Κάτσουρα κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Έφεσης/Αίτησης: 56/21, 19/11/2021

(5)λόγους ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Ότι δεν υπήρχε υποχρέωση επίδοσης της αίτησης για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αλλά ούτε και του διατάγματος, ότι το Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το οποίο να πλήττει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει το διάταγμα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η Ένσταση βασίστηκε στη Δ.16 θ.11, στη Δ.48 θ.θ.1-9, 11 και 13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που αφορούν την Ένσταση παρατέθηκαν στην ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Μαρκαντώνη, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο Α. Θ. Μαθηκολώνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. δεόντως εξουσιοδοτημένης στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ενόρκου δηλώσεως. Η Ομνύουσα προωθεί τη θέση ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το οποίο να πλήττει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει το συγκεκριμένο διάταγμα αφού το Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια σύμφωνα με τη Δ.48 θ8

(3)και έκρινε ότι η καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης ή και ότι υπήρχε καλός λόγος για την καταχώρισή της. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ων η αίτηση δεν έθεσαν θέμα μη ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση της συγκεκριμένης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Καταλήγει ότι δεν προνοείται στους θεσμούς η επίδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου μαζί με την επίδοση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων είναι υπόψη του Δικαστηρίου και θα κάνει αναφορά σ΄ αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. Οι Αιτητές προώθησαν τη θέση ότι το συγκεκριμένο διάταγμα δεν μπορούσε να εξασφαλιστεί μονομερώς. Αντίθετη είναι η άποψη των Καθ΄ων η αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Δικαιοδοτική βάση για την έκδοση διατάγματος για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης παρέχεται στην Δ.48 θ.4

(2). Σύμφωνα με την Δ.48 θ.4

(2)των περί Πολίτικης Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας που προνοείται από την Διαταγή 39.» Απώτερος σκοπός της Δ.48 θ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, είναι να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα γεγονότα και στοιχεία που είναι αναγκαία στα πλαίσια της εξέτασης ενός συγκεκριμένου αιτήματος, για να υποστηριχθούν εκατέρωθεν οι θέσεις των διαδίκων. Είναι φανερό ότι το ζήτημα της καταχώρισης ή μη συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στον συγκεκριμένο κανονισμό, δεν προβλέπεται οποιοσδήποτε περιορισμός όσον αφορά την άσκηση αυτής της εξουσίας του Δικαστηρίου, παρά μόνον υποδεικνύεται πως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να καταδεικνύεται η ύπαρξη «καλού λόγου», ο οποίος να καθιστά αναγκαία την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 510 και Παπακόκκινου κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ.1)

(2012)1(Α) ΑΑΔ 643. Απαιτείται η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία, όπως υποδείχθηκε από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, πρέπει πάντα να κρίνεται σε συνάρτηση με την φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Κώστα ν. Κώστα

(2003)1 Α.Α.Δ. 269, ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την φύση της αίτησης ως επίσης με το είδος των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. «Καλός λόγος» μπορεί να διαπιστωθεί ότι υφίσταται στις περιπτώσεις που υπάρχει αμφισβήτηση ή διάσταση αναφορικά με γεγονότα, τα οποία όμως είναι ουσιώδη για τους σκοπούς της εκάστοτε υπό συζήτηση αίτησης, κατά τρόπο που το Δικαστήριο να έχει υπόψη του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων βλ. A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα (Αρ. 1)

(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 195. Στην απόφαση στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ.4)

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 979, με αναφορά στο O.9 r.6

(2)των Αγγλικών Θεσμών, καταγράφεται ότι το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν σε αυτή θα γίνει αναφορά σε γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από αντιδίκους. Στην πράξη, οι πρόνοιες του συγκεκριμένου Θεσμού εφαρμόζονται όταν μετά την καταχώριση της ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική- συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σχετική είναι και απόφαση του έντιμου κ. Σ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε στην Αγ. Αρ. 8809/05 Ε.Δ. Λευκωσίας Matthew Shaw κ.α. ν. Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28/02/2007, στην οποία διαβάζονται τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ.». Τούτων λεχθέντων, δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι δεν τέθηκε με την υπό κρίση αίτηση ότι δεν υπήρχε καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος των Καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση - Εφεσειόντων. Αυτό που αμφισβητούν οι Αιτητές στην παρούσα - Εφεσίβλητοι είναι την εξουσία του Δικαστηρίου να το πράξει στη βάση μονομερούς αιτήσεως. Κρίνω ότι ο συγκεκριμένος θεσμός δεν επιβάλλει την καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αιτήσεως μπορούσε να διατάξει την επίδοση της συγκεκριμένης αίτησης, αν το θεωρούσε αναγκαίο και απαραίτητο σύμφωνα με την εξουσία που του παρέχεται από τη Δ.48 θ.8

(3). Δεν επέλεξε τη συγκεκριμένη οδό προφανώς γιατί ικανοποιήθηκε ότι υπήρχε καλός λόγος. Οι Αιτητές, στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι έχουν πράξει δεόντως. Δεν βρίσκω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ο οποίος αναπόδραστα θα με οδηγούσε στην απόρριψη της αίτησης για τον λόγο ότι έγινε μονομερώς. Επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Καταλήγω ότι το αίτημα ενέπιπτε εντός των νομολογιακών παραμέτρων που καθορίζουν τον καλό λόγο και σίγουρα δεν είναι καταχρηστικό, κακόπιστο ή ενταγμένο σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που εισηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των Αιτητών. Δεν διακρίνω κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ένεκα, ακριβώς, αυτών που καταγράφονται ως αιτιολογικοί λόγοι για το αίτημα για παραμερισμό ή απόρριψη της καταχωρηθείσας μετά από άδεια του Δικαστηρίου συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερ. 15/11/2021. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. Υπ.) ............ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο