← Κύπρος

Αναφορικά με τον Λαουτάρη, Αρ. Αίτησης: 1/2020, 24/11/2021

Αναφορικά με τον Λαουτάρη, Αρ. Αίτησης: 1/2020, 24/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A188 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΕΩΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΝ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Αίτησης: 1/2020 Αναφορικά με τον περί Διαχειρίσεων Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο Κεφ. 189 Αναφορικά με τον XXXXX XXXXX Λαουτάρη ΑΔΤ XXXXX68 Αποβιώσαντα Ημερομηνία: 24/11/2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κ. Χατζηπέτρος Για Καθ' ης η Αίτηση κα. XXXXX Γεωργίου: κα. Αργυρού ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση οι XXXXX Λαουτάρης και XXXXX Γεωργίου, Αιτητές, επιδιώκουν Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την Πρωτοκολλητή Επικύρωσης Διαθηκών και Διαχειρίσεων όπως προχωρήσει στην έκδοση και/ή παραχώρηση των εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του Αποβιώσαντα XXXXX XXXXX Λαουτάρη, στους Αιτητές στα πλαίσια της αίτησης διαχείρισης 201/2016 (Α). Επίσης αιτούνται όπως διαταχθεί ή επιτραπεί ο διορισμός τους ως διαχειριστές της περιουσίας του Αποβιώσαντα (Β) και να παραχωρηθούν η απόφαση ή τα πρακτικά ή οδηγίες του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης διαχείρισης 201/2016 (Γ). Η εν λόγω αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Αν XXXXX δρέα Λαουτάρη, ενός εκ των δύο Αιτητών. Ο Αποβιώσαντας είναι θείος του. Απεβίωσε την 20/10/

  1. Κατέλειπε σύζυγο αλλά όχι τέκνα. Έτσι ισχυρίζεται ότι καθίστανται κληρονόμοι οι Αιτητές. Την 6/7/2016 προέβησαν στην καταχώρηση της αίτησης διαχείρισης 201/16, με την οποία, όπως ξεκαθαρίστηκε και από τον συνήγορο τους, αιτούνται τις ίδιες θεραπείες με την παρούσα. Απεστάλη ειδοποίηση στην σύζυγο του αποβιώσαντα, Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα. Η τελευταία καταχώρησε ειδοποίηση ανακοπής. Δεν καταχώρησε όμως κληρονομική αγωγή, ενώ ως η ίδια η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ο Αποβιώσαντας είχε αφήσει διαθήκη, η οποία μέχρι τότε δεν είχε επικυρωθεί. Μετά από ένσταση των Αιτητών η ειδοποίηση ανακοπής απορρίφθηκε. Την 30/9/2019 οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους ζήτησαν έκδοση διατάγματος διαχείρισης στην 201/2016 από την Πρωτοκολλητή και την 2/10/2019 απέστειλαν νέα επιστολή ενημερώνοντας ότι εκκρεμεί για 3 έτη το αίτημα τους για παραχώρηση των εγγράφων της διαχείρισης. Την 12/11/2019 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου mandamus μέσω του οποίου ζητείτο να διαταχθεί η Πρωτοκολλητής του Τμήματος Επικυρώσεως Διαθηκών, όπως τους παραχωρήσει τα έγγραφα της διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος. Η αίτηση αυτή έφερε αριθμό 197/19 και απορρίφθηκε την 26/11/
  2. Την 29/11/2019 ζήτησαν πάλι από την Πρωτοκολλητή να λάβουν απάντηση γιατί δεν έχει εκδοθεί ακόμα διάταγμα διαχείρισης. Δυνάμει το άρθρου 13

(3)του Κεφαλαίου 189 η τελευταία απάντησε ότι μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, δεν θα προχωρήσει στην έκδοση των εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα. Συγκεκριμένα με επιστολή της ημερομηνίας 6/12/2019 αναφέρει ότι παρέπεμψε, δυνάμει του ως άνω άρθρου, τον φάκελο διαχείρισης στο Δικαστήριο ζητώντας οδηγίες αναφορικά με την έκδοση ή μη του παραχωρητήριου άνευ διαθήκης στους Αιτητές και το Δικαστήριο εξέδωσε οδηγίες όπως μη προχωρήσει στην έκδοση εγγράφων διαχείρισης άνευ διαθήκης (βλ. Τεκμήριο 10). Υποστηρίζουν στην βάση των ως άνω ότι δεν υφίσταται ο όποιος λόγος που να τους απαγορεύει να διοριστούν ως διαχειριστές, εφόσον η Καθ΄ ης η αίτηση δεν δικαιούται να εγείρει πλέον κληρονομική αγωγή και απαιτήθηκε επανειλημμένως από την Πρωτοκολλητή αυτά τα 3 έτη η έκδοση σχετικών διαταγμάτων παραχώρησης εγγράφων και διορισμού τους ως διαχειριστές. Η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται στην παρούσα αίτηση με 15 λόγους ένστασης. Ομαδοποιώντας τους εγείρει ζήτημα αντικανόνικότητας, νομιμοποίησης και παράτυπου της διαδικασίας, κατάχρηση διαδικασίας και δεδικασμένου και ζητημάτων που άπτονται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αδελφότεκνης της Καθ' ης η αίτηση. Σε αυτήν αναφέρεται ότι ο Αποβιώσαντας αποβίωσε στο Λονδίνο, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρουν οι Αιτητές. Αργότερα μεταφέρθηκε η σορός του για να ταφεί στην Λάρνακα. Μετά τον θάνατο του, η Καθ' ης η αίτηση της υπέδειξε την διαθήκη, ημερομηνίας 30/6/2011 με την οποία διέθετε όλη την περιουσία του στην σύζυγο του. Αναφέρεται στην περιουσία του Αποβιώσαντα και σε μια σειρά ενεργειών που προέβησαν για εξεύρεση δικηγόρου. Στην διάθεση που είχε η Καθ' ης η αίτηση να παραχωρήσει συγκεκριμένα κτήματα, στο Σπαθαρικό, στους Αιτητές. Διαφωνούσε έντονα η Καθ' ης η αίτηση στον διορισμό των Αιτητών ως διαχειριστές, αφού στην διαθήκη του ο Αποβιώσαντας είχε υποδείξει τον Μιχαλάκη Προδρόμου ως εκτελεστή της διαθήκης του, μαζί με την Καθ' ης η αίτηση. Αν επέμεναν οι Αιτητές να διοριστούν ως διαχειριστές δεν θα τους παραχωρούσε ούτε τα χωράφια στο Σπαθαρικό. Για άγνωστους λόγους οι τότε δικηγόροι της δεν είχαν καταχωρήσει αίτηση διαχείρισης μετά συνημμένης διαθήκης. Είχαν ενημερωθεί όμως οι Αιτητές για την ύπαρξη διαθήκης με επιστολή ημ. 6/5/16 (Τεκμήριο 5). Αναφέρεται στο ιστορικό της μη καταχώρησης αίτησης για διαχείριση από την ίδια, την συνακόλουθη καταχώρηση της 201/16 και την αντίδραση των δικηγόρων της με την αίτηση ανακοπής 43/17. Επισυνάπτει αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των μερών. Οι Αιτητές προσπάθησαν να παρακάμψουν την ύπαρξη διαθήκης με κακή πίστη, υποστηρίζει. Η διαθήκη, τελικώς, κατατέθηκε στο Μητρώο Διαθηκών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και έλαβε αριθμό μητρώου διαθηκών 163/19 (Τεκμήριο 10). Γίνεται αναφορά στην απόφαση επί της αιτήσεως 197/19, με τον ισχυρισμό ότι στην παρούσα αιτούνται οι Αιτητές ακριβώς τα ίδια με την εν λόγω αίτηση. Υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας, υποστηρίζει και αρνείται τους ισχυρισμούς επί της ενόρκου δηλώσεως Λαουτάρη. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις υποστηρίζοντας τα επιχειρήματα τους και προέβησαν σε σχετικές διευκρινίσεις στο Δικαστήριο. Θα γίνεται σχετική αναφορά στις θέσεις τους κατά την κατωτέρω ανάλυση. Κατά προτεραιότητα θα εξεταστεί το ζήτημα της κατάχρησης διαδικασίας που τέθηκε μετ' επιτάσεως από την Καθ' ης η αίτηση. Η νομολογία στην Κύπρο σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα εμπλουτίζεται και εκσυγχρονίζεται συνεχώς. Στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές· ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει παραδοχή από τους δικηγόρους των Αιτητών, προς πίστην τους, ότι με τα αιτητικά Α και Β αιτούνται ότι ακριβώς επιδιώκεται να επιτευχθεί με την αίτηση διαχείρισης 201/16. Είναι σαφώς νομολογημένο ότι η έγερση ή η προώθηση περισσότερων της μιας δικαστικών διαδικασιών, προς το σκοπό επίτευξης στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια διαδικασία αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Στην Williams v Hunt, [1905] 1 K.B. 512 αναφέρθηκαν τα εξής: «Where proceedings have been started, it is an abuse of the process of the Court to divide the remedy where there is a complete remedy in the Court in which the suit was first started» Τα ως άνω υιοθετήθηκαν στην θεμελιακή πλέον Δ/ντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217. Εκεί είχε διαφανεί ότι η Πολιτική Έφεση 9173 και η Αίτηση 1/94 του Επαρχιακού Δικαστηρίου, είχαν τον ίδιο σκοπό, την έκδοση του Τζεννάρο Περρέλλα. Αντιμετώπιζε επομένως ο Περρέλλα δύο παράλληλες διαδικασίες, ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ως προς το αντικείμενό τους για την έκδοσή του. Αποφασίστηκε ότι η συνύπαρξη των δύο διαδικασιών συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Στην πρόσφατη ECLI:CY:DOD:2019:8, xxxx ν. xxxx, Έφεση Αρ. 33/2016, 28/5/2019, αναφέρθηκε η αρχή ότι όταν τίθεται ζήτημα κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας, το δικαστήριο οφείλει να βεβαιώνεται ότι πρόκειται περί περιπτώσεως ξεκάθαρα καταχρηστικής φύσεως κρίθηκε ότι πρόκειτο περί ξεκάθαρης περίπτωσης κατάχρησης της διαδικασίας. Τονίστηκε ότι διαπίστωση ύπαρξης κατάχρησης, εξυπακούει, αναπόφευκτα, δραστική αντιμετώπιση, όπως διακοπή μιας δικαστικής διαδικασίας. Σε εκείνη την υπόθεση ο εφεσείων όχι μόνο είχε στη διάθεση του, αλλά και άσκησε διάφορα ένδικα μέσα με στόχο να υπερασπιστεί και επαναφέρει το διάταγμα που υπήρχε προς όφελος του και εκδόθηκε εκ συμφώνου. Έχει κριθεί βεβαίως μεταξύ άλλων και στην Pambos & Kostakis Moleskis Trading Ltd και Άλλοι ν. Melpomeni Hotel Apartments Ltd
(2011)2 ΑΑΔ 365, ότι αν η κύρια θεραπεία διαφέρει σε μια εκ των δύο διαδικασιών, δεν τίθεται θέμα κατάχρησης διαδικασίας. Εν προκειμένω παραδεκτά και με διευκρίνιση του κ. Χατζηπέτρου, επιζητούνται ακριβώς οι ίδιες θεραπείες με την 201/
  1. Ναι μεν εκείνη η αίτηση αποτελεί αίτηση διαχείρισης και η παρούσα γενική αίτηση, αλλά οι θεραπείες που επιζητούνται είναι ταυτόσημες. Αυτό στην βάση της ως άνω αναφερόμενης νομολογίας αποτελεί κλασική περίπτωση κατάχρησης διαδικασίας. Δηλαδή το ότι δεν επετεύχθη με την αίτηση διαχείρισης και τα διαβήματα που έλαβαν χώρα επ' αυτής, επιχειρείται να επιτευχθεί με άλλο μανδύα, αυτό της γενικής αίτησης. Είναι αναντίλεκτο, δε, ότι τα όσα υποστηρίζονται, η νομική βάση της αίτησης και οι θεραπείες αυτής, θα μπορούσαν και αποτέλεσαν αντικείμενο και της 201/
  2. Συγκεκριμένα ζητήθηκαν έγγραφα και η Πρωτοκολλητής καθηκόντως αποτάθηκε σε Δικαστή για οδηγίες. Ο τελευταίος έδωσε οδηγίες να μην δωθούν τα εν λόγω έγγραφα. Αυτά τα έγγραφα είναι που ζητούνται με την παρούσα με την ίδια ακριβώς νομική βάση αυτή του άρθρου 13 του Κεφαλαίου 189, όπως ξεκαθάρισε ο συνήγορος των Αιτητών. Επομένως ασκούνται δύο διαφορετικά ένδικα μέσα με τα οποία επιζητούνται οι ίδιες θεραπείες και αυτό απολήγει μοιραία σε κατάχρηση διαδικασίας. Το εύρημα περί κατάχρησης διαδικασίας οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης. Ακόμα, στην παρούσα καλούμαι να πράξω ότι δεν έπραξε ο έντιμος κ. Οικονόμου, στην αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου Mandamus, στην 197/
  3. Και εκεί ζητείτο να διατάσσεται η αρμόδια πρωτοκολλητής όπως χορηγήσει έγγραφα διαχείρισης στους Αιτητές. Όπως ακριβώς και στο υπό «Α» αιτητικό της παρούσας. Μετά την έκδοση της απόφασης στην 197/19, έλαβε χώρα η επιστολή Τεκμήριο 10 της Πρωτοκολλητού με την οποία ενημερώνονταν οι Αιτητές ότι παρέπεμψε τον φάκελο διαχείρισης στο Δικαστήριο ζητώντας οδηγίες αναφορικά με την έκδοση ή μη του παραχωρητήριου άνευ διαθήκης στους Αιτητές και το Δικαστήριο εξέδωσε οδηγίες όπως μη προχωρήσει στην έκδοση εγγράφων διαχείρισης άνευ διαθήκης. Γεννάται λοιπόν ευλόγως το ερώτημα αν το παρόν Δικαστήριο, μπορεί να αναθεωρήσει τις δύο ως άνω αποφάσεις, του κ. Οικονόμου και της Πρωτοκολλητού μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου. Φρονώ ότι η απάντηση είναι αρνητική. Έχει καθιερωθεί η νομολογιακή αρχή ότι δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου ( Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Κρίνου Ζ. Μακρίδη και άλλων
(2012)1 ΑΑΔ 1218). Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην Mikis + Markos Sideris Holdings Limited ν. Χριστού Τριανταφυλλίδη, Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Σιδερη κ.α., ECLI:CY:AD:2019:A14, Πολιτική Έφεση Αρ. 21/2013, 23/1/2019, ως εξής: «Η εφεσείουσα έχει δίκαιο στις προβληθείσες θέσεις της διότι το πρωτόδικο Δικαστήριο παρά την καταγραφή στο σκεπτικό του ότι δεν επεμβαίνει ούτε και ανατρέπει την απόφαση του Δικαστή που είχε εκδώσει την προηγούμενη απόφαση, έπραξε ακριβώς αυτό, υιοθετώντας μια λανθασμένη προσέγγιση επανεκτίμησης των δεδομένων που είχε ενώπιον του στη βάση του ότι ενώπιον του είχαν αποκρυσταλλωθεί διαφορετικά γεγονότα από εκείνα που είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο προηγουμένως.» Στην βάση των πιο πάνω είναι ανεπίτρεπτο το Δικαστήριο να ανατρέψει προηγούμενη απόφαση. Αν προέβαινε, δε, σε κάτι τέτοιο θα έπληττε την ασφάλεια δικαίου που πρέπει να παρέχεται στους διαδίκους, ειδικότερα ως προς την αξιοπιστία των αποφάσεων που εκδίδονται. Θα τίθετο ξεκάθαρα θέμα δικαιοδοσίας του και θα λειτουργούσε ως εφετείο χωρίς να αποτελεί τέτοιο. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι εκείνο που ζητείται από το Δικαστήριο είναι να προσδώσει θεραπεία, η οποία ζητείται με άλλη διαδικασία. Αυτή η παράλληλη καταχώρηση δύο διαδικασιών με σκοπό την επίτευξη ενός σκοπού, απολήγει σε κατάχρηση διαδικασίας. Επιπλέον το παρόν Δικαστήριο δεν νομιμοποιείται, δεν έχει δικαιοδοσία να αναθεωρήσει τις δύο αποφάσεις, του κ. Οικονόμου στην 197/19 και της Πρωτοκολλητού μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.