Κωνσταντίνου κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 58/21, 22/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A187 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 58/21 Επί της αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ.-
- XXXXX Κωνσταντίνου
- XXXXX Κωνσταντίνου Αιτητές - Εφεσείοντες -Και- Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 22/11/2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές ‑ Εφεσείοντες: κ. Χατζηκωνσταντή Για Καθ' ων η αίτηση ‑ Εφεσίβλητους: κα. Παπακώστα ΑΠΟΦΑΣΗ Έναυσμα για καταχώρηση της παρούσας Αίτησης ‑ Έφεσης αποτελεί ο επικείμενος πλειστηριασμός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 50/58, τεμάχιο XXXXX, στην Αναφωτία, στην επαρχία Λάρνακας την 26/11/
- Με την καταχώρησή της ζητείται η έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: A) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η ειδοποίηση τύπος ΙΑ, ημερομηνίας 16/08/2021, ή/και Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου όπως περιγράφεται στις επίδικες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, ο οποίος είναι ορισμένος στις 26/11/2021 και ώρα 10 π.μ. στο ηλεκτρονικό σύστημα πλειστηριασμού www.eauction‑cy.com ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού των ως άνω αναφερόμενων ειδοποιήσεων ΙΑ, ή/και Γ) Οποιανδήποτε θεραπεία κρίνει δίκαια το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις Δ) Έξοδα και ΦΠΑ. Δεν θα καταγράψω όλους τους λόγους ακύρωσης. Αρκεί απλώς να αναφερθεί, και σε τούτο θα εστιάσει το Δικαστήριο, ότι ο μόνος λόγος ακύρωσης που τελικώς προωθήθηκε με τις αγορεύσεις των Αιτητών ήταν αυτός της μη νομότυπης επίδοσης της ειδοποίησης. Οι Αιτητές παραδέχονται την ύπαρξη της επίδικης υποθήκης, η οποία βαρύνει το επίδικο ακίνητο. Είχαν λάβει περί τον Δεκέμβριο ειδοποιήσεις τύπου Ι, ενώ την 16/8/2021 τους επιδόθηκαν ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, με ιδιώτη επιδότη. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό η Αιτήτρια 1, η οποία με την ένορκη της δήλωση υποστηρίζει την αίτηση, αναφέρει ότι δεν τους έχει επιδοθεί νομότυπα η ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Συγκεκριμένα στην βάση του Νόμου, οι Καθ' ων η αίτηση, θα έπρεπε να επιχειρήσουν επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης με συστημένη επιστολή και αν αυτό δεν κατορθωνόταν τότε να προβούν σε ιδιωτική επίδοση της. Επαναλαμβάνω ότι οι Αιτητές εντρυφήσαν σε αυτό το ζήτημα, χωρίς να προωθούν τους έτερους λόγους ακύρωσης που αναφέρονται στην αίτηση τους, πλην αυτού της επίδοσης πριν την λήξη της προθεσμίας πληρωμής, με κύριο επιχείρημα και πάλι τη μη νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι. Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν μια σειρά λόγων ένστασης. Εν πολλοίς υποστηρίζουν το νομότυπο της διαδικασίας, αναφέρουν ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αίτηση, δεν συντρέχουν λόγοι ακύρωσης και υπεραμύνονται του ορθού της επίδοσης. Υποστηρίζουν ότι μόνο ως προς την ειδοποίηση τύπου ΙΑ μπορεί να εγερθεί σχετική αίτηση έφεση και εφόσον οι Αιτητές έλαβαν γνώση της επίδοσης τότε αυτή ήταν δέουσα. Τέλος αναφέρουν ότι υπάρχουν αντιφατικοί, ανεπαρκής και γενικοί ισχυρισμοί επί της αιτήσεως. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Αντρέου. Ο κ. Αντρέου αναφέρεται στο ιστορικό των συναλλαγών των μερών. Παραδέχεται ότι η επίδοση έγινε με ιδιώτη επιδότη, χωρίς να γίνει προσπάθεια αποστολής των με συστημένη επιστολή. Παρά ταύτα υποστηρίζει ότι δεν επιφέρεται η όποια ακύρωση στην διαδικασία μόνο για αυτό τον λόγο. Ο Νόμος επιτρέπει αποστολή των ειδοποιήσεων με ιδιώτη επιδότη και δεν προκλήθηκε ζημιά στους Αιτητές. Προέβησαν σε κάτι περισσότερο από αυτό που προβλέπει ο Νόμος και θα ήταν άδικο να τιμωρηθούν. Δεν ήταν εφικτό να σταλούν με συστημένη επιστολή γιατί επικρατεί πανδημία, πολλές φορές δεν παραλαμβάνουν οι παραλήπτες τις επιστολές αυτές, η διαδικασία είναι χρονοβόρα και ήθελαν να είναι σίγουροι ότι οι εμπλεκόμενοι θα ενημερωθούν. Οι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες θα γίνεται αναφορά όπου θεωρηθεί χρήσιμο. Η διαδικασία πλειστηριασμού ενός ακινήτου περιγράφεται και προδιαγράφεται αναλυτικά στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, όπως αυτός τροποποιήθηκε. Σκοπός του νομοθετήματος, όπως προκύπτει και από την Αιτιολογική Έκθεση που κατατέθηκε στη συνεδρία της Βουλής στις 06/09/2014 για την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου και την ενσωμάτωση του Μέρους VIA στον βασικό Νόμο, είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων με διεξαγωγή διαδικασίας που γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον ενυπόθηκο δανειστή, χωρίς παρέμβαση από τις κυβερνητικές υπηρεσίες. Η διαδικασία συνοπτικά, σύμφωνα με το Άρθρο 44Β του Νόμου, προβλέπει ότι ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να κινήσει τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου στην περίπτωση υπερημερίας του οφειλέτη για περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών. Εάν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, τότε επιδίδει στον οφειλέτη ειδοποίηση τύπου «Θ» για την ύπαρξη υπερημερίας. Η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης ξεκινά με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ειδοποίησης Τύπου Ι, ζητώντας εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 45 ημερών την εξόφληση του χρέους. Μαζί με την εν λόγω Ειδοποίηση «Ι» αποστέλλεται κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και των εξόδων, ενημερώνοντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη περί των επικείμενων συνεπειών σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ
(2), στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, ο δανειστής δύναται να επιδώσει δεύτερη ειδοποίηση, ήτοι την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Όπως ευκρινώς προκύπτει από τα ανωτέρω, η ως άνω διαδικασία είναι δραστικότατη και περιορίζει ευθέως το δικαίωμα της περιουσίας ατόμου. Στην βάση του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το εν λόγω δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί μόνο με νόμο, ενώ το κράτος έχει την θετική υποχρέωση να προστατεύσει ιδιωτικού δικαίου δικαιώματα των πολιτών (ΕΔΔΑ Immobiliare Saffi v Ιταλίας, 22774/93, 28/7/1999). Στην παρούσα περίπτωση ο ίδιος ο Νόμος που γεννά περιορισμό του δικαιώματος ατόμου στην περιουσία, προβλέπει την καταχώρηση αίτησης έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ μεταξύ άλλων και γιατί η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (βλ. άρθρο 44 (Γ)
(3)(β)). Αυτό τον λόγο, της μη δέουσας επίδοσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ είναι που προωθούν οι Αιτητές και θα εξετάσει το Δικαστήριο. Οι ερμηνευτικές διατάξεις στο άρθρο 44 ΙΕ ορίζουν την επίδοση με τον εξής τρόπο: ««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Είναι δηλαδή αυτό το άρθρο που οφείλει να ερμηνεύσει το Δικαστήριο για να καταλήξει αν έλαβε χώρα δέουσα επίδοση, ώστε να επιλύσει το μόνο επί του παρόντος επίδικο ζήτημα. Όπως είναι παγίως νομολογημένο οι νόμοι πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με το απλό γραμματικό και κατά κυριολεξία νόημα των λέξεων, εκτός όπου αυτό είναι σε αντίθεση με οποιαδήποτε ρητή πρόθεση ή δηλωμένο σκοπό του νόμου, ή αν αυτό το νόημα θα οδηγούσε σε παράλογο αποτέλεσμα. (Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 1142, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ. 2)
(2011)3 ΑΑΔ 683, Marabou Floating Restaurant Ltd v. Council of Ministers
(1973)3 C.L.R. 397). Αυτή η αρχή επαναλήφθηκε πρόσφατα στην Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητήριου Κύπρου, ECLI:CY:AD:2021:C227, Αναθεωρητική Έφεση ΑΡ. 63/15, 7/6/2021, όπου τονίστηκε ότι όταν η φρασεολογία νομοθετικής διάταξης είναι καθαρή, τότε αποδίδεται στις λέξεις η φυσική και συνήθης έννοια τους . Στην βάση των λέξεων που χρησιμοποιούνται στο άρθρο 44 ΙΕ, ιδιωτική επίδοση λαμβάνει χώρα σε περίπτωση που δεν είναι εφικτή η επίδοση με συστημένη επιστολή. Η επίδοση δηλαδή, για να λογίζεται τέτοια στη βάση του Νόμου, θα πρέπει να λάβει χώρα με συστημένη επιστολή. Από το λεκτικό του Νόμου προκύπτει ότι απαιτείται έστω η προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή και αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε επιστρατεύεται η ιδιωτική επίδοση. Δεν φαίνεται δηλαδή ο νομοθέτης να έδωσε επιλογή ως προς τον τρόπο επίδοσης, εφόσον δεν καθόρισε διαζευκτικά διαφορετικούς τρόπους επίδοσης. Τουναντίον, επέλεξε να καθορίσει συγκεκριμένο τρόπο, αυτό της συστημένης επιστολής, ως τον ορθό τρόπο επίδοσης, και μόνο όταν αυτός είναι ανέφικτος να δύναται να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση. Διαφωνώ, δε, με τους Καθ' ων η αίτηση ότι αφ' ης στιγμής οι Αιτητές έλαβαν γνώση τότε η επιδοση θεωρείται καλή. Εδώ πρόκειται για μια ειδικά καθορισμένη διαδικασία επίδοσης, και όχι την επίδοση όπως την προβλέπουν οι Θεσμοί ή η νομολογία που τους ερμηνεύει. Το Δικαστήριο, άλλωστε, δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας v. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348). Ακόμα δηλαδή και αυτή κάθε αυτή η γνώση των Αιτητών, δεν θα μπορούσε να καταστήσει την επίδοση σύννομη, από την στιγμή που για να κριθεί τέτοια θα έπρεπε να συνάδει με τα όσα επιτάσσει ο Νόμος. Φρονώ, δε, ότι η επιλογή των λέξεων του άρθρου 44 (Γ)
(3)(β), δηλαδή ενός από τους περιοριστικά καθορισμένους λόγους έφεσης, με το λεκτικό δεν έχει δεόντως επιδοθεί, σαφώς παραπέμπει στην διαδικασία επίδοσης, όπως περιγράφεται στο άρθρο 44ΙΕ. Όχι στην με τον όποιο τρόπο λήψη γνώσης του ενυπόθηκου οφειλέτη, για την διαδικασία εναντίον του, αλλά στην επίδοση με τον συγκεκριμένο τρόπο, ήτοι με συστημένη επιστολή και όπου αυτό δεν είναι εφικτό με ιδιωτική επίδοση. Συνεπώς η επιλογή των Καθ' ων η αίτηση να μην επιχειρήσουν καν επίδοση μέσω συστημένης επιστολής, αποτελεί μη δέουσα επίδοση και συνακόλουθα επιτυγχάνει ο λόγος έφεσης όπως τίθεται στο άρθρο 44 (Γ)
(3)(β). Στην βάση των πιο πάνω εκδίδονται διατάγματα ως το Α και Β της αίτησης ημερομηνίας 13/10/2021. Επιδικάζονται επίσης έξοδα ύψους 750 Ευρώ, καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο