← Κύπρος

A.Orthodoxou & Son Insurance Agent & Sub Agent Limited ν. B. CH. HADJILAMBIS MOTORS LIMITED, Αρ. Αγωγής:740/19, 30/11/2021

A.Orthodoxou & Son Insurance Agent & Sub Agent Limited ν. B. CH. HADJILAMBIS MOTORS LIMITED, Αρ. Αγωγής:740/19, 30/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A190 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:740/19 Μεταξύ: A. Orthodoxou & Son Insurance Agent & Sub Agent Limited Εναγόντων -και- B. CH. HADJILAMBIS MOTORS LIMITED Εναγόμενων Ημερομηνία: 30/11/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα. Γεωργίου Για Εναγόμενους: κα. Κουρέα ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Τα δικόγραφα Οι Ενάγοντες με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων καταβολή του οφειλόμενου ποσού των €2077,96, ως υπολοίπου λογαριασμού. Αποτελούν εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και διανομής ασφαλιστικών προϊόντων, ενώ οι Εναγόμενοι αποτελούν εταιρεία ασχολούμενη με την εισαγωγή και πώληση οχημάτων. Η συνεργασία των μερών, αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, ότι ξεκίνησε περί το 2010, μέσω προφορικής συμφωνίας, η οποία προέβλεπε ότι: οι Ενάγοντες θα παρείχαν στους Εναγόμενους υπηρεσίες ασφαλιστικών προϊόντων των οχημάτων που πωλούσαν σε τρίτους και οι Εναγόμενοι θα πλήρωναν το ποσό της ασφάλισης στους Ενάγοντες, μετά την αφαίρεση προμήθειας τους, ύψους 15%. Την 7/11/17 ο λογαριασμός παρουσίαζε υπόλοιπο €2077,
  2. Οι Εναγόμενοι κλήθηκαν να εξοφλήσουν αλλά παρέλειψαν να το πράξουν μέχρι σήμερα. Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους. Αγνοούν και αρνούνται τόσο την ιδιότητα και ασχολίες των Εναγόντων όσο και των ίδιων! Υποστηρίζουν ότι δεν συμφώνησαν τίποτα με τους Ενάγοντες και δεν διέθεταν άδεια άσκησης εργασιών ή υπηρεσίες ασφαλιστικής κάλυψης. Δεν υφίσταται οφειλή τους προς τους Ενάγοντες υποστηρίζουν, δεν έλαβαν την όποια ενημέρωση ή επιστολή και συνεπώς αρνούνται τις αξιώσεις. Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες, πέραν της άρνησης των ισχυρισμών των Εναγομένων, σχετικά με την προδικαστική ένσταση αναφέρουν ότι παρείχαν στους Εναγόμενους υπηρεσίες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και διανομής ασφαλιστικών προϊόντων, ως είχαν συμφωνήσει προφορικά και παρέλειψαν να τους εξοφλήσουν ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό.
  3. Η μαρτυρία Η ακρόαση της υπόθεσης, λόγω του ύψους των ποσών που αξιούνται, έχει διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης, ως η Διάταξη 30 Θεσμός 5 επόμενοι ορίζει, χωρίς δηλαδή την διενέργεια επ' ακροατηρίω διαδικασίας, αλλά με την κατάθεση γραπτών δηλώσεων και αγορεύσεων. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν δύο ένορκες δηλώσεις. Σε αυτήν του κ. Στυλιανού Γιάγκου, οικονομικού διευθυντή της αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες κατέχουν άδεια για άσκηση υπηρεσιών ασφαλιστικής διαμεσολάβησης καθώς και υπηρεσιών διανομής ασφαλιστικών προϊόντων. Επισυνάπτει σχετικό Τεκμήριο, το οποίο τους παρουσιάζει ως τέτοια εγκεκριμένη οντότητα στην επίσημη ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών. Οι Εναγόμενοι ήταν πελάτες τους. Τους παρείχαν υπηρεσίες ασφαλιστικής κάλυψης των οχημάτων που πωλούσαν σε τρίτα πρόσωπα. Εξέδιδαν δηλαδή ασφαλιστικά συμβόλαια για τα οχήματα τα οποία οι Εναγόμενοι πωλούσαν, οι τελευταίοι εισέπρατταν τα ποσά του ασφαλιστηρίου από τους πελάτες τους, κατακρατούσαν ποσό 15% ως προμήθεια και είχαν υποχρέωση να καταβάλουν το υπόλοιπο ποσό στους Ενάγοντες. Συγκεκριμένα ζητούνταν ασφαλιστήρια συμβόλαια, οι Ενάγοντες τα ετοίμαζαν, εξέδιδαν και τα έστελναν και ταυτόχρονα χρέωναν αφαιρώντας την σχετική προμήθεια. Οι Εναγόμενοι κατέβαλλαν το ποσό στους Ενάγοντες και προς τούτο εκδίδετο σχετική απόδειξη είσπραξης. Κρατείτο σχετικός λογαριασμός προς τούτο. Εξήγησε το πως λειτουργούσε ο χρεοπιστωτικός λογαριασμός που διατηρούσαν οι Ενάγοντες. Ειδικότερα επ' αυτού καταγράφονταν οι αριθμοί των οχημάτων και τα ονόματα των πελατών για τους οποίους εκδίδονταν ασφαλιστήρια συμβόλαια, ως λεπτομέρειες και το σχετικό χρεοπιστωτικό υπόλοιπο με τις ημερομηνίες κάθε συναλλαγής. Καθ' όλη την διάρκεια της συνεργασίας των μερών οι Εναγόμενοι συνεργάζονταν κανονικά με τους Εναγόμενους, χωρίς να εκφράσουν το όποιο παράπονο. Η συνεργασία των μερών διήρκησε 7 έτη και συμπληρώθηκε την 7/11/
  4. Ο λογαριασμός εκείνη την μέρα είχε υπόλοιπο €2077,
  5. Οι σχετικοί λογαριασμοί κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4 και
  6. Επικοινώνησαν κατά καιρούς με τους Εναγόμενους, τους απέστειλαν και σχετική επιστολή μέσω της εσωτερικής νομικής τους συμβούλου, αλλά ουδέποτε εξόφλησαν το οφειλόμενο ποσό. Δεύτερη μάρτυρας μέσω ενόρκου δηλώσεως ήταν η κα. XXXXX Λακκοτρύπη, Υπεύθυνη του Κλάδου Ασφαλίσεων των Εναγόντων. Ανάφερε ότι περί το 2010 οι Ενάγοντες μετά από πρόταση των Εναγομένων συμφώνησαν προφορικά να εκδίδουν ασφαλιστήρια συμβόλαια για τα οχήματα που θα πωλούσαν σε τρίτα πρόσωπα, αφού θα κατακρατούσαν οι Εναγόμενοι συμφωνηθείσα προμήθεια 15%. Είχε συχνή επικοινωνία με τους κ.κ. XXXXX και XXXXX Χατζηλαμπή, Διευθυντές των Εναγομένων. Από το 2010 μέχρι το 2017 επικοινωνούσαν οι Εναγόμενοι με τους Ενάγοντες και έδιδαν οδηγίες για την έκδοση ασφαλιστηρίων συμβολαίων για τα οχήματα που πωλούσαν σε τρίτους. Αφού τους εφοδίαζαν με σχετικά στοιχεία όπως αριθμό εγγραφής οχήματος, ιδιοκτήτη και όποια άλλα απαραίτητα στοιχεία, εξέδιδαν τα εν λόγω συμβόλαια. Ακολούθως χρέωναν τον χρεοπιστωτικό λογαριασμό και στην περιγραφή κατέγραφαν τους αριθμούς εγγραφής και το όνομα του ιδιοκτήτη που αφορούσε το κάθε συμβόλαιο. Με την παράδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου παραδίδετο και ανανεωμένη κατάσταση λογαριασμού. Αφού οι Εναγόμενοι εισέπρατταν το ποσό του ασφάλιστρου κρατούσαν 15% και κατέβαλλαν το υπόλοιπο στους Ενάγοντες. Η συνεργασία τους κυλούσε ομαλά. Είχαν εκδώσει ασφαλιστήρια ύψους 49.158,
  7. Κατά τα μέσα του 2017 οι Εναγόμενοι δεν αποπλήρωναν τα ποσά των ασφαλίστρων και παρέμεινε το επίδικο υπόλοιπο. Επικοινώνησε με τους XXXXX και XXXXX Χατζηλαμπή και της υποσχέθηκαν ότι θα αποπληρώσουν το υπόλοιπο χωρίς όμως να το πράξουν. Αναφέρθηκε, τέλος, στην επιστολή που απεστάλη από την εσωτερική τους νομική σύμβουλο. Εκ μέρους των Εναγομένων καταχώρησε ένορκη δήλωση ο κ. XXXXX Χατζηλαμπής. Επέμεινε ότι δεν προκύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Έναγόμενων, η εναντίον τους αξίωση έχει παραγαφεί αφού η κατάσταση λογαριασμού ξεκινάει από το 2008 και το έντυπο που καταχωρήθηκε προς απόδειξη κατοχής σχετικής άδειας δεν επαρκεί. Αρνείται ότι υπήρξε η όποια συμφωνία μεταξύ των μερών, ή ότι προσέγγισαν τους Ενάγοντες προς τούτο, ή ακόμα ότι επικοινώνησε με οποιοδήποτε πρόσωπο από τους Ενάγοντες. Ουδέποτε ενημερώθηκαν για την όποια κατάσταση λογαριασμού, ενώ τα Τεκμήρια 4 και 5 αναφέρονται σε άλλη Εταιρεία από την Εναγόμενη. Η επιστολή από την εσωτερική νομική σύμβουλο των Εναγόντων, παραδόθηκε στον XXXXX Χατζηλάμβη, και ακόμα και αν αυτό είναι ορθογραφικό και εννοούσε τον XXXXX Χατζηλαμπή αυτός ουδεμία σχέση έχει με τους Εναγόμενους. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τα επιχειρήματα τους. Κλήθηκαν, δε, και έδωσαν διευκρινίσεις στο Δικαστήριο. Θα γίνεται σχετική αναφορά στις θέσεις τους κατά την κατωτέρω ανάλυση.
  8. Ανάλυση Μαρτυρία Εκ της ως άνω αναφερόμενης μαρτυρίας προκύπτουν τα εξής επίδικα, τα οποία θα αναλυθούν παρακάτω:
  9. Αν γεννάται βάση αγωγής εναντίον των Εναγόμενων,
  10. Αν έχει παραγραφεί το όποιο αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων,
  11. Αν οι Ενάγοντες κατέχουν σχετική άδεια έκδοσης ασφαλιστήριων συμβολαίων και
  12. Αν πράγματι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των μερών και συνακόλουθα αν έλαβε χώρα παράβαση της ή παρέμεινε υπόλοιπο που να επιτρέπει επιτυχία της αγωγής. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν κάθε ανάμειξη τους με τους Ενάγοντες. Είχαν μια εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση από τους τελευταίους, ισχυριζόμενοι ότι ούτε καν επικοινώνησαν ποτέ με τους Ενάγοντες. Κορωνίδα των επιχειρημάτων τους ήταν ότι οι χρεοπιστωτικές καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήρια 4 και 5, αναφέρονταν σε άλλο πρόσωπο και όχι στους Εναγόμενους. Οι Ενάγοντες κατά τις διευκρινίσεις αντέτειναν ότι, δεν είχαν ελέγξει για το ακριβές όνομα των Εναγομένων κατά την έναρξη της συνεργασίας τους για τον σκοπό της διάνοιξης μερίδας λογαριασμού. Το έπραξαν μόνο πριν καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή και διαπίστωσαν ότι το μόνο νομικό πρόσωπο με παραπλήσιο όνομα είναι οι Εναγόμενοι.
  13. Νομική Βάση Κατά προτεραιότητα ξεκινώντας με τα προδικαστικά ζητήματα που εγείρονται από τους Εναγόμενους παρατηρούνται τα ακόλουθα: Σε σχέση με την μη αποκάλυψη αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους, αυτός ο ισχυρισμός δεν προωθήθηκε μέσω της δικονομικής οδού που παρέχεται στους θεσμούς. Εν πάση περιπτώσει στην Λοΐζος Λουκά & Yιοί Λτδ ν. Eθνικής Tράπεζας της Eλλάδος AE

(1999)1 ΑΑΔ 1316 αναφέρθηκε ότι: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής. και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» Στην παρούσα δικογραφείται παράβαση προφορικής συμφωνίας των μερών. Αναφέρονται δε και οι κύριοι όροι της, ήτοι η έκδοση ασφαλιστηρίων από τους Ενάγοντες, η λήψη προμήθειας από τους Εναγόμενους και η πληρωμή στους πρώτους του υπόλοιπου ποσού. Συνεπώς, πόρρω απέχει η υπό εξέταση περίπτωση από υπόθεση που δεν γεννάται αγώγιμο δικαίωμα, επί της Έκθεσης Απαίτησης. Σε σχέση με το ζήτημα της παραγραφής, αυτό τίθεται για πρώτη φορά στην μαρτυρία των Εναγόμενων. Ο Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος του 2012 (Ν. 66(I)/2012), στο άρθρο 21 απαιτεί όπως: στα πλαίσια διαδικασίας αγωγής την παραγραφή μπορεί να προτείνει με δικογράφηση οποιοσδήποτε διάδικος έχει έννομο συμφέρον, ενώ το άρθρο 20 επιτάσσει ότι Το δικαστήριο δεν λαμβάνει αυτεπάγγελτα υπόψη την παραγραφή δικαιώματος έγερσης αγωγής. Επιπλέον είναι καλά γνωστή η αρχή ότι τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του, καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα (Πούρικκος v. Σάββα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507). Στην βάση των πιο πάνω, η μη δικογράφηση του ισχυρισμού περί παραγραφής δεν επιτρέπει την εξέταση του ως επίδικο. Σε κάθε όμως περίπτωση διαφωνώ με τους Εναγόμενους. Το γεγονός ότι επί του Τεκμηρίου 4 της Ένορκης Δήλωσης Γιάγκου φαίνεται η συνεργασία τους να ξεκινά το 2008, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι το οφειλόμενο υπήρχε από τότε. Τουναντίον, όπως και η κα. Λακκοτρύπη έθεσε στην Ένορκη της Δήλωση η συνεργασία των μερών ήταν αγαστή μέχρι το 2017 όταν παρά τις εκκλήσεις των Εναγόντων οι Εναγόμενοι δεν αποπλήρωναν το οφειλόμενο ποσό. Η όποια παράβαση σύμβασης, η οποία αποτελεί την αιτία αγωγής, είναι τότε, το 2017 που έλαβε χώρα, 2 χρόνια δηλαδή πριν την καταχώρηση της αγωγής και όχι το 2008. Συνεπώς κανένα ζήτημα παραγραφής της δεν υφίσταται με δεδομένο ότι ο χρόνος παραγραφής για παράβαση σύμβασης είναι τα έξι έτη (βλ. άρθρο 7 του Νόμου 66(I)/2012). Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί μη ύπαρξης σχετικής άδειας παρατηρείται ότι ο κ. Γιάγκου με το Τεκμήριο 2 που επεσύναψε στην Ένορκη του Δήλωση, διαφαίνεται ότι οι Ενάγοντες κατέχουν άδεια για άσκηση υπηρεσιών ασφαλιστικής διαμεσολάβησης. Αξίζει να αναφερθεί ότι το έγγραφο τυπώθηκε σύμφωνα με τον κ. Γιάγκου από την επίσημη ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών, δηλαδή την αρμόδια εποπτική αρχή του ασφαλιστικού τομέα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Εκείνο που προκύπτει από το Τεκμήριο 2 είναι ότι οι Ενάγοντες κατέχουν σε ισχύ άδεια διαμεσολάβησης, όπως αναφέρεται στον τίτλο του εν λόγω εγγράφου και συγκεκριμένα αποτελούν ασφαλιστικούς πράκτορες. Τέτοια άδεια προβλέπεται στα άρθρα 356 και 360 του περί Ασφαλιστικών και Αντασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμου του 2016 (38(I)/2016). Η ιδιότητα τους ως ασφαλιστικοί πράκτορες τους δίδει την ευχέρεια να «Παρουσιάζουν, εισηγούνται, προπαρασκευάζουν, προσυπογράφουν ή συνάπτουν οι ίδιοι ασφαλιστικές συμβάσεις, για λογαριασμό μιας ή περισσότερων ασφαλιστικών επιχειρήσεων» (βλ. άρθρο 360
(4)(α) του Νόμου 38(I)/2016). Συνεπώς κατείχαν άδεια να συνάπτουν τέτοιες ασφαλιστικές συμβάσεις με πελάτες των Εναγομένων και απορρίπτεται ο ισχυρισμός περί μη ύπαρξης σχετικής άδειας. Τέλος σε σχέση με το ουσιαστικό μέρος της αγωγής. Η απαίτηση της ενάγουσας βασίζεται ουσιαστικά σε υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω οι θέσεις των μερών είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Δεν υπήρξε η όποια αντεξέταση ενόρκως δηλούντα. Εκείνο όμως που παρατηρείται είναι ότι οι θέσεις των Εναγόντων αναλύθηκαν διεξοδικά. Επεξηγήθηκε με επάρκεια και λεπτομερώς η μέθοδος συνεργασίας των μερών και κατατέθηκαν σχετικά τεκμήρια. Σε αυτά προκύπτει ότι παρά το προφορικό της συμφωνίας των μερών υπήρξε μακροχρόνια συνεργασία τους, με τον τρόπο που περιγράφουν οι Ενάγοντες. Αυτό προκύπτει από τις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 4 και
  1. Αποδέχομαι, δε, την θέση των Εναγόντων ότι είναι με την Εναγόμενη που συνεργάζονταν έστω και αν αναφέρεται διαφορετικό όνομα στις καταστάσεις λογαριασμού. Όπως άλλωστε επεξήγησαν εταιρεία με το όνομα που αναφέρεται στις καταστάσεις λογαριασμού ουδέποτε υπήρξε. Πάντοτε συναλλάσσονταν με την Εναγόμενη, απλώς αναγράφηκε λανθασμένα το όνομα της στα εν λόγω Τεκμήρια, γιατί δεν είχαν κάνει έρευνα για το ακριβές όνομα της Εναγόμενης όταν άνοιξε η μερίδα της στο λογιστικό πρόγραμμα. Αποτελεί ως εκ τούτου κλασσική περίπτωση τυπογραφικού λάθους επί τεκμηρίου, η οποία δεν θα μπορούσε να συμπαρασύρει ολόκληρη την ουσία του. Άλλωστε όπως ανάφερε και η κα. Λακκοτρύπη, αυτή είχε καθημερινή επαφή με τους Διευθυντές των Εναγομένων, ουδέποτε αντιμετώπιζε πρόβλημα και είχαν κατά την συνεργασία τους κάνει ασφαλιστήρια συμβόλαια αξίας σχεδόν €50 000, ως καταγράφονται στα Τεκμήρια 4 και
  2. Επομένως δεν μπορώ να αποδεχτώ το επιχείρημα των Εναγόμενων ότι δεν είχαν συμβληθεί με τους Ενάγοντες. Στις λεπτομερέστατες αναφορές των τελευταίων ως προς την συνεργασία των μερών οι Εναγόμενοι αρκέστηκαν σε γενικές αρνήσεις, χωρίς να αντικρούσουν επ' ουδενί ουσιαστικά το τι τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τους Ενάγοντες. Μια κατάσταση λογαριασμού, όμως δεν αποτελεί αφ' εαυτής απόδειξη των όσων καταγράφονται. Τα γεγονότα που φέρεται να αναπαραγάγει, σε περίπτωση αμφισβήτησης, καθίστανται επίδικα και θα πρέπει απαρέγκλιτα να αποδειχθούν (βλ. A.I. Mantovani & Sons Ltd v. Christie Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156, D and G Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 263 και Παναγιώτης Μαστρης Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ 728). Εκεί όμως που η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι εκ πρώτης όψεως αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο των λογαριασμών, εναπόκειται πλέον στους Εναγόμενους να αντικρούσουν τα στοιχεία που αποτελούσαν το λογαριασμό, ώστε να πείσουν το δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ειδικότερα στην Κλεάνθους Κλεάνθης και άλλος ν. Λευκόνοικο Χρηματιστηριακή Λτδ,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1344, κρίθηκε ότι: «οι δύο καταστάσεις λογαριασμών δεν ήταν περίπλοκα έγγραφα και με τις εξηγήσεις που έδωσε ο Μ.Ε. 1, επεξηγείται το υπόλοιπο του λογαριασμού. Βασικά οι ίδιοι οι λογαριασμοί παρέχουν ικανοποιητική πληροφόρηση και από την στιγμή που οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν ήταν γενικής φύσεως, το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά στηρίχθηκε στη μαρτυρία του Μ.Ε. 1 και στα τεκμήρια που κατάθεσε.» Αναλόγως και στην παρούσα ο κ. Γιάγκου αναφέρθηκε διεξοδικά για την διαδικασία που οδηγούσε στις καταγραφές επί των χρεοπιστωτικών λογαριασμών Τεκμήρια 4 και
  1. Συγκεκριμένα από τα όσα αναφέρει ο ίδιος αλλά και το σώμα των εν λόγω Τεκμηρίων προκύπτει ότι οι Εναγόμενοι ζητούνταν ασφαλιστήρια συμβόλαια, οι Ενάγοντες τα ετοίμαζαν, εξέδιδαν, τα έστελναν και ταυτόχρονα χρέωναν τον σχετικό χρεοπιστωτικό λογαριασμό αφαιρώντας την σχετική προμήθεια. Οι Εναγόμενοι κατέβαλλαν το ποσό, που λάμβαναν από τους πελάτες τους, στους Ενάγοντες, αφού αφαιρούσαν την προμήθεια τους. Εξεδίδετο σχετική απόδειξη και το ποσό καταγράφετο στις πιστώσεις (credit). Καταγράφονταν οι αριθμοί των οχημάτων και τα ονόματα των πελατών για τους οποίους εκδίδονταν ασφαλιστήρια συμβόλαια και το σχετικό χρεοπιστωτικό υπόλοιπο με της ημερομηνίες κάθε συναλλαγής. Στην βάση των ως άνω οι Ενάγοντες με τα στοιχεία που έχουν παρουσιάσει και τις εξηγήσεις που έδωσαν, έχουν ικανοποιήσει επαρκώς και έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους για οφειλόμενα δυνάμει κατάσταση λογαριασμού. Οι Εναγόμενοι από την άλλη αρκέστηκαν σε γενικούς ισχυρισμούς, χωρίς να αντιτείνουν τίποτα ουσιαστικό, με αποτέλεσμα να μην αντικρούσουν τα στοιχεία που αποτελούσαν το λογαριασμό, ώστε να πείσουν το δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.
  2. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων, για ποσό των €2077,96 πλέον νόμιμο τόκο από 10/06/2019 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και σε βάρος των Έναγόμενων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.