TSVETKOV κ.α. ν. MAGDEEV κ.α., Αρ. Αγωγής: 1201/2018, 14/12/2021

(1)-

(12). Σύμφωνα με τον φάκελο της υπόθεσης η Ανταπαίτηση επιδόθηκε στην Αιτήτρια και στον Εξ Ανταπαιτήσεως εναγόμενο 5 στις 17.02.2020, ως επίσης και στους Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1 και 2. Σε σχέση με τους Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 6 - 8, η Αιτήτρια έλαβε διάταγμα επιτρέπον την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και την υποκατάστατη επίδοση των σχετικών με την παρούσα δικαστικών εγγράφων στους εν λόγω Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους. Στις 27.02.2020 η Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 4 καταχώρησε μονομερή Αίτηση με την οποίαν ζητούσε άδεια για να καταχωρίσει Εμφάνιση υπό Διαμαρτυρία. Το εν λόγω αίτημα εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και εκδόθηκε Διάταγμα ημερομηνίας 03.03.2020 το οποίο συντάχθηκε στις 04.03.2020 με το οποίο η Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 4 διατασσόταν να καταχωρίσει την υπό Διαμαρτυρία Εμφάνιση της εντός 7 ημερών από τη σύνταξη του. Στις 11.03.2020 η Αιτήτρια καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, ενώ, στις 04.05.2020, καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση. Στις 09.06.2020 οι Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν αντίστοιχη αίτηση με την οποία αξιώνουν διάταγμα παραμερισμού της Ανταπαίτησης. Προς αποφυγή επαναλήψεων θα αποφύγω την καταγραφή σ' αυτό το μέρος της απόφασης των εκατέρωθεν ισχυρισμών που αναπτύσσονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της αίτησης και των λόγων ένστασης. Όπως και τους ίδιους τους λόγους ένστασης. Εξετάζοντας όσα η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει στην ένστασή της προκύπτει ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού τα όσα παρατίθενται στην ΕΔ Κυριάκου δεν μπορούν να εξεταστούν σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο αλλά αποτελούν ζητήματα τα οποία θα εξεταστούν μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας που θα προσφερθεί κατά την ακρόαση της ουσίας της Ανταπαίτησης. Πέραν αυτού υποστηρίζει ότι από μια απλή ανάγνωση των δικογράφων, προκύπτει ότι η ανταπαίτηση άπτεται ζητημάτων που είναι σχετικά και συναφή με τα επίδικα θέματα της αγωγής με συνέπεια η συνεκδίκασή τους να καθίσταται αναγκαία. Στην Ε/Δ Κυριάκου, υποστηρίζει, η Αιτήτρια δεν υποδεικνύει τι είδους ζημιά θα υποστεί στα συμφέροντα της από τη συνεκδίκαση της Αγωγής και της Ανταπαίτησης και ούτε ο ομνύων επικαλείται ότι η συνεκδίκαση δεν εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, με συνέπεια η αίτηση να καθίσταται απορριπτέα και ως εκ του λόγου αυτού. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ H νομική βάση της αίτησης εδράζεται κατά κύριο λόγο στη Δ.27 Θ.3 καθώς και στη Δ.21 Θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ.27 Θ.3 (βλ. Annual Practice 1960 - σελ. 574 αντίστοιχη αγγλική διάταξη - Ο.25 R.4) που αφορά την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου, προβλέπει τα ακόλουθα: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οποιοδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή η υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δικαία». Η εμβέλεια της Δ.27 Θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών περιορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάζει διαγραφή δικογράφου στην περίπτωση που προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο ότι το δικόγραφο αυτό στερείται νομικής ή πραγματικής θεμελίωσης. Διαφορετικά, όπως υπογραμμίζεται στην Κυπριακή Δημοκρατία ν. Γεωργίου,

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704, 710-711, η διαγραφή δικογράφου θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφεύγει στο Δικαστήριο κατά τα σχετικώς προνοούμενα στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων συνάγεται ότι η αίτηση διαγραφής συνιστά ένα εξαιρετικής σοβαρότητας και εμβέλειας δικονομικό διάβημα και επομένως η αποδοχή του θα πρέπει να γίνεται με φειδώ και πλήρη αισθαντικότητα των επιπτώσεων της, δίχως αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι δεν θα πρέπει να εγκρίνεται όπου τούτο δικαιολογείται (βλ. In Re Pelmako Development Ltd,

(1991)1 Α.Α.Δ. 246, 257-258). Η εξουσία διαγραφής ασκείται με βάση το περιεχόμενο του δικογράφου και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,

(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 21). Σε ότι αφορά τη Δ.21 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία επίσης στηρίζεται η παρούσα Αίτηση, σημειώνεται ότι αυτή παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει αποκλεισμό ή διαγραφή Ανταπαίτησης όταν ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι θα έπρεπε να εγερθεί άλλη αγωγή για τα ζητήματα που η Ανταπαίτηση αφορά. Παρά το ότι η Δ.21 Θ10 δεν καθορίζει τα κριτήρια για αποκλεισμό μιας Ανταπαίτησης, αυτά πηγάζουν από τη νομολογία (βλ. Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon (SAL)

(1992)1 A.A.Δ. 710 και Athina Learthergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.ά.,

(2001)1 Α.Α.Δ. 787, 804). Θα γίνει αναφορά σε αυτά στη συνέχεια κατά την ανάλυση. Θα αντιπαρέλθω τους λόγους ένστασης οι οποίοι αφορούν το ζήτημα της καθυστέρησης εφόσον κρίνω ότι σε σχέση με αυτόν τον εναγόμενο δεν συντρέχει ζήτημα καθυστερημένης λήψης του παρόντος διαβήματος. Καταχώρησε την παρούσα την πρώτη ημέρα που σύμφωνα με την Ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της 30.04.2020 επαναλειτουργούσαν τα Πρωτοκολλητεία. Θα προχωρήσω επομένως στην εξέταση των ουσιαστικών λόγων οι οποίοι προβάλλονται στην αίτηση με την παράλληλη εξέταση των λόγων ένστασης. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός στην Ε/Δ Κυριάκου ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στερείται κατά τόπο αρμοδιότητας να εκδικάσει τα επίδικα ζητήματα της Ανταπαίτησης. Προς υποστήριξη της θέσης της περί αναρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας να επιληφθεί της ανταπαίτησης, αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5 της Ε/Δ Κυριάκου ότι (α) η Αιτήτρια δεν έχει την έδρα της στη Λάρνακα και ότι (β) κατά τον χρόνο που προέκυψε η βάση της ανταπαίτησης η Καθ'ης η αίτηση ασκούσε τις εργασίες της εντός της επαρχίας Λεμεσού. Οι αιτιάσεις αυτές όμως απορρίπτονται από την Καθ' ης η αίτηση εφόσον προκύπτει από μια απλή ανάγνωση των δικογράφων ότι η Ανταπαίτηση άπτεται του ίδιου πραγματικού υποβάθρου με αυτό της αγωγής. Είναι γνωστός δε ο κανόνας πώς όπου υπάρχει συνάφεια, ενδείκνυται η συνεκδίκαση προς αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών και αχρείαστων εξόδων. Ως εκ τούτου, αφ' ης στιγμής η αγωγή καταχωρίστηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, τότε κρίνω ότι νομότυπα η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε με Ανταπαίτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Θα πρέπει να επισημανθεί άλλωστε ότι η Αιτήτρια σε κανένα σημείο της Ε/Δ Κυριάκου δεν ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα καταχωρίστηκε η αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου της Λάρνακας, γεγονός το οποίο συνηγορεί υπέρ της θέσης της Καθ' ης η αίτηση, ότι ορθά προωθήθηκε η Ανταπαίτηση λόγω της συνάφειας των γεγονότων που προβάλλονται με την αγωγή. Επιπρόσθετα, στη βάση των όσων αναφέρονται στην Ε/Δ Τσαγγάρη προκύπτει ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Το παρόν Δικαστήριο κρίνω ότι κέκτηται τοπικής αρμοδιότητας να εκδικάσει την Ανταπαίτηση ως εκ του ότι, αποτελεί το forum εντός του οποίου επήλθαν τα αποτελέσματα των ζημιογόνων γεγονότων που έλαβαν χώρα σε βάρος των συμφερόντων της Καθ' ης η αίτηση από τους Εξ Ανταπαιτήσεως εναγόμενους, ως αυτά αναφέρονται στο σώμα της Ανταπαίτησης. Επομένως, οι πιο πάνω αιτιάσεις της Αιτήτριας κρίνω ότι δεν βρίσκουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και απορρίπτονται. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο τρόπος με τον οποίο η Καθ' ης η αίτηση προώθησε την Ανταπαίτησή της προκαλεί σε αυτή αμηχανία και δυσχέρεια. Είναι η θέση της όπως προβάλλεται στην παρ. 6 της Ε/Δ Κυριάκου, ότι ακόμα και εάν η Καθ' ης η αίτηση πίστευε ότι είχε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων, τότε όφειλε να προωθήσει ξεχωριστή διαδικασία. Με βάση το περιεχόμενο της Δ.21 θ.θ. 8 και 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, σελ. 186-187,παρ. 248, αναφορικά με τις αντίστοιχες Αγγλικές πρόνοιες, η ανταπαίτηση που εγείρεται από εναγόμενο αποτελεί μια ξεχωριστή διαδικασία σαν μία καινούργια αγωγή. Αυτή είναι μια ανεξάρτητη και αυτόνομη διαδικασία με την έννοια ότι δεν επηρεάζεται από οτιδήποτε αφορά αποκλειστικά την απαίτηση του ενάγοντα και μπορεί να συνεχίσει έστω και αν δόθηκε απόφαση στην αγωγή ή ακόμα αν η αγωγή διακόπηκε ή απορρίφθηκε. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, σελ. 189-190, παρ. 251, γίνεται αναφορά στη διαδικασία έγερσης της ανταπαίτησης. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι όπου ο εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα, μπορεί να προσθέσει στην ανταπαίτηση οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα για την αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών. Αυτή η διαδικασία δίνει τη δυνατότητα στον εναγόμενο ο οποίος έχει ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα να ισχυριστεί ταυτόχρονα ότι και άλλο πρόσωπο έχει ευθύνη μαζί με τον ενάγοντα αναφορικά με το θέμα της ανταπαίτησης ή αναφορικά με θεραπεία που σχετίζεται με το αρχικό θέμα της αγωγής. Αυτή η ανταπαίτηση θεωρείται σαν κλητήριο σε αγωγή και ο εναγόμενος που την εγείρει θεωρείται ο ενάγων ενώ τα πρόσωπα εναντίον των οποίων αυτή εγείρεται θεωρούνται οι εναγόμενοι σε αυτή την αγωγή. Είναι πρόδηλο από όσα αναφέρονται πιο πάνω ότι προϋπόθεση για την έγερση της ανταπαίτησης δυνάμει της Δ.21 Θ. 8 είναι η ύπαρξη απαίτησης από τον εναγόμενο έναντι του ενάγοντα (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, σελ. 190, παρ. 251). Ο ενάγοντας είναι το πρώτο μέρος εναντίον του οποίου ο εναγόμενος εγείρει την ανταπαίτηση του και ακολούθως ο τελευταίος έχει την ευχέρεια να προσθέσει ως εναγόμενο οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ισχυρίζεται ότι έχει ευθύνη μαζί με τον ενάγοντα. Επομένως είναι βασικό και απαραίτητο ο ενάγοντας να είναι εναγόμενος στην ανταπαίτηση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Harris v. Gamble, 6 Ch. D.

1. Furness v. Booth, 4 Ch D.
2. Επίσης στην υπόθεση Central African Co. v. Grove, 48 L.J. Ex. 510, λέχθηκε ότι αν ο ενάγοντας δεν είναι εναγόμενος στην ανταπαίτηση, τότε αυτή η διαδικασία δεν είναι διαθέσιμη στον εναγόμενο ο οποίος θα πρέπει τότε να εγείρει διαδικασία τριτοδιαδίκου εναντίον του επιπρόσθετου μέρους. Εδώ, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της Ανταπαίτησης, η Καθ' ης η αίτηση επιζητεί την επιδίκαση αποζημιώσεων: α. ύψους USD 20.161.423,00 εναντίον του Ενάγοντα και Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 1 για παράβαση σύμβασης εργασίας, δόλο, απάτη, παράβαση καθηκόντων εμπιστοσύνης (fiduciary duties), ψευδών παραστάσεων και συνομωσίας. β. ύψους USD 20.161.423,00 εναντίον των Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων 2-8 αλληλεγγύως ή κεχωρισμένως με τον Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1 για δόλο, απάτη, ψευδείς παραστάσεις, συνομωσία, παράνομης πρόκλησης άλλου σε παράβαση σύμβασης και αδικαιολόγητο πλουτισμό. γ. Γενικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις εναντίον των Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων 1 -
3. Η Καθ' ης η αίτηση αποδίδει στους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους κοινή ευθύνη ως προς τη ζημιά που υπέστη από τη συμμετοχή τους στις παράνομες σε βάρος της ενέργειες, με συνέπεια, η συμπερίληψή τους από κοινού με τους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους 1 και 2 (δηλαδή τους ενάγοντες) να δικαιολογείται με βάση τα δικογραφημένα γεγονότα. Η Ανταπαίτηση κρίνω ότι προωθείται συμφώνως με τους κανόνες δικογράφησης και πληροί τις προϋποθέσεις που επιτάσσει η Δ.21 θ. 8 με συνέπεια, τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια να κρίνονται ως αβάσιμα και απορρίπτονται. Στην ΕΔ Κυριάκου αναφέρεται ότι η Αιτήτρια έχει υποστεί ζημιά στα συμφέροντα της από την συμπερίληψη της ως εναγόμενης στην Ανταπαίτηση, χωρίς ωστόσο να εξειδικεύονται οι ισχυρισμοί αυτοί. Οι ισχυρισμοί αυτοί ως εκ τούτου απορρίπτονται κρίνοντας ότι είναι προς όφελος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να συνεκδικαστεί η αγωγή με την Ανταπαίτηση αφού κατ' αυτό τον τρόπο θα αποφευχθεί η έκδοση τυχόν αντιφατικών αποφάσεων και η πολλαπλότητα διαδικασιών. Θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος αφού θα εξεταστούν όλα τα θέματα ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου το οποίο θα ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας προτού αποφανθεί επί των επίδικων ζητημάτων της αγωγής και της ανταπαίτησης. Από την άλλη η Αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να προβάλει την όποια υπεράσπιση της και να υποστηρίξει τις όποιες θέσεις της στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας με αποτέλεσμα το επιχείρημα ότι δεν θα μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό της στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας να μην μπορεί να αντέξει τη βάσανο της λογικής. Η Αιτήτρια επικαλείται τη μη ύπαρξη συνάφειας μεταξύ της Αγωγής και Ανταπαίτησης. Στην παράγραφο 10 της ΕΔ Κυριάκου προβάλλει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία και να διαγράψει την Ανταπαίτηση ως εκ του ότι δεν είναι πρόσφορο να συνεκδικαστεί με την Αγωγή. Αυτά ασφαλώς χωρίς να αρνείται την οποιαδήποτε εμπλοκή που της αποδίδεται από την Καθ' ης η αίτηση στη τέλεση των επίδικων αδικοπραξιών. Ο ενόρκως δηλών όμως δεν εξειδικεύει τον εν λόγω ισχυρισμό και ούτε παραπέμπει στο σώμα της Ανταπαίτησης για να εξηγήσει τους λόγους που υποστηρίζουν τη θέση του ότι δεν είναι πρόσφορο να συνεκδικαστεί η αγωγή με την ανταπαίτηση. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει αποκλεισμό ή διαγραφή μιας Ανταπαίτησης βασίζεται στη Δ.21, θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα εξής: «Where a defendant sets up a counter-claim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counter-claim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counter-claim be excluded». Σε μετάφραση: «Όπου ένας εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση, εάν ο Ενάγοντας, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που κατέστη διάδικος σ' αυτή, ισχυριστεί ότι η εγερθείσα σ' αυτήν απαίτηση έπρεπε να αποφασισθεί όχι σαν ανταπαίτηση αλλά σε ανεξάρτητη αγωγή το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να διατάξει όπως τέτοια ανταπαίτηση εξαιρεθεί». Στην Athina Learthergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 787, 804 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Καθώς έχει προαναφερθεί το θέμα διέπεται από το θ.10 της Δ.21. Ο τελευταίος έχει ερμηνευθεί στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)

(1992)1 Α.Α.Δ 710, 714, στην οποία οι σχετικές αρχές έχουν επεξηγηθεί ως εξής:

1. "Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
2. Η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.
3. Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21,θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
4. Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
5. Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο"». Από τη νομολογία προκύπτει ότι αυτό που πρέπει να εξετάζεται κάθε φορά είναι το κατά πόσο είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση απαίτησης και ανταπαίτησης. Η μεταξύ τους συνάφεια δεν αποτελεί προϋπόθεση αλλά έναν από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη. Όπως είναι και η πολυπλοκότητα, η πρόκληση δυσχέρειας στην άλλη πλευρά και η τυχόν σημαντική ή υπέρμετρη καθυστέρηση που θα προκύψει από τη συνεκδίκαση. Βέβαια, αξίζει να αναφερθεί ότι η αλληλεξάρτηση της ανταπαίτησης με την αγωγή δεν συνθέτει προϋπόθεση για την έγερση της πρώτης διότι τούτη υπέχει θέση αυτοτελούς και ανεξάρτητης αγωγής (βλ. Amon v. Bobbett

(1889)22 Q.B. 543, 548). Από τη μελέτη των δικογράφων (Αγωγής και Ανταπαίτησης) διαφαίνεται επαρκής συσχετισμός των γεγονότων τους. Η συνάφεια μεταξύ τους βασίζεται στο ότι και οι δύο πηγάζουν από το ίδιο πλέγμα γεγονότων, τα οποία συνθέτουν τα αγώγιμα δικαιώματα επί των οποίων εδράζεται τόσο η Αγωγή όσο και η Ανταπαίτηση. Πιο συγκεκριμένα, τα γεγονότα που αποδεικνύουν τη συνάφεια ως εμφαίνονται από το περιεχόμενο των δικογράφων που βρίσκονται μέσα στον φάκελο του Δικαστηρίου είναι εν συντομία τα ακόλουθα:

16. (α) Η Καθ' ης η Αίτηση δραστηριοποιείτο στον τομέα της πώλησης κοσμημάτων πολυτελείας στη Λεμεσό. Ο Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 1 ήταν Διευθυντής Επιχειρηματικής Ανάπτυξης στην Καθ' ης η Αίτηση και ουσιαστικά ήταν επιφορτισμένος με τον έλεγχο του αποθέματος της Καθ' ης η Αίτηση καθώς και τη διεκπεραίωση καθηκόντων διοικητικής φύσης. Ουσιαστικά, ο Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 1 ενεργούσε ως de facto διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση. Ως εκ της θέσης του, και σε συνομωσία και συνεννόηση με τους λοιπούς Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους υπεξαίρεσαν σωρεία περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση. Ειδικότερα, μετά από έλεγχο αποθέματος που διεξήχθη από την Καθ' ης η Αίτηση καθώς και σχετική έρευνα από διεθνή ελεγκτικό οίκο διαπιστώθηκε ότι: (β) δύο πολυτελή κοσμήματα μεγάλης αξίας με κωδικό GP 18382 και GP12406 αντίστοιχα έλειπαν από το αποθεματικό της Καθ' ης η Αίτησηꞏ (γ) μεγάλος αριθμός κοσμημάτων είχαν πωληθεί από τον Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1 σε πρόσωπα συνδεδεμένα με αυτόν και τα οποία δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να τα αποπληρώσουνꞏ (δ) ποσό ύψους πέραν των USD 20.000.000,000 σε σχέση με εμπορεύματα που πωλήθηκαν δεν κατατέθηκε ποτέ στους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτησηꞏ (ε) δαπανήθηκαν υπέρογκα ποσά από τους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση για την κάλυψη του πολυτελούς τρόπου ζωής του Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 1 και της Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης
17. Η Καθ' ης η Αίτηση με την Ανταπαίτηση αξιώνει, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις εναντίον των Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων για την αδικοπρακτική συμπεριφορά που έλαβε χώρα εναντίον των συμφερόντων της και για τη ζημιά που υπέστη στα συμφέροντα της. Ως εμφαίνεται από το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, οι Ενάγοντες αξιώνουν πληθώρα αναγνωριστικών αποφάσεων επιδιώκοντας ουσιαστικά όπως κηρυχθούν ως αναληθείς και ανυπόστατοι οι ισχυρισμοί της Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας περί υπεξαίρεσης χρημάτων και κατακράτησης αντικειμένων (όπως τα κοσμήματα με κωδικό GP 18382 και GP 12406 αντίστοιχα) από τον Ενάγοντα 1 εις βάρος των συμφερόντων της. Επιπρόσθετα, οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις εναντίον των Εναγόμενων στην Αγωγή για δήθεν ζημιές που υπέστησαν εξαιτίας της κατ' ισχυρισμό συνωμοσίας εναντίον τους. Με την Αγωγή οι Ενάγοντες ζητούν την έκδοση αναγνωριστικής απόφασης ότι δεν υπεξαίρεσαν τα κοσμήματα με κωδικό GP 18382 και GP 12406 αντίστοιχα, ενώ από την άλλη η Καθ' ης η αίτηση στις παραγράφους 60-62 της Ανταπαίτησής της σημειώνει ότι τα δύο αυτά κοσμήματα έλειπαν από το αποθεματικό της και εντοπίστηκαν στην κατοχή του Ενάγοντα και Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 1, σε μια προσπάθεια να καταδείξει τις δόλιες αποξενώσεις που έγιναν από τους Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους εις βάρος των περιουσιακών της στοιχείων, στο πλαίσιο της όλης συνομωσίας που εκτυλίχθηκε εναντίον της. Από την ανάγνωση των δικογράφων διαφαίνεται επαρκής συσχετισμός των εκατέρωθεν θέσεων και συνάφεια των επίδικων ζητημάτων με αποτέλεσμα όπως κρίνω η συνεκδίκαση της Αγωγής και της Ανταπαίτησης να είναι πρόσφορη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Όπως προκύπτει από τα κατατεθειμένα δικόγραφα σ' αμφότερες τις περιπτώσεις κεντρικός άξονας είναι οι Ενάγοντες (Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι 1 και 2) και οι εταιρείες που αυτοί ελέγχουν είτε υπό την ιδιότητά τους ως διευθυντές είτε υπό την ιδιότητά τους ως τελικοί δικαιούχοι εταιρειών καθώς και πρόσωπα που σε συνομωσία με τους Ενάγοντες έδρασαν εις βάρος των συμφερόντων της Καθ' ης η αίτηση. Από το γεγονός ότι η Αγωγή και η Ανταπαίτηση εδράζονται επί των ιδίων επίδικων θεμάτων και αφορούν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα, επιβεβαιώνεται ότι η συνεκδίκαση, όπως αποφαίνομαι, είναι προς όφελος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Προβάλλονται όμως και άλλοι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να απορριφθεί η Αίτηση. Ως τέτοιοι είναι οι ακόλουθοι: Η Αιτήτρια με τις παραγράφους 11 μέχρι 19 της Ε/Δ Κυριάκου καλεί το Δικαστήριο να αξιολογήσει στο παρόν στάδιο την ουσία της αξίωσης της Καθ' ης η αίτηση εναντίον της. Το Δικαστήριο όμως δεν μπορεί να αξιολογήσει στο παρόν στάδιο την ισχύ των θεραπειών που αξιώνει η Καθ' ης η αίτηση εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων κάτι που μπορεί να γίνει μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας μέσω της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων που θα καταθέσουν προς υποστήριξη της Ανταπαίτησης. Στο πλαίσιο της Ανταπαίτησης η Καθ' ης η αίτηση αποδίδει στην Αιτήτρια ότι με συνεννόηση με τον Εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενο 1 (Ενάγοντα) παρουσίαζε στην Καθ' ης η αίτηση ότι παρείχε δήθεν υπηρεσίες πληροφορικής και συμβουλευτικές υπηρεσίες έναντι αμοιβής δυνάμει συμφωνίας μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και της Αιτήτριας. Είναι η θέση της Καθ' ης η αίτηση (βλ. παράγραφο 68.3 της Ανταπαίτησης), ότι τέτοιες υπηρεσίες δεν φαίνεται να προσφέρθηκαν, θέση την οποία η Καθ' ης η αίτηση βασίζει σε έκθεση δέουσας επιμέλειας και στην ανάλυση κίνησης των λογαριασμών της, με συνέπεια τα εν λόγω ποσά να μην αποτελούν τίποτε περισσότερο από προσπάθεια υπεξαίρεσής της από κοινού με τον Εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 1 (Ενάγοντα). Η βασιμότητα των εν λόγω γεγονότων δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και οι όποιες υπερασπιστικές θέσεις προβάλει η Αιτήτρια μέσω της Ε/Δ Κυριάκου αποδεικνύουν ότι ορθά εγέρθηκε η Ανταπαίτηση εναντίον της και ότι έχει το δικαίωμα μέσω του δικογράφου της υπεράσπισης να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να παραθέσει τα γεγονότα που κατά την γνώμη της εκθεμελιώνουν την Ανταπαίτηση. Τα όσα προβάλλει ο ενόρκως δηλών στην Ε/Δ Κυριάκου για την κατ' ισχυρισμό παροχή υπηρεσιών φύλαξης χώρου και συστήματος παρακολούθησης από την Αιτήτρια προς την Καθ' ης η αίτηση (θέση την οποία μάλιστα, ο ομνύων δεν αναφέρει από που την πληροφορήθηκε), είναι ζητήματα τα οποία θα τύχουν αξιολόγησης από το Δικαστήριο μέσω της προσκόμισης σχετικής μαρτυρίας κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Προηγουμένως βέβαια θα πρέπει η Αιτήτρια να καταχωρίσει την Υπεράσπισή της και να θέσει τον εν λόγω ισχυρισμό προκειμένου να νομιμοποιείται να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία προς απόδειξή του. Το Δικαστήριο δεν δύναται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας να αποφασίσει σε σχέση με το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal, όπως στην ουσία καλείται να πράξει μέσω της αίτησης της Αιτήτριας. Το γεγονός ότι οι θεραπείες Norwich Pharmacal αποτελούν suis generis δεν αναιρούν την αξιολόγησή τους με βάση τους κανόνες απόδειξης που ισχύουν σε άλλες περιπτώσεις. Η ικανοποίηση των προϋποθέσεων που θέτει η νομολογία σε σχέση με την έκδοσή τους θα εξεταστεί υπό το πρίσμα της σχετικής μαρτυρίας που θα παρουσιάσει η Καθ' ης η αίτηση και δεν αποτελεί ζήτημα που θα αποφασιστεί στη βάση των δικογράφων. Τυχόν αποκλεισμός της Ανταπαίτησης στο μέτρο που αφορά την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης σε βάρος της Αιτήτριας από αυτό το στάδιο, κρίνω ότι θα ισοδυναμούσε με ανεπίτρεπτη παρεμπόδιση προσφυγής της Καθ' ης η αίτηση στη δικαιοσύνη. Όσα δε αναφέρει η Αιτήτρια ότι δηλαδή η Καθ' ης η αίτηση δεν παραθέτει ικανοποιητικές λεπτομέρειες σε σχέση με την εμπλοκή της Αιτήτριας στις αδικοπραξίες που της αποδίδει, είναι ζήτημα που μπορεί να επιλυθεί, αν κριθεί αναγκαίο, μέσω αιτήματος για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Επομένως αποφαίνομαι ότι η Αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχία ούτε και για τους πιο πάνω λόγους. Τέλος, αποτελεί θέση της Καθ' ης η αίτηση, με την οποία συμφωνώ, ότι η παρούσα αίτηση προωθείται καταχρηστικά από την Αιτήτρια η οποία έχει ως απώτερο σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην απρόσκοπτη προώθηση της Ανταπαίτησης αλλά και ταλαιπωρίας στην Καθ' ης η αίτηση. Και τούτο καθώς τυχόν επιτυχία της υπό κρίση αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα να στερηθεί του δικαιώματος της η Καθ' ης η αίτηση να προωθήσει την αξίωσή της εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων και να παρουσιάσει την υπόθεσή της με τον τρόπο που θεωρεί πρόσφορο προς προάσπιση των συμφερόντων της. Θα αποστερηθεί η Καθ' ης η αίτηση του δικαιώματος της για πρόσβαση στη δικαιοσύνη ενόσω η Αιτήτρια δεν παρέθεσε οποιαδήποτε μαρτυρία προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών της περί δήθεν πρόκλησης ζημιάς στα δικαιώματά της από την Ανταπαίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι οι λόγοι που προβάλλονται στην Αίτηση δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης αλλά ούτε και συνάδουν με τις νομολογιακές αρχές και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας/ Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 4/ Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο