Διαχειριστική Επιτροπή Blue View Apartments ν. Tigrana Services Limited, Αρ. Αγωγής: 1281/20, 25/11/2021

(1999)1 ΑΑΔ 1721 ως εξής: «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861.» Στην Lukoil Cyprus Ltd ν. Ανδρέα Μυλωνά και Άλλων

(2011)1 ΑΑΔ 1962, αναφέρθηκε ότι: «Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων (Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Συγκεκριμένα η Δ.14, θ.2 προνοεί ότι όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο δικαστήριο, είτε από τους ίδιους, είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ίδιων ή διαφορετικών εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα τέτοιας σημασίας, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των αγωγών, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη συνένωση.» Στην πρόσφατη Αναφορικά με την αίτηση της Amsteso Electric Ltd, Πολιτική ECLI:CY:AD:2019:D507, Αίτηση Αρ. 206/2019, 4/12/2019, καθορίστηκε ότι η εφαρμογή της Δ.14, Κ. 2, δεν επιφέρει, χωρίς άλλο, αποτέλεσμα απώλειας της αυτοτέλειας των αγωγών. Στην Apak Agro Industries, πιο πάνω, κρίθηκε ότι θα έπρεπε να συνενωθούν αγωγές που αφορούσαν: η πρώτη απαιτήσεις δυνάμει δανείων, η δεύτερη αξίωση για εκποίηση των υποθηκών που η εναγόμενη παραχώρησε προς εξασφάλιση των δανείων και είσπραξη του προϊόντος της πώλησης προς ικανοποίηση των απαιτήσεων των εφεσειόντων, δυνάμει των εν λόγω δανείων. Στην Lukoil Cyprus Ltd, πιο πάνω, κρίθηκε ότι ορθώς συνενώθηκαν αγωγές για παράβαση σύμβασης και ακύρωση σχετιζόμενου ενοικιαστηρίου συμβολαίου. Αξίζει να υπομνησθεί ότι η εν λόγω υπόθεση ήταν πολύπλοκη, εφόσον υπήρχε και εμπλοκή τριτοδιάδικου στην πρώτη υπόθεση και ειδικές συμβάσεις που περιέπλεκαν τα επίδικα. Στην Samata Enterprises Ltd. ν. Γεώργιου Σταύρου

(1998)1 ΑΑΔ 1876, επικυρώθηκε απόφαση για μη συνένωση των αγωγών γιατί στηρίζονταν σε ολωσδιόλου διαφορετική βάση, με μοναδικό κοινό γεγονός πως οι εργασίες των εργολάβων και η ετοιμασία των αρχιτεκτονικών σχεδίων αφορούσε στο ίδιο κτίριο. Στην παρούσα περίπτωση παραδεκτά: Α. Τα μέρη είναι τα ίδια. Β Οι αιτίες αγωγής είναι οι ίδιες, ήτοι οφειλές ποσών ως κοινόχρηστα. Γ. Τα δικόγραφα έκαστης υπόθεσης είναι ταυτόσημα. Δηλαδή τα όσα ζητήματα θα εκδικαστούν έχουν κοινούς βασικούς, έστω, ισχυρισμούς και άρα κοινό νομικό υπόβαθρο. Δ. Τα διαμερίσματα ιδιοκτησίας των Αιτητών υπόκεινται στην ίδια διαχειριστική επιτροπή, τους Καθ' ων η αίτηση. Ε. Έχουν ίδιο επίδικο χρόνο τα γεγονότα που αναφέρονται. Στην βάση των ως άνω διαφωνώ κάθετα με την εισήγηση των Καθ' ων η αίτηση ότι εφόσον τα πρόκειται για διαφορετικά διαμερίσματα και σχετικών συμβατικών σχέσεων, οι προσαχθείσες μαρτυρίες δεν θα είναι κοινές. Οι συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων, είναι ταυτόσημες και η κατ' ισχυρισμό παράβαση αυτών ή η οφειλή εξ' αυτών επίσης είναι ταυτόσημη. Η όποια μαρτυρία τεθεί δηλαδή θα είναι για οφειλές κοινοχρήστων, ως τα δικόγραφα καθορίζουν, απλώς θα αφορούν διαφορετικά διαμερίσματα. Και θα είναι μαρτυρία που θα παρουσιαστεί από τους Καθ' ων η αίτηση, το ίδιο πρόσωπο ή πρόσωπα, λόγω της ταυτότητας των διαδίκων. Αναλόγως και τα επιχειρήματα της υπεράσπισης, θα τεθούν στην βάση των ταυτόσημων δικογράφων έκαστης υπόθεσης, μια φορά, αφού όπως προαναφέρθηκε τα δικόγραφα είναι απαράλλαχτα, ως προς τους νομικούς ισχυρισμούς και ως προς τους πραγματικούς διαφέρουν μόνο οι αριθμοί των διαμερισμάτων και τα ποσά. Με την παρούσα, καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει αν είναι πιο ευχερές, πιο επιθυμητό να παρουσιαστεί άπαξ η οφειλή κοινοχρήστων μεταξύ των ιδίων διαδίκων αλλά για διαφορετικά διαμερίσματα ή δέκα διαφορετικές φορές, για κάθε διαμέρισμα, έστω και αν ιδιοκτήτης και διαχειριστική επιτροπή είναι τα ίδια πρόσωπα. Στο πιο πάνω δίλημμα κρίνεται ότι επιθυμητή θα ήταν η πρώτη λύση. Δεν έχει καταδειχθεί πως κάτι τέτοιο θα περιπλέξει την κατάσταση, από την στιγμή που το νομικό υπόβαθρο είναι κοινό και το πραγματικό έχει τέτοια στοιχεία που επιτρέπουν συνεκδίκαση των εν λόγω αγωγών. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση ότι θα χαθεί η αυτοτέλεια έκαστης αγωγής, αυτός απαντάται στην Amsteco πιο πάνω, όπου αναφέρεται ότι καθίσταται δυνατή η επίλυση σε άλλη διαδικασία μη κοινών θεμάτων, τα οποία τυχόν εγείρονται σε μία ή περισσότερες από τις αγωγές. Αναλόγως και στην παρούσα, όπου πέραν των διαφορετικών ποσών των οφειλών ως κοινόχρηστα, δεν έχουν καταδειχθεί άλλα μη κοινά θέματα που θα πρέπει να επιλυθούν. Ακόμα και σε σχέση με τον ισχυρισμό για καθυστέρηση αξίζει να γίνει αναφορά στην Κυριάκος Μενελάου ως Διαχειριστής της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χ"" Σπύρου και άλλης ν. Κώστα Ξενοφώντος και άλλων

(1989)1E ΑΑΔ 371, όπου σημειώθηκε πως: «H Αγγλική νομολογία δέχεται πως ο κατάλληλος χρόνος για την υποβολή αίτησης για συνένωση αγωγών είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες, που συνήθως υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων.» Και είναι σε αυτό το στάδιο, των οδηγιών, που κατατέθηκε η παρούσα αφού, κλήση για οδηγίες, από τους αιτητές, ως ανταπαιτητές, καταχωρήθηκε την 18/2/21, ορίστηκε την 20/4/21, σε αυτήν αναφερόταν ότι θα ζητηθεί συνένωση των αγωγών και σχετική αίτηση έλαβε χώρα την 19/4/2021, μια μέρα πριν την εμφάνιση για οδηγίες στην βάση της κλήσης τους. Συνεπώς, όχι μόνο δεν υπήρξε σχετική καθυστέρηση, αλλά η αίτηση έγινε στον χρόνο που η νομολογία καθορίζει ως κατάλληλο. Στην βάση των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως το Α της αίτησης των Αιτητών. Επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών έξοδα, ύψους 600 Ευρώ, καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο