Βρόντη ν. Κυριάκου, Αρ. Αγωγής: 20/2021, 16/11/2021

Βρόντη ν. Κυριάκου, Αρ. Αγωγής: 20/2021, 16/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A185 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 20/2021 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX Βρόντη Ενάγοντα -και- XXXXX Κυριάκου Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 8/2/2021 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 16/11/2021 Εμφανίσεις: Ο Ενάγοντας Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Κότροφος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας Αιτητής (στο εξής «ο Αιτητής») εξαιτείται μια σειρά απαγορευτικών διαταγμάτων, με τα οποία να παρεμποδίζεται ο Εναγόμενος Καθ' ου η Αίτηση (στο εξής ο «Καθ' ου η Αίτηση») και αντιπρόσωποι ή εκπρόσωποι του να προσεγγίσουν τον ίδια και το σπίτι του (Α-Β), αλλά και να σταματήσει να τoν πλησιάζει, απειλεί, απευθύνει τον λόγο και να τον παρενοχλεί (Γ). Επίσης επιχειρεί με την εν λόγω αίτηση να απαγορευθεί στον Καθ' ου η Αίτηση να κατέχει όπλο και να διαταχθεί να παραδώσει όποια όπλα κατέχει στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου (Δ και Ε). Έχει καταχωρηθεί γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και έκθεση απαίτησης στην οποία πέραν των συναφών με τα αιτούμενα διαταγμάτων, επιζητούνται και αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες του Αιτητή από απειλή χρήσης βίας ή ηθελημένη χρήση βίας. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της μητέρας του Αιτητή, κας. XXXXX Παπαδοπούλου. Αδρομερώς, υποστηρίζει ότι απώτερος σκοπός της αίτησης της είναι να προστατευτεί η ζωή, ασφάλεια και σωματική ακεραιότητα τους. Διαμένει στον XXXXX με τον γιό της και είναι ιδιοκτήτρια συγκεκριμένου τεμαχίου γης στο οποίο στεγάζεται παράνομα το σωματείο XXXXX. Πρόεδρος του εν λόγω σωματείου είναι ο Καθ' ου η Αίτηση. Λόγω οχληρίας και παράνομων δραστηριοτήτων που το Σωματείο ασκεί, έλαβε εναντίον τους δικαστικά μέτρα για να της παραδώσουν κενή την κατοχή του ακινήτου. Από τότε, τον Ιούνιο του 2019, ξεκίνησε μια εκστρατεία τρομοκρατίας και εκφοβισμού της ίδιας και της οικογένειας της από τους θαμώνες του Σωματείου. Παρά τις καταγγελίες της στην Αστυνομία κανένα διάβημα δεν έλαβε χώρα. Ισχυρίζεται ότι τον Αύγουστο του 2020 ο Καθ' ου η αίτηση της απέστειλε ταχυδρομικώς γραπτή απειλή. Συγκεκριμένα έλαβε την 19/8/2020 επιστολή, στον φάκελο της οποίας υπήρχαν 2 φυσίγγια κυνηγετικού όπλου. Εντός του φακέλου υπήρχε σημείωμα προς την ομνύουσα και τον Αιτητή, απειλώντας τους, μεταξύ άλλων, ότι αν πάρουν ξένη ιδιοκτησία που διεκδικούν δεν θα την χαρούν χρησιμοποιώντας και την φράση «μπαμ και κάτω». Αμέσως αποτάθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου (Τεκμήριο 6). Απέστειλε, επίσης, σειρά επιστολών (Τεκμήριο 4), συνοδευόμενες από φωτογραφίες όπου φαίνονται πανό, από «αγανακτισμένους χωριανούς» όπως υπογράφουν, έξω από το Σωματείο της XXXXX. Από την μέρα που έλαβαν την πιο πάνω επιστολή με τα φυσίγγια, η ζωή τους έχει διαφοροποιηθεί ριζικά. Νιώθουν ότι βρίσκονται συνεχώς υπό απειλή. Μετά από οχλήσεις της ενημερώθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου, την 29/1/2021, ότι ο Καθ' ου η αίτηση κατηγορήθηκε γραπτώς για αδίκημα γραπτής απειλής για φόνο. Το ζήτημα είναι κατεπείγον και ευθύς μόλις έμαθε από τους αρμόδιους αστυνομικούς ποιος είναι ο αποστολέας της εναντίον της απειλής προέβη τόσο η ίδια όσο και ο Αιτητής σε σχετική αίτηση. Είναι πεποίθηση της ότι θα ενταθούν οι απειλές από τον Καθ' ου η αίτηση, νιώθουν άμεση απειλή και κινδυνεύει η ζωή και η σωματική τους ακεραιότητα. Επετράπη στον Αιτητή να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία επισυνάπτει ενημέρωση που έλαβε από την Επαρχιακή Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και αναφέρει ότι από τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν προέκυψε μαρτυρία εναντίον συγκεκριμένου ατόμου. Δεν αναφέρθηκε εναντίον ποιου, λόγω προσωπικών δεδομένων. Ενημερώθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου, ότι εκδόθηκε διάταγμα κατακράτησης των πυροβόλων όπλων του Καθ' ου η Αίτηση. Με ένσταση του ο Καθ' ου η αίτηση εγείρει ότι η αίτηση είναι κακόβουλη και εκδικητική. Δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων, θα παραβιαστούν τα συνταγματικά του δικαιώματα με την έκδοση των και συγκεκριμένα αυτό του άρθρου 13 του Συντάγματος, αλλά και ουδείς μπορεί να τον εμποδίσει από του να κινείται ελεύθερα. Οι εντολοδόχοι και αντιπρόσωποι του Καθ' ου η Αίτηση εκτελούν μόνο νομικές πράξεις και όχι υλικές, άρα δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον τους διάταγμα. Τέλος οι θεραπείες που ζητούνται είναι ταυτόσημες με αυτές της Έκθεση Απαίτησης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του αναφέρει ότι ο χώρος όπου στεγάζεται το Σωματείο ΑΕΚ Κόρνου, δωρίσθηκε από τους θείους της κας. Παπαδοπούλου. Αφετηρία των προβλημάτων μεταξύ της και του Σωματείου ήταν η συμπεριφορά της πρώτης, ήτοι η φωτογράφιση και ανάρτηση των θαμώνων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, η παρεμπόδιση της στάθμευσης στον χώρο μεταξύ του Αρχοντικού Παπαδοπούλου και του Σωματείου, η παρακολούθηση τους και η τοποθέτηση προβολέα για να τους ενοχλεί, η ένσταση στην αίτηση τους για άδεια ποτού και η ψευδής καταγγελία εναντίον θαμώνα. Παραδέχεται, δε, ότι κατά καιρούς θαμώνες του Σωματείου επέδειξαν εκνευρισμό ή θυμό με την συμπεριφορά της κας. Παπαδοπούλου, απορρίπτει όμως την αναφορά σε εκστρατεία τρομοκρατίας και απειλές για την ζωή της. Απορρίπτει την όποια εμπλοκή του στο περιστατικό με τα φυσίγγια σε φάκελο που στάλθηκαν. Αναφέρει τέλος ότι είχαν υπάρξει συζητήσεις για εξώδικη διευθέτηση μεταξύ τους. Ο κ. Κότροφος με εμπεριστατωμένη αγόρευση υποστήριξε τις θέσεις του, στις οποίες θα γίνεται αναφορά πιο κάτω κατά την ανάλυση των νομικών αρχών της υπόθεσης. Ο Αιτητής δεν θέλησε να αναφέρει κάτι περισσότερο προς υποστήριξη της αίτησης του. Αξίζει να αναφερθεί ότι την 19/10/2021 εκδόθηκαν υπέρ της κας. XXXXX Παπαδοπούλου στην υπόθεση 19/2020 τα κάτωθι διατάγματα: «Α. Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται σε ακτίνα 50 μέτρων από την οικία της Αιτήτριας επί της οδού 1ης XXXXX 15 XXXXX, Επαρχία Λάρνακας, ΤΚ XXXXX μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Εναγόμενο Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται σε ακτίνα 50 μέτρων από το «XXXXX» επί της οδού XXXXX Γ 67 XXXXX, Επαρχία Λάρνακας, ΤΚ XXXXX, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Το υπό Α διάταγμα είναι πανομοιότυπο με αυτό που ζητεί ο Αιτητής στην παρούσα. Είναι διάταγμα που αποτρέπει τον Καθ' ου η αίτηση να πλησιάζει την κατοικία όπου διαμένει με την μητέρα του. Παρατηρείται όμως ότι είναι διάταγμα το οποίο δεν μπορεί να δοθεί και για το ίδιο αφού αφορά τον αποκλεισμό του Καθ' ου η αίτηση από συγκεκριμένο χώρο και όχι το πρόσωπο του οποιουδήποτε. Είχε εξηγηθεί αυτό στον Αιτητή από το Δικαστήριο και μάλιστα του λέχθηκε ότι καλύπτεται από το ως άνω, η προστασία της οικίας του, ενώ έχει ήδη κριθεί ότι δεν μπορούν να εκδοθούν τα υπόλοιπα διατάγματα. Εκείνος επέμεινε στην προώθηση τους συνεπώς θα προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης. Σχετικά με το υπό Β διάταγμα της παρούσας, με το οποίο ζητείται ο περιορισμός της διακίνησης του Καθ' ου η αίτηση στα 50 μέτρα από την οικία του Αιτητή, όπως αναφέρθηκε αμέσως πιο πάνω τέτοιο διάταγμα υφίσταται εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Είναι γνωστή η αρχή ότι «η επιείκεια, όπως και η φύση δεν πράττουν τίποτα ματαίως». Τα ως άνω καθιστούν ανώφελη και αλυσιτελή την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος και συνεπώς δεν μπορεί αυτό να εκδοθεί (βλ. Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλης

(2011)1 ΑΑΔ 1783). Σε σχέση με τα άλλα αιτούμενα διατάγματα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.

(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Στην βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αρχικά εξετάζει αν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι συμφωνώ με τον κ. Κότροφο ότι σε σχέση με την απειλή κατά της Αιτήτριας, η κλασσική αρχή στην βάση της Mbasogo and another v Logo Ltd and others [2006] EWCA Civ 1370 επιτάσσει την ύπαρξη εγγύτητας και αμεσότητας στην απειλή βίας, πράγμα που δεν υφίσταται στην παρούσα. Ακόμα και η αρχή που έχει καθιερωθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει από το 1897 με τον κανόνας του intentional infliction of injury, δεν μπορεί να ισχύσει για τον Αιτητή όπως για την μητέρα του. Συγκεκριμένα στην Wilkinson v Downtown [1897] 2 QB 57 αποφασίστηκε ότι σε γεγονότα εκτός του φάσματος του αυστηρού κανόνα της επίθεσης (assault ή battery) και σε υποθέσεις όπου η ζημιά λαμβάνει χώρα εμμέσως χωρίς σωματική επαφή υπάρχει αστικό αδίκημα. Tο εν λόγω αστικό αδίκημα όπως έχει νομολογηθεί δεν αποτελεί επέμβαση στο άτομο, αν και προσομοιάζει με αυτό. Στην παρούσα περίπτωση δεν προκύπτουν οι ψυχικές βλάβες τις οποίες δικογράφησε η κα. Παπαδοπούλου, ούτε η συνδρομή ψυχιάτρου στην οποία αναφέρθηκε. Το μόνο που δικογραφείται είναι άγχος, ημικρανίες και κεφαλαλγίες. Όπως όμως αναφέρθηκε στην Wainwright v Home Office [2001] EWCA Civ 2081, για να πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος δεν είναι αρκετό να υπήρξε συναισθηματική δυσφορία (emotional distress) αλλά θα πρέπει να έχει επέλθει σωματική βλάβη. Η ως άνω απόφαση επικυρώθηκε και κατ' έφεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα «The defendant must actually have acted in a way which he knew to be unjustifiable and intended to cause harm or at least acted without caring whether he caused harm or not.» (Wainwright v Home Office, 2003 WL 22257846). Δεν μπορεί να υποστηριχθεί τέτοια σωματική βλάβη για τον Αιτητή, η οποία προκύπτει μέσω άγχους, ημικρανιών και κεφαλαλγιών. Τα ως άνω προσομοιάζουν με συναισθηματική δυσφορία παρά με την όποια σωματική βλάβη, όπως την ψυχοσωματική που υπέστη η μητέρα του Αιτητή και χρειάστηκε την συνδρομή ψυχιάτρου. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Στην βάση των ως δεν φαίνεται τα αναφερόμενα στην Έκθεση Απαίτησης να υποστηρίζουν βάση αγωγής για το αστικό αδίκημα της επέμβασης στο πρόσωπο, επομένως δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ακόμα όμως και αν κρινόταν ότι πληρούντο οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960, το ισοζύγιο της ευχέρειας σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα γέρνει υπέρ του Καθ' ου η αίτηση. Στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1979 στην παράγραφο 29-01 καταγράφονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Principle on which injunction granted». « In addition to the remedy by action for damages in respect of torts which have actually been committed, there is, in certain cases, a remedy by way of injunction to prevent the commission of torts which are threatened or anticipated or, in cases of continuing injuries, to restrain their continuances. The principle upon which such injunction is granted is that the injury to be inflicted would be of such a character that the claimant could not practically be compensated in damages". Στην παράγραφο 29-02 του ιδίου συγγράμματος αναφέρεται ότι το Δικαστήριο λειτουργώντας ως Δικαστήριο της επιείκειας (court of equity) έχει εξουσία να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα εφόσον κρίνει τούτο ορθό και δίκαιο. Παρατηρείται ότι τα προτεινόμενα διατάγματα υπό Δ και Ε καθίστανται άνευ σημασίας, καθώς όπως αναφέρει στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο ίδιος ο Αιτητής έλαβε ενημέρωση από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κλήθηκε και παρέδωσε προς κατακράτηση τα όποια όπλα κατείχε. Δεν φαίνεται να είναι διατάγματα που θα μπορούσαν να εκδοθούν, παρά ταύτα, καθώς θα περιόριζαν το δικαίωμα του να κατέχει κυνηγετικό όπλο, χωρίς να έχει εκδηλώσει προηγουμένως συμπεριφορά τέτοια, η οποία να είναι επιθετική σε σημείο που να τον καθιστά επικίνδυνο. Επιπλέον τα υπό Α και Γ αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να εκδοθούν, αφού είναι πολύ γενικά και θα περιόριζαν δυσανάλογα το δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση σε ελεύθερη κυκλοφορία και μετακίνηση στην Δημοκρατία. Το δικαίωμα δεν είναι απόλυτο και υπάρχουν υποθέσεις όπου εφαρμόζεται ο κανόνας του "exclusion zone". Δηλαδή της απαγόρευσης προσώπου να κυκλοφορεί σε συγκεκριμένη περιοχή προς διασφάλιση της ασφάλειας άλλου προσώπου ή της παρεμπόδισης παράνομης συμπεριφοράς, πάντα όμως με αναλογικότητα για να μην επηρεάζεται δυσανάλογα ο Καθ' ου η Αίτηση (Canada Goose UK Retail Ltd v Persons Unknown, [2020] 1 W.L.R. 2802). Στην παρούσα περίπτωση, όμως, θα ήταν εξαιρετικά δυσανάλογο να περιοριστεί με τέτοιο τρόπο ο Καθ' ου η αίτηση, ώστε να πρέπει να προβλέπει που θα μεταβεί ο Αιτητής για να μην τον πλησιάσει. Δεν υπάρχει δε μαρτυρία ότι έχει έρθει στην όποια επαφή με τον Αιτητή για να μπορεί να διαταχθεί να μην τον πλησιάζει, απευθύνει τον λόγο, εκφοβίζει ή απειλεί. Ακόμα και αν ανεύρισκε δηλαδή το Δικαστήριο ότι υπήρξε το όποιο αστικό αδίκημα εκ της συμπεριφοράς του Καθ' ου η αίτηση, αυτή δεν ήταν τέτοια που να μπορεί να δικαιολογηθεί η έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, αφού δεν προκύπτει επαφή των δύο, πόσω μάλλον επανάληψης της όποιας απειλητικής συμπεριφοράς. Τέλος τυχόν έκδοση τέτοιων διαταγμάτων διαταγμάτων θα δημιουργούσε μια σειρά προβλημάτων και θα καθιστούσε πολύ δύσκολη την εποπτεία και παρακολούθηση εφαρμογής του διατάγματος (βλ. και Κούνουνα Χριστοφής ν. C & A Simonos Ltd

(2002)1 ΑΑΔ 1361), αφού θα εξανάγκαζε τον Καθ' ου η αίτηση να προβλέπει και να αποφεύγει το όποιο μέρος προσέγγιζε ο Αιτητής, ενώ διαμένουν στο ίδιο χωριό. Στην βάση των ως άνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα 800 ευρώ υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.