WADNIC TRADING LTD ν. ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΗΜΑΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2780/14, 7/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A191 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2780/14 Μεταξύ: WADNIC TRADING LTD Ενάγουσα v. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΗΜΑΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ Εναγόμενης Ως τροποποιήθηκε Δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.04.2016 WADNIC TRADING LTD Ενάγουσας v. ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΗΜΑΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ Εναγόμενο Ημερομηνία: 07 Δεκεμβρίου,2021 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Γ. Τ. Χριστοφίδης για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για το Εναγόμενο: κ. Μ. Μιχαήλ για Γιώργος Κολοκασίδης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε σχέση με αίτημα για εξαίρεση μου από την εκδίκαση της παρούσας αγωγής) Από πλευράς των ευπαίδευτων συνηγόρων της ενάγουσας υποβλήθηκε αίτημα για την εξαίρεση μου από την εκδίκαση της ως άνω υπόθεσης. Ο λόγος τον οποίο επικαλέστηκαν είναι η συμμετοχή μου ως μέλος στη σύνθεση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης Αρ. 693/2014 Ε.Δ. Λάρνακας. Προς τούτο, εκτός από το πραγματικό αυτό γεγονός, επικαλούνται και σχετικό ισχυρισμό στην ίδια την Υπεράσπιση του εναγόμενου και συγκεκριμένα τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 24 αυτής. Παρατίθενται αμέσως στη συνέχεια: «24. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι τα πραγματικά γεγονότα αναφορικά με τη σύναψη και/ή την εκτέλεση και/ή το αντάλλαγμα της Συμφωνίας ημερομηνίας 25.02.2021 και/ή της Συμφωνίας ημερομηνίας 19.04.2012 για το Έργο αποτέλεσαν το αντικείμενο της ποινικής υπόθεσης του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας με αρ. 693/2014, όπου διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο ότι οι Εναγόμενοι και/ή οι διευθυντές και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή αξιωματούχοι και/ή υπάλληλοι αυτών ήταν συμμέτοχοι μαζί με άλλα πρόσωπα και/ή τους κατηγορούμενους στην εν λόγω ποινική υπόθεση, στην εξαπάτηση και/ή καταδολίευση των Εναγόμενων. Οι Εναγόμενοι επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να αναφερθούν στο πλήρες κείμενο και/ή ευρήματα του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας στην ως άνω αναφερόμενη ποινική υπόθεση με αριθμό 693/2014 κατά τη δικάσιμο». Πέραν όμως της πιο πάνω παραγράφου στην οποία με παρέπεμψαν σχετικοί είναι και οι ισχυρισμοί θα έλεγα οι οποίοι προβάλλονται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο 23: «23.Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή άνευ βλάβης των ανωτέρω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται και/ή αναφέρουν ότι η εν λόγω Συμφωνία ημερομηνίας 25.02.2011 ως επίσης και η Συμφωνία ημερομηνίας 19.04.2012 είναι άκυρες λόγω παρανομίας κατά σύναψης και/ή κατάρτισης και/ή εκτέλεσης αυτών με δόλο και/ή απάτη και/ή συνωμοσία εκ μέρους των Εναγόντων και/ή σε συνεργασία με τρίτα πρόσωπα». Όπως τέθηκε το ζήτημα από τον κ. Χριστοφίδη η αμεροληψία του Δικαστηρίου έχει δύο στοιχεία: (α) Την υποκειμενική αμεροληψία για την οποία δεν εγείρεται θέμα, όπως το έθεσε ο κ. Χριστοφίδης και (β) της εμφάνισης αμεροληψίας, θέμα το οποίο κρίνεται με βάση αντικειμενικά κριτήρια και με μέτρο τις αντιλήψεις του μέσου συνετού ανθρώπου. Υπήρξε προς τούτο παραπομπή σε νομολογία που διέπει το ζήτημα κωλύματος συμμετοχής ενός Δικαστή σε μεταγενέστερη διαδικασία στην οποία εγείρονται άμεσα ή έμμεσα παρόμοια ζητήματα προς εξέταση. Σε σχέση με τη σημασία της αμεροληψίας του Δικαστηρίου, ο κ. Χριστοφίδης με παρέπεμψε στο ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα του Δικαστή Devlin «ο Δικαστής» στη σελ. 3 το οποίο παρατίθεται σε μετάφραση στην υπόθεση Αυτοκέφαλος Αγιωτάτη Ορθόδοξος Και Αποστολική Εκκλησία της Kύπρου v. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ.1)
(1990)3 ΑΑΔ 54: «Η προσφορά του Δικαστή στην κοινωνία είναι να άρει το αίσθημα της αδικίας. Για να εξυπηρετήσει το σκοπό αυτό χρειάζεται μια ουσιώδη αρετή την αμεροληψία του και μετά την εμφάνιση αμεροληψίας. Τοποθετώ την υποκειμενική αμεροληψία πριν την εμφάνιση γιατί χωρίς αυτή, η εμφάνιση ότι απονέμεται η δικαιοσύνη δεν θα είχε κανένα νόημα ούτε θα άντεχε στο χρόνο. Όμως από τη σκοπιά της κοινωνικής προσφοράς το πιο σημαντικό είναι η εμφάνιση. Ο Δικαστής που δίνει τη σωστή απόφαση, χωρίς όμως να συνυπάρχουν τα εξωτερικά γνωρίσματα αντικειμενικότητας, μπορεί να πράττει θεάρεστο έργο αλλά δεν εξυπηρετεί την ανθρώπινη δικαιοσύνη». Ο κ. Χριστοφίδης ανέφερε ακόμα ότι θέτει το ζήτημα της εξαίρεσης μου εφόσον το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας στην ως άνω υπόθεση, στη σύνθεση του οποίου μετείχα, έχει προβεί σε σειρά ευρημάτων επί γεγονότων αλλά και νομικών ζητημάτων. Ανέμενε δε από την άλλη πλευρά να θέσει το θέμα της εξαίρεσης μου. Εντούτοις, λόγω του ότι η άλλη πλευρά δεν έχει αυτή την πρόθεση και επειδή είναι ανεπιθύμητο εκ των υστέρων να τεθεί ζήτημα κακοδικίας, ζητεί όπως εξαιρεθώ, εφόσον υπό την ως άνω ιδιότητα μου προβήκαμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας επί γεγονότων, κάτι που συνιστά κατά την αντίληψη του κώλυμα να προχωρήσω στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Από την άλλη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου κ. Μιχαήλ ανέφερε ότι η πλευρά του εναγόμενου δεν θέτει ζήτημα εξαίρεσης μου. Πρόκειται για υπόθεση του 2014 όταν δεν εφαρμοζόταν η νέα Δ.30 και έτσι δεν υπάρχει κατάλογος μαρτύρων από πλευράς της ενάγουσας. Στην ως άνω υπόθεση το Κακουργιοδικείο, όπου εξετάστηκε κάποια μαρτυρία, είχε βρει αξιόπιστο τον κ. Ν. Λίλλη ο οποίος είναι ο διευθυντής της ενάγουσας. Είναι δε στη βάση της μαρτυρίας του που το Κακουργιοδικείο κατέληξε σε ευρήματα τα οποία επικαλέστηκε η πλευρά της Υπεράσπισης στην παρούσα. Επομένως, η πλευρά της Υπεράσπισης δεν έχει κανένα πρόβλημα το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση του να χειριστεί την υπόθεση και να βρει ξανά αξιόπιστο τον ίδιο μάρτυρα, εφόσον επαναληφθούν τα ίδια γεγονότα. Για ποιο λόγο τίθεται θέμα αναξιοπιστίας; διερωτήθηκε. Δεν το θέτουμε, συνέχισε, και επιθυμούμε όπως, αν ο μάρτυρας θα είναι ο ίδιος και θα επαναληφθούν τα ίδια πράγματα, θα μπορούσαν ακόμα να γίνουν και παραδεκτά γεγονότα. Εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να κριθεί η αξιοπιστία του μάρτυρα από αυτό το Δικαστήριο. Η θέση μας, συνέχισε, είναι ότι αποδεικνύεται η υπεράσπισή μας. Αυτός έχει πει ότι προχώρησε σε κάποια δωροδοκία προκειμένου να γίνει αυτή η συμφωνία. Και δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί από την μαρτυρία αυτή η πλευρά της ενάγουσας και συνεπώς η κατάληξη θα είναι ίδια. Εφόσον είναι η παραδοχή τους ότι έγινε δωροδοκία προκειμένου να καταλήξει σε αυτή την επίδικη συμφωνία, τότε είναι εξαρχής άκυρη λόγω παρανομίας. Ουσιαστικά αυτή είναι υπεράσπιση μας. Επανερχόμενος ο κ. Χριστοφίδης ανέφερε ότι στη νομική ερμηνεία της νομολογίας που θα επικαλεσθεί ο ενάγων προσδίδει μια διαφορετική διάσταση ως προς την προσέγγιση που είχε το Κακουργιοδικείο αλλά και το Εφετείο στη δική του κατ' έφεση απόφαση. Δεν είναι το θέμα, όπως το έθεσε, ότι η κάθε πλευρά έχει πρόθεση να διαφοροποιήσει γεγονότα τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου σε άλλη διαδικασία. Κατά τον τερματισμό που έγινε από την πλευρά της ενάγουσας έγινε επίκληση της παραβίασης των συμφωνιών. Δεν έχει σχέση με το θέμα που προβάλλει ο κ. Μιχαήλ, η πλευρά του οποίου εκ των υστέρων προέβη σε Υπεράσπιση για να θέσει κάποια ζητήματα. Προέβησαν σε άλλες ενέργειες μεταγενέστερα του τερματισμού της συμφωνίας οι οποίες θα πρέπει να κριθούν ενώπιον του δικαστηρίου και το ζήτημα δεν είναι απλό. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ: Το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως διά την προάσπισιν των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, (Ε.Σ.Δ.Α.), που κυρώθηκε με τον περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως διά την προάσπισιν των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Κυρωτικό) Νόμο του 1962, (Αρ. 39/62), προβλέπουν ότι καθένας, κατά τη διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, δικαιούται ανεπηρέαστης, δημόσιας ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον ανεξάρτητου και αμερόληπτου Δικαστηρίου. Στην Hadjicosta v. Αναστασιαδες
(1982)1 CLR 296 λέχθηκε ότι: «Αποδοχή αιτήσεων για τον αποκλεισμό δικαστών από τη συμμετοχή τους στην εκδίκαση οποιασδήποτε συγκεκριμένης υπόθεσης, στην απουσία βάσιμων λόγων, θα υπονόμευε τον απρόσωπον προκαθορισμό της σύνθεσης του δικαστηρίου, παράγοντας μείζονος σημασίας». Στην Markides v. The Republic of Cyprus, Through the Council of Ministers
(1984)1 CLR 304 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το δικαστήριο ουσιαστικά καλείται να αποβάλει την ευαισθησία του καθώς αυτή δεν αποτελεί τον οδηγό στη διαπίστωση κωλύματος αλλά οδηγό συνιστά η σωστή εκτίμηση του δικαστικού καθήκοντος και ό,τι αυτό επιβάλλει». Είναι βασική αρχή, θεμελιώδους σημασίας, ότι η δικαιοσύνη, όχι μόνο πρέπει να απονέμεται, αλλά και να φαίνεται ότι απονέμεται δίκαια. Δικαστής δεν εξαιρείται ανάλογα με τις επιθυμίες των διαδίκων, οι οποίοι δε δικαιούνται να καθορίζουν τη σύνθεση του Δικαστηρίου. Κάθε αίτηση για εξαίρεση δικαστή πρέπει να γίνεται ύστερα από πολλή περίσκεψη και να εδράζεται σε σοβαρά αντικειμενικά δεδομένα (βλ. Αυτοκέφαλος Αγιωτάτη Ορθόδοξος Και Αποστολική Εκκλησία της Kύπρου v. Βουλής των Αντιπροσώπων (πιο πάνω). Δύο άλλες υποθέσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος κ. Χριστοφίδης η υπόθεση Razis and Another v. Republic
(1983)3 CLR 309 όπως και η υπόθεση Αυτοκέφαλος Αγιωτάτη Ορθόδοξος Και Αποστολική Εκκλησία της Kύπρου v. Βουλής των Αντιπροσώπων (πιο πάνω), αφορούσαν διατύπωση δικαστικής άποψης επί του ίδιου νομικού σημείου. Παρόμοια αποφασίστηκε το ζήτημα εξαίρεσης Δικαστή από τη διαδικασία έφεσης στην οποία, Δικαστής σύνθεσης του Εφετείου εναντίον απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου, είχε επιλύσει θέμα που αναγόταν σε άλλη πτυχή του δικαίου αναφορικά με την εφεσείουσα- αιτήτρια στην υπόθεση Elena Charalambous - Stejaru v. Αρέστη Χααλάμπους Ιωάννου (Αρ.1)
(2003)1Β ΑΑΔ 1188 στην οποία απορρίφθηκε σχετικό αίτημα, όπως και στις υποθέσεις Τζαμαλής v. Αστυνομίας (Αρ.1)
(2009)2 ΑΑΔ 317 και Αποστολίδου v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Αρ.1)
(2002)3 ΑΑΔ 80. Το ζήτημα της εξαίρεσης από την εκδίκαση μιας υπόθεσης ενός δικαστή είναι ευρύ, έχει προς τούτο αναπτυχθεί τεράστια νομολογία η οποία καταλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα περιπτώσεων όπου εξετάστηκαν τέτοια αιτήματα. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω και άλλα αποσπάσματα τέτοιων αποφάσεων εφόσον τα ως άνω κρίνω ότι είναι αρκούντως διαφωτιστικά και συνιστούν τις βασικές αρχές που ακολουθούνται όπως και σε κάποιες άλλες στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια. Με αυτά υπ' όψιν επανέρχομαι στα γεγονότα της παρούσας και ό,τι απασχολεί εδώ. Το ζήτημα όπως τέθηκε αφορά τον σχολιασμό και την κρίση επί ποικίλων γεγονότων που άπτονταν των δύο πιο πάνω συμφωνιών. Ανατρέχοντας στην πιο πάνω απόφαση και στα γεγονότα της, εύκολα διαπιστώνεται ότι οι πιο πάνω συμφωνίες - το περιεχόμενο τους, οι συνθήκες σύναψης τους και η μετέπειτα εκτέλεση τους (Τεκμ. 4 - 4 Α και 12 όπως είχαν κατατεθεί εκεί), οι οποίες συνιστούν και τη βάση της παρούσας αγωγής, καταλάμβαναν μεγάλο φάσμα της μαρτυρίας που δόθηκε σε εκείνη την υπόθεση όπως διαπιστώνεται και σε πλείστα σημεία τής ίδιας της απόφασης. Γεγονότα που άπτονταν της σύναψης τους και ακολούθως το πώς αυτές εκτελέστηκαν ή και λειτούργησαν διανθίζουν πλείστα σημεία της μαρτυρίας που δόθηκε σε εκείνη την υπόθεση. Η μαρτυρία που δόθηκε σε σχέση με τα αδικήματα της δωροληψίας, του δεκασμού δημόσιων λειτουργών και κατάχρησης εμπιστοσύνης από δημόσιο λειτουργό - κάποια από τα αδικήματα που κρίθηκαν εκεί -, είχαν άμεση συνάφεια και αναφορά στις ως άνω συμφωνίες. Υπήρξε αξιολόγηση αυτών των γεγονότων και κατάληξη στη βάση αυτών σε ευρήματα και συμπεράσματα. Σχετικοί ισχυρισμοί προβάλλονται στην ίδια την Υπεράσπιση (σχετικές οι πιο πάνω παρ. 23 και 24). Στην υπόθεση Delcourt
(1970)Series "A", No. 11, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης τόνισε ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία το δικαίωμα της ανεπηρέαστης απονομής της δικαιοσύνης από ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο είναι υψίστης σπουδαιότητας. Ο τρόπος όμως εφαρμογής της αρχής αυτής εξαρτάται από τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε διαδικασίας. Στην υπόθεση Piersack, Series "A", No. 53, το ίδιο Δικαστήριο είπε ότι σε μια δημοκρατική πολιτεία ο τρόπος απονομής της δικαιοσύνης πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη στο κοινό. Η αρχή του αμερόληπτου και ανεξάρτητου Δικαστή δεν είναι νέα στην Κυπριακή έννομη τάξη. Εφαρμόστηκε με ευλάβεια πριν και μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας (βλ. Kritiotis v. Municipality of Paphos
(1983)3 C.L.R. 1460, στην οποία έγινε ευρεία αναφορά στην Κυπριακή και ξένη νομολογία όπως επίσης την Μόδεστος Πίτσιλλος, Αρχηγός Κόμματος Δικαιοσύνης v. Κυπριακής Δημοκρατίας Μέσω του Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1994)1 ΑΑΔ 268). Σύμφωνα με αναμφισβήτητους ισχυρισμούς στα δικόγραφα η επίδικη συμφωνία με ημερομηνία 25.02.2011 και η τροποποιητική της συμφωνία με ημερομηνία 19.04.2012 τερματίστηκαν από την ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της με ημερομηνία 20.10.2014 με την οποία κατέστησαν απαιτητό κάθε οφειλόμενο ποσό. Με την αγωγή τους που καταχωρίστηκε την 19.11.2014 αξιώνουν δυνάμει παράβασης της πιο πάνω συμφωνίας το ποσό των €4.488.670.56σ. πλέον ΦΠΑ και τόκους ή διαζευκτικά αποζημιώσεις για το πιο πάνω ποσό δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. Παρέθεσα πιο πάνω σχετικούς ισχυρισμούς από την Υπεράσπιση των παρ. 23 και 24 αυτής. Τα ως άνω με οδηγούν στο αναπόδραστο συμπέρασμα, συμφωνώντας προς τούτο με τον κ. Χριστοφίδη, και δεν είναι ζήτημα ευαισθησίας, ότι θα ήταν προς το συμφέρον της υπόθεσης αυτής αλλά και της δικαιοσύνης όπως εξαιρεθώ από την εκδίκαση της καθώς θα κληθώ να αξιολογήσω τα ίδια και/ή παρεμφερή και/ή συναφή γεγονότα, για να καταλήξω εδώ σε ευρήματα περί της εγκυρότητας των ως άνω συμφωνιών ως το επίδικο ζήτημα, γεγονότα όμως τα οποία έτυχαν αξιολόγησης και στην ως άνω υπόθεση του Κακουργιοδικείου παρόλο ότι δεν ήταν σε εκείνη το ίδιο ζήτημα που θα κρινόταν. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω όπως εξαιρεθώ από την εκδίκαση της παρούσας καθ' ότι συντρέχουν λόγοι αντικειμενικής αμεροληψίας λόγω της συμμετοχής μου στη σύνθεση Δικαστηρίου το οποίο έκρινε γεγονότα και την αξιοπιστία μαρτύρων που κατέθεσαν πάνω στα ίδια γεγονότα που αφορούν τη σύναψη, το περιεχόμενο και στη συνέχεια την εκτέλεση των επίδικων συμφωνιών, επίδικα ζητήματα που κατά τα δικόγραφα και την εισήγηση από πλευράς ενάγουσας θα απασχολήσουν και στην παρούσα υπόθεση. Για τούτο η υπόθεση τίθεται ενώπιον της Πρωτοκολλητού για να θέσει την υπόθεση ενώπιον άλλου αρμόδιου Δικαστηρίου στις 10.12.2021 ώρα:09:00 για τον προγραμματισμό της ακρόασης της. Λόγω του ιδιάζοντος ζητήματος που εξετάστηκε καθώς το ζήτημα αφορούσε το ίδιο το δικαστήριο, δεν θα εκδώσω καμιά διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο