Κυθραιώτης ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης: 54/2021, 15/11/2021

(3)(στ) του Νόμου δεν μπορεί τύχει εφαρμογής, καθότι το Σχέδιο Εστία δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή και ουσιαστικά κανένας πολίτης δεν μπορεί να επικαλεστεί το συγκεκριμένο άρθρο προσφεύγοντας ενώπιον του Δικαστηρίου. Το γεγονός αυτό αποτελεί νομοθετικό εμπόδιο το οποίο καθιστά την πρόσβαση στο Δικαστήριο δύσκολη ή/και αδύνατη, στερώντας έτσι βασικό δικαίωμα στους πολίτες το οποίο είναι συνταγματικά θεσπισμένο. Επίσης η διαδικασία που ακολουθείται με βάση το Άρθρο 44Γ του Νόμου είναι αντισυνταγματική καθότι στερεί το συνταγματικό δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να έχει άμεση πρόσβαση στο Δικαστήριο και ανεπηρέαστη, (Άρθρο 30 Συντάγματος) αφού καμία προστασία δεν του παρέχεται ως προς τα ενυπόθηκα ακίνητα του, των οποίων προωθείται εκποίηση μέσω της αναφερόμενης διαδικασίας του ως άνω νόμου, η οποία καμία αναστολή δεν λαμβάνει μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης, δίνοντας το αίσθημα στον Αιτητή ότι σε κάθε περίπτωση τα δεδομένα γέρνουν υπέρ των ενυπόθηκων δανειστών πάντοτε. Πολύ περισσότερο όταν μεταξύ των επηρεαζόμενων ενυπόθηκων ακινήτων συμπεριλαμβάνεται και η πρώτη και μοναδική κατοικία, όπως ισχύει και στη παρούσα υπόθεση. Η επιδίωξη εκποίησης της Υποθήκης 4/Υ/XXXXX/2012 αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Οι προσβληθείσες Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», Τύπος «ΙΒ» και Τύπος «Ι» είναι άκυρες, άτοπες, ανεφάρμοστες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο διότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος με βάση το Άρθρο 27 και 44 του Νόμου ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Βάσει του Νόμου η διαδικασία εκποίησης διεξάγεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και όπως ο ίδιος ο νόμος δίδει ερμηνεία για τον ενυπόθηκο δανειστή, ενυπόθηκος δανειστής σημαίνει «το πρόσωπον υπέρ ου συνιστάται υποθήκη». Στη προκειμένη περίπτωση, οι Ειδοποιήσεις ημερομηνίας 24/08/2021 «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» και «ΤΥΠΟΣ ΙΒ» έγιναν από τους Καθ' ων η Αίτηση ως «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ», η οποία κατά το χρόνο επίδοσης των ειδοποιήσεων στον Αιτητή - Εφεσείοντα δεν είχε τραπεζική άδεια από την Κυπριακή Κεντρική Τράπεζα και ως εκ τούτου η διαδικασία εκποίησης δεν έγινε από ενυπόθηκο δανειστή και οποιαδήποτε συνέχιση της διαδικασίας εκποίησης ακινήτου είναι άκυρη και/ή αντινομική και/ή παράνομη. Τα γεγονότα υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα XXXXX Παπανικολάου, δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στη παρούσα τον Αιτητή, η οποία δηλώνει ότι γνωρίζει πολύ καλά όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα Αίτηση - Έφεση τόσο από τα λεχθέντα του Αιτητή- Εφεσείοντα ως και εξ' όσων την έχουν ενημερώσει οι δικηγόροι του. Την ως άνω Αίτηση την έχει διαβάσει ο Αιτητής- Εφεσείοντας και συμφωνεί με το περιεχόμενο της, εξουσιοδοτώντας την να προβεί στην ένορκη δήλωση. Για οποιαδήποτε νομικά ζητήματα που αφορούν την υπόθεση έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους του Αιτητή - Εφεσείοντα. Εξηγεί ότι ο λόγος που ορκίζεται αυτή και όχι ο ίδιος ο Αιτητής- Εφεσείοντας οφείλεται στο ότι διαμένει και εργάζεται μόνιμα σε άλλη πόλη και τόσο το ωράριο στην εργασία του όσο και ο αυστηρός περιορισμός του χρόνου ώστε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση- Έφεση να καταχωρισθεί εμπρόθεσμα, αφού η ημερομηνία ήτοι η 07.10.2021 είναι η τελευταία μέρα εντός της προθεσμίας καταχώρισης της Αίτησης- Έφεσης, δεν του επέτρεπαν να μεταβεί στην Λάρνακα εντός των χρονικών πλαισίων δια τη καταχώριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης - Έφεσης. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι όπως της ανέφερε ο Αιτητής - Εφεσείοντας περί το έτος 2012 ο ίδιος προσωπικά ενέγραψε την επίδικη υποθήκη στα δύο κτήματά του. Αναφέρει ότι σχετικά με τις ως άνω υποθήκες και τα σχετικά δάνεια έχει καταχωρηθεί η αγωγή υπ' αριθμό XXXXX/17 από τον ίδιο εναντίον των Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητους, η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση. Ότι περί τις 24.08.2021, του επιδόθηκαν, Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι». Μόλις έλαβε τις εν λόγω Ειδοποιήσεις μίλησε με τον υπεύθυνο των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητους με τους οποίους είχε και συνάντηση και έγινε προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης. Προς τούτο προέβη και σε περαιτέρω εκτιμήσεις των επίδικων ακινήτων τόσο από μέρους του όσο και από μέρους των Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητους, καθότι υπήρχε μεγάλη απόκλιση στα ποσά των εκτιμήσεων. Προς τούτο παρουσιάζει και επισυνάπτει ως Τεκμ. 1 δέσμη αντιγράφων των εκτιμήσεων που έγιναν από τον Αιτητή- Εφεσείοντα, από εγκεκριμένους εκτιμητές. Παρόλη την πιο πάνω προσπάθεια, εντούτοις στις 24.08.2021 του επιδόθηκε Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και Ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ», με την οποία καθορίζεται ημερομηνία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων. Προς τούτο καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση όπου και αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους επιζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ΕΝΣΤΑΣΗ: Οι Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρισαν ένσταση την οποία βασίζουν στα Άρθρα 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν.9/65)ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 27, 37, 51, 44

(1)-

(2), 44Α - 44ΚΖ και Παραρτήματα αυτού, στους περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμούς του 2015 (ΚΔΠ 185/2015), στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς Άρθρα 1 - 18, στον περί Πωλήσεως Διαδικαστικό Κανονισμό του 1994 ως έχει τροποποιηθεί, Άρθρα 1 έως 15, στα Άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ. 224) ως έχει τροποποιηθεί, στη Δ.39, Δ.48 Θ. 1-9, Δ.55 Θ.1-4, Δ.57, και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Ερμηνείας Νόμο (Κεφ. 1) Άρθρα 4, 5, 10, 12, 13, 26, 36, και 42, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Ν.22/1985)ως έχει τροποποιηθεί Άρθρα 1 - 61, στον περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ. 149), στον Νόμο 169(Ι)/2015 ως τροποποιήθηκε, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 23, 26 και 30, στο Άρθρο 1 του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Προβάλλονται δε οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης (παρατίθενται αυτούσιοι): «

1. Η αίτηση - έφεση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή άλλως πως καθότι δεν επισυνάπτει την εφεσιβαλλόμενη ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» και/ή ο Αιτητής δεν επισυνάπτει οποιαδήποτε εκ των ειδοποιήσεων και/ή την επίδικη ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» με αποτέλεσμα η αίτηση - έφεση να είναι θνησιγενής και/ή άκυρη εξ' υπαρχής.
2. Ο Αιτητής δεν έχει locus standi και/ή τα δικαιώματά του δεν επηρεάζονται με αποτέλεσμα να μην νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. 2.
3. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, ουδέν δικαίωμα του Αιτητή επηρεάζεται από την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή αντιθέτως ο ίδιος ως πρωτοφειλέτης επωφελείται της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου εφόσον σε περίπτωση πώλησης αυτού θα μειωθεί ή και εξαλειφθεί το ποσό για το οποίο ο Αιτητής δεσμεύεται. 2.
4. Άνευ βλάβης των λόγων ένστασης 2 και 2.1 ανωτέρω, ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στο να εγείρει ισχυρισμούς και/ή ζητήματα που αφορούν τρίτα πρόσωπα και/ή την ενυπόθηκη οφειλέτιδα.
5. Η επίδικη διαδικασία πλειστηριασμού έχει ξεκινήσει και προχωρήσει νομότυπα και κανονικά καθότι: 3.
6. Σε καμία περίπτωση η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ επιδόθηκε πρόωρα. Ο Αιτητής ήταν και είναι υπερήμερος εν τη εννοία του Νόμου. 3.
7. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος νόμιμα δύναται να αποστέλλει την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ και να προωθεί διαδικασία εκποίησης στην βάση του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ως τροποποιήθηκε, και οι Καθ' ων η Αίτηση ακολούθησαν την νόμιμη διαδικασία τηρώντας όλες τις προϋποθέσεις που τίθενται από τον Νόμο. 3.
8. Ο ενυπόθηκος δανειστής, ήτοι, οι Καθ' ων η Αίτηση είναι νομικό πρόσωπο, το όνομά του αναγράφεται σε όλες τις ειδοποιήσεις, υπογράφει για αυτόν δεόντως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο και δεν επιβάλλεται από οποιοδήποτε Νόμο να αναγραφεί το όνομα του υπογράφοντος για τον ενυπόθηκο δανειστή ή να προσκομίζει εξουσιοδότηση σε οποιαδήποτε εκ των ειδοποιήσεων/τύπους. 3.
9. Η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ καλύπτει τα ποσά που αφορούν την επίδικη υποθήκη. To απαιτούμενο ποσό που είναι εξασφαλισμένο με την επίδικη υποθήκη είναι ορθό, αποκρυσταλλωμένο και είναι αυτό που αναφέρεται στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». 3.
10. Η ειδοποίηση Τύπου «IΑ» και «Ι,» και/ή όλες οι ειδοποιήσεις, πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις όπως αναφέρονται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 ως τροποποιήθηκε και/ή το Δεύτερο Παράρτημα αυτού. 3.
11. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορθή ως προς τα αναφερόμενα ποσά, τόκους, έξοδα, ώρα πλειστηριασμού και λοιπά στοιχεία. 3.
12. Ο Αιτητής είναι υπερήμερος με βάση το άρθρο 27 και 44Β του Νόμου (Ν.9/1965). Το κατά πόσο υπάρχει υπέρβαση του ορίου / υπερημερία είναι θέμα πραγματικό, και στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει υπερημερία εν τη έννοια του Νόμου. 3.
13. Ο Αιτητής έχει ερμηνεύσει εσφαλμένα τις διατάξεις του Μέρους VIΑ του Νόμου 9/65 ως τροποποιήθηκε. 3.
14. Δεν υπάρχει υποχρέωση κατοχής τραπεζικής άδειας για την προώθηση της επίδικης διαδικασίας δυνάμει του Μέρους VIΑ του Νόμου 9/65 ως τροποποιήθηκε και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ο ενυπόθηκος δανειστής εν τη εννοία του νόμου. i. Περαιτέρω οι θέσεις του Αιτητή είναι ενάντια στο δόγμα της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας και/ή ενώ ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αλλά και την αγωγή XXXXX/2017 Ε.Δ. Λάρνακας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση ως ενυπόθηκων δανειστών, και μέχρι και την καταχώρησή τους αποδέχθηκε την ιδιότητα των Καθ' ων η Αίτηση, με τον λόγο έφεσης αρ. 12 αμφισβητεί την ιδιότητα και/ή το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση όπως προωθούν την παρούσα διαδικασία.
15. Η αίτηση - έφεση του Αιτητή είναι άνευ νομικού και/ή πραγματικού ερείσματος και/ή υποβάθρου και είναι έκθετη προς απόρριψη, καθότι δεν υφίσταται και/ή ικανοποιείται και/ή δεν τυγχάνει εφαρμογής καμία εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 44Γ

(3)(α) έως (ζ) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν. 9/65ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και δεν χωρεί αίτηση-έφεση για ακύρωση/αναστολή σκοπούμενης πώλησης εκτός και μόνο για τους λόγους που αναφέρονται υπό του άρθρου 44Γ

(3)(α) έως (ζ) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.

1. Οι ειδοποιήσεις τύπου «Ι,» και «ΙΑ,» τηρούν όλους τους εκ του νόμου προβλεπόμενους τύπους και περιεχόμενα και προϋποθέσεις και είναι καθ' όλα ορθές από κάθε άποψη και/ή εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής ουδέν δικαίωμα έχει να τις προσβάλλει και/ή οι ειδοποιήσεις τύπου «Ι,» και/ή «ΙΒ,» και/ή Δελτίο δεν μπορούν να εφεσιβληθούν. 5.
2. Οι λόγοι ακύρωσης που αφορούν τον τύπο της ειδοποίησης τύπου «Ι,» και/ή που αφορούν καθ' οιονδήποτε τρόπο τον Τύπο «Ι» άμεσα ή έμμεσα, δεν δύναται να εξεταστούν καθότι η ειδοποίηση τύπου «Ι» δεν εφεσιβάλλεται. 5.
3. Γίνεται τεχνηέντως προσπάθεια να εφεσιβληθεί ο τύπος «Ι» μέσω του επιχειρήματος ότι παράβαση/παρατυπία σε σχέση με τον τύπο «Ι» συμπαρασύρει και τον τύπο «ΙΑ», πράγμα ανεπίτρεπτο, εφόσον ο τύπος «Ι» δεν εφεσιβάλλεται και ο τύπος «ΙΑ» εφεσιβάλλεται μόνο για τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά υπό του άρθρου 44Γ

(3)(α) έως (ζ) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί. 5.

1. Άνευ βλάβης των προαναφερόμενων λόγων ένστασης η ειδοποίηση τύπου «Ι» και/ή η κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει αυτή, είναι έγκυρες, ορθές και/ή σύμφωνα με τις επιταγές του Νόμου. 5.
2. Ο Αιτητής μπορούσε και μπορεί ακόμα εάν επιθυμεί, μέχρι την ημερομηνία του πλειστηριασμού να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό το οποίο γνώριζε και συνεχίζει να γνωρίζει ως προκύπτει από την μαρτυρία που ο ίδιος προσκομίζει. 5.
3. Οι λόγοι ακύρωσης που αφορούν την κατάσταση λογαριασμού η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση τύπου «Ι» δεν μπορούν να εξεταστούν καθότι δεν εμπίπτουν εντός των εξαντλητικών λόγων που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/65 ως τροποποιήθηκε και/ή αποτελεί μέρος της ειδοποίησης τύπος «Ι» η οποία δεν εφεσιβάλλεται αλλά εν πάση περιπτώσει η εν λόγω κατάσταση λογαριασμού είναι ορθή και συνάδει με τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία.

1. Τα θέματα που εγείρει ο Αιτητής - Εφεσείοντας σε σχέση με το απαιτούμενο ποσό του ενυπόθηκου χρέους και περί ακυρότητας και/ή παρανομίας των συμβάσεων υποθήκευσης ή/και για τις χρεώσεις και τόκους του επίδικου λογαριασμού αφορούν θέματα τα οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας: 6.
2. Με την Ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» δεν επιδιώκεται η υποβολή απαίτησης στον ενυπόθηκο οφειλέτη και λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα να αποπληρώσουν το ενυπόθηκο χρέος - κάτι το οποίο έχει επισυμβεί μέσω της προηγούμενης Ειδοποίησης τύπου «Ι» - αλλά η ενημέρωση του ενυπόθηκου οφειλέτη και των ενδιαφερομένων προσώπων για την επικείμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. 6.
3. Ο Αιτητής ουδέποτε εξέφρασε πρόθεση ή προσπάθησε να εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος, το οποίο παραμένει σε πολύ ψηλό ποσό, και ο Αιτητής είναι πλήρως αδιάφορος εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, (οι οποίο ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα των φορολογουμένων), και κατ' επέκταση εις βάρος των λοιπών δανειοληπτών στην Κυπριακή Δημοκρατία που καταβάλλουν με συνέπεια τις δόσεις τους, ενώ παράλληλα καρπώνεται την ενυπόθηκη περιουσία, καταστρατηγώντας τα συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση (-άρθρο 23 του Συντάγματος), επικαλούμενος άνευ ουσίας τύπους, και αγνοώντας την ουσία, που ως προκύπτει από τα δεδομένα είναι η άρνηση και/ή παράλειψη και/ή αμέλεια του να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις. 6.
4. Εν πάση περιπτώσει τα αναφερόμενα στους Τύπους «Ι» και «ΙΑ» ποσά και/ή τόκοι είναι καθ' όλα νόμιμα και ορθά.
5. Ουδεμία κατάχρηση υφίσταται με την προώθηση της διαδικασίας σύμφωνα με το μέρος VIA του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε και εν πάση περιπτώσει σύμφωνα με τα άρθρα 44Α

(4)και (4Α) είναι δυνατή, νόμιμη και χωρίς να υφίσταται κατάχρηση, η προώθηση ταυτόχρονων διαδικασιών και/ή η προώθηση της διαδικασίας σύμφωνα με το μέρος VIA του Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε ενώ εκκρεμεί αγωγή και/ή ανταπαίτηση δια της οποίας αξιώνεται, μεταξύ άλλων, εκποίηση της επίδικης υποθήκης.

1. Η επίδικη υποθήκη και η Δήλωση και Σύμβαση Υποθήκης είναι καθ' όλα νόμιμη και έγκυρη. Άνευ επηρεασμού του προαναφερόμενου ισχυρισμού, η νομιμότητα και εγκυρότητα της επίδικης υποθήκης δεν μπορούν να προσβληθούν μέσω της παρούσας διαδικασίας. Τα έγγραφα όλων των επίδικων συμβάσεων είναι νόμιμα και παράγουν πλήρη αποτελέσματα από τα οποία δεσμεύεται ο Αιτητής.
2. Η οποιαδήποτε εισήγηση του Αιτητή αναφορικά με τον τύπο των ειδοποιήσεων τύπου «Ι» και «ΙΑ» στην παρούσα, προσκρούει στο δόγμα της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας καθότι ενώ ο Αιτητής επιμένει σε μια τυπολατρική εισήγηση τήρησης των τύπων των ειδοποιήσεων, από την άλλη αποδοκιμάζει την τήρηση αυτών και/ή αιτείται διαφοροποίηση αυτών όσον αφορά τα ποσά και ώρα που αναγράφονται στην ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» και/ή στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση τύπου «Ι» ή άλλως πως.
3. Η οποιαδήποτε εισήγηση του Αιτητή περί αντισυνταγματικότητας του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 ως έχει τροποποιηθεί και/ή άλλως πως, είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή δεν αποδεικνύεται στον απαιτούμενο βαθμό. 10.
4. Οι καθιερωμένες αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων δεν εφαρμόζονται έτσι ώστε να κλονίζεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και/ή ο Αιτητής δεν αποσείει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης. 10.
5. Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων (in abstracto), με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς κάτι το οποίο δεν υφίσταται στην προκείμενη περίπτωση.
6. Άνευ βλάβης του λόγου ένστασης 10 ανωτέρω, δεν παραβιάζεται κανένα συνταγματικό δικαίωμα του Αιτητή και τα δικαιώματά του δυνάμει των άρθρων 9, 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος και/ή οποιουδήποτε άλλου άρθρου. 11.
7. Με το έγγραφο υποθήκης, ο Αιτητής - Εφεσείοντας έδωσε πληρεξουσιότητα στους Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους όπως πωλούν το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο σε οποιοδήποτε πρόσωπο και για οποιοδήποτε ποσό, άνευ προηγούμενης ειδοποίησης προς τον Αιτητή. 11.
8. Οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε, δεν μεταβάλλουν με οποιοδήποτε τρόπο τα όσα συμφωνήθηκαν με το έγγραφο υποθήκης, και απλά ρυθμίζουν τον τρόπο υλοποίησης και εφαρμογής των δικαιωμάτων του ενυπόθηκου δανειστή, που η ίδια η Σύμβαση Υποθήκης προσδίδει. 11.
9. Δεν υπάρχει παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος καθότι τα δικαιώματα που προβλέπει σαφώς είναι υπό την αίρεση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση δυνάμει των επίδικων υποθηκών, οι οποίες αποτελούν, σύμφωνα με την Νομολογία περιουσιακά στοιχεία. Εν πάση περιπτώσει και άνευ βλάβης των προαναφερομένων, είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής με δική του απόφαση και/ή με ελεύθερη βούληση ενέγραψε υποθήκη και/ή υποθήκες επί της ακίνητης περιουσίας του προς εξασφάλιση των επίδικων χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση και επομένως ο ίδιος διέθεσε και/ή έθεσε την ακίνητη περιουσία του στη νομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. 11.
10. Πρόσθετα, και πριν την καθιέρωση του Μέρους VIA του Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, υπήρχαν σχετικές διατάξεις για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Συνεπώς, ό,τι επήλθε με τις αναφερόμενες τροποποιήσεις και την καθιέρωση του Μέρους VIA είναι μια διαφορετική διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Η διαδικασία πώλησης είναι καθαρά διαδικαστικό θέμα του τρόπου υλοποίησης της εκποίησης και/ή με το μέρος VIA του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων και δεν δημιουργούν κάποιο νέο δικαίωμα για τους Καθ' ων η Αίτηση. 11.
11. Η ενσωμάτωση στο Νόμο μιας πρόσθετης και ανεξάρτητης διαδικασίας για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμιξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών, δηλαδή του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερομένων μερών, ουδόλως διαφοροποιεί ή επηρεάζει ή αναιρεί τα δικαιώματα των Αιτητών όπως αυτά είχαν ήδη καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους τους, της παραχώρησης του επίδικου ακινήτου τους ως ενυπόθηκης εξασφάλισης έναντι της σχετικής πιστωτικής διευκόλυνσης. 11.
12. Παρομοίως και/ή σε συνάρτηση με τα ανωτέρω, ούτε το άρθρο 26 του Συντάγματος επηρεάζεται καθότι ο Νόμος δεν επεμβαίνει στη μεταξύ των μερών σύμβαση υποθήκης. Αντίθετα, ως αναφέρεται και ανωτέρω καθορίζει μια νέα διαδικασία πώλησης. Με απόφασή του ο Αιτητής ελεύθερα συμβλήθηκε με τους Καθ' ων η Αίτηση και ενέγραψε την επίδικη υποθήκη επί ακίνητης ιδιοκτησίας του ως ενυπόθηκος οφειλέτης, ενώ ότι επήλθε με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στο Νόμο 9/1965 με την προσθήκη του Μέρους VIA είναι προσθήκη περαιτέρω τρόπου και διαδικασίας πώλησης. 11.
13. Ούτε το δικαίωμα της ισότητας δυνάμει του άρθρου 28

(1)και

(2)του Συντάγματος παραβιάσθηκε από τις εν λόγω τροποποιήσεις, αφού τίποτε από αυτές τις τροποποιήσεις δεν διαφαίνεται να δημιουργεί ανισότητα μεταξύ οποιασδήποτε κατηγορίας πολιτών / ενυπόθηκων οφειλετών. Πρόσθετα, ο Νόμος 9/65 ως τροποποιήθηκε δεν δημιουργεί οποιαδήποτε ανισότητα μεταξύ ενυπόθηκου οφειλέτη και ενυπόθηκου δανειστή. 11.

1. Ο Αιτητής δεν αποστερείται του δικαιώματός του να προσφύγει στο Δικαστήριο και/ή να προβάλει τα δικαιώματά του ενώπιον του Δικαστηρίου και να τύχει αποτελεσματικής θεραπείας και/ή δίκαιης δίκης κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος, καθότι ο Ν. 9/65ως τροποποιήθηκε δεν παρεμποδίζει ή επηρεάζει το δικαίωμα του Αιτητή να ακουστεί και/ή να προσφύγει στο Δικαστήριο. 11.
2. Ο Αιτητής δεν αποστερείται του δικαιώματός του να προσφύγει στο Δικαστήριο και/ή να προβάλει τα δικαιώματά του ενώπιον του Δικαστηρίου και να τύχει αποτελεσματικής θεραπείας και/ή δίκαιης δίκης κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος και των Κανόνων της Φυσικής Δικαιοσύνης, καθώς ο τροποποιητικός Νόμος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)αλλάζει μεν τους δυνητικούς λόγους έφεσης και συγκεκριμένα η προϋπόθεση να «εκκρεμεί αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)» του άρθρου 44Γ, αντικαταστάθηκε με την προϋπόθεση να «έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου», αλλά παραμένει το δικαίωμα του Αιτητή να ακουστεί. Ειδικότερα, ο ενυπόθηκος οφειλέτης αφού εγείρει αγωγή εναντίον του ενυπόθηκου δανειστή για οιανδήποτε σχετική διαφορά μεταξύ τους και εξασφαλίσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του, σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60, τότε αυτόματα αποτελεί λόγο Έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» για την σκοπούμενη πώληση. Εξάλλου, ως ο ίδιος ο Αιτητής παραδέχεται, καταχώρησε την αγωγή με αριθμό XXXXX/2017 Ε.Δ. Λάρνακας. 11.10. Το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο δεν περιορίζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με τον Νόμο 9/65, εφόσον οι περιορισμένοι λόγοι έφεσης υπό το άρθρο 44Γ

(3)του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε, δεν επηρεάζουν την δυνατότητα καταχώρησης αγωγής και εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος, και απλά τίθενται ασφαλιστικές δικλείδες για να μην υπάρχει κατάχρηση των διαδικασιών. 11.

1. Υπάρχουν επαρκής ασφαλιστικές δικλείδες στο Ν. 9/65ως τροποποιήθηκε και/ή στο μέρος VIA αυτού, αναφορικά με την έναρξη και διεξαγωγή του πλειστηριασμού. 11.
2. Η αναδρομική ισχύ που προνοείται στον Νόμο 87(Ι)/2018 είναι καθ' όλα νομότυπη, συνταγματική και κανονική, και δεν επηρεάζει οποιοδήποτε δικαίωμα του Αιτητή, επηρεάζει δε θέμα διαδικασίας και όχι ουσίας.
3. Η παρούσα αίτηση - έφεση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή θνησιγενής και/ή άκυρη, καθότι δεν έχει επιδοθεί στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και/ή δεν έχουν καταστεί διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
4. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός του Αιτητή περί της διαδικασίας εκτίμησης των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων και/ή για το περιεχόμενο του Δελτίου Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού, δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας και/ή το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας εξέτασης της διαδικασίας εκτίμησης των ενυπόθηκων ακινήτων στα πλαίσια αίτησης - έφεσης εναντίον της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» και/ή το Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού δεν εφεσιβάλλεται. 13.
5. Γίνεται τεχνηέντως προσπάθεια να εφεσιβληθεί η διαδικασία εκτίμησης και/ή το Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού, πράγμα ανεπίτρεπτο, εφόσον το Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού και/ή η διαδικασία εκτιμήσεων δεν εφεσιβάλλονται και ο τύπος «ΙΑ» εφεσιβάλλεται μόνο για τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά υπό του άρθρου 44Γ

(3)(α) έως (ζ) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί. 13.

1. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση συμμορφώθηκαν πλήρως με τις πρόνοιες των άρθρων 44Δ και 44Ε του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε και/ή η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης ήταν αποτέλεσμα και/ή απόρροια ορθής διαδικασίας εκτιμήσεων και/ή κατάληξης ως προς την αγοραία αξία έκαστου ενυπόθηκου ακινήτου.
2. Η Αίτηση/Έφεση είναι άκυρη, αντικανονική, παράτυπη και καταχρηστική και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
3. Οι λόγοι έφεσης δεν υποστηρίζονται από την μαρτυρία και/ή από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση - έφεση, με αποτέλεσμα να παραμένουν μετέωροι και/ή να μην έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ή άλλως πως.
4. Η προώθηση της Αίτησης/Έφεσης είναι καταχρηστική, κακόπιστη (mala fide) και αποκλειστικό στόχο έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας, και/ή τη σπατάλη - κατάχρηση του χρόνου του Σεβαστού Δικαστηρίου.
5. Τα αιτούμενα διατάγματα έχουν ως μοναδικό σκοπό να πλήξουν την απονομή της δικαιοσύνης και δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθούν υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης.
6. Η Ένορκος Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση περιέχει πάμπολλους διαζευκτικούς ισχυρισμούς καθιστώντας την ελαττωματική και αδύνατον να ληφθεί υπόψη και ως εκ τούτου αφήνει την Αίτηση/Έφεση μετέωρη και υποκείμενη σε απόρριψη.
7. Τα έγγραφα όλων των επίδικων συμβάσεων είναι νόμιμα και παράγουν πλήρη αποτελέσματα από τα οποία δεσμεύεται ο Αιτητής.
8. Η Αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
9. Οι Εφεσίβλητοι αρνούνται και απορρίπτουν τους λόγους ακύρωσης 1 έως 12 και τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως οι παράγραφοι 1 έως 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 07/10/2021 και αιτούνται απόρριψη της αίτησης - έφεσης μετ' εξόδων». Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εκτίθενται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα XXXXX Γεωργίου υπάλληλος από 14.10.2019 στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd. Η Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd εξηγεί η ενόρκως δηλούσα, έχει συνάψει συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με τους Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας η Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ενεργεί δια λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση και έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των Καθ' ων η Αίτηση, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Μια από τις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις είναι και το δάνειο και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις, συμπεριλαμβανομένης των επίδικων χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων και της επίδικης υποθήκης που αφορά η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση - Έφεση. Δηλώνει ότι είναι μια από τους λειτουργούς που χειρίζονται τις δικαστικές υποθέσεις των Καθ' ων η αίτηση και ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη τόσο από τους Καθ' ων η αίτηση όσο και από την Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd να προβεί εις την παρούσα ένορκο δήλωση. Στο πλαίσιο των καθηκόντων της έχει στην κατοχή της τα έγγραφα, ή αντίγραφα των εγγράφων, αναλόγως της περίπτωσης, που αφορούν τις διάφορες συμφωνίες δανείων ή άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες καταλήγουν σε αγωγή εναντίον των οφειλετών - πελατών της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ή το αντίθετο όπως η παρούσα υπόθεση. Γνωρίζει τα γεγονότα που αφορούν την αίτηση είτε από προσωπική γνώση είτε από όσα προκύπτουν από έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή της. Δηλώνει ότι όπου αναφέρεται σε γεγονότα που έχουν θέσει υπόψη της τρίτα πρόσωπα αναφέρει την πηγή της πληροφόρησής της, όπου δε αναφέρεται σε νομικές έννοιες, έπραξε τούτο κατόπιν νομικής συμβουλής από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα αρνείται τους λόγους που εκτίθενται στην Αίτηση - Έφεση με τους οποίους δεν συμφωνεί ρητά όπως και τους ισχυρισμούς στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει με τους οποίους επίσης δεν δηλώνει ρητά ότι συμφωνεί. Η ενόρκως δηλούσα αντικρούοντας τις θέσεις του Αιτητή - Εφεσείοντος καταγράφει στην ένορκη δήλωση της τη πορεία της μεταξύ των διαδίκων συνεργασίας και της μετεξέλιξης του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου Λτδ με το οποίο είχαν συναφθεί αρχικά οι συμφωνίες και εκτελέστηκε η επίδικη υποθήκη με τις συγχωνεύσεις που έγιναν στη συνέχεια και τη μεταφορά δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που αφορούσαν μεταξύ άλλων και το επίδικο χρέος και υποθήκη. Συνεπεία αυτών οι Καθ' ων η αίτηση είναι οι ενυπόθηκοι δανειστές και έχουν κάθε δικαίωμα να προωθούν τη διαδικασία εκποίησης της επίδικης υποθήκης ως οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου ως τροποποιήθηκε, και δεν χρειάζεται προς τούτο η κατοχή τραπεζικής άδειας, και εν πάση περιπτώσει οι Καθ' ων η αίτηση είναι αδειοδοτημένοι ως εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων και ως μη πιστωτικό ίδρυμα. Θα αποφύγω σε αυτό το μέρος της απόφασης μου την καταγραφή των υπόλοιπων που η ενόρκως δηλούσα αναφέρει αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή υποστηρίζοντας τη διαδικασία του πλειστηριασμού που προωθούν δικαιωματικά οι Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητοι και τούτο καθώς κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει θα δοθούν οι απαντήσεις σε όλα όσα ενδιαφέρουν προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τις δύο πλευρές στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους επί της ουσίας της αίτησης με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές και στη νομική πτυχή που διέπει τα επίδικα ζητήματα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση ή επιχείρημα όταν κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων ή το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Ανδρονίκου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486 και πρόσφατα την Έφεση Αρ.22/2018 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. M.X. με ημερ.28.09.2021). Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ: Το Ιστορικό: Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως καταγράφονται στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και δεν αμφισβητήθηκε, στις 27.09.2012 στην επαρχία Λάρνακας και έναντι νόμιμου ανταλλάγματος, οι Καθ' ων η αίτηση συμφώνησαν να παραχωρήσουν δάνειο εις τον Αιτητή, για το ποσό των €530.000-. Προς επίτευξη της εν λόγω συμφωνίας ο Αιτητής υπέγραψε συμφωνία δανείου ημερομηνίας 27.09.20212 με αριθμό λογαριασμού XXXXX728-1 (νέος αριθμός λογαριασμού συνεπεία των πιο πάνω αναφερόμενων συγχωνεύσεων: XXXXX728-1) για το ως άνω ποσό (Τεκμ. 2 ένστασης). Σε αντάλλαγμα της παροχής και της συνέχισης της παροχής προς τον Αιτητή διευκολύνσεων σε μορφή δανείου, και για σκοπούς επιπρόσθετης και παραπέρα εξασφάλισης και εγγύησης όλων των υποχρεώσεων του προς τους Καθ' ων η αίτηση, η κα XXXXX Ερωτοκρίτου ενέγραψε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση υποθήκη δυνάμει σχετικού εγγράφου υποθήκης ημερομηνίας 27.09.2012 και με αριθμό υποθήκης XXXXX/2012 επί 2 ακινήτων της (Τεκ. 3 ένστασης). Λόγω της παραβίασης των όρων αποπληρωμής του επίδικου δανείου, και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Καθ' ων η αίτηση, ο Αιτητής αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 01.02.2018 να τερματίσουν την εν λόγω συμφωνία δανείου με την οποία κάλεσαν τον Αιτητή όπως εξοφλήσει τις οφειλές του (Τεκμ. 4 ένστασης). Κατά την 12.04.2017 ο Αιτητής καταχώρισε την αγωγή με αριθμό XXXXX/2017 του Ε.Δ. Αμμοχώστου, η οποία όμως έπρεπε να είχε καταχωρηθεί στο μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Μετά από μεταφορά της αγωγής στο μητρώο του Ε.Δ. Λάρνακας, η αγωγή έλαβε αριθμό XXXXX/2017. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην πιο πάνω αγωγή, και συνένωσαν προς τούτο την κα XXXXX Ερωτοκρίτου ως ενυπόθηκη οφειλέτιδα (Τεκμ. 5 ένστασης). Στις 12.10.2020 έγινε επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπος «Ι» μαζί με συνοδευτική επιστολή και κατάσταση λογαριασμού στον Αιτητή και την κα XXXXX Ερωτοκρίτου (Τεκ. 6 ένστασης). Στις 14.12.2020 έγινε επίδοση Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΒ» στον Αιτητή και την κα XXXXX Ερωτοκρίτου (Τεκμ. 7 ένστασης). Ακολούθησε η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού στον Αιτητή και την κα XXXXX Ερωτοκρίτου (Τεκ. 8 ένστασης). Ο Αιτητής ανταποκρίθηκε στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ» για τον διορισμό εκτιμητή (Τεκ. 10 στην ένσταση). Συντάχθηκαν οι 2 εκθέσεις των εκτιμητών και ένεκα της απόκλισης, ως οι πρόνοιες του άρθρου 44Δ του Νόμου ζητήθηκε έκθεση αναφορικά με την αγοραία αξία των ακινήτων από τρίτο ανεξάρτητο εκτιμητή ο οποίος διορίστηκε από το Επιστημονικό και Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου (Τεκ. 11 στην ένσταση). Η επιφυλασσόμενη τιμή που αναγράφεται στο Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού αποτελεί το 80% του μέσου όρου των 2 πλησιέστερων εκτιμήσεων, στην παρούσα των εκτιμήσεων του Χ. Ζακχαίου και Α. Κυριακίδη και για τα δύο ακίνητα. Οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν τα ακόλουθα θέματα τα οποία εισηγούνται όπως εξεταστούν προδικαστικάτα όπως και εξετάζονται στη συνέχεια: (α) Μη επίδοση της αίτησης - έφεσης στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα Όπως αναφέρεται με τον λόγο ένστασης 12, η Αίτηση - Έφεση του Αιτητή είναι θνησιγενής και πρέπει να απορριφθεί ως εξ' υπαρχής άκυρη χωρίς ανάγκη να εξεταστεί οποιοσδήποτε προβαλλόμενος λόγος ένστασης, καθότι ο Αιτητής δεν επέδωσε την Αίτηση - Έφεση στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα. Παρέμεινε αδιαμφισβήτητο ότι ο Αιτητής είναι πρωτοφειλέτης του δανείου που εξασφαλίζεται με την επίδικη υποθήκη. Ενυπόθηκη οφειλέτιδα όμως είναι η κα XXXXX Ερωτοκρίτου η οποία παραμένει μέχρι και σήμερα η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των ενυπόθηκων ακινήτων. Εντούτοις, η παρούσα προωθείται από τον Αιτητή ο οποίος διατείνεται στην αίτηση ότι είναι ιδιοκτήτης των ενυπόθηκων κτημάτων σύμφωνα με την παρ. 3 της ΕΔ της κας Παπανικολάου χωρίς να έχει κληθεί η κα Ερωτοκρίτου στη διαδικασία. Στην υπόθεση Δημήτρης Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας,

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1990, με αναφορά και στην Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδου,

(1999)1 Α.Α.Δ. 1210, αναφέρεται ότι από τη στιγμή που επηρεάζονται δικαιώματα τρίτων προσώπων αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία, αυτοί πρέπει να συνενώνονται ως διάδικοι, διαφορετικά η όλη διαδικασία είναι θνησιγενής και άκυρη. Πολύ σχετική είναι και η πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Bank of Cyprus Public Co Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A144, Πολ. Έφ. 68/19, με ημερομηνία 08.05.2020 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Έχουμε εξετάσει την πρωτόδικη απόφαση υπό το πρίσμα της επιχειρηματολογίας που ανέπτυξε ενώπιον μας η ευπαίδευτος συνήγορος της Τράπεζας. Διαμορφώσαμε την άποψη ότι, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η Τράπεζα δεν απέδειξε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Τούτο γιατί, ναι μεν το άρθρο 12 του Νόμου [σ.σ. "περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος (Ν. 81(Ι)/2011)] αποβλέπει στην προστασία αγοραστή ακινήτου και ναι μεν στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου απουσιάζει ρητή πρόνοια για επίδοση της αίτησης για κατάθεση στο Κτηματολόγιο σύμβασης «σε οποιοδήποτε χρόνο» σε καθορισμένα πρόσωπα, αλλά δεν μπορεί κατά την άποψή μας να αγνοηθεί το γεγονός ότι η διαδικασία που προνοείται στο υπό αναφορά άρθρο έχει ως αντικείμενο ακίνητη περιουσία. Με αυτό ως δεδομένο θεωρούμε ότι θα έπρεπε να απασχολήσει το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά πόσο η μη συνένωση στην αίτηση της Τράπεζας - η οποία είχε εγγράψει στα επίδικα κτήματα πρώτη υποθήκη σε χρόνο που αυτά ήταν ελεύθερα παντός εμπράγματου βάρους ή άλλης επιβάρυνσης - ενδεχομένως να καθιστούσε τη διαδικασία θνησιγενή και άκυρη λόγω του ότι η ίδια δεν είχε συνενωθεί ως διάδικος στη διαδικασία. Υπενθυμίζουμε επί του προκειμένου ότι κατά πάγια νομολογία (Hadjipetrou v. Petsoloukas,

(1965)1 CLR 83, HjiSavva and Others v. Loizou,

(1982)1 CLR 218, Tιτινίδου ν. Ρεσιάντ,

(1993)1 Α.Α.Δ. 429, Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη,

(1999)1 Α.Α.Δ. 1210 και Κωνσταντίνου κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου,

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990), σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, κάτι που στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έγινε. Και αυτό παρά το γεγονός ότι το κατώτερο Δικαστήριο επέτρεψε την εκπρόθεσμη κατά 26 χρόνια κατάθεση του πωλητηρίου ημερ. 31.10.1991, χωρίς να προβληματιστεί κατά πόσο στο μεσολαβήσαν υπέρμετρα μεγάλο χρονικό διάστημα ενδεχομένως η νομική κατάσταση των επίδικων κτημάτων να είχε διαφοροποιηθεί. Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι το κατώτερο Δικαστήριο, εκδίδοντας το διάταγμα ημερ. 27.11.2017 χωρίς να βεβαιωθεί ότι στα επίδικα ακίνητα δεν υπήρχαν εγγεγραμμένα εμπράγματα δικαιώματα άλλων προσώπων, φαίνεται να ενήργησε καθ΄ υπέρβαση δικαιοδοσίας και περαιτέρω φαίνεται να παραβίασε το δικαίωμα της φυσικής δικαιοσύνης τρίτων προσώπων - εδώ της Τράπεζας - να ακουστούν ως προς το όλο ζήτημα». Στη βάση των πιο πάνω δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ενυπόθηκη οφειλέτιδα είναι πρόσωπο που έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα του ενυπόθηκου ακινήτου, αφού είναι η ιδιοκτήτρια αυτών, και συνεπακόλουθα επηρεάζονται άμεσα τα δικαιώματά της. Η παρούσα είναι πανομοιότυπη με την υπόθεση MA MOTOSERVE LIMITED ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 34Α/2021, 20/4/2021 υπό του κ. Δαυίδ Π.Ε.Δ, στην οποία αποφασίστηκε ότι η μη επίδοση της αίτησης - έφεσης στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα ήταν καταλυτική για την πορεία της αίτησης - έφεσης και θεωρήθηκε ως άκυρη εξ' υπαρχής: «Συνακόλουθα, η παράλειψη της εφεσείουσας να επιδώσει ως όφειλε την υπό συζήτηση έφεση στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα, XXXXX Γιωργαλλίδου, καθιστώντας την μέρος της διαδικασίας, αναπόδραστα σφραγίζει την τύχη της υπό συζήτηση έφεσης, δυνάμενη από μόνη της να οδηγήσει σε απόρριψη της». Καταλήγω ως προς το ζήτημα αυτό ότι ο Αιτητής όφειλε να επιδώσει την Αίτηση - Έφεση στην κα Ερωτοκρίτου ως ενυπόθηκη οφειλέτιδα, και η μη επίδοση της στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα είναι καταλυτική για την έκβαση της παρούσας. Επομένως και μόνον εκ του λόγου αυτού απορρίπτω ως εξ' υπαρχής άκυρη και θνησιγενή την Αίτηση - Έφεση. Σημειώνω εδώ ότι η ενόρκως δηλούσα, ορκίσθηκε κατ' εξουσιοδότηση του Αιτητή και δηλώνει ψευδώς ότι ο Αιτητής - Εφεσείων είναι ο ιδιοκτήτης των ενυπόθηκων. Θέση για την οποία η ενόρκως δηλούσα δεν μπορούσε να αντεξεταστεί και στην διάψευση του σχετικού ισχυρισμού το ζήτημα θα έληγε εκεί με την απόρριψη της Αίτησης - Έφεσης. Ως προς το πρόσωπο επίσης που ορκίσθηκε εκ μέρους του Αιτητή - Εφεσείοντος κρίνω ότι η δικαιολογία που δόθηκε δεν είναι αρκούντως ικανοποιητική και η Αίτηση - Έφεση θα απορριπτόταν και γι' αυτόν τον λόγο. (β) Η επίδικη ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» δεν επισυνάπτεται στην αίτηση - έφεση Όπως αναφέρεται με τον λόγο ένστασης 1, το μοναδικό τεκμήριο που επισυνάπτεται στην Αίτηση - Έφεση είναι η εκτίμηση που διενεργήθηκε εκ μέρους του Αιτητή. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 5 των περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμός του 1956 (622/1956): «5.-

(1)Except as hereinbefore in these Rules or by Law otherwise expressed, all appeals and apllicatios [sic] to the Court under the Law shall be made by summons in Form 2, with such variations as circumstances may require, and shall be supported by affidavit or affidavits of the facts relied upon, and filed with the Registrar together with a copy of the Director's order, notice or decision appealed against.». Από τη χρήση της αγγλικής λέξης «shall» στον σχετικό κανονισμό προκύπτει ότι είναι επιτακτική η επισύναψη της απόφασης η οποία προσβάλλεται (Φαλέκκος ν. Χριστοφίδη,

(2013)1 Α.Α.Δ. 2534). Ως εκ τούτου και συμφωνώντας ως προς τούτο με τους Καθ' ων η αίτηση/ Εφεσίβλητους κρίνω ότι η Αίτηση - Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί ως θνησιγενής και εξ' υπαρχής άκυρη και για αυτόν τον λόγο. (γ) Δεν εφεσιβάλλεται ειδοποίηση άλλη εκτός από την «ΙΑ» και μόνο για τους εξαντλητικούς λόγους που προβλέπει το Άρθρο 44Γ

(3)(α)-(ζ) του Νόμου ως τροποποιήθηκε (λόγοι ένστασης 4 - 8, και 13). Με την προσθήκη της λέξης «μόνο», στο Άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου με τον Νόμο 87(I)/2018, ο Νομοθέτης περιόρισε, και συγκεκριμενοποίησε τους λόγους για τους οποίους μπορεί να ασκηθεί Αίτηση-Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για ακύρωση/αναστολή πλειστηριασμού. Αν και οι λόγοι διευρύνθηκαν με μεταγενέστερες τροποποιήσεις, παραμένουν συγκεκριμένοι και προσδιορισμένοι, και η λέξη «μόνο» παραμένει στο κείμενο του Νόμου. Γίνεται από τον Αιτητή προσπάθεια να εφεσιβληθεί ο Τύπος «Ι» μέσω του επιχειρήματος ότι παράβαση/παρατυπία σε σχέση με τον τύπο «Ι» συμπαρασύρει και τον Τύπο «ΙΑ», καθώς και εξέτασης άλλων ζητημάτων (ορθότητα ποσού, νομιμότητα υποθήκης κ.ά.). Παρόλο που, και επί της ουσίας, τα επιχειρήματα αυτά δεν ευσταθούν, εφόσον και ο Τύπος «Ι» είναι καθ' όλα νόμιμος και ως προς το περιεχόμενο και κάθε άλλη άποψη και η υποθήκη νόμιμη και τα ποσά ορθά. Επομένως η προσπάθεια του Αιτητή να αμφισβητήσει την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν έχει έρεισμα στη νομοθεσία εφόσον εφεσιβάλλεται ο Τύπος «ΙΑ» μόνο για τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά υπό του άρθρου 44Γ

(3)(α) έως (ζ) του Νόμου, και η επίδικη διαδικασία προσφέρεται μόνο σε σχέση με έφεση επί του Τύπου «ΙΑ» ως προαναφέρεται. Οποιοσδήποτε λόγος έφεσης προσβάλλει (είτε άμεσα είτε συγκεκαλυμμένα) οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση πέραν του Τύπου «ΙΑ», αυτός θα πρέπει να απορριφθεί εκ προοιμίου εφόσον ουδεμία άλλη Ειδοποίηση πέραν του Τύπου «ΙΑ», μπορεί να προσβληθεί με την παρούσα διαδικασία. Επομένως οι λόγοι ακύρωσης 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 και 12 (στο βαθμό που αφορά την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ») είναι εξ' υπαρχής άκυροι καθότι με την παρούσα διαδικασία δεν υπάρχει δυνατότητα έφεσης οποιασδήποτε άλλης πράξης ή Ειδοποίησης πέραν του Τύπου «ΙΑ» και αυτό μόνο αν εμπίπτουν στους εξαντλητικούς λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου. (δ) Ο Αιτητής ως Πρωτοφειλέτης δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standi) σε σχέση με τους συγκεκριμένους λόγους έφεσης. Ως αναφέρεται με τον λόγο ένστασης 2, ο Αιτητής ως Πρωτοφειλέτης, δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standi) σε σχέση με τους συγκεκριμένους λόγους που προβάλλει στην Έφεση, εφόσον δεν προκύπτει ότι σε σχέση με κάποιον εκ των συγκεκριμένων λόγων υφίσταται ο ίδιος δυσμενή επηρεασμό, λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι με την εκποίηση και λήψη ποσού έναντι ή προς εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους, η ευθύνη του θα μειωθεί ή μπορεί και να εξαλειφτεί. Και μόνο για αυτόν τον λόγο κρίνω ότι η αίτηση επίσης δεν μπορεί να πετύχει. Μετά την επίδοση των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ,» και Δελτίο Α, η ενυπόθηκη οφειλέτιδα δεν καταχώρισε Αίτηση - Έφεση παρόλο που συνενώθηκε ως Εξ' Ανταπαιτήσεως εναγόμενη στην αγωγή XXXXX/2017 Ε.Δ. Λάρνακας (Τεκμ. 5 της ένστασης). Προκύπτει ότι: - Η ενυπόθηκη οφειλέτιδα έχει αποδεχθεί το νόμιμο της διαδικασίας πλειστηριασμού εφόσον δεν έχει αμφισβητήσει αυτή με Αίτηση - Έφεση. - Ως προαναφέρεται, ο Αιτητής, ως Πρωτοφειλέτης θα αποκομίσει κέρδος από την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων εφόσον θα μειωθεί το ποσό των οφειλών του. (βλ. Cyproman Services Ltd v. Martin Coward, Πολ. Εφ. 140/2012 ημερ. 04.04.2018 και Andrenal Shipping Company Ltd κ.ά ν. Compania Naviera Iris S.A. κ.ά., Πολιτική Έφεση αρ.49/2014, ημερ. 20.07.2016) Στην Cyproman (ανωτέρω), σχολιάστηκε η αξίωση θεραπείας προς όφελος τρίτων προσώπων όχι διάδικων, με το Εφετείο να αναφέρει ότι ακόμα και αν κάποιος δεν είναι συμβαλλόμενος σε σύμβαση μπορεί να αξιώσει θεραπεία νοουμένου ότι επηρεάζονται άμεσα τα δικαιώματά του. Στην παρούσα ο Αιτητής ουδεμία μαρτυρία προσφέρει ως προς το κατά πόσο επηρεάζονται τα δικά του δικαιώματα και με ποιο τρόπο, με αποτέλεσμα η αίτησή του να είναι έκθετη σε απόρριψη. (ε) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση - Έφεση δεν προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία προς επίρρωση των λόγων έφεσης. Σχετικός είναι λόγος ένστασης 15, σύμφωνα με τον οποίο, η υιοθέτηση ενόρκως του περιεχομένου της αίτησης ή ενός δικογραφήματος δεν τα καθιστά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Interpartemental Concerc «Uralmetrom» ν. Besuno Ltd,

(2004)1 AAΔ 557 και Νίνος Μιχαηλίδης Λτδ ν. Δρουσιώτη κ.α.,

(1995)1 Α.Α.Δ. 877). Η ομνύουσα δεν προσφέρει οποιαδήποτε θετική μαρτυρία προς επίρρωση των λόγων έφεσης. Ο μόνος ισχυρισμός που προωθείται αφορά την απόκλιση στις εκτιμήσεις και δήθεν προσπάθεια για εξώδικη διευθέτηση, ισχυρισμοί οι οποίοι δεν αποτελούν λόγο έφεσης και εν πάση περιπτώσει δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης - Έφεσης. Επομένως για όλους τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση/ Έφεση δεν έχει προοπτική επιτυχίας και απορρίπτεται. Παρόλη την πιο πάνω κατάληξη μου θα εξετάσω και τους λόγους Έφεσης και πως αυτοί αντικρίζονται, συνεκτιμώντας τα γεγονότα της υπόθεσης, τους λόγους ένστασης και σε συνδυασμό με τη νομική πτυχή που διέπει το κάθε ζήτημα. Όπου μπορούν να συνδυαστούν θα συνεξεταστούν και όχι κατ' ανάγκη με τη σειρά που προβάλλονται. (α) Λόγοι έφεσης 1, 2, 3, 4, και 9 Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δέον όπως ακυρωθεί καθότι: - Το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι παράτυπο και/ή εσφαλμένο - Βασίζεται σε παράνομη/άκυρη/παράτυπη Ειδοποίηση Τύπου Ι - Η Ειδοποίηση Τύπος Ι είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο και περιεχόμενο της, παράτυπη, ανυπόστατη, αντινομική - Η Ειδοποίηση Τύπος Ι είναι παράνομη/παράτυπη καθότι περιέχει ποσά/τόκους/έξοδα τα οποία είναι εσφαλμένα. - Η συνημμένη στην Ειδοποίηση Τύπος Ι κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί κατάσταση λογαριασμού καθότι είναι εσφαλμένη/περιληπτική διότι δεν εκτίθενται με λεπτομέρεια οι χρεοπιστώσεις του λογαριασμού και το ενυπόθηκο υπόλοιπο δεν είναι ορθό ούτε και υπερήμερο. Όπως κατέγραψα και πιο πάνω οποιοσδήποτε λόγος έφεσης προσβάλλει (είτε άμεσα είτε συγκεκαλυμμένα) οποιαδήποτε άλλη Ειδοποίηση πέραν του Τύπου «ΙΑ», αυτός απορρίπτεται χωρίς περαιτέρω σχολιασμό εφόσον ουδεμία άλλη Ειδοποίηση πέραν αυτής του Τύπου «ΙΑ» δεν μπορεί να προσβληθεί με την παρούσα διαδικασία. Σε σχέση ειδικότερα με την κατάσταση λογαριασμού στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι» στην υπόθεση Σιαπαχτά κ.ά. v. Gordian Holdings Ltd Αίτηση/Έφεση 27/2019 Ε.Δ. Αμμοχώστου ημερ. 9.07.2019 η κα Δημητριάδου - Ανδρέου Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), αναφέρει obiter (καθότι με τη ratio αποφασίζει ότι η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν εφεσιβάλλεται), ότι το άρθρο 44Γ

(1)δεν καθορίζει τύπο και/ή περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού αναφέροντας ότι: «Η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Τέτοια δυνατότητα παρέχεται και ασκείται στη βάση των προνοιών του Άρθρου 44(Β)

(3)». Πέραν αυτών όμως και εξετάζοντας το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού που συνοδεύει την επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «Ι» κρίνω ότι αυτή συνάδει με το γράμμα του Νόμου και την πρόθεση του Νομοθέτη. Επίσης, με μια απλή μαθηματική πράξη, προκύπτει ότι το ποσό που καταγράφεται στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ,» είναι το ίδιο με το ποσό που καταγράφεται στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι,» και την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει αυτή καθώς έχει συνυπολογιστεί ο τόκος σύμφωνα με τις κεφαλαιοποιήσεις και να αξιώνεται ολογράφως το ποσό τόκου. Ο ίδιος ο νόμος και συγκεκριμένα το Άρθρο 44Γ

(1), δεν προβλέπουν για συγκεκριμένο τύπο της κατάστασης λογαριασμού, και η συνολική ανάγνωση των επίδικων ειδοποιήσεων μαζί με την συνημμένη εις την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» κατάσταση λογαριασμού, καταγράφουν ξεκάθαρα το ενυπόθηκο χρέος το οποίο έχει καταστεί πληρωτέο. Ως εκ τούτου ο λόγος αυτός έφεσης δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Σχολιάζοντας το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» μπορεί κάποιος εύκολα να διαπιστώσει ότι το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι το ίδιο με το ποσό της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» όπου αναγράφεται αριθμητικά το ποσό του τόκου, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιοποιήσεων. Αναφορικά με το θέμα των εξόδων, αυτά είναι ξεκάθαρα εφόσον στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» αναφέρεται ότι είναι μηδενικά. Επομένως δεν παρέχεται έρεισμα για παράβαση των θεσμοθετηθέντων και ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος Έφεσης απορρίπτεται. (β) Λόγοι έφεσης 5, 6, 7 και 8. Προβάλλεται στους λόγους αυτούς ότι το Μέρος VIA του Νόμου είναι αντισυνταγματικό και/ή παραβιάζει τα Άρθρα 9, 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος. Ο Αιτητής όπως προαναφέρθηκε είναι Πρωτοφειλέτης και όχι ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κύριος των ενυπόθηκων ακινήτων. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει locus standi να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας καθότι η σύμβαση και δήλωση υποθήκης δεν υπογράφεται από τον ίδιο αλλά από την κα Ερωτοκρίτου ως ενυπόθηκη οφειλέτιδα (η οποία όμως δεν καταχώρισε Αίτηση - Έφεση) και επίσης δεν είναι ο κύριος των ενυπόθηκων ακινήτων. Πέραν των πιο πάνω, πάγια νομολογία ορίζει πώς η αντισυνταγματικότητα νόμου καθίσταται επίδικο θέμα και είναι δεκτική δικαστικής κρίσης μόνον εφ' όσον, διά των δικογράφων ή των άλλων εγγράφων προτάσεών του, ο διάδικος ο οποίος επικαλείται την αντισυνταγματικότητα, προσδιορίζει το εγκαλούμενο άρθρο του νόμου καθώς και τη συνταγματική διάταξη στην οποίαν αυτό, κατ' ισχυρισμό, προσκρούει. Γενικοί ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας του εκάστοτε υπό κρίση νόμου δεν είναι αρκετοί (Μαραγκός ν. Κυπριακή Δημοκρατία,

(2006)3 Α.Α.Δ. 671, Περικλέους ν. Δήμου Κάτω Πολεμιδιών,

(2009)3 Α.Α.Δ. 37). Η εισήγηση περί αντισυνταγματικότητας εξετάζεται με βάση τις αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων. Έχουν τεθεί στην Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides,

(1966)3 C.L.R. 640 (απόφαση Ιωσηφίδη, Δ.), ως ακολούθως: i. Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. ii. Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος. iii. Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος. iv. Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο, αν τούτο είναι αναγκαίο για την επίλυση συγκεκριμένης δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, διαφορετικά, απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο ως άνω περιορισμός τίθεται, με δεδομένο ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε ασχολούνται με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διάταξης (βλ. Μαρκιτανής v. Μουτζούρη,

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923). Επομένως οι λόγοι έφεσης που αφορούν την αντισυνταγματικότητα δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας. Εξάλλου, ο Αιτητής ουδεμία μαρτυρία προσφέρει προς επίρρωση των γενικών και αόριστων ισχυρισμών του περί αντισυνταγματικότητας. Σε σχέση με το άρθρο 9 του Συντάγματος δεν είναι αντιληπτό πού βασίζει την θέση του αυτή ο Αιτητής εφόσον ουδεμία μαρτυρία προσφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση - Έφεση. Εν πάση περιπτώσει και άνευ βλάβης των προαναφερομένων, με απόφασή της η ενυπόθηκη οφειλέτιδα ελεύθερα συμβλήθηκε με τους Καθ' ων η Αίτηση και ενέγραψε την υποθήκη επί των ακινήτων της, δίδοντας το δικαίωμα στους Καθ' ων η αίτηση να εκποιήσουν αυτά σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους όρους αποπληρωμής. Τα δικαιώματα που προστατεύει το Άρθρο 23 του Συντάγματος είναι υπό την αίρεση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση δυνάμει των επίδικων υποθηκών, οι οποίες αποτελούν, σύμφωνα με την Νομολογία περιουσιακά στοιχεία. Εν πάση περιπτώσει με απόφασή της η ενυπόθηκη οφειλέτιδα ελεύθερα συμβλήθηκε με τους Καθ' ων η αίτηση και ενέγραψε την υποθήκη επί των ακινήτων της, ως ενυπόθηκος οφειλέτης, ενώ ότι άλλαξε με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στο Νόμο με την προσθήκη του Μέρους VIA είναι ο τρόπος και η διαδικασία πώλησης, για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, σε περίπτωση μη πληρωμής του χρέους, για το οποίο ενέγραψε την υποθήκη. Ο Αιτητής και η ενυπόθηκη οφειλέτιδα γνώριζαν δε ευθύς εξαρχής με την υπογραφή της σύμβασης και δήλωσης υποθήκης του ακινήτου τις συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, άσχετα αν αυτή θα γινόταν με άλλη διαδικασία. Ο όρος 5 του εγγράφου υποθήκης (Τεκμ. 3 στην ένσταση) είναι σχετικός. Κρίνω ότι καμιά παραβίαση του Άρθρου 23 του Συντάγματος προκύπτει. Ουδέποτε τα συμβατικά δικαιώματα του Αιτητή - Εφεσείοντα ή το Άρθρο 26 του Συντάγματος που προστατεύει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως παραβιάσθηκε ούτε και το Άρθρο 28 του Συντάγματος, αφού, με τις τροποποιήσεις που επήλθαν απλά άλλαξε η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ενώ για τα ίδια τα συμβατικά δικαιώματα κάτω από την υποθήκη ως ελευθέρως εξασκήθηκαν δυνάμει του Άρθρου 26 του Συντάγματος κατά το χρόνο κατάρτισης δεν επήλθε καμιά αλλαγή. Ο Αιτητής δεν είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης και δεν υπέγραψε την σύμβαση υποθήκης. Ο Νόμος δεν επεμβαίνει στην μεταξύ των μερών σύμβαση υποθήκης ούτε δημιουργεί ανισότητα. Απλά καθορίζει μια νέα διαδικασία πώλησης. Με απόφασή της η ενυπόθηκη οφειλέτιδα ελεύθερα συμβλήθηκε με τους Καθ' ων η αίτηση και ενέγραψε την υποθήκη επί των ακινήτων της ως ενυπόθηκος οφειλέτης, ενώ ότι άλλαξε με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στο Νόμο με την προσθήκη του Μέρους VIA είναι ο τρόπος και η διαδικασία πώλησης, για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, σε περίπτωση μη πληρωμής του χρέους, για το οποίο ενέγραψε την υποθήκη. Η ενυπόθηκη οφειλέτιδα γνώριζε δε ευθύς εξαρχής με την υπογραφή της σύμβασης και δήλωσης υποθήκης του ακινήτου τις συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, άσχετα αν αυτή θα γινόταν με άλλη διαδικασία. Η Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου (Έντυπο Ν.271) συνιστά ένα τυποποιημένο έγγραφο του Κτηματολογίου. Η αναφορά στον τίτλο της επίδικης υποθήκης και στα διάφορα έντυπα διάφορων Νόμων ή άλλων αναφορών, ουδόλως επηρεάζει την ουσία του Νόμου και τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του ενυπόθηκου οφειλέτη και του ενυπόθηκου δανειστή. Ο τίτλος του εντύπου Ν. 271 ουδεμία σχέση έχει ως προς το εφαρμοζόμενο διαδικαστικό δίκαιο για την εκποίηση του επίδικου ακινήτου. Δεν συνάδει δε με τη λογική να παραγνωριστούν οι τροποποιητικοί νόμοι του "περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965". Το Μέρος VIA του Νόμου 9/65 ως τροποποιήθηκε, ουδόλως μεταβάλλει την κατάσταση υπό την έννοια πως απλώς προσθέτει μια νέα διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων από τους ενυπόθηκους δανειστές, μέσω της διαδικασίας πλειστηριασμού, η οποία (διαδικασία πώλησης) μάλιστα δεν είναι άμεση και κατά την απόλυτη κρίση του ενυπόθηκου δανειστή, αλλά υπόκειται σε όρους και παρέχει τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο να ενστεί στην υπό κρίση διαδικασία. Επομένως, αυτή η νέα κατάσταση δεν δύναται να θεωρηθεί ως επέμβαση στους συμβατικούς όρους, ή αντισυνταγματική καθότι απλώς ρυθμίζει το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να προβούν σε πώληση, και μάλιστα με συγκεκριμένη διαδικασία και δικαιώματα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενο μέρος. Και πριν την καθιέρωση του Μέρους VIA του Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, υπήρχαν σχετικές διατάξεις για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Ό,τι επήλθε με τις τροποποιήσεις και την καθιέρωση του Μέρους VIA είναι μια διαφορετική διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Η διαδικασία πώλησης είναι καθαρά διαδικαστικό θέμα του τρόπου υλοποίησης της εκποίησης. Η ενσωμάτωση στο Νόμο μιας πρόσθετης και ανεξάρτητης διαδικασίας για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμιξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών, δηλαδή του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερομένων μερών ουδόλως διαφοροποιεί ή επηρεάζει ή αναιρεί τα δικαιώματα του Αιτητή όπως αυτά είχαν ήδη καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του, της παραχώρησης του ακινήτου του ως ενυπόθηκης εξασφάλισης έναντι των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Ό,τι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων προς ικανοποίηση χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο Νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης των ακινήτων του για εγγραφή υποθηκών προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Δεν δημιουργούν κάποιο νέο δικαίωμα για τους Καθ' ων η αίτηση. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, ειδικότερα για τον τρόπο που ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να εξασκήσει δικαιώματα που έχουν από μακρού χρόνου, συμβατικά παραχωρηθεί στον ίδιο με τον καταρτισμό της σχετικής υποθήκης το 2012, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το Νόμο δικαιώματα. Είναι σημαντικό εξάλλου να σημειωθεί το γεγονός πως ο Νόμος, πολύ πριν από την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και την ενσωμάτωση, μεταξύ άλλων, του μέρους VIA σε αυτόν, προνοούσε και έδιδε το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης. Στη βάση δε και του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμου του 2002 (Ν.82(Ι)/2002), τέτοια πώληση μπορούσε στο τέλος της ημέρας να πραγματοποιηθεί, είτε στο ύψος επιφυλαχθείσας τιμής, είτε τελικά, χωρίς να εξασφαλιστεί η επιφυλαχθείσα τιμή. Στην ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ MARIOS NICOLAOU DEVELOPERS LTD κ.α., ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 101/2018, 14/8/2018 η Έντιμη Α. Πούγιουρου Δ., αρνήθηκε την παραχώρηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση εντάλματος certiorari αναφέροντας ότι η αναδρομικότητα του Ν. 87(Ι)/2018 ήταν ρητή και αποτελεί πρόθεση του Νομοθέτη. Το θέμα της αντισυνταγματικότητας του μέρους VIA του Νόμου ως τροποποιήθηκε και η αναδρομικότητα αυτού ως το άρθρο 44Α τόσο πριν όσο και μετά την τροποποίησή του με το Ν. 87(Ι)/2018, έχει απασχολήσει σε πολλές υποθέσεις τα Δικαστήρια, και έχει απορριφθεί. Δεν κρίνω σκόπιμο να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές. Αρκεί η υπόμνηση του όρου 4 του εγγράφου υποθήκης (Τεκμ. 3 στην ένσταση), ο οποίος επιτρέπει στους Καθ' ων η αίτηση να πωλήσουν τα ενυπόθηκα κτήματα, είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση προς την ενυπόθηκη οφειλέτιδα. Ουδεμία παραβίαση του άρθρου 28 του Συντάγματος υπάρχει. Το δικαίωμα του Αιτητή για προσφυγή στο Δικαστήριο σύμφωνα με το Άρθρο 30 του Συντάγματος δεν είναι απόλυτο αλλά μπορεί να υπαχθεί σε περιορισμούς, οι οποίοι επιτρέπονται με τρόπο εξυπακουόμενο, αφού το συγκεκριμένο δικαίωμα, ως εκ της φύσης του, ζητά τη ρύθμιση του από το Κράτος. Οι περιορισμοί που δυνατόν να τεθούν στην άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματος δεν πρέπει όμως να είναι τέτοιου βαθμού που η ουσία του δικαιώματος να καταστρέφεται. Η διασφάλιση του δικαιώματος του πολίτη να προσφύγει στο Δικαστήριο για επίλυση κάποιας αστικής διαφοράς δεν εμποδίζει τη Νομοθετική Εξουσία να προβλέψει κάποιου είδους ρύθμιση αυτού, νοουμένου βέβαια ότι η νομοθετική ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη ή παράλογη και δεν εξουδετερώνει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Ο ίδιος ο Αιτητής παραδέχεται ότι καταχώρισε την Αγωγή XXXXX/2017 του Ε.Δ. Λάρνακας ως επίσης και την παρούσα Αίτηση - Έφεση και ως εκ τούτου δεν προκύπτει περιορισμός των δικαιωμάτων του ως το Άρθρο 30 του Συντάγματος. Επομένως ούτε οι πιο πάνω λόγοι Έφεσης ευσταθούν και απορρίπτονται. Στον λόγο Έφεσης 8 αναφέρεται ότι τα ενυπόθηκα ακίνητα αποτελούν την κύρια κατοικία του Αιτητή. Κατ' αρχή ο Αιτητής δεν είναι ο ιδιοκτήτης και/ή εγγεγραμμένος κύριος των επίδικων ακινήτων. Άρα δεν μπορεί να αποτελούν την κύρια κατοικία του. Πρόκειται δε για 2 διαφορετικά ενυπόθηκα ακίνητα. Σύμφωνα με την σύμβαση και δήλωση υποθήκης (Τεκμ. 3 στην ένσταση), αυτά περιγράφονται ως χωράφια με ελιές και όχι κατοικίες. Σύμφωνα με τις εκθέσεις εκτίμησης των Χ. Ζακχαίος και Α. Κυριακίδης (Τεκμ. 11 στην ένσταση), τα ενυπόθηκα ακίνητα είναι χωράφια. Σχετικές είναι οι αναφορές στις σελ. 5 ενότητα 3.1 της έκθεσης Ζακχαίου και στην σελ. 11 ενότητα 5.5 στην έκθεση Κυριακίδη. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου ως τροποποιήθηκε, «κύρια κατοικία» σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι

(6)μηνών κατ' έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€350.000). Οι πρόνοιες του νόμου είναι σαφείς, το γεγονός ότι δεν υπάρχει καν κατοικία στα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα είναι τόσο εμφανές που οποιαδήποτε άλλη κατάληξη θα ήταν πεπλανημένη και δεν θα άντεχε στην βάσανο της λογικής. Επομένως ο σχετικός λόγος Έφεσης απορρίπτεται. Προβάλλεται στον λόγο Έφεσης 10 ότι η προώθηση της διαδικασίας είναι καταχρηστική. Δεν υποστηρίζεται όμως από οποιαδήποτε μαρτυρία και είναι άγνωστο ως προς το ποια ακριβώς είναι η κατάχρηση που επικαλείται ο Αιτητής. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως μη αιτιολογημένος. Στον λόγο Έφεσης 11 αναφέρεται ότι ο Αιτητής δεν είναι υπερήμερος. Όμως δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον Αιτητή ότι: - Την 01.02.2018 οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν τον επίδικο λογαριασμό (Τεκμ. 4 ένστασης). - Την 14.03.2018 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν Ανταπαίτηση στην αγωγή του Αιτητή με αριθμό XXXXX/2017 Ε.Δ. Λάρνακας. - Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» επιδόθηκαν την 12.10.

1. - Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» επιδόθηκαν την 24.08.2021 δηλαδή 3 και πλέον έτη μετά τον τερματισμό και καταχώριση αγωγής εναντίον του Αιτητή, και σχεδόν 1 έτος μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι». Οι πρόνοιες του άρθρου 44Β του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε, οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν υποχρέωση αποστολής Ειδοποίησης Τύπος «Θ» εφόσον δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. Το ζήτημα της υπερημερίας είναι πραγματικό ζήτημα και ο Αιτητής έχει καταστεί υπερήμερος από 01.02.2018 όταν και τερματίστηκε ο λογαριασμός. Ο σχετικός λόγος Έφεσης απορρίπτεται. Εδώ δράττομαι της ευκαιρίας να υπενθυμίσω ότι μια αίτηση παρόμοιας φύσεως δεν μπορεί να καταχωρείται την τελευταία ημέρα που προνοείται από τη νομοθεσία κατά τρόπο που τα περιθώρια μιας νηφάλιας αντίκρισης των όποιων ζητημάτων προκύπτουν να στενεύουν δραστικά ενόψει του επικείμενου προγραμματισμένου πλειστηριασμού. Το ότι η παρούσα Αίτηση - Έφεση καταχωρίστηκε την τελευταία ημερομηνία που υπήρχε τέτοια δυνατότητα, ανατρέπει τον προγραμματισμό του Δικαστηρίου όταν καλείται να εκδώσει απόφαση πριν από τον πλειστηριασμό, αφήνοντας πίσω δικαστικό έργο που επίσης υπάρχει επείγουσα ανάγκη για να απασχολήσει το Δικαστήριο. Προς τούτο παραπέμπω και στο σύγγραμμα Kerly's, παρα. 15- 68 όπου αναφέρεται ότι: «Οποιαδήποτε μη αναγκαία καθυστέρηση στην επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας ενδέχεται να γείρει το ισοζύγιο της ευχέρειας εναντίον του ενάγοντα». Παρόμοια αντικρίστηκε το ζήτημα και στις δικές μας αποφάσεις στην υπόθεση Αναφ. με την αίτηση των
2. C.M.K. METAL CONSTRUCTION LTD κ.ά. Πολ. Αίτηση Αρ. 138/2018 ημερ. 7.11.2018 και Αναφ. με την αίτηση Παπακόκκινου Πολ. ECLI:CY:AD:2019:D106, Αίτηση Αρ. 46/19 ημερ. 26.03.
3. Κρίνω επομένως και στη βάση της πιο πάνω νομολογίας ότι εξ αυτού του λόγου και μόνον η αίτηση είναι απορριπτέα και απορρίπτεται. 1.
4. Λόγος Έφεσης αρ. 12 Προβλήθηκε ως λόγος Έφεσης 12 ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν νομιμοποιούνται στην προώθηση της διαδικασίας ως το μέρος VIA του Νόμου ως τροποποιήθηκε καθότι δεν έχουν τραπεζική άδεια. Ούτε όμως αυτός ο λόγος Έφεσης έχει έρεισμα καθώς δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία. Η αμφισβήτηση της ταυτότητας του ενυπόθηκου δανειστή δεν συμπεριλαμβάνεται στους εξαντλητικούς λόγους Έφεσης που προνοεί το Άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου. Σύμφωνα με το Άρθρο 2 του Νόμου, "ενυπόθηκος δανειστής" σημαίνει το πρόσωπον υπέρ ου συνιστάται υποθήκη. Ουδεμία πρόνοια υπάρχει ότι ο ενυπόθηκος δανειστής πρέπει να κατέχει τραπεζική άδεια. Εξάλλου η έννοια του όρου «τραπεζική άδεια» δεν αναπτύσσεται από τον Αιτητή, και δεν έχει αμφισβητηθεί η αναφορά της ομνύουσας στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση - Έφεση. Επισημαίνεται ότι από την μια ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν μπορούν να προωθούν την διαδικασία εκποίησης και από την άλλη η παρούσα Αίτηση - Έφεση καταχωρήθηκε εναντίον της ΣΕΔΙΠΕΣ. Επομένως ούτε και αυτός ο λόγος Έφεσης δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Σημειώνεται ότι η ενυπόθηκη οφειλέτιδα δεν καταχώρισε Αίτηση - Έφεση αποδεχόμενη το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση στην εκποίηση της ενυπόθηκης περιουσίας. Τέλος σε σχέση με το ζήτημα της διαδικασίας της εκτίμησης σχετικές είναι οι πρόνοιες τους Άρθρου 44 Δ του Νόμου: «44Δ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ, διορίζονται δύο

(2)εκτιμητές, ένας εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ένας εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη για τη διενέργεια, ταυτόχρονα, ανεξάρτητων εκτιμήσεων του ενυπόθηκου ακινήτου για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας αυτού, στους οποίους επιδίδονται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και από τον ενυπόθηκο δανειστή ή/και λαμβάνονται από αρμόδια τμήματα ή υπηρεσίες της Δημοκρατίας, τα ίδια στοιχεία και πληροφορίες όσον αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο: Νοείται ότι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης δύναται αντί να προβεί στο διορισμό εκτιμητή σύμφωνα με τα πιο πάνω, να ζητήσει όπως η αξία γενικής εκτίμησης που αφορά ενυπόθηκο ακίνητο, όπως αυτή εκάστοτε ορίζεται στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, είναι η εκτιμημένη αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου: Νοείται περαιτέρω ότι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή/και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, καθώς και ο ενυπόθηκος δανειστής πρέπει να συνεργάζονται και να διευκολύνουν τον εκτιμητή στην εκτέλεση του έργου του: Νοείται έτι περαιτέρω ότι οι δύο εκτιμητές κατά τη διενέργεια των ανεξάρτητων εκτιμήσεών τους λαμβάνουν υπόψη και την εκάστοτε εκτίμηση του αρμόδιου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα

(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή: Νοείται ότι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε πριν από τη λήξη της προθεσμίας των δέκα

(10)ημερών, ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να καταστεί δυνατό να διορίσει τον εκτιμητή του: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στο διορισμό εκτιμητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δύο

(2)εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου: Νοείται έτι περαιτέρω ότι, τα μέρη καταβάλλουν το κόστος υπηρεσιών του εκτιμητή, του οποίου έκαστος διορίζει.

(3)Οι εκτιμητές, με βάση τις διατάξεις του εδαφίου

(1), συντάσσουν τις εκθέσεις εκτίμησης ταυτόχρονα, ανεξάρτητα και χωρίς να διαβουλεύονται μεταξύ τους και χωρίς να ανακοινώνουν την εκτίμησή τους ο ένας στον άλλο ή σε τρίτο μέρος μέχρι την επίσημη παράδοσή τους˙ οι εκθέσεις παραδίδονται στον ενυπόθηκο δανειστή και στον ενυπόθηκο οφειλέτη, στον τόπο και στο χρόνο που καθορίζεται στην ειδοποίηση που αναφέρεται στο εδάφιο

(2), σε καμία όμως περίπτωση μετά από την πάροδο της χρονικής περιόδου των τριάντα

(30)ημερών από το διορισμό του εκτιμητή εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή: Νοείται ότι, σε περίπτωση που οποιοσδήποτε από τους δύο

(2)εκτιμητές παραλείπει να παραδώσει εντός της προθεσμίας των τριάντα

(30)ημερών την έκθεση εκτίμησής του, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής εντός δέκα

(10)ημερών από την ημερομηνία της παράλειψης ζητά από το Επιστημονικό και Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου το διορισμό ανεξάρτητου εκτιμητή, ο οποίος προβαίνει στην ετοιμασία ανεξάρτητης εκτίμησης εντός τριάντα

(30)ημερών από το διορισμό του, τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(4),

(5)και

(6).

(4)Σε περίπτωση που η ψηλότερη εκτίμηση με βάση τις εκθέσεις εκτίμησης που αναφέρονται στο εδάφιο

(3), είναι μικρότερη από τη χαμηλότερη εκτίμηση συν το είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) αυτής, τότε ως αγοραία αξία θεωρείται ο μέσος όρος των δύο

(2)εκτιμήσεων και η αγοραία αυτή αξία είναι τελική.

(5)Σε περίπτωση που η ψηλότερη εκτίμηση με βάση τις εκθέσεις εκτίμησης που αναφέρονται στο εδάφιο

(3), είναι ίση ή μεγαλύτερη από τη χαμηλότερη εκτίμηση συν το είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) αυτής, ο ενυπόθηκος δανειστής οφείλει εντός πέντε

(5)ημερών από την ημέρα παραλαβής των εκθέσεων εκτίμησης, να ζητήσει από το Επιστημονικό και Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου, το διορισμό τρίτου ανεξάρτητου εκτιμητή εντός δέκα

(10)ημερών, ο οποίος, εντός προθεσμίας τριάντα

(30)ημερών από το διορισμό αυτού ετοιμάζει ανεξάρτητη εκτίμηση του ενυπόθηκου ακινήτου και παραδίδει ταυτόχρονα πιστό αντίγραφο της έκθεσης εκτίμησής του στον ενυπόθηκο δανειστή, στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο.

(6)Σε περίπτωση διορισμού τρίτου ανεξάρτητου εκτιμητή, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(5), ως αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου θεωρείται, λαμβανομένων υπόψη και των εκτιμήσεων που έχουν ληφθεί δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(3), ο μέσος όρος των δύο πλησιέστερων εκτιμήσεων: Νοείται ότι, σε περίπτωση που οι τρεις

(3)εκτιμήσεις διαφέρουν μεταξύ τους ισομερώς, τότε ως αγοραία αξία θεωρείται ο μέσος όρος των τριών εκτιμήσεων». Η διαδικασία ως αναλύεται στην παρ. 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση δεν έχει αμφισβητηθεί. Προκύπτει πλήρης συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 44Δ του Νόμου ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με αυτή ο Αιτητής διόρισε εμπρόθεσμα εκτιμητή. Η εκτίμηση ετοιμάστηκε εντός 30 ημερών. Οι Καθ' ων η αίτηση διόρισαν τον κ. Ζακχαίο στις 28.01.2021. Ο Νόμος δεν προνοεί πότε οι ενυπόθηκοι δανειστές οφείλουν να διορίσουν εκτιμητή. Ως οι πρόνοιες του εδαφίου 44Δ

(3)η έκθεση του εκτιμητή πρέπει να παραδοθεί εντός 30 ημερών από τον διορισμό του. Η έκθεση του κ. Ζακχαίου παραδόθηκε την 05.02.2021.Η απόκλιση υπέρβαινε το 25% ως το εδάφιο 44Δ

(5)και ως εκ τούτου διορίστηκε ο κ. Κυριακίδης από το Επιστημονικό και Τεχνικό Επιμελητήριο. Ο διορισμός έγινε εντός των προβλεπόμενων 10 ημερών εφόσον ο κ. Κυριακίδης διορίστηκε στις 10.02.2021.Η έκθεση του κ. Κυριακίδη έγινε εντός των προβλεπόμενων 30 ημερών εφόσον παραδόθηκε την 24.02.2021. Ως οι πρόνοιες του εδαφίου 44Δ

(6)χρησιμοποιήθηκε ο μέσος όρος των 2 πλησιέστερων εκτιμητών ένεκα της διαφοράς στις 3 εκτιμήσεις. Επιφυλασσόμενη τιμή καθορίστηκε στο 80% του εν λόγω μέσου όρου ως το άρθρο 44Ε του Ν. 9/65 ως τροποποιήθηκε προνοεί. Από τα πιο πάνω προκύπτει αβίαστα ότι οι Καθ' ων η αίτηση συμμορφώθηκαν πλήρως με τις επιταγές του Νόμου και επομένως οι σχετικές αιτιάσεις που προβλήθηκαν στην Αίτηση - Έφεση δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Αντίθετα οι λόγοι ένστασης πετυχαίνουν εφόσον αυτοί εδράζονται στις νομοθετικές διατάξεις όπως αυτές έχουν ήδη ερμηνευτεί από τα Δικαστήρια μας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η Αίτηση - Έφεση και οι λόγοι που προβάλλονται σε αυτή δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο