← Κύπρος

ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε. ν. Κονιώτη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1290/2020, 30/9/2021

ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε. ν. Κονιώτη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1290/2020, 30/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A158 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1290/2020 Μεταξύ: ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε. Εναγόντων ν.

  1. XXXXX XXXXX Κονιώτη
  2. Δήμου Λάρνακας Εναγόμενων Αίτηση ημερ. 23.4.2021 για διάταγμα εκδίκασης προδικαστικού σημείου Ημερομηνία: 30/9/2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο 1 Αιτητή: κ. Ζαπούνης Για Ενάγουσα Καθ' ης η Αίτηση: κ. Φλουρέντζου Για Εναγόμενη 2: Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση του ο Εναγόμενος 1 Αιτητής επιδιώκει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάζεται η εκδίκαση νομικού σημείου. Συγκεκριμένα αιτιάται ότι κωλύονται οι Ενάγοντες να προωθούν την αγωγή γιατί δεν έχουν λογικό δικαίωμα έγερσης της και ότι η αγωγή είναι παράτυπη και παράνομη λόγω κατάχρησης διαδικασίας, αντισυνταγματικότητας και παράβασης του Νόμου 93 (Ι)/
  3. Η σχετική αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 ο οποίος αναφέρεται στα γεγονότα της υπόθεσης και υποστηρίζει εν πολλοίς ότι: είχε υπογράψει ασφαλιστήριο συμβόλαιο με τους ενάγοντες, για περιεκτική κάλυψη του οχήματος του. Είχε ατύχημα και τις ζημιές εξ' αυτού πλήρωσαν οι Εναγόμενοι, πλην ενός ποσού που τους επέστρεψε. Ενώ εκχώρησε τα δικαιώματα του για έγερση αγωγής στους Ενάγοντες, αρνήθηκε να υπογράψει διοριστήριο, προς διορισμό δικηγόρου της επιλογής των Εναγόντων. Αναφέρει ότι κάτι τέτοιο παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα, ενώ και η συμφωνία που υπέγραψε με τους Ενάγοντες περιέχει καταχρηστικές ρήτρες. Τα ως άνω απολήγουν σε κατάχρηση διαδικασίας, ενώ κωλύονται να εγείρουν και εναντίον του και εναντίον των Εναγόμενων 2 την ίδια αξίωση. Στην ένσταση τους οι Ενάγοντες Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι οι προδικαστικές ενστάσεις που εγείρει ο Εναγόμενος 1 δεν δικογραφούνται, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, επιδιώκεται εισαγωγή μαρτυρίας σε προδικαστικό στάδιο και ότι δεν καθορίζονται με σαφήνεια και ευκρίνεια τα νομικά σημεία των οποίων επιδιώκεται προδικαστική εκδίκαση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση υπαλλήλου του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες. Εστιάζεται σε συγκεκριμένες πρόνοιες του μεταξύ των μερών συμβολαίου. Κατά την ερμηνεία τους υποστηρίζουν ότι από την στιγμή που αρνήθηκε ο Εναγόμενος 1 να υπογράψει το διοριστήριο, οι Ενάγοντες απέκτησαν νομιμοποίηση ώστε να κινήσουν εναντίον του αγωγή, για παράβαση σύμβασης. Ισχυρίζονται ότι υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα που δεν επιτρέπουν την προδικαστική εκδίκαση των σημείων που εγείρονται. Τέλος και μόνο η παραδοχή του Εναγόμενου 1 ότι συμφώνησε να διεκδικήσουν τα δικαιώματα του οι Ενάγοντες και τελικώς αρνήθηκε να υπογράψει διοριστήριο δικηγόρου της επιλογής τους, δεικνύουν παράβαση της συμφωνίας τους. Η Διαταγή 27 Θεσμός 1 θεσμοθετεί την αρχή ότι κάθε διάδικος μπορεί να εγείρει στην αγωγή του νομικά σημεία, τα οποία μπορούν να κριθούν από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Δίδεται, δε η ευχέρεια στο Δικαστήριο, στη βάση του Θεσμού 2 ακόμα και να απορρίψει αγωγή ή να εκδώσει σχετικό διάταγμα στην βάση της απόφασης του, ως προς το νομικό αυτό σημείο. Εν προκειμένω και μέσα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφύονται οι αρχές που καθορίζουν το πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Ως καίριο ζήτημα εγείρεται αυτό της σαφήνειας των γεγονότων. Όπως αναφέρθηκε στην Χ"Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 949, διαταγή δυνάμει της Δ.27, θ.1 για εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στην περίπτωση σημείου όπου το εγειρόμενο θέμα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου θα πρέπει να αποφασίζεται κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Σε μεταγενέστερη νομολογία, στην Παπαθανασίου v. Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. E178/2014, 11/8/2020, απόφαση επί νομικού σημείου ανατράπηκε, καθώς αποφασίστηκε ότι ασάφεια σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι διορισμού του εφεσείοντα στην επίδικη θέση δεν επέτρεπε, την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της δικαιοδοσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Στην Σάββα Kυριάκος ν. Λαϊκή Aσφαλιστική Eταιρεία Λτδ
(2009)1 ΑΑΔ 1609, ασάφεια ως προς το αν ο Εφεσείων συμμορφώθηκε με την αρχική απαίτηση των Εφεσιβλήτων για παροχή στοιχείων, πάλι κρίθηκε ότι ήταν μοιραία για την σχετική αίτηση. Σχετική είναι και η πολύ πρόσφατη BIBBS v. PP DOLPHIN BOAT SAFARI LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2021:A210, Πολιτική Έφεση Αρ. 111/2014, 2/6/2021, όπου σαφώς αναφέρεται ότι η Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζεται σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις, και όχι σε περιπτώσεις όπου τα γεγονότα αμφισβητούνται ή είναι ασαφή. Στην παρούσα περίπτωση φαίνεται ότι υπάρχει σοβαρή διάσταση μεταξύ των γεγονότων που κάθε πλευρά υποστηρίζει. Αυτό προκύπτει τόσο μέσα από τα δικόγραφα όσο και μέσα από τις θέσεις των μερών στην αίτηση, την ένσταση και τις αγορεύσεις τους. Εν πρώτοις παραμένει αμφισβητούμενο το ποσό που καταβλήθηκε από τους Ενάγοντες για επιδιόρθωση των ζημιών στο όχημα του Εναγόμενου
  1. Έπειτα στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, αμφισβητείται εντόνως ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι εκχώρησε δικαίωμα έγερσης αγωγής σε αυτούς. Τέλος υπάρχει μεγάλη απόσταση ως προς την ερμηνεία του ασφαλιστηρίου που υπέγραψε ο Εναγόμενος 1, ζήτημα το οποίο σε καμία περίπτωση δεν καλείται να επιλύσει το Δικαστήριο με την υπό εξέταση αίτηση. Είναι δηλαδή ουσιαστικά τα αμφισβητούμενα γεγονότα, όπως αναδύονται από τις θέσεις των μερών και ακουμπούν την ίδια την ερμηνεία της σύμβασης. Η διάσταση αυτή επηρεάζει ουσιαστικά και τα όσα προδικαστικά εγείρει η υπεράσπιση του Εναγόμενου 1, όπως το λογικό δικαίωμα σε έγερση αγωγής και την κατάχρηση διαδικασίας, αφού η προσέγγιση εκάστου μέρους ως προς τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του παραμένει ακόμα αμφισβητούμενη. Εκ των παραπάνω προκύπτει αβίαστα ότι υπάρχει σωρεία ασαφειών ως προς τα δεδομένα της υπόθεσης, συνεπώς δεν προκύπτει τέτοια σαφήνεια που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει επί αμιγώς νομικών θεμάτων ως η Δ.27 Θ.1 προνοεί. Επιπλέον αξίζει να σημειωθεί ότι προκύπτει και ζήτημα δικογράφησης των προδικαστικών ενστάσεων. Συγκεκριμένα επί της Υπεράσπισης ο Εναγόμενος 1 υποστηρίζει ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν λογικό δικαίωμα να εγείρουν εναντίον του αγωγή και ότι ενεργούν καταχρηστικά και αντισυνταγματικά. Με την αίτηση του αιτιάται ότι κωλύονται οι Ενάγοντες να προωθούν την αγωγή γιατί δεν έχουν λογικό δικαίωμα έγερσης της και ότι η αγωγή είναι παράτυπη και παράνομη λόγω κατάχρησης διαδικασίας, αντισυνταγματικότητας και παράβασης του Νόμου 93 (Ι)/
  2. Η βάση των επιχειρημάτων τους επί της αιτήσεως και το όποιο νομικό σημείο θα μπορούσε να εξεταστεί, αν βέβαια πληρούντο και οι λοιπές προϋποθέσεις, είναι αυτά: του κωλύματος, χωρίς να εξειδικεύεται το είδος του κωλύματος που ο Ενάγοντας 1 επικαλείται και της κατάχρησης διαδικασίας, μέσω αντισυνταγματικότητας ή παράβασης νόμου. Ούτε νομικό σημείο κωλύματος, ούτε κατάχρησης διαδικασίας φαίνεται να έχει δικογραφηθεί στην Υπεράσπιση του Ενάγοντα
  3. Η αναφορά σε αντισυνταγματικότητα και ανυπαρξία λογικού δικαιώματος δεν μπορεί να συνεπάγεται και ύπαρξη κωλύματος ή κατάχρησης διαδικασίας, νομικοί όροι πολύ συγκεκριμένοι, των οποίων επίρρωση προϋποθέτει εξειδικευμένη τεκμηρίωση. Είναι γνωστή η αρχή ότι εκείνο που θα πρέπει να δικογραφείται είναι ο βασικός ισχυρισμός που θα υποστηριχθεί, παρά ταύτα στην παρούσα περίπτωση τα όσα καλείται το δικαστήριο να εκδικάσει προδικαστικά, απέχουν εννοιολογικά από τα όσα έχουν δικογραφηθεί. Επομένως δεν μπορεί να επιτύχει η υπό εξέταση αίτηση και γιατί τα νομικά σημεία των οποίων επιζητείται εκδίκαση δεν έχουν δικογραφηθεί δεόντως. Στην βάση των ανωτέρω η αίτηση ημερομηνίας 23.4.2021 για διάταγμα εκδίκασης προδικαστικού σημείου απορρίπτεται με έξοδα 300 Ευρώ εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση, άμεσα πληρωτέα. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.