Παπαδοπούλου ν. Κυριάκου, Αρ. Αγωγής: 19/2021, 19/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A143 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 19/2021 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX Παπαδοπούλου Ενάγουσας -και- XXXXX Κυριάκου Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 8/2/2021 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 19/10/2021 Εμφανίσεις: Η Ενάγουσα - Αιτήτρια εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Κότροφος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα Αιτήτρια (στο εξής «η Αιτήτρια») εξαιτείται μια σειρά απαγορευτικών διαταγμάτων, με τα οποία να παρεμποδίζεται ο Εναγόμενος Καθ' ου η Αίτηση (στο εξής ο «Καθ' ου η Αίτηση») και αντιπρόσωποι ή εκπρόσωποι του να προσεγγίσουν την ίδια, το σπίτι, το αυτοκίνητο και το «Αρχοντικό Παπαδοπούλου» ιδιοκτησίας της (Α-Δ), αλλά και να σταματήσει να την πλησιάζει, απειλεί, απευθύνει τον λόγο και να την παρενοχλεί (Ε). Επίσης επιχειρεί με την εν λόγω αίτηση να του απαγορευθεί να κατέχει όπλο και να παραδώσει όποια όπλα κατέχει στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου. (Στ και Ζ). Έχει καταχωρηθεί γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και έκθεση απαίτησης στην οποία πέραν των συναφών με τα αιτούμενα διαταγμάτων, επιζητούνται και αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες της Αιτήτριας από απειλή χρήσης βίας ή ηθελημένη χρήση βίας. Με ένορκη της δήλωση, ακροθιγώς, υποστηρίζει ότι απώτερος σκοπός της αίτησης της είναι να προστατευτεί η ζωή, ασφάλεια και σωματική ακεραιότητα της. Διαμένει στον Κόρνο με τον γιό της και είναι ιδιοκτήτρια συγκεκριμένου τεμαχίου γης στο οποίο στεγάζεται παράνομα το σωματείο ΑΕΚ Κόρνου. Πρόεδρος του εν λόγω σωματείου είναι ο Καθ' ου η Αίτηση. Λόγω οχληρίας και παράνομων δραστηριοτήτων που το Σωματείο ασκεί, έλαβε εναντίον τους δικαστικά μέτρα για να της παραδώσουν κενή την κατοχή του ακινήτου. Από τότε, τον Ιούνιο του 2019, ξεκίνησε μια εκστρατεία τρομοκρατίας και εκφοβισμού της από τους θαμώνες του Σωματείου. Παρά τις καταγγελίες της στην Αστυνομία κανένα διάβημα δεν έλαβε χώρα. Ισχυρίζεται ότι τον Αύγουστο του 2020 ο Καθ' ου η αίτηση της απέστειλε ταχυδρομικώς γραπτή απειλή. Συγκεκριμένα έλαβε την 19/8/2020 επιστολή, στον φάκελο της οποίας υπήρχαν 2 φυσίγγια κυνηγετικού όπλου. Εντός του φακέλου υπήρχε σημείωμα προς την Αιτήτρια και τον γιό της, απειλώντας τους, μεταξύ άλλων, ότι αν πάρουν ξένη ιδιοκτησία που διεκδικούν δεν θα την χαρούν χρησιμοποιώντας και την φράση «μπαμ και κάτω». Αμέσως αποτάθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου (Τεκμήριο 6). Απέστειλε, επίσης, σειρά επιστολών (Τεκμήριο 4), συνοδευόμενες από φωτογραφίες όπου φαίνονται πανό, από «αγανακτισμένους χωριανούς» όπως υπογράφουν, έξω από το Σωματείο της ΑΕΚ Κόρνου. Τα πανό αναφέρονται στο Αρχοντικό Παπαδοπούλου, ενώ σε άλλη φωτογραφία φαίνεται με σπρέι σβησμένη η πινακίδα του Αρχοντικού, Από την μέρα που έλαβε την πιο πάνω επιστολή με τα φυσίγγια, η ζωή της έχει διαφοροποιηθεί ριζικά. Νιώθει ότι βρίσκεται συνεχώς υπό απειλή. Λαμβάνει μέτρα ασφαλείας στο σπίτι της. Δεν μεταβαίνει στο «Αρχοντικό Παπαδοπούλου», όπου βρίσκεται ο χώρος εργασίας, και η ζωή της έγινε φρικτή από την τρομοκρατία που ο Καθ' ου η αίτηση της προκαλεί. Μετά από οχλήσεις της ενημερώθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου, την 29/1/2021, ότι ο Καθ' ου η αίτηση κατηγορήθηκε γραπτώς για αδίκημα γραπτής απειλής για φόνο. Το ζήτημα είναι κατεπείγον και ευθύς μόλις έμαθε από τους αρμόδιους αστυνομικούς ποιος είναι ο αποστολέας της εναντίον της απειλής προέβη στην αίτηση. Είναι πεποίθηση της ότι θα ενταθούν οι απειλές από τον Καθ' ου η αίτηση, νιώθει άμεση απειλή και κινδυνεύει η ζωή και η σωματική της ακεραιότητα. Επετράπη στην Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία επισυνάπτει ενημέρωση που έλαβε από την Επαρχιακή Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και αναφέρει ότι από τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν προέκυψε μαρτυρία εναντίον συγκεκριμένου ατόμου. Δεν της αναφέρθηκε εναντίον ποιου λόγω προσωπικών δεδομένων. Ενημερώθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου, ότι εκδόθηκε διάταγμα κατακράτησης των πυροβόλων όπλων του Καθ' ου η Αίτηση. Αναφέρει επίσης ότι επικείμενη συμφωνία για ενοικίαση του «Αρχοντικού» ματαιώθηκε μετά από επέμβαση και απειλές του Καθ' ου η Αίτηση και άλλων θαμώνων του Σωματείου, στον ενδιαφερόμενο. Τότε εξαναγκάστηκε να δώσει οδηγίες στους δικηγόρους της για να εξεύρουν κάποια διευθέτηση στις υποθέσεις της με το Σωματείο, αφού δεν θα μπορούσε με άλλο τρόπο να εκμεταλλευτεί το Αρχοντικό. Τελικώς αφού έμαθε την 29/1/2021 ότι ο Καθ' ου η αίτηση συνδέεται μέσω επιστημονικής μαρτυρίας με την εναντίον της απειλή, αποφάσισε ότι δεν επιθυμεί να υποκύψει στους εκφοβισμούς του. Με ένσταση του ο Καθ' ου η αίτηση εγείρει ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική. Δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων, θα παραβιαστούν τα συνταγματικά του δικαιώματα με την έκδοση των και συγκεκριμένα αυτό του άρθρου 13 του Συντάγματος, αλλά και ουδείς μπορεί να τον εμποδίσει από του να κινείται ελεύθερα. Οι εντολοδόχοι και αντιπρόσωποι του Καθ' ου η Αίτηση εκτελούν μόνο νομικές πράξεις και όχι υλικές, άρα δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον τους διάταγμα. Τέλος οι θεραπείες που ζητούνται είναι ταυτόσημες με αυτές της Έκθεση Απαίτησης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του αναφέρει ότι ο χώρος όπου στεγάζεται το Σωματείο ΑΕΚ Κόρνου, δωρίσθηκε από τους θείους της Αιτήτριας. Αφετηρία για τα προβλήματα μεταξύ Αιτήτριας και Σωματείου ήταν η συμπεριφορά της πρώτης, ήτοι η φωτογράφιση και ανάρτηση των θαμώνων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, η παρεμπόδιση της στάθμευσης στον χώρο μεταξύ Αρχοντικού και Σωματείου, η παρακολούθηση τους και η τοποθέτηση προβολέα για να τους ενοχλεί, η ένσταση στην αίτηση τους για άδεια ποτού και η ψευδής καταγγελία εναντίον θαμώνα. Παραδέχεται, δε, ότι κατά καιρούς θαμώνες του Σωματείου επέδειξαν εκνευρισμό ή θυμό με την συμπεριφορά της Αιτήτριας, απορρίπτει όμως την αναφορά σε εκστρατεία τρομοκρατίας και απειλές για την ζωή της. Απορρίπτει την όποια εμπλοκή του στο περιστατικό με τα φυσίγγια σε φάκελο που στάλθηκαν στην Αιτήτρια. Αναφέρει τέλος ότι είχαν υπάρξει συζητήσεις για εξώδικη διευθέτηση μεταξύ τους. Ο κ. Κότροφος με εμπεριστατωμένη αγόρευση υποστήριξε τις θέσεις του, στις οποίες θα γίνεται αναφορά πιο κάτω κατά την ανάλυση των νομικών αρχών της υπόθεσης. Η Αιτήτρια κατά την αγόρευση της, ανάφερε ότι επισκέπτεται ψυχίατρο γιατί άλλαξε η ζωή της από τις απειλές εναντίον της ίδιας και του γιού της. Δεν μπορεί να πάει στην εργασία της και δεν έχει άλλα εισοδήματα, ενώ δεν μπορεί να κυκλοφορήσει. Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Στην βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αρχικά εξετάζει αν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι συμφωνώ με τον κ. Κότροφο ότι σε σχέση με την απειλή κατά της Αιτήτριας, η κλασσική αρχή στην βάση της Mbasogo and another v Logo Ltd and others [2006] EWCA Civ 1370 επιτάσσει την ύπαρξη εγγύτητας και αμεσότητας στην απειλή βίας, πράγμα που δεν υφίσταται στην παρούσα. Η συζήτηση όμως δεν τελειώνει εδώ και εξηγώ. Οι πρόνοιες του αρ. 26 του Κεφ.148: «Επίθεση συvίσταται στηv εκ πρoθέσεως χρήση κάθε είδoυς βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίvηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συvαίvεση τoυ, ή με τη συvαίvεση τoυ αv η συvαίvεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρovoμία χρήσης τέτoιας βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ αv τo πρόσωπo πoυ απoπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας πρoκαλεί στov άλλo πεπoίθηση η oπoία εδραιώvεται σε εύλoγη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τov εv λόγω χρόvo τηv πρόθεση και τηv ικαvότητα για πραγμάτωση τoυ σκoπoύ τoυ.» Στο σύγγραμμα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Αστικά Αδικήματα - Δίκαιο και Αποφάσεις
(2003)σελ. 93 γίνεται ανάλυση του εν λόγω αστικού αδικήματος ως εξής: «Το αδίκημα της επίθεσης περιλαμβάνει τα δύο συναφή αδικήματα του κοινού δικαίου της απειλής χρήσης βίας (assault) και της εφαρμογής βίας (battery). Τα συστατικά του αδικήματος είναι
- i)η απειλή χρήσης βίας ή η χρήση βίας
- ii)η ύπαρξη πρόθεσης και (iii) έλλειψη συναίνεσης. Απειλή χρήση βίας. Αν κάποιος, με οποιαδήποτε πράξη ή χειρονομία αποπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας εναντίον άλλου ώστε να του δημιουργείται εύλογα η πεποίθηση ότι έχει αυτός την πρόθεση και ικανότητα πραγμάτωσης του σκοπού του, τότε διαπράττεται το αδίκημα Λόγια από μόνα τους όμως δεν συνιστούν επίθεση γιατί η πρόθεση πρέπει να εκδηλώνεται μέσα από πράξεις (με παραπομπή στην υπόθεση Wilson ν Pringle
(1986)2 All ER 440.» (έμφαση δική μου) Ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση αναφέρθηκε σε μια σειρά αποφάσεων, βρετανικών κυρίως για να καταδείξει ότι δεν ενυπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Όλες όμως εξέταζαν την απειλή χρήσης βίας υπό την έννοια του battery όπως το ερμηνεύουν οι αγγλικές αποφάσεις, που παρέπεμψε. Παρά ταύτα στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει από το 1897 καθιερωθεί ο κανόνας του intentional infliction of injury. Συγκεκριμένα στην Wilkinson v Downtown [1897] 2 QB 57 αποφασίστηκε ότι σε γεγονότα εκτός του φάσματος του αυστηρού κανόνα της επίθεσης (assault ή battery) και σε υποθέσεις όπου η ζημιά λαμβάνει χώρα εμμέσως χωρίς σωματική επαφή υπάρχει αστικό αδίκημα. Tο εν λόγω αστικό αδίκημα όπως έχει νομολογηθεί δεν αποτελεί επέμβαση στο άτομο, αν και προσομοιάζει με αυτό. Εν πάση περιπτώσει έχουν δικογραφηθεί ζημιές στην υγεία της Αιτήτριας, κυρίως ψυχολογικές (άγχος, θλίψη, ψυχοσωματική εξάντληση), αναφέρθηκε σε επισκέψεις της σε ψυχίατρο και ζητεί αποζημιώσεις για σωματική βλάβη, λόγω απειλών χρήσης βίας. Στην Wainwright v Home Office [2001] EWCA Civ 2081, αναφέρθηκε ότι για να πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος δεν είναι αρκετό να υπήρξε συναισθηματική δυσφορία (emotional distress) αλλά θα πρέπει να έχει επέλθει σωματική βλάβη. Η ως άνω απόφαση επικυρώθηκε και κατ' έφεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα «The defendant must actually have acted in a way which he knew to be unjustifiable and intended to cause harm or at least acted without caring whether he caused harm or not.» (Wainwright v Home Office, 2003 WL 22257846) Στην Rhodes v OPO, [2015] UKSC 32, γίνεται ευρεία ανάλυση της σχετική νομολογίας, με αναφορά μάλιστα σε άλλες δικαιοδοσίες του κοινοδικαίου που εφαρμόζουν αυτό τον κανόνα, όπως η Νέα Ζηλανδία, το Χονγκ Κονγκ, η Ιρλανδία, ενώ σε ΗΠΑ και Καναδά έχει επεκταθεί ο κανόνας. Στην τελευταία μάλιστα έχει θεσμοθετηθεί το εν λόγω αστικό αδίκημα. Στην βάση των πιο πάνω φαίνεται ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση, αφού δικογραφούνται σωματικές βλάβες λόγω συμπεριφοράς του Καθ' ου η Αίτηση και της εκστρατείας τρομοκρατίας, όπως την χαρακτηρίζει η Αιτήτρια. Γίνεται επίσης αναφορά σε φάκελο που της εστάλη με σφαίρες εντός του, γεγονός σοβαρό που, όπως θα αναλυθεί κατωτέρω, τουλάχιστον γεννά φόβο. Δεν μπορεί, δε, να αμφισβητηθεί ότι η εν λόγω συμπεριφορά ήταν πολύ πιθανό να προκαλέσει τις ως άνω βλάβες και αυτό θα μπορούσε ευλόγως να προβλεφθεί από τον αποστολέα. Σχετικά με την δεύτερη προϋπόθεση, την πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, στην Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αιτήτρια, είναι κυρίως η αποστολή φακέλου, μέσα στον οποίο υπήρχαν φυσίγγια μαζί με επιστολή που συνδέεται με τα επίδικα, αλλά και μια σειρά άλλων γεγονότων, τα οποία είχε καταγγείλει στην Αστυνομία (Τεκμήριο 4 επί της ένορκης δήλωσης της). Είχε δε προφορική διαβεβαίωση ότι ο Καθ' ου η αίτηση συνδέεται μέσω επιστημονικής μαρτυρίας με τον εναντίον της φάκελο. Παρά την άρνηση των εν λόγω ισχυρισμών από τον τελευταίο, γίνεται παραδεκτό ότι οι σχέσεις των μερών και γενικότερα της Αιτήτριας με το Σωματείο ΑΕΚ Κόρνου, μόνο γαλήνιες δεν είναι και όπως ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει στην ένορκη του δήλωση κάποια μέλη του σωματείου επέδειξαν κατά καιρούς τον εκνευρισμό και τον θυμό τους στην Αιτήτρια. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αποστολή σφαιρών σε φάκελο, αποτελεί πολύ σοβαρή απειλή, η οποία λογικά φοβίζει τον αποδέκτη της. Στην ποινική υπόθεση R. v Richart (Nicholas Eugene),
(1995)16 Cr. App. R. (S.) 977 στον κατηγορούμενο, για αδίκημα απειλών για φόνο, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και έξι μηνών. Η εν λόγω υπόθεση αφορούσε ακριβώς την αποστολή σφαίρας στην πρώην σύντροφο του Κατηγορούμενου. Το Court of Appeal αναφερόμενο στην σοβαρότητα του αδικήματος, τόνισε ότι υπήρξε ηθελημένη προσπάθεια εκφοβισμού του θύματος. Σε αυτό το στάδιο, δεν γίνονται ευρήματα ουσίας. Δεν αξιολογούνται οι εκδοχές για να επιλεγεί μια εξ' αυτών (Hazlewood Investment & Finance LTD ν. Μanuel κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε14/2017 και Ε209/2017, 16/7/2019). Εξετάζεται αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανότητες ύπαρξης ουσιαστικού δικαιώματος. Στην παρούσα υπόθεση τέτοιες σοβαρές ενδείξεις υπάρχουν. Είναι παραδεκτές οι τεταμένες σχέσεις των μερών. Το Σωματείο ΑΕΚ Κόρνου, πρόεδρος του οποίου είναι ο Καθ' ου η Αίτηση ανάρτησε και πανό εναντίον του «Αρχοντικού Παπαδοπούλου» ιδιοκτησίας της Αιτήτριας. Η τελευταία κατήγγειλε επανειλημμένως εκστρατεία τρομοκρατίας εναντίον της, η οποία βέβαια κορυφώθηκε με την αποστολή φυσιγγίων και απειλών στην ίδια. Υπάρχει, τέλος, έστω προφορική ένδειξη ότι ο Καθ' ου η αίτηση σχετίζεται με τις εν λόγω απειλές. Τα ως άνω κρίνεται ότι επαρκούν για την στοιχειοθέτηση της δεύτερης προϋπόθεσης. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης βλάβης, η μορφή που πρέπει να λάβει η στοιχειοθέτηση του στοιχείου αυτού έχει ξεκαθαριστεί νομολογιακά. Συγκεκριμένα στην Demetriades Group οf Companies Limited ν. APM Italian Type Ice-Cream Limited, Πολιτική Εφεση Αρ. 372/2015, 15/2/2017 αναφέρθηκε ότι: «Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)).» Διαφωνώ με τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση περί γενικόλογων και αόριστων ισχυρισμών. Φαίνεται από τα ενώπιον μου στοιχεία να υπάρχει άμεση απειλή κατά της Αιτήτριας. Αυτή έλαβε χώρα με την αποστολή φυσιγγίων η οποία ναι μεν δεν φέρει άμεση σωματική βλάβη, δημιουργεί δε σοβαρούς φόβους, άγχος και ανησυχία. Επιπλέον είναι παραδεκτές οι συγκρουσιακές σχέσεις των μερών όπως εκφράζονται μέσα από σειρά συμπεριφορών που περιέγραψε η Αιτήτρια στο Τεκμήριο 4 της Ένορκης της Δήλωσης. Αναφορικά με το δεδομένο ότι κάποιες από τις θεραπείες που ζητούνται με την παρούσα είναι ταυτόσημες με κάποιες τελικές θεραπείες έχει νομολογηθεί ότι: «το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Επίσης είναι ορθό ότι δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση.» (Penderhill Holdings Limited Κ.Α. Ν. Ιωάννη Κλούκινα, ECLI:CY:AD:2014:A21, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 319/11 και 320/11, 13/1/2014) Κρίνεται ότι οι περιστάσεις της παρούσας είναι τέτοιες όπου είναι δυνατόν να εκδοθούν ανάλογα διατάγματα σε ενδιάμεσο και τελικό στάδιο. Και αυτό γιατί εκείνο που επιδιώκεται είναι να διασφαλιστεί η ασφάλεια και η υγεία της Αιτήτριας. Αν κριθεί δηλαδή, σε όποια χρονική περίσταση, ότι κινδυνεύει και χρίζει προστασίας. Σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1979 στην παράγραφο 29-01 καταγράφονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Principle on which injunction granted». « In addition to the remedy by action for damages in respect of torts which have actually been committed, there is, in certain cases, a remedy by way of injunction to prevent the commission of torts which are threatened or anticipated or, in cases of continuing injuries, to restrain their continuances. The principle upon which such injunction is granted is that the injury to be inflicted would be of such a character that the claimant could not practically be compensated in damages". Στην παράγραφο 29-02 του ιδίου συγγράμματος αναφέρεται ότι το Δικαστήριο λειτουργώντας ως Δικαστήριο της επιείκειας (court of equity) έχει εξουσία να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα εφόσον κρίνει τούτο ορθό και δίκαιο. Παρατηρείται ότι τα προτεινόμενα διατάγματα υπό Στ και Ζ καθίστανται άνευ σημασίας, καθώς όπως αναφέρει στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η ίδια η Αιτήτρια έλαβε ενημέρωση από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κλήθηκε και παρέδωσε προς κατακράτηση τα όποια όπλα κατείχε. Δεν φαίνεται να είναι διάταγματα που θα μπορούσαν να εκδοθούν, παρά ταύτα, καθώς θα περιόριζαν το δικαίωμα του να κατέχει κυνηγετικό όπλο, χωρίς να έχει εκδηλώσει προηγουμένως συμπεριφορά τέτοια, η οποία να είναι επιθετική σε σημείο που να τον καθιστά επικίνδυνο. Επιπλέον το υπό Ε αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί, αφού είναι πολύ γενικό και θα περιόριζε δυσανάλογα το δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση σε ελεύθερη κυκλοφορία και μετακίνηση στην Δημοκρατία. Αυτό το δικαίωμα όμως δεν είναι απόλυτο. Στην Burris v Azadani, [1995] 1 W.L.R. 1372 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα χρήσιμα: «Ordinarily, the victim will be adequately protected by an injunction which restrains the tort which has been or is likely to be committed, whether trespass to the person or to land, interference with goods, harassment, intimidation or as the case may be. But it may be clear on the facts that if the defendant approaches the vicinity of the plaintiff's home he will succumb to the temptation to enter it, or to abuse or harass the plaintiff; or that he may loiter outside the house, watching and besetting it, in a manner which might be highly stressful and disturbing to a plaintiff. In such a situation the court may properly judge that in the plaintiff's interest — and also, but indirectly, the defendant's — a wider measure of restraint is called for.» Σχετική είναι και η Canada Goose UK Retail Ltd v Persons Unknown, [2020] 1 W.L.R. 2802. Σε αυτού του είδους τις υποθέσεις εφαρμόζεται ο κανόνας του "exclusion zone". Δηλαδή της απαγόρευσης προσώπου να κυκλοφορεί σε συγκεκριμένη περιοχή προς διασφάλιση της ασφάλειας άλλου προσώπου ή της παρεμπόδισης παράνομης συμπεριφοράς, πάντα με αναλογικότητα για να μην επηρεάζεται δυσανάλογα ο Καθ' ου η Αίτηση. Στην Hall v Save Newchurch Guinea Pigs (Campaign), 2005 WL 753248 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «There are two interests to be reconciled. One is that of the defendant. His liberty must be respected up to the point at which his conduct infringes, or threatens to infringe, the rights of the plaintiff. No restraint should be placed on him which is not judged to be necessary to protect the rights of the plaintiff. But the plaintiff has an interest which the court must be astute to protect. The rule of law requires that those whose rights are infringed should seek the aid of the court, and respect for the legal process can only suffer if those who need protection fail to get it.» Αναλόγως και στην παρούσα υπόθεση, δεν μπορούν να εκδοθούν διατάγματα εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, τα οποία να περιορίζουν αδικαιολόγητα και δυσανάλογα τα δικαιώματα του. Πρέπει να εκδοθούν τέτοια διατάγματα που αφενός να προστατεύουν την Αιτήτρια και αφετέρου να περιορίζουν όσο το δυνατόν λιγότερο τον Καθ' ου η Αίτηση. Εκ των ενώπιον μου γεγονότων κοιτίδα του προβλήματος μεταξύ των μερών είναι οι διαφορές ως προς το σωματείο ΑΕΚ Κόρνου και το ιδιοκτησιακό του καθεστώς και το γειτνιάζον «Αρχοντικό Παπαδοπούλου». Η Αιτήτρια διαμένει στον Κόρνο, όπως και ο Καθ' ου η Αίτηση. Ο αποκλεισμός του Καθ' ου η αίτηση από όποιο χώρο βρίσκεται η Αιτήτρια, ως το αιτητικό Α, θα ήταν δυσανάλογος αφού δεν θα μπορούσε να ελέγξει, ούτε να προβλέψει το που θα πάει η τελευταία. Από την στιγμή που η ίδια θα κινείται με το όχημα που αναφέρεται στο αιτητικό Β, επίσης θα ήταν δυσανάλογο και θα μπορούσε να δημιουργήσει εντάσεις ο αποκλεισμός από το όχημα της. Ακόμα δεν έχει καταδειχθεί ότι αντιπρόσωποι ή εντολοδόχοι του Καθ' ου η αίτηση, προέβησαν στην όποια πράξη εναντίον της Αιτήτριας. Το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορές με θαμώνες του σωματείο, δεν σημαίνει ότι αυτοί λαμβάνουν εντολές ή είναι αντιπρόσωποι του Καθ' ου η αίτηση. Επομένως κρίνεται ότι θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδοθούν διατάγματα τα οποία να απαγορεύουν στον Καθ' ου η αίτηση να προσεγγίζει στα 50 μέτρα την οικία της Αιτήτριας και το «Αρχοντικό Παπαδοπούλου». Με αυτό τον τρόπο θα διατηρηθεί το status quo ante και δεν θα επηρεαστεί το ισοζύγιο της ευχέρειας. Τα μέρη έχουν μεταξύ τους διαφορές, οι οποίες οδήγησαν στην παρούσα και σε άλλη υπόθεση. Η αποξένωση του Καθ' ου η αίτηση από χώρους που κατέχει και ελέγχει η Αιτήτρια δεν θα τον επηρεάσει ουσιαστικά. Ακόμα τολμώ να πω ότι δεν θα επηρεάσει επ' ουδενί την προσωπική του ζωή, αφού οι διαφορές του με την Αιτήτρια είναι τέτοιες που δεν γεννάται λόγος επίσκεψης ή προσέγγισης σε τέτοια απόσταση στο σπίτι της ή στο αρχοντικό ιδιοκτησίας της. Ταυτόχρονα η Αιτήτρια προστατεύεται στους προσωπικούς της χώρους, όπου και αιτείται προστασίας και της δίδεται η ευχέρεια να επανεκκινήσει την εργασία της στο Αρχοντικό. Στην βάση των πιο πάνω εκδίδονται τα κάτωθι διατάγματα: Α. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται σε ακτίνα 50 μέτρων από την οικία της Αιτήτριας επί της οδού XXXXX 15 XXXXX, Επαρχία Λάρνακας, ΤΚ XXXXX μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Εκδιδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται σε ακτίνα 50 μέτρων από το «Αρχοντικό Παπαδοπούλου» επί της οδού XXXXX Γ 67 XXXXX, Επαρχία Λάρνακας, ΤΚ XXXXX, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Με δεδομένο ότι αφενός δεν εκδόθηκαν όλα τα αιτούμενα διατάγματα και αφετέρου από ένα σημείο και έπειτα η Αιτήτρια δεν εκπροσωπείτο η κάθε πλευρά θα επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο