθαίρετο ή και παράνομο, κατά παράβαση της Σύμβασης και Δήλωσης της επίδικης Υποθήκης, ή και Ζ) Διότι οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ παραβιάζουν τον νομοθετημένο Τύπο ως προβλέπεται από το Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965 ή και το περιεχόμενο τους είναι εσφαλμένο καθότι το ποσό του κεφαλαίου και/ή ο τόκος και/ή το επιτόκιο και/ή το ποσοστό του επιτοκίου όπως αναγράφεται στις επίδικες ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» είναι λανθασμένο ή και αυθαίρετο. Ειδικότερα, τα ποσά τα οποία απαιτούνται με τις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου Ι και ΙΑ είναι εσφαλμένα και/ή αυθαίρετα διότι ο τόκος με τον οποίο θα έπρεπε να χρεώνεται η επίδικη Υποθήκη θα έπρεπε να ήταν το Ελάχιστο Επιτόκιο Προσφοράς των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, πράγμα που δεν το έπρατταν οι Καθ' ων η Αίτηση, με αποτέλεσμα τόσο το ποσό όσο και ο τόκος να είναι ποσά παράνομα, αυθαίρετα και κατά παράβαση της επίδικης Υποθήκης. Όλα τα δάνεια που συνάφθηκαν σε κυπριακές λίρες όπως και το επίδικο στην παρούσα, θα έπρεπε από τις 1/1/2008 να χρεώνονται με βάση το Ελάχιστο Επιτόκιο Προσφοράς των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Τούτο καθορίστηκε βάσει των αποφάσεων νομισματικής πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ημερομηνίας 21/12/2007 αλλά και των διατάξεων του περί της Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμου του 2007. 8. Διότι το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965)είναι αντισυνταγματικό καθ' ότι η διάταξη του άρθρου 44Α

(1)που αναφέρεται ότι το Μέρος VIA τυγχάνει εφαρμογής σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία της ισχύος του παρόντος Νόμου (δηλαδή του Τροποποιητικού Νόμου 142(Ι)/2014), είναι ξεκάθαρα αντισυνταγματική και προσκρούει στο δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως όπως αυτό κατοχυρώνεται με το άρθρο 26 του Συντάγματος. 9. Η διάταξη 44ΙΑ

(1)του Ν.9/1965 ως τροποποιήθηκε σε συνδυασμό με την διάταξη 44(Α)

(1)και η οποίες δίδουν το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να αγοράσει ο ίδιος το ενυπόθηκο ακίνητο μετά την παρέλευση 6 μηνών από την ημερομηνία του πρώτου πλειστηριασμού σε περίπτωση που δεν πωληθεί το ακίνητο είναι επίσης αντισυνταγματικές διότι προσκρούουν στο δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως όπως αυτό κατοχυρώνεται με το άρθρο 26 του Συντάγματος, ως επίσης προσκρούουν και στην πάγια αρχή που διέπει Συμβάσεις Υποθήκης "once a mortgage, always a mortgage". 10. H επίδικη Υποθήκη είναι άκυρη και ή παράνομη διότι καταρτίστηκε ή και εγγράφηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21

(1)(γ) του Ν.9/1965 ή και κατά παράβαση του περί Συμβάσεων Νόμου εφόσον περιέχει αόριστους και ασαφείς όρους οι οποίοι είναι ουσιώδεις όροι. Ή και διότι εμπεριέχει αόριστους, καταχρηστικούς και ασαφείς όρους οι οποίοι καθιστούν αδύνατο για τον ενυπόθηκο οφειλέτη να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή το ποσό το οποίο θα πρέπει να καταβάλει για να εξοφλήσει και/ή εξαλείψει την επίδικη Υποθήκη ασκώντας το αναφαίρετο δικαίωμα του να πράξει τούτο (Equity of Redemption)». Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο ίδιος ο Αιτητής κ. XXXXX Κωνσταντίνου Ματσουκαρίδης («Ε/Δ Ματσουκαρίδη»), ο οποίος δηλώνει ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην υπό αναφορά διαδικασία εκποίησης και πως έχει την ιδιότητα του εγγυητή πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην ως άνω αναφερόμενη πρωτοφειλέτιδα εταιρεία. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους που επικαλείται για την ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού δηλώνοντας ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης για δε τα νομικά ζητήματα ότι έλαβε νομική συμβουλή από τον δικηγόρο του τον κ. Μαθηκολώνη. Στην μακροσκελή ένορκη δήλωση του, σε λεπτομέρειες της οποίας θα αποφύγω να κάνω αναφορά στο μέρος αυτό της απόφασης μου, εφόσον όσα έχουν σημασία θα σχολιαστούν στην ανάλυση που θα ακολουθήσει, κάνει αναφορά σε πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν την 15.03.2007 στην πρωτοφειλέτιδα εταιρεία Petrou & Petrou Estate Limited, την παροχή εγγύησης από τον ίδιο όπως και άλλα πρόσωπα τα οποία κατονομάζει και την υποθήκευση του επίδικου υπό πώληση ακινήτου. Αναφέρεται επίσης στις αγωγές που έχουν εγερθεί στο Ε.Δ. Λευκωσίας το 2013 οι οποίες αναφέρει ότι εκκρεμούν. Αναφέρεται επίσης στις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» που του επιδόθηκαν ή απεστάλησαν και ότι μετά την παραλαβή τους ανέθεσε την υπόθεση στους δικηγόρους του με σκοπό να εμποδίσει την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου λαμβάνοντας συμβουλή όπως επικαλεστεί τους λόγους τους οποίους προβάλλει στην αίτηση (καταγράφηκαν αυτούσιοι πιο πάνω). Περαιτέρω αναφέρεται και για τους λόγους που αφορούν μη συμμόρφωση και παραβίαση από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ρητών νομοθετικών και συνταγματικών διατάξεων τις οποίες ερμηνεύει και αναπτύσσει γι' αυτές νομική επιχειρηματολογία πέραν αυτής που συμπεριλήφθηκε στην αίτηση και έχει καταγραφεί πιο πάνω. Θα αποφύγω στο μέρος αυτό της απόφασης την καταγραφή τους καθώς θα συνιστά εν πολλοίς επανάληψη. Σχολιασμός τους όμως, όπου απαιτηθεί, θα γίνει στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση και προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους: «

1. Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο εξαντλητικά και/ή δεν αποσείεται το βάρος απόδειξης των λόγων για τους οποίους δύναται να ακυρωθεί η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019, (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος, (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
2. Ο Αιτητής, ως εγγυητής της πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας Petrou & Petroy Estate Limited, δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα και/ή locus standi και/ή αποτελεί τρίτο μη-συμβαλλόμενο μέρος σε σχέση με την Υποθήκη XXXXX/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και συνεπώς δεν δύναται να προωθεί οποιουσδήποτε ισχυρισμούς σε σχέση με τους όρους και/ή τα οφειλόμενα υπόλοιπα βάσει της Υποθήκης.
3. Ο Αιτητής κωλύεται λόγω δεσμευτικού προηγούμενου και/ή δεδικασμένου και/ή δικαστικών αποφάσεων στις Αγωγές XXXXX/2013 του Ε.Δ. Λευκωσίας και XXXXX/2013 του Ε.Δ. Λευκωσίας και/ή Res Judicata καθώς έχουν εκδοθεί δεσμευτικές αποφάσεις τόσο σε σχέση με το χρέος που εξασφαλίζει η επίδικη Υποθήκη, όσο και διάταγμα πώλησης και/ή εκποίησης της Υποθήκης.
4. Οι ισχυρισμοί και/ή συγκρίσεις που διενεργεί ο Αιτητής σε σχέση με τις επιστολές που έχουν αποσταλεί σε σχέση με την Υποθήκη XXXXX/2010 είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία, η οποία αφορά την Υποθήκη XXXXX/2007 και ως εκ τούτου δεν δύναται να ληφθούν υπόψιν από το Σεβαστό Δικαστήριο.
5. Η αμφισβήτηση του περιεχομένου και/ή της ειδοποίησης τύπου «Ι» δεν συμπεριλαμβάνεται μέσα στους λόγους για τους οποίους είναι δυνατή η ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» και/ή οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν δύναται να εφεσιβληθούν, ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί που προωθούνται αναφορικά με τις εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι άσχετες με τα επίδικα ζητήματα.
6. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού επιδόθηκαν ορθά σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και/ή η επίδοσή τους συνιστά καλή επίδοση καθώς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έχουν λάβει γνώση αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού.
7. Η κατάσταση λογαριασμού αναλύει ξεκάθαρα και με σαφήνεια το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος και/ή οι Αιτητές δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως του ισχυρισμού τους και/ή δεν υπάρχει νομοθετική ερμηνεία σε σχέση με τον τύπο του εγγράφου της κατάστασης λογαριασμού.
8. Οι εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και έχουν επιδοθεί προς τους Αιτητές και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και δεν αποσείεται το βάρος αποδείξεως που φέρουν οι Αιτητές περί του αντιθέτου.
9. Η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ακολουθείται από την Καθ' ης η Αίτηση ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
10. Η καταχώρηση Αίτησης - Έφεσης δεν αποτελεί το ορθό δικονομικό διάβημα αμφισβήτησης του τόκου και/ ή του επιτοκίου και/ή αμφισβήτηση του ύψους του οφειλόμενου ποσού, ισχυρισμοί οι οποίοι εμπίπτουν στα πλαίσια άλλων δικαστικών διαδικασιών, το βάρος των οποίων δεν αποσείεται και οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με την παρούσα διαδικασία η οποία αφορά στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει της Σύμβασης Υποθήκης.
11. Το ποσό που αναγράφεται στις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» είναι το ορθό ποσό του ενυπόθηκου χρέους το οποίο υπολογίστηκε στη βάση και σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης Υποθήκης και εν πάση περιπτώσει το ποσό που απαιτείται στο πλαίσιο Αγωγής βασίζεται στις συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και όχι στη Σύμβαση Υποθήκης.
12. Η καταχώρηση Αίτησης - Έφεσης δεν αποτελεί το ορθό δικονομικό διάβημα αμφισβήτησης της εγκυρότητας οποιωνδήποτε Συμβάσεων Υποθηκών.
13. Εν πάση περιπτώσει, η Σύμβαση Υποθήκης είναι νόμιμη, έγκυρη και δεσμευτική και είναι δεόντως εγγεγραμμένη στο μητρώο του Κτηματολογίου. H Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι με την Σύμβαση Υποθήκης ο Αιτητής έχει ανέκκλητα καταστήσει την Καθ' ης η Αίτηση πληρεξούσιο αντιπρόσωπό του και της έδωσε γενική πληρεξουσιότητα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο και με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η Υποθήκη σύμφωνα με την Σύμβασης Υποθήκης.
14. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Καθ' ης η Αίτηση με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του Νόμου και της Σύμβασης Υποθήκης προβλεπόμενα δικαιώματά της. Η προώθηση εκποίησης παράλληλων Υποθηκών δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού, καθώς ο Νόμος ρητά επιτρέπει την προώθηση των διαδικασιών που προνοεί το Μέρος VIA του Ν. 9/1965 ανεξαρτήτως της ύπαρξης και/ή προώθησης άλλων διαδικασιών πλειστηριασμού. Επομένως, η ύπαρξη και/ή προώθηση παράλληλων διαδικασιών πλειστηριασμού δεν εμποδίζει την Καθ' ης η Αίτηση από το να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 δεν γίνεται από την Καθ' ης η Αίτηση με κακή πίστη.
15. Καμία βλάβη δεν θα υποστεί ο Αιτητής με την ολοκλήρωση της διαδικασίας του πλειστηριασμού και/ή εάν η διαδικασία του πλειστηριασμού ολοκληρωθεί ο Αιτητής θα έχει όφελος και όχι ζημιές, καθώς ο Αιτητής είναι ενδιαφερόμενο μέρος υπό την ιδιότητά του ως Εγγυητής και όχι ως ενυπόθηκος οφειλέτης.
16. Δεν έχουν καταδείξει οι Αιτητές ότι η εξέταση της Συνταγματικότητας του Νόμου 9/1965 είναι αναγκαία για την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης - Έφεσης και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν πρέπει να εξετάσει την ουσία των ισχυρισμών περί Συνταγματικότητας καθώς κάτι τέτοιο θα συνιστούσε ακαδημαϊκή και μόνο διενέργεια και τα Δικαστήρια δεν εξετάζουν ισχυρισμούς συνταγματικότητας in abstracto.
17. Eν πάση περιπτώσει καμία παραβίαση των Συνταγματικών δικαιωμάτων των Αιτητών τα οποία προστατεύονται από το Άρθρο 26 του Συντάγματος δεν προκύπτει στην παρούσα υπόθεση, καθώς ο Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
18. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965, ως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν, και/ή δεν ερμηνεύουν τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή επιχειρούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου.
19. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα». Η ένσταση βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 44 Α - 44ΙΑΑ και παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στους γενικούς κανόνες επιεικείας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση υποστηρίζονται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει λειτουργός στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Καθ' ης η αίτηση ο κ. Παύλος Δημητρίου («Ε/Δ Δημητρίου»). Πέραν της ιδιότητας του και της εξουσιοδότησης που έχει για να ορκισθεί από μέρους της Καθ' ης η αίτηση, της προσωπικής γνώσης των γεγονότων και από πού απορρέει αυτή όπως και της νομικής συμβουλής που έλαβε για τα νομικά ζητήματα στα οποία κάνει αναφορά, υιοθετεί τους λόγους ένστασης και επί της ουσίας υποστηρίζει τις θέσεις της Καθ' ης η αίτηση οι οποίες είναι διαμετρικά αντίθετες από αυτές που υποστηρίζει ο Αιτητής. Αποφεύγω στο σημείο αυτό να καταγράψω όσα υποστηρίζει εφόσον όσα ενδιαφέρουν θα αναλυθούν στη συνέχεια στο κατάλληλο μέρος της απόφασης. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τις δύο πλευρές στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και στο φάκελο της υπόθεσης και σε νομική πτυχή που διέπει τα επίδικα ζητήματα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπ' όψιν τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση όταν αυτή κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΠΤΥΧΗ: Είναι γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εκδοθεί δεσμευτική απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο λόγω του ότι η σχετική νομοθεσία είναι σχετικά πρόσφατη, πλην όμως έχουν εκδοθεί πρωτόδικες δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες παρόλο που δεν είναι δεσμευτικές για το παρόν Δικαστήριο, μπορούν να παρέχουν μία χρήσιμη καθοδήγηση, εφόσον μόνο πειστική αξία μπορούν να έχουν (βλ. υποθ. Ρωσική Ομοσπονδία (Αρ. 1)

(2012)1 Α.Α.Δ. 20). Θα αναφερθώ όμως σε τέτοιες αποφάσεις εφόσον το σκεπτικό τους με βρίσκει σύμφωνο και υιοθετείται για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Οι σχετικές με την επίδικη υπόθεση πιστωτικές διευκολύνσεις ή/και εξ αποφάσεως χρέη ή/και εξασφαλίσεις ή/και νομικές διαδικασίες ή/και άλλα στοιχεία, συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων των στοιχείων που έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ στην εταιρεία Gordian Holdings Limited, κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015)ως έχει τροποποιηθεί και/ή δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 23.05.2019 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με βάση τα άρθρα 198, 199 και 200 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 30.05.

1. Αντίγραφο των ειδοποιήσεων που έχουν ταχυδρομηθεί στον Αιτητή από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ αφενός και από την Gordian Holdings Limited αφετέρου. Οι σχετικές επιστολές προς τον πρωτοφειλέτη και τον Αιτητή τόσο από την Τράπεζα Κύπρου όσο και από την Gordian έχουν επισυναφθεί ως δέσμη Τεκμ. 1 στην Ε/Δ Δημητρίου και το διάταγμα ημερ. 23.05.2019 ως Τεκμ.
2. Εξηγείται περαιτέρω στην Ε/Δ Δημητρίου ότι παραχωρήθηκαν στην πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία Petrou & Petrou Estate Limited πιστωτικές διευκολύνσεις, προς εξασφάλιση των οποίων εγγράφηκε προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου, η Υποθήκη XXXXX/2007 του Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, η οποία αποτελεί το Τεκμ. 1 στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη, και η οποία έχει μεταβιβαστεί στην εταιρεία Gordian Holdings Limited. Το Τεκμ. 1 στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη, καταδεικνύει ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης στην επίδικη Υποθήκη XXXXX/2007 είναι η πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία Petrou & Petrou Estate Limited και όχι ο Αιτητής, ο οποίος είναι εγγυητής των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτιδας βάσει εγγυητήριου, όπως άλλωστε ο ίδιος αναφέρει στην παράγραφο 2 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη. Σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου λόγω των καθυστερήσεων αποπληρωμής των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, η Τράπεζα ασκώντας τα νομίμως προβλεπόμενα δικαιώματά της, τερμάτισε τις σχετικές συμφωνίες και ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό δυνάμει των συμφωνιών αυτών και του ενυπόθηκου χρέους κατέστη πληρωτέο και απαιτητό. Σε σχέση δε με τις διευκολύνσεις που εξασφαλίζει η Υποθήκη XXXXX/2007 έχουν εκδοθεί αποφάσεις εναντίον της πρωτοφειλέτιδας (και κάποιων εκ των εγγυητών) στις Αγωγές XXXXX/2013 του Ε.Δ. Λευκωσίας και XXXXX/2013 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η πρώτη εκ των οποίων μάλιστα διατάσσει την εκποίηση της επίδικης Υποθήκης XXXXX/
3. Οι εν λόγω αποφάσεις έχουν επισυναφθεί ως δέσμη Τεκμ. 3 στην Ε/Δ Δημητρίου. Η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε σε επίδοση Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» ημερ. 01.09.2020 συνοδευόμενων από την σχετική κατάσταση λογαριασμού στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ακολούθως, η Καθ' ης η αίτηση απέστειλε τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ημερ. 13.07.
4. Στην Ε/Δ Δημητρίου επεξηγείται ότι οι πολύ μικρές διαφορές στα ποσά που απαιτούνται μεταξύ των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ», οφείλονται ξεκάθαρα στην χρέωση τόκων κατά το διάστημα που παρήλθε και της χρέωσης τόκου επί αυξημένου κεφαλαίου, καθώς μεσολάβησε ένας περίπου χρόνος από την αποστολή των δύο. Όπως επεξηγείται επίσης στην Ε/Δ Δημητρίου, το προβλεπόμενο από τον Νόμο Δελτίο Α που δηλώνει την πρόθεση πώλησης μέσω πλειστηριασμού δημοσιεύτηκε σε 2 εφημερίδες ενάμιση μήνα πριν την ημερομηνία πώλησης μέσω πλειστηριασμού, αναρτήθηκε στον ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών και στην ιστοσελίδα της Καθ' ης η αίτηση, ως ακριβώς προβλέπεται από τον Νόμο. Όλα αυτά δεν αμφισβητούνται από τον Αιτητή. Από τους λόγους ένστασης και όσα υποστηρίζονται στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη τα επίδικα ζητήματα που θα με απασχολήσουν στη συνέχεια μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα όπως με επιμέλεια έχουν προσδιοριστεί και καταγράφονται στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση: (α) κατά πόσον οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δύνανται να εφεσιβληθούν και κατά πόσον έχουν απευθυνθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με τον ορθό τρόπο, (β) κατά πόσον δύναται μέσω Αίτησης - Έφεσης να αμφισβητείται η εγκυρότητα της Υποθήκης Υ1641/2007 και το ύψος των οφειλόμενων ποσών, (γ) κατά πόσον η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο Ν.9/1965και έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, (δ) κατά πόσον είναι αναγκαία η εξέταση των ισχυρισμών του Αιτητή περί δήθεν παραβίασης των Συνταγματικών του Δικαιωμάτων, (ε) εάν η απάντηση στο (δ) ανωτέρω είναι καταφατική, κατά πόσον έχουν παραβιαστεί τα Συνταγματικά δικαιώματα του Αιτητή. Ακολουθεί η εξέταση των πιο πάνω ζητημάτων. Σε σχέση με το ερώτημα κατά πόσον οι επίδικες Ειδοποιήσεις «Ι» μπορούν να προσβληθούν μέσω Αίτησης-Έφεσης, επανειλημμένα σε πρωτόδικες αποφάσεις έχει λεχθεί, ερμηνεύοντας τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες, ότι με την τροποποίηση του Νόμου, η πρόνοια του άρθρου 44ΙΓ περί του γενικού δικαιώματος προσβολής των αποσταλέντων ειδοποιήσεων δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, έχει διαγραφεί και ως εκ τούτου δεν υπάρχει πλέον καμία πρόνοια μετά την τροποποίηση του Νόμου περί προσβολής των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι». Η καταχώριση και προώθηση Αίτησης - Έφεσης δεν προσφέρεται προς αμφισβήτηση της εγκυρότητας της Υποθήκης XXXXX/2007 και του ύψους των οφειλόμενων ποσών, καθώς οι ισχυρισμοί αυτοί εμπίπτουν στο πλαίσιο άλλων διαδικασιών και η προώθησή τους μέσω Αίτησης - Έφεσης αποτελεί λανθασμένο δικονομικό διάβημα. Ρητά επίσης προνοείται στον Νόμο ότι η προώθηση παράλληλης διαδικασίας εκποίησης άλλης Υποθήκης δεν αποτελεί κώλυμα ούτε και λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου διέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, το οποίο, μεταξύ άλλων, ξεκάθαρα παρέχει στην Εφεσίβλητη το δικαίωμα να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού. Οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις προνοούν τα ακόλουθα: (α) Με την αποστολή και επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» αρχίζει η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/1965 και ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ενημερώνεται σχετικά. Η εν λόγω ειδοποίηση συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για είσπραξη. Η εν λόγω ειδοποίηση καλεί τον οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό με βάση την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας προθεσμία τουλάχιστον 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπου «Ι». (β) Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», η οποία αναφέρει ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών. Εξ όσων προκύπτει από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», δυνατό να καταχωρισθεί Αίτηση - Έφεση για παραμερισμό της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι, οι οποίοι τίθενται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ, εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της. Οι προϋποθέσεις παραμερισμού και ακύρωσης των επιδοθέντων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και μόνο, καταγράφονται εξαντλητικά και περιοριστικά στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου και είναι οι εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί. (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής, αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Ερμηνεύοντας το λεκτικό των ως άνω νομοθετικών προνοιών προκύπτει ότι στο στενό πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου εκτείνεται αποκλειστικά και μόνο στον έλεγχο κατά πόσον πληρείται μία εκ των επτά

(7)προϋποθέσεων που αποκλειστικά θέτει ο Νόμος για τον παραμερισμό των Ειδοποιήσεων «ΙΑ», και δεν υπάρχει: - Η δυνατότητα και η εξουσία εξέτασης και συνεπώς παραμερισμού οποιωνδήποτε άλλων Ειδοποιήσεων που είτε επιδόθηκαν πριν είτε ταυτόχρονα είτε μεταγενέστερα των Ειδοποιήσεων «ΙΑ», όπως τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΒ» και Δελτίο Α. - Η δυνατότητα και η εξουσία έκδοσης οποιωνδήποτε άλλων διαταγμάτων (αναγνωριστικών ή προστακτικών) πέραν διαταγμάτων παραμερισμού των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ». Όπως θα διαφανεί στη συνέχεια η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ήταν και ορθή και νομότυπη, άσκησαν ορθά τα εκ του Νόμου προβλεπόμενα δικαιώματά τους και δεν τίθεται κανένας τεκμηριωμένος ισχυρισμός από την πλευρά του Αιτητή ο οποίος να αποδεικνύει το αντίθετο αποτυγχάνοντας έτσι να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε. Κατά συνέπεια ο λόγος έφεσης που αφορά το ζήτημα αυτό απορρίπτεται. Στο Άρθρο 44 ΙΓ δεν προνοείται δυνατότητα έφεσης της Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι». Αντίθετα ο Νόμος περιορίζεται στους λόγους έφεσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Συνεπώς, δεν παρέχεται δικαιοδοσία και εξουσία στο Δικαστήριο μέσω του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί να εξετάζει και κατ' επέκταση να παραμερίζει Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι». Με δεδομένο ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν εφεσιβάλλεται απορρίπτονται όλες οι αιτιάσεις που προβάλλει ο Αιτητής σε διάφορους Λόγους Έφεσης όπου προβάλλεται ο ισχυρισμός περί εσφαλμένης και άκυρης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Η απόφαση στην Αίτηση - Έφεση 285/2019 ημερ. 25/07/2019 XXXXX Πάρπας ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ η οποία εκδόθηκε από την κα Σ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. είναι σχετική με τα πιο πάνω και τα οποία υιοθετούνται και για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης: «Αποτελεί περαιτέρω, λόγον Έφεσης ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και η κατάσταση λογαριασμού που τη συνοδεύει, είναι παράνομη και/ή παράτυπη, διότι απαιτούνται ποσά, τόκοι και έξοδα εσφαλμένα, τα οποία δεν συνάδουν με τη Σύμβαση Υποθήκης και/ή έχουν υπολογισθεί κατά παράβαση του άρθρου 95 του Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 (Ν.65(Ι)/15)ως και του Περί της Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμου του 2007 (Ν.33(Ι)/2007). Επισημαίνεται και επαναλαμβάνεται ότι οι λόγοι Έφεσης περιλαμβάνονται εξαντλητικά στο άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου, το οποίο, μετά την τροποποίηση του Ν.9/65 με τον Ν.87(Ι)/2018, ρητά ορίζει ότι δυνατότητα καταχώρησης Έφεσης υπάρχει για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, δηλαδή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» μόνο. Συνεπώς, δυνατότητα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και της κατάστασης λογαριασμού που τη συνοδεύει, στα πλαίσια Έφεσης, δεν υπάρχει. Πέραν τούτου, η δυνατότητα που παρείχετο, με βάση το άρθρο 44 ΙΓ του Ν.9/65 και πριν την τροποποίηση του με τον Ν.87(Ι)/2018 στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή σε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, καταχώρησης Έφεσης εναντίον οποιασδήποτε Ειδοποίησης ή πράξης, νοουμένου ότι παραβλάπτονταν τα έννομα συμφέροντα του, έχει καταργηθεί. Συνεπώς, κρίνω ότι όλοι οι λόγοι Έφεσης, στην έκταση που αφορούν την επίδοση, τον Τύπο, το περιεχόμενο, την εγκυρότητα και νομιμότητα της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και της κατάστασης λογαριασμού που τη συνοδεύει, ή την εγκυρότητα, νομιμότητα και ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους, δεν περιλαμβάνονται στους λόγους Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου και συνεπώς δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας Έφεσης». Παρόμοια αντικρίστηκε το ίδιο ζήτημα και από την κα Λ. Δημητριάδου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στις αποφάσεις ημερ. 08/04/2019 στις Αιτήσεις - Εφέσεις 129/2018 και 131/2018 Ε.Δ. Λάρνακας ημερ. 8.04.2019. Ανέφερε συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «η εγκυρότητα ή νομιμότητα της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της κατάστασης λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτή, ή την εγκυρότητα και νομιμότητα ή ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους, δεν περιλαμβάνεται στους λόγους έφεσης που, ως ανεφέρθη, εξαντλητικά διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44(γ)

(3)του Νόμου». Ούτε όμως και στη βάση του προ της Τροποποίησης ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου, οι εν λόγω Ειδοποιήσεις δεν εφεσιβάλλονταν. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση του κ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) ο οποίος στην υπόθεση Αρ. Αίτησης - Έφεσης 72/2018, ημερ. 24.09.2018 XXXXX Δημητρίου Αρέστη κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Πρώτα από όλα να λεχθεί ότι Έφεση χωρεί, δυνάμει του Άρθρου 44Γ

(3), μόνο από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, όπως τούτο ερμηνεύεται στο Άρθρο 44ΙΕ, μόνο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που προβλέπεται στο Άρθρο 44Γ3(α)(β)(γ)(δ)(ε) και (στ), εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Οποιοσδήποτε άλλος λόγος ή αιτητικό ή αξίωση ή επιζήτηση οιουδήποτε άλλου διατάγματος δεν είναι παραδεκτά και είναι καταδικασμένα σε αποτυχία και η Έφεση σε απόρριψη». Με βάση επομένως τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι) του 2018 οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν εφεσιβάλλονται. Εξ' άλλου, ένας από τους σκοπούς του τροποποιητικού νόμου ήταν να καταστίσει την διαδικασία πιο ταχεία και να αποτρέψει την επιφόρτιση των Δικαστηρίων με όγκο αιτήσεων, από το αρχικό ακόμα στάδιο αποστολής των ειδοποιήσεων, οι οποίες είναι απλώς ενημερωτικής φύσεως, πριν την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ»,. Η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» κρίνω στη βάση όσων τέθηκαν ενώπιον μου, ότι επιδόθηκε από την Εφεσίβλητη στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδει πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν. 9/1965. Παραπέμπω προς τούτο στις ίδιες τις Ειδοποιήσεις οι οποίες έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήρια στην Ε/Δ Δημητρίου. Σε σχέση με τον προβαλλόμενο ισχυρισμό που αφορά την Κατάσταση Λογαριασμού, πέραν του ότι σύμφωνα με τις πιο πάνω πρωτόδικες αποφάσεις δεν εφεσιβάλλεται και καθώς το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 δεν καθορίζει το πρότυπο κατάστασης λογαριασμού που πρέπει να αποστέλλεται κρίνω ότι η ενημέρωση που έτυχε ο αιτητής για το ζήτημα αυτό είναι αρκούντως ικανοποιητική (βλ. απόφαση της κας Σωκράτους, Π.Ε.Δ.(ως ήταν τότε) ημερ. 22.02.2019 στην Αίτηση - Έφεση 274/18 Ε.Δ. Πάφου XXXXX Ιακώβου v Τράπεζα Κύπρου, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ο Νόμος, μιλώντας για κατάσταση λογαριασμού δεν απαιτεί αναλυτική κατάσταση με όλες τις χρεωπιστώσεις, όπως εισηγείται ο συνήγορος του Αιτητή. Η κατάσταση αυτή, έστω λιτή, παρέχει την αναγκαία πληροφόρηση για το ύψος του οφειλόμενου και αξιούμενου ποσού και καλείται με την ειδοποίηση αυτή ο οφειλέτης, εάν έχει διαφορετική γνώμη, να πληροφορήσει περί τούτου, γραπτώς την Τράπεζα. Κρίνεται συνεπώς, πως ο πρώτος λόγος παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν ευσταθεί και συνεπώς οι σχετικοί με αυτόν λόγοι έφεσης απορρίπτονται». Ανατρέχοντας στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου διαπιστώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση, οι Καθ' ων η αίτηση έχουν πλήρως συμμορφωθεί με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 καθότι η επίδικη Κατάσταση Λογαριασμού αναγράφει ξεκάθαρα το ποσό υποθήκης που απαιτείται και τους τόκους. Εν πάση περιπτώσει, πέραν από τους αόριστους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς, η Ε/Δ Ματσουκαρίδη δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο η επίδικη Κατάσταση Λογαριασμού είναι λανθασμένη και τι θα έπρεπε να περιλαμβάνει για να μην είναι λανθασμένη και δεν έχει προσκομιστεί κάποια κατάσταση υπολογισμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους η οποία να καταδεικνύει το αληθές των ισχυρισμών του ομνύοντα ως μαρτυρία. Συνεπώς, ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του σχετικά με το ποσό του ενυπόθηκου χρέους. Εν πάση περιπτώσει το άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου 9/1965 ορίζει ότι η κατάσταση λογαριασμού η οποία συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» φέρει κατάσταση λογαριασμού «του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του» και δεν αναφέρεται σε ανάγκη αποστολής κατάστασης λογαριασμού των χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες εξασφαλίζονται με την Υποθήκη. Σύμφωνα δε με τους Καθ' ων η αίτηση στα χρέη που εξασφαλίζονται από την Υποθήκη (σύνολο περί τα €6.000.000) είναι για να καταδείξουν ότι αυτά είναι υπερπολλαπλάσια του ενυπόθηκου χρέους (περί €2.500.000) και άρα επιδιώκεται η πληρωμή μόνο του μικρότερου ποσού, ήτοι του ενυπόθηκου χρέους. Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 9(Α) της Ε/Δ Ματσουκαρίδη, τα όσα περιλαμβάνονται εκεί αναφέρονται σε Κατάσταση Λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» άλλης Υποθήκης, η οποία δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα στην παρούσα Αίτηση - Έφεση δεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν από το παρόν Δικαστήριο. Οι Καθ΄ ων η αίτηση, βάσει του Νόμου, έχουν υποχρέωση να αποστείλουν Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, όπως και ξεκάθαρα έπραξαν. Επίσης, εκ του περισσού, οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρονται και στα χρέη τα οποία εξασφαλίζονται με την Υποθήκη για να καταδείξουν ότι το ενυπόθηκο χρέος είναι μικρότερο αυτών και για να καταδείξουν ότι είναι αυτό το μικρότερο ποσό που καλεί σε πληρωμή βάσει της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Ασχέτως με τα όσα αναφέρονται επί οποιασδήποτε άλλης Ειδοποίησης Τύπου «Ι» σε σχέση με άλλη Υποθήκη, ο Αιτητής δεν έχει επισυνάψει οποιανδήποτε δική του κατάσταση λογαριασμού που να αποδεικνύει (λόγω του βάρους απόδειξης που φέρει) ότι η παρούσα κατάσταση λογαριασμού είναι με οποιονδήποτε τρόπο λανθασμένη. Όσα δε αναφέρονται στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού βρίσκω ότι αποσκοπούν σε μια τυπολατρικού τύπου αντίκριση του ζητήματος και ένας τέτοιος λόγος δεν αποτελεί λόγο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της Αίτησης. Εν πάση δε περιπτώσει, σε περίπτωση διαφωνίας του με τα ποσά που αναγράφονται στην εν λόγω ειδοποίηση, ο Αιτητής είχε δικαίωμα να αποταθεί στους Καθ' ων η αίτηση, δικαίωμα για το οποίο ενημερώνεται ρητά μέσω της εφεσιβληθείσας ειδοποίησης και το οποίο ο Αιτητής δεν άσκησε. Θα με απασχολήσει στη συνέχεια το ζήτημα της κατ' ισχυρισμό ακυρότητας της Σύμβασης Υποθήκης. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι παρούσα αποτελεί μία ιδιαίτερη διαδικασία με πολύ περιορισμένα ζητήματα και περιορισμένες εξουσίες του Δικαστηρίου και οι όποιοι ισχυρισμοί δικογραφούνται ή εγείρονται σε άλλες δικαστικές διαδικασίες και Αγωγές δεν μπορούν να ληφθούν υπ' όψιν εδώ παρά μόνο στα πλαίσια της προαναφερόμενης αγωγής όπου το εκεί αρμόδιο Δικαστήριο θα τους εξετάσει στη βάσει της προσκομισθείσας μαρτυρίας και θα αποφασίσει ανάλογα. Συνεπακόλουθα, κρίνω ότι πρόκειται για ισχυρισμούς οι οποίοι δεν μπορούν να απασχολήσουν το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, όπου απλώς θα εξετάσει κατά πόσο πληρείται κάποιος από τους νομοθετικά προβλεπόμενους λόγους ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Σχετική είναι η απόφαση της κας Σ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. στην Αίτηση - Έφεση 285/2019 Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 25.07.2019 XXXXX Πάρπας ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ στην οποία αναφέρει ότι: «Κατ' ανάλογο τρόπο, θέματα που άπτονται της νομιμότητας και εγκυρότητας της επίδικης Υποθήκης, δεν εξετάζονται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, εφόσον τέτοιο ζήτημα δεν περιλαμβάνεται σ' αυτά που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου». Εξετάζοντας όμως την επίδικη Σύμβαση Υποθήκης και το λεκτικό της κρίνω ότι αυτή έχει καταρτιστεί νομίμως, με την ελεύθερη βούληση των μερών και σε απόλυτη συνάφεια με τα όσα προστάζει η ισχύουσα νομοθεσία. Ειδικότερα, το Έγγραφο της Υποθήκης, το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προς αξιολόγηση ως Τεκμ. 1 στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη, αναφέρει ξεκάθαρα ότι έχει καταρτιστεί από συγκεκριμένα πρόσωπα, για συγκεκριμένο σκοπό. Κρίνω ότι το έγγραφο της Σύμβασης Υποθήκης έχει καταρτιστεί με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και είναι σημαντικό το γεγονός ότι δεν έχει καταδειχθεί το αντίθετο από τον Αιτητή. Προχωρώ στην εξέταση της ικανοποίησης των προϋποθέσεων παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» - τα ποσά που απαιτούνται και τον τύπο της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Ε/Δ Δημητρίου δεν συντρέχει και δεν στοιχειοθετείται κανένας από τους λόγους που σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο προβλέπονται εξαντλητικά και επιτρέπουν τον παραμερισμό τις Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» διότι: (α) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδει πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν. 9/

1. (β) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως στον Αιτητή όπως εξάλλου ο ίδιος παραδέχεται. (γ) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αποστάλθηκε μετά το πέρας της προθεσμίας των 45 ημερών που έθεσαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και περισσότερες από 45 ημέρες πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού, που σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορισμένος στις 30.09.
2. (δ) Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία ότι έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ των Αιτητών σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος λόγος έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, ο Αιτητής δεν επικαλείται τον εν λόγω λόγο ακύρωσης του πλειστηριασμού. (ε) Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε αρνήθηκαν να προσέλθουν και/ ή δεν προσήλθαν ως όφειλαν, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου και τέτοια διαδικασία δεν εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του
3. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος λόγος έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, ο Αιτητής δεν επικαλείται τον εν λόγω λόγο ακύρωσης του πλειστηριασμού. (στ) Δεν τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία ότι έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του Αιτητή ή της πρωτοφειλέτιδας δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος λόγος έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, ο Αιτητής δεν επικαλείται τον εν λόγω λόγο ακύρωσης του πλειστηριασμού. (ζ) Δεν τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία ότι ο Αιτητής ή η πρωτοφειλέτιδα συμμετέχει στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος λόγος έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, ο Αιτητής δεν επικαλείται τον εν λόγω λόγο ακύρωσης του πλειστηριασμού. Παρόμοια με την αμφισβήτηση της εγκυρότητας της Υποθήκης, η αμφισβήτηση των ποσών που αξιώνονται από τους Καθ' ων η αίτηση δεν δύναται να αμφισβητείται από τον Αιτητή στο πλαίσιο Αίτησης - Έφεσης. Eξ' άλλου αυτό φαίνεται να παραδέχεται και ο ίδιος ο Αιτητής στην παράγραφο 2 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη όπου αναφέρεται σε Αγωγές όπου αμφισβητούν τα οφειλόμενα ποσά. Ένα άλλο ζήτημα το οποίο ο Αιτητής φαίνεται προβάλλει με την Αίτηση του είναι η κατ' ισχυρισμό παραβίαση του περί της Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμου 1997 ο οποίος αφορά την μετάβαση του Κυπριακού χρηματοπιστωτικού συστήματος λόγω της Ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ. Οι Καθ' ων η αίτηση μέσω της Ε/Δ Δημητρίου αναφέρουν ότι έχουν ανταποκριθεί σε όλες της τις υποχρεώσεις βάσει της νομοθεσίας αυτής αλλά και οποιασδήποτε άλλης νομοθεσίας σε σχέση με τις υποχρεώσεις τους. Ο Αιτητής ωστόσο δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία υπό την μορφή κατάστασης λογαριασμού η οποία να δεικνύει ότι το ενυπόθηκο χρέος το οποίο απαιτούν οι Καθ' ων η αίτηση είναι λανθασμένο και λόγω του βάρους απόδειξης που τους βαραίνει οι εν λόγω ισχυρισμοί παραμένουν μετέωροι και ανυπόστατοι. Εν πάση περιπτώσει η παρούσα διαδικασία αποτελεί λανθασμένο δικονομικό διάβημα εξέτασης των ισχυρισμών αυτών και μάλιστα έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις σε σχέση με τα ποσά που οφείλει η πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία στους Καθ' ων η αίτηση. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι δήθεν δεν μπορεί να ελέγξουν την ορθότητα του χρέους δεν ευσταθούν καθώς η Τράπεζα Κύπρου, σύμφωνα με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και παρέμεινε αναμφισβήτητη, τους έστελνε ανελλιπώς καταστάσεις λογαριασμού και εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής ουδέποτε αποπειράθηκε να αποπληρώσει το χρέος. Οι αναλυτικές καταστάσεις των επίδικων λογαριασμών αποστέλλονταν στους οφειλέτες καθ' όλη την διάρκεια λειτουργίας των εν λόγω λογαριασμών έως και τον τερματισμό τους. Σύμφωνα με την ίδια ως άνω απόφαση της κας Σ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. XXXXX Πάρπας ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ: «Η αμφισβήτηση εκ μέρους του Εφεσείοντα, του ποσού του ενυπόθηκου υπολοίπου της επίδικης Υποθήκης, του ποσοστού του τόκου και/ή του επιτοκίου ως και ο ισχυρισμός του περί απαίτησης τόκου επί τόκων, δεν περιλαμβάνονται ως λόγοι Έφεσης στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου και συνεπώς δεν μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας [.] Σ' ότι αφορά τη θέση του Εφεσείοντα ότι οι Εφεσίβλητοι απαιτούν με την αγωγή 6592/11 και με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» διαφορετικά ποσά και/ή τόκους και/ή έξοδα, επαναλαμβάνω ότι η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού, συμπεριλαμβανομένου του τόκου και εξόδων, δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας Έφεσης». Παρόμοια αποφασίστηκε το ως άνω ζήτημα και από την κα Λ. Δημητριάδου. Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στις ως άνω αποφάσεις της XXXXX Δημητρίου κ.ά. v. Alpha Bank Cyprus Ltd πραγματεύονται παρόμοια ζητήματα με την παρούσα και όπου ανέφερε τα ακόλουθα: «Κατά πρώτο η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Τέτοια δυνατότητα παρέχεται και ασκείται βάση των προνοιών του Άρθρου 44(Β)

(3). [.] Επιπλέον η αναφορά εν προκειμένω σε αξιούμενο υπόλοιπο του ενυπόθηκου χρέους καθώς και σε ποσά που οι Αιτητες καλούνται με την Ειδοποίηση τύπου ΙΑ να πληρώσουν για να εξοφλήσουν είναι παντελώς άστοχη και λανθασμένη εφόσον με την Ειδοποίηση τύπου ΙΑ δεν επιδιώκεται η υποβολή απαίτησης στους Αιτητές να αποπληρώσουν το ενυπόθηκο χρέος - κάτι το οποίο έχει ήδη επισυμβεί μέσω της προηγούμενης Ειδοποίησης τύπου Ι - αλλά η ενημέρωση των Αιτητών και των ενδιαφερόμενων προσώπων για την επικείμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ως εκ τούτου ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης απορρίπτεται». Κρίνω ότι ούτε αυτός ο λόγος Έφεσης δεν στοιχειοθετείται αλλά ούτε και δικογραφείται οποιοσδήποτε από τους περιοριστικά αναφερόμενους στην νομοθεσία λόγους παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και αφ' ετέρου οι υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες που καταγράφονται στην Έφεση δεν μπορούν να εκδοθούν στα στενά πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αφού δεν υπάρχει η νομική βάση και δικαιοδοσία έκδοσης τους και επομένως το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων. Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι η επίδικη ειδοποίηση είναι λανθασμένη και ελλιπής ως προς το περιεχόμενό της, ούτε ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί, εφόσον η επίδικη ειδοποίηση είναι πλήρως συμμορφούμενη με το πρότυπο που παρατίθεται στο παράρτημα του σχετικού Νόμου. Επιπρόσθετα, ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, καθώς δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο το περιεχόμενο της ειδοποίησης είναι λανθασμένο και τι θα έπρεπε να περιλαμβάνει επακριβώς για να μην είναι λανθασμένο. Σημειώνω επίσης ότι το ποσό το οποίο αναγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού είναι το ενυπόθηκο χρέος βάσει της Σύμβασης Υποθήκης (Τεκμ. 1 στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη) και δεν επισυνάπτεται από τον Αιτητή κάποια κατάσταση υπολογισμού του ενυπόθηκου χρέους ή οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει το αληθές των ισχυρισμών του. Κατ' επέκταση ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει ούτε το βάρος αποδείξεως του ισχυρισμού του αναφορικά με το ποσοστό του τόκου και του επιτοκίου. Παρόμοια δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του περί λανθασμένου, αυθαίρετου ή παράνομου ποσοστού τόκου και επιτοκίου, καθώς δεν έχει προσκομίσει οιανδήποτε κατάσταση υπολογισμού για το ποσοστό του τόκου και του επιτοκίου ή οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει το αληθές των ισχυρισμών του. Ως προς τον ισχυρισμό στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη ότι οι Καθ' ων η αίτηση απαιτεί από τον Αιτητή διαφορετικά ποσά στην Ειδοποίηση «Ι» και «ΙΑ» υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο των Αγωγών απαιτητό είναι το ποσό δυνάμει των δανειακών συμβάσεων ενώ στην κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» γίνεται απαιτητό το ποσό δυνάμει της Σύμβασης Υποθήκης, όπως καθορίζει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αναφέρεται συγκεκριμένα στην Υποθήκη XXXXX/2007, όπως φαίνεται και από τα ίδια τα Τεκμήρια. Εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής δεν αιτιολογεί και δεν αποδεικνύει τους ισχυρισμούς του σχετικά με την απαίτηση διαφορετικών ποσών. Ως επεξηγείται στην παράγραφο 14 της Ε/Δ Δημητρίου, οι πολύ μικρές διαφορές στα ποσά που απαιτούνται, οφείλονται ξεκάθαρα στην χρέωση τόκων κατά το διάστημα που παρήλθε και της χρέωσης τόκου επί αυξημένου κεφαλαίου, καθώς μεσολάβησε ένας περίπου χρόνος. Περαιτέρω κρίνω ότι τα όσα αναφέρει ο ομνύων σε σχέση με τον τρόπο σύνταξης του κειμένου της εφεσιβαλλόμενης Ειδοποίησης καθώς επίσης και της κατάστασης λογαριασμού αποβλέπουν σε τυπολατρία και ένας τέτοιος λόγος δεν αποτελεί λόγο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της Έφεσης. Εν πάση δε περιπτώσει, σε περίπτωση διαφωνίας ή απορίας του με τα ποσά ή τον προσδιορισμό των εξόδων που αναγράφονται στην εν λόγω ειδοποίηση, ο Αιτητής είχε δικαίωμα να αποταθεί στους Καθ' ων η αίτηση, δικαίωμα για το οποίο ενημερώνεται ρητά μέσω της εφεσιβληθείσας ειδοποίησης και το οποίο ο Αιτητής δεν άσκησε. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί δήθεν παραβίασης του Τύπου της Ειδοποίησης «ΙΑ» λόγω του ότι τα ποσά του κεφαλαίου, των τόκων και των εξόδων πρέπει να αναγράφονται ξεχωριστά, σχετικές είναι οι Ειδοποιήσεις «ΙΑ» οι οποίες αποτελούν Τεκμήρια στην Ε/Δ Δημητρίου, επί των οποίων ξεκάθαρα γίνεται ο διαχωρισμός αυτός. Μάλιστα οι Καθ' ων η αίτηση απαιτούν μηδενικό ποσό εξόδων. Ο Αιτητής προβάλλουν τον ισχυρισμό στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» δεν έχουν δεόντως επιδοθεί προς τον Αιτητή και προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Σχετικά με το θέμα της επίδοσης σχετική είναι η απόφαση του κ. Α. Λιάτσου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην υπόθεση Οrianda Management FZ LLC κ.α. ν. XXXXX Πατσαλίδου κ.α., αρ. αγωγής 2110/09 Ε.Δ. Λευκωσίας, ημερ. 19.11.2009 όπου αναφέρει τα ακόλουθα: «Η καλή επίδοση συνδέεται με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Έτσι, έχει και την προοπτική να υπερασπιστεί. Η εμβέλεια εφαρμογής του άρθρου 372 εξετάστηκε σε συνάρτηση με τις πρόνοιες του Άρθρου 30.3 (α) του Συντάγματος, στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited

(2002)1 ΑΑΔ 43. Ό,τι έχει σημασία για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, ήταν η αποδοχή πως οι κανόνες που ρυθμίζουν την επίδοση δικαστικών εγγράφων, ιδιαίτερα οι προϋφιστάμενοι του Συντάγματος, πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο που να συνάδει με το πιο πάνω Άρθρο και την αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος που κατοχυρώνει. Η δε επίδοση σε αξιωματούχο της εταιρείας και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δυνάμει της Δ.5 θ.7, καλύπτει τα εχέγγυα ορθής και έγκυρης επίδοσης». Προκύπτει αβίαστα από τα Τεκμήρια τα οποία έχει επισυνάψει ο κ. Δημητρίου ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» έχουν δεόντως επιδοθεί. Εξάλλου ο ίδιος ο Αιτητής παραδέχεται την παραλαβή τους μέσω των παραγράφων 3 και 4 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη. Όσον Αφορά τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως προς τη μη επίδοση της Ειδοποίησης προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, αυτοί ομοίως παραμένουν μετέωροι καθώς δεν διαφαίνεται μέσω της Ε/Δ Ματσουκαρίδη (πέραν από το άτομα τα οποία κατονομάζονται στην παράγραφο 7.3 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη) σε ποια ενδιαφερόμενα μέρη κατ' ισχυρισμό δεν έχουν επιδώσει οι Καθ' ων η Αίτηση. Στην ως άνω απόφαση της κας Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) Ανδρέας Ιακώβου v. Τράπεζα Κύπρου, ανέφερε τα εξής: «Σημειώνεται, βέβαια, ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται αφενός αποδεκτή η προς τον Αιτητή επίδοση και αφετέρου καμιά μνεία ή αναφορά γίνεται για ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η αοριστία και γενικότητα που περιβάλλει το λόγο αυτόν δεν επιτρέπει την εξέταση του. [.] ΟΙ ισχυρισμοί περί μη επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, πάσχει από την ίδια γενικότητα, ασάφεια και αοριστία που ισχύει για την ειδοποίηση «ΙΑ».» Κρίνω ότι όπως και στην πιο πάνω υπόθεση, έτσι και στην παρούσα, αφ' ενός η αοριστία των ισχυρισμών του Αιτητή ως προς την μη επίδοση προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και αφ' ετέρου η παραδοχή του περί επίδοσης προς αυτόν αποδεικνύουν το ανυπόστατο των ισχυρισμών του. Πέραν τούτου στην Ε/Δ Δημητρίου κατατίθενται ως Τεκμήρια οι σχετικές αποδείξεις επίδοσης των Ειδοποιήσεων «Ι» και «ΙΑ» (Τεκμήρια 4, 5 και 6). Όπως δε καταδεικνύεται από το Τεκμ. 9 στην Ε/Δ Δημητρίου, η Εταιρεία Netinfo Plc (την οποία κατονομάζει ο κ. Ματσουκαρίδης) έχει την 12.05.2020 αποσύρει οποιαδήποτε απαίτηση επί του επίδικου ακινήτου (σε μεταγενέστερη ημερομηνία από την Έρευνα του Κτηματολογίου - Τεκμ. 8 στην Ε/Δ Δημητρίου) και συνεπώς δεν αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο, για τούτο οι Καθ' ων η αίτηση δεν επέδωσαν σε αυτήν οποιεσδήποτε Ειδοποιήσεις. Σύμφωνα δε με τη μαρτυρία, την 02.10.2020 εξασφαλίστηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης όλων των Ειδοποιήσεων πλειστηριασμού σε σχέση με την Υποθήκη XXXXX/2007 προς τους εγγυητές XXXXX Πέτρου και XXXXX Πέτρου στο πλαίσιο της Αίτησης 274/2020 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμ. 5 στην Ε/Δ Δημητρίου, και για τούτο οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» επιδόθηκαν σε αυτούς και μέσω επιδότη στην βάση του διατάγματος. Στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη ισχυρίζεται ότι οι Ειδοποιήσεις έπρεπε να αποσταλούν και στους ιδιοκτήτες των λοιπών 9/46 μεριδίων του ακινήτου. Διευκρινίζεται ότι σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» (Τεκμ. 6 στην Ε/Δ Δημητρίου) επιχειρείται η εκποίηση των 37/46 μεριδίων τα οποία επιβαρύνονται με την Υποθήκη. Η εισήγηση του Αιτητή δεν ευσταθεί για τους εξής λόγους: (

1. i)Οι ιδιοκτήτες μεριδίου το οποίο δεν εκποιείται δεν αποτελούν 'ενδιαφερόμενα μέρη' βάσει του Νόμου 9/1965 και συνεπώς ο ενυπόθηκος δανειστής δεν οφείλει να τους επιδώσει οποιεσδήποτε Ειδοποιήσεις. Συγκεκριμένα το Άρθρο 44ΙΕ του Νόμου 9/1965 αναφέρει ότι: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ Είναι επομένως αντιληπτό ότι οι ιδιοκτήτες μεριδίου το οποίο δεν εκποιείται δεν αποτελούν 'ενδιαφερόμενα μέρη' βάσει του Νόμου 9/1965, καθώς δεν έχουν δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα, ούτε προκύπτουν από την έρευνα του Κτηματολογίου (Τεκμ. 8 στην Ε/Δ Δημητρίου, ούτε και είναι εγγυητές. (
2. ii)Σε κάθε περίπτωση, ουδόλως θα επηρεαστούν ή επηρεάζονται τα δικαιώματα των οποιωνδήποτε ιδιοκτητών του μεριδίου που δεν εκποιείται καθώς υπάρχει συμφωνία διανομής της γης (Τεκμ.10). (iii) Σε τελική ανάλυση το αν πρέπει να ενημερωθούν οι ιδιόκτητες είναι θέμα του Κτηματολογίου και δεν εμπίπτει στην διαδικασία πώλησης μέσω πλειστηριασμού βάσει του Μέρους VIA του Ν. 9/1965. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν απευθύνονται στα σωστά πρόσωπα. Στην παράγραφο 7.5. της Ε/Δ Ματσουκαρίδη αναφέρεται ότι η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν επιδόθηκε νομότυπα λόγω του ότι αυτή απευθύνεται μόνο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, ήτοι την Petrou & Petrou Estate Limited, η οποία είναι τόσο η πρωτοφειλέτιδα όσο και ο ενυπόθηκος οφειλέτης, ενώ κοινοποιείται στα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ο ισχυρισμός αυτός όμως δεν είναι βάσιμος. Τουναντίον αντιστρατεύεται τη λογική της νομοθεσίας, των συμφωνηθέντων και της αρχής του ενοχικού δεσμού (privity of contract). Με άλλα λόγια, δεν μπορεί ο ενυπόθηκος δανειστής να απαιτεί από τον εγγυητή (σε αυτήν την περίπτωση δηλαδή από τον Αιτητή) ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που έχει συμφέρον στο εκπλειστηρίασμα, όπως για παράδειγμα από τον κάτοχο ΜΕΜΟ, να πληρώσει την οφειλή του πρωτοφειλέτη και του ενυπόθηκου οφειλέτη. Η Σύμβαση Υποθήκης αφορά στα συμβαλλόμενα μέρη, δηλ. τον ενυπόθηκο δανειστή και τον ενυπόθηκο οφειλέτη και αυστηρά ομιλούντες η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», δεν μπορεί να απευθύνεται σε πρόσωπο άλλο από τον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς αποτελεί το μοναδικό πρόσωπο που δύναται να κληθεί να καταβάλει το ποσό που αξιώνεται στη βάση της υποθήκης. Ο λόγος για τον οποίο επιδίδεται σε άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, είναι διότι ενδεχομένως να δικαιούνται μέρος του εκπλειστηριάσματος. Σχετικές είναι οι ακόλουθες διατάξεις της νομοθεσίας και συγκεκριμένα του Άρθρου 44ΙΕ του Ν. 9/1965: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ «ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα Κρίνω επομένως ότι ορθά οι Καθ' ων η αίτηση κοινοποίησαν (και δεν απεύθυναν) την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» στον εγγυητή/Αιτητή, εφόσον είναι εγγυητής και όχι ενυπόθηκος οφειλέτης, ούτε πρωτοφειλέτης. Εξάλλου είναι ενάντια στα συμφέροντα του ιδίου του εγγυητή να επικαλείται ότι θα έπρεπε να γίνει απαίτηση πληρωμής και από τον ίδιο. Τόσο το λεκτικό της νομοθεσίας όσο και το πρότυπο της ειδοποίησης, υποστηρίζουν τις πιο πάνω θέσεις. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση του κ. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. ημερ. 26.1.2021, V.T. IDEAL DEVELOPERS LIMITED κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗΣ ΠΕΡΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, αρ. Αίτησης-Έφεσης 477/2020 Ε.Δ. Λευκωσίας, όπου έκρινε ακριβώς το ίδιο ζήτημα και αποφάνθηκε ότι η ειδοποίηση Τύπου «Ι», ενόψει του ότι ουσιαστικά συνιστά απαίτηση πληρωμής, δεν θα πρέπει να απευθύνεται προσωπικά στον εγγυητή ή σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, παρά μόνο στον ενυπόθηκο οφειλέτη και στον πρωτοφειλέτη, με κοινοποίηση στα λοιπά πρόσωπα. Ανέφερε επί του προκειμένου τα ακόλουθα τα οποία και υιοθετούνται και για τους σκοπούς της παρούσας: «Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, είναι φανερό ότι οι εφεσείοντες 2 και 3 δεν αποτελούν «ενυπόθηκους οφειλέτες», αφού κύριος του ακινήτου επί του οποίου έχει εγγραφεί η υποθήκη αρ. XXXXX/2014, είναι η εφεσείουσα αρ. 1 εταιρεία (βλ. άρθρο 44ΙΕ). Ούτε αποτελούν τους «οφειλέτες χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη» ως η έννοια του όρου περιλαμβάνεται στο ίδιο άρθρο του Ν.9/1965. Αντίθετα, οι εφεσείοντες 2 και 3, εγγυητές ως παρουσιάζονται από τα στοιχειά που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου (βλ. ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής 1089/2020 - τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Α. Ανδρέου που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση) ρητά προσδιορίζονται από το άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965, ως «ενδιαφερόμενα πρόσωπα». Είναι για αυτό τον λόγο που στη δική τους περίπτωση, όντας και οι δύο «ενδιαφερόμενα πρόσωπα» και όχι ενυπόθηκοι οφειλέτες (ως η έννοια του όρου στο συγκεκριμένο νομοθέτημα περιλαμβάνει τόσο τον κύριο του ενυπόθηκου ακινήτου όσο και τον πρωτοφειλέτη του χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη), είναι αρκετή η γνωστοποίηση σε αυτούς της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» χωρίς να είναι αναγκαίο αυτή να απευθύνεται στους συγκεκριμένους, προσωπικά. Υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, η επίδοση της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στους εφεσείοντες 2 και 3 δεν φαίνεται να πάσχει ως εισηγείται η πλευρά των εφεσειόντων, κατά τρόπο που να επιτρέπει στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή των σχετικών προνοιών του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), ειδικότερα του άρθρου 44Γ

(3), να παραμερίσει την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», εξέλιξη δυνάμενη στο τέλος της ημέρας να έχει καταλυτική επίδραση στην περαιτέρω προώθηση της δρομολογηθείσας ως άνω διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου». Την ίδια προσέγγιση είχε και η κα Εφραίμ Π.Ε.Δ. στην Αίτηση-Έφεση 70/2019, Ocean Bridge Enterprises Limited κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων, όπου έκρινε ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» πρέπει να απευθύνεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και στον πρωτοφειλέτη. Ωστόσο, όπως το Δικαστήριο αναφέρει στην εν λόγω απόφασή του, η εν λόγω προϋπόθεση δεν εφαρμόζεται σε σχέση με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, τα οποία ενημερώνονται απλώς για την υποβολή της απαίτησης και είναι βεβαίως δικαίωμα τους να καταβάλουν το ποσό, σε περίπτωση που επιθυμούν να πράξουν τούτο. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα της εν λόγω απόφασης: «Δεν μου διαφεύγει πως το άρθρο 44Γ

(2)μιλά για μη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης Ι από τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Αυτό το λεκτικό δεν αναιρεί αλλά ούτε και αντιφάσκει με τις πρόνοιες του αμέσως προηγούμενου εδαφίου

(1)του ιδίου άρθρου. Και τούτο, καθότι ενώ η ειδοποίηση Ι πρέπει να απευθύνεται ξεχωριστά στο πρόσωπο που παραχωρεί την υποθήκη και στον πρωτοφειλέτη αν αυτό είναι διαφορετικό πρόσωπο, δηλαδή και στους δύο, για απαίτηση εξόφλησης και ενημέρωση πως παράλειψη εξόφλησης παρέχει τη δυνατότητα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, εντούτοις αυτό δεν εμποδίζει οποιοδήποτε άλλο από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να επιλέξει να ξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό, αφού ενημερωθεί για την απαίτηση πληρωμής προς τα δύο ως άνω πρόσωπα, ούτως ώστε να διαφυλάξει και εμποδίσει την πώληση του ενυπόθηκου χρέους. Εξ ου και η διαζευκτική αναφορά στο ότι «σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης» (που περιλαμβάνει τα δύο ως άνω πρόσωπα) «ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί». Είναι γεγονός πως ο Τύπος «ΙΑ» απευθύνεται «Προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα» και ακολουθεί και πάλι το ίδιο λεκτικό «Προς ., από.». Αυτό το λεκτικό σε συνδυασμό με το άρθρο 44Γ

(1)και

(2), καταδεικνύει πως η ειδοποίηση ΙΑ επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, στα οποία δίδεται η ίδια ερμηνεία, πλην όμως αυτή απευθύνεται σε όλα αυτά τα πρόσωπα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς διαχωρισμό, εφόσον απλά αποτελεί ειδοποίηση για την πρόθεση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μάλιστα, όπως φαίνεται από τα σχετικά Τεκμήρια, η κάθε ειδοποίηση ΙΑ απευθυνόταν σε καθένα των Αιτητών ονομαστικά και ξεχωριστά». Είναι επομένως προφανές, ότι το επιχείρημα του Αιτητή δεν μπορεί να υπαχθεί στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, εφόσον η Petrou & Petrou Estate Limited (η οποία δεν είναι διάδικος) είναι η πρωτοφειλέτιδα και ενυπόθηκος οφειλέτης και της έχει σταλεί η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» υπό αυτή της την ιδιότητα, καλώντας την να εξοφλήσει το χρέος. Σε ό,τι αφορά στον Αιτητή, πρόκειται για ενδιαφερόμενο πρόσωπο, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, επομένως δεν τίθεται ζήτημα απαίτησης πληρωμής του χρέους από αυτόν. Ο λόγος αυτός Έφεσης καταλήγω ότι είναι αβάσιμος και απορρίπτεται. Ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του. Το βάρος απόδειξης δεν μετατίθεται με ειδική νομοθετική διάταξη στην προκειμένη περίπτωση, αλλά παραμένει στους ώμους του Αιτητή. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Όπως όμως φαίνεται από τα αποδεικτικά των επιδόσεων που επισυνάπτονται στην Ε/Δ Δημητρίου, η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε μετά το πέρας της προθεσμίας των 45 ημερών που θέτουν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι». Ειδικότερα, οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» επιδόθηκαν μεταξύ των μηνών Σεπτεμβρίου - Νοεμβρίου του 2020 και οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκαν εντός των μηνών Ιουλίου - Σεπτεμβρίου του 2021, χρονικό διάστημα το οποίο ξεπερνά κατά πολύ την προθεσμία των 45 ημερών που θέτει ο Νόμος για εξόφληση. Επομένως ούτε αυτός ο λόγος έφεσης ευσταθεί. Άλλωστε τα όσα αναφέρει ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του είναι σύμφωνα με τα πιο πάνω. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί ούτε αυτός ο λόγος ακυρότητας. Προβλήθηκε ότι ο Νόμος 9/1965 είναι αντισυνταγματικός. Ως διαφαίνεται μέσα από την Αίτηση/Έφεση ο Αιτητής εγείρει ζήτημα αντισυνταγματικότητας της νομοθεσίας και ισχυρίζεται ότι έχουν παραβιασθεί τα συνταγματικά και άλλα δικαιώματα του, και συγκεκριμένα αυτά που απορρέουν από το Άρθρο 26 του Συντάγματος. Ο έλεγχος όμως της συνταγματικότητας δεν είναι απαραίτητος για την διεκπεραίωση της εκδίκασης της προκείμενης Αίτησης/Έφεσης, καθώς ο Νόμος 9/1965 παρέχει επαρκείς πρόνοιες για την επίλυση των ενώπιον του Δικαστηρίου ζητημάτων και εχέγγυα για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των επηρεαζόμενων. Έχει επανειλημμένα τονιστεί μέσω αποφάσεων τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και πρωτόδικα, ότι τα Δικαστήρια δεν καταπιάνονται με αφηρημένα ζητήματα ακαδημαϊκής και μόνο σημασίας, τα οποία δεν άπτονται άμεσα της ουσίας της υπό κρίση υπόθεσης. Στην υπόθεση Lapertas Fisheries Ltd v. Αστυνομίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 335 λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς». Σε απόφασή της η κα Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην Αίτηση/ Έφεση 195/2016 Ε.Δ. Πάφου Κούνουνα κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 07.11.2016, Ε.Δ. ανέφερε τα ακόλουθα διαφωτιστικά επί του θέματος: «Είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως». Παρόλα αυτά προχωρώ για να εκθέσω την άποψη μου και επί της συγκεκριμένης αυτής πτυχής των λόγων έφεσης. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή στις παραγράφους 9.14 και 9.15 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη, όπου ο Αιτητής αναφέρεται στο δικαίωμα αγοράς του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή μετά από αποτυχημένο πλειστηριασμό και στο προ της ψήφισης του Νόμου καθεστώς, φαίνεται να παραγνωρίζει το γεγονός ότι η παρούσα υπόθεση αφορά διενέργεια πρώτου πλειστηριασμού και η εξέταση αυτού του ισχυρισμού μαζί με την οποιανδήποτε σύγκριση μεταξύ των δύο νομοθετικών καθεστώτων. Δεν πρέπει να διαφεύγει την προσοχή ότι στην προκείμενη περίπτωση εναντίον της πρωτοφειλέτιδας έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση και διάταγμα εκποίησης με οποιονδήποτε τρόπο. Στην απόφαση στην Αίτηση/Έφεση 36/2019 Ε.Δ. Λεμεσού Vameana Estates Limited κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ με ημερ. 4.06.2019 η κα Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. ασχολήθηκε με τα ζητήματα συνταγματικότητας διατάξεων του Ν. 9/65 και με βρίσκει σύμφωνο το σκεπτικό της το οποίο υιοθετείται για όλες τις σχετικές αιτιάσεις που ο Αιτητής πρόβαλε στην παρούσα αίτησή του. Ειδικότερα αποφάνθηκε σε σχέση με το άρθρο 44 Α

(3)του Νόμου όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 87(Ι)/18 ότι δεν παραβιάζει την αρχή της αναδρομικότητας και δεν αφαιρείται οποιοδήποτε δικαίωμα των Αιτητών ούτε και αποστερείται από αυτούς ή περιορίζεται το δικαίωμα τους πρόσβασης στη Δικαιοσύνη με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» κατά παράβαση του Άρθρου 30.1 του Συντάγματος και ούτε η εισαγωγή συγκεκριμένων προνοιών στο Μέρος VIΑ του Νόμου αντίκειται στο Άρθρο 23 του Συντάγματος. Σύμφωνα με την θεμελιακή αυθεντία Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640) για κάθε νομοθέτημα ισχύει το τεκμήριο της συνταγματικότητας το οποίο ανατρέπεται μόνο σε απόλυτα ξεκάθαρες περιπτώσεις, με το βάρος απόδειξης της αντισυνταγματικότητας να βαραίνει τον διάδικο που το επικαλείται και ο οποίος πρέπει να αποδείξει την αντισυνταγματικότητα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι αρχές που έχουν καθιερωθεί για την εξέταση της συνταγματικότητας μιας νομοθετικής πρόνοιας συνοψίσθηκαν στην Lapertas Fisheries Ltd v. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 335, όπου αναφέρθηκαν επί λέξει τα εξής: «.

(1)Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία.

(2)Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος.

(3)Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος.

(4)Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. (Βλ. και Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 Α.Α.Δ. 315, 339 (απόφαση Πική, Π.): «Η μεθοδολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα» (βλ. επίσης, The Improvement Board of Eylenja v. Andreas Constantinou

(1967)1 C.L.R. 167, ΡΙΚ ν. Καραγιώργη κ.ά.

(1991)3 Α.Α.Δ. 159, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων

(1991)3 Α.Α.Δ. 252, Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(1997)3 Α.Α.Δ. 441 και Miliotis v. Police

(1966)2 C.L.R. 62) .» Και πιο κάτω «.Οι παραπονούμενοι επενδυτές έχουν συμβληθεί ελεύθερα και οικειοθελώς με τους εφεσείοντες. Η Κυπριακή έννομη τάξη περιέχει πρόνοιες προστατευτικές των δικαιωμάτων των επενδυτών. Για την τυχόν παραβίαση των δικαιωμάτων τους, που πηγάζουν από τη σχέση που έχουν δημιουργήσει με τους εφεσείοντες, μπορούν να προστρέξουν στις θεραπείες που προσφέρονται από το Αστικό Δίκαιο.». Άρθρο 26 του Συντάγματος Πέραν των όσων ανέφερα ανωτέρω σε σχέση με την ακαδημαϊκή φύση των ισχυρισμών των Αιτητών υπό παραγράφους 9.14 και 9.15 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη, καθώς η υπό κρίση υπόθεση δεν αφορά στο δικαίωμα αγοράς του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή μετά από αποτυχημένο πλειστηριασμό, οι Αιτητές αναφέρονται στην παράγραφο 9.9 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη στο γεγονός ότι ο τίτλος της Υποθήκης δεν περιλαμβάνει και δεν αναφέρεται στον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)2014 και 87(Ι)/2018 ο οποίος επιτρέπει την εκποίηση της Υποθήκης από τον ενυπόθηκο δανειστή. Εντούτοις, η Σύμβαση Υποθήκης έγινε το 2007 ενώ το ενώ ο τροποποιητικός Νόμος 142(Ι)2014 το 2014 και 87(Ι)/2018 το 2018, συνεπώς καταφανέστατα και δεν υπήρχε τρόπος συμπερίληψης τους το 2007. Εξ' άλλου, η δυνατότητα εκποίησης, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 9.15 της Ε/Δ Ματσουκαρίδη, υπήρχε ανέκαθεν με βάση την ίδια την Σύμβαση Υποθήκης και δεν δημιουργήθηκε μεταγενέστερα. Με την αδιαμφισβήτητη υποθήκευση της περιουσίας του, την οποία όταν υποθήκευε ασκούσε τα δικαιώματά του στην ελεύθερη απόλαυση της περιουσίας και στην ελευθερία του συμβάλλεσθαι, ο Αιτητής είχε πάντοτε τον κίνδυνο να απωλέσει την κατοχή και χρήση της ιδιοκτησίας του αφού υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει ο κίνδυνος πώλησης αυτής προς εξόφληση των οφειλών του προς την Τράπεζα. Συνεπώς κανένα δικαίωμά του δεν παραβιάστηκε, ούτε με την νέα νομοθεσία προέκυψαν οποιοιδήποτε νέοι κίνδυνοι και παραβιάσεις δικαιωμάτων του όπως λανθασμένα ισχυρίζεται. Οι Αιτητές φαίνεται να προωθούν τον ισχυρισμό ότι ο Νόμος 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί αλλοιώνει ανεπίτρεπτα την Συμφωνία που υπέγραψαν με την Τράπεζα. Κάτι τέτοιο όμως δεν ευσταθεί. Ο όρος 4 του Εγγράφου Υποθήκης που έχει κατατεθεί ως Τεκμ. 1 στην Ε/Δ Ματσουκαρίδη, μέσω του οποίου τονίζεται ότι το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να πωλήσουν την ενυπόθηκη ιδιοκτησία δυνάμει της επίδικης υποθήκης υπήρχε πάντοτε και ως εκ τούτου ο κίνδυνος οι ενυπόθηκοι ιδιοκτήτες να απωλέσουν την ακίνητη ιδιοκτησία τους και να μην είναι σε θέση να την διαθέσουν υπήρχε πάντοτε από την αρχή της συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Εξάλλου εν προκειμένω αποδέχθηκαν σχετικό διάταγμα στα πλαίσια απόφασης που εκδόθηκε όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω. Οι ενυπόθηκοι οφειλέτες συμβλήθηκαν ελεύθερα με την Τράπεζα και οι ίδιοι με την ελεύθερη βούληση τους έδωσαν το δικαίωμα στην Τράπεζα να πωλήσει το ακίνητο τους ως εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν και ως εκ τούτου θεωρώ ότι ο Αιτητής εδώ ακόμα και ως ενδιαφερόμενο μέρος δεν δικαιούνται να εγείρει θέματα αντισυνταγματικότητας όταν το δικαίωμα των ενυπόθηκων δανειστών να πωλήσουν το ακίνητο υπήρχε πάντοτε και το είχαν οι ίδιοι δώσει σε αυτούς. Διαπιστώνεται ότι με την νέα νομοθεσία δεν δόθηκαν νέα δικαιώματα στους ενυπόθηκους δανειστές, ήτοι ο νέος Νόμος δεν δημιούργησε ένα νέο δικαίωμα γι' αυτούς να πωλούν την ενυπόθηκη ακίνητη περιουσία το οποίο δεν είχαν προηγουμένως είτε δυνάμει των εγγράφων υποθήκης είτε δυνάμει του άρθρου 37 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Νόμου Ν. 9/1965, παρά μόνο δημιούργησε ένα νέο τρόπο άσκησης του ήδη υφιστάμενου δικαιώματος που είχε να πωλεί την ακίνητη ιδιοκτησία που η ενυπόθηκος οφειλέτης είχε υποθηκεύσει προς όφελος του προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που είχε λάβει. Στο πλαίσιο της Αίτησης/ Έφεσης XXXXX Πάρπας ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ 285/2019 Ε.Δ. Λευκωσίας η κα Σ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. στην απόφαση της με ημερ. 25.07.2019 ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά: «Ο Εφεσείοντας προέβαλε ως λόγον Έφεσης, ότι τα άρθρα 44Α

(1)και 44ΙΑ

(1)του Ν.9/65, προσκρούουν στο άρθρο 26 του Συντάγματος. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης XXXXX PARPAS (HOLDINGS) LTD, ήδη με τη Σύμβαση της Υποθήκης, έδωσε στους Εφεσίβλητους, ως ενυπόθηκο δανειστή, την πληρεξουσιότητα να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητα του σε οποιοδήποτε πρόσωπο και για οποιοδήποτε ποσό, με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η Υποθήκη (βλ. όρο 11(γ) τεκμήριο 1). Μάλιστα, ο ενυπόθηκος οφειλέτης όχι μόνο διέθεσε τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα του με τη συνομολόγηση της Σύμβασης Υποθήκης, αλλά συγκατατέθηκε στη δυνατότητα των Εφεσίβλητων να προβούν σε πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων αν το επιθυμούσαν και απευθείας, χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση προς αυτόν (βλ. όρο 5 του τεκμηρίου 1). Θεωρώ ότι οι συγκεκριμένες πρόνοιες του Μέρους VIA, ουδόλως μεταβάλλουν την πιο πάνω προηγούμενη κατάσταση με βάση τη Σύμβαση Υποθήκης και απλά ρυθμίζουν τον τρόπο υλοποίησης και εφαρμογής των δικαιωμάτων του ενυπόθηκου δανειστή, που η ίδια η Σύμβαση Υποθήκης προσδίδει. Η ενσωμάτωση στον Νόμο μιας πρόσθετης και ανεξάρτητης διαδικασίας για εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού, ουδόλως διαφοροποιεί ή επηρεάζει ή αναιρεί τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη, όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή εκ μέρους του, της παραχώρησης των ακινήτων του, ως ενυπόθηκη εξασφάλιση. Πολύ περισσότερο δεν επηρεάζει τα δικαιώματα του Εφεσείοντα, ο οποίος δεν είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης. Συνεπώς, ούτε και αυτός ο λόγος γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται». Ο Αιτητής ασκώντας το δικαίωμά της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι, όπως προστατεύεται από το Άρθρο 26 του Συντάγματος, παρέδωσε τα δικαιώματα επί της περιουσίας του προς εξασφάλιση χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων. Η θέση αυτή εξ' άλλου έχει υιοθετηθεί σε σωρεία προσφάτων αποφάσεων σε Αιτήσεις - Εφέσεις παρόμοιου είδους. Επομένως στη βάσει όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι ο Νόμος δεν έχει τροποποιήσει ή επέμβει στην ιδιωτική συμφωνία μεταξύ της πρωτοφειλέτιδας και των Καθ΄ ων η αίτηση, καθώς έχει απλώς διαδικαστικά αλλάξει τα προϋπάρχοντα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση τα οποία είναι σε απόλυτη εναρμόνιση με το Σύνταγμα. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί καμία παραβίαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος, πόσον μάλλον πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι σχετικές αιτιάσεις που άπτονται της συνταγματικότητας προνοιών του Ν. 9/1965 δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι η αίτηση όπως και όλοι οι λόγοι που προβάλλονται σε αυτή δεν τυγχάνουν θετικής αντίκρισης και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση/ Εφεσίβλητων και εναντίον του Αιτητή/ Εφεσείοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο