MEGA FLYPARK LTD ν. HERMES AIRPORTS LTD, Αρ. Αγωγής: 2665/2013, 13/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A208 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: M. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2665/2013 Μεταξύ : MEGA FLYPARK LTD Ενάγουσας και HERMES AIRPORTS LTD Εναγόμενης ------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 13 Δεκεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα. Β. Σ. Κλεόπα για Κλεόπα & Παρασκευά ΔΕΠΕ Για εναγόμενη: κ. Σ. Γιορδαμλής για Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Τα δικόγραφα Με βάση την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα, η οποία μέσω της εμπορικής επωνυμίας QUICKPARK (και όχι QUIK PARK, όπως προφανώς εκ λάθους αναφέρεται-βλ. τεκμ.7) πρόσφερε υπηρεσίες στάθμευσης οχημάτων σε ιδιώτες επιβάτες που προτίθεντο να αναχωρήσουν στο εξωτερικό και επιθυμούσαν να σταθμεύσουν τα οχήματά τους στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο στάθμευσης που διέθετε η ενάγουσα στην περιοχή Μενεού της επαρχίας Λάρνακας, πλησίον του Αερολιμένα Λάρνακας, ως επίσης υπηρεσίες valet parking, δηλαδή υπάλληλοι της ενάγουσας παραλάμβαναν το όχημα του πελάτη στο χώρο του αεροδρομίου κατά την αναχώρηση και του το επέστρεφαν κατά την άφιξη, αποδίδει στην εναγόμενη, διαχειρίστρια του αεροδρομίου Λάρνακας, δυνάμει σύμβασης παραχώρησης που υπέγραψε με την Κυπριακή Δημοκρατία, πράξεις και ενέργειες (λεπτομέρειες παρατίθενται), μέσω των υπαλλήλων και ή αντιπροσώπων της, που στόχο είχαν να παρεμποδίσουν την ενάγουσα να εκτελεί νόμιμα την εργασία της. Αποτελεί θέση της ενάγουσας, ότι ενόψει της ως άνω αναφερομένης σύμβασης, η εναγόμενη διαχειριζόταν και τους χώρους στάθμευσης για οχήματα επισκεπτών και επιβατών του Αερολιμένα Λάρνακας που βρίσκονται έξω από το κτίριο του αεροδρομίου. Μεταξύ των δραστηριοτήτων της δε ήταν και η ανταγωνιστική της ενάγουσας επιχείρηση παροχής υπηρεσιών στάθμευσης οχημάτων έναντι καθορισμένου τέλους στάθμευσης. Η ενάγουσα προέβη σε καταγγελία στην Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού (στο εξής η Ε.Π.Α) και η τελευταία, στις 31/10/2012, εξέδωσε απόφαση και επιβλήθηκε στην εναγόμενη πρόστιμο. Ως περαιτέρω ισχυρίζεται η ενάγουσα, οι πράξεις και/ή παράνομες και/ή αυθαίρετες και/ή καταχρηστικές ενέργειες της εναγόμενης είχαν ως στόχο και/ή σκοπό και/ή ως αποτέλεσμα τον περιορισμό και/ή παρακώλυση του ελεύθερου ανταγωνισμού, και/ή συνιστούν κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης της, η δε ενάγουσα παρεμποδίζετο να λειτουργήσει και/ή να ασκήσει ελεύθερα και/ή απρόσκοπτα την επιχείρησή της και/ή να παρέχει ανταγωνιστικές της εναγόμενης υπηρεσίες, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να υποστεί ανεπανόρθωτες ζημίες και/ή απώλειες και/ή απώλεια πελατείας και/ή φήμης και/ή ζημίες στην επιχείρηση της. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες ζημιών που παρατίθενται, η ενάγουσα, για τα έτη 2008 (Οκτώβριο έως Δεκέμβριο) - 2015, είχε απώλεια εισοδήματος ύψους €71.570.-, τις οποίες και αξιώνει. Περαιτέρω και/ή άνευ βλάβης των ανωτέρω, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δικαιούται αποζημιώσεις συνεπεία καταχρηστικής συμπεριφοράς ως θέματος αρχής και/ή λόγω της ιδιαίτερης ευθύνης (special responsibility) που είχε ως εταιρεία κατέχουσα μονοπώλιο στην εν λόγω αγορά. Επιπρόσθετα και/ή άνευ βλάβης και/ή διαζευκτικά των ανωτέρω, αποτελεί θέση της Ενάγουσας, ότι οι, στην Έκθεση Απαίτησης, αναφερόμενες παράνομες και/ή καταχρηστικές ενέργειες της Εναγόμενης, συνεχίστηκαν και/ή ελάμβαναν χώρα μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2015, οπότε και η Ενάγουσα προχώρησε σε παραχώρηση της διαχείρισης της επιχείρησης της, σε τρίτο πρόσωπο. Ως εκ των ανωτέρω η ενάγουσα αξιώνει εναντίον της εναγόμενης: Α. Αποζημιώσεις για ζημιές και/ή απώλειες και/ή απώλεια πελατείας και/ή φήμης και/ή ζημιές στην επιχείρηση υπηρεσιών στάθμευσης ιδιωτικών οχημάτων που υπέστη η ενάγουσα ως εκ των πράξεων και/ή παραλείψεων της εναγόμενης, η οποία από το έτος 2008 μέχρι και/ή περί τον Ιούνιο του 2012 εκμεταλλευόμενη τη δεσπόζουσα θέση που κατείχε ως διαχειρίστρια εταιρεία του αεροδρομίου Λάρνακας προέβαινε κατ' εξακολούθηση, μεταξύ άλλων σε καταχρηστικές και/ή αυθαίρετες πράξεις και/ή επέβαλλε πρακτικές και/ή ενέργειες παράνομες προς βλάβη της ενάγουσας ως προς με τη χρήση των χώρων του αεροδρομίου Λάρνακας από την ενάγουσα, η οποία ενάγουσα παρέχει υπηρεσίες στάθμευσης ιδιωτικών οχημάτων εκτός του χώρου του αεροδρομίου. Β. Γενικές αποζημιώσεις τις οποίες δικαιούται η ενάγουσα εξ' αιτίας της υπό της εναγόμενης παραβίασης των Κανόνων του Ελεύθερου Ανταγωνισμού και/ή συνεπεία κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης per se υπό της εναγόμενης την οποίαν κατείχε στο χώρο του αεροδρομίου Λάρνακας κατά πάντα ουσιώδη χρόνο. Γ. Τιμωρητικές και/ή αυξημένες αποζημιώσεις. Δ. Ειδικές αποζημιώσεις εκ €71.570.-. Ε. Νόμιμο Τόκο. Στ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. επιδόσεως. Η εναγόμενη, στην τροποποιημένη υπεράσπιση της, παραδέχεται μόνον ότι η ενάγουσα δραστηριοποιείται στην παραλαβή και/ή φύλαξη και/ή παράδοση οχημάτων και ότι η ίδια διευθύνει και ή διαχειρίζεται τους αερολιμένες Λάρνακας και Πάφου. Επίσης, παραδέχεται ότι της έχει επιβληθεί πρόστιμο από την Ε.Π.Α. Αρνείται όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της ενάγουσας και προβάλλει τους δικούς της ισχυρισμούς, ο πυρήνας των οποίων είναι πως ουσιαστικά έγνοια της εναγόμενης ήταν η εύρυθμη λειτουργία του αεροδρομίου και όλες οι ενέργειες της ήταν νόμιμες, ενώ η ενάγουσα παραβίαζε τους κανόνες χρήσης των χώρων του αερολιμένα και δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα. Η εναγόμενη δε αρνείται τις αξιώσεις της ενάγουσας και ζητά την απόρριψη της αγωγής. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης της ενάγουσας εναντίον της εναγόμενης, κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο XXXXX Πετρίδης (ΜΕ1) και ο XXXXX Καλλή (ΜΕ2). Από πλευράς εναγόμενης, έδωσε μαρτυρία ο XXXXX Λιόλιος (ΜΥ1) και ο XXXXX Ανδρέου (ΜΥ2). Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των παραδεκτών γεγονότων, με βάση τα δικόγραφα, και των τεκμηρίων, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Εδώ παρατίθεται μια σύνοψη των όσων ανέφεραν οι μάρτυρες. Ο XXXXX Πετρίδης (ΜΕ1), διευθυντής της ενάγουσας, αναφέρθηκε (βλ. και την γραπτή του δήλωση τεκμ.1), μεταξύ άλλων, στους τρόπους με τους οποίους η εναγόμενη εμπόδιζε την ενάγουσα από το να ασκήσει τις εργασίες της και σε μείωση των εισπράξεων της ενάγουσας, συνεπεία των ενεργειών της εναγόμενης, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα μεγάλη οικονομική ζημιά στην ενάγουσα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου 18 τεκμήρια, ήτοι τα τεκμήρια υπ' αρ.2-
- Ο XXXXX Καλλή (ΜΕ2), διευθυντής της εταιρείας G & T PARK & SAVE LIMITED (στο εξής η PARK & SAVE), η οποία δραστηριοποιείται στην παροχή υπηρεσιών στάθμευσης και προσφέρει υπηρεσίες όμοιες με αυτές της ενάγουσας, αναφέρθηκε (βλ. και την γραπτή του δήλωση τεκμ.20) στην ενοικίαση της επιχείρησης της ενάγουσας το 2016 και σε προβλήματα που δημιούργησε στην εταιρεία του η εναγόμενη. Ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου 3 τεκμήρια, ήτοι τα τεκμήρια υπ' αρ.21-23 (το τελευταίο στα πλαίσια της αντεξέτασης του). Ο XXXXX Λιόλιος (ΜΥ1), εργάζεται στην εναγόμενη από τις 23/08/06 και αναφέρθηκε (βλ. και την γραπτή του δήλωση τεκμ.24) στα δικαιώματα της εναγόμενης, δυνάμει συμφωνίας παραχώρησης από την Κυπριακή Δημοκρατία, για τη διεύθυνση και τη λειτουργία των διεθνών αερολιμένων της Δημοκρατίας, στις αρμοδιότητες της εναγόμενης, ανάμεσα στις οποίες είναι η διαχείριση και εκμετάλλευση του ευρύτερου χώρου του αερολιμένα Λάρνακας και στην ευθύνη της εναγόμενης για την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων του αερολιμένα, συμπεριλαμβανομένων και των χώρων στάθμευσης. Ο μάρτυρας δε, έδωσε λεπτομέρειες για τους κανόνες που είχαν εφαρμοστεί στους ευρύτερους χώρους του αερολιμένα και τις οδηγίες που είχαν δοθεί στους αρμόδιους υπαλλήλους, αλλά και στα προβλήματα που δημιουργούσε η ενάγουσα - και άλλες εταιρείες που παρείχαν υπηρεσίες όπως αυτές της ενάγουσας -, λόγω της μη συμμόρφωσης της με τους κανόνες χρήσης των επίδικων χώρων. Ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου 9 τεκμήρια, ήτοι τα τεκμήρια υπ' αρ.25-33 (τα δύο τελευταία στα πλαίσια της αντεξέτασης του). Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΥ2), εργάζεται από το 2001 στην εταιρεία Group 4, η οποία είναι εταιρεία υπηρεσιών ασφαλείας και έχει πλέον μετονομαστεί σε Brink's Cyprus (Private Security Services) Ltd. Από τον Σεπτέμβριο του 2009, ως υπάλληλος της Brink's, παρέχει τις υπηρεσίες του στο νέο αεροδρόμιο Λάρνακας, το οποίο άνοιξε για το κοινό δύο μήνες μετά, το Νοέμβριο του
- Αναφέρθηκε δε (βλ. και την κατάθεση του τεκμ.34) τόσο στα καθήκοντα τους, δηλαδή να διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία και την ευταξία των εξωτερικών χώρων του αεροδρομίου Λάρνακας και να προβαίνουν σε ελέγχους προκειμένου να τηρούνται οι κανόνες που ίσχυαν, όσο και στις οδηγίες που είχαν λάβει από τη διεύθυνση της εναγόμενης. Επίσης αναφέρθηκε στις επανειλημμένες παραβάσεις, που διαπίστωσε ο ίδιος, των κανόνων των εξωτερικών χώρων, από μέρους της ενάγουσας και των υπαλλήλων της. Αγορεύσεις / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι δύο πλευρές, μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Οι αγορεύσεις έχουν τύχει σημειώνεται ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων έχουν αναφερθεί στις αγορεύσεις και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω εξετάσει τόσο την προφορική τους μαρτυρία όσο και την γραπτή μαρτυρία που προσέφεραν, στη βάση των καθιερωμένων αρχών αξιολόγησης, προς το σκοπό κατάληξης και διατύπωσης των αναγκαίων ευρημάτων, έχοντας κατά νουν τα επίδικα ζητήματα και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. XXXXX Πετρίδης (ΜΕ1) Κατ' αρχήν θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, αφού σε όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης του, είτε αρνείτο αυτονόητα και αδιαμφησβήτητα πράγματα, είτε απαντούσε με άσχετα πράγματα και ξέφευγε από την ουσία των ερωτήσεων που του γίνονταν, είτε δεν έδινε στην ουσία κάποια συγκεκριμένη ή λογική απάντηση σε ερώτηση που του γινόταν. Τα πρακτικά της δίκης είναι βεβαίως ο αδιάψευστος μάρτυρας των πιο πάνω. Χαρακτηριστικό μέρος της μαρτυρίας του όμως που επιβεβαιώνει τις πιο πάνω διαπιστώσεις, είναι αυτό στις σελίδες 18 και επόμενες, των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.14/12/
- Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας ερωτήθηκε με δύο διαδοχικές ερωτήσεις για τους συγκεκριμένους χώρους που ισχυρίζεται ότι προέβαινε στις ισχυριζόμενες πράξεις η εναγόμενη και με αχρείαστη πολυλογία, έδωσε ισάριθμες άσχετες απαντήσεις. Αμέσως μετά ερωτήθηκε αν η εναγόμενη, ως διαχειρίστρια του αεροδρομίου, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο υπεύθυνη για ασφαλή πρόσβαση εισόδου και εξόδου στο χώρο του αεροδρομίου και ούτε εδώ έδωσε κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Σε αυτό ακριβώς το σημείο το Δικαστήριο ζήτησε από το μάρτυρα να απαντά στις ερωτήσεις. Ακολούθως του υποβλήθηκε ότι η Εναγόμενη είναι υπεύθυνη για την εξυπηρέτηση επιβατών που αναχωρούν και φθάνουν από το αεροδρόμιο και το αρνήθηκε. Ας σημειωθεί ότι τούτο είναι στοιχείο που μέσα από τη μαρτυρία προκύπτει ως αδιαμφησβήτητο, ενώ θα έλεγα εδώ ότι η άρνηση του έρχεται και σε αντίφαση με σχετική αναφορά του ίδιου στην παρ.12 της γραπτής του δήλωσης τεκμ.1, όπου ακριβώς αναφέρει ότι η εναγόμενη διευθύνει, διαχειρίζεται και εκμεταλλεύεται τους χώρους των αεροδρομίων Πάφου και Λάρνακας, καθώς και τους χώρους που περιβάλλουν τα αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένων των χώρων στάθμευσης και τις εισόδους / εξόδους στους χώρους αυτούς. Σε περαιτέρω υποβολή δε, ότι η εναγόμενη έχει την ευθύνη αλλά και ευχέρεια να λαμβάνει μέτρα διασφάλισης της εύρυθμης λειτουργίας των χώρων που βρίσκονται μπροστά από τον αερολιμένα, δεν έδωσε συγκεκριμένη απάντηση. Τέλος, όταν του τέθηκε ότι πέραν από τους υπαλλήλους της Εναγόμενης και ιδιωτικής εταιρείας φρουρών, υπεύθυνη για τη διατήρηση της εύρυθμης λειτουργίας ήταν και η αστυνομία, ανέφερε ότι σε συγκεκριμένο επεισόδιο δεν ήταν παρούσα η αστυνομία, ωσάν το ζητούμενο να ήταν αν η αστυνομία ήταν πανταχού παρούσα στο αεροδρόμιο, σε κάθε επεισόδιο. Ας σημειωθεί ότι αμέσως μετά είπε ότι για το συγκεκριμένο περιστατικό πήγε στα γραφεία για να βρει αστυνομικό, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά την παρουσία της αστυνομίας στο αεροδρόμιο, με εξουσία κατ' επέκταση, ως του υποβλήθηκε, για επιβολή του νόμου σε όσους παρανομούν. Από εκεί και πέρα, στη μαρτυρία του εντοπίζονται αντιφάσεις, ενώ σε αρκετά σημεία η μαρτυρία του δεν έχει συνοχή και λογική. Γενικότερα, ο μάρτυρας δεν έπεισε με τις απαντήσεις του. Η βασικότερη όμως διαπίστωση του Δικαστηρίου, έχοντας διεξέλθει ενδελεχώς τη μαρτυρία του, σε συνάρτηση με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, είναι πως ο συγκεκριμένος μάρτυρας, δεν ήταν ειλικρινής, παρουσίασε τα πράγματα κατά το δοκούν ή και με τον τρόπο που συνέφεραν την ενάγουσα και δεν είπε την αλήθεια. Εξηγώ.
- (α) Ο μάρτυρας ανέφερε ότι αγόρασαν την ενάγουσα εταιρεία το 2008 και ισχυρίστηκε ότι η επιχείρηση είχε ευοίωνες προοπτικές. Προέβλεπε λόγω της εμπειρίας του και πίστευε ότι η επιχείρηση θα είχε καλό μέλλον. (β) Κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι ποια ήταν τούτη η εμπειρία που του επέτρεπε να προβεί σε αυτή την πρόβλεψη, δεν έχει αναφερθεί. Όμως σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές μέσα από τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί ότι η αναφορά του περί ευοίωνων προοπτικών της επιχείρησης, ήταν μια δική του αυθαίρετη άποψη. Χωρίς να διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι υπάρχει αύξηση των εισοδημάτων της εταιρείας από το 2008 μέχρι το 2011 (το 2012 παρατηρείται μια μείωση εν σχέση με το προηγούμενο έτος ήτοι το 2011), σύμφωνα με τις εκθέσεις και οικονομικές καταστάσεις της ενάγουσας για τα έτη 2008-2012 (τεκμ.11-15), η εξέλιξη της εταιρείας, τα οικονομικά της αποτελέσματα και η οικονομική της θέση, όπως παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις, δεν θεωρούνται ικανοποιητικά και το Διοικητικό Συμβούλιο καταβάλλει προσπάθεια για περιορισμό των ζημιών (βλ. αριθμημένη σελ.2 των τεκμηρίων), ενώ η εταιρεία παρουσιάζει καθαρή ζημιά ύψους €38.370.-, €58.947.-, €54.631, €24.985 και €35.626 αντίστοιχα (βλ. σελ. 5 των τεκμ.11-13, σελ. 6 του τεκμ.14 και σελ. 8 του τεκμ.15). Δηλαδή, η εταιρεία, από τη στιγμή που αγοράστηκε και για όλες τις επόμενες χρονιές, ήτοι από το 2008 μέχρι το 2012, παρουσίαζε μη ικανοποιητική εξέλιξη, οικονομικά αποτελέσματα και οικονομική θέση, και βεβαίως ζημιές. Αυτή είναι λοιπόν η εικόνα της εταιρείας για την εν λόγω περίοδο και συνεπώς η προσπάθεια του μάρτυρα να πείσει περί ευοίωνων προοπτικών πέφτει στο κενό. Ας σημειωθεί εδώ ότι η θέση που πρόβαλε περί παρουσίασης ζημιών την συγκεκριμένη περίοδο, επειδή ουσιαστικά η εταιρεία προέβη σε δανεισμό €140.000.- με τόκο 4,5%, για την αγορά ενός διαμερίσματος, κρίνεται γενική και αόριστη. (γ) Στο σημείο αυτό δεν μπορεί βεβαίως να μην σημειωθεί ότι ο μάρτυρας δεν παρουσίασε οικονομικές καταστάσεις των ετών 2013, 2014 και
- Ανέφερε, γενικά και αόριστα, ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμες και είναι ακόμα στο λογιστή. Την ίδια στιγμή δε που η απαίτηση της ενάγουσας αφορά και τα συγκεκριμένα έτη, αυτός είπε : «.δεν νομίζω να μας αφορούν εκείνα τα έτη». Άλλα στοιχεία ή μαρτυρία για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας για τα έτη αυτά δεν παρουσιάστηκε. Αν αυτό έγινε επί σκοπού ή όχι, ή και προκειμένου να αποκρύψει την περαιτέρω επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας, το γνωρίζει μόνον ο μάρτυρας. Όμως με αυτό υπόψη είναι γεγονός ότι έχει παραμείνει ένα μεγάλο κενό. (δ) Επίσης, ο ισχυρισμός του ότι το ταξιδιωτικό κοινό αυξανόταν κατά τα έτη 2011 και μετά, και η ανοδική πορεία των εισπράξεων των προηγούμενων ετών, μέχρι το 2011, θα συνέχιζε αν δεν υπήρχαν οι παρεμβάσεις της ενάγουσας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ως γενικός και αόριστος. Εν πάση περιπτώσει από το τεκμήριο 31 που παρουσίασε ο ΜΥ1, το οποίο αφορά την επιβατική κίνηση των δύο αεροδρομίων της Κύπρου για την περίοδο 2008-2015, προκύπτει, σε αντίθεση με τα λεγόμενα του ΜΕ1, ότι η μοναδική χρονιά που παρουσιάστηκε αύξηση στην επιβατική κίνηση στο αεροδρόμιο Λάρνακας σε σχέση με το 2008, ήταν το 2011, οπότε και η ενάγουσα είχε και τις περισσότερες εισπράξεις της.
- (α) Ανέφερε ότι η εταιρεία το 2008 απασχολούσε 6 υπαλλήλους και ο αριθμός μειώθηκε το 2013 σε 4, όταν οι επιπτώσεις της συμπεριφοράς της εναγόμενης άρχισαν να γίνονται δυσβάστακτες. Όταν όμως του τέθηκε ότι με βάση τις καταστάσεις τεκμ.11-15, προκύπτει ότι το 2008 ο μέσος όρος των υπαλλήλων ήταν 3 και όχι 6 (βλ. σελ.14 του τεκμ.11, σημείο 8), το 2009 αυξήθηκαν σε 4 (βλ. σελ.14 του τεκμ.12, σημείο 8), το 2010 αυξήθηκαν σε 5 (βλ. σελ.14 του τεκμ.13, σημείο 7), και παρέμειναν 5 τις χρονιές 2011-2012 (βλ. σελ.16 του τεκμ.14, σημείο 7 και σελ.19 του τεκμ.15, σημείο 7), άρα υπήρχε αύξηση και όχι μείωση, ανέφερε ότι οπωσδήποτε οι υπάλληλοι μειώθηκαν σε 3 την τελευταία περίοδο του 2016 και ότι μπορεί στις κοινωνικές ασφαλίσεις να φαίνεται ότι υπήρχαν, αλλά άλλοι απολύθηκαν και άλλοι έφυγαν από μόνοι τους. Θα πρέπει βεβαίως να σημειωθεί εδώ ότι εκτός της αντίφασης που παρατηρείται, αφού στην κυρίως εξέταση του μίλησε για μείωση το 2013 εν σχέση με το 2008 και είναι το αντίθετο που συνέβη, θα πρέπει να σημειωθεί ότι όχι μόνον δεν έδωσε κάποια λογική ή πειστική εξήγηση για την αύξηση αυτή, αλλά προσπάθησε να υπεκφύγει, αναφέροντας, γενικά και αόριστα, ότι οι υπάλληλοι μειώθηκαν σε 3 την τελευταία περίοδο του
- Πάντως στοιχεία για τα έτη 2013-2016 δεν παρουσιάστηκαν από το μάρτυρα. (β) Τώρα ως προς την αναφορά του ότι ο υπάλληλος του επ' ονόματι XXXXX, τσακώθηκε το 2014 με τον XXXXX του αεροδρομίου (μιλούσε για τον XXXXX Ιωάννου, το όνομα του οποίου επανειλημμένως αναφέρθηκε κατά τη διαδικασία) και υπέβαλε παραίτηση, είναι σαφές ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διότι αν ο XXXXX παραιτήθηκε το 2014, σίγουρα αυτό δεν μπορεί να έγινε για το λόγο που αναφέρθηκε, αφού προκύπτει ως αδιαμφησβήτητο γεγονός από τη μαρτυρία ότι ο XXXXX Ιωάννου παραιτήθηκε από τη θέση του στην εναγόμενη στις 30/06/12, δηλ. πολύ πριν την παραίτηση του Ρόη. (γ) Συνεπώς, η θέση περί μείωσης υπαλλήλων ένεκα των επιπτώσεων της συμπεριφοράς της εναγόμενης παρέμεινε μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη.
- (α) Ερχόμενος στο αρχείο ακυρώσεων κρατήσεων, τεκμ.10, που αφορά κατά τον μάρτυρα τις ακυρώσεις που προέκυψαν από 01/10/08 μέχρι 15/04/15, συνεπεία της συμπεριφοράς της εναγόμενης, θα πω ευθέως ότι στο συγκεκριμένο έγγραφο δεν μπορεί να δοθεί καμία βαρύτητα ή αξία. Κατ' αρχήν, αναφέρεται πως το συγκεκριμένο έγγραφο, έχοντας υποστεί επεξεργασία, παρουσιάζει ημερομηνίες, αρ. εγγραφής οχημάτων, αρχικά ονομάτων και ποσά που κατ' ισχυρισμό έχουν απωλεσθεί. Από εκεί και πέρα δεν έχει παρουσιαστεί τίποτε που να επιβεβαιώνει ότι αφενός έγιναν πράγματι οι συγκεκριμένες κρατήσεις, επ' ονόματι συγκεκριμένων, υπαρκτών προσώπων, ούτε όμως και παρουσιάστηκαν τα αντίγραφα των ακυρώσεων, επί των οποίων σύμφωνα με τον μάρτυρα έπαιρνε σημειώσεις για το λόγο της ακύρωσης. Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα υπάρχει στην κατοχή του τόσο το αρχείο κρατήσεων όσο και το αρχείο ακυρώσεων, αλλά δεν μπορεί να τα παραδώσει, επικαλούμενος εξ' όσων έγινε αντιληπτό τα προσωπικά δεδομένα των πελάτων. Η μη παρουσίαση των συγκεκριμένων αρχείων / εγγράφων όμως, κατά την κρίση μου, αφήνει το συγκεκριμένο έγγραφο χωρίς κανένα υπόβαθρο. Θεωρώ δε πως η επίκληση των προσωπικών δεδομένων των πελάτων δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ένα πρόσχημα για να μην αποκαλυφθεί ότι τίποτε απολύτως δεν κατέχει και ότι στην πραγματικότητα το επίδικο έγγραφο είναι ένα εκ των υστέρων δημιούργημα του μάρτυρα για να δικαιολογήσει την αξίωση της ενάγουσας. Εξάλλου, είτε με βάση το άρθρο 6
(2)(ε) του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμου του 2001 (ο οποίος ίσχυε μέχρι το 2018), είτε με βάση τα άρθρα 5 και 6 του περί της Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Νόμος του 2018 (οποίος αντικατέστησε τον νόμο του 2001 ανωτέρω και ισχύει μέχρι σήμερα), υπό το φως του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων), υφίσταται εξαίρεση στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα όταν η επεξεργασία είναι απαραίτητη για τη θεμελίωση, άσκηση ή υποστήριξη νομικών αξιώσεων ή όταν τα δικαστήρια ενεργούν υπό τη δικαιοδοτική τους ιδιότητα για σκοπούς απονομής δικαιοσύνης. (β) i. Επιπλέον, σε διάφορες ερωτήσεις που έγιναν στον μάρτυρα αναφορικά με συγκεκριμένες καταχωρήσεις, ο μάρτυρας απαντούσε γενικά και αόριστα. Για παράδειγμα, ερωτήθηκε να δώσει εξήγηση πως γίνεται το αυτοκίνητο KJJ83 να έχει ακυρώσει 4 φορές λόγω επεισοδίων ήτοι στις 06/10/08, 13/10/08, 25/10/08 και 12/01/09, και μίλησε για ένα ιδιόρρυθμο άνθρωπο, τον οποίο γνωρίζει, και όταν του έλεγαν μια κουβέντα στο αεροδρόμιο χανόταν και μετά επανερχόταν. Μετά του έκαναν χρονιαίο συμβόλαιο και ήρθε και πήρε τα λεφτά του γιατί δεν τον άφησαν κάτω στις αφίξεις να τον παραλάβουν και του είπαν να πάει πάνω στο πάρκινγκ. Τώρα γιατί πρέπει να ευθύνεται η εναγόμενη για τον πελάτη της ενάγουσας που κακοφανιζόταν με το παραμικρό, δεν είναι αντιληπτό. Περαιτέρω, για το αυτοκίνητο XXXXX67, το οποίο έχει ακυρώσει 6 φορές ήτοι στις 26/10/08, 04/03/09, 26/03/2009, 11/05/2009, 08/06/2009 και 15/10/2009, είπε ότι δεν γνωρίζει τον πελάτη, αλλά όταν γινόταν ένα επεισόδιο πήγαιναν και έμπαιναν στο πάρκινγκ του αεροδρομίου και ύστερα ξαναδοκίμαζαν. Ερωτώμενος δε για το τελευταίο αυτοκίνητο, αν ο πελάτης άλλαζε και ονόματα, με δεδομένο ότι στην πρώτη καταχώρηση είναι PG, στη δεύτερη καταχώρηση στις 04/03/2009 τα αρχικά είναι GH και στη συνέχεια σε άλλες καταχωρήσεις, π.χ στις 15/10/2009, τα αρχικά του είναι GP, απάντησε «Μάλιστα». Την ίδια στιγμή να υπενθυμίσω ότι προηγουμένως είπε ότι δεν γνώριζε τον συγκεκριμένο πελάτη. Τα ίδια επαναλήφθηκαν με το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX32, το οποίο φαίνεται να έχει 8 ακυρώσεις, σε διάφορες ημερομηνίες από τις 24/01/09 μέχρι 02/06/09, ενώ τα αρχικά του πελάτη διαφέρουν (ΡΑ, ΡΜ, ΜΝ). Ο μάρτυρας με τον ίδιο γενικό τρόπο μίλησε για αυτοκίνητο που μπορεί να οδηγεί η γυναίκα και ο άντρας ή για διάφορους υπαλλήλους επιχειρήσεων, και για κάποιους που κακοφανίζουνταν, χωρίς όμως για τη συγκεκριμένη περίπτωση να εξηγήσει τι ακριβώς έχει συμβεί. ii. Το αποκορύφωμα βεβαίως, είναι η δήθεν ακύρωση τον Οκτώβριο του 2009 του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX00, την ίδια στιγμή που αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής που να ξεκινά από «Μ» δεν είχαν ακόμη κυκλοφορήσει. Ας σημειωθεί πως όταν αυτό του τέθηκε στην αντεξέταση, απάντησε «Εντάξει», ενώ στην επανεξέταση το απέδωσε «πιθανόν» σε τυπογραφικό λάθος. (γ) Γενικότερα ο μάρτυρας καθόλου δεν έπεισε με τις απαντήσεις του ή και τις εξηγήσεις που έδωσε για τα πιο πάνω. Η προσπάθεια του δε να πείσει ότι ένα αυτοκίνητο ακύρωσε 4 φορές, άλλο 6 φορές και ένα άλλο 8 φορές, πάντα για λόγους που αφορούσαν την εναγόμενη, δεν αντέχει ούτε στη βάσανο της λογικής. Θα πω επίσης ότι με τον τρόπο που επέλεξε να παρουσιάσει την υπόθεση του, ουδείς θα μπορούσε να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα του, ούτε και θα μπορούσε η υπεράσπιση να ζητήσει να κλητεύσει οιονδήποτε εκ των υποτιθέμενων πελάτων για να αντεξεταστεί (βλ. άρθρο 26 του περί Αποδείξεως Νόμου) αναφορικά με τους λόγους ακύρωσης, αν πράγματι έγιναν οι ακυρώσεις. Ο μάρτυρας δε είχε κάθε λόγο να προσαρμόσει ή να παραποιήσει τα γεγονότα με τρόπο που να συμφέρουν την εταιρεία του. Συνεπώς, επαναλαμβάνω, δεν θα δοθεί καμία αξία στο συγκεκριμένο έγγραφο και η σχετική μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή.
- (α) Τώρα, ως προς τη θέση του ότι όλα γίνονταν σωστά από μέρους τους και καμία παραβίαση των κανονισμών του αεροδρομίου δεν γινόταν από την ενάγουσα και τους υπαλλήλους της, αναφέρονται τα ακόλουθα. Κατ' αρχήν, να πω ότι η απάντηση του σε σχετική υποβολή, ότι δεν τους δινόταν η ευκαιρία να παρανομήσουν διότι ο κύριος XXXXX Ιωάννου ήταν σαν τον δράκο και προτού σταματήσει το αυτοκίνητο ήταν εκεί, άνοιγαν οι πόρτες του αυτοκινήτου και μόλις κατέβαινε ο πελάτης άρχιζε και ούρλιαζε, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως υπερβολή. Ούτε θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό, σε όλες τις περιπτώσεις, οποιαδήποτε μέρα και ώρα. Επίσης, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να συμβαίνει μετά τις 30/06/12, οπότε δηλαδή ο XXXXX Ιωάννου παραιτήθηκε από τη θέση του στην εναγόμενη. (β) Από εκεί και πέρα, με δεδομένο ότι με βάση τους κανόνες λειτουργίας του αεροδρομίου, όπως και ο ίδιος δέχτηκε, επιτρεπόταν η στάση αυτοκινήτων στο χώρο αφίξεων και στο χώρο αναχωρήσεων, μέχρι δύο λεπτά, προς το σκοπό παραλαβής ή αποβίβασης ταξιδιωτών αντίστοιχα, ο μάρτυρας δεν έχει πείσει ότι για σειρά ετών η εταιρεία του λειτουργούσε με τον ιδανικό τρόπο που περιέγραψε, χωρίς να παραβιάζει τους κανόνες. Εδώ θα πω ότι με βρίσκει σύμφωνο επί της ουσίας η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγόμενης στην αγόρευση του (βλ. σελ.23). Αν υποθέσουμε ότι η ενάγουσα είχε την πελατεία που περιέγραψε ο μάρτυρας και ότι υπήρχαν περιπτώσεις που θα μπορούσαν να πάρουν μέχρι και 20 πελάτες από μία πτήση, όπως ο ίδιος ανέφερε, με τα 8θέσια και τα πιο μικρά αυτοκίνητα που διέθεταν, ή ακόμα περισσότερους πελάτες από διαφορετικές πτήσεις, πώς θα μπορούσε να γίνει πιστευτός ο μάρτυρας ότι το αυτοκίνητο ή τα αυτοκίνητα τους από τη στιγμή που σταματούσαν στο χώρο, αναχωρούσαν μέσα σε δύο λεπτά. Δεν χρειάζεται ειδική μαρτυρία - αν και στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει η πολύ συγκεκριμένη μαρτυρία του ΜΥ2 -, για να λεχθεί ότι λογικά οι πελάτες δεν έπαιρναν όλοι μαζί, την ίδια στιγμή, τις αποσκευές τους και δεν έβγαιναν μαζί προς το χώρο που τους ανέμενε το αυτοκίνητο την ίδια ακριβώς ώρα. Μέχρι να βγουν όλοι λοιπόν, να φορτωθούν οι βαλίτσες τους και το όχημα να είναι έτοιμο για αναχώρηση, είναι λογικό ότι θα χρειαζόταν χρόνος περισσότερος των δύο λεπτών. Όταν δε οι πελάτες προέρχονταν από διαφορετικές πτήσεις, με διαφορετικό χρόνο άφιξης, έστω λεπτών, και υπήρχε διαφορετικός χρόνος αποβίβασης, παραλαβής των αποσκευών τους, εξόδου από το αεροδρόμιο προς το χώρο που ήταν το αυτοκίνητο ή τα αυτοκίνητα, φόρτωσης των αποσκευών και επιβίβασης τους στο αυτοκίνητο, είναι σαφές ότι η θέση του μάρτυρα και η εμμονή του ότι όλα τελείωναν μέσα σε 2 λεπτά κρίνεται, με κάθε σεβασμό λέω, παράλογη. (γ) Πάντως θα πρέπει να σημειωθεί εδώ, ότι από τα δικά του λεγόμενα, προκύπτει ότι υπήρχε αρκετή πίεση στους ίδιους λόγω δουλειάς. Συγκεκριμένα, απαντώντας σε υποβολή ότι τα οχήματα της ενάγουσας στάθμευαν για πολύ περισσότερο χρόνο από τον επιτρεπόμενο, ανέφερε ότι δεν είχαν την πολυτέλεια να σταθμεύουν πάνω στο αεροδρόμιο, αφού έπρεπε να πάνε σε άλλες δουλειές, είχε κόσμο που ερχόταν στο πάρκινγκ, είχε αφίξεις και δεν είχαν χρόνο ούτε για καφέ. Την ίδια στιγμή θα πρέπει να υπενθυμιστεί εδώ, ότι η ενάγουσα πέραν της υπηρεσίας μεταφοράς των πελατών της από το χώρο στάθμευσης της στο Μενεού, όπου άφηναν τα αυτοκίνητα τους, προς το αεροδρόμιο και παραλαβής τους όταν επέστρεφαν από το εξωτερικό, πρόσφερε ταυτόχρονα και υπηρεσίες valet, δηλαδή υπάλληλοι παραλάμβαναν το όχημα του πελάτη από το χώρο του αεροδρομίου κατά την αναχώρηση του και το επέστρεφαν κατά την άφιξη του στην Κύπρο. Παρεμβάλλω ότι κατά την παράδοση του αυτοκινήτου στον πελάτη, υπήρχε διαδικασία ελέγχου του αυτοκινήτου από τον πελάτη και υπογραφής των κατάλληλων εντύπων. Εάν λοιπόν συνδυαστούν αυτά ή και η ανάγκη να διεξάγονται διάφορες εργασίες ταυτόχρονα όταν υπήρχε πολλή δουλειά, με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, η λογική υπαγορεύει ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει ο άψογος συγχρονισμός, με όλους τους πελάτες, που περιέγραψε - αντίθετα όλα αυτά συνάδουν με τις διαπιστώσεις ή και τη μαρτυρία του ΜΥ
- (α) Περαιτέρω, θεωρώ τον ισχυρισμό του ότι ο XXXXX Ιωάννου τους κυνηγούσε στους χώρους του αεροδρομίου με μια τετράτροχη μοτοσικλέτα και τους απέκοπτε πολλές φορές τον δρόμο, ως γενικό και αόριστο. Δεν παρουσιάστηκε συγκεκριμένη μαρτυρία περί τέτοιας συμπεριφοράς από μέρους του συγκεκριμένου υπαλλήλου της εναγόμενης. Η μόνη αναφορά δε που εντοπίζω στη μαρτυρία του είναι ότι : «Μία μέρα με μία μοτοσικλέτα τετράτροχη ανέκοψε τον δρόμο του αυτοκινήτου και είχε εγκλωβισμένο 40 λεπτά με οδηγό και πελάτες αναγκάστηκαν να με ξυπνήσουν η ώρα 6 το πρωί να συζητήσω με τον άνθρωπο και να έρθει άλλο αυτοκίνητο να παραλάβει τους πελάτες..». Με αυτά λοιπόν υπόψη, θα πρέπει να λεχθεί ότι σίγουρα η «μία φορά» στην οποία αναφέρθηκε, δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι «πολλές φορές» γινόταν αυτό το πράγμα, και ακριβώς δείχνει την υπερβολή στα λεγόμενα του μάρτυρα. Από εκεί και πέρα όμως, είναι γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ούτε για όσα ανέφερε για την μία αυτή φορά. Κρίνονται ως γενικά και αόριστα. Εν πάση περιπτώσει δεν έχει εξηγήσει ούτε τι προηγήθηκε, για να γίνει αντιληπτός ο λόγος που ο Ιωάννου συμπεριφέρθηκε κατ' αυτό τον τρόπο που ο ίδιος ισχυρίζεται, η ώρα 6 το πρωί, ούτε όμως γίνεται αντιληπτό τι ακριβώς εννοεί ότι θα ερχόταν άλλο αυτοκίνητο. Το πρόβλημα του Ιωάννου δηλαδή είχε να κάνει με το συγκεκριμένο αυτοκίνητο; Και τι θα άλλαζε επί της ουσίας αν έφτανε άλλο αυτοκίνητο της εταιρείας; Πάντως τι έγινε τελικά δεν ανέφερε. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ πως ο συγκεκριμένος ισχυρισμός περί αποκοπής της πορείας του οχήματος και ο εγκλωβισμός του για 40 λεπτά, με ανθρώπους εντός αυτού, αποτελεί άλλη μια υπερβολή, στα πλαίσια της προσπάθειας του μάρτυρα να πείσει για τις θέσεις του. (β) Επισημαίνω επίσης εδώ και την εξής αντίφαση στη μαρτυρία του. Την ίδια στιγμή που ισχυρίστηκε στην αντεξέταση του καταδίωξη τους από τον Ιωάννου, πολλές φορές, με μια τετράτροχη μοτοσικλέτα, στην κυρίως εξέταση του είχε αναφέρει ότι η καταδίωξη γινόταν από αντιπροσώπους της εναγόμενης (περισσότερα δηλαδή του ενός πρόσωπα) και επίσης ότι η καταδίωξη γινόταν με την χρήση τετράτροχων μοτοσικλετών καθώς και άλλων οχημάτων (βλ. παρ.20 (δ) του τεκμ.1). (γ) Τέλος, να πω και το εξής. Είναι δυνατόν να εκτυλίσσονται αυτές οι σκηνές Φαρ Ουέστ μέσα στο χώρο του αεροδρομίου, με καταδιώξεις αυτοκινήτων και αποκοπής της πορείας τους ή είναι δυνατόν να ανακόπηκε η πορεία οχήματος και να κρατούσε ο Ιωάννου «όμηρους» τον οδηγό και τους πελάτες για 40 ολόκληρα λεπτά, και να μην έγινε μια καταγγελία στην Αστυνομία; Κατά την άποψη μου δε, το γεγονός ότι δεν έγινε καμία καταγγελία, σε συνδυασμό με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, δημιουργεί ούτως ή άλλως σοβαρά ερωτηματικά ως προς το βάσιμο της συγκεκριμένης θέσης του μάρτυρα, η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
- (α) Αναφορικά με το χώρο βραχυπρόθεσμης στάθμευσης του κοινού, ανέφερε ότι τα πρώτα 20 λεπτά στάθμευσης στο χώρο αυτό ήταν δωρεάν και δέχτηκε ότι ο συγκεκριμένος χώρος ήταν μηχανικά ελεγχόμενος και δεν είχε ούτε φρουρό ούτε φύλακα εκεί. Η διαδικασία ήταν ότι κάποιος μπορούσε να εισέλθει εξασφαλίζοντας εισιτήριο από το μηχάνημα και εξερχόταν από την έξοδο με το ίδιο εισιτήριο. Σε περίπτωση παραμονής λιγότερης από 20 λεπτά δεν πλήρωνε τίποτα, ενώ αν ήταν πάνω από 20 λεπτά πλήρωνε το σχετικό αντίτιμο. (β) Με αυτά υπόψη, και εφόσον δεν υπήρχε φρουρός, ερωτήθηκε πως τους εμπόδιζε η εναγόμενη να χρησιμοποιούν τον συγκεκριμένο χώρο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο XXXXX Ιωάννου τους κυνηγούσε παντού και στην ουσία ερχόταν στο χώρο και τους έλεγε ότι δεν δικαιούνται να μπαίνουν στο χώρο. Ο XXXXX Ιωάννου μόλις έβλεπε το αυτοκίνητο να προσεγγίζει πήγαινε πάνω του. Βεβαίως θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι ο μάρτυρας δεν απάντησε ποτέ στην ερώτηση αν αυτό συνέβαινε από το Δεκέμβριο του 2008 μέχρι το 2015, κάθε μέρα. Αυτό που είπε, απαντώντας στη συγκεκριμένη ερώτηση, υπεκφεύγοντας ουσιαστικά, είναι ότι στο καινούριο αεροδρόμιο εντάθηκε η κατάσταση όταν αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με το ποσό των €5000.- που τους ζητήθηκε. Πάντως, παρέλειψε να πει τι συνέβαινε μετά την παραίτηση του XXXXX Ιωάννου στις 30/06/
- Εν πάση περιπτώσει, ότι άλλο θα πρέπει να σημειωθεί εδώ είναι ότι σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του, όταν του τέθηκε ότι στάθμευαν τα αυτοκίνητα στους διαδρόμους του χώρου βραχυπρόθεσμης στάθμευσης, και ενώ όπως αναφέρθηκε ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε στο χώρο φρουρός και τους κυνηγούσε μόλις τους έβλεπε ο XXXXX Ιωάννου, απάντησε ότι δεν είχαν την ευχέρεια να κάνουν κάτι τέτοιο και ότι αν δεν ήταν ο XXXXX, είχε τέσσερις φρουρούς άσπρους, μαύρους, κίτρινους πάνω τους και τους έλεγαν να φύγουν. Τώρα, ποια είναι η θέση του για την ύπαρξη φρουρών στο χώρο, ενόψει των αντιφατικών τοποθετήσεων του, δεν είναι αντιληπτό. Υπό τις περιστάσεις λοιπόν, η συγκεκριμένη θέση του παραμένει μετέωρη και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. (γ) Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του, υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι οι υπάλληλοί του, ακριβώς για να αποφύγουν να πληρώνουν το νόμιμο αντίτιμο, εξέρχονταν από τον χώρο βραχυπρόθεσμης στάθμευσης λίγο πριν εκπνεύσουν τα 20 λεπτά, έκαναν τον γύρο του αεροδρομίου και έβγαζαν νέο εισιτήριο για να ξαναπεριμένουν εκεί. Κάτι που αρνήθηκε, επικαλούμενος «πετρέλαια, φθορές, ταλαιπωρία». Αν χρειαζόταν, ανέφερε, παραπάνω από 20 λεπτά, το πιο λογικό μπορούσαν να παν στο διαμέρισμα, το οποίο ήταν σε απόσταση ενός λεπτού - κάπου αλλού είπε ότι η απόσταση του είναι 3 λεπτά από την είσοδο του αεροδρομίου-, να πιούν τον καφέ τους και να ξαναέρθουν και όχι να κάνουν τον γύρο του αεροδρομίου. Όταν όμως του υποβλήθηκε ότι τα αυτοκίνητα τους που έσυραν στο πίσω μέρος καρότσα, χρησιμοποιούσαν παρανόμως δύο χώρους στάθμευσης αντί έναν, ήταν η θέση του ότι η καρότσα δεν ήταν ευκολόχρηστη και ήταν αχρείαστη και προτιμούσαν να πάει δεύτερο αυτοκίνητο για τη μεταφορά των αποσκευών. Έχοντας αυτά υπόψη, το Δικαστήριο δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι ο μάρτυρας προσάρμοζε την απάντηση του κάθε φορά, ανάλογα με τι τον συνέφερε. Δεν υπάρχει ομολογουμένως μεταξύ των απαντήσεων του συνοχή και λογική. Είναι δυνατόν να επικαλείται πετρέλαια, φθορές και ταλαιπωρία, για να απορρίψει τη μια θέση της υπεράσπισης και να αναμένει να γίνει πιστευτός ότι έστελνε δεύτερο αυτοκίνητο για να πάρει απλά τις βαλίτσες; Που είναι η λογική σε αυτό; Επίσης, ξέχασε ο μάρτυρας να πει τι γινόταν στις περιπτώσεις που είχαν πάρα πολλή δουλειά ή που παραλάμβαναν 20 πελάτες μαζί, όπως ο ίδιος ανέφερε, άρα τα αυτοκίνητα τους ήταν απασχολημένα. Πως μεταφέρονταν οι βαλίτσες, αν όχι με τις καρότσες; Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι η θέση του περί μη ευκολόχρηστης και αχρείαστης καρότσας, προβλήθηκε για να αποφύγει την ουσία της ερώτησης, περί προβλημάτων δηλαδή που δημιουργούσαν τα αυτοκίνητα του που έσυραν καρότσες.
- Δεν έχει διαφύγει επίσης η αναφορά του, στην αντεξέταση του, ότι τελικά αναγκάστηκαν να ενοικιάσουν την επιχείρηση για διάφορους λόγους, επικαλούμενος ως λόγο και ότι δεν ήξερε πως «θα αντιδράσει αυτός ο τύπος που υποτίθεται είναι διευθυντής όταν πήγαινε ο υπάλληλος μου με το αυτοκίνητο». Όταν αναφερόταν σε «τύπο», είναι σαφές ότι μιλούσε για τον XXXXX Ιωάννου. Όμως, επαναλαμβάνεται εδώ, για πολλοστή φορά, ότι το εν λόγω πρόσωπο παραιτήθηκε από τη θέση του στην εναγόμενη στις 30/06/
- Δεν μπορεί λοιπόν να συνδέει την συμπεριφορά του Ιωάννου με την απόφαση για ενοικίαση της επιχείρησης ή με την ενοικίαση τον Σεπτέμβριο του 2016 (βλ. τεκμ.22), δηλαδή 4 χρόνια μετά την αποχώρηση του Ιωάννου. Οι ισχυρισμοί του δεν έχουν συνοχή και λογική.
- (α) Στην κυρίως εξέταση του, περιγράφοντας την συμπεριφορά της εναγόμενης με την οποία παρεμποδιζόταν η ενάγουσα να ασκεί τις εργασίες της, ανέφερε ότι η εναγόμενη αποφάσισε την επιβολή τέλους προκειμένου η ενάγουσα να μπορεί να χρησιμοποιεί τον χώρο στάθμευσης των λεωφορείων, ως σημείο επιβίβασης και αποβίβασης, την ίδια στιγμή που τα λεωφορεία δεν κατέβαλλαν τέλη. Επιπλέον, παραπονείται ότι η εναγόμενη απαιτούσε αντίτιμο για να μπορεί η ενάγουσα να παρέχει τις υπηρεσίες της εντός των χώρων του αεροδρομίου. Παρεμβάλλω εδώ ότι παρέμεινε αδιαμφησβήτητο ότι δυνάμει συμφωνίας παραχώρησης που υπεγράφη με την Κυπριακή Δημοκρατία (βλ. τεκμ.25), η εναγόμενη έχει υπό τον έλεγχο της, διευθύνει και διαχειρίζεται τον αερολιμένα Λάρνακας - και Πάφου -, είναι δε υπεύθυνη για να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων του αερολιμένα Λάρνακας, συμπεριλαμβανομένων των χώρων στάθμευσης. Με βάση τη συμφωνία παραχώρησης, οι υπηρεσίες αερολιμένα που η εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση αλλά και το αποκλειστικό δικαίωμα να παρέχει, περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες στάθμευσης για το προσωπικό, τους επιβάτες και τους επισκέπτες του αερολιμένα (βλ. παράρτημα 3, σημείο 7, στο τεκμ.25). Περαιτέρω, η εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση να μην χρεώνει οποιαδήποτε τέλη στα ταξί και να παρέχει δωρεάν χώρο στάθμευσης 30 λεπτών σε οχήματα δημόσιας μεταφοράς, τουριστικά λεωφορεία και λεωφορεία μικρής χωρητικότητας (βλ. παράρτημα 8, στο τεκμ.25). Τα οχήματα της ενάγουσας δεν εμπίπτουν στις εν λόγω κατηγορίες οχημάτων, αλλά αποτελούν οχήματα ιδιωτικής χρήσης (βλ. και την παρ.8 του τεκμ.1 και το τεκμ.8). (β) Η συμφωνία παραχώρησης δεν υποχρεώνει την εναγόμενη να παρέχει δωρεάν χώρο στάθμευσης στο κοινό ή σε οποιοδήποτε χρήστη του αερολιμένα, ούτε βεβαίως στην ενάγουσα ή στις υπόλοιπες εταιρείες που παρέχουν παρόμοιες υπηρεσίες εντός των χώρων του αερολιμένα. Εν πάση περιπτώσει, ο μάρτυρας δεν υποστήριξε κάτι τέτοιο. Αντίθετα, από την αντεξέταση του φάνηκε να αποδέχεται το δικαίωμα της εναγόμενης να λαμβάνει οικονομικό όφελος από τη χρήση του αερολιμένα. Πιο συγκεκριμένα, όταν του υποβλήθηκε ότι η εναγόμενη είχε κάθε δικαίωμα να λαμβάνει οικονομικό όφελος από τη χρήση του αερολιμένα, απάντησε «Γι' αυτό εγώ επέμενα δώστε μας κάτι να σας δώσουμε.». (γ) Τώρα, αν ο μάρτυρας γνώριζε ότι με βάση τη συμφωνία παραχώρησης υπήρχε ειδική διευθέτηση για τα λεωφορεία και το απέκρυψε, μόνον ο ίδιος το γνωρίζει. Η ουσία του πράγματος όμως, έγκειται στο ότι υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να προβαίνει σε σύγκριση και να λέει ότι η εναγόμενη ζητούσε από την ενάγουσα να καταβάλλει τέλος ενώ τα λεωφορεία δεν κατέβαλλαν, ούτε ότι απαιτείτο αντίτιμο. Εφόσον δε η επιλογή της ενάγουσας ήταν να μην πληρώσει για να της παραχωρηθεί συγκεκριμένος χώρος, τότε η συμμόρφωση με τους κανόνες που καθόρισε η εναγόμενη και ίσχυαν για όλους, ήταν μονόδρομος κατά τη διεξαγωγή των εργασιών της εντός των χώρων του αεροδρομίου. (δ) Θεωρώ δε πως είναι τούτο το κατάλληλο σημείο για να πω και το εξής. Σύμφωνα με το μάρτυρα η συμπεριφορά της εναγόμενης που περιγράφει διήρκησε μέχρι και το
- Αποτελεί θέση του δε ότι η εναγόμενη απαιτούσε από την ενάγουσα να μην χρησιμοποιεί το χώρο βραχυπρόθεσμης στάθμευσης και αντί αυτού να χρησιμοποιεί το χώρο στάθμευσης των λεωφορείων έναντι τέλους, ενώ την ίδια περίοδο για το κοινό δεν απαιτείτο η πληρωμή αντιτίμου όταν η στάθμευση ήταν λιγότερη των 20 λεπτών. Όμως η μαρτυρία του ΜΥ1, ότι από το Νοέμβριο του 2012 και μετά, δεν παρέχεται η ευχέρεια δωρεάν χρήσης του χώρου για τα πρώτα 20 λεπτά, παρέμεινε αναντίλεκτη. Συνεπώς, δεν γίνεται αποδεκτό ότι από το Νοέμβριο του 2012 και μετά, δεν απαιτείτο από το κοινό η πληρωμή αντιτίμου όταν η στάθμευση ήταν λιγότερη των 20 λεπτών. Γενικότερα όμως, θα έλεγα εδώ, ότι ο μάρτυρας καθόλου δεν έπεισε ότι η εναγόμενη απαιτούσε από την ενάγουσα να ανταποκριθεί σε όρους που δεν ίσχυαν για το υπόλοιπο κοινό που χρησιμοποιούσε τους χώρους στάθμευσης.
- Τέλος, η συνήγορος της ενάγουσας, προκειμένου να αμφισβητήσει τον ΜΥ1 και συγκεκριμένα ότι αυτός ήταν σε θέση να ξεχωρίζει τα οχήματα της ενάγουσας, τα οποία έφεραν το λογότυπο της εταιρείας, του υπέβαλε ότι τα οχήματα δεν έφεραν διακριτικά. Υπενθυμίζω όμως εδώ ότι σύμφωνα με τον ίδιο τον ΜΕ1 τα αυτοκίνητα τους έγραφαν πάνω με μεγάλα γράμματα Quickpark και μόλις έβλεπε τα αυτοκίνητα τους ο Α.Ιωάννου πήγαινε πάνω τους. Η ουσιαστική αυτή αντίφαση - και το γεγονός ότι εκεί που συμφέρει τα αυτοκίνητα φέρουν διακριτικά και εκεί που δεν συμφέρει δεν φέρουν-, αποτελεί σαφώς άλλη μια ένδειξη αναξιοπιστίας της εκδοχής της ενάγουσας. Και το ίδιο ισχύει θα έλεγα με την υποβολή στον ΜΥ2 ότι τα οχήματα της ενάγουσας ουδέποτε χρησιμοποιούσαν καρότσα, εν σχέση με την αναφορά του ΜΕ1 ότι σπανίως χρησιμοποιούσαν καρότσες - αν και όπως προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας ανωτέρω φαίνεται ότι γινόταν χρήση, όχι μόνον σπάνια. Συναφώς, η μαρτυρία του απορρίπτεται ως αναξιόπιστη και σε κάθε περίπτωση, ως μη πειστική. XXXXX Καλλή (ΜΕ2) Η ενάγουσα έχει ενοικιάσει στην PARK & SAVE τον επίδικο χώρο στάθμευσης και το διαμέρισμα πλησίον αυτού, δυνάμει συμφωνίας ημερ.01/09/16 (τεκμήριο 22). Ο μάρτυρας είπε ότι προηγουμένως ο ΜΕ1 ήταν γνωστός του φατσικά και τον γνώρισε προσωπικά τελευταίως με τη συμφωνία ενοικίασης που έκαναν και δεν ήταν φίλος του από παλιά. Συνεπώς προκύπτει ότι στα πλαίσια αυτά αναπτύχθηκε μια φιλία μεταξύ τους. Θεωρώ δε, ότι ακριβώς ο μάρτυρας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο περισσότερο για να βοηθήσει τον ΜΕ1 και την ενάγουσα, ένεκα της σχέσης τους, παρά για να καταθέσει όλη την αλήθεια. Επιχείρησε ουσιαστικά να ενισχύσει τη θέση της ενάγουσας περί συγκεκριμένης συμπεριφοράς από μέρους της εναγόμενης. Στα πλαίσια αυτά ανέφερε για παράδειγμα ότι η εναγόμενη «μέσω αντιπροσώπων της «καταδίωκε» στους δημόσιους δρόμους του Αεροδρομίου τα οχήματα μας ή τους ανάκοπτε το δρόμο με την χρήση τετράτροχων μοτοσικλετών καθώς και άλλων οχημάτων», επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά αυτούσιο ένα ισχυρισμό του ΜΕ
- Ισχυρισμός ο οποίος δεν υποστηρίχθηκε από καμία συγκεκριμένη μαρτυρία και βεβαίως δεν θα μπορούσε παρά να απορριφθεί ως γενικός και αόριστος. Επίσης, ο μάρτυρας για να γίνει πιο πειστικός, στα πλαίσια της ίδιας προσπάθειας του, ισχυρίστηκε ότι παρά τη συμφωνία που είχε υπογράψει με την εναγόμενη για χρήση του χώρου στάθμευσης των λεωφορείων στο παλιό αεροδρόμιο (τεκμήριο 23) και την πληρωμή αντιτίμου, η εναγόμενη έτυχε να πάρει αυτοκίνητο του που ήταν σταθμευμένο στο συγκεκριμένο χώρο με την πλατφόρμα. Ισχυρισμός ο οποίος δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής και απορρίπτεται. Ας σημειωθεί δε εδώ ότι η εταιρεία του, ουδέποτε υπέβαλε οιονδήποτε παράπονο στην Ε.Π.Α ή σε οιανδήποτε άλλη αρχή, για την ισχυριζόμενη από μέρους του συμπεριφορά της εναγόμενης. Ούτε υπέβαλε ποτέ γραπτό παράπονο στην εναγόμενη. Η αναφορά του δε περί υποβολής προφορικά παραπόνων στην εναγόμενη πολλές φορές, κρίνεται γενική και αόριστη. Από εκεί και πέρα, η ισχυριζόμενη συμπεριφορά της εναγόμενης δεν έχει συσχετιστεί θεωρώ πειστικά με αυθαίρετες ενέργειες από μέρους της τελευταίας, προκειμένου να παρεμποδιστεί η εταιρεία του να εκτελέσει τις εργασίες της. Εξάλλου όταν του τέθηκε ότι η εναγόμενη προέβαινε σε κάποιες ενέργειες για την εύρυθμη λειτουργία των χώρων του αεροδρομίου και όχι για την οικονομική τους καταστροφή, είπε ότι μπορεί να είναι έτσι και δεν το απέκλεισε. Πάντως, είναι γεγονός πως με βάση τη μαρτυρία του, στον ίδιο χώρο που λειτουργούσε η ενάγουσα ή και στο ίδιο περιβάλλον και συνθήκες, η δική του εταιρεία συνέχισε να λειτουργεί και να αναπτύσσεται, ενώ συνεχίζει να δραστηριοποιείται μέχρι και σήμερα. Μάλιστα έχει πει ότι μετά την αποχώρηση του Α. Ιωάννου τα πράγματα καλυτέρευσαν. Η θέση λοιπόν που προβάλλει ο δικηγόρος της εναγόμενης στην αγόρευση του, ότι δηλαδή δεν φαίνεται να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της όποιας ζημιάς της ενάγουσας και της συμπεριφοράς της εναγόμενης και ότι στην πραγματικότητα αυτό που έγινε είναι ότι η ενάγουσα δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει στον ανταγωνισμό με τις υπόλοιπες εταιρείες που παρείχαν τις ίδιες υπηρεσίες μαζί της, υπό τις περιστάσεις ελέγχεται ως λογική. XXXXX Λιόλιος (ΜΥ1) Η εντύπωση που σχημάτισα για τον συγκεκριμένο μάρτυρα ήταν θετική. Στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν απάντησε άμεσα και πειστικά, αιτιολογώντας τις απαντήσεις του και φάνηκε πως ήταν πολύ καλός γνώστης του αντικειμένου του. Όπου ανέφερε δε σε ερώτηση ότι δεν γνωρίζει ή δεν θυμάται κρίνεται λογικό. Έχοντας μελετήσει δε τη μαρτυρία του, σε συνάρτηση με τα έγγραφα που κατατέθηκαν, διαπιστώνω πως δεν προκύπτει οτιδήποτε ουσιαστικό που να θέτει σε αμφιβολία οτιδήποτε ανέφερε ή την αξιοπιστία του. Συναφώς κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. XXXXX Ανδρέου (ΜΥ2) Η εντύπωση που σχημάτισα και για τον συγκεκριμένο μάρτυρα ήταν θετική. Οι απαντήσεις του ήταν άμεσες και σαφείς, και παρέθεσε τα γεγονότα με φυσικότητα και με τρόπο που δεν άφησε καμία αμφιβολία στο Δικαστήριο για τα λεγόμενα του και ότι ακριβώς μιλούσε για πραγματικά γεγονότα που έζησε ο ίδιος. Έχοντας μελετήσει δε τη μαρτυρία του, σε συνάρτηση με τα έγγραφα που κατατέθηκαν, διαπιστώνω πως δεν προκύπτει οτιδήποτε που να θέτει σε αμφιβολία οτιδήποτε ανέφερε ή την αξιοπιστία του. Κατά την κρίση μου ήταν ειλικρινής και κατέθεσε την αλήθεια. Συναφώς κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Ευρήματα Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας ανωτέρω και τα παραδεκτά με βάση τα δικόγραφα γεγονότα, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου τα ακόλουθα:
- Η Εναγόμενη, δυνάμει παραχώρησης από την Κυπριακή Δημοκρατία που έγινε με συμφωνία ημερ. 08.07.05, όπως αυτή επαναδιατυπώθηκε με νεότερη συμφωνία ημερ. 11.05.06, έχει υπό τον έλεγχό της, διευθύνει, διαχειρίζεται και εκμεταλλεύεται τους αερολιμένες Λάρνακας και Πάφου. Τα δικαιώματα της Εναγόμενης, ως αυτά απορρέουν από την Συμφωνία Παραχώρησης, περιλαμβάνουν την παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων σε αυτήν να διευθύνει και να λειτουργεί τους διεθνείς αερολιμένες της Κυπριακής Δημοκρατίας, να παρέχει υπηρεσίες αεροδρομίου και να εκτελεί και διεκπεραιώνει έργα στους χώρους αυτούς. Ανάμεσα στις αρμοδιότητές της είναι και η διαχείριση και εκμετάλλευση του ευρύτερου χώρου του αερολιμένα Λάρνακας, των χώρων που περιβάλλουν το τερματικό του αερολιμένα, τον δρόμο μπροστά από τους χώρους αφίξεων και αναχωρήσεων και των χώρων στάθμευσης του αερολιμένα Λάρνακας. Ως εκ τούτου, η Εναγόμενη είναι υπεύθυνη να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων του αερολιμένα Λάρνακας, συμπεριλαμβανομένων και των χώρων στάθμευσης - εξάλλου ως Φορέας Διαχείρισης Αερολιμένα, έχει δικαίωμα εκ του Νόμου να εκδίδει κανόνες λειτουργίας του αερολιμένα και να μεριμνά για την εύρυθμη λειτουργία του αερολιμένα (βλ. άρθρα 81
(1)και 82
(1)του Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμου αρ.213(Ι)/2002).
- Στον τομέα παροχής διευκολύνσεων στάθμευσης οχημάτων, υπηρεσιών valet και ενοικίασης οχημάτων δραστηριοποιείται μεγάλος αριθμός εταιρειών, και κατά τον επίδικο χρόνο και η Ενάγουσα. Η Ενάγουσα, για όσο καιρό δραστηριοποιείτο, παρείχε υπηρεσίες valet, δηλαδή υπηρεσίες παραλαβής των οχημάτων των πελατών της από τον χώρο του αεροδρομίου κατά την αναχώρηση των τελευταίων για το εξωτερικό, φύλαξης σε ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης και παράδοσης των οχημάτων κατά την άφιξη των πελατών και πάλι στο χώρο του αεροδρομίου, καθώς και υπηρεσίες shuttle, δηλαδή υπηρεσίες στάθμευσης των οχημάτων των πελατών της σε ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης και υπηρεσίες μεταφοράς των πελατών από και προς το αεροδρόμιο κατά την άφιξη και αναχώρηση αντίστοιχα, με μικρά λεωφορεία.
- Εφόσον η ευταξία των εξωτερικών χώρων ενός αερολιμένα είναι ζωτικής σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία ενός αερολιμένα εν γένει, η Εναγόμενη είχε εφαρμόσει εξ αρχής συγκεκριμένους κανόνες σε ότι αφορά τους ευρύτερους χώρους του αερολιμένα Λάρνακας και είχε δώσει συγκεκριμένες οδηγίες στους αρμόδιους υπαλλήλους της. Οι κανόνες αυτοί γνωστοποιούνταν στο ευρύ κοινό μέσω κατάλληλης σήμανσης και αφορούσαν όλους τους χρήστες του αερολιμένα, συμπεριλαμβανομένης της Ενάγουσας και των λοιπών εταιρειών που παρείχαν παρόμοιες υπηρεσίες, που στο πλαίσιο άσκησης των εργασιών τους χρησιμοποιούσαν τους χώρους τους αερολιμένα Λάρνακας.
- Ως εκ τούτου, από τον Μάιο του 2006 που η Εναγόμενη ανέλαβε την διαχείριση των διεθνών αερολιμένων, τόσο στον παλιό όσο και στο νέο αερολιμένα Λάρνακας, απαγορευόταν εντελώς η στάση και η στάθμευση στους δρόμους που οδηγούσαν στο τερματικό του αερολιμένα Λάρνακας. Περαιτέρω σε ότι αφορά τον χώρο μπροστά από τις αναχωρήσεις και τις αφίξεις, ήτοι το λεγόμενο drop-off area, επιτρεπόταν σε όλα τα οχήματα, με εξαίρεση οχήματα χωρητικότητας πέραν των 8 επιβατών, η στάση μόνο για ένα με δύο λεπτά, για αποκλειστικό σκοπό την αποβίβαση και επιβίβαση επιβατών. Tα οχήματα που προσεγγίζουν τον δρόμο μπροστά από το κτίριο του αεροδρομίου με σκοπό να αποβιβάσουν ή επιβιβάσουν επιβάτες πρέπει είναι σε συνεχή ροή και το όχημα που τους μεταφέρει πρέπει να απομακρυνθεί το γρηγορότερο για να αποφεύγεται η συμφόρηση μπροστά στην είσοδο του αεροδρομίου που θα οδηγούσε σε παράλυση και σε δυσλειτουργία του χώρου. Για τον ίδιο λόγο απαγορεύθηκε εξ ολοκλήρου η στάση σε οχήματα χωρητικότητας πέραν των 8 επιβατών καθώς είναι προφανές ότι χρειάζεται μεγαλύτερος χρόνος για περισσότερους επιβάτες με αποσκευές να επιβιβαστούν ή να αποβιβαστούν και επομένως ήταν επιβεβλημένη η λήψη μέτρων για αποφυγή επεισοδίων συμφόρησης. Περαιτέρω, από το 2006 μέχρι και το Νοέμβριο του 2012, τόσο στον παλιό όσο και στο νέο αερολιμένα Λάρνακας, οποιοσδήποτε χρήστης του αεροδρομίου, μπορούσε να χρησιμοποιεί τον χώρο βραχυπρόθεσμης στάθμευσης για το κοινό χωρίς να πληρώνει οποιοδήποτε αντίτιμο για τα πρώτα 20 λεπτά. Από το Νοέμβριο του 2012 και έκτοτε, δεν παρέχεται η ευχέρεια δωρεάν χρήσης του χώρου για τα πρώτα 20 λεπτά. Ο χώρος βραχυπρόθεσμης στάθμευσης του κοινού ήταν ανέκαθεν μηχανικά ελεγχόμενος και η πρόσβαση σε αυτόν ήταν ελεύθερη σε όλα τα οχήματα και η Εναγόμενη ουδέποτε χρησιμοποίησε οποιουσδήποτε φρουρούς ή φύλακες ούτως ώστε να ελέγξει την ταυτότητα ή τον χαρακτήρα των εργασιών των προσώπων που χρησιμοποιούσαν τον εν λόγω χώρο. H χρήση όμως του χώρου στάθμευσης για το κοινό υπόκειτο σε περιορισμούς που ήταν αναγκαίοι για την εύρυθμη και ασφαλή λειτουργία του χώρου. Οι διαστάσεις των χώρων στάθμευσης είναι προκαθορισμένοι και ανταποκρίνονται στις συνήθεις διαστάσεις των οχημάτων και συνεπώς, οχήματα που σύρουν στο πίσω μέρος τους καρότσες, θα έπρεπε να σταθμεύουν σε 2 χώρους στάθμευσης διαφορετικά θα εμπόδιζαν τον διάδρομο, παρακωλύοντας έτσι την ομαλή ροή της κυκλοφορίας. Αντίστοιχα, το πληρωτέο αντίτιμο όταν και εφόσον επιβάλλετο πληρωμή, θα έπρεπε να ανταποκρίνεται σε όσους χώρους στάθμευσης καταλαμβάνουν. Ταυτόχρονα, τα οχήματα θα έπρεπε να σταθμεύουν όπου υπάρχει διαθέσιμος χώρος, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα προ κράτησης χώρου για συγκεκριμένα οχήματα ενώ σε κανένα δεν επιτρεπόταν η στάθμευση στους ενδιάμεσους διαδρόμους.
- Σημειώνεται ότι κατόπιν ενημέρωσης από την Αστυνομία ότι αδυνατεί να διαθέσει το αναγκαίο προσωπικό για τον συνεχή έλεγχο και τη ρύθμιση της κυκλοφορίας στις προσβάσεις του κτιρίου του αεροδρομίου, η Εναγόμενη αναγκάστηκε να αναθέσει εξ αρχής σε ιδιωτική εταιρεία - παροχής υπηρεσιών ασφαλείας-, την παροχή ανάλογων υπηρεσιών ως αναγκαίο μέτρο διασφάλισης της ομαλής ροής και εύρυθμης λειτουργίας του χώρου. Οι υπάλληλοι της εν λόγω εταιρείας όπως και οι αρμόδιοι υπάλληλοι της Εναγόμενης, δεν είναι υπεύθυνοι να ελέγχουν μόνο τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις του αερολιμένα εταιρείες σαν την Ενάγουσα, αλλά είναι υπεύθυνοι και για τα οχήματα που χρησιμοποιεί το κοινό. Σε περίπτωση που διαπιστώνονταν παραβάσεις, οι υπάλληλοι της εν λόγω εταιρείας προέβαιναν σε συστάσεις, παρατηρήσεις και προειδοποιήσεις για απομάκρυνση του οχήματος ή για άρση της παρανομίας. Εάν ένα όχημα ήταν σταθμευμένο και εγκαταλειμμένο σε χώρο που απαγορευόταν η στάθμευση, παραδείγματος χάριν στο περιμετρικό δρόμο του αεροδρομίου, υπήρχε διαδικασία ενημέρωσης και ανακοίνωσης μέσω του call center του αεροδρομίου και στη συνέχεια, είχαν δικαίωμα - στη βάση και σχετικής γνωμάτευσης της Νομικής Υπηρεσίας-, μέχρι και το 2014, να λαμβάνουν μέτρα για την ακινητοποίηση ή την ρυμούλκηση του οχήματος που παραβίαζε τους κανόνες. Μετά το 2014 ενημερώνουν σχετικά την Αστυνομία και επιλαμβάνεται του θέματος ή και αναλαμβάνει η ίδια την ρυμούλκηση του αυτοκινήτου - στη βάση νέας γνωμάτευσης της Νομικής Υπηρεσίας επί του θέματος.
- Περαιτέρω, τόσο στο παλιό όσο και στο νέο αεροδρόμιο Λάρνακας υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο, πέραν από το χώρο στάθμευσης του κοινού, προκαθορισμένοι χώροι στάθμευσης για λεωφορεία, για τα οποία η χρέωση γινόταν σύμφωνα με τις πρόνοιες Συμφωνίας Παραχώρησης, για ταξί, στα οποία δεν επιβαλλόταν οποιαδήποτε χρέωση σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας Παραχώρησης νοουμένου ότι στάθμευαν στον προκαθορισμένο χώρο, για υπαλλήλους αεροδρομίου και αεροπορικών εταιρειών και για υπαλλήλους της Εναγόμενης. Σε περίπτωση που μία εταιρεία όπως η Ενάγουσα επιθυμούσε να έχει προκαθορισμένους χώρους στάθμευσης για να διεξάγει την επί κέρδη επιχείρηση της, οι οποίοι να κρατούνται αποκλειστικά για δική τους χρήση, θα έπρεπε να καταβάλλει συμφωνημένο αντίτιμο.
- Περί το 2008, και ενώ ακόμα λειτουργούσε ο παλιός αερολιμένας Λάρνακας, ξεκίνησαν να παρουσιάζονται εντονότερα προβλήματα στη σχέση μεταξύ της Εναγόμενης και των εταιρειών που παρείχαν πανομοιότυπες με την Ενάγουσα υπηρεσίες και χρησιμοποιούσαν τους χώρους του αεροδρομίου για την παροχή των υπηρεσιών τους, λόγω του ότι οι εν λόγω εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της Ενάγουσας, δεν ακολουθούσαν τους ως άνω κανόνες χρήσης των επίδικων χώρων. Περαιτέρω, κάποιες από αυτές τις εταιρείες επιθυμούσαν να τους υποδειχθεί ειδικός χώρος που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν με σκοπό την άσκηση των εργασιών τους. Υπό αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιήθηκαν δύο συναντήσεις με την Ενάγουσα και άλλες εταιρείες που παρείχαν πανομοιότυπες υπηρεσίες στις 18 και 27 Νοεμβρίου
- Αποτέλεσμα των εν λόγω συναντήσεων ήταν η υπογραφή συμφωνιών μεταξύ της Εναγόμενης και κάποιων εξ αυτών των εταιρειών, βάσει των οποίων η Εναγόμενη, ως είχε δικαίωμα να πράξει, παραχώρησε στις αντισυμβαλλόμενες εταιρείες συγκεκριμένο χώρο, ήτοι μέρος του χώρου στάθμευσης των λεωφορείων, για να τον χρησιμοποιούν οι εν λόγω εταιρείες για την άσκηση των εργασιών τους έναντι συγκεκριμένου αντιτίμου. Οι συμφωνίες αυτές εφαρμόστηκαν μέχρι το Νοέμβριο του 2009, όταν λειτούργησε ο νέος αερολιμένας Λάρνακας. Παρά το γεγονός ότι η Ενάγουσα αρνήθηκε να συμβληθεί με την Εναγόμενη, αυτή συνέχισε να ασκεί τις εργασίες της και να παρέχει τις υπηρεσίες της, κάνοντας χρήση του ευρύτερου χώρου του παλαιού και του νέου αερολιμένα Λάρνακας.
- Τον επίδικο χρόνο, έχουν διαπιστωθεί επανειλημμένες παραβάσεις των κανόνων εξωτερικών χώρων του αεροδρομίου από τα οχήματα της Ενάγουσας και τους υπαλλήλους της, ή και διαπιστώθηκε η υιοθέτηση συστηματικά ανεπίτρεπτων πρακτικών από την ενάγουσα - και άλλες εταιρείες που παρείχαν πανομοιότυπες με την Ενάγουσα υπηρεσίες -, που παρεμπόδιζαν τη ροή κυκλοφορίας και την ομαλή λειτουργία του χώρου. Πιο συγκεκριμένα: (α) Η Ενάγουσα, όπως και οι άλλες εταιρείες που παρείχαν υπηρεσίες shuttle bus, μπορούσαν να επιβιβάσουν ταυτόχρονα περισσότερους πελάτες, μέχρι και
- Για να μπορεί το οκταθέσιο όχημα να χρησιμοποιήσει τους εν λόγω χώρους μέσα στον επιτρεπόμενο χρόνο, θα έπρεπε όλοι οι πελάτες/επιβάτες να βρίσκονται ήδη με τις αποσκευές τους στον εξωτερικό χώρο των αφίξεων (pick-up zone), ούτως ώστε να επιβιβαστούν γρήγορα στο όχημα και να αναχωρήσουν άμεσα. Όπως όμως φάνηκε στην πράξη, δεν ήταν εύκολο να υπάρξει συγχρονισμός με όλους τους πελάτες, οι οποίοι μπορεί να έρχονταν και με διαφορετικές πτήσεις, ούτως ώστε η επιβίβαση στο όχημα να γίνει μέσα στον επιτρεπόμενο χρόνο. Τα οχήματα της Ενάγουσας, τις περισσότερες φορές στάθμευαν στο χώρο αφίξεων και ανέμεναν τους πελάτες τους να εξέλθουν από το κτίριο του αεροδρομίου, κάτι το οποίο δεν ήταν επιτρεπτό με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να παραβιάζει τους όρους χρήσης και να καταλαμβάνει τους χώρους για πολύ περισσότερο χρόνο από τα επιτρεπόμενα 1 με 2 λεπτά. Πρακτικά, όποτε διαπιστωνόταν αυτή την πρακτική ζητείτο από τα οχήματα της Ενάγουσας να απομακρυνθούν, κάτι το οποίο πολλές φορές δεν έπρατταν. (β) Παραβιάσεις των χώρων αφίξεων και αναχωρήσεων υπήρχαν και σε σχέση με τις υπηρεσίες valet που παρείχε η Ενάγουσα. Έχει διαπιστωθεί πολλές φορές ότι οι υπάλληλοι της Ενάγουσας, όταν παραλάμβαναν το όχημα του πελάτη από τον χώρο αναχωρήσεων, αντί να το απομακρύνουν άμεσα από τους χώρους του αεροδρομίου, το στάθμευαν και το εγκατέλειπαν στον χώρο αφίξεων μέχρις ότου να εξυπηρετήσουν κάποιον άλλο πελάτη. Επίσης, η διαδικασία παράδοσης του αυτοκινήτου κατά την άφιξη του πελάτη (επιθεώρηση αυτοκινήτου για ζημιές, υπογραφή εντύπων, πληρωμή) δεν είναι πρακτικά εφικτό να γίνει μέσα στον επιτρεπόμενο χρόνο των 1 με 2 λεπτών και επομένως ο δρόμος μπροστά από τον χώρο αφίξεων δεν ήταν ο κατάλληλος χώρος για να διεκπεραιωθεί η εν λόγω διαδικασία. (γ) Παραβιάσεις υπήρχαν και σε σχέση με το χώρο βραχυπρόθεσμης στάθμευσης του κοινού από τα οχήματα της Ενάγουσας. Οι χώροι στάθμευσης που βρίσκονταν πιο κοντά στο κτίριο του αερολιμένα ήταν συνήθως κατειλημμένοι από το κοινό ή από άλλους χρήστες. Οι υπάλληλοι της Ενάγουσας δεν ήθελαν να χρησιμοποιούν χώρους στάθμευσης που βρίσκονταν στο βάθος και ήταν πιο απομακρυσμένοι από το κτίριο του αεροδρομίου, με αποτέλεσμα να σταθμεύουν στους διαδρόμους αλλά και σε χώρους που προορίζονταν αποκλειστικά για άτομα με αναπηρία. Επίσης, όταν τα οχήματα της Ενάγουσας έσυραν στο πίσω μέρος καρότσα για να τοποθετούνται οι αποσκευές των πελατών, οι υπάλληλοι της Ενάγουσας χρησιμοποιούσαν δύο χώρους στάθμευσης ή εμπόδιζαν τον διάδρομο. Για όλες τις παραβάσεις που αναφέρονται πιο πάνω, η εναγόμενη έχει προβεί σε συστάσεις, προειδοποιήσεις και παρατηρήσεις στους υπαλλήλους της Ενάγουσας. Συχνά όμως οι υπάλληλοι της Ενάγουσας αρνούνταν να συμμορφωθούν, διαμαρτύρονταν και δημιουργούσαν περισσότερα προβλήματα με την συμπεριφορά τους. Ένεκα δε ακριβώς του τρόπου που απαντούσαν οι υπάλληλοι της ενάγουσας στους υπαλλήλους της εναγόμενης, υπήρχαν και πιο έντονοι διαπληκτισμοί μεταξύ τους.
- Η Ε.Π.Α, κατόπιν καταγγελίας της Ενάγουσας, εξέδωσε την 31η/10/12 απόφαση, διαπιστώνοντας παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού από μέρους της εναγόμενης και επέβαλε στην τελευταία διοικητικό πρόστιμο ύψους €75.000.-. Η εναγόμενη έχει πληρώσει το εν λόγω πρόστιμο. Όμως θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εναγόμενη, μέσω επιστολής των δικηγόρων της ημερ. 21.09.12 προς την Ε.Π.Α (τεκμ.30), εξέφρασε τη διαφωνία της για τα συμπεράσματα της Ε.Π.Α αναφορικά τόσο με τα πραγματικά γεγονότα όσο και την εφαρμογή του Νόμου και την διαπιστωθείσα παράβαση ή και ήγειρε διάφορες ενστάσεις ως προς τα συμπεράσματα της απόφασης, με κυριότερη ότι η υιοθέτηση των ισχυρισμών της Ενάγουσας έλαβε χώρα χωρίς να ακολουθηθεί διαδικασία απόδειξης σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα και η Επιτροπή βασίστηκε μόνο στα όσα γραπτώς τέθηκαν ενώπιον της. Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει παράβαση από πλευράς της εναγόμενης εταιρείας των κανόνων προστασίας του ανταγωνισμού καθώς και της δεσπόζουσας θέσης την οποία η εναγόμενη κατέχει στη σχετική αγορά, ως εισηγείται δηλαδή η ενάγουσα. Η συνήγορος της ενάγουσας παραπέμπει στο άρθρο 6 του περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμου του 2008, αρ.13(I)/2008 (στο εξής ο Νόμος), το οποίο, όπως ίσχυε καθ' όλο, σχεδόν, τον ουσιώδη χρόνο, και κατά την έκδοση της απόφασης της Ε.Π.Α ημερ.31/10/12 - πριν την τροποποίηση του με το Ν.41(Ι)/2014-, είχε ως εξής: «6.-
(1)Απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης μιας ή περισσότερων επιχειρήσεων, που κατέχει ή κατέχουν δεσπόζουσα θέση στο σύνολο ή μέρος της εγχώριας αγοράς ενός προϊόντος, ιδιαίτερα εάν η πράξη αυτή έχει ως αποτέλεσμα ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα - (α) τον άμεσο ή έμμεσο καθορισμό αθέμιτων τιμών αγοράς ή πώλησης ή άλλων μη θεμιτών υπό τις περιστάσεις όρων συναλλαγής· (β) τον περιορισμό της παραγωγής ή της διάθεσης ή της τεχνολογικής ανάπτυξης, προς ζημιά των καταναλωτών· (γ) την εφαρμογή ανόμοιων όρων για ισοδύναμες συναλλαγές, με συνέπεια ορισμένες επιχειρήσεις να τίθενται σε μειονεκτική στον ανταγωνισμό θέση· (δ) την εξάρτηση της σύναψης συμφωνιών από την αποδοχή εκ μέρους των αντισυμβαλλόμενων πρόσθετων υποχρεώσεων, οι οποίες, εκ της φύσεώς τους ή σύμφωνα με τις εμπορικές συνήθειες, δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο των συμφωνιών αυτών.
(2)Απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση, από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις, της σχέσης οικονομικής εξάρτησης, στην οποία βρίσκεται προς αυτή ή αυτές μία επιχείρηση, η οποία κατέχει θέση πελάτη, προμηθευτή, παραγωγού, αντιπροσώπου, διανομέα ή εμπορικού συνεργάτη τους, ακόμη κι ως προς ένα ορισμένο είδος προϊόντων ή υπηρεσιών, και δε διαθέτει ισοδύναμη εναλλακτική λύση. Η καταχρηστική αυτή εκμετάλλευση της σχέσης οικονομικής εξάρτησης μπορεί να συνίσταται ιδιαίτερα στην επιβολή αυθαίρετων όρων συναλλαγής, στην εφαρμογή διακριτικής μεταχείρισης, στη διακοπή εμπορικών σχέσεων με ανάληψη ή μεταφορά των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται με τις εν λόγω εμπορικές σχέσεις κατά τρόπο που επηρεάζει ουσιωδώς τον ανταγωνισμό ή στην αιφνίδια και αδικαιολόγητη διακοπή μακροχρόνιων εμπορικών σχέσεων. » Μετά το Ν.41(Ι)/2014, έχει τροποποιηθεί το εδάφιο
(2)του άρθρου 6, με τη διαγραφή από αυτό της φράσης «, στη διακοπή εμπορικών σχέσεων με ανάληψη ή μεταφορά των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται με τις εν λόγω εμπορικές σχέσεις κατά τρόπο που επηρεάζει ουσιωδώς τον ανταγωνισμό». Έτσι, το εδάφιο 2, μετά την τροποποίηση, διαβάζεται ως εξής: «
(2)Απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση, από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις, της σχέσης οικονομικής εξάρτησης, στην οποία βρίσκεται προς αυτή ή αυτές μία επιχείρηση, η οποία κατέχει θέση πελάτη, προμηθευτή, παραγωγού, αντιπροσώπου, διανομέα ή εμπορικού συνεργάτη τους, ακόμη κι ως προς ένα ορισμένο είδος προϊόντων ή υπηρεσιών, και δε διαθέτει ισοδύναμη εναλλακτική λύση. Η καταχρηστική αυτή εκμετάλλευση της σχέσης οικονομικής εξάρτησης μπορεί να συνίσταται ιδιαίτερα στην επιβολή αυθαίρετων όρων συναλλαγής, στην εφαρμογή διακριτικής μεταχείρισης ή στην αιφνίδια και αδικαιολόγητη διακοπή μακροχρόνιων εμπορικών σχέσεων.» Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος παραπέμπει στα συμπεράσματα της Ε.Π.Α - απόφαση ημερ.31/10/12 ανωτέρω -, όπου διαπιστώνεται παραβίαση του άρθρου 6
(1)(α) του Νόμου, ως επίσης στο άρθρο 40
(1)του Νόμου, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: « 40.-
(1)Σε περίπτωση αγωγής για αποζημίωση από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο υπέστη ζημιά και/ή οικονομική βλάβη από πράξεις ή παραλείψεις επιχειρήσεως ή ενώσεων επιχειρήσεων ενεργηθείσες κατά παράβαση των άρθρων 3 και/ή 6 του παρόντος Νόμου και/ή των Άρθρων 101 ΣΛΕΕ και/ή 102 ΣΛΕΕ, τελεσίδικη απόφαση της Επιτροπής ή άλλης Αρχής Ανταγωνισμού ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που διαπιστώνει την εν λόγω παράβαση, αποτελεί μαχητό τεκμήριο της αλήθειας του περιεχομένου της.» Αναφέρει δε ότι το τεκμήριο του άρθρου 40 του Νόμου δεν έχει ανατραπεί και έχοντας υπόψη αυτά, η εν λόγω απόφαση της Ε.Π.Α στοιχειοθετεί και αποδεικνύει την υπόθεση της ενάγουσας καθώς συμβαδίζει πλήρως με τις θέσεις της ίδιας, ως προβλήθηκαν κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Εξ' όσων γίνεται δε αντιληπτό, εφόσον η ενάγουσα απλά παραπέμπει στην απόφαση της Ε.Π.Α χωρίς άλλο και εισηγείται στοιχειοθέτηση της υπόθεσης της, αυτό που εισηγείται είναι παραβίαση του άρθρου 6
(1)(α) ανωτέρω, το οποίο η Ε.Π.Α βρήκε ότι παραβιάστηκε. Το Δικαστήριο όμως, με κάθε σεβασμό λέω, έχει αντίθετη άποψη. Εξηγώ. Κατ' αρχήν, θα πρέπει να τονιστεί ότι η ενάγουσα, αναφορικά με την ισχυριζόμενη παράβαση για την περίοδο από το 2008 μέχρι το 2010, την περίοδο δηλαδή που καλύπτει η απόφαση της Ε.Π.Α, είναι σαφές ότι επέλεξε να μην βασιστεί στο τεκμήριο που δημιουργείται από το άρθρο 40
(1)του Νόμου, αλλά στη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει. Το Δικαστήριο όμως έχει απορρίψει τη μαρτυρία της και κατ' επέκταση την εκδοχή της ότι η εναγόμενη επεδείκνυε την ισχυριζόμενη από μέρους της συμπεριφορά. Επομένως, διαπιστώνω ότι στην παρούσα οι πρόνοιες του άρθρου 40
(1)που δημιουργούν το μαχητό τεκμήριο του Νόμου, δεν έχουν ενεργοποιηθεί (βλ. Παναγιώτου v. Φουρνίδου
(2012)2 ΑΑΔ 916, Τριφταρίδης v. Ηρακλέους, Ποιν.Έφ.340/15, ημερ. 18/12/17). Ακόμη όμως και στην περίπτωση που θεωρούσαμε για χάριν συζήτησης ότι το τεκμήριο έχει ενεργοποιηθεί, είναι σαφές ότι με την απόρριψη της μαρτυρίας της ενάγουσας και την αποδοχή αντίθετα της μαρτυρίας της εναγόμενης, στη βάση της οποίας αξιόπιστης μαρτυρίας έχω προβεί και σε ανάλογα ευρήματα, το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 40
(1)έχει ανατραπεί. Όσον αφορά τώρα την μετέπειτα περίοδο που δεν καλύπτεται από την απόφαση της Ε.Π.Α, ήτοι από το 2011 μέχρι το 2015. Η πλευρά της ενάγουσας, λανθασμένα βεβαίως, εισηγήθηκε ουσιαστικά καθολική εφαρμογή του τεκμηρίου για όλο τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής. Είναι όμως σαφές ότι η απόφαση της Ε.Π.Α δεν καλύπτει τη συγκεκριμένη περίοδο, άρα δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του τεκμηρίου σε σχέση με την περίοδο αυτή, αλλά θέμα αξιοπιστίας της μαρτυρίας. Εφόσον λοιπόν η εκδοχή της ενάγουσας έχει απορριφθεί και αποδεκτή έγινε αυτή της εναγόμενης, και λαμβάνοντας υπόψη και τα ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η εναγόμενη έχει χρησιμοποιήσει πρακτικές ή προέβη σε ενέργειες με βάση τις οποίες θα μπορούσε να διαπιστωθεί παραβίαση της διάταξης που επικαλείται η ενάγουσα. Αναφορικά τώρα με το θέμα των αποζημιώσεων, σημειώνω ότι στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων μου καμία ζημιά δεν προκύπτει να προκλήθηκε στην ενάγουσα συνεπεία οιασδήποτε συμπεριφοράς από μέρους της εναγόμενης, ούτε και η ενάγουσα έχει αποδείξει είτε απώλεια φήμης και πελατείας είτε τις ειδικές ζημιές που αξιώνει. Παρεμβάλλω εδώ ότι ακόμη και αν η ενάγουσα κατάφερνε να αποδείξει ότι η εναγόμενη παρέβηκε τις πρόνοιες του συγκεκριμένου Νόμου και πάλιν δεν θα δικαιούτο να λάβει οιεσδήποτε ειδικές αποζημιώσεις αφού απέτυχε να αποδείξει ζημιά συνεπεία μιας τέτοιας παράβασης. Επισημαίνω, τέλος, ότι οι νομοθετικές πρόνοιες που επικαλείται η ενάγουσα ως βάση για την αγωγή της εναντίον της εναγόμενης, προϋποθέτουν απόδειξη ότι η τελευταία κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά. Καμία όμως μαρτυρία δεν ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε αναφορικά με το ποια είναι αυτή «η αγορά» που υποτίθεται ότι η εναγόμενη έχει δεσπόζουσα θέση, είτε με το ποια ακριβώς είναι η θέση που έχει η εναγόμενη στην «αγορά» αυτή. Υπενθυμίζω αφενός ότι ενάγουσα και εναγόμενη συνιστούν εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικούς εμπορικούς τομείς, έστω και αν σε κάποιες περιπτώσεις η δραστηριότητα της μιας συναντά την δραστηριότητα της άλλης και αφετέρου ότι η ενάγουσα επέλεξε να μην βασιστεί στο τεκμήριο που δημιουργεί το περιεχόμενο της απόφασης της Ε.Π.Α αλλά στη δική της μαρτυρία. Πέραν και ανεξάρτητα λοιπόν των όσων αναφέρονται πιο πάνω ως λόγοι για τους οποίους απορρίπτεται η αγωγή, κρίνω ότι η ενάγουσα δεν κατάφερε να αποδείξει ούτε ότι η εναγόμενη κατέχει «δεσπόζουσα θέση στην αγορά». Κατάληξη Έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, βρίσκω ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποσείσει το βάρος που ήταν στους ώμους της και απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την αγωγή της εναντίον της εναγόμενης, η οποία αποτυγχάνει. Συναφώς η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και σε βάρος της Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο