← Κύπρος

AEROCANDIA AVIATION SERVICES CY LTD ν. Σπανός, Αρ. Αγωγής: 1929/19, 8/10/2021

AEROCANDIA AVIATION SERVICES CY LTD ν. Σπανός, Αρ. Αγωγής: 1929/19, 8/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1929/19 ΜΕΤΑΞΥ: AEROCANDIA AVIATION SERVICES CY LTD Εναγόντων Και XXXXX Σπανός Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 19/5/2020 Ημερομηνία: 8/10/2021 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: Χ. Μάρκου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: Μάρκος Π. Σπανός & Σια ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Εισαγωγή Με την επίδικη αίτηση, ο Εναγόμενος Αιτητής (στο εξής «ο Εναγόμενος») επιδιώκει παραμερισμό διατάγματος για επίδοση κλητήριου εντάλματος στον ίδιο εκτός δικαιοδοσίας και παραμερισμό της σχετικής σφράγισης του Κλητηρίου Εντάλματος, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Είναι επάναγκες να τεθούν οι δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων- Καθ΄ ων η Αίτηση (στο εξής «οι Ενάγοντες»), ώστε να επεξηγηθούν τα επιχειρήματα των μερών σε σχέση με την επίδικη αίτηση. Ο Εναγόμενος παρείχε υπηρεσίες μηχανικού αεροσκαφών στους Ενάγοντες από την 7/4/16 μέχρι περί τις 31/3/
  2. Τα μέρη είχαν υπογράψει 3 διαδοχικές συμφωνίες εκπαίδευσης, με τις οποίες συμφωνείτο οι Ενάγοντες να εξασφαλίσουν και να πραγματοποιήσουν εκπαίδευση του Εναγόμενου σε συγκεκριμένο τύπο αεροσκάφους, συνολικού κόστους 6000 Ευρώ, το οποίο θα κάλυπταν οι Ενάγοντες. Σε αντάλλαγμα ο Εναγόμενος υποχρεούτο να παρέχει τις υπηρεσίες του αποκλειστικά στους Ενάγοντες για διάστημα 3 ετών. Αν δεν παρείχε κατ' αποκλειστικότητα την εργασία του για το εν λόγω διάστημα θα του επιβάλλετο συγκεκριμένο ποσό ως ποινική ρήτρα μη τήρησης της δέσμευσης του. Τελικώς περί την 10/3/19 ο Εναγόμενος τερμάτισε τις υπηρεσίες του στους Ενάγοντες, λόγω προβλήματος υγείας, με τους τελευταίους να εγείρουν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δυνάμει παράβασης των συμφωνιών εκπαίδευσης. Το Κλητήριο Ένταλμα είχε σφραγιστεί με διάταγμα ημερομηνίας 8/10/2019 και σχετικό διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας είχε εκδοθεί την 17/12/
  4. Η Αίτηση Κύρια θέση του Εναγόμενου, μέσω της ένορκης δήλωσης της κας. Ζαντήρα, η οποία υποστηρίζει την αίτηση, είναι ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Στην βάση του Κανονισμού ΕΕ αρ. 1215/2012 (στο εξής «ο Κανονισμός») εργοδότης μπορεί να εγείρει αγωγή για θέματα που σχετίζονται με σύμβαση εργασίας, μόνο ενώπιον Δικαστηρίου του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου έχει ο εργαζόμενος την κατοικία του. Ο Εναγόμενος είναι ελλαδικής καταγωγής και διαμένει στην Ελλάδα από το
  5. Επισύναψε 3 διαδοχικές συμβάσης εργασίας ορισμένου χρόνου μεταξύ των μερών. Υποστηρίζει ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις συμβάσεις εκπαίδευσης, των οποίων οι Ενάγοντες επικαλούνται παράβαση. Οι συμβάσεις εκπαίδευσης αναφέρονται σε πολλά σημεία τους στις συμβάσεις εργασίας, ως άλλωστε αναφέρεται και στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων. Οι συμβάσεις εργασίας, δε, αναφέρονταν στην σύμβαση εκπαίδευσης προβλέποντας υποχρέωση του Εναγόμενου για απόδοση των δαπανών εκπαίδευσης, σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας. Την εκπαίδευση την έλαβε για να είναι χρήσιμος και να δύναται να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους Ενάγοντες, ενώ είναι για λόγους υγείας που παραιτήθηκε.
  6. Η Ένσταση Οι Ενάγοντες αντέδρασαν στην πιο πάνω αίτηση καταχωρώντας ένσταση. Εν πολλοίς αναφέρουν επ΄ αυτής ότι η αίτηση του Εναγόμενου είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, τα διατάγματα σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος και επίδοσής του εκτός δικαιοδοσίας εκδόθηκαν καθόλα νόμιμα και νομότυπα. Τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι καθόλα αρμόδια και έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή. Συγκεκριμένα το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Τα γεγονότα που συνθέτουν τη βάση αγωγής των Εναγόντων αφορούν αποκλειστικά την Συμφωνία Εκπαίδευσης, η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιαδήποτε άλλη συμφωνία υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων. Η ένσταση υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της Α. Αχιλλέως, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει κατ' αρχήν πως είναι παραδεκτό ότι ο εναγόμενος είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδας. Οι Ενάγοντες επιβαρύνθηκαν με το κόστος των εκπαιδεύσεων του Εναγόμενου, ενώ ο τελευταίος αποχώρησε από τις υπηρεσίες τους πριν περάσει το καθορισμένο χρονικό διάστημα απόσβεση των δαπανών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραβιάσει ο Εναγόμενος την σύμβαση εκπαίδευσης και να οφείλει το σχετικό ποσό. Η επίδικη διαφορά δεν σχετίζεται με ατομική σύμβαση εργασίας. Μοναδική βάση αγωγής είναι οι συμφωνίες εκπαίδευσης, είναι παντελώς ανεξάρτητες από τις συμβάσεις εργασίας και καθόριζαν ως αρμόδια για την επίλυση της μεταξύ των μερών διαφορά τα Δικαστήρια της Λάρνακας. Οι πρόνοιες της Συμφωνίας Εκπαίδευσης δεν την καθιστούν άρρηκτα συνδεδεμένη με τις συμβάσεις εργασίας καθ' ότι αυτό που διασφαλίζουν είναι το χρονικό διάστημα που απαιτείται ώστε η δαπάνη εκπαίδευσης να αποσβεστεί πλήρως. Οι συνήγοροι των μερών ανέπτυξαν με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τις καθαρά νομικές θέσεις τους αναφορικά με την παρούσα αίτηση.
  7. Νομική Πτυχή Παρέλκει να αναλυθούν οι αρχές που καθορίζουν την παροχή άδειας σφράγισης κλητηρίου εντάλματος και την εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Επίδικο με την παρούσα αίτηση καθίσταται το αν τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Η σφράγιση βεβαίως αποτελεί θεμέλιο της μετέπειτα διαδικασίας και αποτελεί ουσιώδες στάδιο χωρίς το οποίο δεν μπορεί να καταχωρηθεί η αγωγή, όπως αποφασίστηκε στην TLAIS ENTERPRISES LTD ν. HER MAJESTY/S REVENUE & CUSTOMS (EX HER MAJESTY/S CUSTOMS AND EXCISE), ECLI:CY:AD:2015:A188, Πολιτική Έφεση Αρ. 109/2009, 18/3/2015, όπου ζητήματα σχετικά με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είχαν τύχει συζήτησης και ανάλυσης. Με δεδομένο ότι σε αυτό το στάδιο μπορεί να αποφασιστεί το καίριο ζήτημα της δικαιοδοσίας, ενώ όπως νομολογήθηκε αυτό θα πρέπει να κρίνεται το συντομότερο δυνατό (Μούρτζινος v. Global Cruises SA.

(1992)1 (Β) A.A.Δ. 1160), προχωρώ αμέσως στην σχετική εξέταση. Αρχικά οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι σύμβαση εργασίας και σύμβαση εκπαίδευσης ήταν απολύτως συνδεδεμένες. Η δεύτερη προέβλεπε ότι ο Εναγόμενος όφειλε να παρέχει τις υπηρεσίες του δυνάμει της πρώτης και αν δεν το έπραττε τότε όφειλε να καταβάλει συγκεκριμένα ποσά. Κατ΄ ακρίβεια το αντάλλαγμα της σύμβασης εκπαίδευσης ήταν η αποκλειστική παροχή υπηρεσιών στους Ενάγοντες (βλ. παράγραφους 4 (ε), 6 (ε) και 8 (ε)), δηλαδή η εκτέλεση της ίδιας της σύμβασης εργασίας. Οι, προγενέστερες, συμβάσεις εργασίας αναφέρονταν σε κατάρτιση συμβάσεων εκπαίδευσης και γεννούσαν υποχρεώσεις και δικαιώματα στα μέρη (βλ. άρθρο 8 και 12 Τεκμήριο 1 και 2 στην ε/δ Ζαντήρα). Τέλος η σχέση εργοδοτούμενου και εργοδότη δικογραφείται από τους Ενάγοντες έστω χωρίς αυτό το ακριβές λεκτικό (βλ. παράγραφο 3). Είναι, λοιπόν, μέσω αυτής της σχέσης εργοδοτούμενου και εργοδότη που γεννήθηκαν οι συμβάσεις εκπαίδευσης, ενώ το νόημα αλλά και ο σκοπός των τελευταίων συνδεόταν άμεσα με την εν λόγω σχέση (εργοδότη-εργοδοτούμενου) την οποία καθόριζε ως αντάλλαγμα. Ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι εφαρμόζεται το Τμήμα 5 του Κανονισμού, όπου για ατομικές συμβάσεις εργασίας καθορίζεται ότι ο εργοδότης μπορεί να ασκήσει αγωγή μόνο ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ο εργαζόμενος έχει την κατοικία του. (Άρθρο 22 του κανονισμού) Αξίζει να αναφερθεί ότι το αγγλικό κείμενο του Κανονισμού απέχει από το ελληνικό. Συγκεκριμένα στο εναρκτήριο άρθρο του τμήματος 5 του Κανονισμού, άρθρο 20, το ελληνικό κείμενο μιλά για διαφορές από ατομικές συμβάσεις εργασίας, ενώ το αγγλικό αναφέρεται σε matters relating to individual contracts of employment. Εκ των πιο πάνω προκύπτει ότι το αγγλικό κείμενο να είναι πιο ακριβές και εξειδικευμένο, ενώ παρέχει πιο ευρύ νόημα από το ελληνικό κείμενο. Συγκεκριμένα το ελληνικό «από» στα αγγλικά φαίνεται να μεταφράζεται ως «relating» και με αυτό τον τρόπο να περιλαμβάνει στο νόημα του όχι μόνο τις διαφορές που γεννούν αυτές κάθε αυτές οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, αλλά και όσες σχετίζονται με τέτοιες. Μοναδικό, λοιπόν, ερώτημα επί της παρούσης είναι αν το εύρος του κανονισμού περιλαμβάνει την επίδικη περίπτωση. Εν πρώτοις όπως νομολογήθηκε από το ΔΕΕ ο χαρακτηρισμός των όρων ατομική σύμβαση εργασίας και εργαζόμενος δεν μπορεί να γίνει βάσει του εθνικού δικαίου. (C-47/14-Holterman Ferho Exploitatie κ.λ.π. ημερομηνίας 10/09/2015). Η υιοθέτηση δηλαδή των όσων αναφέρονται στην Toni & Guy Limassol Ltd και Άλλοι ν. Kυριάκου Θεοδώρου
(2008)1 ΑΑΔ 496, δεν είναι επιτρεπτή από τη Νομολογία του ΔΕΕ, η οποία έχει αυξημένη τυπική ισχύ. Εν πάση όμως περιπτώσει το τι εκεί αποφασίστηκε είναι η δικαιοδοσία ή όχι του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών και αν ανάλογη ρύθμιση με αυτή της σύμβασης εκπαίδευσης γεννά αυτοτελές δικαίωμα, όχι όμως αν σχετίζεται με την ατομική σύμβαση εργασίας, ως ο Κανονισμός προβλέπει. Στην Ferho, πιο πάνω, κρίθηκε ότι κύριο χαρακτηριστικό της εργασιακής σχέσης είναι το γεγονός ότι εργαζόμενος είναι ένα πρόσωπο το οποίο παρέχει, κατά τη διάρκεια ορισμένου χρόνου, προς άλλο πρόσωπο και υπό τη διεύθυνση του, υπηρεσίες έναντι των οποίων εισπράττει αμοιβή. Η ύπαρξη σχέσης εξάρτησης πρέπει να εκτιμάται κατά περίπτωση σε συνάρτηση με όλα τα στοιχεία και όλες τις περιστάσεις που χαρακτηρίζουν τις σχέσεις των μερών. Στην C‑804/19 BU v Markt24 GmbH, 25/2/2021, παρ.25 τονίστηκε ότι η έννοια αυτή (της ατομικής σύμβασης εργασίας) προϋποθέτει σχέση εξάρτησης του εργαζομένου έναντι του εργοδότη, δεδομένου ότι το ουσιώδες χαρακτηριστικό της σχέσης εργασίας είναι τα όσα αναφέρονται πιο πάνω στην Ferho. Σε μια τέτοια περίπτωση, συνεχίζει, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι συμβαλλόμενοι συνδέονται με «σύμβαση εργασίας», κατά την έννοια του άρθρου 20 του κανονισμού 1215/2012, ανεξαρτήτως του αν η εργασία που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης αυτής εκτελέστηκε ή όχι. Στην περίπτωση μας ο Εναγόμενος ήταν εργαζόμενος των Εναγόντων, αφού τους προσέφερε τις υπηρεσίες του για συγκεκριμένο χρόνο, ως οι ίδιοι παραδέχονται. Επιπλέον από τις συμβάσεις εργασίας, οι οποίες επισυνάφθηκαν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, λάμβανε μισθό και μάλιστα χωρίς να μπορεί να εργαστεί υπό άλλο εργοδότη. Εκείνο που εγείρεται όμως από τους Ενάγοντες, είναι ότι η σύμβαση εκπαίδευσης ήταν ανεξάρτητη και δεν ήταν σχετική με την σύμβαση εργασίας, με τα αποτελέσματα της να έπονται της σύμβασης εργασίας. Ανατρέχοντας σε βρετανική και νομολογία του ΔΕΕ παρατηρούμε τα ακόλουθα: Η σκέψη 18 του κανονισμού αναφέρει ότι στις συμβάσεις ασφάλισης, καταναλωτών και εργασίας είναι σκόπιμο να προστατεύεται το αδύναμο μέρος με ευνοϊκότερους για τα συμφέροντά του κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας. Στην C-1/17, Petronas Lubricants Italy SpA v Guida 21/6/2018, παρ. 23, η ανάλογη σκέψη του προηγούμενου Κανονισμού (44/2001) ερμηνεύτηκε ως να αφορά διαφορές από συμβάσεις εργασίας και οι σχετικές διατάξεις να προβλέπουν μια σειρά κανόνων, οι οποίοι αποβλέπουν στην προστασία του ασθενέστερου συμβαλλομένου με ευνοϊκότερους για τα συμφέροντά του κανόνες δικαιοδοσίας. Εργοδοτούμενος ήταν και ο Εναγόμενος όπως προκύπτει από τις θέσεις των μερών αλλά και από την ανωτέρω ανάλυση. Στην Petter v EMC Europe Ltd, [2016] I.L.Pr. 3, αναλύθηκε η ως άνω διαφοροποίηση του αγγλικού από το ελληνικό κείμενο, το "relating to". Και αυτό ερμηνεύθηκε ως να δίνει μια ευρεία ερμηνεία (broad interpretation). Αναλόγως αποφασίστηκε και στην Yukos International UK BV v Merinson, [2018] I.L.Pr. 44, ότι το λεκτικό της εν λόγω διάταξης έχει ευρύ νόημα και αποφασίστηκε ότι παραβιάσεις καθήκοντος εμπίπτουν εντός του νοήματος της ατομικής σύμβασης εργασίας. Και αν ακόμα, οι ως άνω περιπτώσεις αφορούσαν αγώγιμα δικαιώματα που γεννήθηκαν εντός της σύμβασης, αξίζει να αναφερθούμε στην Alfa Laval Tumba AB v Separator Spares International Ltd, [2013] C.P. Rep.
  1. Σε εκείνη την υπόθεση δύο πολωνοί ενάχθηκαν γιατί λαμβάνοντας εμπιστευτικά στοιχεία από τους Ενάγοντες σύστησαν ανταγωνιστική εταιρεία. Η αξίωση των Εναγόντων και εκεί δηλαδή ήταν για συνέπειες, οι οποίες επήλθαν μετά την λύση της σύμβασης εργασίας μεταξύ των μερών. Όπως και στην παρούσα έτσι και στην Alfa Laval Tumba, η εκπαίδευση και τα εμπιστευτικά στοιχεία, λήφθηκαν σε χρόνο που η σύμβαση εργασίας ήταν σε ισχύ και η όποια ζημιά ή αξίωση των Εναγόντων γεννήθηκε μετά την λύση της. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, πάλι σε σχέση με την φράση relating to, ότι «Relating to", in the context of art.18.1 , are broad and unqualified words of nexus and do not require artificial limitation, even though it may be accepted that the nexus must be material.» Μπορεί βεβαίως να ειπωθεί ότι το τι παραβιάστηκε στην Alfa Laval Tumba ήταν συμβατικές υποχρεώσεις εκ της σύμβασης εργασίας, σε αντίθεση με την παρούσα, όπου είναι άλλη η βάση της αγωγής και αφορά, έστω συνδεδεμένη, σύμβαση που παραβιάστηκε. Παρά ταύτα στην πολύ πρόσφατη Semtech Corp v Lacuna Space Ltd, [2021] EWHC 1143, ημερομηνίας 5/5/21, δύο από τους εναγόμενους ενάχθηκαν για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης και συνομωσία. Ειδικότερα η αγωγή αφορούσε, μεταξύ άλλων, δύο γάλους οι οποίοι λειτούργησαν ως δούρειος ίππος για να υποκλέψουν συγκεκριμένη τεχνολογία και να την χρησιμοποιήσει άλλη εταιρεία, της οποίας έλαβαν ως αντάλλαγμα σημαντικό μετοχικό κεφάλαιο. Όπως και στην παρούσα, οι εναγόμενοι ανάφεραν ότι οι ενέργειες τους ήταν μέρος της εργασίας τους. Έδρασαν ως επίτασσε η ιδιότητα τους ως εργοδοτούμενοι, όπως και ο Εναγόμενος. Και αυτό κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι δεν μπορεί να επικαλυφθεί ή να τεθεί κάτω από το πέπλο άλλων αιτιών αγωγής, έστω ανεξάρτητων. Ως εκ των ως άνω θεωρώ ότι η διαφορά μεταξύ των μερών είναι απολύτως σχετική με την ατομική σύμβαση εργασίας που είχαν συνυπογράψει. Καμία προγενέστερη συμφωνία τους ως προς το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία δεν μπορεί να ισχύσει (βλ. άρθρο 23 του Κανονισμού). Επομένως, στη βάση του άρθρου 22 του Κανονισμού, το παρόν Δικαστήριο δεν έλκει δικαιοδοσία εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης. Συνακόλουθα η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 17/12/2019 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση της ειδοποίησης του κλητήριου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και το διάταγμα ημερομηνίας 8/10/2019 με το οποίο επιτράπηκε η σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος. Εκδίδεται επίσης διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται τόσο το κλητήριο ένταλμα όσο και η επίδοση του που έλαβε χώρα στις 4/2/
  2. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου - Αιτητή και εναντίον των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.