ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αιτ. Εφ. αρ.: 48/2021, 12/11/2021

(1)μέχρι 44ΙΑΑ και Παραρτήματα του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65ως έχει τροποποιηθεί και στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015, Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 2, 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, στα άρθρα 1 - 18 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών, στον περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμο Ν.169(Ι)/2015, στον περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Κανονισμό του 2015, στην Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-9 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στον περί Πτωχεύσεως Νόμο, στα Άρθρα 23, 26, 28, 30 και 61 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην αρχή «delegatus non potest delegare», στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία. Προτείνεται αριθμός λόγων, εννέα

(9)στο σύνολό τους, από τους Εφεσείοντες - Αιτητές στη βάση των οποίων αξιώνεται η ακύρωση της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και εν γένει της συγκεκριμένης διαδικασίας που δρομολογήθηκε από τους Εφεσίβλητους - Καθ΄ ων η Αίτηση σε συνάρτηση με το ενυπόθηκο ακίνητο που αυτή αφορά. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται σε συντομία: Ότι οι Ειδοποιήσεις «ΙΑ» δεν έχουν επιδοθεί νομότυπα ή και δεόντως στους Εφεσείοντες - Αιτητές και στα ενδιαφερόμενα μέρη αφού επιδόθηκαν με ιδιωτική επίδοση χωρίς να προηγηθεί η αποστολή διπλοσυστημένης επιστολής. Ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» έχουν σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή και ουδέποτε αποστάληκε η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» σε όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες ή στα ενδιαφερόμενα μέρη και συγκεκριμένα στον Εφεσείοντα- Αιτητή. Ότι τόσο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» καθώς και η διαδικασία εκποίησης όπως προωθείται είναι πρόωρη ή και άκυρη ή και παράτυπη γιατί δεν έχει ξεκινήσει νομότυπα ή και νόμιμα αφού οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν επιδόθηκαν ή και δεν επιδόθηκαν δεόντως στους Εφεσείοντες - Αιτητές μέσω διπλοσυστημένης επιστολής αλλά προωθήθηκαν με ιδιωτική επίδοση. Ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ως προς τον τύπο και το περιεχόμενό τους, αφού το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο. Ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» θα πρέπει να παραμεριστούν και η διαδικασία εκποίησης να ακυρωθεί λόγω του ότι σε σχέση με το συγκεκριμένο ακίνητο εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης στο πλαίσιο της Αγ. Αρ.XXXXX/13 Ε.Δ. Λάρνακας οπόταν το άρθρο 44Α του Ν.9/65 το οποίο δίδει στον ενυπόθηκο δανειστή την επιλογή να παρακούσει το διάταγμα του Δικαστηρίου είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Ότι προωθείται διαδικασία εκποίησης του ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/65 ενώ υπάρχει δικαστικό διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης με δημόσιο πλειστηριασμό και η συνύπαρξη των δυο παραβιάζει τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και επηρεάζει δυσμενώς τα κεκτημένα δικαιώματα των Εφεσειόντων - Αιτητών τα οποία είχαν αποκρυσταλλωθεί με την έκδοση του διατάγματος εκποίησης στην Αγ. Αρ. XXXXX/2013. Ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» καθώς και όλη η διαδικασία είναι εσφαλμένη και παράνομη γιατί οι όροι της επίδικης υποθήκης είναι παράνομοι και άκυροι γιατί καταρτίστηκε ή και εγγράφηκε κατά παράβαση των άρθρων 5 και 21

(1)(γ) του Ν.9/1965 και κατά παράβαση των άρθρων 23 και 24 του περί Συμβάσεως Νόμου. Το υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την Αίτηση τίθεται με την ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα 1 - Αιτητή, κ. Παρασκευά Παρασκευά, ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης από τη σύζυγό του, Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια. Είναι ο ισχυρισμός του ότι στις 13/06/2007 είχε εγγραφεί η υποθήκη αρ. XXXXX/2007, από την Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας η οποία αφορούσε το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 5/XXXXX, Φ/Σχ. 41/570401, Τμήμα 5, Τεμάχιο XXXXX, στη Λάρνακα. Με τη συγκεκριμένη υποθήκη εξασφαλίζονταν πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν παραχωρηθεί από την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κιτίου προς τους Εφεσείοντες - Αιτητές. Οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ ων η Αίτηση, σε σχέση με τις συγκεκριμένες πιστωτικές διευκολύνσεις, καταχώρισαν την Αγ. Αρ. XXXXX/2013 Ε. Δ. Λάρνακας στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση και διάταγμα εκποίησης της συγκεκριμένης υποθήκης. Παρά το γεγονός αυτό στις 13/11/2020 οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ ων η Αίτηση εξέδωσαν Ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού την οποία διαβίβασαν με ιδιωτική επίδοση προς τους Εφεσείοντες - Αιτητές με την οποία καλούσε την Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια ότι είχε γίνει απαιτητό το ποσό και ο τόκος. Στις 02/08/2021 οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ ων η Αίτηση εξέδωσαν τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ», οι οποίες επιδόθηκαν με ιδιωτική επίδοση. Ακολούθησε η ανάθεση της υπόθεσης στο συνήγορο κ.Μαθηκολώνη ο οποίος τους συμβούλεψε ότι όλη η διαδικασία είναι παράνομη και άκυρη αφού οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες. Υποστηρίζει ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρες γιατί δεν έχουν επιδοθεί ή και δεν έχουν επιδοθεί νόμιμα τόσο προς τον ίδιο ως πρωτοφειλέτη ή και προς την Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια ή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα λόγω του ότι δεν αποστάληκαν με διπλοσυστημένη επιστολή όπως προβλέπει ο Νόμος αλλά επιδόθηκαν με ιδιωτική επίδοση. Ισχυρίζεται ότι οι συγκεκριμένες ειδοποιήσεις στάληκαν πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή αφού δεν αποστάληκε Ειδοποίηση Τύπου «Ι» σε όλους τους ενυπόθηκους οφειλέτες και ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Προωθεί τη θέση ότι το περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» είναι εσφαλμένο αφού αναφέρεται ότι το ποσό κατέστη απαιτητό ενώ ουδέποτε είχε αποσταλεί ή επιδοθεί σχετική κλήση για πληρωμή του ποσού. Κατά την άποψη του ομνύοντα οι συγκεκριμένες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» θα πρέπει να παραμεριστούν από το Δικαστήριο και ολόκληρη η διαδικασία εκποίησης να ακυρωθεί λόγω του ότι υφίσταται σε σχέση με το συγκεκριμένο ακίνητο διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η εκποίησή του, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγ. Αρ. XXXXX/2013 Ε. Δ. Λάρνακας. Το γεγονός ότι το άρθρο 44Α του Ν.9/65 δίδει στον ενυπόθηκο δανειστή την επιλογή να παρακούσει διάταγμα του Δικαστηρίου καθιστά το συγκεκριμένο άρθρο αντισυνταγματικό λόγω του ότι παραβιάζεται η αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Αναφέρει ότι σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η αρχή της διάκρισης των εξουσιών είναι εμπεδωμένη στο Σύνταγμα και στην προκειμένη περίπτωση η δικαστική εξουσία ενήργησε, εκδίδοντας διάταγμα προς εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό και ο ενυπόθηκος δανειστής, κατά παράβαση του διατάγματος που εξέδωσε το Δικαστήριο, τροχοδρομεί την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με άλλη διαδικασία. Καταλήγει, ο Ομνύοντας, ότι η διάταξη του άρθρου 44(Α) είναι αντισυνταγματική αφού παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και καθιστά τη διαδικασία πώλησης ανεφάρμοστη. Η συνύπαρξη του εκδοθέντος διατάγματος εκποίησης στα πλαίσια της πολιτικής αγωγής με την υπό εκδίκαση διαδικασία εκποίησης παραβιάζει τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης καθώς και τη συνταγματική αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Γι΄ αυτό και πρέπει, είναι η θέση του, οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» να παραμεριστούν και η διαδικασία να ακυρωθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρισαν Ένσταση, προτάσσοντας είκοσι λόγους ένστασης, μέσω των οποίων επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις των Εφεσειόντων - Αιτητών για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ειδικότερα, ισχυρίζονται: Ότι η διαδικασία πλειστηριασμού έχει ξεκινήσει και προχωρήσει νομότυπα αφού η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει νόμιμα και δεόντως επιδοθεί τόσο στους Εφεσείοντες - Αιτητές αλλά και στα ενδιαφερόμενα μέρη, ότι δεν επιδόθηκε πρόωρα, ότι καλύπτει τα ποσά που αφορούν την επίδικη υποθήκη και ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «Ι» πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές είναι υπερήμεροι. Ότι η Αίτηση - Έφεση είναι χωρίς νομικό ή πραγματικό έρεισμα και θα πρέπει να απορριφθεί γιατί δεν τυγχάνει εφαρμογής οποιαδήποτε εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 44Γ

(3)(α) - (ζ) του Ν.9/

1. Ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» πληρούν όλες τις εκ του Νόμου απαιτούμενες προϋποθέσεις. Ότι οι λόγοι ακύρωσης που αφορούν την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν μπορούν να προβληθούν και γίνεται μια προσπάθεια παρουσίασης ανεπίτρεπτων επιχειρημάτων. Ότι το οφειλόμενο ποσό ήταν γνωστό στους Εφεσείοντες - Αιτητές και μπορούν μέχρι και την ημέρα του πλειστηριασμού να το αποπληρώσουν στον τόπο που καθορίζεται από την Ειδοποίηση Τύπου «Ι», η οποία καταγράφει την ορθή προθεσμία αφού είχε σταλεί πριν την τροποποίηση του Νόμου. Ότι τα θέματα που εγείρονται και αφορούν τις χρεώσεις και τους τόκους του επίδικου λογαριασμού συνιστούν θέματα τα οποία δεν μπορούν να εξεταστούν από το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό κρίση διαδικασίας. Ότι η επίδικη Υποθήκη, η Δήλωση και Σύμβαση Υποθήκης είναι καθόλα νόμιμα και έγκυρα και εν πάση περιπτώσει η υπό κρίση διαδικασία δεν προσφέρεται για αμφισβήτησή τους. Ότι εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην Αγ. Αρ. XXXXX/2013 Ε.Δ. Λάρνακας στην οποία οι Εφεσείοντες - Αιτητές εκπροσωπούντο από δικηγόρο. Ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές εμποδίζονται λόγω δεδικασμένου να προωθούν την υπό κρίση διαδικασία αφού στη διαδικασία της Αγ. Αρ. XXXXX/2013 αντιπροσωπεύονταν από δικηγόρο ο οποίος αποδέχθηκε από μέρους τους την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης εναντίον τους καθώς και την έκδοση του διατάγματος εκποίησης της Υποθήκης. Ότι οποιαδήποτε εισήγηση περί αντισυνταγματικότητας του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου είναι αβάσιμη. Ότι ουδέν κεκτημένο δικαίωμα κατέχουν οι Εφεσείοντες - Αιτητές λόγω της έκδοσης της απόφασης στην Αγ. Αρ. XXXXX/2013 Ε.Δ. Λάρνακας. Ότι η υπό κρίση διαδικασία προωθείται καταχρηστικά και κακόπιστα και στοχεύει στην καθυστέρηση της διαδικασίας. Ότι είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Ένσταση στηρίχθηκε στα άρθρα 29 - 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 27, 35, 44Α μέχρι 44ΚΖ και 51 καθώς και στα Παραρτήματα του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου κανονισμούς ΚΔΠ 185/2015, στα άρθρα 1 -15, 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, στην Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.55 θ.θ.1-4, Δ.57 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 4, 5, 10, 12, 13, 26, 36 και 42, στα άρθρα 1- 61 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, στα Άρθρα 23, 26 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου και τη σχετική νομολογία. Υποστηρίχθηκε, η Ένσταση, από την ένορκη δήλωση της κας Γεωργίου, υπαλλήλου της εταιρείας Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία έχει εξουσιοδοτηθεί στην κατάρτιση της παρούσας ενόρκου δηλώσεως. Είναι η θέση της ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές είναι ανδρόγυνο και ότι η Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια ενέγραψε την υποθήκη XXXXX/2009 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας προς όφελος των Εφεσίβλητων - Καθ΄ ων η αίτηση ως εξασφάλιση για τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν προς τους Εφεσείοντες - Αιτητές. Οι επίδικες συμφωνίες δανεισμού υπογράφτηκαν μεταξύ των Εφεσειόντων 1 και 2 - Αιτητών και της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κιτίου, της οποίας τις εργασίες ανέλαβε η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, η οποία ακολούθως στις 03/09/2018 μετονομάστηκε σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Οπόταν, οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ ων η αίτηση είναι ενυπόθηκοι δανειστές και έχουν κάθε δικαίωμα να προωθούν τη διαδικασία εκποίησης της επίδικης υποθήκης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/
2. Όσον αφορά το ιστορικό της υπόθεσης είναι η θέση της Ομνύουσας ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των Εφεσειόντων - Αιτητών και των Εφεσιβλήτων - Καθ΄ ων η Αίτηση, στις 04/06/2007, όπως τους παραχωρηθεί δάνειο ύψους ΛΚ70.000, ισόποσο σε ευρώ 119.602,10 και υπογράφηκε συμφωνία δανείου. Σε αντάλλαγμα των συγκεκριμένων διευκολύνσεων και προς εξασφάλιση των Εφεσιβλήτων - Καθ΄ων η αίτηση η Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια ενέγραψε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας την υποθήκη XXXXX/
3. Λόγω παραβίασης των όρων αποπληρωμής του επίδικου δανείου οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 26/07/2013 τερμάτισαν τη λειτουργία του επίδικου λογαριασμού και καταχωρήθηκε η Αγ. Αρ. XXXXX/2013 Ε.Δ. Λάρνακας στην οποία αποδέχθηκαν, την 17/01/2017, οι Εφεσείοντες - Αιτητές, την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης εναντίον τους. Ακολούθησε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση η ενεργοποίηση του Μέρους VIA και επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού στους Εφεσείοντες - Αιτητές στις 23/11/2020 και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος στις 30/11/
4. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» επιδόθηκε στις 12/2/2021 και η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στους Εφεσείοντες - Αιτητές στις 03/08/2021 και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος στις 03/08/
5. Οι Εφεσείοντες - Αιτητές παρά την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν ανταποκρίθηκαν. Το επακριβές ποσό για το οποίο ζητείται η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου καταγράφεται στον τελικό λογαριασμό ο οποίος επισυνάφθηκε στην Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και αναγράφεται στην Ειδοποίηση «ΙΑ». Προωθεί την άποψη ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές προβάλλουν λόγους ακυρώσεως που δεν αφορούν την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αλλά την Ειδοποίηση Τύπου «Ι», γεγονός ανεπίτρεπτο από τον ίδιο το Νόμο αφού μόνο η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» μπορεί να εφεσιβληθεί και για συγκεκριμένους λόγους που ο ίδιος ο Νόμος αυστηρά καθορίζει. Είναι η θέση της ότι για εννέα

(9)και πλέον έτη οι Εφεσείοντες - Αιτητές δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό στον επίδικο λογαριασμό και ουδέποτε εξέφρασαν πρόθεση ή προσπάθησαν να εξοφλήσουν το ενυπόθηκο χρέος. Τονίζει ότι έχουν αποδεχθεί απόφαση, μέσω του δικηγόρου τους, σε σχέση με το συγκεκριμένο χρέος στην Αγ. Αρ. XXXXX/2013 αναγνωρίζοντας τόσο την εγκυρότητα των συμφωνιών καθώς και τις οφειλές τους ενώ παράλληλα αποδέχθηκαν το δικαίωμα των Εφεσίβλητων - Καθ΄ ων η αίτηση στην εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Υποστηρίζει ότι ο Τύπος «Ι» που επιδόθηκε στους Εφεσείοντες - Αιτητές, στις 23/11/2020, είναι σύμφωνος με το Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965 το οποίο καταγράφει ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» απευθύνεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Με τη συγκεκριμένη επίδοση της Ειδοποίηση Τύπου «Ι» τόσο οι πρωτοφειλέτες καθώς και οποιοσδήποτε εγγυητής ή άλλο ενδιαφερόμενο μέρος λαμβάνουν άμεση γνώση ότι το χρέος έχει καταστεί απαιτητό και αν επιθυμούν να το αποπληρώσουν να το πράξουν. Είναι η θέση της Ομνύουσας ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» συνοδεύονταν με επιστολή στην οποία ανεφερόταν η ιδιότητα υπό την οποία τους αποστέλλετο η συγκεκριμένη Ειδοποίηση. Καταλήγει ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» καθώς και το Δελτίο Α επιδόθηκαν τόσο στους Εφεσείοντες - Αιτητές καθώς και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος με ιδιώτη επίδοτη με απώτερο σκοπό να λάβει γνώση τόσο ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο για τη διαδικασία εκποίησης ούτως ώστε να ενεργοποιηθούν τα χρονικά περιθώρια που προβλέπει το Μέρος VIA του Ν.9/1965. Παράλληλα το άρθρο 44Α του Ν.9/1965 προνοεί ότι εκποίηση της υποθήκης μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε προβλεπόμενο από το Νόμο τρόπο. Αιτείται την απόρριψη της Αίτησης - Έφεσης αφού δεν υφίσταται οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για αποδοχή της Αίτησης - Έφεσης. Οι δύο συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες ήταν πολύ υποβοηθητικές στο έργο του Δικαστηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων - Αιτητών στην γραπτή του αγόρευση περιορίστηκε στο θέμα της επίδοσης της Ειδοποίησης «ΙΑ» με ιδιωτική επίδοση αντί της αποστολής της με συστημένο ταχυδρομείο για να εισηγηθεί ότι η ιδιωτική επίδοση δεν μπορεί να θεωρηθεί επίδοση σύμφωνη με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)(β) του Ν. 9/

1. Αναφέρθηκε σε αποφάσεις αδελφών Δικαστών καθώς και εμού προς υποστήριξη της θέσης αυτής. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου των Εφεσιβλήτων - Καθ΄ων η Αίτηση, η οποία υποστήριξε ότι επιδίωξη του νομοθέτη είναι η γνωστοποίηση της διαδικασίας στον ενυπόθηκο οφειλέτη και ότι η ιδιωτική επίδοση ήταν σύμφωνη με το Νόμο. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του το περιεχόμενο και των δυο γραπτών αγορεύσεων και θα αναφερθεί σ αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η παρούσα Έφεση στρέφεται κατά της διαδικασίας που έχουν ξεκινήσει οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ων η Αίτηση για την ιδιωτική πώληση, μέσω ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, του επίδικου ακινήτου το οποίο ανήκει στην Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια κατά το ήμισυ και έχει υποθηκευτεί το όλο μερίδιο της. Με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, το συγκεκριμένο ακίνητο επιβαρύνεται με την Yποθήκη Υ4098/
2. Διευκρινίζεται, ότι η συγκεκριμένη υποθήκη παραχωρήθηκε από την Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια, ως εξασφάλιση του χρέους που απορρέει από πιστωτικές διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν από τους Εφεσίβλητους - Καθ΄ων η Αίτηση στην Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια και το σύζυγό της. Ενόψει της παράλειψης των Εφεσειόντων - Αιτητών να εξοφλήσουν το χρέος, οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ων η αίτηση, το 2013 τερμάτισαν τη συμφωνία παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων. Ακολούθησε η καταχώριση της Αγ. Αρ. XXXXX/2013, εναντίον των Εφεσειόντων - Αιτητών, στην οποία αποδέχθηκαν, την 11/01/2017, την έκδοση απόφασης εναντίον τους, για το ποσό των €141.705,10 πλέον τόκο καθώς επίσης και την έκδοση διατάγματος εκποίησης της υποθήκης. Στις 13/11/2020 και ενώ δεν είχαν συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου ξεκίνησε η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965 με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» ημερ. 27/01/2020, τόσο στους Εφεσείοντες - Αιτητές καθώς και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, συνοδευόμενη με Κατάσταση Λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους καθιστώντας με αυτό τον τρόπο απαιτητό το συνολικό ποσό των €266.360,
3. Στις 02/08/2021 επιδόθηκε η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με την οποία καθορίστηκε ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 12/11/2021 ενώ η συγκεκριμένη Ειδοποίηση επιδόθηκε με ιδιωτική επίδοση. Ακολούθησε, στις 16/09/2021, η καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, ήτοι πέραν του ενός μηνός από την επίδοσή της στους Εφεσείοντες - Αιτητές στις 02/08/
4. Το Ενδιαφερόμενο Μέρος, Τμήμα Φορολογίας, ενημέρωσε ότι δεν θα ενστεί στη διαδικασία πλειστηριασμού. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί θεωρώ αναγκαίο, για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων, να σκιαγραφήσω τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965, όπως αυτό τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014, Ν.87(Ι)/2018και Ν.61(Ι)/
5. Επισημαίνεται, ότι ο Ν.61(Ι)/2020 τέθηκε σε ισχύ σχετικά πρόσφατα και συγκεκριμένα στις 12/06/20 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή ξεκινά με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μεγαλύτερης των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσής της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή, η οποία είναι κατά τον Τύπο «ΙΑ», επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ» και της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Ν.9/

1. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται, Ειδοποίηση από τον ενυπόθηκο δανειστή στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ», η οποία μπορεί να επιδοθεί είτε πριν από, είτε μετά από, είτε ταυτόχρονα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει, πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών, να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε, ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψής του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δυο εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα άρθρα 44Ζ και 44Η. Ειδικότερα στο άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοεί την επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό, της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 45 του Ν.9/
2. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου του Ν.9/1965 είναι ξεκάθαρες. Στη περίπτωση που υφίσταται ένας από τους έξι λόγους που καταγράφονται, κατά τρόπο περιοριστικό, στο συγκεκριμένο άρθρο, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους αναφερόμενους, στο συγκεκριμένο άρθρο, λόγους ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Με δεδομένη την πρόνοια του Νόμου, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 44(Γ), οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης ή παράπονα που εκφράζoυν οι Αιτητές - Εφεσείοντες στο πλαίσιο του υπό συζήτηση δικονομικού τους διαβήματος κατά της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», στην έκταση που αυτά δεν άπτονται ζητημάτων που κατά το πιο πάνω άρθρο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, όπως ζητήματα που αφορούν την επίδοση, τον τύπο, το περιεχόμενο ή ακόμα τη νομιμότητα της Ειδοποιήσεως Τύπος «Ι» εκ των πραγμάτων και στην έκταση που δεν περιλαμβάνονται ή συσχετίζονται με τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», όπως εξαντλητικά αυτοί απαριθμούνται και προβλέπονται στο Νόμο, δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της υπό συζήτηση Αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένη είναι η δυνατότητα προβολής οποιωνδήποτε τέτοιων ζητημάτων στα πλαίσια άλλων ένδικων μέσων, όπως αυτό διασφαλίζεται από το άρθρο 44Β

(3)του Ν.9/

1. Με τα πιο πάνω κατά νου θα εξεταστούν οι προαναφερθέντες δυο λόγοι Έφεσης, όπως αυτοί αναπτύχθηκαν στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Εφεσειόντων - Αιτητών, αρχής γενομένης από το θέμα της ιδιωτικής επίδοσης της Ειδοποίησης «ΙΑ» και κατά πόσο αυτή είναι σύμφωνη με τις πρόνοιες του Ν.9/
2. Δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι η Ειδοποίηση «ΙΑ» έχει επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση στους Εφεσείοντες - Αιτητές χωρίς να προηγηθεί η αποστολή συστημένης επιστολής. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(1)του Ν.9/1965: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: .........................................

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ο όρος «επίδοση», ο οποίος συναντάται στο πιο πάνω αναφερθέν άρθρο που διέπει τον τρόπο έναρξης της διαδικασίας που προβλέπεται από το Μέρος VIA του Νόμου, ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965, το οποίο συνιστά την ερμηνευτική διάταξη του συγκεκριμένου Νόμου, ως ακολούθως: «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: .......................................». ( ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου). Ας μου επιτραπεί να υιοθετήσω το σκεπτικό προηγούμενης απόφασής μου επί του θέματος στην υπόθεση Μαρία Κωνσταντίνου ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Αιτ./Εφ.239/2021 ημερ. 05/08/2021 Ε. Δ. Λευκωσίας, στην οποία με έχει παραπέμψει και ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων - Αιτητών. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καθορίσει ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του ίδιου του Νόμου. Σύμφωνα με τις αρχές όπως διατυπώνονται στο σύγγραμμα Maxwell on the Interpretation of Statutes, 10η έκδοση, σελ. 2, όπου το λεκτικό του Νόμου είναι καθαρό και σαφές πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη φυσική και συνηθισμένη του έννοια γιατί αυτό το λεκτικό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πρόθεση του νομοθέτη. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει και ο λόγος της υπόθεσης Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 ΑΑΔ 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας v. Δημοκρατίας

(1998)3 ΑΑΔ 162

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348). ». Το βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 Α.Α.Δ. 1903). Εφόσον το νόημα του νόμου είναι ευδιάκριτο το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να διερευνήσει την σοφία του. Δεν είναι καθήκον του Δικαστηρίου να καταστήσει τον Νόμο λογικό ούτε και είναι επιτρεπτή η προσθήκη λέξεων στο κείμενο του Νόμου ή η παρεμβολή επεκτάσεων οι οποίες δεν βρίσκονται στο ίδιο το Νόμο βλ. Papaneophytou v. Republic

(1973)3 C.L.R. 191 στη σελ. 204. Εν προκειμένω, ένας νόμος δεν μπορεί να διευρυνθεί ερμηνευτικά για να προβλέψει για περίπτωση για την οποία σαφώς και αναμφισβήτητα δεν έχει γίνει πρόνοια. Καθοδηγούμενο το Δικαστήριο από τις νομολογιακές αρχές που προαναφέρθηκαν καταλήγει ότι εάν ο νομοθέτης είχε πρόθεση να δώσει επιλογή στον τρόπο γνωστοποίησης της οποιασδήποτε απαιτούμενης, από το Ν.9/1965, Ειδοποίησης δεν θα καθόριζε την αποστολή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή και στην περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό με την ιδιωτική επίδοση. Αν αυτή ήταν η επιθυμία του νομοθέτη, η ιδιωτική επίδοση των νενομισμένων Ειδοποιήσεων, θα το έπραττε ρητώς. Διαφορετική κατάληξη από το Δικαστήριο, στην απουσία τέτοιας ρητής πρόνοιας, συνιστά επέμβαση στο κείμενο του Νόμου. Το λεκτικό του άρθρου 44Γ

(2)σε συνάρτηση με την ερμηνεία που αποδίδεται στον όρο «επίδοση» στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965 καθιστά σαφές ότι η πρόθεση του νομοθέτη ήταν να επιδίδονται οι καθορισμένες Ειδοποιήσεις με συστημένο ταχυδρομείο και στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η επίδοση με το ταχυδρομείο τότε να επιχειρείται η ιδιωτική επίδοση. Διαφορετική ερμηνεία και προσέγγιση δεν συνάδει ούτε με το λεκτικό του άρθρου ούτε και με την πρόθεση του Νομοθέτη. Το Δικαστήριο κατανοεί την εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των Εφεσίβλητων - Καθ΄ ων η αίτηση ότι απώτερος στόχος της συγκεκριμένης πρόνοιας είναι να λάβει γνώση ο ενυπόθηκος οφειλέτης της διαδικασίας πλειστηριασμού του ακινήτου, γεγονός που έχει επιτευχθεί στην υπό κρίση υπόθεση, πλην όμως ο τρόπος με τον οποίο θα λάβει τη συγκεκριμένη γνώση είναι προκαθορισμένος από τον ίδιο το νομοθέτη και δεν επιτρέπονται οι οποιεσδήποτε χαλαρώσεις στην ερμηνεία και στη βούληση του νομοθέτη από το Δικαστήριο. Τα γεγονότα της απόφασης Θεολόγου v. GORDIAN HOLDINGS LIMITED Αιτ./ Εφ. 104/2021 ημερ. 19/04/2021, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο η ευπαίδευτη συνήγορος των Εφεσιβλήτων - Καθ΄ων η αίτηση διαφοροποιούνται από τα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης. Συνεπακόλουθα η παράλειψη αποστολής της Ειδοποίησης «ΙΑ» με συστημένη επιστολή στην κρινόμενη υπόθεση, η οποία είναι αποδεκτή και από τις δυο πλευρές, καθιστά την επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ» προς τους Εφεσείοντες - Αιτητές λανθασμένη, παράτυπη και αντικανονική και κατά συνέπεια δεν είναι δυνατή η συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με την ιδιωτική επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ». Ο δεύτερος λόγος έφεσης ο οποίος προβάλλεται αφορά το γεγονός ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκαν πριν τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, κατά παράβαση του άρθρου 44Γ3(γ) του Ν.9/

1. Προωθείται η θέση ότι λόγω του ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» απευθύνονταν μόνο προς την Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια και όχι προς όλους τους οφειλέτες δεν δόθηκε η ευκαιρία στον Εφεσείοντα 1 - Αιτητή, ο οποίος είναι ο πρωτοφειλέτης, να αποπληρώσει το χρέος. Προκύπτει από το Τεκμήριο 6 στην Ένσταση ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» έχει επιδοθεί στον Εφεσείοντα 1 - Αιτητή στις 23/11/2020, ως πρωτοφειλέτη και στην Εφεσίβλητη 2 - Αιτήτρια, ως πρωτοφειλέτη και ενυπόθηκο οφειλέτη αφού το περί ου ο λόγος ακίνητο της ανήκει. Αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι ο Εφεσείοντας 1 - Αιτητής είχε λάβει γνώση του περιεχομένου της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία του είχε επιδοθεί. Συγκεκριμένα καταγράφει το όνομά του ως παραλήπτη καθώς και την ιδιότητά του ως «πρωτοφειλέτης». Σε αντιδιαστολή με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» που επιδόθηκε στην Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια στην οποία καταγράφεται το όνομά της ως παραλήπτρια καθώς και η ιδιότητά της «πρωτοφειλέτης και ενυπόθηκος οφειλέτης». Σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης, Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του επιδότη, προκύπτει πως η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία απευθυνόταν σε καθένα των Αιτητών ονομαστικά ξεχωριστά, έγινε σε όλους τους Αιτητές. Συγκεκριμένα, η επίδοση αυτής έγινε στον Εφεσείοντα 1 - Αιτητή για τον ίδιο προσωπικά και για την Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια. Οπόταν, η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσειόντων - Αιτητών ότι δεν είχε απαιτηθεί από τον πρωτοφειλέτη η καταβολή του ενυπόθηκου χρέους δεν έχει πραγματικό υπόβαθρο και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Θεωρώ πως η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», η οποία επιδόθηκε στον Εφεσείοντα 1 - Αιτητή, ως πρωτοφειλέτη, απευθυνόταν στον ίδιο προσωπικά και συνεπακόλουθα γνώριζε πως η απαίτηση πληρωμής αφορούσε και απευθυνόταν τόσο στον ίδιο καθώς και στην Εφεσείουσα 2 - Αιτήτρια και κατ΄επέκταση του παρείχετο η δυνατότητα και επιλογή εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού και ταυτόχρονα ενημερωνόταν πως παράλειψη εξόφλησης από μέρους του θα παρείχε το δικαίωμα στους Εφεσίβλητους - Καθ΄ ων να προχωρήσουν με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Είμαι της άποψης ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές είχαν την επιλογή να ενεργήσουν με την παραλαβή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και τίποτα δεν έπραξαν ούτε εντός των 45 ημερών αλλά ούτε και εντός των 10 μηνών που είχαν παρεισφρήσει μέχρι την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» αλλά ούτε και έλαβαν οποιοδήποτε διάβημα για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Προτάσσεται ως λόγος έφεσης ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συγκεκριμένα στον ιδιοκτήτη του άλλου εν δεύτερου μεριδίου του ακινήτου. Απάντηση στον συγκεκριμένο ισχυρισμό δίδεται στο ερμηνευτικό άρθρο, το άρθρο 44ΙΕ όπου ερμηνεύεται ο όρος «ενδιαφερόμενο μέρος» ως ακολούθως: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙». Ο ίδιος ο Νόμος καθορίζει ποιοι θεωρούνται ως ενδιαφερόμενα μέρη και δεν συμπεριλαμβάνει τους συνιδιοκτήτες ακινήτου, ήτοι του υπολοίπου μεριδίου, το οποίο δεν επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο από την εκποίηση της υποθήκης επί του υπολοίπου. Υποθηκευμένο είναι το εν δεύτερο μερίδιο του ακινήτου και όχι όλο το ακίνητο. Σε τελική ανάλυση το αν πρέπει να ενημερωθούν οι ιδιόκτητες του υπόλοιπου μεριδίου του ακινήτου το οποίο δεν εκποιείται είναι θέμα του Κτηματολογίου και δεν εμπίπτει στην διαδικασία πώλησης μέσω πλειστηριασμού βάσει του Μέρους VIA του Ν. 9/
2. Οπόταν και αυτός ο ισχυρισμός είναι ανυπόστατος. Ισχυρίζονται οι Εφεσείοντες - Αιτητές ότι η διάταξη του άρθρου 44Α του Ν.9/65, που επιτρέπει στον ενυπόθηκο δανειστή να παρακούσει διάταγμα του Δικαστηρίου, είναι αντισυνταγματική και παραπέμπουν στην απόφαση του Μαλαχτού Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε στην υπόθεση M. K. PETROU DEVELOPERS LTD V. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ Αιτ./Εφ.39/2016 ημερ. 12/09/
3. Παράλληλα προωθούν τη θέση ότι έχουν κεκτημένο δικαίωμα (vested right) ένεκα της έκδοσης της δικαστικής απόφασης. Αρχίζοντας από τον ισχυρισμό που αφορά την αντισυνταγματικότητα του άρθρου 44Α. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως παρατίθεται σε πολλές αποφάσεις μεταξύ άλλων και στην Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 ΑΑΔ 315 όπου στη σελίδα 339, διαβάζονται τα ακόλουθα: «Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα.». Διαπιστώνεται κατά ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές δεν καταγράφουν ποιο άρθρο του Συντάγματος παραβιάζεται. Έχει επανειλημμένα τονιστεί μέσω αποφάσεων τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και πρωτόδικα, ότι τα Δικαστήρια δεν καταπιάνονται με αφηρημένα ζητήματα ακαδημαϊκής και μόνο σημασίας, τα οποία δεν άπτονται άμεσα της ουσίας της υπό κρίση υπόθεσης. Στην υπόθεση Lapertas Fisheries Ltd v. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 335 λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς». Δεν μπορεί να παραγραφεί το γεγονός ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές είχαν αποδεχθεί την έκδοση απόφασης εναντίον τους στην Αγ. Αρ. XXXXX/13 καθώς και την έκδοση του διατάγματος πώλησης του ανυπόθηκου ακινήτου. Οπόταν προκύπτει το εξής οξύμωρο, ότι ενώ οι ίδιοι συμφώνησαν στην πώλησή του έρχονται και αναιρούν ουσιαστικά τη συμφωνία τους. Αυτή η στάση είναι ανεπίτρεπτη και διαταράσσει τη οριστικότητα της, πρώτον, της εκδοθείσας απόφασης και δεύτερον την κατάσταση πραγμάτων μεταξύ των μερών. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση του Δαυίδ Π.Ε.Δ. στην Χατζηβασιλείου Χριστόδουλος v. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Δημόσια Εταιρεία Λιμιτεδ, Αίτ.-Έφ.194/2018 ημερ. 23/08/2018 στην οποία ανέφερε τα ακόλουθα: «Ο ενυπόθηκος δανειστής, ως ο νόμος ρητά προβλέπει, έχει κάθε δικαίωμα να προχωρήσει ταυτόχρονα με την προώθηση της πολιτικής αγωγής και στην διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965. Για όση σημασία άλλωστε μπορεί τούτο να έχει μεσολαβούσης της τροποποίηση του σχετικού νόμου, δεν μπορεί παρά να σημειωθεί ότι ο Ν. 9/1965, πολύ πριν την ως άνω τροποποίηση του και την ενσωμάτωση σε αυτόν της ως άνω πρόνοιας, κατά τρόπο απόλυτο και κατηγορηματικό προέβλεπε ήδη πως καμία διάταξη του μέρους VIA του Ν. 9/1965 δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να ακολουθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται στις διατάξεις του μέρους VI του ως άνω νόμου, αλλά και αντίστροφα». Η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσειόντων - Αιτητών, όπως προωθήθηκε στις σελίδες 23 - 27 της γραπτής του αγόρευσης δεν με βρίσκει σύμφωνη. Με όλο το σεβασμό προς την αντίθετη άποψη θεωρώ ότι το άρθρο 44Γ του Ν.9/1965 δεν παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών αλλά ούτε και επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την ισχύ των δικαστικών αποφάσεων ή των δικαστικών διαταγμάτων. Αντίθετα, ο νομοθέτης ενόψει της επικρατούσας κατάστασης λόγω της οικονομικής κρίσης δημιούργησε ένα εργαλείο για την πιο γρήγορη εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων χωρίς βεβαίως να παραβιάζεται το οποιοδήποτε δικαίωμα των επηρεαζόμενων να ακουστούν. Δεν αφαιρείται οποιαδήποτε δικαστική εξουσία αντίθετα υπάρχει η δικλίδα ασφαλείας αφού εναποτίθεται το καθήκον στο Δικαστήριο να αποφασίσει τη νομιμότητα της συγκεκριμένης προβλεπόμενης από το Μέρος VIA του Ν.9/65 διαδικασίας. Όσο αφορά τον ισχυρισμό για κεκτημένα δικαιώματα των Εφεσειόντων - Αιτητών που προκύπτουν από τη δικαστική απόφαση δεν έχουν καταγραφεί από τους Εφεσείοντες - Αιτητές ποια είναι αυτά τα κεκτημένα δικαιώματα. Δεν συμμερίζομαι τη συγκεκριμένη εισήγηση. Αντιθέτως κεκτημένα δικαιώματα έχουν οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ων η αίτηση υπέρ των οποίων έχει εκδοθεί, εκ συμφώνου, απόφαση καθώς και διάταγμα εκποίησης από το 2017 και έκτοτε δεν έχει προωθηθεί η πώληση προς είσπραξη του οφειλομένου ποσού και οι Εφεσείοντες - Αιτητές δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Θεωρώ ότι η εξέταση των λοιπών λόγων ακύρωσης είναι αχρείαστη αφού υπάρχει πρόβλημα στην επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο παραμερισμός της επίδοσης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 03/08/2021 και συνεπακόλουθα ο πλειστηριασμός δεν μπορεί να διεξαχθεί. Θα πρέπει η διαδικασία να συνεχίσει από το σημείο της αποστολής της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Συνεπώς, οι Εφεσείοντες - Αιτητές δικαιούνται στα έξοδά τους, ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο