ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2844/14, 20/12/2021

ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2844/14, 20/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A209 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2844/14 Μεταξύ: ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες και ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ XXXXX Εναγόμενη ------------------------------------------- Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Μ. Έλληνας για Γιώργο Α. Βασιλείου & Συνεργάτες Για την Εναγόμενη: κ. Σ. Βασίλακκας για Ε. Φλουρέντζου & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Τα δικόγραφα Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγόμενη ποσό €3.150,70.- ως οφειλόμενα ασφάλιστρα και ή ως υπόλοιπο λογαριασμού και ή δυνάμει τιμολογίων και ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, οι ενάγοντες είναι ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι και ή ασφαλιστικοί πράκτορες με έδρα τη Λάρνακα και ασχολούνται με την έκδοση και κάλυψη παντός είδους ασφαλειών. Η εναγόμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πελάτης των εναγόντων και η ιδιοκτήτρια και ή νόμιμη δικαιούχος του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX

1. Κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2004, κατόπιν αιτήσεως και ή με παράκληση της εναγόμενης, οι ενάγοντες εξέδωσαν και παρέδωσαν στην εναγόμενη πιστοποιητικά ασφάλισης για το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΒΚ085, έναντι συνολικής τιμής €3.150,
2. Οι ενάγοντες για τα πιο πάνω ασφαλιστήρια εξέδωσαν χρεωστικές σημειώσεις ή τιμολόγια και ή διατηρούσαν χρεωστικό προς αυτά λογαριασμό. Η εναγόμενη δε εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €3.150,70.- και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγόντων για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, όπως με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ.30/09/2014 προς την εναγόμενη, η τελευταία αρνείται και ή αμελεί να καταβάλει το εν λόγω ποσό. Η εναγόμενη στην υπεράσπιση της εγείρει κατ' αρχήν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι ουδέν αγώγιμο δικαίωμα έχουν οι ενάγοντες εναντίον της και ότι οιονδήποτε δικαίωμα το έχουν οι ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι των εναγόντων, των οποίων τα εν λόγω ασφαλιστήρια είναι μέρος του πελατολογίου τους. Από εκεί και πέρα η εναγόμενη προβαίνει σε παραδοχές συγκεκριμένων ισχυρισμών των εναγόντων (βλ. παραδεκτά γεγονότα κατωτέρω) και ισχυρίζεται ότι: (α) Δεν ήταν πελάτης των εναγόντων. Πελάτης τους ήταν η εταιρεία Appetito Pizza Ltd (στο εξής η Appetito). (β) Την εντολή για έκδοση πιστοποιητικού ασφάλισης την έδωσε εκ μέρους της Appetito, πελάτιδας των εναγόντων και είχε συμφωνηθεί με τους ενάγοντες τα οποιαδήποτε ασφαλιστήρια να χρεώνονται έναντι του λογαριασμού της εν λόγω εταιρείας. Ουδεμία συμβατική σχέση υπήρχε μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης. (γ) Εάν οι ενάγοντες εξέδωσαν χρεωστικές σημειώσεις ή τιμολόγιο ή διατηρούσαν χρεωστικό λογαριασμό επ' ονόματι της εναγόμενης, το έπραξαν καταχρηστικά, αυθαίρετα και ή κατά παράβαση των συμφωνηθέντων. Τέλος, αρνούμενη ότι οι ενάγοντες την έχουν οχλήσει και ότι τους οφείλει το ποσό που αξιώνουν, ζητά την απόρριψη της αγωγής. Οι ενάγοντες, με την απάντηση τους στην υπεράσπιση, αρνούνται τους εν λόγω ισχυρισμούς της εναγόμενης και επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης τους. Παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα Έχοντας κατά νουν τη δικογραφία, το κείμενο παραδεκτών γεγονότων που κατέθεσαν οι δύο πλευρές (τεκμήριο 1) και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν αμφισβητήθηκε, προκύπτει ότι στην παρούσα αποτελούν παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα εξής:
3. Οι Ενάγοντες είναι ασφαλιστική εταιρεία, κανονικά και δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία.
4. Η Εναγόμενη είναι η ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΗΒΚ
6. Οι Ενάγοντες εξέδωσαν, επ' ονόματι της Εναγόμενης πιστοποιητικά ασφάλισης για το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX85 που ανέρχονταν συνολικά στο ποσό των €3.150,70 (βλ. τεκμήριο 3). Συγκεκριμένα οι Ενάγοντες εξέδωσαν τα πιο κάτω: 3.
7. Πιστοποιητικό ασφάλισης ύφους €648,59 για την περίοδο από 29/12/2004 έως και 28/12/
8. 3.
9. Πιστοποιητικό ασφάλισης ύψους €748,37 για την περίοδο από 29/12/2005 έως και 28/12/
10. 3.
11. Πιστοποιητικό ασφάλισης ύψους €649,27 για την περίοδο από 29/12/2006 έως και 28/12/
12. 3.
13. Πιστοποιητικό ασφάλισης ύψους €589,47 για την περίοδο από 29/12/2007 έως και 28/12/
14. 3.
15. Πιστοποιητικό ασφάλισης ύψους €515,00 για την περίοδο από 04/03/2009 έως και 03/03/
17. Τα πιστοποιητικά ασφάλισης, ορθά εκδοθήκαν επ' ονόματι της Εναγόμενης.
18. Η Εναγόμενη δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι των πιστοποιητικών ασφάλισης και συνεπακόλουθα οφείλει μέχρι σήμερα το συνολικό ποσό των €3.150,
20. Οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολή ημερ. 30/09/2014 στην Εναγόμενη, με την οποία την καλούσαν να εξοφλήσει το υπόλοιπο που οφείλει (βλ. τεκμήριο 4), χωρίς όμως η ίδια να ανταποκριθεί.
21. Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΕ1) είναι διευθυντής της εταιρείας Ανδρέας Ν. Ανδρέου (Εταιρεία Ασφαλιστικής Πρακτόρευσης και Συμβούλων) Λτδ (στο εξής η Εταιρεία) που έχει την έδρα της στην Λάρνακα και είναι ασφαλιστικός αντιπρόσωπος των Εναγόντων. Σημειώνεται ότι Εταιρεία μέχρι το 2007 ονομαζόταν XXXXX Ανδρέου Ασφ. Αντιπρόσωποι Λτδ και το 2007 άλλαξε την επωνυμία της ως ανωτέρω έχει αναφερθεί. Η σχέση των εναγόντων και της Εταιρείας κατά τον ουσιώδη χρόνο ρυθμιζόταν από τη σύμβαση ασφαλιστικού πράκτορα που υπεγράφη μεταξύ τους την 01/12/2004 (τεκμήριο 5). Τα πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία Για τους ενάγοντες κατέθεσαν δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα ο XXXXX Ανδρέου (ΜΕ1-στο εξής ο Ανδρέου) και η XXXXX Ιωάννου (ΜΕ2-στο εξής η Ιωάννου), ενώ από πλευράς εναγόμενης δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας των δύο μαρτύρων των εναγόντων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των παραδεκτών γεγονότων και των τεκμηρίων, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Εδώ παρατίθεται μια σύνοψη των όσων ανέφεραν οι μάρτυρες. Σύμφωνα με τον Ανδρέου, η Εταιρεία του είναι απλά ο διαμεσολαβητής μεταξύ των εναγόντων και του εκάστοτε πελάτη, ο οποίος επιθυμεί να συνάψει ασφαλιστική σύμβαση με τους ενάγοντες. Δηλαδή, η Εταιρεία του δεν συνάπτει οποιαδήποτε συμφωνία με τον ασφαλισμένο. Κατά την διάρκεια λοιπόν της σύναψης των ασφαλιστήριων με την Εναγόμενη ενεργούσε απλά ως αντιπρόσωπος των Εναγόντων και διαμεσολαβητής μεταξύ του ασφαλισμένου και των Εναγόντων. Δεν είχε και δεν έχει καμία εξουσία να ασφαλίζει το οποιοδήποτε πρόσωπο αφού η εταιρεία του δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία, και συνεπακόλουθα κανένα ποσό δεν οφείλεται στον ίδιο ή στην εταιρεία μου. Το γεγονός ότι λειτουργούσε ως απλός αντιπρόσωπος κατά την διάρκεια της σύναψης των ασφαλιστηρίων με την Εναγόμενη μπορεί κάποιος εύλογα να το αντιληφθεί με μια απλή ανάγνωση τους. Σε αυτά αναγράφεται ξεκάθαρα σε κάθε πιστοποιητικό ασφάλισης ότι η εταιρεία του ενεργούσε ως αντιπρόσωπος των Εναγόντων και υπό καμία άλλη ιδιότητα. Οι Ενάγοντες, παρείχαν στην Εναγόμενη τις ασφαλιστικές καλύψεις και φυσικά σε περίπτωση που η Εναγόμενη είχε την οποιαδήποτε απαίτηση θα απευθυνόταν σε αυτούς για την κάλυψη και όχι στον ίδιο ή στην εταιρεία του. Τέλος, ανέφερε ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε εκχώρησαν τα οποιαδήποτε δικαιώματα για ανάκτηση των οφειλόμενων ασφαλίστρων στον ίδιο ή στην εταιρεία του, αφού αυτά οφείλονται στους Ενάγοντες και μόνο. Τέτοια ενέργεια δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Εναγόντων αφού στο τέλος της ημέρας αυτοί ήταν υπόλογοι για να καλύπτουν τις οποιεσδήποτε απαιτήσεις της Εναγόμενης, χωρίς όμως να έχουν αυτοί πληρωθεί για τα πιστοποιητικά ασφάλισης που εξέδωσαν. Η αντεξέταση του μάρτυρα εστιάσθηκε στη συμφωνία τεκμήριο
22. Η Ιωάννου είναι υπάλληλος των εναγόντων από το 2000 και κατέχει θέση στο τμήμα Credit Control των Εναγόντων, το οποίο είναι υπεύθυνο για την ανάκτηση των οφειλόμενων ασφαλίστρων. Ανέφερε ότι δυνάμει της Σύμβασης που υπεγράφη μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας του ΜΕ1, η Εταιρεία δεν θα δικαιούταν να προσυπογράφει ή να συνάπτει οποιεσδήποτε ασφαλιστικές συμβάσεις για λογαριασμό των Εναγόντων. Επίσης, δυνάμει της Σύμβασης δεν δίδεται στον ΜΕ1 ή στην εταιρεία του καμιά απολύτως εξουσία να χειρίζεται και να διαπραγματεύεται και να διακανονίζει τις οποιεσδήποτε απαιτήσεις που μπορεί κάποιος ασφαλισμένος να έχει από τους Ενάγοντες. Η Εταιρεία απλά λειτουργεί ως διαμεσολαβητής και φυσικό επακόλουθο είναι να μην συνάπτεται οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ της Εταιρείας και των ασφαλισμένων που θέλουν ασφαλιστική κάλυψη από τους Ενάγοντες. Σύμφωνα με τον όρο 1.4 της Σύμβασης, ο ΜΕ1 ή η εταιρεία του είχε την ευθύνη να εισπράξει από τους πελάτες του (δηλαδή τα πρόσωπα που έλαβαν ασφαλιστική κάλυψη μέσω του ίδιου) τα ασφάλιστρα και εντός 90 ημερών από την σύναψη της ασφάλειας θα έπρεπε να τα παραδώσει στους Ενάγοντες. Σε τέτοια περίπτωση η πληρωμή θα θεωρείτο εμπρόθεσμη, και οι Ενάγοντες θα θεωρούνταν ότι είχαν πληρωθεί με την συναλλαγή και δεν θα είχαν περαιτέρω αξίωση από τον ασφαλισμένο. Σε περίπτωση όμως που ο πελάτης δεν παραδώσει τα ασφάλιστρα στον ΜΕ1 και επίσης δεν γίνει ούτε πληρωμή προς τους Ενάγοντες εντός 90 ημερών από την σύναψη της ασφάλειας, τότε τα ασφάλιστρα θα θεωρούνταν ληξιπρόθεσμα και οφειλόμενα προς τους Ενάγοντες από τον ασφαλισμένο πελάτη. Σε τέτοια περίπτωση, όπως είναι και η παρούσα, την ευθύνη για ανάκτηση των οφειλόμενων ασφαλίστρων από τους ασφαλισμένους πελάτες την έχουν οι Ενάγοντες και μόνο οι Ενάγοντες αφού τα οποιαδήποτε ληξιπρόθεσμα ασφάλιστρα δεν χρεώνονται ποτέ στον αντιπρόσωπο. Δεν θα ήταν λογικό να εκχωρούσαν το δικαίωμα για ανάκτηση των ασφαλίστρων στον διαμεσολαβητή καθώς οι Ενάγοντες θα συνέχιζαν να παρέχουν ασφαλιστική κάλυψη, χωρίς όμως να έχουν λάβει τα ληξιπρόθεσμα και οφειλόμενα προς αυτούς ασφάλιστρα. Στο τέλος της ημέρας η ευθύνη των ασφαλισμένων πελατών για την πληρωμή του οφειλόμενου ασφάλιστρου είναι πάντα προς τους Ενάγοντες, καθότι είναι οι Ενάγοντες που ευθύνονται για την ασφαλιστική κάλυψη τους και θα ήταν παράλογο να εκχωρούσαν τα δικαιώματα για ανάκτηση των ασφαλίστρων στον διαμεσολαβητή. Επίσης, ήταν ξεκάθαρο κατά την σύναψη της ασφαλιστικής κάλυψης ότι ο ΜΕ1 απλά λειτουργούσε ως αντιπρόσωπος και τίποτα παραπάνω. Συγκεκριμένα, στα πιστοποιητικά ασφάλισης που έχουν κατατεθεί ως τεκμήριο 3, αναγράφεται ξεκάθαρα ότι η Εταιρεία του ΜΕ1 ενεργούσε απλά ως αντιπρόσωπος και υπό καμία άλλη ιδιότητα. Τέλος, είπε ότι η Εναγόμενη γνώριζε το γεγονός ότι την ασφαλιστική κάλυψη την παρείχαν οι Ενάγοντες και ότι αυτοί ήταν υπεύθυνοι για την κάλυψη της οποιοσδήποτε απαίτησης της, καθώς η ίδια απευθύνθηκε πολλές φορές προς τους Ενάγοντες. Συγκεκριμένα, η Εναγόμενη είχε τέσσερις απαιτήσεις οι οποίες εκπληρώθηκαν από τους Ενάγοντες, όπου μάλιστα κάποιες εξ' αυτών αφορούν τις χρονιές που τα ασφάλιστρα που απορρέουν από τα πιστοποιητικά ασφάλισης δεν έχουν πληρωθεί ποτέ από την Εναγόμενη. Συγκεκριμένα, οι απαιτήσεις είναι: - Αριθμός Απαίτησης 300/2002 με συνολικό πληρωτέο ποσό €338,
23. - Αριθμός Απαίτησης 4594/2004 με συνολικό πληρωτέο ποσό €1898,
24. - Αριθμός Απαίτησης 464/2007 με συνολικό πληρωτέο ποσό €353,
25. - Αριθμός Απαίτησης 4951/2008 με συνολικό πληρωτέο ποσό €747,
26. Η μάρτυρας αντεξετάστηκε, κυρίως, αναφορικά με τη σχέση ασφαλιστικού πράκτορα (Εταιρείας) και εναγόντων, και για συγκεκριμένους όρους της συμφωνίας τεκμήριο
27. Η επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Το Δικαστήριο βεβαίως είχε την ευκαιρία να μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις των δύο πλευρών, δεν χρειάζεται όμως θεωρώ να τις επαναλάβω. Θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Αξιολόγηση μαρτυρίας-Ευρήματα-Συμπέρασμα Η εντύπωση που σχημάτισα για τον Ανδρέου και την Ιωάννου ήταν θετική. Μου έδωσαν την εικόνα αξιόπιστων μαρτύρων και ότι αυτοί προσπάθησαν έντιμα να παραθέσουν με ειλικρίνεια ότι γνώριζαν για την υπόθεση. Κατά την κρίση μου δε η μαρτυρία τους συνάδει με τη λογική και τα έγγραφα που κατατέθηκαν, ενώ θεωρώ πως η αξιοπιστία τους ουδόλως κλονίστηκε εκ της αντεξέτασης τους. Συνεπώς κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία τους. Αναφορικά με την είσπραξη των ασφαλίστρων από τους πελάτες, οι οποίοι συνήπταν συμφωνίες ασφαλιστικής κάλυψης με τους ενάγοντες μέσω της Εταιρείας, η Εταιρεία ήταν υποχρεωμένη να παραδίδει προς τους ενάγοντες τα εισπραχθέντα ασφάλιστρα, εντός 90 ημερών από την σύναψη της ασφάλειας (βλ. όρο 1.4 του τεκμηρίου 5) και εξέδιδε αποδείξεις είσπραξης προς τους πελάτες που έφεραν την επωνυμία των εναγόντων. Επ' ονόματι της Εταιρείας οι ενάγοντες τηρούσαν χρεοπιστωτικό λογαριασμό, ο οποίος χρεωνόταν με όλα τα ασφάλιστρα που αφορούσαν τους πελάτες που λάμβαναν ασφαλιστική κάλυψη μέσω της Εταιρείας, έχοντας υπόψη τα συμβόλαια που εκδίδονταν από τους ενάγοντες, και πιστωνόταν με τις προμήθειες που δικαιούτο, τις εισπράξεις που γίνονταν από μέρους της εταιρείας και κάποιες πιστωτικές σημειώσεις (credit notes) που προέκυπταν λόγω αλλαγών ή ακυρώσεων συμβολαίων κλπ. Ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε πάντα χρεωστικό υπόλοιπο και υπήρχε η διευκόλυνση με βάση τη σύμβαση για απόδοση των εισπραχθέντων εντός 90 ημερών, ως έχει ήδη αναφερθεί. Οι ενάγοντες είχαν δε δικαίωμα με βάση τη σύμβαση μετά την πάροδο των 90 ημερών να διεκδικήσουν από την Εταιρεία τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, δηλαδή ασφάλιστρα που εισπράχθηκαν και για οποιοδήποτε λόγο δεν αποδόθηκαν στους ενάγοντες, μέσα στην αναφερόμενη προθεσμία. Οι ενάγοντες επίσης στα κεντρικά τους γραφεία διατηρούσαν όλους τους λογαριασμούς των ασφαλισμένων πελατών τους. Παρεμβάλλω ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγόμενης, ότι η υποχρέωση πληρωμής εντός 90 ημερών ανωτέρω και το δικαίωμα των εναγόντων να απαιτήσουν την πληρωμή από την Εταιρεία, συνεπάγεται ότι οι ενάγοντες εκχωρούσαν ουσιαστικά τα αγώγιμα και ή δικαιώματα είσπραξης των ασφαλίστρων στην εταιρεία του ΜΕ1, με κάθε σεβασμό λέω, δεν μπορεί παρά να απορριφθεί ως αβάσιμη και ή ως αυθαίρετη. Οι δύο μάρτυρες των εναγόντων έχουν εξηγήσει επακριβώς πως λειτουργούσε η σχέση μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας του ΜΕ1 και δεν τίθεται θέμα τέτοιας εκχώρησης, ούτε και η σύμβαση τεκμήριο 5 υποστηρίζει αυτό το πράγμα. Εξάλλου με βάση τον όρο 1.4 : «.. η προσωπική ευθύνη του Ασφαλιστικού Πράκτορα δεν αναιρεί ή τροποποιεί καθ' οιονδήποτε τρόπο την ευθύνη των ασφαλισμένων προς την Εταιρεία σε περίπτωση που αυτοί δεν έχουν καταβάλει τα ληξιπρόθεσμα και οφειλόμενα ασφάλιστρα τους στην Εταιρεία.» Διευκρινίζεται ότι όταν στην σύμβαση γίνεται αναφορά στην Εταιρεία, αναφέρεται στους ενάγοντες. Ούτε, προσθέτω εδώ, το γεγονός ότι υπογράφηκε εγγυητήριο για τις υποχρεώσεις της Εταιρείας, προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην εισήγηση της υπεράσπισης. Η εγγύηση, όπως είπε η ΜΕ2, δόθηκε για διασφάλιση των συμφερόντων των εναγόντων. Επίσης είναι σαφές πως η εναγόμενη γνώριζε ότι ασφαλιστική κάλυψη της παρείχαν οι ενάγοντες, με τους οποίους συμβλήθηκε και στους οποίους αποτάθηκε μάλιστα 4 φορές για ισάριθμες απαιτήσεις της που διευθετήθηκαν, και ότι η Εταιρεία ενεργούσε ως αντιπρόσωπος των εναγόντων (οι ορισμοί του αντιπροσώπου και του αντιπροσωπευόμενου φαίνονται στο αρ.142 του Κεφ.149). Τούτο εξάλλου αναφέρεται ρητά και στα πιστοποιητικά ασφάλισης που εκδίδονταν επ' ονόματι της και κατείχε (βλ. τεκμήριο 3). Έχει δε σημασία να τονιστεί εδώ ότι η Εταιρεία, μέσω του ΜΕ1, ρητά δηλώνει και ξεκαθαρίζει, έχοντας υπόψη τη σχέση της με τους ενάγοντες, ότι καμία εκχώρηση δεν έχει γίνει και κανένα ποσό δεν οφείλεται στην Εταιρεία, αλλά το ποσό που οφείλεται αφορά τους ενάγοντες. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, από τη στιγμή που η εναγόμενη δεν πλήρωσε και οι ενάγοντες, που της παρείχαν την ασφαλιστική κάλυψη, δεν εισέπραξαν τα επίδικα ασφάλιστρα, οι τελευταίοι βεβαίως έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγόμενης και ορθά απαιτούν με την παρούσα τα επίδικα ασφάλιστρα απευθείας από την εναγόμενη (βλ. αρ. 186 του Κεφ.149), η οποία και είναι προσωπικά υπόλογη έναντι των εναγόντων για την πληρωμή των ασφαλίστρων. Θεωρώ δε ότι η θέση που προβάλλει η εναγόμενη περί εκχώρησης και μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος των εναγόντων, δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο παρά μόνον εκ των υστέρων σκέψεις προκειμένου να αποφύγει τις υποχρεώσεις της. Κατάληξη Συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης για ποσό €3.150,70.- πλέον νόμιμο τόκο από 28/11/14 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ). ........... M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο