Gastia Limited ν. Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας «Carisa Artemis Court», Αρ. Αγωγής: 459/2021, 9/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A182 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 459/2021 ΜΕΤΑΞΥ: Gastia Limited Εναγόντων -και- Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας «Carisa Artemis Court» Εναγόμενη Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 27/4/2021 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 9/11/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες Αιτητές: κ. Αργυρίδης Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση: κα. Μιχαήλ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») την 27/4/2021 καταχώρησαν Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, με το οποίο αξιώνουν διατάγματα που να τους επιτρέπουν ελεύθερη και ανεμπόδιστη χρήση διαμερίσματος ιδιοκτησίας τους στην Πολυκατοικία «Carisa Artemis Court» (στο εξής «η Πολυκατοικία»), αποκατάσταση του ανελκυστήρα και παύση επέμβασης στην ομαλή λειτουργία του και απαγόρευση της Εναγόμενης Καθ' ης η αίτηση από του να επεμβαίνει στους κοινόχρηστους χώρους της Πολυκατοικίας παρανόμως. Την ίδια μέρα καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, με πανομοιότυπες θεραπείες. Συγκεκριμένα αιτούνται: Α. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη και/ή τα μέλη της και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι της να επιτρέψουν στην Ενάγουσα - Αιτήτρα την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του Διαμερίσματος της υπ' αριθμόν 403 (το «Διαμέρισμα) που βρίσκεται στην Πολυκατοικία CARISA ARTEMIS COURT (η «Πολυκατοικία»), επί της οδού XXXXX 25 στην Λάρνακα και Κτηματολογικά Στοιχεία: αριθμός εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 40/640604, Τμήμα 7, Τεμάχιο ΕΠΙ XXXXX, Ενορία Σκάλα, στον Δήμο Λάρνακας και να αποκαταστήσουν αμέσως με την επίδοση του διατάγματος την ελεύθερη λειτουργία του ανελκυστήρα (εν τοις εφεξής «ο Ανελκυστήρας») που βρίσκεται εντός της πολυκατοικίας CARISA ARTEMIS COURT, επί της οδού XXXXX 25 στην Λάρνακα και Κτηματολογικά Στοιχεία: Φύλλο/Σχέδιο 40/640604, Τμήμα 7, Τεμάχιο ΕΠΙ XXXXX, Ενορία Σκάλα, στον Δήμο Λάρνακας και/ή όπως επαναφέρουν αμέσως με την επίδοση του διατάγματος τον ανελκυστήρα στην αρχική του κατάσταση και/ή όπως εντός 4 ωρών από την επίδοση του διατάγματος παραδώσουν στον διευθυντή της Αιτήτριας κ. XXXXX Δίγκλη τον κωδικό πρόσβασης και λειτουργίας του ανελκυστήρα και/ή με την επίδοση του διατάγματος όπως παύσουν αμέσως να επεμβαίνουν στην ομαλή λειτουργία του Ανελκυστήρα και/ή επί της ελεύθερης λειτουργίας του ανελκυστήρα και/ή επί του κεντρικού διακόπτη του ανελκυστήρα και/ή όπως άρουν κάθε παράνομη επέμβαση επί του Υποστατικού μέχρι πλήρους και/ή τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη και/ή τα μέλη της και/ή τους αντιπρόσωπους και/ή υπαλλήλους της από του να επεμβαίνουν στην ελεύθερη διακίνηση και/ή χρήση των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας CARISA ARTEMIS COURT, επί της οδού XXXXX 25 στην Λάρνακα και Κτηματολογικά Στοιχεία: αριθμός εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 40/640604, Τμήμα 7, Τεμάχιο ΕΠΙ XXXXX, Ενορία Σκάλα, στον Δήμο Λάρνακας. (η «Πολυκατοικία») από την Αιτήτρια και/ή τους ενοικιαστές αυτής, και/ή όπως παύσουν να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή παρανόμως επί των κοινοχρήστων χώρων της Πολυκατοικίας μέχρι πλήρους και/ή τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύσει απαγορεύεται στην Εναγόμενη και/ή τα μέλη της και/ή τους αντιπρόσωπους και/ή υπαλλήλους της από του να ενοχλούν και/ή να εμποδίζουν την Ενάγουσα στην ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση, κατοχή και χρήση του ως άνω Διαμερίσματος της μέχρι εκδικάσεως της αγωγής και/ή νεότερων οδηγιών του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει διαβεβαίωση του κ. XXXXX XXXXX Διγκλή. Αξίζει να αναφερθεί ότι μεγάλο μέρος της διαβεβαίωσης Διγκλη και της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση αναλώνετε στο άσχετο θέμα, του αν χρωστούσαν ποσά για κοινόχρηστα έξοδα οι Αιτητές, τον λόγο που χρωστούσαν και αν τους δίδοντο οι καταστάσεις εξόδων της πολυκατοικίας. Επίδικο εδώ ζήτημα είναι αν απαγορεύτηκε από την Καθ' ης η αίτηση, νομίμως ή παρανόμως, η χρήση του ανελκυστήρα στους Αιτητές και αν τούτο μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία της αίτησης. Συνεπώς το Δικαστήριο θα αποφύγει περαιτέρω ενασχόληση με το ζήτημα της καταβολής των κοινοχρήστων. Εν πάση περιπτώσει η όποια αξίωση για καταβολή αυτών διεκδικείται με συγκεκριμένο τρόπο, ως προβλέπεται στο άρθρο 38ΙΑ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (ΚΕΦ.224). Ο κ. Διγκλής, αναφέρει ότι η Ενάγουσα είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια από το έτος 2007 του διαμερίσματος αρ. XXXXX που βρίσκεται στην Πολυκατοικία. Το διαμέρισμα ενοικιάζεται βραχυπρόθεσμα ως αυτοεξυπηρετούμενο κατάλυμα σε τουρίστες. Η Εναγόμενη είναι η εκλεγμένη Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας. Τον Αύγουστο 2020 η Εναγόμενη τοποθέτησε μηχάνημα στον ανελκυστήρα της Πολυκατοικίας το οποίο αποτρέπει την λειτουργία του ανελκυστήρα εκτός και εάν ο χρήστης πληκτρολογήσει συγκεκριμένο κωδικό που του παρέχεται από την Εναγόμενη. Ο κ. Διγκλής υποστηρίζει ότι αυτό έγινε για να πιέζονται οι κύριοι των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας να καταβάλλουν τα ποσά των κοινοχρήστων. Λόγω διαφορών με τα πρόσωπα που εκπροσωπούν της Καθ' ης η αίτηση, δεν κατέβαλε το όποιο ποσό ως κοινόχρηστα αν δεν του έδιδαν αναλυτική κατάσταση λογαριασμού. Τότε ο κ. Θεοχάρους, το άτομο που χειρίζεται τον ανελκυστήρα εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, αφαίρεσε το δικαίωμα λειτουργίας του ανελκυστήρα στους Αιτητές, μέσω του μηχανήματος, απενεργοποιώντας τον σχετικό κωδικό. Ανάφερε ο κ. Θεοχάρους, δε, στον δικηγόρο των Αιτητών ότι έπραξε ως αναφέρεται ανωτέρω γιατί δεν καταβάλλονταν τα οφειλόμενα κοινόχρηστα. Αυτά έλαβαν χώρα λίγες μέρες πριν την καταχώρηση της παρούσας. Υποστηρίζει τέλος, ότι παραβιάζεται, δυνάμει της εν λόγω συμπεριφοράς, το δικαίωμα του σε ειρηνική απόλαυση της περιουσίας του και θα δημιουργούντο ζημιές πέραν των 10000 Ευρώ, από απώλεια εισοδημάτων, αφού λόγω της μη χρήσης του ανελκυστήρα δεν θα ενοικιαζόταν το διαμέρισμα των Αιτητών κατά τις θερινές διακοπές. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση. Ήγειρε μια σειρά λόγων ένστασης, αλλά αυτοί είτε δεν προωθήθηκαν είτε προωθήθηκαν ομαδοποιημένοι. Συγκεκριμένα οι λόγοι ένστασης είναι, περιγραμματικά, οι κατωτέρω: Δεν αποδεικνύεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14 / 60 για την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος, ούτε αυτές που θέτουν τα άρθρα 4 και 5 του Κεφαλαίου 6 Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Η Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και δεν στοιχειοθετεί παράνομη επέμβαση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Τυχόν έκδοση του προσωρινού Διατάγματος θα προκαταβάλει την έκβαση της υπόθεσης επί της ουσίας. Δεν αποδεικνύεται ότι σε μεταγενέστερο στάδιο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Ο Διαβεβαιών αναφέρει ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς προς το Δικαστήριο με σκοπό να πετύχει την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια καθότι έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Τέλος εγείρεται ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν εγείρεται μέσα στα πλαίσια και το πνεύμα του Νόμου. Προς επίρρωση των λόγων ένστασης, αυτοί συνοδεύονται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ατάου. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω δεν θα κατασπαταληθεί χρόνος για να εξεταστεί κατά πόσο πληρώθηκαν ή όχι κοινόχρηστα από τους Αιτητές και για ποιο λόγο, καθώς το εν λόγω ζήτημα δεν είναι επίδικο. Ο κ. Ατάου, αφού αναφέρει το τρόπο που λειτουργεί η Καθ' ης η αίτηση και από ποια φυσικά πρόσωπα απαρτίζεται, σημειώνει ότι ένεκα διάρρηξής στην πολυκατοικία, αποφασίστηκε κατά την διάρκεια Γενικής Συνέλευσης η οποία έλαβε χώρα περί τον Αύγουστο του έτους 2020, όπως τοποθετηθεί σύστημα στον ανελκυστήρα με το οποίο απαιτείται ειδικό κλειδί («fob-key») προκειμένου να είναι δυνατή η λειτουργία του. Τέτοιο κλειδί παραδόθηκε και στους Αιτητές, αφού κατέβαλαν το ποσό για το σχετικό κόστος αλλά και το ποσό των οφειλόμενων κοινοχρήστων. Επισημαίνει δύο άλλες περιπτώσεις απενεργοποίησης του ανελκυστήρα, λόγω βλάβης. Στην μια, δε, τον Ιούλιο του 2021, ο κ. Διγκλής επαναλειτούργησε τον ανελκυστήρα δημιουργώντας ζημιά στο μηχάνημα επ' αυτού. Παραδέχεται ότι απέκλεισε την πρόσβαση των Αιτητών στον ανελκυστήρα, λόγω εσκεμμένης παράλειψης πληρωμής των κοινόχρηστων εξόδων, παράνομης και απερίσκεπτης προσπάθειας επαναλειτουργίας του ανελκυστήρα όταν παρουσίαζε μηχανική βλάβη και καταχρηστικής καταχώρησης της παρούσας Αγωγής. Εντούτοις μερικές μέρες μετά ενεργοποιήθηκε η πρόσβαση των Αιτητών στον ανελκυστήρα και μάλιστα περί των Αύγουστο του 2021 τους δόθηκαν επιπλέον κλειδιά πρόσβασης, μετά από σχετικό αίτημα. Αρνείται ότι επενέβη με τον όποιο τρόπο η Καθ' ης η αίτηση στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας των Αιτητών και αμφισβητεί ότι υπέστησαν την όποια ζημιά. Αξίζει να αναφερθεί ότι όπως ανάφερε ο κ. Αργυρίδης κατά την αγόρευση του πράγματι σήμερα οι Αιτητές έχουν πρόσβαση στον ανελκυστήρα, η οποία τους παραχωρήθηκε περί τον Σεπτέμβριο του 2021. Οι δικηγόροι των μερών με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους, στις οποίες θα γίνεται αναφορά πιο κάτω, όπου καθίσταται χρήσιμο κατά την ανάλυση των νομικών αρχών της υπόθεσης. Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Στην βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αρχικά εξετάζει αν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Οι Αιτητές στηρίζονται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης με βάση το άρθρο 43
(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΣΤ του Κεφ 224 κοινόκτητη ιδιοκτησία αποτελεί μορφή συνιδιοκτησίας. Αποστέρηση σε συνιδιοκτήτη πρόσβασης στο ακίνητο από τον άλλο συνιδιοκτήτη δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα για παράνομη επέμβαση (βλ. Kakoullou and another v Kakouli
(1985)1 CLR 355). Στην Κάκουλου έγινε αναφορά στην αρχή quare clausum fregit όπου όταν ένας ένοικος αποκλείει ουσιαστικά άλλον από την χρήση κοινού χώρου μεταξύ τους, είναι ένοχος παράνομης επέμβασης. Έγινε επίσης αναφορά στην Bull v. Bull, [1955] 1 All ER. 253, όπου τονίστηκε ότι αν συνιδιοκτήτης σε γη εκβάλει, απομακρύνει (oust) άλλον συνιδιοκτήτη από αυτή είναι ένοχος του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης. Σύμφωνα με την υπόθεση Isthmos Trading Ltd κ.α. ν. Βαρδαρης Σνακ Λιμιτεδ, ECLI:CY:AD:2019:A403, ECLI:CY:AD:2019:A403, Πολιτικη Εφεση αρ. 506/2012, 30/9/2019, φαίνεται να αναγνωρίζεται το δικαίωμα έγερσης αγωγής από τον ένα συνιδιοκτήτη εναντίον του άλλου, νοουμένου ότι υφίσταται πλήρης αποκλεισμός από την κατοχή της περιουσίας του, ως ακολούθως: «Δεν μας βρίσκει σύμφωνους, επίσης, το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 38ΣΤ του Νόμου, η περιουσία για την οποία οι εφεσείουσες παραπονιούνταν ανήκε στη διαχειριστική επιτροπή. Αυτό δεν υποστηρίζεται από το γράμμα του εν λόγω άρθρο, ούτε μπορεί να συναχθεί από τις πρόνοιες του ως λογική ερμηνεία. Σημειώνουμε ιδιαίτερα ότι κατά το εδάφιο 1 του άρθρου 38ΣΤ, η κοινόκτητη ιδιοκτησία «θα ανήκει, κατέχεται και τυγχάνει κάρπωσης από όλους τους κυρίους των μονάδων» σύμφωνα με την αναλογία που καθορίζεται στο άρθρο 38Θ Εύστοχη δε είναι η παρατήρηση των εφεσειουσών, ότι σε κανένα σημείο του άρθρου 38ΣΤ δεν γίνεται αναφορά σε «διαχειριστική επιτροπή». Ως έχει αναφερθεί, ο 5ος λόγος έφεσης αιτιολογείται, επίσης, στη βάση του πλήρους αποκλεισμού των εφεσειουσών από κοινόκτητη ιδιοκτησία. Δεδομένου ότι οι εφεσείουσες και η εφεσίβλητη ήταν κύριοι μονάδων στην πολυκατοικία, αναδύεται το ερώτημα κατά πόσο χωρεί αγωγή για επέμβαση μεταξύ συνιδιοκτητών κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Η νομολογία αναγνωρίζει ότι «αγωγή για επέμβαση χωρεί μόνο από τον ένα συνιδιοκτήτη εναντίον του άλλου εάν ο πρώτος εξεδιώχθη από την περιουσία ή του αφαιρεθεί το δικαίωμα κατοχής», (Γρηγορίου ν Γαβριήλ κ.ά
(2011)1 ΑΑΔ 2263). Το ειδικότερο θέμα της κοινόκτητης ιδιοκτησίας δεν φαίνεται να απασχόλησε την κυπριακή νομολογία. Σύμφωνα με αγγλική νομολογία, ο πλήρης αποκλεισμός από συνιδιόκτητο τοίχο μπορεί να παρέχει έρεισμα για αγωγή για παράνομη επέμβαση (Stedman et al v Smith 120 E.R. 1).» Στην βάση των πιο πάνω και με δεδομένο ότι ο ισχυρισμός των Αιτητών είναι ότι ο αποκλεισμός τους από τον ανελκυστήρα στοιχειοθετεί παράνομη επέμβαση, κρίνεται ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Και αυτό γιατί ο ανελκυστήρας, όπως προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία, αποτελεί μέρος της κοινόκτητης οικοδομής. Ως συνιδιοκτήτες οι Αιτητές, δικαιούνται να εγείρουν αγωγή για παράνομη επέμβαση, στην βάση της ως άνω αναφερόμενης νομολογίας, αν έχουν αποκλειστεί από την κατοχή αυτής. Και αυτή είναι η βασική τους θέση, ότι αιτία της καταχώρησης της παρούσας αίτησης αλλά και της αγωγής υπήρξε αυτός ακριβώς ο αποκλεισμός τους από την χρήση του ανελκυστήρα. Συνεπώς υφίσταται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Σχετικά με την δεύτερη προϋπόθεση, την πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, στην Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Σε αυτό το στάδιο, δεν γίνονται ευρήματα ουσίας. Δεν αξιολογούνται οι εκδοχές για να επιλεγεί μια εξ' αυτών (Hazlewood Investment & Finance LTD ν. Μanuel κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε14/2017 και Ε209/2017, 16/7/2019). Εξετάζεται αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανότητες ύπαρξης ουσιαστικού δικαιώματος. Εν προκειμένω τέτοιες σοβαρές ενδείξεις υπάρχουν. Η Καθ' ης η αίτηση έχει παραδεχτεί ότι απέκλεισε τους Αιτητές από την χρήση του ανελκυστήρα λόγω, εσκεμμένης παράλειψης πληρωμής των κοινόχρηστων εξόδων, παράνομης και απερίσκεπτης προσπάθειας επαναλειτουργίας του ανελκυστήρα όταν παρουσίαζε μηχανική βλάβη και καταχρηστικής καταχώρησης της παρούσας Αγωγής. Κανένα βεβαίως εκ των ως άνω δεν τους έδιδε το δικαίωμα να αποκλείσουν συνιδιοκτήτη, στη βάση του Νόμου, από την χρήση κοινόκτητου χώρου. Το άρθρο 38 (ΙΑ)
(1)προνοεί ότι κύριοι όλων των μονάδων θα συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες και το εδάφιο
(2)ότι αν κάποιος εξ αυτών δεν συμμορφωθεί η διαχειριστική επιτροπή καλύπτει τις δαπάνες και εγείρει αγωγή εναντίον του. Δεν προβλέπεται αποκλεισμός του από κοινόκτητη ιδιοκτησία, ως η Καθ' ης η αίτηση έπραξε. Δεν θα μπορούσε, επομένως, να θεωρηθεί νόμιμος ο όποιος αποκλεισμός των Αιτητών από τον ανελκυστήρα. Συνεπώς φαίνεται με βάση το ότι τέθηκε ενώπιον μου σε αυτό το στάδιο ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής για παράνομη επέμβαση, μέσω του αποκλεισμού συνιδιοκτήτη από κοινόκτητο χώρο. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης βλάβης, για προσωρινά διατάγματα που αφορούν αστικά αδικήματα στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1979 στην παράγραφο 29-01 καταγράφονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Principle on which injunction granted». « In addition to the remedy by action for damages in respect of torts which have actually been committed, there is, in certain cases, a remedy by way of injunction to prevent the commission of torts which are threatened or anticipated or, in cases of continuing injuries, to restrain their continuances. The principle upon which such injunction is granted is that the injury to be inflicted would be of such a character that the claimant could not practically be compensated in damages". Σχετική είναι η Zena Company Ltd ν Demenian Catering Ltd
(2011)1Γ ΑΑΔ 1848. Στην υπόθεση αυτή είχε απορριφθεί πρωτόδικα αίτημα της εφεσείουσας για ενδιάμεσο διάταγμα για άρση της παράνομης επέμβασης σε κοινόκτητο χώρο από την εφεσίβλητη ενοικιάστρια καταστήματος, η οποία είχε τοποθετήσει για τους σκοπούς της επιχείρησης της ως εστιατόριο, πλακόστρωτο, τραπέζια, καρέκλες, καθίσματα και ανθώνες σε χώρο που δεν δικαιούτο. Ενώ είχε ανεύρει το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι πληρούντο οι δύο πρώτες προϋποθέσεις για έκδοση του διατάγματος, αποφάσισε ότι δεν επαρκούσε η γενική και αόριστη αναφορά της εφεσείουσας ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς η θέση αυτή να εξηγηθεί. Το εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση με το εξής σκεπτικό: «Προκύπτει ότι δεν ήταν αδήριτη ανάγκη η περαιτέρω εξήγηση της καταγραφείσας στην παρ. 29 της ένορκης δήλωσης της Κάνθερ, ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρκούσε, υπό τις συνθήκες, η καταγραφείσα στην παρ. 30 σύνδεση των ενεργειών της εφεσίβλητης με το παράνομο της ενέργειας της, παρανομία που έχει τη δική της καταλυτική σημασία εφόσον ένα Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ανέχεται τη διαιώνιση μιας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων, είτε του νόμου.» Και συνέχισε τονίζοντας ότι: «σημασία είχε να διατηρηθεί στο status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής.» Έχοντας κατά νου τα ως άνω και στρεφόμενοι στα περιστατικά της υπό εξέταση υπόθεσης, συμφωνώ με την Καθ' ης η αίτηση ότι το υπό Α αιτητικό είναι πλέον άνευ αντικειμένου, καθώς έχει δοθεί πρόσβαση στον ανελκυστήρα στην Αιτήτρια. Παραμένει να εξεταστεί αν θα εκδοθούν τα άλλα δύο διατάγματα με τα οποία να απαγορεύεται η επέμβαση στον ανελκυστήρα με τρόπο που να αποκλείεται η Αιτήτρια από την χρήση του. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα σύγγραμμά Clerk & Lindsell on Torts, ως άνω, στην παράγραφο 29-05, κάτω από τον τίτλο Prohibitory Injuctions: «The mere proof of a legal wrong done in the past is insufficient to entitle the claimant to an injuction; the court must be satisfied that the interference with the claimant's right is continuing, as in many cases of nuisance and some of trespass, or that is likely to be repeated unless restrained." Συνεπώς θα πρέπει να ανατρέξουμε στην συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση για να ανεύρουμε αν αυτή δεικνύει πρόθεση επανάληψης αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία τα μέρη βρίσκονται σε σύγκρουση. Η Καθ' ης η αίτηση ανερυθρίαστα παραδέχτηκε ότι ακόμα και μετά την καταχώρηση της παρούσας απέκλεισε τους Αιτητές από την χρήση του ανελκυστήρα. Έστω για κάποιες μέρες, όπως ισχυρίζονται οι πρώτοι, αν και οι δεύτεροι αναφέρουν ότι αυτό έλαβε χώρα για κάποιους μήνες. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένο αποτελεί το ότι ακόμα και μετά την προσπάθεια των Αιτητών, μέσω της καταχώρησης της παρούσας αίτησης, να διασφαλίσουν την χρήση χώρου στον οποίο είναι συνιδιοκτήτες, ήτοι του ανελκυστήρα, η Καθ' ης η αίτηση συνέχισε να τους αποκλείει από αυτόν. Και αυτή η συμπεριφορά λάμβανε χώρα, παρά τα διαβήματα των Αιτητών, επομένως αποτελούσε στάση αδιάλλακτη και συνεχιζόμενη. Στην βάση των πιο πάνω κρίνεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, τα οποία αφορούν την απαγόρευση αποκλεισμού των Αιτητών από τον ανελκυστήρα. Ακόμα και η εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας γέρνει προς τους Αιτητές. Έκδοση των υπό Β και Γ διαταγμάτων δεν θα επηρεάσει κανένα τους δικαίωμα. Ουσιαστικά διασφαλίζεται το αυτονόητο, η πρόσβαση κάθε συγκύριου, συνιδιοκτήτη σε κοινόκτητο χώρο, όπως ο Νόμος προβλέπει. Ακόμα και αν δεν καταβάλλονται τα κοινόχρηστα από τους Αιτητές, το δικαίωμα που παρέχεται στην Καθ' ης η αίτηση είναι να εγείρει αγωγή εναντίον τους και όχι να τους αποκλείσει από κοινόχρηστο χώρο. Σε κάθε περίπτωση με την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων όλοι οι συγκύριοι επί της Πολυκατοικίας θα απολαμβάνουν ειρηνικώς τις υπηρεσίες και απολαύσεις αυτής, χωρίς περισπασμό ή περιορισμό. Τέλος, όπως και στην Zena Company Ltd πιο πάνω, σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το προσωρινό μέτρο αποδίδει στην ουσία και τη θεραπεία που επιδιώκεται με την αγωγή, θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που επιδιώκεται με το απαγορευτικό διάταγμα είναι ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή, ενώ παράλληλα ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Συνεπώς, εκδίδονται τα κάτωθι διατάγματα: Απαγορεύεται στην Εναγόμενη, τα μέλη της, τους αντιπρόσωπους και υπαλλήλους της από του να επεμβαίνουν στην ελεύθερη διακίνηση και χρήση των κοινόχρηστων χώρων της Πολυκατοικίας από την Αιτήτρια και τους ενοικιαστές αυτής, μέχρι πλήρους και τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Απαγορεύεται στην Εναγόμενη, τα μέλη της, τους αντιπρόσωπους και υπαλλήλους της από του να ενοχλούν ή να εμποδίζουν την Ενάγουσα στην ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση, κατοχή και χρήση του ως άνω Διαμερίσματος της μέχρι εκδικάσεως της αγωγής ή νεότερων οδηγιών του Δικαστηρίου. Επιδικάζονται, τέλος, έξοδα υπέρ των Αιτητών, ύψους 800 Ευρώ καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο