← Κύπρος

ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α. ν. ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1850/2020, 25/8/2021

ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α. ν. ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1850/2020, 25/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1850/2020 Μεταξύ:

  1. XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ
  2. XXXXX ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ Ενάγοντες και ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Εναγομένη --------------------- Αίτηση ημερ. 17.3.2021 για προσθήκη εναγομένου Ημερομηνία: 25 Αυγούστου, 2021 Για την εναγομένη - αιτήτρια : κ. Χρ. Φρακάλας για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση 1 : κ. Τ. Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για την προτεινόμενη συνεναγομένη - καθ' ης η αίτηση 2 : κ. Ν. Κουκούνης για Γεώργιος Κουκούνης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η εναγομένη ζητεί διάταγμα προσθήκης της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd ως αναγκαίου διαδίκου και/ή συνεναγομένης και/ή εναγομένης 2 στην αγωγή (εφεξής «η προτεινόμενη συνεναγομένη») και ανάλογη τροποποίηση του τίτλου της αγωγής (αιτητικά Α και Β). Τα αιτητικά Γ και Δ που αφορούσαν την παράταση του χρόνου παραγραφής απαιτήσεων αποσύρθηκαν και συνεπώς δεν θα απασχολήσουν. Η αγωγή, η οποία καταχωρίστηκε με κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο στις 22.10.2020 από τους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Γεωργίου, αφορά διάφορες αξιώσεις για αποζημιώσεις προς όφελος της περιουσίας ή και των εξαρτωμένων προσώπων ή και κληρονόμων του αποβιώσαντος, ο οποίος εργαζόταν ως τεχνίτης δικτύου στην εναγομένη και ο οποίος απεβίωσε στις 2.7.2018 αφού τραυματίστηκε θανάσιμα καθώς εκτελούσε την εργασία του. Σύμφωνα με τους δικογαφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων στην έκθεση απαίτησης η οποία καταχωρίστηκε στις 11.2.2021, ο αποβιώσας βρισκόταν σε ανυψωτικό μηχάνημα οχήματος της εναγομένης και κλάδευε δένδρα όταν κόπηκε ο πίρος του αγκώνα στήριξης του ανυψωτήρα, με αποτέλεσμα το ανοικτό καλάθι μέσα στο οποίο βρισκόταν ο αποβιώσας να πέσει στο κενό από ύψος περίπου τεσσάρων μέτρων και ο αποβιώσας να πέσει μαζί με το καλάθι και να τραυματιστεί θανάσιμα. Οι αξιώσεις των εναγόντων βασίζονται επί ισχυρισμών αμέλειας και/ή παράβασης καθηκόντων της εναγομένης ως εργοδότη και ως δημόσιας αρχής, λεπτομέρειες των οποίων καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Η εναγομένη, στις 17.3.2021, καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση, η οποία στηρίζεται, όσον αφορά τα αιτητικά που δεν αποσύρθηκαν, κυρίως στη Διαταγή 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας XXXXX Κυπριανού, λειτουργού νομικών υπηρεσιών της εναγομένης, η οποία αναλύει μεταξύ άλλων τις συνθήκες του επίδικου ατυχήματος και την κατ' ισχυρισμό εμπλοκή της προτεινόμενης συνεναγομένης εταιρείας ως ανεξάρτητου εργολάβου, προβάλλοντας τη θέση ότι ο μοναδικός λόγος που κόπηκε ο πίρος του τρίτου βραχίονα και έπεσε το καλάθι ήταν η φθορά του πίρου και ότι το ανυψωτικό μηχάνημα επί του ανυψωτικού οχήματος ήταν εξιδεικευμένο από τεχνικής φύσης μηχάνημα του οποίου η συντήρηση ανατέθηκε στην προτεινόμενη συνεναγομένη ως ειδικό / εμπειρογνώμονα συντηρητή ο οποίος δεν εκτέλεσε με τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα τα καθήκοντά του. Η ενόρκως δηλούσα αναλύει επιπλέον τις νομικές προεκτάσεις τής κατ' ισχυρισμό αμελούς και ελλιπούς συντήρησης εκ μέρους της συνεναγομένης εταιρείας και τη θέση ότι σε περίπτωση που ο εργοδότης αποδείξει κατά την ακρόαση ότι η επιλογή του ως προς τον ανεξάρτητο εργολάβο έγινε με τη δέουσα φροντίδα, ο ενάγων δεν δικαιούται αποζημιώσεις εναντίον του εργοδότη αλλά εναντίον του ανεξάρτητου εργολάβου και ότι θα αποτελέσει υπεράσπιση της εναγομένης ότι αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο ατύχημα φέρει η προτεινόμενη συνεναγομένη. Αναφέρει επιπλέον τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για να καταστεί η τελευταία αναγκαίος διάδικος και/ή συνεναγομένη στην αγωγή, υποστηρίζοντας ότι το Δικαστήριο δεν θα μπορεί να αποφανθεί ως προς το εάν η προτεινόμενη συνεναγομένη υπέχει αποκλειστική ευθύνη έναντι των εναγόντων εάν δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Προβάλλει τη θέση ότι εάν η εναγομένη διατείνετο ότι η ίδια φέρει κάποιο μερίδιο ευθύνης για το ατύχημα, τότε το ορθό θα ήταν η προτεινόμενη συνεναγομένη να προστεθεί ως τριτοδιάδικος. Όμως, από τη στιγμή που η εναγομένη υποστηρίζει ότι ολοκληρωτική ευθύνη για τη γενεσιουργό αιτία του ατυχήματος φέρει η προτεινόμενη συνεναγομένη, τότε θα πρέπει να καταστεί συνεναγομένη έτσι ώστε να τεθεί επί ίσοις όροις με την εναγομένη, εφόσον δεν τίθεται θέμα καταμερισμού ευθύνης αλλά αποκλειστικής ευθύνης. Η ένσταση των εναγόντων καταχωρίστηκε στις 24.5.
  3. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: «
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
  5. Η οποιαδήποτε ευθύνη οποιουδήποτε άλλου προσώπου, εάν υπάρχει, μπορεί κάλλιστα να αποδοθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου η οποία προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η εν λόγω διαδικασία είναι διαθέσιμη για τους εναγομένους-αιτητές όταν καταχωρήσουν την Υπεράσπιση τους και με την εν λόγω διαδικασία το Σεβαστό Δικαστήριο δύναται να αποδώσει ακόμα και πλήρη ευθύνη στο οποιοδήποτε άλλο τυχόν πρόσωπο επιθυμούν οι εναγόμενοι να φέρουν στη διαδικασία της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.
  6. Η διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι διαθέσιμη για τους εναγομένους-αιτητές και με αυτή δύνανται να καταστήσουν τον οποιοδήποτε Τριτοδιάδικο ως μέρος της παρούσας αγωγής με τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του εναντίον της οποιασδήποτε απαίτησης εναντίον του και ωσάν να είχε μηνυθεί κατά τον κανονικό τρόπο από τους εναγομένους- αιτητές, ως διαλαμβάνει και ο Θεσμός 3 της Διαταγής 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  7. Μόνο οι ενάγοντες έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν εναντίον ποιου προσώπου θα καταχωρήσουν την αγωγή τους.
  8. Η οποιαδήποτε παρουσία τρίτου προσώπου στην αγωγή για να βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως και αποτελεσματικά επί όλων των εγειρόμενων στην υπόθεση ζητημάτων επιτυγχάνεται με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου και όχι με τη παρούσα αντινομική, παράτυπη και αδικαιολόγητη αίτηση.
  9. Το καίριο ερώτημα, ως το θέτουν οι εναγόμενοι-αιτητές, που θα πρέπει να απαντηθεί και να αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ήτοι το ποιος και σε ποιο βαθμό ευθύνεται για το θάνατο του XXXXX Γεωργίου δεν επιτυγχάνεται με το να επιβληθεί στους ενάγοντες η προσθήκη ενός διαδίκου εναντίον του οποίου δεν έχουν κινηθεί, αλλάζοντας αντινομικά και απαράδεκτα την όλη δικογράφηση της απαίτησης των εναγόντων στην αγωγή τους και στην Έκθεση Απαίτησης τους.
  10. Οι εναγόμενοι-αιτητές επιδιώκουν με την αίτηση τους να θέσουν ένα ψευδές και ανύπαρκτο δίλημμα στο Σεβαστό Δικαστήριο, ότι δήθεν δεν θα μπορεί να αποφανθεί πλήρως και τελικώς ως προς το εάν η εν λόγω εταιρεία A. Soulis Enterprises Ltd υπέχει αποκλειστική ευθύνη έναντι των εναγόντων εάν δεν είναι διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Αυτό δεν θα έπρεπε καν να τίθεται, όταν υπάρχει διαθέσιμη από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας για τους εναγομένους η διαδικασία Τριτοδιαδίκου, με την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει ακόμα και πλήρη ευθύνη στον οποιονδήποτε Τριτοδιάδικο, παρά τα όσα παραπλανητικά προσπαθεί να θέσει η πλευρά των εναγόμενων-αιτητών στην ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Κυπριανού.
  11. Οι εναγόμενοι-αιτητές είτε δεν κατανοούν είτε δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου το Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί ότι ο Τριτοδιάδικος είναι αυτός που φέρει ακόμα και αποκλειστική ευθύνη σε μια αγωγή. Απλά για τους δικούς τους λόγους οι εναγόμενοι επιθυμούν να συγχύσουν το Σεβαστό Δικαστήριο, να το παραπλανήσουν, και να δημιουργήσουν μια εντελώς απαράδεκτη και αφύσικη κατάσταση πραγμάτων.
  12. Η απουσία του δήθεν αναγκαίου κατά τους εναγομένους διαδίκου αίρεται και διορθώνεται με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου.
  13. Το άρθρο 6

(3)του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου, Ν.66(Ι)/2012, δεν έχει καμία εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση και δη για το τι προσπαθούν παράτυπα και παράνομα να ισχυριστούν και να κάνουν οι εναγόμενοι-αιτητές.
  1. Καμία απαίτηση εναντίον οποιουδήποτε προσώπου που κατ' ισχυρισμό των εναγόμενων εμπλέκεται στην παρούσα υπόθεση δεν παραγράφεται αφού η διαδικασία Τριτοδιαδίκου επιλύει τις δήθεν ανησυχίες των εναγόμενων-αιτητών.
  2. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της κας XXXXX Κυπριανού ημερομηνίας 10/3/2021, η οποία υποστηρίζει την αίτηση των εναγόμενων-αιτητών, ημερομηνίας 17/3/2021, δεν παρουσιάζονται οι εναγόμενοι να έχουν την οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd για να τίθεται θέμα παραγραφής τέτοιας απαίτησης: αυτό που ισχυρίζονται οι εναγόμενοι είναι ότι ευθύνη για το θανατηφόρο ατύχημα φέρει η εν λόγω εταιρεία και ότι κατ' επέκταση οι ενάγοντες θα έπρεπε να είχαν συμπεριλάβει ως εναγόμενο την εταιρεία αυτή και όχι τους εναγομένους. Σε κάθε περίπτωση, εάν υπάρχει μια τέτοια απαίτηση, κάλλιστα μπορούν οι εναγόμενοι-αιτητές να καταχωρήσουν Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου και να εγείρουν μια τέτοια απαίτηση στα πλαίσια ανταλλαγής δικογράφων μεταξύ των εναγόμενων και του Τριτοδιαδίκου.
  3. Εάν έχουν την οποιαδήποτε απαίτηση οι εναγόμενοι-αιτητές εναντίον της εν λόγω εταιρείας, μπορούν ακόμα και μετά την 2/7/2021 να κινήσουν αγωγή εναντίον της για παράβαση σύμβασης, και όχι να θέτουν παράλογα, παράτυπα, αντινομικά θέματα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  4. Η αίτηση αυτή αποτελεί εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας, αδικαιολόγητη τροχοπέδη στο δικαίωμα των εναγόντων να επιλέξουν αυτοί το πρόσωπο το οποίο πιστεύουν ότι φέρει ευθύνη για το εν λόγω θανατηφόρο ατύχημα, και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των εναγόντων.
  5. Η αγωγή και η Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων, με τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης των εναγόμενων θα εξαναγκάσει τους ενάγοντες να ζητήσουν την τροποποίηση της για κάτι το οποίο οι ίδιοι δεν είχαν ζητήσει μόνο και μόνο για να «ικανοποιηθεί» η αδικαιολόγητη και αντινομική επιθυμία των εναγόμενων, η οποία νομικά και διαδικαστικά μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου, η οποία είναι στη διάθεση των εναγόμενων.
  6. Με την αίτηση τους οι εναγόμενοι ζητούν την προσθήκη της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd ως εναγομένου, χωρίς να αναφέρουν οτιδήποτε για την ανάγκη τροποποίησης της Αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων.
  7. Οι εναγόμενοι είτε δεν καταλαβαίνουν είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τις δικαστικές διαδικασίες: δεν υπάρχει κανένας λόγος για να καταχωρηθεί γενική αίτηση για επέκταση του χρόνου παραγραφής εναντίον της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd ή εναντίον του οποιουδήποτε τρίτου προσώπου, αφού η διαδικασία Τριτοδιαδίκου, την οποία άμεσα παραδέχεται η ενόρκως δηλούσα κα Κυπριανού στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 10/3/2021, είναι διαθέσιμη για τους εναγομένους ως προνοείται στη Διαταγή 10 Θεσμός 1
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  1. Η οποιαδήποτε αξίωση των εναγόμενων εναντίον της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd ή/και εναντίον οποιουδήποτε προσώπου αναφορικά με το αντικείμενο της παρούσας αγωγής κάλλιστα μπορεί να προβληθεί με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου με την οποία οι εναγόμενοι μπορούν να αξιώσουν αποζημιώσεις από ένα τέτοιο Τριτοδιάδικο, αφού θα ανταλλαχθούν και δικόγραφα μεταξύ τους.
  2. Η ένορκη δήλωση της κας XXXXX Κυπριανού, ημερομηνίας 10/3/2021, είναι παράτυπη, αντινομική, παράνομη και δεν μπορεί να στηρίξει την αίτηση των εναγόμενων-αιτητών ημερομηνίας 17/3/2021 αφού είναι ξεκάθαρο ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι προγενέστερη της αίτησης, έγινε δηλαδή στις 10/3/2021 τη στιγμή που δεν υπήρχε οποιαδήποτε αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου και επομένως δεν υποστήριζε καμία αίτηση. Κατ' επέκταση η αίτηση ημερομηνίας 17/3/2021 των εναγόμενων-αιτητών, όταν καταχωρήθηκε, δεν στηριζόταν ούτε και στηρίζεται σήμερα από το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων. Ως εκ τούτου, στην απουσία πραγματικού υπόβαθρου γεγονότων, η αίτηση των εναγόμενων-αιτητών ημερομηνίας 17/3/2021 θα πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο. Η εν λόγω ένορκη δήλωση παραβιάζει και δεν συνάδει. με τη Διαταγή 39 Θεσμός 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  3. Η παρούσα αίτηση των εναγόμενων-αιτητών αδικαιολόγητα καθυστερεί τη διαδικασία της αγωγής των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων, καταπατώντας τα συνταγματικά δικαιώματα των εναγόντων για τη γρήγορη διεκπεραίωση της υπόθεσης τους από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Τυχόν προσθήκη προτεινόμενου διαδίκου θα προκαλέσει σοβαρή ταλαιπωρία για τους ενάγοντες.
  4. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
  5. Η παρούσα αίτηση επηρεάζει αρνητικά τα δικαιώματα των εναγόντων, αφού τυχόν έγκριση της αίτησης των εναγόμενων-αιτητών, θα τους εξαναγκάσει να τροποποιήσουν την Αγωγή και την Έκθεση Απαίτησης τους, και εκεί που είχαν ως μόνους εναγομένους τους εναγομένους να χρειάζεται να προσθέτουν νέους εναγομένους και νέα γεγονότα τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι στη γνώση των εναγόμενων οι οποίοι αυτοί είχαν την επικαλούμενη επαγγελματική σχέση με την εταιρεία A. Soulis Enterprises Ltd.
  6. Άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των εναγόντων, ως φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης και την Αγωγή των εναγόντων που έχουν καταχωρηθεί μέχρι σήμερα, οι ενάγοντες δεν φαίνονται να έχουν κάποια διαφορά με την εταιρεία A. Soulis Enterprises Ltd: τυχόν έγκριση της αίτησης των εναγόμενων θα επιβάλει στους ενάγοντες τη δικογράφηση μιας τέτοιας απαίτησης, τη στιγμή που αυτό που επιδιώκουν οι εναγόμενοι μπορεί κάλλιστα να επιτευχθεί με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου η οποία είναι διαθέσιμη και χρονικά και ουσιαστικά στους εναγομένους.
  7. Η επιλογή των εναγόμενων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει μόνο στον ενάγοντα: στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες άσκησαν το δικαίωμα αυτό καταχωρώντας την αγωγή τους εναντίον των εναγόμενων και όχι εναντίον οποιουδήποτε άλλου προσώπου.
  8. Άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των εναγόντων, ως φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης και την Αγωγή των εναγόντων που έχουν καταχωρηθεί μέχρι σήμερα, ο προτεινόμενος εναγόμενος δεν θα επηρεαστεί από το αποτέλεσμα της αγωγής ως έχει, και οποιαδήποτε δικαστική απόφαση υπέρ των εναγόντων δεν θα έχει ή δεν θα επιφέρει καμία δεσμευτικότητα έναντι του προτεινόμενου εναγομένου, αφού οι ενάγοντες καμία θεραπεία δεν αξιώνουν εναντίον του.
  9. Άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των εναγόντων, ως φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης και την Αγωγή των εναγόντων που έχουν καταχωρηθεί μέχρι σήμερα, οι ενάγοντες δεν επιδιώκουν την προσθήκη ως εναγομένου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή του προτεινόμενου διαδίκου A. Soulis Enterprises Ltd: η ενδεδειγμένη πορεία στην περίπτωση αυτή για τους εναγομένους είναι η καταχώρηση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου.
  10. Άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των εναγόντων, ως έχουν τα δικόγραφα της αγωγής μέχρι σήμερα και δη σύμφωνα με την Αγωγή και την Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων, ο προτεινόμενος από τους εναγομένους διάδικος δεν μπορεί να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος ούτε και η παρουσία του είναι αναγκαία για να μπορέσει το Σεβαστό Δικαστήριο να αποφασίσει τα επίδικα θέματα αποτελεσματικά.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 1, ο οποίος επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης 1 - 27 πιο πάνω (πλείστοι εκ των οποίων αποτελούν επανάληψη των ίδιων επιχειρημάτων, κυρίως ότι η κατάλληλη διαδικασία είναι αυτή της προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου και όχι η αιτούμενη) και ζητεί την απόρριψη της αίτησης. Η προτεινόμενη συνεναγομένη A. Soulis Enterprises Ltd καταχώρισε ένσταση στις 21.5.2021 στην οποία επικαλείται τους εξής λόγους: «
  11. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης οποιουδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα.
  12. Καμία θεραπεία δεν αξιώνεται από τους Ενάγοντες εναντίον της Εταιρείας στο Κλητήριο Ένταλμα της Αγωγής ή στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων και συνεπώς η προσθήκη της τελευταίας ως εναγομένης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή (η Αγωγή) δεν δικαιολογείται στην παρούσα υπόθεση.
  13. Κανένας ισχυρισμός δεν εγείρεται από τους Ενάγοντες εναντίον της Εταιρείας στο Κλητήριο Ένταλμα της Αγωγής ή στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων και συνεπώς η προσθήκη της τελευταίας ως εναγομένης στην Αγωγή δεν δικαιολογείται στην παρούσα υπόθεση.
  14. Κανένα αγώγιμο δικαίωμα ή αιτία αγωγής δεν έχουν οι Ενάγοντες εναντίον της Εταιρείας, και συνεπώς η προσθήκη της τελευταίας ως εναγομένη στην Αγωγή δεν δικαιολογείται στην παρούσα υπόθεση.
  15. Ουδεμία συμβατική ή άλλη σχέση έχουν οι Ενάγοντες με την Εταιρεία και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις προσθήκης της τελευταίας ως εναγομένης στην Αγωγή.
  16. Τυχόν προσθήκη της Εταιρείας ως εναγομένης στην Αγωγή θα έχει ως αποτέλεσμα την προσθήκη νέας αιτίας αγωγής και συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις προσθήκης της Εταιρείας ως εναγομένης στην Αγωγή.
  17. Σύμφωνα με τις παραστάσεις των δικηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες φαίνεται ότι δεν συμφωνούν στην προσθήκη της Εταιρείας ως εναγομένης στην Αγωγή και αυτό αποτελεί λόγο μη επιτυχίας της Αίτησης υπό τις περιστάσεις.
  18. Η Εταιρεία δεν είναι πρόσωπο το οποίο θα έπρεπε να συμπεριληφθεί ως εναγομένη στην Αγωγή εξ αρχής και συνεπώς δεν δικαιολογείται η προσθήκη της ως εναγομένης στην Αγωγή.
  19. Η Εταιρεία δεν είναι αναγκαίος διάδικος στην Αγωγή.
  20. Η προσθήκη της Εταιρείας στην Αγωγή ως εναγομένης δεν είναι αναγκαία με οποιοδήποτε τρόπο για να αποφασιστούν αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά τα επίδικα θέματα που εγείρονται στην Αγωγή.
  21. Δεν υφίστανται λόγοι τέτοιοι που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της προσθήκης της Εταιρείας ως εναγομένης στην Αγωγή.
  22. Προσθήκη της Εταιρείας ως εναγομένης στην Αγωγή επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα της ιδίας, αλλά και των Εναγόντων.
  23. Άνευ βλάβης και χωρίς επηρεασμό της θέσης της Εταιρείας ότι καμία ευθύνη ή υποχρέωση δεν ανέλαβε, υπείχε ή υπέχει έναντι των Εναγόντων, του αποβιώσαντος Γιώργου Γεωργίου ή της Εναγομένης, είναι εσφαλμένη η θέση της Εναγομένης στην οποία βασίζεται η Αίτηση, δηλαδή ότι επί της αρχής: (α) Ότι το καθήκον επιμέλειας και/ή το θέσμιο καθήκον που υπέχει ένας εργοδότησης έναντι οποιουδήποτε εργοδοτούμενου του σε περιστάσεις όπως οι υπό κρίση είναι μεταβιβάσιμο/μεταθέσιμο, εφόσον δεν είναι, αλλά αντίθετα είναι προσωπικό, προωτογενές, μη μεταβιβάσιμο/μεταθέσιμο και μη καταμερίσιμο- ή/και (β) Ότι αυτό που αναμένει το Δικαστήριο από τον υπεύθυνο και/ή εργοδότη είναι να διαλέξει τον ανεξάρτητο εργολάβο με τη δέουσα φροντίδα, εφόσον επί της αρχής ένας εργοδότης φέρει πλήρη ευθύνη έναντι του εργοδοτούμενου του για τις ενέργειες ενός ανεξάρτητου εργολάβου και δεν απαλλάσσεται από αυτές ανεξαρτήτως αν διάλεξε με επιμέλεια ή άλλως πως οποιοδήποτε ανεξάρτητο εργολάβο.
  24. Η ισχυριζόμενη από την Εναγομένη υπεράσπιση που προτίθεται να εγείρει και στην οποία βασίζει το επιχείρημα και υπό κρίση Αίτηση για προσθήκη της Εταιρείας ως εναγομένης στην ως άνω Αγωγή είναι ανύπαρκτη.
  25. Η υπό κρίση Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
  26. Δεν εξυπηρετεί το σκοπό της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης η έκδοση οποιουδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα.
  27. Το άρθρο 22 των περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμων του 2012 έως 2021, Ν.66(Ι)/2012, όπως τροποποιήθηκε, δεν παρέχει δικαίωμα στην Εναγομένη να αιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου ως η παράγραφος Δ του παρακλητικού της υπό κρίση Αίτησης και το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδώσει το υπό αναφορά διάταγμα.
  28. Άνευ βλάβης του αμέσως προηγουμένου λόγου ένστασης, το μέρος της υπό κρίση ενδιάμεσης Αίτησης που προωθείται για σκοπούς παράτασης ή επέκτασης του χρόνου παραγραφής είναι: (α) Εσφαλμένο· (β) Πρόωρο· και (γ) Καταχρηστικό, ενόψει και της καταχώρησης της εκκρεμούσας Γενικής Αίτησης αρ. 40/2021 Επαρχιακού Δικαστηρίου Δάρνακας ημερομηνίας 14 Απριλίου 2021, εφόσον προωθείται το ίδιο αίτημα παράλληλα με δύο διαφορετικές διαδικασίες.
  29. Το αίτημα της Εναγομένης για παράταση/επέκταση του χρόνου παραγραφής και/ή μη εφαρμογή του χρόνου παραγραφής (βλ. παραγράφοι Γ & Δ παρακλητικού Αίτησης) είναι αβάσιμο και απαράδεκτο.
  30. Χωρίς επηρεασμό της θέσης της Εταιρείας ότι δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη έναντι των Εναγόντων και της Εναγομένης για οποιοδήποτε λόγο, περιλαμβανομένης αμέλειας, η Εναγομένη δεν έχει έννομο συμφέρον ή/και locus standi στην προώθηση οποιουδήποτε αιτήματος για παραγραφή αστικού αδικήματος αμέλειας για λογαριασμό των Εναγόντων έναντι της Εταιρείας ή/και να αξιώνει την έκδοση διαταγμάτων του Δικαστηρίου ως οι παραγράφοι Γ ή/και Δ του παρακλητικού της υπό κρίση Αίτησης.
  31. Υπό το φως και της ισχύς του Ν. 58(Ι)/2021, τυχόν παράταση ή επέκταση του χρόνου παραγραφής είναι αχρείαστη και πρόωρη, ενώ το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί ματαίω.
  32. Τυχόν προσθήκη της Εταιρείας ως εναγομένης στην Αγωγή θα προκαλέσει αχρείαστη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της Αγωγής.
  33. Η υπό κρίση Αίτηση είναι νομικώς και πραγματικώς αβάσιμη. » Η ένσταση της προτεινόμενης συνεναγομένης συνοδεύεται από μία μακροσκελή ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σούλη, διευθυντή, ο οποίος προβάλλει λεπτομερώς τις θέσεις της εταιρείας του ως προς τους ισχυρισμούς της εναγομένης εναντίον της εν σχέσει προς τον έλεγχο και επιθεώρηση του επίδικου μηχανήματος και ως προς την ευθύνη της εναγομένης έναντι των εργοδοτουμένων της και επισυνάπτει σχετικά τεκμήρια. Αναλύει τους λόγους ένστασης, τονίζει ότι οι ενάγοντες δεν προβάλλουν κανένα ισχυρισμό εναντίον της προτεινόμενης συνεναγομένης, και απαντά σε κάθε ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας εκ μέρους της εναγομένης - αιτήτριας, αρνούμενος όλους εξ αυτών και επεξηγώντας τους λόγους. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις, αναφέροντας σχετική νομολογία, εισηγήσεις και επιχειρήματα. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της εναγομένης και της προτεινόμενης συνεναγομένης παρέθεσαν λεπτομερώς τις θέσεις τους επί των νομικών και πραγματικών ζητημάτων που άπτονται του ζητήματος της ευθύνης για το επίδικο ατύχημα. Η πλευρά της εναγομένης ισχυρίζεται ότι ανέθεσε την εκτέλεση εργασιών συντήρησης στην προτεινόμενη συνεναγομένη ως ανεξάρτητο εργολάβο τον οποίο επέλεξε με τη δέουσα επιμέλεια και συνεπώς η εναγομένη δεν υπέχει ευθύνη για την αμέλειά του, και ο ανεξάρτητος εργολάβος φέρει αποκλειστική ευθύνη (με αναφορά, μεταξύ άλλων, σε απόσπασμα από την απόφαση μειοψηφίας στην Πολιτική Έφεση 447/2011 Κύπρος Ξενοφώντος v. Κ.Ν. Zoo Bar Restaurant Ltd κ.ά. ημερ. 15.12.2016). Η δε πλευρά της προτεινόμενης συνεναγομένης ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι δεν διορίστηκε ως ανεξάρτητος εργολάβος, δεν υπήρχε συμφωνία συντήρησης της πλατφόρμας και η εναγομένη ως εργοδότης διέθετε έναντι του αποβιώσαντος εργοδοτουμένου της μη μεταθέσιμα καθήκοντα επιμέλειας (σελίδες 11-36 της αγόρευσης του συνηγόρου της). Η πλευρά της εναγομένης προέβαλε τα πιο πάνω για να καταδείξει ότι εφόσον η θέση της είναι ότι αποκλειστική ευθύνη φέρει η προτεινόμενη συνεναγομένη, η διαδικασία προσθήκης εναγομένου είναι η μόνη κατάλληλη, ενώ η πλευρά της προτεινόμενης συνεναγομένης προέβαλε τις δικές τις θέσεις επί των ισχυρισμών της εναγομένης για να καταδείξει ότι το επιχείρημα της τελευταίας είναι αβάσιμο. Η δε πλευρά των εναγόντων επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι, ως έχουν και τα δικόγραφα, η δική τους θέση είναι ότι μόνο η εναγομένη φέρει ευθύνη για το ατύχημα. Εν τούτοις, θα πρέπει να τονιστεί ότι το Δικαστήριο δεν θα αποφανθεί στο πλαίσιο της παρούσας κατά πόσο ευσταθεί η θέση της εναγομένης περί αποκλειστικής ευθύνης της προτεινόμενης συνεναγομένης, ή οι αντίθετες θέσεις της τελευταίας. Γενικότερα, σε καμία περίπτωση δεν θα κριθεί στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης το θέμα της ευθύνης για το επίδικο ατύχημα, είτε αποκλειστικής είτε μερικής είτε άλλως πως. Οι θέσεις όλων των μερών μελετήθηκαν και λήφθηκαν δεόντως υπόψη αποκλειστικά και μόνο για σκοπούς εξέτασης του επίδικου αιτήματος και μόνον. Η Διαταγή 9 θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ότι όλα τα πρόσωπα μπορούν να ενωθούν σε μία αγωγή ως εναγόμενοι, όταν υπάρχει εναντίον τους ισχυριζόμενο δικαίωμα για οποιαδήποτε θεραπεία, είτε ομού είτε κεχωρισμένα. Η δε Διαταγή 9 θ. 10 [1] παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου, την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην υπόθεση. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και, όπως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια με βάση τη Δ.9 θ. 10, η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμή διαδικασία και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (βλ. Mepa Underwriting Management Ltd κ.ά. ν. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1Β Α.Α.Δ. 772, όπου γίνεται αναφορά και σε σχετική Αγγλική νομολογία στη σελ. 778, και Οδυσσέως ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372). Ως έχει αναφερθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 906, η απόφανση ως προς το κατά πόσο βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. Ο θ. 11 της Διαταγής 9 προνοεί ότι, όταν ένας εναγόμενος προστίθεται ή υποκαθίσταται, το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα, να καταχωρίζεται αντίγραφο του κλητηρίου όπως τροποποιήθηκε και να επιδίδεται στον νέο εναγόμενο κατά τον ίδιο τρόπο όπως σε έναν αρχικό εναγόμενο, εκτός αν διαταχθεί διαφορετικά από το Δικαστήριο, και η διαδικασία θα συνεχίζεται ως εάν ο νέος εναγόμενος να ήταν εναγόμενος από την αρχή. Στην υπόθεση Perihan Mustafa v. Απόστολου Γεωργίου
(2007)1B Α.Α.Δ. 1213 επεξηγήθηκε στη σελίδα 1218 ότι για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Διαταγής 9, θ.10, θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος, και ότι βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Άδεια συνήθως δεν δίδεται, όταν η αγωγή ως έχει δεν αποκαλύπτει ουσιαστική απαίτηση του ενάγοντος εναντίον του προτεινόμενου εναγομένου και η προσθήκη εναγομένου θα έχει ως αποτέλεσμα την προσθήκη νέας αιτίας αγωγής (βλ. Manchester Lines Ltd and another v. Viamaz Coach Industry Ltd
(1983)1A C.L.R. 178). Στην παρούσα περίπτωση, προκύπτει το εξής παράδοξο : η εναγομένη επιχειρεί να προστεθεί συνεναγομένη, ενώ οι ίδιοι οι ενάγοντες δεν έχουν οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον της προτεινόμενης συνεναγομένης, δεν επιθυμούν να καταχωρίσουν έκθεση απαίτησης εναντίον της και δεν έχουν πρόθεση να προσφέρουν οποιαδήποτε μαρτυρία στη δίκη εναντίον της. Οι ενάγοντες δεν επικαλούνται την όποια ευθύνη τρίτου (νομικού ή φυσικού) προσώπου, παρά μόνο της εναγομένης ως εργοδότη του αποβιώσαντος και ως δημόσιας αρχής. Κατά την κρίση μου, έχοντας μελετήσει προσεκτικά την αίτηση, τις ενστάσεις και τις ένορκες δηλώσεις και τη σχετική νομολογία και έχοντας αποτιμήσει τη δικηγορική επιχειρηματολογία, η προσθήκη συνεναγομένης στην προκειμένη περίπτωση δεν αποτελεί κατάλληλη και ενδεδειγμένη διαδικασία υπό τις περιστάσεις. Κατ' αρχάς, δεν θα ήταν δόκιμο αλλά ούτε και ορθό να επιβληθεί στους ενάγοντες η προώθηση αγωγής εναντίον τρίτης εταιρείας, καθιστώντας την εναγομένη, ενώ οι ίδιοι οι ενάγοντες δεν έχουν αποφασίσει και επιλέξει κάτι τέτοιο. Ούτε και μπορεί να επιβληθεί στους ενάγοντες να καταχωρίσουν δικόγραφο με αξιώσεις εναντίον μιας εταιρείας εναντίον της οποίας δεν διεκδικούν καμία θεραπεία. Ειδικότερα, εάν προστεθεί νέος εναγόμενος, οι ενάγοντες θα υποχρεωθούν να τροποποιήσουν τα δικόγραφά τους, ενώ δεν επιζητούν κάτι τέτοιο, δεν επικαλούνται την ευθύνη οποιουδήποτε τρίτου προσώπου, δεν διεκδικούν οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον του και διεκδικούν αποζημιώσεις μόνο εναντίον της υφιστάμενης εναγομένης (βλ. συναφώς Annual Practice 1958 σελίδα 348 υπό τον τίτλο «Adding defendants» και υπότιτλο «When Order Refused» όπου αναφέρεται ότι εναγόμενος εναντίον του οποίου δεν αξιώνεται θεραπεία από τον ενάγοντα δεν θα προστίθεται ενάντια στην επιθυμία του τελευταίου - σχετικό απόσπασμα παρατίθεται στη σελίδα 15 πιο κάτω). Επιπλέον, εάν στο τέλος της ημέρας οι ενάγοντες επιτύχουν μόνο στην αξίωσή τους εναντίον της υφιστάμενης εναγομένης και όχι εναντίον της προτεινόμενης συνεναγομένης, ενδέχεται να εκδοθεί διαταγή ως προς τα έξοδα εναντίον των εναγόντων και υπέρ της συνεναγομένης, ενώ ουδέποτε είχαν πρόθεση να κινήσουν αγωγή εναντίον της τελευταίας. Τονίζεται ότι η έκθεση απαίτησης δεν περιέχει ισχυρισμούς και αξιώσεις εναντίον της προτεινόμενης συνεναγομένης. Η γενικότερη αρχή είναι ότι επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα (βλ. Οδυσσέως ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2001)1Β Α.Α.Δ 1372 και Supreme Court Practice, 1982, σελ. 210). Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Annual Practice 1970 στη σελ. 168 : «Prima facie the plaintiff is entitled to choose the person against whom to proceed and to leave out any person against whom he does not desire to proceed». Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την προσθήκη εναγομένου εναντίον του οποίου ο ενάγων δεν επιθυμεί να στραφεί, εκτός αν καταδεικνύεται καταφανώς ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η προσθήκη είναι απολύτως αναγκαία για να αποφασιστούν αποτελεσματικά και πλήρως όλα τα εγειρόμενα στην αγωγή θέματα. Ότι, δηλαδή, δεν υπάρχει τρόπος να απονεμηθεί δικαιοσύνη χωρίς την προσθήκη του εναγομένου στη διαδικασία. Παρά ταύτα, η εναγομένη - αιτήτρια δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η προσθήκη συνεναγομένου είναι ο μοναδικός τρόπος, παρά την αντίρρηση των εναγόντων, να αποφασιστούν πλήρως και αποτελεσματικά τα επίδικα θέματα και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ειδικότερα, η θέση της εναγομένης - αιτήτριας είναι ότι η προσθήκη συνεναγομένου είναι η μοναδική διαθέσιμη διαδικασία για να εμπλακεί η προτεινόμενη συνεναγομένη στην υπόθεση και ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου δεν είναι κατάλληλη, καθότι εάν το Δικαστήριο εν τέλει αποφασίσει ότι έχει πλήρη ευθύνη για το επίδικο ατύχημα η προτεινόμενη συνεναγομένη, ως η θέση της εναγομένης, τότε ο πραγματικός υπαίτιος για το ατύχημα δεν θα είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, εφόσον για να αποδοθεί η οποιαδήποτε ευθύνη σε τριτοδιάδικο πρέπει πρώτα να αποδοθεί έστω και κάποια ευθύνη στον εναγόμενο. Σύμφωνα με τη Διαταγή 10 θ. 1
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν ο εναγόμενος απαιτεί εναντίον οποιουδήποτε προσώπου που δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή, (α) ότι δικαιούται συνεισφορά ή αποζημίωση ή (β) ότι δικαιούται θεραπεία σχετική με τα αρχικά αίτια της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια ή μερική θεραπεία που απαιτείται από τον ενάγοντα ή (γ) ότι οποιοδήποτε ζήτημα σχετικό με το αντικείμενο της αγωγής είναι ουσιαστικά το ίδιο με το ζήτημα που αναφύεται μεταξύ του ενάγοντος και του εναγομένου και έπρεπε κανονικά να εκδικασθεί μεταξύ όλων ή μεταξύ οιωνδήποτε εξ αυτών, το Δικαστήριο δύναται να δώσει άδεια για επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Σκοπός της εν λόγω διαδικασίας είναι η προσεπίκληση διαδίκου από τον εναγόμενο όταν αυτός ζητά από άλλο πρόσωπο συνεισφορά ή κάλυψη ή θεραπεία που σχετίζεται με την απαίτηση του ενάγοντος προς τον εναγόμενο ή όταν τα θέματα τα οποία σχετίζονται με το επίδικο ζήτημα είναι ουσιωδώς παρόμοια με τα ζητήματα που αναφύονται μεταξύ του ενάγοντος και του εναγομένου και έτσι θα πρέπει να συνεκδικαστούν και αποφασιστούν μεταξύ όλων των διαδίκων. Ο τριτοδιάδικος από την επίδοση της ειδοποίησης καθίσταται διάδικος στην αγωγή και έχει τα ίδια δικαιώματα ως προς την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εγερθεί η αγωγή εναντίον του από τον εναγόμενο. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Construction Ltd κ.ά.
(1997)1Β A.A.Δ 643, σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα της αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή χωρίς να υπάρχει αναγκαιότητα ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή, ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Με λίγα λόγια, επιτυγχάνεται η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με τη διευθέτηση όλων των διαφορών όλων των μερών στο πλαίσιο μίας ακροαματικής διαδικασίας. Εάν και εφόσον, λοιπόν, η εναγομένη έχει σκοπό να επικαλεστεί στην Υπεράσπισή της την όποια ευθύνη τρίτης εταιρείας ως ανεξάρτητου εργολάβου για το επίδικο ατύχημα, έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει τη διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου με βάση τη Διαταγή 10 θ. 1 των Θεσμών. Το γεγονός ότι η θέση της εναγομένης είναι ότι η τρίτη εταιρεία φέρει αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο ατύχημα και όχι μερίδιο ευθύνης μαζί με την εναγομένη, δεν αποτελεί, κατά την κρίση μου, ικανοποιητικό λόγο να προστεθεί η τρίτη εταιρεία ως συνεναγομένη, δεδομένου ότι οι ενάγοντες δεν επιθυμούν να αξιώσουν οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της τρίτης εταιρείας. Σε περίπτωση που η τρίτη εταιρεία καταστεί τριτοδιάδικος και εν τέλει το Δικαστήριο αποφανθεί ότι αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο τριτοδιάδικος, η αγωγή των εναγόντων εναντίον της εναγομένης θα απορριφθεί, η εναγομένη δεν θα πληρώσει καμία αποζημίωση και θα δικαιούται και τα έξοδα. Οι δε ενάγοντες δεν θα λάβουν κάποια αποζημίωση από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, κάτι που δεν αποτελεί άρνηση δικαιοσύνης δεδομένου ότι δηλώνουν ρητώς ότι δεν διεκδικούν καμία αποζημίωση από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο και αποτελεί δική τους επιλογή να μη στραφούν εναντίον οποιουδήποτε τρίτου, ενώ εάν εν τέλει βρεθεί μερική ευθύνη εναγομένης και μερική ευθύνη τριτοδιαδίκου, θα αποζημιωθούν ανάλογα. Συνεπώς, καμία αδικία ή μη απόδοση δικαιοσύνης θα προκύπτει. Εν κατακλείδι, παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από το Annual Practice 1959 σελ. 348 για την προσθήκη εναγομένου, το οποίο θεωρώ ότι είναι απόλυτα σχετικό με τα όσα εξετάστηκαν στην παρούσα : «. a defendant against whom no relief is sought by the plaintiff will not be added against the wish of the latter (Hood-Barrs v Frampton & Co., [1924] W.N. 287) ; a third party notice is in such a case usually the proper course.» Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση 1 και της προτεινόμενης συνεναγομένης - καθ' ης η αίτηση 2 και εναντίον της εναγομένης - αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Order 9 Rule 10: «..The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. .. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.