ΚΥΡΙΑΚΟΥ (HUNKO) ν. Τσερκέζου, Αγωγή αρ.: 4779/13, 19/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 4779/13 Μεταξύ: XXXXX ΚΥΡΙΑΚΟΥ (HUNKO) από την Λάρνακα Ενάγουσας και XXXXX Τσερκέζου, XXXXX 4, Λάρνακα Εναγομένου --------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 8.3.2021 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 19 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Γ. Λουκαϊδης για κ. ΔΡ. ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ. Για τον Εναγόμενο-Καθ' ου η αίτηση: κα Γ. Δημητρίου για ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΖΑΧΑΡΙΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΧ-TEMPORE) Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, η ενάγουσα αξιώνει από τον εναγόμενο Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές που κατ' ισχυρισμόν υπέστη, συνεπεία ατυχήματος που επεσυνέβη στις 26.11.
- Σύμφωνα με τους δικογραφημένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, ενώ η ενάγουσα κατά τον πιο πάνω χρόνο διασταύρωνε τον δρόμο στη Λεωφόρο Γρηγόρη Αυξεντίου στη Λάρνακα, παρά το Παγκύπριο Λύκειο, κτυπήθηκε από το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX82, το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος. Είναι η θέση της, πως για το ατύχημα ευθύνεται ο εναγόμενος ο οποίος ήταν αμελής. Ο εναγόμενος απορρίπτει την θέση πως ο ίδιος ήταν αμελής και επιρρίπτει την ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος στην ίδια την ενάγουσα, προβάλλοντας στην Έκθεση Υπεράσπισης του, Λεπτομέρειες της αμέλειας της. Με την υπό κρίση Αίτηση, ζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, ώστε να αντικατασταθούν συγκεκριμένα ποσά, τα οποία επιζητούνται ως Ειδικές Αποζημιώσεις. Περαιτέρω ζητείται η πρόσθεση μιας παραγράφου η οποία σχετίζεται με τον ισχυρισμό της ενάγουσας ότι επηρεάστηκε η ικανότητα της να εξεύρει εργασία μετά το ατύχημα. Σχετίζεται δηλαδή με την αξίωση της ενάγουσας για καταβολή Γενικών Αποζημιώσεων. Είναι η θέση της ενάγουσας, όπως φαίνεται από την Ένορκη Δήλωση της Κατερίνας Κονναρή που υποστηρίζει την Αίτηση, πως αυτή θα πρέπει να εγκριθεί, καθ' ότι οι συγκεκριμένες αιτούμενες τροποποιήσεις έχουν καταστεί αναγκαίες όταν διαπιστώθηκε πως από παραδρομή και/ή λάθος δεν αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Η Αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 9 Θεσμοί 1 έως 13, Διαταγή 25 και Διαταγή 48 Θεσμοί 1 μέχρι 9, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος φέρει ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας πως αυτή είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, παράτυπη, αντικανονική, κακόπιστη, αδικαιολόγητη. Είναι η θέση του πως δεν δικαιολογείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στο παρόν στάδιο (έχει ήδη αρχίσει η ακροαματική διαδικασία) καθ' ότι η ενάγουσα δεν επεξηγεί για ποιο λόγο ζητεί την τροποποίηση. Θεωρεί πως εάν επιτραπεί η τροποποίηση, καταστρατηγούνται συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του για δίκαιη, εντός ευλόγου χρόνου, δίκη. Προβάλλει επίσης πως οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι καλόπιστες. Ο κ. Λουκαϊδης αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος του, χαρακτήρισε τις αιτούμενες τροποποιήσεις ως «τυπικές», οι οποίες σκοπό έχουν να διορθώσουν «ένα τυπογραφικό λάθος», το οποίο αφορά τα «χαμένα» εισοδήματα της ενάγουσας κατά την διάρκεια που ήταν με αναρρωτική άδεια. Η Ένσταση, πρόσθεσε, από πλευράς εναγομένου ήταν αχρείαστη και γι' αυτό τα έξοδα θα πρέπει να τα επιβαρυνθεί η πλευρά του. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Δημητρίου. Υπεστήριξε πως η καταχώρηση Ένστασης ήταν, υπό τις περιστάσεις, απόλυτα δικαιολογημένη και πως αυτή δεν προβλήθηκε για σκοπούς εξόδων, αφού οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι καθόλου τυπικές. Η ενάγουσα, πρόσθεσε, δεν δικαιολόγησε επαρκώς και/ή καθόλου για ποιο λόγο δεν περιέλαβε τους εν λόγω ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης, δεδομένου του ότι αυτοί ήσαν γνωστοί κατά τον χρόνο σύνταξης της. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Εκείνο το οποίο παρατηρώ, είναι πως ο πυρήνας της υπόθεσης της ενάγουσας δεν αλλάζει με την αιτούμενη τροποποίηση. Δηλαδή δεν επιζητείται η αντικατάσταση των ισχυρισμών που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε και η προσθήκη νέων ή αντίθετων ισχυρισμών. Επιδιώκεται η συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών της ενάγουσας σε σχέση με τις υλικές ζημιές που έχει, κατ' ισχυρισμόν, υποστεί. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις περιστρέφονται γύρω από τον άξονα της βάσης της αγωγής και ο άξονας αυτός δεν είναι άλλος παρά η προβαλλόμενη θέση πως το ατύχημα και οι συνέπειες του, οφείλεται στην αμέλεια του εναγόμενου. Κρίνω πως θα πρέπει να επιτραπεί η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Δεν θεωρώ ότι θα προκληθεί αδικία στην πλευρά του εναγομένου, η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά. Από το πραγματικό υπόβαθρο που έχει τεθεί ενώπιον μου, δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους της ενάγουσας. Θεωρώ ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά της το δικαίωμα να προβάλει την θέση της. Δεν θεωρώ επίσης ότι το στάδιο κατά το οποίο έχει υποβληθεί το αίτημα, ενώ δηλαδή έχει ακουστεί ένα μάρτυρας και βρισκόμαστε στην αντεξέταση του δεύτερου, είναι καθοριστικής σημασίας για το όλο ζήτημα. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Δια ταύτα, επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα, δηλαδή μέχρι την 24.3.2021. Η Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός των επόμενων δύο ημερών (ούτως ώστε να συνεχίσει η αντεξέταση του μάρτυρα κανονικά στις 2 Απριλίου, όπως έχει ήδη οριστεί η υπόθεση για συνέχιση). Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, η θέση του κύριου Λουκαΐδη ότι η Αίτηση άπτεται τυπικών ζητημάτων και έτσι ήταν αδικαιολόγητη η καταχώρηση Ένστασης από πλευράς εναγόμενου, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Πέραν από την αριθμητική διαμόρφωση των ποσών, προστίθεται και μία παράγραφος σε σχέση με την ικανότητα της ενάγουσας για εργασία. Τούτο, ήταν γνωστό στην ενάγουσα κατά την καταχώρηση της αγωγής της και συνεπώς όφειλε να θέσει και αυτούς τους ισχυρισμούς της, εξ αρχής. Κρίνω λοιπόν, ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η νομολογιακή αρχή και όσον αφορά τα έξοδα. Καταληκτικά, τόσο τα έξοδα της Αίτησης, όσο και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου-καθ' ου η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο