Αίτηση υπό Καλοδίκη Καραμανώλη-Αιτήτρια ν. Επί τοις αφορώσι την περιουσία της Καλοδίκη άλλως Φαίδωνος Καλοδίκη, Αρ. Αίτησης 216/21, 19/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A178 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ Αρ. Αίτησης 216/21 Επί τοις αφορώσι την περιουσία της XXX Καλοδίκη άλλως XXX Φαίδωνος Καλοδίκη τέως από τη Λάρνακα ΑΔΤ XXXXXXX Αίτηση υπό XXXXX Καλοδίκη Καραμανώλη-Αιτήτρια Ημερομηνία: 19 Νοεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κ. Φανή για Ν.Κ. Κλεάνθους & Σια ΔΕΠΕ και Νίκος Δαμιανού και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για καθ' ου η αίτηση: κ. Λαζάρου για L. Zambartas LLC. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια XXX Καλοδίκη Καραμανώλη, με την αίτηση της αιτείται: « .την παραχώρηση Περιορισμένων Εγγράφων Διαχείρισης (Limited Grand) ή διαχείριση περιορισμένου ειδικού σκοπού στον XXXXX Κλεάνθους, δικηγόρο, από την Λάρνακα με σκοπό την αποπληρωμή του χρέους της περιουσίας που οφείλεται στην εταιρεία GORDIAN HOLDINGS LTD δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 28.8.20 στην αγωγή 1992/16 με τον ακόλουθο τρόπο: Α. Πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο 41/Σχέδιο 41 και χρησιμοποιώντας όλα τα έσοδα που θα προκύψουν από την πώληση του εν λόγω ακινήτου προς μερική διευθέτηση του χρέους που αναλογεί στην αποβιώσασα προς την εταιρεία GORDIAN HOLDINGS LTD δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 28.8.20 στην αγωγή XXXXX/
- Β. Πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φύλλο 41/Σχέδιο 41 33Ε2 έτσι ώστε να μπορεί η XXXXX Καλοδίκη να χρησιμοποιήσει μέρος του 50% εσόδων που της αναλογούν και θα προκύψουν από την εν λόγω πώληση προς συνολική εξόφληση του υπόλοιπου του χρέους πλέον τόκο που προέκυψε δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 28.8.20 στην αγωγή XXXXX/16 της αποβιωσάσης και του υιού της XXXXX Καραμανώλη προς την εταιρεία GORDIAN HOLDINGS LTD. Το υπόλοιπο 50% των εσόδων της πώλησης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φύλλο 41/Σχέδιο 33Ε2 που αναλογεί στην αποβιώσασα, μετά την αποπληρωμή του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών, θα κατατεθεί σε λογαριασμό (escrow account) στο όνομα ανεξάρτητου προσώπου (escrow agent) για να διανεμηθεί μεταγενέστερα με το σύνολο της περιουσίας της αποβιωσάσης κατά την γενική διαχείριση στους νόμιμους κληρονόμους της. Γ. Εναλλακτικά, σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατό να υλοποιηθεί το Μέρος Α ή/και το Μέρος Β, να δύναται ο XXXXX Κλεάνθους να προχωρήσει σε υποθήκευση του ακίνητου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φύλλο 41/Σχέδιο 33Ε2, που ανήκει εξ αδιαιρέτου στην αποβιώσασα και στην αδελφή της XXXXX Καλοδίκη, με σκοπό να λάβει δάνειο από άλλο Πιστωτικό Ίδρυμα η XXXXX Καλοδίκη για να διασφαλίσει χρήματα προς αποπληρωμή ολόκληρου του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους που προέκυψε από την αγωγή XXXXX/16 η οποία αφορούσε δάνειο που σύναψε η αποβιώσασα μαζί με τον XXXXX Καραμανώλη και η XXXXX Καλοδίκη υπέγραψε ως εγγυήτρια. Επιπρόσθετα να δίνεται άδεια στον XXXXX Κλεάνθους να προβεί σε πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φύλλο 41/Σχέδιο 33Ε2 με σκοπό να χρησιμοποιήσει τα έσοδα για να αποπληρώσει το νέο δάνειο γέφυρα. Νοείται ότι το υπόλοιπο 50% των εσόδων της πώλησης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φύλλο 41/Σχέδιο 33Ε2 που αναλογεί στην αποβιώσασα μετά την αποπληρωμή του Φόρου Κεφαλαιουχικών κερδών, θα κατατεθεί σε λογαριασμό (escrow account) στο όνομα ανεξάρτητου προσώπου (escrow agent) για να διανεμηθεί μεταγενέστερα με το σύνολο της περιουσίας της αποβιωσάσης κατά την γενική διαχείριση στους νόμιμους κληρονόμους της. Δ. Εναλλακτικά, σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατό να υλοποιηθεί το Μέρος Α ή/και το Μέρος Β ή/και το Μέρος Γ, να δύναται ο XXXXX Κλεάνθους να προχωρήσει σε διαχωρισμό του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φύλλο 41/Σχέδιο 33Ε2 που ανήκει εξ΄ αδιαιρέτου στην αποβιώσασα και στην αδελφή της XXXXX Καλοδίκη με σκοπό είτε να πωλήσει είτε να υποθηκεύσει η XXXXX Καλοδίκη το δικό της μερίδιο για να εξασφαλίσει χρήματα προς αποπληρωμή ολόκληρου του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους που προέκυψε από την αγωγή XXXXX/16 η οποία αφορούσε δάνειο που σύναψε η αποβιώσασα μαζί με τον XXXXX Καραμανώλη και η XXXXX Καλοδίκη υπόγραψε ως εγγυήτρια.» Η Αίτηση Η αίτηση βασίζεται στον Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμο, Κεφ.189 και ειδικότερα στα άρθρα 17, 19 και 58 και στους περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμούς 1955, καν. 9, 28, 31 και 33(c). Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση της ίδιας της αιτήτριας. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι αδελφή της αποβιωσάσης και έχουν επιλέξει ως κατοικία τους και για σκοπούς φορολογίας την Κύπρο, διαθέτουν όμως ακίνητη περιουσία τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία και Ελλάδα που σε αρκετή είναι συνιδιοκτήτριες. Αναφέρει περαιτέρω η αιτήτρια, ότι η αδελφή της απεβίωσε σε νοσοκομείο του Λονδίνου την 31/12/18 μετά από 10χρονη ανίατη ασθένεια. Τρείς ημέρες πριν το θάνατο της παντρεύτηκε τον XXX XXX Lattimer, γάμος που για την ίδια την αιτήτρια και την οικογένεια της δεν ισχύει αφού έγινε υπό συνθήκες που τον καθιστούν άκυρο και επομένως τον ως άνω αναφερόμενο μη νόμιμο κληρονόμο της. Ως αναφέρει έχουν καταχωρήσει με δικηγόρους στην Αγγλία ανακοπή (Caveat) πράγμα το οποίο με βάση νομική συμβουλή που έλαβε αποκλείει κάθε δυνατότητα να έχουν κανονική διαχείριση, όμως υπάρχουν σοβαρότατα θέματα να επιλυθούν στην Κύπρο και κυρίως το δάνειο €2,3 εκατομμυρίων στο οποίο είναι εγγυήτρια και το οποίο πρέπει τώρα να πληρωθεί αφού παρήλθε η ημερομηνία εξόφλησης του χρέους που ήταν η 27/5/2021, εξ αιτίας της μη συνεργασίας των δικηγόρων του Lattimer και της ένστασης τους στην προσπάθεια για εξασφάλιση περιορισμένου σκοπού διαχείριση με την αίτηση 320/20 του Ε.Δ Λάρνακας. Αναφέρεται στις προσπάθειες που έγιναν για συνδιαχείριση και την καταχώρηση της αίτησης 320/20 που αναφέρεται ανωτέρω, η οποία απορρίφθηκε. Ως αναφέρει η αίτηση αυτή αποσκοπούσε στην πληρωμή των χρεών αδελφής της, στα οποία ήταν εγγυήτρια καθώς και στη διάσωση της περιουσίας της και θεωρεί πως η ένσταση καταχωρήθηκε εκδικητικά και εναντίον των συμφερόντων του ίδιου του Lattimer αλλά και της περιουσίας της αδελφής της. Υποστηρίζει περαιτέρω πως κατάφερε να αφαιρέσει 1 εκατομμύριο υπερχρεώσεις και να πάρει 9μηνη αναστολή για την αποπληρωμή του χρέους προς την Τράπεζα Κύπρου - Gordian και αν δεν ήταν για την εκδικητική ένσταση στην αίτηση 320/20, το χρέος στο οποίο είναι εγγυήτρια θα ήταν αποπληρωμένο και θα κέρδιζαν και τους τόκους ενός έτους που τώρα θα πρέπει να πληρώσουν και θα απέφευγαν και την δρομολογηθείσα πτώχευση κατά της ίδιας και του υιού της. Υποστηρίζει δε ότι στο στάδιο αυτό και λόγω νέων γεγονότων που μεσολάβησαν από την 4/5/2021, δικαιολογείται το αίτημα της για διαχείριση περιορισμένου σκοπού. Ως συγκεκριμένα αναφέρει τα γεγονότα που δικαιολογούν την καταχώριση νέας αίτησης είναι:
- Το ότι έληξε η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης 1992/16 για αποπληρωμή του χρέους €2,3 εκατομμυρίων πλέον τόκους.
- Το ότι προτείνεται άλλος διαχειριστής (XXXXX Κλεάνθους) ο οποίος δεν έχει προσωπικό συμφέρον στη διαδικασία και διαθέτει μακράν πείρα και είναι εγνωσμένου κύρους.
- Το ότι οι δικηγόροι της στην Αγγλία έχουν ξεκινήσει διαδικασία καταχώρησης αγωγής για ακύρωση του γάμου της αδελφής του με τον Latimer από τις 19/6/2021 και επομένως αποκλείεται κάθε συζήτηση για κανονική διαχείριση, αφού υπό τις περιστάσεις μόνο περιορισμένου σκοπού διαχείριση μπορεί να αιτηθεί κάποιος από το Δικαστήριο.
- Το ότι η Gordian Holdings Ltd καταχώρησε στις 27/5/2021 (δηλαδή άμα τη λήξη της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή 1992/16) αίτηση πτώχευσης εναντίον της αιτήτριας στην Κύπρο και δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσει το χρέος σε σχέση με το οποίο ηγέρθη η πτώχευση και το οποίο αφορά δάνειο το οποίο είχε συνάψει από κοινού με την αδελφή της.
- Το ότι δεν είχαν αποτέλεσμα οι προσπάθειες επί 3 μήνες για επίτευξη συμφωνίας για διαχείριση περιορισμένου σκοπού με τον Latimer και μετά την έναρξη της δίκης στην Αγγλία, ο τελευταίος την απέκλεισε κατηγορηματικά και δεν ενδιαφέρεται για να επιλυθεί το χρέος προς όφελος της περιουσίας της αποβιωσάσης.
- Το ότι την πρόταση συνδιαχείρισης την απηύθυνε και στην Gordian Holdings Ltd μετά την άρνηση του Latimer χωρίς όμως αποτέλεσμα και είναι, δεδομένο, ως η θέση της, ότι η ως άνω εταιρεία θα δρομολογήσει την έγκριση διαχείρισης περιορισμένου σκοπού για να πραγματοποιήσει τα σκοτεινά της σχέδια και επομένως είναι άδικο να απορριφθεί η έντιμη προσπάθεια της ίδιας για αποπληρωμή του χρέους της οικογένειας της.
- Το ότι ζητήθηκε η βοήθεια «εξέχοντος ειδικού οικονομικού συμβούλου» ο οποίος τους έδωσε «ξεκάθαρα βήματα και εναλλακτικές λύσεις προς αντιμετώπιση του κοινού χρέους με την αδελφή της, ο οποίος ουσιαστικά προτείνει τις λύσεις που αναφέρονται στα αιτητικά της αίτησης τα οποία παρατέθηκαν ανωτέρω. Εν ολίγοις σημειώνει ότι ο εν λόγω σύμβουλος εισηγείται την πώληση ενός ακινήτου της αδελφής της προς εξόφληση του χρέους στο οποίο είναι η ίδια εγγυήτρια, καθώς και την πώληση ολόκληρου του εξ αδιαιρέτου δεύτερου παραλιακού ακινήτου, προς επίλυση στο πρόβλημα τους που είναι η εξόφληση του χρέους. Σε περίπτωση αποτυχίας της μιας ή και των δύο ανωτέρω πωλήσεων δίδει την εναλλακτική λύση να μπορεί να αποταθεί ο διαχειριστής σε άλλη τράπεζα για δάνειο ώστε να κερδίσει χρόνο για την πώληση του δεύτερου παραλιακού ακινήτου προς εξόφληση του δεύτερου αυτού δανείου. Σαν τελευταία εναλλακτική λύση προτείνει να ζητηθεί από το Δικαστήριο και ο διαχωρισμός του συγκεκριμένου εξ αδιαιρέτου παραλιακού αυτού ακινήτου ώστε με δάνειο και πώληση του δικού της μόνο μεριδίου να μπορεί να γίνει αυτή η εξόφληση σε μεγαλύτερο ίσως χρονικό διάστημα. Υποστηρίζει ότι με καμία εκ των τριών λύσεων δεν υπάρχει περίπτωση να επηρεαστεί η περιουσία της αδελφής της, αλλά αντιθέτως θα προστατευθεί με τα αιτούμενα διατάγματα αφού θα επιτευχθεί η εξόφληση του χρέους ως επεξήγησε για το οποίο είναι εγγυήτρια. Επίσης ζητεί όπως τα έξοδα πληρωθούν από τη διαχείριση. Διευκρίνισε δε ότι ζητούν τα διατάγματα ως το Α και Β και αν αυτό δεν είναι κατορθωτό ως το Γ και αν πάλι δεν είναι κατορθωτό ως το Δ. Η Ένσταση Ο σύζυγος της αποβιωσάσης (XXX XXX Lattimer) καταχώρισε ένσταση, προβάλλοντας 13 λόγους ένστασης με τους οποίους ουσιαστικά προβάλλει ως κύριες θέσεις του ότι, πρώτον το Δικαστήριο δεν κέκτηται κατά τόπον δικαιοδοσίας για να επιληφθεί της παρούσας, δεύτερον ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω δεδικασμένου και συγκεκριμένα λόγω της Αίτησης 320/20 Ε. Δ. Λάρνακος) και τρίτον ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ακόμα και αν εξεταστεί επί της ουσίας αφού δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ΧΧΧ Βοσκαρίδου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που αντιπροσωπεύει το σύζυγο και κληρονόμο της αποβιωσάσης και η οποία επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Πιο συγκεκριμένα η ομνύουσα αναφέρει ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού το Δικαστήριο δεν έχει κατά τόπον αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αίτηση. Και τούτο διότι η ενάγουσα κατά το χρόνο του θανάτου της είχε την μόνιμη κατοικία της στο Ηνωμένο Βασίλειο για τους λόγους που αναφέρει, και επομένως κατά τόπον αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Ε. Δ. Λευκωσίας. Επίσης αναφέρει ότι η αιτήτρια κωλύεται λόγω δεδικασμένου από του να προωθεί την υπό κρίση αίτηση διότι στις 17/12/2020 η αιτήτρια είχε καταχωρήσει στο Ε.Δ. Λάρνακος την αίτηση 320/20 μέσω της οποίας αξίωνε κατ' ουσίαν τις ίδιες θεραπείες ως η παρούσα αίτηση ήτοι την παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης ή την έναρξη Διαχείρισης περιορισμένου ειδικού σκοπού. Απορρίπτει δε τη θέση της αιτήτριας ότι νέα γεγονότα μεσολάβησαν που δικαιολογούν την καταχώρηση της παρούσας αφού:
- H ύπαρξη 9μηνης αναστολής ήταν υπόψη του Δικαστηρίου που εκδίκασε την 320/20 και το γεγονός και μόνο ότι τώρα η εν λόγω αναστολή έληξε δεν αποτελεί νέο γεγονός.
- Το γεγονός ότι ζητείται ο διορισμός του κ. Κλεάνθους αντί της ίδιας της αιτήτριας και πάλιν δεν αποτελεί νέο γεγονός, αφού ο διορισμός του θα μπορούσε να είχε ζητηθεί διαζευκτικά μέσω της προηγούμενης αίτησης.
- Το γεγονός ότι η διαδικασία καταχώρησης αγωγής στην Αγγλία για ακύρωση του γάμου έχει ξεκινήσει δεν αποτελεί νέο γεγονός, καθ' ότι αυτό είχε αναφερθεί και συνυπολογίστηκε από το Δικαστήριο στη διαμόρφωση της απόφασης.
- Το γεγονός ότι καταχωρήθηκε εναντίον της αιτήτριας αίτηση πτώχευσης και πάλιν δεν δικαιολογεί την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού: - Με την αίτηση σκοπείται η πώληση ενός ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX ΑΡΚΟΛΕΙΒΑΔΟ το οποίο ανήκει αποκλειστικά στην αποβιώσασα με σκοπό να εξοφληθεί το εξ αποφάσεως χρέος της αιτήτριας και του γιου της, αφού στην αγωγή XXXXX/16 δεν έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον της αποβιώσασας. - Με την αίτηση επιδιώκεται η πώληση και του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX το οποίο είναι συνιδιόκτητο με την αποβιώσασα αίτημα που δεν δικαιολογείται εφόσον η αιτήτρια έχει και άλλη ακίνητη περιουσία πέραν από την κοινόκτητη με την αποβιώσασα τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό πράγμα που φαίνεται από το Πιστοποιητικό Φορολογικής Κατοικίας που η ίδια επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 στην αίτηση, σύμφωνα με το οποίο έχει εισοδήματα από ενοικίαση ακινήτων στην Κύπρο και στο εξωτερικό. - Όσον αφορά τα όσα αναφέρονται στις υποπαραγράφους (ζ) και (η) της παραγράφου 11 της Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι πέραν του ότι περιβάλλονται από άσχετες και αχρείαστες λεπτομέρειες δεν θεωρούνται στοιχεία ικανά για να δικαιολογήσουν την εκ νέου καταχώρηση της ίδιας επί της ουσίας αίτησης αφού αφορούν ενέργειες που έγιναν από προηγουμένως ή μπορούσαν να γίνουν και να προβληθούν στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησης. - Ο διορισμός οικονομικού συμβούλου και οι συμβουλές που παραχώρησε δεν μπορούν να θεωρηθούν ως καλοί λόγοι ή ως εξαιρετικές περιστάσεις για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι η αιτήτρια έχει συμπεριλάβει ισχυρισμούς που δεν ευσταθούν, όπως ότι η αποβιώσασα οφείλει €1,150,000, τη στιγμή που δεν εκδόθηκε απόφαση εναντίον της αποβιώσασας και ότι το Δάνειο που αφορούσε η αγωγή με αριθμό XXXXX/16 το είχε συνάψει η αποβιώσασα. Η πραγματικότητα είναι ότι πρωτοφειλέτης ήταν η εταιρεία Καλοδίκης Παρκινγκ Λτδ, στην οποία η αιτήτρια ήταν μια από τους διευθυντές και μετόχους. Επίσης αναφέρει ότι αιτήτρια δεν στηρίζει την αίτηση της στην ορθή νομική βάση αφού δεν συμπεριλαμβάνει το άρθρο 13 του Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου Κεφ. 189 που αναφέρεται και διέπει την έκδοση για πρώτη φορά των παραχωρητηρίων εγγράφων διαχείρισης Επιπλέον αναφέρει ότι η αίτηση δεν μπορεί να προωθηθεί καθ' ότι έχει καταχωρηθεί πρόωρα, ήτοι προτού εκδοθεί απόφαση στην αγωγή με αρ. XXXXX/16, εναντίον της αποβιώσασας για το χρέος που επιδιώκει να εξοφλήσει η αιτήτρια μέσω της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω αναφέρει ότι η παρούσα είναι πρόωρη εφόσον οι διαφορές των δύο κληρονόμων που εμποδίζουν την έναρξη κανονικής διαχείρισης για την περιουσία της αποβιώσασας εκκρεμούν ακόμη προς εκδίκαση ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου. Ως επεξηγεί ο λόγος για τον οποίο δεν έχει ανοιχθεί κανονική διαχείριση είναι διότι η αιτήτρια θεωρεί ότι ο Lattimer δεν είναι νόμιμος σύζυγος της αποβιώσασας και κατ' επέκταση κληρονόμος της και ο Lattimer από την άλλη έχει λάβει συμβουλή ότι εάν συναινέσει στο αίτημα της αιτήτριας για περιορισμένη διαχείριση είναι ωσάν να παραδέχεται εμμέσως αυτά που επικαλείται η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της για τον γάμο του με την αποβιώσασα. Επίσης αναφέρεται και στα πραγματικά γεγονότα τα οποία ως η θέση της αιτήτρια έχει διαστρεβλώσει. Υποστηρίζει ότι ο γάμος του Lattimer με την αιτήτρια είναι καθ' όλα νόμιμος και έλαβε χώρα υπό τις περιστάσεις που επεξηγούνται στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση, ενώ επίσης επεξηγείται και η προσπάθεια που έγινε για διορισμό δύο συνδιαχειριστών διαδικασία που δεν ολοκληρώθηκε, επειδή η αιτήτρια υπαναχώρησε. Ακολούθως η αιτήτρια καταχώρησε την αίτηση 320/20 του Ε. Δ. Λάρνακος και στο Αγγλικό Δικαστήριο ανακοπή (Caveat) στην έναρξη διαχείρισης της περιουσίας της αποβιώσασας στην Αγγλία απειλώντας ότι θα προχωρήσει με αγωγή για ακύρωση του γάμου του Lattimer με την αποβιώσασα, τον οποίο όπως σημειώνει η ομνύουσα, η ίδια η αιτήτρια ενέκρινε δια της παρουσίας της ως μάρτυρας και ο οποίος είχε τελεστεί δύο χρόνια πριν. Μετά την εκδίκαση και απόρριψη της αίτησης 320/20 υποβλήθηκε από την πλευρά της αιτήτριας πρόταση για συνδιαχείριση περιορισμένου σκοπού, εισήγηση την οποία ο Lattimer απέρριψε για τον λόγο που αναφέρθηκε πιο πάνω και στη βάση νομικής συμβουλής που έλαβε. Ακολούθως η αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά να παραχωρηθούν περιορισμένα έγγραφα διαχείρισης στον δικηγόρο της κ. Κλεάνθους ο οποίος εκπροσωπεί την αιτήτρια τα τελευταία χρόνια. Επίσης αναφέρει ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αφού δεν προβάλλεται οποιαδήποτε ειδική περίσταση ή εξαιρετική περίσταση ή οποιοσδήποτε καλός λόγος για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, οι δε ισχυρισμοί της αιτήτριας είναι αόριστοι ανυπόστατοι και άσχετοι με το αντικείμενο της παρούσας αίτησης. -Συγκεκριμένα καταρρίπτει ως ψευδείς τους ισχυρισμούς της αιτήτριας περί του ότι η αποβιώσασα είχε ως κατοικία της (domicile) την Κύπρο και παραπέμπει στα Τεκμήρια 1-
- -Θεωρεί άσχετους τους ισχυρισμούς που αφορούν το θέμα της εγκυρότητας του γάμου, αφού τούτο δεν είναι επίδικο στην υπό κρίση διαδικασία και εν πάση περιπτώσει καταρρίπτει ως ψευδείς τους ισχυρισμούς της με αναφορά σε δικά της email που την διαψεύδουν, ενώ επίσης αναφέρει ότι πολλοί εκ των ισχυρισμών της είναι απλές προσωπικές της εικασίες. Επίσης η ομνύουσα αναφέρει ότι δεν προκύπτει από τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ότι σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ο προτεινόμενος διαχειριστής θα ενεργήσει με τρόπο που να είναι είτε προς το συμφέρον των δικαιωμάτων του Lattimer ή ότι θα ενεργήσει σύμφωνα με τις υπάρχουσες νομοθετικές διατάξεις ή δεν θα ακολουθήσει τις οδηγίες της πελάτιδας του ήτοι της αιτήτριας σε περίπτωση που αυτές θα είναι εις βάρος της περιουσίας της αποβιώσασας ή του Lattimer ο οποίος είναι ο νόμιμος σύζυγος της αποβιώσασας. Προς υποστήριξη της θέσης αυτής προβάλλει τις διαστρεβλώσεις των γεγονότων στις οποίες προβαίνει η αιτήτρια καθώς και την απόκρυψη του ότι είναι ιδιοκτήτρια άλλης περιουσίας στην Κύπρο και στο εξωτερικό που θα μπορούσε να πωλήσει για να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Ως προς τη θέση της αιτήτριας ότι οι τράπεζες μπορούν με βάση τις διαδικασίες που προβλέπονται στο Ν. 9/65να πωλήσει ενυπόθηκα ακίνητα σε πλειστηριασμό σε χαμηλές τιμές ή ακόμα και να τα αποκτήσει η ίδια, αναφέρει ότι δεν αποτελούν ειδικές περιστάσεις ή λόγους που δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης. Και τούτο διότι οι τράπεζες για να μπορούν να προχωρήσουν με τον πλειστηριασμό ενυπόθηκων ακινήτων πρέπει πρώτα να αποσταλούν οι προβλεπόμενες εκ του νόμου ειδοποιήσεις στους οφειλέτες και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο και τέτοιες ειδοποιήσεις δεν έχουν αποσταλεί καθ' όσον αφορά την αποβιώσασα, εφόσον δεν έχει διοριστεί διαχεριστής ακόμα, αλλά ούτε και στον Lattimer που αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Επίσης υποστηρίζει ότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού επιδιώκει μέσω αυτής της διαδικασίας να διευθετήσει ουσιαστικά ένα δικό της εξ αποφάσεως χρέος που αφορά την ίδια και τον υιό της, μέσω της πώλησης του ακινήτου 0/10663 το οποίο κατά δική της ομολογία ανήκει αποκλειστικά στην αποβιώσασα. Επομένως και στη βάση των πιο πάνω καταλήγει ότι δεν εξασφαλίζονται ούτε προστατεύονται τα δικαιώματα του Lattimer που είναι ο νόμιμος σύζυγος της αποβιώσασας και ότι εν γένει δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση του αιτήματος της αιτήτριας, εξ ου και ζητεί την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της. Η Διαδικασία Η διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οιοσδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους μέσω των αγορεύσεων τους επικαλούμενοι και σχετική νομολογία. Τα όσα οι δύο πλευρές υποστήριξαν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα παραθέσω με λεπτομέρεια στο στάδιο αυτό. Αναφορά θα γίνει πιο κάτω και στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Νομική Πτυχή Το άρθρο 19 του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου Κεφ.189, προβλέπει ότι τα παραχωρητήρια διαχείρισης δυνατόν να είναι περιορισμένα σε διάρκεια ή για ειδικό σκοπό, αλλά και ότι τηρουμένης της Κυπριακής νομοθεσίας ακολουθείται η Πρακτική Διαχειρίσεων της Αγγλίας. Περαιτέρω και σύμφωνα με τον κ.28 των Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Κανονισμών του 1955, πριν την έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου ο αρμόδιος πρωτοκολλητής οφείλει να εξασφαλίσει τις σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση περίπτωση με την ένσταση προβάλλεται η θέση ότι η αιτήτρια κωλύεται να προωθεί την παρούσα αίτηση λόγω δεδικασμένου και συγκεκριμένα λόγω της απόφασης στην αίτηση 320/20 του Ε. Δ. Λάρνακος, ζήτημα το οποίο χρήζει εξέτασης πρώτα, εφόσον εάν η εν λόγω είναι βάσιμη προδιαγράφει και την πορεία της αίτησης. Ο κανόνας του δεδικασμένου επεξηγήθηκε με ευκρίνεια στην υπόθεση Αντριανή Χαραλάμπους v. Μαρίας Χαραλάμπους
(200)1 ΑΑΔ 1298 όπου λέχθηκε με αναφορά στο Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 15, παρ. 336, ότι αποκλεισμός από δεδικασμένο ή από ημιδεδικασμένο εγείρεται όταν ένα επίδικο γεγονός έχει αποφασιστεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων από Δικαστήριο που είχε αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος, και το ίδιο γεγονός επανεμφανίζεται άμεσα σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων. Όσον αφορά την ανάγκη εφαρμογής της εν λόγω αρχής, στην πιο πάνω υπόθεση (Χαραλάμπους) υιοθετήθηκαν τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση K.S.R. Commercio S.A. κ.ά. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 309,: "Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματά του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση ή υπεράσπιση του δε δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ότι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα." Από την νομολογία προκύπτει ότι ο Κανόνας βασίζεται σε δύο αρχές: (
- i)Ότι η τελεσίδικη εκδίκαση μιας διαφοράς είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος (Interest rei publicae ut sit finis litium) και (
- ii)Κανένας δεν πρέπει να ενοχλείται δύο φορές για το ίδιο θέμα (Nemo debet bis vexavi pro eadem causa). Η εφαρμογή του κωλύματος λόγω δεδικασμένου προϋποθέτει την ύπαρξη τεσσάρων βασικών στοιχείων: Ι. Η απόφαση να είναι τελεσίδικη. ΙΙ. Ταύτιση διαδίκων. ΙΙΙ. Ταύτιση της ιδιότητας των διαδίκων. IV. Ταύτιση των επιδίκων θεμάτων. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η Αγγλική απόφαση Henderson v. Henderson [1843-1860] All E.R. (Rep.) 378 Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «. where a given matter becomes the subject of litigation in, and of adjudication by, a court of competent jurisdiction, the court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not (except) under special circumstances) permit the same parties to open the same subject of litigation in respect of matter which might have been brought forward as part of the subject in contest, but which was not brought forward, only because they have from negligence, inadvertence or even accident, omitted part of their case. The plea of res judicata applies, except in special cases, not only to points upon which the court was actually required by the parties to form an opinion and pronounce a judgment, but to every point which properly belonged to the subject of litigation, and which the parties exercising reasonable diligence, might have brought forward at the time». Με βάση λοιπόν τα όσα αποφασίστηκαν στην ως άνω υπόθεση προκύπτει ότι δημιουργείται δεδικασμένο όχι μόνο σε σχέση με όσες αξιώσεις περιλήφθηκαν στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε σχέση με εκείνες που μπορούσαν, αν ασκείτο εύλογη επιμέλεια να προβληθούν, αλλά δεν προβλήθηκαν. Η υπόθεση Henderson (ανωτερω) υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της Χαραλάμπους (ανωτέρω) όπου αναλύθηκε με γλαφυρότητα ο τρόπος εφαρμογής της αρχής και εν γένει το εύρος της. Παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «Για να αποφευχθεί η καταχώρηση πολλών αγωγών, ο κανόνας του δεδικασμένου έχει επεκταθεί για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει κατόπι λογικής έρευνας στα δικόγραφα, εκτός από εκείνες πάνω στις οποίες βασίζει την αγωγή του. Και τούτο για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που θα μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν ένας διάδικος παραλείψει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα θέμα, το οποίο θα μπορούσε να περιληφθεί στην αρχική διαδικασία, δεν θα του επιτραπεί να το εγείρει σε μια νέα αγωγή που καταχωρίζεται μετά την εκδίκαση της πρώτης. Στην υπόθεση L.E. Walwin and Partners Ltd. v. West Sussex County Council [1975] 3 All E.R. 604, η ενάγουσα εταιρεία διεκδικούσε το δικαίωμα να ελέγχει την τροχαία κίνηση σε ένα δρόμο που οδηγούσε σε μια οικιστική περιοχή της εταιρείας. Πριν από μερικά χρόνια, όταν η νομική θέση του δρόμου εξεταζόταν από ένα άλλο Δικαστήριο μεταξύ των προκατόχων του τίτλου της ενάγουσας εταιρείας και των εναγομένων, το θέμα του ελέγχου της τροχαίας κίνησης δεν ηγέρθη, αν και μπορούσε να προβληθεί και να εξεταστεί. Το Δικαστήριο βρήκε ότι η παράλειψη των προκατόχων της ενάγουσας εταιρείας να προβάλουν την απαίτηση στην προηγούμενη αγωγή συνιστούσε δεδικασμένο θέμα και απέρριψε την αγωγή. Το ερώτημα κατά πόσο ένας διάδικος μπορεί να αποφύγει την εφαρμογή του κανόνα όταν επικαλείται στη δεύτερη διαδικασία θέματα που δεν είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία, εξετάστηκε στην υπόθεση Theori and Others v. Djoni and Others [1984] 1 C.L.R. 296, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την αγγλική απόφαση Henderson v. Henderson [1843-1860] All E.R. (Rep.) 378 (βλ. επίσης Vernaeke v. Smith [1982] 2 All E.R. 144), αποφάνθηκε ότι ο κανόνας δεν εφαρμόζεται μόνο σε θέματα που είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε κάθε θέμα που ήταν στενά συνυφασμένο με την πρώτη διαδικασία και το οποίο οι διάδικοι με λογική προσοχή θα μπορούσαν να είχαν εγείρει. Η ίδια γραμμή ακολουθήθηκε στην υπόθεση Κλεόπα ν. Αντωνίου
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 58, στην οποία η εφεσείουσα αρχικά καταχώρισε αγωγή για αποζημιώσεις για τις ζημιές που είχε υποστεί το όχημα της σε τροχαίο ατύχημα. Μετά την έκδοση απόφασης για £1.900, καταχώρισε νέα αγωγή εναντίον του ίδιου εφεσίβλητου ζητώντας αποζημιώσεις για τα τραύματα που είχε υποστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στις αποφάσεις Arnold v. Natwest Bank Plc [1991] 2 AC 93 και στην Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, αποφάνθηκε ότι η έγερση της νέας αγωγής που είχε τους ίδιους διαδίκους και ταυτόσημη βάση αγωγής με την προηγούμενη, προσέκρουε στον κανόνα του δεδικασμένου.» (βλ. επίσης και Παπαμιχαήλ v. Παμπόρης Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ
(2009)1Α ΑΑΔ 563 και Genzyme Corporation v. Kayat Trading Ltd
(2010)1A ΑΑΔ 639) Σημειώνεται δε περαιτέρω ότι το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα δεδικασμένου δύναται να μελετήσει την απόφαση που εκδόθηκε νωρίτερα για να διαπιστώσει ποια νομικά και πραγματικά θέματα είχαν εξετασθεί στη προηγούμενη διαδικασία (Βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση τόμος 15, ανωτέρω, παράγραφο 357) . Ο κανόνας του δεδικασμένου εφαρμόζεται σε σχέση με όλα τα Δικαστήρια, το γεγονός δε ότι η προηγούμενη διαδικασία διεξήχθη ενώπιον άλλου Δικαστηρίου ακόμη και δικαστηρίου που ασκεί διαφορετική δικαιοδοσία, ουδόλως επηρεάζει την εφαρμογή του κανόνα[1]. Στην προκειμένη περίπτωση η επίκληση δεδικασμένου γίνεται σε σχέση με την απόφαση στην Αίτηση 320/2020 Ε. Δ. Λάρνακος. Η εν λόγω απόφαση τέθηκε ενώπιον μου και δεν αμφισβητείται ότι εκδόθηκε στις 4/5/2021 και κατέστη τελεσίδκη. Επομένως η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Ως προς τους διάδικους σημειώνω ότι η αίτηση είχε καταχωρηθεί στο Ε.Δ. Λάρνακος στη Δικαιοδοσία Επικύρωσης Διαθηκών και είχε τον ίδιο τίτλο με την παρούσα αίτηση και αιτήτρια την εδώ αιτήτρια XXXXX Καλοδίκη Καραμανώλη, αδελφή της αποβιώσασας, υπό την ιδιότητα της ως κληρονόμος της αδελφής της. Καθ' ου η αίτηση στην εν λόγω διαδικασία προκύπτει ότι ήταν και πάλι ο σύζυγος της αποβιώσασας κ. Lattimer, υπό την ιδιότητα του ως κληρονόμος της εν λόγω αποβιώσασας. Στη βάση των πιο πάνω προκύπτει ότι υπάρχει ταύτιση διαδίκων και των ιδιοτήτων τους. Ως προς την προϋπόθεση που αφορά την ταύτιση των επιδίκων θεμάτων σημειώνω ότι θέση της αιτήτριας ως προκύπτει και μέσα από την αγόρευση του συνηγόρου της είναι ότι τέτοια ταύτιση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει, καθ' ότι πρώτον η υποχρέωση των κληρονόμων να προχωρήσουν στη διαχείριση είναι διαρκής και διαφέρει από μια ενοχική αξίωση ή χρηματική απαίτηση, αφού πρόκειται για διαρκή δικαιώματα των οποίων προκύπτει από αναγκαστικού δικαίου πράξεις. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι η υπό κρίση αίτηση είναι διαφορετική με κύριο χαρακτηριστικό το ότι είναι διαφορετικός ο προτεινόμενος διαχειριστής, αλλά και το αιτούμενο διάταγμα το οποίο είναι ένα και συγκεκριμένο και αφορά την πώληση συγκεκριμένης ακίνητης ιδιοκτησίας με καθορισμένο τρόπο ώστε να περισωθεί η αξία τους και να εξοφληθεί το εξ αποφάσεως χρέος προς την εταιρεία Gordian Holdings Ltd. Αναφέρει δε πως το εύρημα του Δικαστηρίου στην απόφαση ημερ.4/5/2021 ήταν ότι το αιτούμενο διάταγμα αφορούσε και σε άλλα θέματα πράγμα που εδώ δεν συμβαίνει. Τέλος επικαλείται και το ότι στηρίζεται σε νέα γεγονότα και νέα στοιχεία ως η παράγραφος 11 της Ε/Δ που υποστηρίζει την αίτηση. Κατ' αρχάς για σκοπούς τάξης και σε σχέση με τη θέση ότι η υποχρέωση των κληρονόμων να προχωρήσουν στη διαχείριση είναι συνεχής και διαρκής, διευκρινίζεται ότι σίγουρα δεν μπορεί υπό το πέπλο αυτό να επιτρέπεται σε διάδικο/κληρονόμο να επανέρχεται στο Δικαστήριο ζητώντας την παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης επικαλούμενος λόγους που ήδη εξετάστηκαν σε προηγούμενη περίπτωση και απερρίφθησαν και τοιουτοτρόπως να παρακάμπτεται ο κανόνας του δεδικασμένου. Έχοντας αναφέρει τούτο βέβαια σημειώνω πως δεν αποκλείεται στην κατάλληλη περίπτωση μετά που μια αίτηση για παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης απορριφθεί, μια επόμενη, με διαφορετικό αντικείμενο να εγκριθεί εφόσον κριθεί ότι πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις. Ερχόμενη τώρα στην ουσία σημειώνω τα εξής. Από την απόφαση ημερ. 4/5/2021 προκύπτει ότι η εν λόγω αίτηση 320/2020 αφορούσε αίτηση της αιτήτριας με την οποία αξίωνε την έκδοση διατάγματος με το οποίο να της παραχωρούνται Περιορισμένα Έγγραφα Διαχείρισης (Limited Grant), ή διαχείρισης περιορισμένου ειδικού σκοπού με σκοπό την αποπληρωμή των χρεών της περιουσίας, τη διαίρεση συνιδιόκτητης και τέλος για να χειρίζεται τον καταθετικό λογαριασμό της αποβιωσάσης και να δικαιούται να πωλήσει μέρος της περιουσίας της πιο πάνω αποβιωσάσης αδελφής της. Σημειώνει βέβαια το Δικαστήριο στην απόφαση του ότι μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προκύπτει πρόθεση και για νομική εκπροσώπηση της αποβιώσασας σε εκκρεμούσες νομικές διαδικασίες και πώληση δύο κτημάτων προς εξόφληση χρεών της περιουσίας και ιδιαίτερα το μεγάλο χρέος προς την τράπεζα (βλ. σελ. 9 της απόφασης), χωρίς ωστόσο αυτό να ζητείται με το αιτητικό. Φαίνεται πάντως ξεκάθαρα μέσα και από τα όσα αναφέρονται στη σελίδα 10 της απόφασης, ότι ανάμεσα σε άλλα η αιτήτρια ζητούσε έγγραφα διαχείρισης για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους δυνάμει της απόφασης 27/8/2020 της οποίας η εκτέλεση ανεστάλη για 9 μήνες. Το Δικαστήριο φαίνεται ότι απέρριψε την αίτηση αφού έκρινε: «Η αιτήτρια με την υπό εξέταση αίτηση της αξιώνει την παραχώρηση Περιορισμένων Εγγράφων Διαχείρισης με σκοπό την αποπληρωμή των χρεών της περιουσίας, τη διαίρεση της συνιδιοκτήτης περιουσίας αλλά και να χειρίζεται τον καταθετικό λογαριασμό της αποβιώσασας και να δικαιούται να πωλήσει μέρος της περιουσίας της. Εξηγεί στην ένορκη δήλωση της ότι στις 27/8/20 εκδόθηκε Δικαστική απόφαση για το ποσό των €2.300.000 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου η οποία θα πρέπει να διευθετηθεί μέχρι τον Μάϊο του 2021, διαφορετικά η τράπεζα θα διεκδικήσει μεγαλύτερο ποσό αλλά και πολυόροφος στεγασμένος χώρος στάθμευσης θα απωλεσθεί. Από το αιτητικό και μόνο της αίτησης, το συμπέρασμα που αβίαστα εξάγεται είναι ότι το επιζητούμενο διάταγμα, δεν αφορά μόνο παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης συγκεκριμένου σκοπού ή και διάρκειας που είναι η λήψη οποιωνδήποτε μέτρων για να πωληθεί το ακίνητο ή και να περισωθεί και να πληρωθεί το εκ Δικαστικής αποφάσεως χρέος προς την τράπεζα. Η αιτήτρια αξιώνει όπως τα έγγραφα διαχείρισης παραχωρηθούν έτσι ώστε να μπορεί να γίνει αποπληρωμή χρεών, διαίρεση της συνιδιόκτητης περιουσίας, να χειρίζεται τον καταθετικό λογαριασμό της αποβιώσασας και να δικαιούται να πωλήσει μέρος της περιουσίας. Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση της προβαίνει σε αναφορά και σε συγκεκριμένες, τέσσερεις στο σύνολο, εκκρεμούσες νομικές διαδικασίες, που διάδικος είναι και η αποβιώσασα και που θα πρέπει νομικά να εκπροσωπηθούν από αντιπρόσωπο για να προστατευθούν τα συμφέροντα αυτά. Αναφέρει επίσης και δύο κτήματα που ανήκουν στην περιουσία της αποβιώσασας που θα πρέπει να πωληθούν για να πληρωθούν χρέη της περιουσίας και ιδιαίτερα το μεγάλο χρέος προς την τράπεζα. Το πλαίσιο συνεπώς και η έκταση της αξιούμενης παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης εκφεύγει του ειδικού σκοπού για τον οποίο χορηγούνται. Η αιτήτρια δεν θα διαχειριστεί μόνο το θέμα του εξ αποφάσεως χρέους για προστασία της περιουσίας που κινδυνεύει να απωλεσθεί σε εξευτελιστικές τιμές, ως η ίδια ισχυρίζεται, αλλά την περιουσία της αποβιωσάσης στο σύνολο της, έχοντας μάλιστα και πρόσβαση σε καταθετικό λογαριασμό της τελευταίας τον οποίο ζητά να χειρίζεται. Θα προβεί σε διαίρεση της συνιδιόκτητης περιουσίας αλλά και να πωλήσει περιουσία της αποβιώσασας πέραν αυτής που αφορά η Δικαστική απόφαση. Επιπλέον θα εκπροσωπήσει και την περιουσία σε εκκρεμούσες Δικαστικές διαδικασίες, για τις οποίες στο αιτητικό για την αξιούμενη θεραπεία δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά, ότι δηλαδή τα έγγραφα διαχείρισης θα αφορούν και τις εν λόγω διαδικασίες. Λόγος γι'αυτές γίνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Να επισημανθεί εδώ ότι δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε θέση ότι υπάρχει η ανάγκη καταχώρισης ένδικου μέσου εκ μέρους της περιουσίας για προστασία της. Υπάρχει η αναφορά για το εξ αποφάσεως χρέος στην Τράπεζα Κύπρου και για ύπαρξη αναστολής εκτέλεσης της απόφασης από την ημερομηνία της έκδοσης της, ήτοι 27/8/20 και για εννέα μήνες. Παρά το γεγονός ότι στην αγόρευση της η αιτήτρια προβαίνει σε αναφορές περί έναρξης της διαδικασίας εκποίησης των δύο ενυπόθηκων ακινήτων με ειδοποιήσεις που προβλέπονται στο Νόμο 9/65 που «προφανώς» προηγήθηκαν, εν τούτοις στην ένορκη δήλωση της και πέραν της τοποθέτησης της για νομοθεσίες που προβλέπουν συνοπτικές διαδικασίες πώλησης ενυπόθηκων περιουσιών, ουδέν στοιχείο έχει τεθεί ότι τέτοια διαδικασία έχει αρχίσει. Υπάρχει όμως κάτι που χρήζει της προσοχής του Δικαστηρίου, ως προκύπτει από το τεκμήριο 7 της αίτησης. Η αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση συμπεριλάμβανε ως εναγόμενη και την αποβιώσασα που κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης είχε ήδη αποβιώσει. Παρά ταύτα ουδέν μέτρο λήφθηκε τότε για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης για εκπροσώπηση της περιουσίας της και παρά το ότι δεν εκδόθηκε απόφαση εναντίον της, εκδόθηκε απόφαση για τους υπόλοιπους εναγομένους. Είναι γι'αυτή την απόφαση που ανάμεσα σε άλλα, η αιτήτρια ζητά έγγραφα διαχείρισης, απόφαση που δεν στρέφεται προσωπικά εναντίον της αποβιώσασας. .» Στην προκειμένη περίπτωση θέση της αιτήτριας είναι ότι έχει πλέον συγκεκριμενοποιήσει το λόγο της παραχώρησης που σύμφωνα με το αιτητικό της αίτησης αφορά «την αποπληρωμή του χρέους της περιουσίας που οφείλεται στην εταιρεία Gordian Holdings Ltd δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερ. 28/8/2020 στην αγωγή 1992/16» με τους τρόπους που αναφέρονται στο αιτητικό της παρούσας αίτησης. Όμως ως ήδη λέχθηκε και προκύπτει από την απόφαση 4/5/2021 (βλ. σελ. 10), η παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων με σκοπό την αποπληρωμή του πιο πάνω χρέους ήταν ένας από τους λόγους οι οποίοι προβλήθηκαν και στην προηγούμενη διαδικασία και θα μπορούσε να αποδοθεί από το Δικαστήριο αν έκρινε ότι δικαιολογείτο η περιορισμένη έκδοση του διατάγματος με αναφορά στο εν λόγω εξ αποφάσεως χρέος, στη βάση των ενώπιον του δεδομένων. Όμως το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση στο σύνολο της σημειώνοντας ειδικά σε σχέση με την αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε απόφαση στις 27/8/2020 τα εξής: "Η αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση συμπεριλάμβανε ως εναγόμενη και την αποβιώσασα που κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης είχε ήδη αποβιώσει. Παρά ταύτα ουδέν μέτρο λήφθηκε τότε για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης για εκπροσώπηση της περιουσίας της και παρά το ότι δεν εκδόθηκε απόφαση εναντίον της, εκδόθηκε απόφαση για τους υπόλοιπους εναγομένους. Είναι γι' αυτή την απόφαση που ανάμεσα σε άλλα, η αιτήτρια ζητά έγγραφα διαχείρισης, απόφαση που δεν στρέφεται προσωπικά εναντίον της αποβιώσασας." (η έμφαση είναι δική μου) Υπό το φως των ανωτέρω, και σε συνάρτηση με τα αιτητικά της υπό κρίση αίτησης ως αυτά παρατίθενται ανωτέρω θεωρώ ότι και η τέταρτη προϋπόθεση πληρούται. Και τούτο διότι προκύπτει πως υπάρχει ταύτιση των επιδίκων θεμάτων που απασχόλησαν και στις δύο περιπτώσεις, δεδομένου του ότι η παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων /διαχείρισης με σκοπό την αποπληρωμή του χρέους της περιουσίας που οφείλεται στην εταιρεία Gordian Holdings Ltd δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 28.8.20 στην αγωγή 1992/16, ήταν εκ των λόγων που προβλήθηκαν και στην αίτηση 320/20 η οποία απερρίφθη με βάση το σκεπτικό που παρέθεσα ανωτέρω. Τούτου δεδομένου δεν δικαιολογείται η εκ νέου επαναφορά του θέματος με πρόφαση την ύπαρξη νέων γεγονότων και δη την έκθεση του οικονομικού συμβούλου (βλ. Τεκμήριο 39), την οποία η αιτήτρια όφειλε να είχε εξασφαλίσει και θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου εξ αρχής εάν πρόθεση της ήταν να στηριχθεί σε τέτοια μαρτυρία. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 3η έκδοση τόμος 15, σελίδα 187, παράγραφος 361, όπου αναφέρονται τα εξής: "361. Fresh Evidence. The mere discovery of fresh evidence (as distinguished from the development of fresh circumstances) on matters which have been open for controversy in the earlier proceedings is no answer to a defense of res judicata. Where this is applicable, the original cause of action is gone and can only be restored by getting rid of the res judicata; and this must be done by an action or application which can only succeed on the same grounds as the former "bill of review" in the Court of Chancery namely, the discovery of fresh evidence which entirely changes the aspect of the case, and was not and could not by reasonable diligence have been obtained before. ." Χρήσιμη παραπομπή μπορεί επίσης να γίνει και στην Genzyme (ανωτέρω). Εκεί αποφασίστηκε ότι ουσιαστικός σκοπός της αίτησης των εφεσειόντων ήταν η προδικαστική εκδίκαση του θέματος της καταλληλότητας του επιλεγέντος δικαιοδοτικού πλαισίου, θέμα το οποίο όμως είχε προβληθεί και αποφασιστεί εντός της απόφασης στην υπόθεση Genzyme Corporations v. Kayat Trading Ltd
(2005)1(A) Α.Α.Δ. 757 η οποία εκδόθηκε στις 31.3.2004 μεταξύ των ιδίων διαδίκων. Τούτου δεδομένου λέχθηκε πως το γεγονός ότι οι εφεσείοντες ενδεχομένως να επικαλούντο περαιτέρω γεγονότα, δεν διαφοροποιούσε την ουσία του θέματος που συνίστατο στο ότι το ζήτημα του forum conveniens είχε εγερθεί ειδικώς και εκδικάστηκε. Η δε απόπειρα των εφεσειόντων να εμφανίσουν το θέμα ως διαφορετικό, δηλαδή, πλέον ως νομικό σημείο που καλύπτεται από τη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν μπορούσε να τους βοηθήσει αφού επρόκειτο για το ίδιο θέμα και δεν ήταν δικαιολογημένο να εμφανιστεί ως νομικό σημείο. Όμως και τα λοιπά ζητήματα που προβάλλει η πλευρά της αιτήτριας ως νέα γεγονότα ουδόλως είναι τέτοια και εξηγώ. Ως προς το ότι έληξε η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης 1992/16 για αποπληρωμή του χρέους 2,3 εκατομμυρίων πλέον τόκους, σημειώνω ότι δεν θεωρώ ότι συνιστά νέο γεγονός, αφού το ζήτημα του ότι υπήρχε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης 27.8.20 (που ως ανωτέρω αναφέρθηκε δεν αφορά την αποβιώσασα) για περίοδο 9 μηνών, ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης 320/20, αφού ως φαίνεται το είχε θέσει υπόψη του Δικαστηρίου η ίδια η αιτήτρια (βλ. σελ. 2 της απόφασης). Το ότι προτείνεται άλλος διαχειριστής (XXXXX Κλεάνθους) ο οποίος, ως η θέση της αιτήτριας, δεν έχει προσωπικό συμφέρον στη διαδικασία και διαθέτει μακράν πείρα και είναι εγνωσμένου κύρους, ούτε και αυτό αποτελεί νέο δεδομένο εφόσον και αυτό θα μπορούσε να είχε τεθεί διαζευκτικά στα πλαίσια της προηγούμενης διαδικασίας εάν κρίνετο σκόπιμο. Εν πάση περιπτώσει, με δεδομένο ότι το εν λόγω πρόσωπο είναι στενά συνδεδεμένο με την αιτήτρια εφόσον είναι εκ των δικηγόρων της ως μαρτυρείται και από το ίδιο το σώμα της αίτησης αλλά και ως επισημαίνεται στην Ε.Δ που συνοδεύει την ένσταση, παραμένει τουλάχιστον αμφίβολο αν το εν λόγω πρόσωπο παρουσιάζει τα στοιχεία ανεξαρτησίας και αντικειμενικότητας που θα επέτρεπαν το διορισμό του, ιδιαίτερα δεδομένου του ότι το πρόσωπο αυτό θα έχει τις ως άνω σημαντικές εξουσίες και επιλογές σε σχέση με σημαντικής αξίας περιουσία της αποβιώσασας. Ως προς το ότι οι δικηγόροι της αιτήτριας στην Αγγλία έχουν ξεκινήσει διαδικασία καταχώρησης αγωγής για ακύρωση του γάμου της αδελφής της με τον Latimer από τις 19/6/2021, σημειώνω και πάλιν ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης 320/20 είχε υπόψη του την ύπαρξη Caveat (βλ. σελ. 5 της απόφασης) που προηγήθηκε. Εν πάση περιπτώσει η καταχώρηση της εν λόγω αγωγής που τώρα επικαλείται η αιτήτρια, δεν μεταβάλλει το γεγονός που καταγράφει το Δικαστήριο ως μέρος της απόφασης του ότι δηλαδή δεν υπήρχε τότε ούτε και υπάρχει τώρα ενώπιον του Δικαστηρίου απόφαση με την οποία ο γάμος να ακυρώνεται. Το γεγονός ότι η καταχώρηση της αγωγής δεν επιτρέπει πλέον την προώθηση κανονικής διαχείρισης, δεν σημαίνει βεβαίως ότι θα πρέπει να εγκριθεί η υπό κρίση αίτηση, αν τούτο δεν δικαιολογείται. Ως προς το ότι η Gordian Holdings Ltd καταχώρησε στις 27/5/2021 (δηλαδή άμα τη λήξη της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή XXXXX/16) αίτηση πτώχευσης εναντίον της αιτήτριας στην Κύπρο και δεν είναι δυνατόν η τελευταία να αποπληρώσει το χρέος σε σχέση με το οποίο ηγέρθη η πτώχευση και το οποίο αφορά δάνειο το οποίο είχε συνάψει από κοινού με την αδελφή της και πάλι δεν δύναται να θεωρηθεί ότι αποτελεί νέο σχετικό γεγονός ιδιαίτερα υπό το φως του ότι η απόφαση στην οποία αναφέρεται η αιτήτρια δεν αφορά την αποβιώσασα, και εν πάση περιπτώσει ως προκύπτει από την Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση, πρωτοφειλέτιδα στην αγωγή εκείνη ήταν εταιρεία και όχι η αποβιώσασα, θέση η οποία δεν αντικρούστηκε μέσω αντεξέτασης ή μέσω υποβολής συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ούτε και το γεγονός ότι απέβησαν άκαρπες οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν ως η θέση της αιτήτριας «επί 3 μήνες» για επίτευξη συμφωνίας για διαχείριση περιορισμένου σκοπού με τον Latimer, αποτελεί νέο γεγονός που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την καταχώρηση νέας αίτησης. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με την πρόταση συνδιαχείρισης που απηύθυνε στην Gordian Holdings Ltd και η οποία απερρίφθη. Τα πιο πάνω προδιαγράφουν και την κατάληξη της αίτησης η οποία θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται λόγω δεδικασμένου που προκύπτει λόγω της απόφασης στην αίτηση 320/20 Ε.Δ. Λάρνακος. Ανεξαρτήτως όμως αυτού ακόμα και αν ήθελε κριθεί ως εσφαλμένη η πιο πάνω κρίση μου σημειώνω ότι ούτως ή άλλως δεν θα ενέκρινα την αίτηση για τους λόγους που επεξηγούνται κατωτέρω. Κατ' αρχάς στην προκειμένη περίπτωση δεν διακρίνω να έχει ενώπιον μου καταδειχθεί κάποιος ειδικός και σοβαρός λόγος ή ειδική περίσταση που να δικαιολογεί την έγκριση της αίτησης, ούτε μια τέτοια εξέλιξη θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του έτερου κληρονόμου, το δε πρόσωπο που προτείνεται παραμένει αμφίβολο εάν μπορεί να θεωρηθεί ότι συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία ανεξαρτησίας που πρέπει να υπάρχουν για να δικαιολογείται η παραχώρηση προς αυτόν των περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης που ζητούνται. Και εξηγώ. Η αιτήτρια επιθυμεί την έκδοση του διατάγματος με σκοπό το πρόσωπο προς το οποίο θα παραχωρηθούν τα έγγραφα να έχει και πάλιν ευρεία ευχέρεια ως προς τον τρόπο ενέργειας, αφού θα έχει την ευχέρεια είτε να πωλήσει ακίνητη περιουσία, ή και να την υποθηκεύσει, ή και να αποταθεί για την διαίρεση της. Το γεγονός ότι τώρα τα ζητά σε διαζευκτική βάση (δηλαδή το Α και Β, αν δεν είναι εφικτό τότε το Γ και αν ούτε αυτό είναι εφικτό το Δ), δεν μεταβάλλει την ουσία του πράγματος που είναι αφενός ότι το εξ αποφάσεως χρέος που επιθυμεί να εξοφλήσει δεν αφορά την αποβιώσασα και αφετέρου και πιο σημαντικά ότι το πρόσωπο προς το οποίο θα παραχωρηθούν τα έγγραφα θα έχει ευρείες εξουσίες σε σχέση με δύο ακίνητα σημαντικής αξίας, κάτι το οποίο και πάλι εκφεύγει του ειδικού πλαισίου της υπό αναφορά διαδικασίας και του περιορισμένου χρόνου διάρκειας που πρέπει να έχει το διάταγμα, ως αυτά επεξηγήθηκαν και στην απόφαση στην υπόθεση 320/
- Ως δε προκύπτει από το αιτητικό υπό στοιχείο Α της αίτησης ζητείται να πωληθεί περιουσία που ανήκει αποκλειστικά στην ίδια την αποβιώσασα για να εξοφλήσει εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 1992/16, χωρίς όμως να έχει εκδοθεί εναντίον της αποβιώσασας καμία απόφαση. Μόνο εναντίον της αιτήτριας και του υιού της εκδόθηκε απόφαση και είναι εναντίον αυτών που επιχειρείται η εκτέλεση της, με όλες τις συνέπειες και την πίεση που εξασκείται στην ίδια και τον υιό της. Σημειώνεται δε περαιτέρω ότι η περιουσία της οποίας σκοπείται η πώληση διά της παραγράφου Α της αίτησης και η οποία ανήκει αποκλειστικά στην αποβιώσασα δεν φαίνεται να είναι καν υποθηκευμένη για το χρέος στο οποίο αφορά η αγωγή 1992/
- Επίσης ζητεί όπως πωληθεί και δεύτερο ακίνητο στο οποίο είναι συνιδιοκτήτριες (η αιτήτρια και η αποβιώσασα) έτσι ώστε να μπορεί η ίδια η αιτήτρια να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που θα πάρει από το δικό της μερίδιο για να εξοφλήσει το υπόλοιπο του εν λόγω εξ αποφάσεως χρέους (που δεν αφορά την αποβιώσασα), χωρίς να εξηγεί γιατί δεν μπορεί να ικανοποιήσει άλλως πως το χρέος, αφού ως προκύπτει και από την Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση η αιτήτρια φαίνεται να είναι ιδιοκτήτρια και άλλης περιουσίας. Τα όσα πιο πάνω αναφέρονται ισχύουν και απαντούν και στα λοιπά αιτήματα της αιττήτριας. Ιδιαίτερα με το αιτητικό Γ η αιτήτρια αιτείται όπως επιτραπεί στον διαχειριστή να υποθηκεύσει το συνιδιόκτητο ακίνητο με σκοπό η αιτήτρια να λάβει δάνειο από άλλο πιστωτικό ίδρυμα, για να διασφαλίσει χρήματα προς αποπληρωμή ολόκληρου του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους που προέκυψε από την αγωγή 1992/16 το οποίο εξ αποφάσεως χρέος τονίζω όπως άλλωστε τόνισε και το Δικαστήριο στην απόφαση του ημερ. 4/5/2021 αφορά αποκλειστικά την αιτήτρια και τον υιό της. Ακολούθως το εν λόγω ακίνητο θα πωληθεί για να πληρωθεί το «δάνειο γέφυρα» και το 50% να πιστωθεί σε escrow account για να διανεμηθεί μεταγενέστερα με το σύνολο της περιουσίας της αποβιωσάσης κατά τη γενική διαχείριση. Και όλα τα πιο πάνω χωρίς το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό να έχει συνολική εικόνα της περιουσίας και των τυχόν χρεών της αποβιώσασας για να μπορεί να κρίνει και να αξιολογήσει κατά πόσον οι ενέργειες στις οποίες επιθυμεί η αιτήτρια να προβεί, απλώς εξυπηρετούν τα δικά της συμφέροντα ή εάν είναι προς όφελος του συνόλου της περιουσίας της αποβιώσασας δεδομένης και της ύπαρξης ακόμα ενός κληρονόμου και δη του συζύγου της αποβιωσάσης, ο οποίος στην απουσία απόφασης που να ακυρώνει το γάμο εξακολουθεί να είναι ο νόμιμος σύζυγος και κληρονόμος της και επιβάλλεται το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα και συμφέροντα του εν λόγω προσώπου. Το άρθρο 17 του Κεφ. 189 προβλέπει συγκεκριμένα ότι κατά τη χορήγηση διαχείρισης το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα κάθε προσώπου που έχει συμφέρον στην κληρονομιά του αποθανόντος ή στο προϊόν της πώλησης αυτής, ενώ διαχείριση με βάση το άρθρο 2 του Νόμου περιλαμβάνει «κάθε έγγραφο διαχείρισης της κληρονομιάς αποθανόντος προσώπου, είτε με συνημμένη διαθήκη είτε χωρίς αυτή, και είτε χορηγήθηκε για γενικούς, ειδικούς ή περιορισμένους σκοπούς». Αναφέρεται βέβαια από την αιτήτρια πως το δάνειο στο οποίο αφορά η εν λόγω αγωγή το σύναψε η αποβιώσασα με τον Φαίδωνα Καραμανώλη και πως η ίδια η αιτήτρια είναι εγγυήτρια, σε μια προσπάθεια να καταδείξει προφανώς ότι το δάνειο ήταν προς όφελος της αποβιώσασας και να δικαιολογήσει ίσως την ανάγκη για εξόφληση του με τον τρόπο που αιτείται. Σημειώνεται όμως πως η θέση αυτή, ότι δηλαδή η αποβιώσασα ήταν πρωτοφειλέτιδα στο δάνειο, αμφισβητείται από τον καθ' ου η αίτηση όπου στην σελ. 16 της Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση προβάλλεται η θέση ότι πρωτοφειλέτιδα ήταν η εταιρεία Καλοδίκης Παρκινγκ Λτδ, στην οποία η αποβιώσασα ήταν μία από τους διευθυντές και μετόχους, θέση η οποία δεν αντικρούστηκε ούτε μέσω αντεξέτασης ούτε μέσω καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εν γένει και υπό το φως όλων των ανωτέρω δεν θεωρώ ότι μπορεί το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι καταδεικνύεται ειδικός και σοβαρός λόγος για την έκδοση διατάγματος περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης. Υπενθυμίζεται δε ότι ως προκύπτει και από το σύγγραμμα Tristam and Coote's Probate Practice 13th edition σελ. 457 παρα. 11.03 : «It is not the practice to allow a person entitled to a general grant to take a limited grant except by special permission and for very strong reasons». Ως προς τη θέση της αιτήτριας ότι με τη μη έγκριση της αίτησης θα πάρουν οι ενάγοντες στην αγωγή 1992/16 περιορισμένα έγγραφα διαχείρισης με σκοπό να προωθήσουν τα σκοτεινά τους σχέδια, κατ' αρχάς σημειώνω ότι η ίδια η αιτήτρια δεν ζητά με την υπό εξέταση αίτηση, περιορισμένα έγγραφα με σκοπό την υπεράσπιση στην εν λόγω αγωγή ή την όποια διαδικασία εκποίησης δυνάμει του Ν. 9/65 που αφορά την αποβιώσασα. Εν πάση δε περιπτώσει αν οι πιστωτές τροχιοδρομήσουν μια τέτοια διαδικασία για να μπορέσουν π.χ. να προωθήσουν την ως άνω αγωγή σε σχέση με την αποβιώσασα, τότε σίγουρα στα πλαίσια της θα πρέπει να ειδοποιηθούν και θα έχουν την ευχέρεια να ακουστούν και οι κληρονόμοι για να εκφέρουν τη θέση τους ως προς τον προτεινόμενο διαχειριστή. Υπό το φως όλων των ανωτέρω η αίτηση κρίνω ότι η αίτηση δεν θα μπορούσε να εγκριθεί και να επιτύχει ούτε επί της ουσίας. Κατάληξη Για όλους τους λοιπόν τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να επεξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, αυτά, δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και ως εκ τούτου επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] (βλ.Halsbury's Laws of England, ανωτέρω, παράγραφο 362) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο