Αναφορικά με τον Demianiuk, Αιτ. Έκδοσης: 3/21, 11/10/2021

(1)του δεύτερου πρωτοκόλλου της σχετικής σύμβασης. Λανθασμένη ήταν επίσης η αναφορά στην δεύτερη σελίδα του ιδίου εγγράφου στα άρθρα 6 (ε) και (στ) και 8 (ε) και (στ) του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2014 (60(I)/2014). Όλα τα έγγραφα ήταν στην ουκρανική γλώσσα με μετάφραση στα αγγλικά. Στην συνέχεια η κα. Χατζηπροδρόμου ανάλυσε όλα τα υποστηρικτικά έγγραφα που στάλθηκαν από την αιτούσα χώρα (Τεκμήριο 2). Παρέλκει η παράθεση της ανάλυσης της, αλλά θα γίνεται αναφορά σε όποια σημεία αυτής κατέστησαν επίδικα μετά από αμφισβήτηση από τον Καθ' ου η Αίτηση. Η κα. Χατζηπροδρόμου είχε ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν τα απαραίτητα έγγραφα και η έκδοση στηρίζεται στο άρθρο 5

(1)της σύμβασης. Υπάρχει ένταλμα σύλληψης, ανάφερε, και φαίνονται τα αδικήματα και τα σχετικά γεγονότα. Ετοίμασε σχετική εξουσιοδότηση και την έστειλε για έλεγχο στη νομική υπηρεσία. Εγκρίθηκε, υπογράφηκε από την Υπουργό Δικαιοσύνης. Στάλθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών (Τεκμήριο 7) και εκδόθηκε το Πιστοποιητικό (Τεκμήριο 7 Α). Αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι η λάθος αναφορά της σε υποβολή του αιτήματος μέσω της διπλωματικής οδού έγινε γιατί αυτή είναι η διαδικασία που ακολουθείται στο 95% των περιπτώσεων. Η λανθασμένη αναφορά σε άρθρα του Νόμου 60(I)/2014, έγινε γιατί η άσκηση ελέγχου δεν προέκυπτε από τα γεγονότα της παρούσας. Αν και είχε μορφώσει άποψη ότι το έγγραφο ημερομηνίας 8/4/20 με τίτλο Decision 569/3500/20 επί του Τεκμηρίου 2 αποτελούσε ένταλμα σύλληψης προέβη σε σχετική ερώτηση στις ουκρανικές αρχές, οι οποίες της το επιβεβαίωσαν (Τεκμήριο 6). Τέλος της υποβλήθηκε η βασική θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι δηλαδή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης στη βάση των εγγράφων που παρουσιάστηκαν και η ίδια διαφώνησε. Δεύτερος μάρτυρας για την αιτήτρια ήταν ο Αστ. XXXXX XXXXX Παπαθεοδώρου. Ως τεκμήριο παρέδωσε την κατάθεση του (Τεκμήριο 8), το αίτημα προσωρινής κράτησης του Καθ' ου η Αίτηση, το οποίο ετοίμασε με την βοήθεια της Νομικής Υπηρεσίας (Τεκμήριο 9), το προσωρινό ένταλμα σύλληψης (Τεκμήριο 10), τα δικαιώματα του (Τεκμήριο 11) και την κατάθεση του συναδέλφου του XXXXX Χαραλάμπους (Τεκμήριο 12). Αντεξεταζόμενος ξεκαθάρισε, μετά από σχετική επισήμανση των συνήγορων του Καθ' ου η Αίτηση ότι μόνο η φερόμενη ως συνεργός του εκζητούμενου είχε συναντηθεί με την πρώτη παραπονούμενη και όχι ο ίδιος. Ο Καθ' ου η Αίτηση από μέρους του δεν παρουσίασε τον όποιο μάρτυρα, ενώ επί της ουσίας δεν αμφισβήτησε την, τυπική εν πολλοίς, επ΄ ακροατηρίω μαρτυρία. Θέση του είναι ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης στη βάση των εγγράφων που παρουσιάστηκαν, εγείροντας μια σειρά νομικών λόγων. Συγκεκριμένα ότι 1. δεν υφίσταται ένταλμα σύλληψης ως ο Νόμος και η σχετική σύμβαση επιβάλλουν, 2. δεν υπάρχει έκθεση πράξεων του Καθ' ου η Αίτηση ή οι πράξεις του τελευταίου δεν είναι ευχερές να διαπιστωθούν από τα σχετικά έγγραφα, 3. Ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής ο κανόνας της αμφοτερόπλευρης ή διπλής εγκληματικότητας και 4. Ότι πάσχει η εξουσιοδότηση της Υπουργού Δικαιοσύνης. Κατωτέρω θα αναλυθούν έκαστο των εν λόγω επίδικων, με αναφορές όπου χρειάζεται στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των μερών. 1. Ένταλμα σύλληψης. Το άρθρο 12

(2)(α) [1] του Νόμου 95/70 απαιτεί σε περίπτωση που δεν υπάρχει καταδικαστική απόφαση, να προσαχθεί ένταλμα σύλληψης ή άλλα ανάλογη πράξη της αιτούσας χώρας. Οι συνήγοροι του Καθ' ου η Αίτηση με αναφορά στην Αναφορικα με την Αιτηση του Polchenko, Πολιτική Aίτηση Αρ. 16/2021, 19/5/2021, εισηγούνται ότι όπως και εκεί έτσι και στην παρούσα έγγραφο με τίτλο απόφαση-ruling αν και προσομοίαζε με διαταγή προσωποκράτησης δεν μπορούσε να κριθεί ως ένταλμα σύλληψης. Παρατηρούνται όμως δύο σημαντικές αναφορές στην Polchenko, οι οποίες αφορούν ουσιωδώς την παρούσα. Η πρώτη είναι ότι άλλη πράξη που έχει την ίδια ισχύ πρέπει να είναι κατ' ουσία ένταλμα σύλληψης, που όμως μπορεί να έχει άλλο τίτλο ή άλλη ονομασία. Η δεύτερη είναι ότι στην εκεί περίπτωση δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία διαφωτιστική ως προς τις πρόνοιες του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στην παρούσα η κα. Χατζηπροδρόμου φρόντισε να ζητήσει διευκρινίσεις, οι οποίες της δόθηκαν από τις ουκρανικές αρχές. Σύμφωνα με αυτές τις διευκρινίσεις (Τεκμήριο 6) η απόφαση ημερομηνίας 8/4/2020 εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση με αριθμό 569/3500/20, επί του Τεκμηρίου 2 έλαβε χώρα στη βάση του ουκρανικού ποινικού κώδικα και θεωρείται ως ένταλμα σύλληψης στην βάση του άρθρου 12 της Σύμβασης. Η εν λόγω αναφορά αν και σύντομη επιλύει το εγειρόμενο ζήτημα, αφού αυτό που απαιτείται είναι πράξη έχουσα ισχύ εντάλματος σύλληψης κατά τας τύπους τους καθοριζομένους υπό της Νομοθεσίας του αιτούντος Μέρους. Και είναι μέσω αυτής της νομοθεσίας του αιτούντος μέρους που διαβεβαιώνεται ότι η πράξη αυτή κάθε αυτή της αποφάσεως με αριθμό 569/3500/20 αποτελεί ένταλμα ως το εν λόγω άρθρο επιτάσσει. Αυτή η αναφορά των ουκρανικών αρχών δεν μπορεί άλλωστε να τύχει αμφισβήτησης αφού όπως νομολογήθηκε ο αλλοδαπός Νόμος της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, είναι δεσμευτικός για το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση της φύσης αυτής και δεν παρέχεται η ευχέρεια σ΄ αυτό να τα αμφισβητήσει (ΓΕ ν Shimkevich, Πολιτική Έφεση 235/2012, 30/3/2017). Αναλόγως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και η ερμηνεία του οικείου ουκρανικού νόμου, όπως οι ίδιες οι ουκρανικές αρχές την δίδουν. Συνεπώς κρίνεται ότι υφίσταται πράξη έχουσα ισχύ εντάλματος σύλληψης, ως ο νόμος 95/70 επιβάλλει, ήτοι το έγγραφο με τίτλο Decision ημερομηνίας 8/4/2020 με αριθμό 569/3500/20, επί του Τεκμηρίου 2. 2. Έκθεση Γεγονότων. Δεύτερο απαραίτητο έγγραφο, το οποίο απαιτείται στη βάση του άρθρου 12 (β)[2] του Νόμου 95/70 είναι έκθεση των πράξεων για τις οποίες ζητείται έκδοση, καθορίζουσα τόπο, χρόνο και τον σχετικό νόμο. Στην Αναφορικα με την Αιτηση της Ρωσικης Ομοσπονδιας για την Εκδοση της Τ. Bondareva, ECLI:CY:AD:2020:A348, Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2018, 15/10/2020, αναφέρθηκε ότι: «γενικόλογη αναφορά σε γεγονότα και σε χαρακτηρισμούς των πράξεων δεν είναι αρκετή. Απαιτείται σαφής περιγραφή των γεγονότων τα οποία, σε περίπτωση που αποδειχθούν, θα συνιστούν τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση. Το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να επιλέξει σε ποια από τα έγγραφα θα μπορούσε ενδεχομένως να εντοπιστεί η λεπτομερής περιγραφή των πράξεων, ούτε να ταξινομήσει, σύμφωνα με τη δική του κρίση, τις όποιες πράξεις θεωρεί ότι ενδεχομένως συνιστούν τα ποινικά αδικήματα για τα οποία αντιμετωπίζει ο εκζητούμενος. Η υποχρέωση αυτή βαρύνει τη χώρα που ζητά την έκδοση (Δημοκρατία ν. Kolesnikov

(2008)1 AAΔ 594). Τα γεγονότα αυτά δεν είναι αναγκαίο να περιλαμβάνονται σε ένα μόνο έγγραφο, ούτε είναι αναγκαίο όπως αυτό τιτλοφορείται «έκθεση πράξεων» (Mechanov (Aρ. 2), ανωτέρω).» Οι Αιτητές εισηγούνται ότι έκθεση των πράξεων του Καθ' ου η Αίτηση γίνεται στο έγγραφο με τίτλο Suspension Report ημερομηνίας 14/2/2020, επί του Τεκμηρίου 2. Το εν λόγω έγγραφο αποτελείται από 3 σελίδες. Εκεί αναφέρεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ύποπτος για αδίκημα συγκεκριμένου άρθρου του ουκρανικού ποινικού κώδικα, κάτω από τα περιγραφόμενα στο έγγραφο γεγονότα. Περιγραμματικά καταλογίζεται στον Καθ' ου η Αίτηση ότι μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου 2019 σε συμφωνία με κάποια XXXXX Holovatskaya εσκεμμένα εκμεταλλευόμενοι την ευάλωτη θέση γυναικών τις έστελναν στην Δανία για σεξουαλική εκμετάλλευση. Παρακάτω περιγράφεται η συμπεριφορά των δύο φερόμενων ως συνεργών, δηλαδή του Καθ' ου η Αίτηση και της Holovatskaya. Η τελευταία σε συμφωνία με τον Καθ' ου η Αίτηση εκμεταλλεύτηκε την ευάλωτη, λόγω δύσκολων οικογενειακών, προσωπικών και οικονομικών περιστάσεων, θέση της Matyukhina και της υποσχέθηκαν να μεταφερθεί στην Δανία, όπου θα της εξασφάλιζαν στέγαση, σίτιση και μισθό από 1000-2000 ευρώ κάθε δύο βδομάδες από την εκπόρνευση της. Το ήμισυ των εσόδων της θα το λάμβαναν ο Καθ' ου η Αίτηση και η Holovatskaya. Η συμμετοχή του Καθ' ου η Αίτηση στην εκπόρνευση της Matyukhina περιλαμβάνει, πάντα όπως αναφέρεται στο Suspension Report, την ενημέρωση της τελευταίας ότι θα καταβάλει τα μεταφορικά της στην Δανία, την πληρωμή ξενοδοχείων όπου προσέφερε σε πελάτες υπηρεσίες πορνείας, την εξεύρεση των πελατών, την παροχή ασφάλειας και σίτισης. Επί του εν λόγω εγγράφου αναφέρονται και οι ημερομηνίες κάθε πράξης του Καθ' ου η Αίτηση. Το ίδιο επιχειρήθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο να γίνει και με δεύτερη γυναίκα, την XXXXX XXXXX Ivanova, η οποία τελικώς συνελήφθη. Στην βάση των πιο πάνω είναι που επιζητείται έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση για στρατολόγηση ατόμων στην πορνεία εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη θέση τους σε συμφωνία με άλλο πρόσωπο κατά παράβαση του άρθρου 149 Τμήμα 2 του ποινικού κώδικα της Ουκρανίας. Από τα ως άνω προκύπτει ότι υπάρχει ένα έγγραφο το οποίο αναφέρει τον τόπο, χρόνο και το νόμο που παραβίασε ο Καθ' ου η Αίτηση. Το έγγραφο αυτό είναι έκτασης τριών σελίδων και γίνεται σαφής αναφορά, στα ονόματα των φερόμενων θυμάτων και συνεργών του Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης γίνεται σαφής αναφορά στο συγκεκριμένο άρθρο του ουκρανικού νόμου. Δηλαδή αν και δεν είναι εκτεταμένη η αναφορά στις πράξεις του Καθ' ου η Αίτηση, αυτή πληροί τα απαιτούμενα εκ του νόμου στοιχεία που θα πρέπει να περιέχει η έκθεση πράξεων, ήτοι τόπο, χρόνο και νόμο που παραβιάζεται. Στην Mechanov (Αρ. 2)

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228 άλλωστε δισέλιδο έγγραφο που δεν είχε ως επικεφαλίδα τη φράση «Έκθεση πράξεων» κρίθηκε ότι αποτελούσε ουσιαστικά «έκθεση πράξεων» στην έννοια του Άρθρου 12

(2)(β) της Σύμβασης, ικανοποιώντας έτσι τη σχετική προϋπόθεση. Αναλόγως και στην παρούσα το Suspension Report ημερομηνίας 14/2/2020, επί του Τεκμηρίου 2, πληροί τα εν λόγω κριτήρια και μπορεί να κριθεί ως έκθεση πράξεων.

1. Αμφοτερόπλευρης ή Διπλή Εγκληματικότητα. Το Άρθρο 2.1 του Νόμου 95/70, ορίζει ότι η έκδοση διενεργείται για κολάσιμες πράξεις κατά τους νόμους τόσο της αιτούσας χώρας όσο και της χώρας στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, με ποινή στερητική της ελευθερίας, τουλάχιστον ενός έτους. Οι συνήγοροι του Καθ' ου η Αίτηση μακροσκελώς και με εξαντλητική ανάλυση εισηγούνται ότι δεν εφαρμόζεται ο ως άνω κανόνας στην παρούσα περίπτωση. Οι αρχές σε σχέση με αυτόν αναλύθηκαν στην ΓΕ ν Shimkevich, Πολιτική Έφεση 235/2012, 30/3/2017 και υιοθετήθηκαν αργότερα στην Reiiwald ν. Γενικος Εισαγγελεας της Δημοκρατιας, ECLI:CY:AD:2019:A159, Πολιτική Έφεση Αρ. 42/2019, 23/4/
2. Στην πρώτη εισαγωγικά είχε αναφερθεί ότι: «Σε διαδικασία όπως στην παρούσα, διάχυτη είναι η αρχή της αβροφροσύνης, καθότι αφορά διακρατικές σχέσεις και η περίπτωση έκδοσης φυγοδίκων έχει ως μοναδικό σκοπό την καταπολέμηση του εγκλήματος, τηρουμένων πάντοτε των εχεγγύων που παρέχουν οι συνθήκες και εσωτερική νομοθεσία. Τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στην Έκθεση Γεγονότων, στα δικαιολογητικά έγγραφα που τη συνοδεύουν αλλά και ο αλλοδαπός Νόμος της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, είναι δεσμευτικά για το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση της φύσης αυτής και δεν παρέχεται η ευχέρεια σ΄ αυτό να τα αμφισβητήσει.» Στην Canada v Aronson, [1990] 1 A.C. 579 αναφέρθηκε ότι: «a fugitive is not to be returned if 'the facts on which the request for his return is grounded do not constitute an offence' in this country. The facts can only be a reference to the facts established by evidence which comprise the conduct of the accused. If the evidence is that the accused has committed crimes which are in the broad description contained in *594 Schedule 1 - and in this case it is not disputed that that is so - I can see no injustice in returning him to Canada if what he is alleged to have done would also have been criminal in this country, which is also not disputed in this case.» Ανάλογη προσέγγιση υιοθέτησε και το ΔΕΕ στην C-289/15, ποινική δίκη κατά Grundza, Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Ιανουαρίου 2017, όπου αποφασίστηκε ότι η προϋπόθεση του διττού αξιοποίνου πρέπει να θεωρείται ότι πληρούται .. όταν τα πραγματικά περιστατικά του αδικήματος, όπως περιγράφονται στην απόφαση της αρμόδιας αρχής του κράτους εκδόσεως, θα επέσυραν επίσης, αυτά καθαυτά, ποινικές κυρώσεις στο κράτος εκτελέσεως, εάν είχαν λάβει χώρα στο έδαφός του. Εκείνο δηλαδή που πρέπει να διαπιστωθεί είναι αν οι πράξεις του Καθ' ου η Αίτηση ως αναλύθηκαν στην προηγούμενη ενότητα, θα αποτελούσαν ποινικό αδίκημα αν λάμβαναν χώρα στην Δημοκρατία. Δηλαδή αν η συμφωνία με άλλο άτομο για να μεταφέρουν γυναίκες, οι οποίες βρίσκονται σε ευάλωτη θέση, σε άλλη χώρα με σκοπό την εκπόρνευση αποτελεί αδίκημα με βάση τον οικείο νόμο. Το άρθρο 157 (γ) του ποινικού κώδικα Κεφάλαιο 154, ποινικοποιεί την προαγωγή γυναίκας σε κοινή πορνεία, είτε στη Δημοκρατία είτε αλλού. Το άρθρο 9 (ε) και (στ), δε, του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2014 (60(I)/2014) προνοεί ότι: Όποιος εμπορεύεται ενήλικο πρόσωπο με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση ή εκπόρνευσή του, μέσω: (ε) κατάχρησης εξουσίας ή ευάλωτης θέσης, ή/και (στ) παροχής ή λήψης πληρωμών ή ωφελημάτων για εξασφάλιση της συγκατάθεσης του προσώπου που ασκεί έλεγχο επί άλλου προσώπου, είναι ένοχος κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα είκοσι πέντε έτη. Τα ως άνω άρθρα αναφέρονται στην εξουσιοδότηση Τεκμήριο
3. Τα συστατικά των ως άνω αδικημάτων προφανώς και θα πληρούντο αν τα όσα αναφέρονται στο Suspension Report γίνονταν στη χώρα μας. Συγκεκριμένα ο Καθ' ου η Αίτηση σε συμφωνία με την Holovatskaya στρατολόγησαν την Matyukhina, και την προήγαγαν σε πορνεία στη Δανία, εξασφαλίζοντας τον χώρο που θα λάμβανε χώρα η εκπόρνευση της και λαμβάνοντας το 50% του αντίτιμου των υπηρεσιών που θα λάμβανε, εκμεταλλευόμενοι την ευάλωτη θέση της. Το ίδιο επιχείρησαν να πράξουν και με την Mazur. Υπάρχει δηλαδή η ενισχυτική μαρτυρία, η οποία απαιτείται από το άρθρο 157 του Κεφαλαίου 154 (Νίκος Παρμαξής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 224). Είναι τέτοια δηλαδή η μαρτυρία της Mazur που εμπλέκει τον Καθ' ου η Αίτηση, επιβεβαιώνοντας ουσιώδες σημείο της μαρτυρίας της Matyukhina, δεικνύοντας όχι μόνο ότι διαπράχθηκε το αδίκημα αλλά και ότι διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο. Ο όρος «προάγει» (procures) σύμφωνα με την R. V. Broadfoot Cr. App. R. 71 θα πρέπει να θεωρείται ότι αφορά σε ενέργειες στις οποίες η γυναίκα δεν θα προέβαινε με τη θέλησή της ή αυθόρμητα, και σύμφωνα με την Attorney General Reference No. 1 [1975] 61 Cr. App. R. 119, ο όρος σημαίνει να κάνει τέτοιες ενέργειες ο κατηγορούμενος ώστε να συμβεί εκείνο το οποίο επιθυμεί. Στην παρούσα και όπως προκύπτει από την έκθεση πράξεων η Matyukhina είχε πεισθεί (persuaded) να πάει για να εκπορνευθεί στην Δανία. Δεν θα έφευγε δηλαδή αυθόρμητα, αλλά το έπραξε αφού ο Καθ' ου η Αίτηση της παρείχε έξοδα μεταφορικών, στέγη και σίτιση με αντάλλαγμα πάντα το ήμισυ των ποσών που θα λάμβανε. Επομένως φαίνεται ότι αν η περιγραφόμενη πράξη λάμβανε χώρα εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα πληρούντο τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 157 του Κεφαλαίου

1. Όπως αναφέρεται, άλλωστε, στην πρωτόδικη καθοδηγητική απόφαση, στην οποία οι συνήγοροι του Καθ' ου η Αίτηση παρέπεμψαν, Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. T Mahamid, Αρ. Υπόθεσης 975/16, 26/2/2019 τα στοιχεία της στρατολόγησης, μεταφοράς και στέγασης, εμπεριέχουν ολόκληρη τη σειρά ενεργειών η οποία οδηγεί ή δυνατό να οδηγήσει στην σκοπούμενη εμπορία, και πως τέτοιες ενέργειες πρέπει να ερμηνεύονται ευρέως σύμφωνα με τη συνήθη τους έννοια. Η ως άνω ανάλυση γίνεται σε σχέση με το 6 (ε) του Νόμου, το οποίο έχει ανάλογο λεκτικό με το άρθρο 9 (ε). Εκείνο που εισηγείται όμως ο κ. Νικολάου είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε γνώση της ευάλωτης θέσης των θυμάτων. Η εισήγηση του όμως αυτή αντικρούεται από τις αναφορές του Suspension Report, επί του Τεκμηρίου 2, όπου αναφέρεται πως ο Καθ' ου η Αίτηση σε προηγούμενη συμφωνία με την Holovatskaya είναι που χρησιμοποίησαν την ευάλωτη θέση των Matyukhina και Mazur, δεικνύοντας μέσω αυτής της αναφοράς ότι ο πρώτος είχε σχετική γνώση. Αξίζει να αναφερθεί ότι ουδέν αμφισβητήθηκε, ούτε υπήρξε προσπάθεια αλλοίωσης των δεδομένων όπως παρουσιάζονται στο Suspension Report. Εκ των ως άνω προκύπτει ότι η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση όπως περιγράφεται στο Suspension Report, επί του Τεκμηρίου 2, είναι ποινικά κολάσιμη και στο κυπριακό δίκαιο.
2. H εξουσιοδότηση. Τελευταία εισήγηση ήταν ότι η εξουσιοδότηση Τεκμήριο 3 αποτελεί αντίγραφο και γι' αυτό τον λόγο πάσχει η διαδικασία, αφού η εξουσιοδότηση ισούται με αυτή κάθε αυτή την αίτηση της οποίας επιλαμβάνεται το Δικαστήριο. Πράγματι η σχετική εξουσιοδότηση είναι απαραίτητη για την έναρξη της διαδικασίας (άρθρο 7

(1)του Νόμου 97/70). Στην παρούσα υπόθεση η εξουσιοδότηση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 για να αποτελεί μέρος της διαδικασίας και να μπορούν οι μάρτυρες να αναφέρονται σε αυτή ως τέτοιο, Τεκμήριο στην διαδικασία. Οι συνήγοροι του Αιτητή αναφέρουν ότι αυτή η εξουσιοδότηση, Τεκμήριο 3, αποτελεί αντίγραφο της αυθεντικής. Όπως όμως ξεκαθάρισε η δικηγόρος των Αιτητών, ίσως οι συνάδελφοι της να έχουν παρασυρθεί λόγω της υπογραφής της Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, με μαύρο μελάνι. Πράγματι ενώπιον μου υπάρχει η εξουσιοδότηση υπογεγραμμένη από την Υπουργό. Φαίνεται να είναι αυθεντική, μετά και την διευκρίνιση της κας. Παρπαρίνου, ενώ καμία ένσταση, ως προς την αυθεντικότητας της, ή ως προς το ότι δεν αποτελεί την καλύτερη δυνατή μαρτυρία δεν εγέρθηκε. Επομένως θεωρώ ότι υφίσταται έγκυρη εξουσιοδότηση, ως το άρθρο 7 του Νόμου 97/70 επιτάσσει. Με όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω κατάληξη μου είναι ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης για την έκδοση του Καθ΄ ου η Αίτηση στην Ουκρανία σε σχέση με τις πράξεις που αναφέρονται στην εξουσιοδότηση της Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης προς έναρξη της διαδικασίας. Κατά συνέπεια διατάσσω την έκδοση του Καθ΄ ου η Αίτηση στην Ουκρανία. Επίσης διατάσσω όπως στο μεταξύ παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την έκδοση του. Ο Καθ' ου η Αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν.97/70 έχει δικαίωμα υποβολής αίτησης για Habeas Corpus. Εξηγείται σε απλή γλώσσα το δικαίωμα του αυτό. Η απόφαση να κοινοποιηθεί αμελλητί στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή : (α) το πρωτόκολλον ή επίσημον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδομένης κατά τας τύπους τους καθοριζομένους υπό της Νομοθεσίας του αιτούντος Μέρους. [2] έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόμον χαρακτηρισμός και αι παραπομπαί εις τας νομοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρμογήν και αίτινες δέον να εμφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο