Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Aqua Sol Hotels Public Company Limited (υπό διαχείριση) κ.α., Αρ. Αγωγής: 2725/2014, 2736/2014, 13/12/2021

(4)του Ν.169(Ι)/15) Gordian Holdings Ltd Ενάγουσας v.

1. Aqua Sol Hotels Public Company Limited (υπό διαχείριση)
2. Marismare Ltd
3. Adrasteia Hotels Limited
4. Nike Hotels Limited (υπό διαχείριση)
5. Raphael Panayis Properties Ltd (υπό διαχείριση)
6. XXXXX Παναγή
7. XXXXX Μηλιώτου Παναγή Εναγομένων ------------------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2736/2014 Μεταξύ:
8. Aqua Sol Hotels Public Company Limited (υπό διαχείριση)
9. XXXXX Φιλίππου ως Διαχειριστή και Παραλήπτη της εταιρείας Aqua Sol Hotels Public Company Limited Εναγόντων v.
10. XXXXX Μαρίνου
11. XXXXX Βασιλείου
12. XXXXX Α. Παναγή
13. Marismare Ltd
14. XXXXX Μηλιώτου Παναγή
15. Adrasteia Hotels Limited
16. Nike Hotels Limited Εναγομένων ------------------------------------------------------ Αίτηση Εναγομένων 2 και 7 ημ. 25.8.21 για Συνένωση Αγωγών Ημερομηνία: 13 Δεκεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για τις Εναγόμενες 2 και 7 στην Αγωγή 2725/14 - Αιτήτριες και για τις Εναγόμενες 4 και 5 στην Αγωγή 2736/14: κ. Ν. Πιριλίδης με κ. Σ. Θεοφάνους για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και για N. Pirilides & Associates LLC Για την Ενάγουσα στην Αγωγή 2725/14 - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Μ. Ηλιάδης για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες στην Αγωγή 2736/14 - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Μ. Ηλιάδης για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και κ. Χ. Τσαγγαρός για Ανδρέου, Χατζη Χριστοφής ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1 και 3-6 στην Αγωγή 2725/14 και για τους Εναγόμενους 1-3, 6 και 7 στην Αγωγή 2736/14 - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Χ. Νεοφύτου για Σωτήρης Πίττας & Σια ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενες 2 και 7 - Αιτήτριες ζητούν διάταγμα για συνένωση της Αγωγής 2725/14 με την Αγωγή 2736/
17. Σημειώνεται πως οι Αιτήτριες στην παρούσα είναι οι Εναγόμενες 4 και 5 στην Αγωγή 2736/
18. Οι Εναγόμενοι 1 και 3-6 στην Αγωγή 2725/14 και οι Εναγόμενοι 1-3, 6 και 7 στην Αγωγή 2736/14 δήλωσαν πως δεν φέρουν ένσταση στην Αίτηση. Η Ενάγουσα στην Αγωγή 2725/14 καταχώρισε ένσταση και η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στη βάση γραπτών αγορεύσεων. Ο δικηγόρος του γραφείου Ανδρέου, Χατζη Χριστοφής ΔΕΠΕ που συνεμφανίζεται για τους Ενάγοντες στην Αγωγή 2736/14 υιοθέτησε την ένσταση και την αγόρευση του δικηγόρου του γραφείου Τάσσος Παπαδόπουλος & Σια. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περιλαμβάνουν κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας εν σχέσει με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία περιλαμβάνονται σε αυτές τις αγωγές, ούτως ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη συνένωση τους. Χρήσιμη ανάλυση των σχετικών νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα με αναφορά και σε προγενέστερη σχετική νομολογία περιέχεται στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. Apak Agro Industries κ.ά.

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα: «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healy and Others v. A. Waddington and Sons Ltd. and Others

(1954)1 All E.R. 861.» Οι ίδιες νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην υπόθεση C & S Betton Ltd κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ

(2014)1(Α) Α.Α.Δ. 651. Στην υπόθεση Μακρίδης v. Μιχαηλίδου

(1990)1 Α.Α.Δ. 416, η οποία αφορούσε συνένωση εφέσεων όπου ισχύουν οι ίδιες νομικές αρχές με αγωγές, το Εφετείο έθεσε τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Άλλος παράγοντας που άπτεται του ίδιου θέματος, όχι ήσσονος σημασίας, είναι η σφαιρική κατανόηση των επίδικων θεμάτων. Η συνένωση για τους σκοπούς της Δ.35 κ. 28 δε συνεπάγεται ούτε τη συγχώνευση, ούτε την εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις εφέσεις που θα συνεκδικαστούν. Τα επίδικα θέματα της κάθε έφεσης διατηρούν την αυτοτέλεια τους. Η περίσωση χρόνου και δαπάνης, η αποφυγή επαναλήψεων καθώς και η ευχερέστερη κατανόηση των επίδικων θεμάτων με τον αποκλεισμό κάθε δυσχέρειας που θα μπορούσε να προκύψει από το διαχωρισμό τους, αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να διατάξει τη συνεκδίκαση εφέσεων.» Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των M.T.P. Trading Ltd κ.ά.

(2015)1(Α) Α.Α.Δ. 534, επαναλήφθηκε η αρχή πως «η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση . γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών». Σύμφωνα με την υπόθεση Samata Enterprises Ltd. v. Σταύρου

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1877, το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όταν αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Βεβαίως, σύμφωνα και με την υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. Apak Agro Industries κ.ά. (ανωτέρω), αυτό δεν συνεπάγεται πως η υπεράσπιση και ή η τυχόν ανταπαίτηση παραγνωρίζονται παντελώς από το Δικαστήριο. Με βάση το περιεχόμενο του φακέλου των δύο Αγωγών και ειδικότερα του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου και της έκθεσης απαίτησης στην καθεμιά εξ αυτών, διαφαίνεται πως οι Ενάγοντες στις δύο Αγωγές είναι διαφορετικά πρόσωπα. Μάλιστα η Εναγομένη 1 στην Αγωγή 2725/14 είναι μια εκ των Εναγόντων στην Αγωγή 2736/14. Οι Εναγόμενες 2 και 7 - Αιτήτριες στην Αγωγή 2725/14 είναι οι Εναγόμενες 4 και 5 στην Αγωγή 2736/14. Οι Εναγόμενοι 3, 4 και 6 στην Αγωγή 2725/14 είναι οι Εναγόμενοι 3, 6 και 7 στην Αγωγή 2736/14. Η Εναγομένη 5 είναι διάδικος μόνο στην Αγωγή 2725/14 και οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι διάδικοι μόνο στην Αγωγή 2736/14. Το Δικαστήριο είχε πράγματι την ευκαιρία να προβεί σε κάποιες διαπιστώσεις αναφορικά και με τις δύο Αγωγές στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 29.10.21 στα πλαίσια ακρόασης της αίτησης των Εναγομένων 1 και 3-6 για διαγραφή της Αγωγής και οι οποίες είναι σχετικές και για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, εφόσον πηγάζουν από το περιεχόμενο των ίδιων ως άνω δικογράφων των Εναγόντων στις Αγωγές. Κρίνεται σκόπιμη η παράθεση αυτούσιου του σχετικού αποσπάσματος: «Η παρούσα Αγωγή 2725/14 ηγέρθη στις 14.11.14 από την Ενάγουσα, Τράπεζα Κύπρου η οποία βάσει Ειδοποίησης αντικαταστάθηκε από τη Gordian, εναντίον των Εναγομένων. Σύμφωνα με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο και την έκθεση απαίτησης η οποία καταχωρίστηκε στις 21.1.16 η Ενάγουσα αξιώνει (

1. i)την ακυρότητα αριθμού συμφωνιών ενοικίασης, εκχώρησης συμφωνιών και παροχής υπηρεσιών μεταξύ διαφόρων Εναγομένων και των συναφών αποφάσεων των διοικητικών συμβουλίων των Εναγομένων 1-5, συνεπεία δόλου και ή απάτης και ή συνωμοσίας μεταξύ διαφόρων Εναγομένων και ή παράβασης των όρων ομολόγων επιβάρυνσης τα οποία συνέστησαν οι Εναγόμενες 1, 4 και 5 προς όφελος της Ενάγουσας, (
2. ii)διάφορα ποσά και αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1, 4 και 5 δυνάμει των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης καθώς επίσης και (iii) αποζημιώσεις εναντίον όλων των Εναγομένων για δόλο και ή απάτη και ή ψευδείς παραστάσεις και ή συνωμοσία για καταδολίευση. Με βάση το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, οι Εναγόμενες 1, 4 και 5 παραχώρησαν ομόλογα επιβάρυνσης προς όφελος της Ενάγουσας ως εξασφάλιση για τη συνέχιση παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων προς αυτές και σε κάποιο στάδιο οι Εναγόμενοι 1 και 3-7 δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς την Ενάγουσα. Έτσι η Ενάγουσα καλόπιστα ενεπλάκη σε διαβουλεύσεις με τους Εναγόμενους 1 και 3-5, καθ΄ ον χρόνο οι Εναγόμενες 1 και 5 προχώρησαν σε αριθμό παράνομων και δόλιων συμφωνιών με την Εναγομένη 2 σε συνωμοσία με τις Εναγόμενες 3 και 4 και μέσω των ενεργειών των Εναγομένων 6 και 7 και κατά παράβαση των όρων των ομολόγων, με σκοπό την καταδολίευση της Ενάγουσας προκαλώντας μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων της και οικονομική ζημιά σε αυτή. Ταυτόχρονα, τα διοικητικά συμβούλια των Εναγομένων 1 και 5 έλαβαν αποφάσεις με σκοπό τη νομιμοποίηση των εν λόγω συμφωνιών. Σύμφωνα πάντα με την έκθεση απαίτησης, λόγω αυτής της στάσης των Εναγομένων, στις 13.10.14 η Ενάγουσα διόρισε τον κ. XXXXX Φιλίππου ως Παραλήπτη-Διαχειριστή των Εναγομένων 1, 4 και 5. Εξ ου και η Ενάγουσα εγείρει τις προαναφερόμενες αξιώσεις. Η Αγωγή 2637/14 ηγέρθη στις 27.11.14 από την Aqua Sol (υπό διαχείριση) (εδώ Εναγομένη 1) και τον κ. XXXXX Φιλίππου ως διαχειριστή και παραλήπτη της Aqua Sol εναντίον συνολικά επτά Εναγομένων, ήτοι των εδώ Εναγομένων 2-4, 6 και 7 και των XXXXX Μαρίνου και XXXXX Βασιλείου. . Στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης αναφέρονται η έκδοση ομολόγου επιβάρυνσης προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου επί ενεργητικού της Εναγομένης 7, Nike Hotels Ltd, και ακολούθως οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Τράπεζας και της Ενάγουσας 1, Aqua Sol, με σκοπό την αναδιάρθρωση των δανείων προς αυτή λόγω αδυναμίας πληρωμής των οφειλών της. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά τον ίδιο χρόνο και κατά παράβαση των όρων των ομολόγων προς όφελος της Τράπεζας και χωρίς την άδεια και ή συγκατάθεση της συνήφθησαν διάφορες συμφωνίες ενοικίασης, συμπληρωματικές αυτών και εκχώρησης τους μεταξύ της Aqua Sol με την Εναγομένη 4 Marismare (και κάποιες με τις Εναγομένες 6 και 7, ήτοι τις Adrasteia Hotels Ltd και Nike Hotels Ltd). Οι Ενάγουσες ισχυρίζονται πως οι εν λόγω συμφωνίες είναι παράνομες και ή προϊόν συνωμοσίας και ή δόλου μεταξύ των Εναγομένων 1-5 με σκοπό την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Aqua Sol τα οποία έπρεπε να βρίσκονται υπό τη διαχείριση του Ενάγοντος 2. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες αξιώνουν την ακυρότητα των εν λόγω συμφωνιών ως παρανόμων, κατά παράβαση των όρων των ομολόγων και με σκοπό την καταδολίευση των πιστωτών της Aqua Sol με σκοπό την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της τα οποία έπρεπε να βρίσκονται υπό τη διαχείριση του Ενάγοντος 2, δήλωση ότι η επιχείρηση και όλα τα περιουσιακά στοιχεία που κρατούνται από την Εναγομένη 4 εμπίπτουν εντός των όρων των ομολόγων και κατέχονται από αυτή δι΄ εξαγωγής εμπιστεύματος για την Aqua Sol, άμεση επιστροφή τους στους Ενάγοντες, ανάκτηση του ποσού που μεταφέρθηκε από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1 προς την Εναγομένη 4 και αποζημιώσεις συνεπεία της μεταφοράς και της σύναψης των συμφωνιών. Με βάση τη φύση των απαιτήσεων και το περιεχόμενο των πιο πάνω δικογράφων στις δύο προαναφερόμενες υπό εξέταση Αγωγές, προκύπτει κατ΄ αρχάς πως αυτές δεν αφορούν επακριβώς στις ίδιες συμφωνίες. Και οι δύο Αγωγές αφορούν σε έξι αρχικές συμφωνίες ενοικίασης μεταξύ διαφόρων Εναγομένων και σε συνακόλουθες συμπληρωματικές αυτών, εκ των οποίων διαφαίνεται ότι μόνο οι τέσσερις αποτελούν το αντικείμενο και των δύο ενώ οι υπόλοιπες δύο σε κάθε Αγωγή είναι διαφορετικές. Επιπλέον, οι αξιώσεις των δύο Αγωγών δεν είναι ταυτόσημες, καθότι στην παρούσα ζητείται και η ακύρωση των αποφάσεων των διοικητικών συμβουλίων των Εναγομένων 1-5 η οποία δεν ζητείται στην Αγωγή 2637/14, ενώ ούτε και οι αξιώσεις για οποιαδήποτε ποσά και ή αποζημιώσεις είναι ταυτόσημες στις δύο Αγωγές. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στην παρούσα ζητείται το συνολικό ποσό των €70εκ. εναντίον της Εναγομένης 1 και το ποσό των €6εκ. εναντίον της Εναγομένης 3 και γενικές αποζημιώσεις εναντίον όλων για δόλο και ή απάτη και ή συνωμοσία, ενώ στην Αγωγή 2637/14 ζητείται η επιστροφή όλης της περιουσίας που μεταφέρθηκε στην Εναγομένη 4, το ποσό των €965.409,27 το οποίο μεταφέρθηκε σε λογαριασμό της Εναγομένης 4 και ειδικές αποζημιώσεις για την κάλυψη της ζημιάς που προέκυψε ως αποτέλεσμα της σύναψης των επίδικων συμφωνιών. Σαφώς υπάρχει μεν κάποια ταύτιση του αντικειμένου και αξιώσεων, αλλά ταυτόχρονα και απόκλιση σε μεγάλο μέρος αυτών.» Με την παρούσα οι Αιτητές ζητούν τη συνένωση των δύο Αγωγών αναφορικά με την εγκυρότητα και ή νομιμότητα των ακόλουθων: (
3. i)Συμφωνίας ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 αναφορικά με τα ξενοδοχεία Panthea Holiday Village, Electra Holiday Village και Akteon Holiday Village, συμπεριλαμβανομένης της συμπληρωματικής συμφωνίας και της συμπληρωματικής συμφωνίας εκχώρησης εγγράφων ημ. 1.9.14 μεταξύ των ίδιων Εναγομένων και της εκχώρησης ενοικίων ημ. 1.9.14 από την Εναγομένη 1, (
4. ii)Συμφωνίας ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 αναφορικά με το ξενοδοχείο Panas Tourist Village, (iii) Συμφωνίας ενοικίασης ημ. 1.10.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 αναφορικά με το ξενοδοχείο Pantelia Hotel Apartments, (
5. iv)Συμφωνίας ενοικίασης ημ. 1.10.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 αναφορικά με το ξενοδοχείο Eleni Tourist Village, (
6. v)Συμφωνίας ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 4 από τη μια και της Εναγομένης 2 από την άλλη αναφορικά με το ξενοδοχείο Callisto Holiday Village, συμπεριλαμβανομένης της συμπληρωματικής συμφωνίας και της συμπληρωματικής συμφωνίας εκχώρησης εγγράφων ημ. 1.9.14 μεταξύ των ίδιων Εναγομένων και της εκχώρησης ενοικίων ημ. 1.9.14 από την Εναγομένη 1, (
7. vi)Συμφωνίας ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 3 από τη μια και της Εναγομένης 2 από την άλλη αναφορικά με το ξενοδοχείο Aqua Sol Touristic Village, συμπεριλαμβανομένης της συμπληρωματικής συμφωνίας και της συμπληρωματικής συμφωνίας εκχώρησης εγγράφων ημ. 1.9.14 μεταξύ των ίδιων Εναγομένων και της εκχώρησης ενοικίων ημ. 1.9.14 από την Εναγομένη 1, και (vii) Αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου των Εναγομένων 1-5 ημ. 18.8.14 με τις οποίες εγκρίθηκαν όλες οι προαναφερόμενες συμφωνίες ενοικίασης. Με βάση το περιεχόμενο των πιο πάνω δικογράφων στις δύο Αγωγές, προκύπτει κατ΄ αρχάς πως οι προαναφερόμενες συμφωνίες και αποφάσεις δεν αποτελούν αντικείμενο και των δύο Αγωγών. Ειδικότερα, η Αγωγή 2725/14 αφορά στις εξής · Συμφωνία ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και 3 · Συμφωνία ενοικίασης ημ. 1.10.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 · Συμφωνία ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 · Συμφωνία ενοικίασης ημ. 19.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 · Συμφωνία ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και 4 · Συμπληρωματική συμφωνία εκχώρησης συμφωνιών και ή εγγράφων ημ. 1.9.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 · Συμπληρωματική συμφωνία εκχώρησης συμφωνιών και ή εγγράφων ημ. 1.9.14 μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και 4 · Συμπληρωματική συμφωνία εκχώρησης συμφωνιών και ή εγγράφων ημ. 1.9.14 μεταξύ των Εναγομένων 1,2 και 3 · Συμφωνία παροχής υπηρεσιών ημ. 1.9.14 μεταξύ των Εναγομένων 1, 2 και 3 · Δηλώσεις εκχώρησης εισοδημάτων ημ. 1.9.14 από την Εναγομένη 1 προς την Ενάγουσα · Αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 1 ημ. 18.8.14 · Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 2 ημ.18.8.14 · Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 3 ημ.18.8.14 · Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 4 ημ.18.8.14 · Συμφωνία ενοικίασης ημ. 18.8.14 μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 5 · Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 5 ημ. 18.8.14. Η Αγωγή 2736/14 αφορά στις συμφωνίες μίσθωσης ημ. 18.8.14 και 1.10.14 για την εκχώρηση των ξενοδοχείων Aqua Sol Touristic Village, Panthea Holiday Village, Electra Holiday Village, Akteon Holiday Village, Panas Tourist Village, Callisto Holiday Village, Eleni Tourist Village και Pantelia Hotel Apartments. Στην έκθεση απαίτησης γίνεται λεπτομερής αναφορά στις επτά ως άνω συμφωνίες ενοικίασης (τέσσερις ημ. 18.8.14 και τρεις ημ. 1.10.14) καθώς επίσης και σε συμπληρωματικές συμφωνίες των εν λόγω συμφωνιών και σε συμπληρωματικές συμφωνίες αυτών για εκχώρηση εισοδημάτων ημ. 1.9.14 μεταξύ της Εναγομένης 1, της Εναγομένης 4 και των Εναγομένων 6 και 7. Παρόλο που στην Αγωγή 2725/14, τόσο στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο όσο και στην έκθεση απαίτησης δεν γίνεται ρητή αναφορά στη φύση της κάθε συμφωνίας παρά μόνο στην ημερομηνία και στα μέρη της, εντούτοις διαφαίνεται πως η εν λόγω Αγωγή δεν αφορά σε όλες τις συμφωνίες για τις οποίες ζητείται η συνένωση. Η αιτούμενη συνένωση αφορά σε συνολικά τέσσερις συμφωνίες ενοικίασης ημ. 18.8.14 και σε δύο συμφωνίες ενοικίασης ημ. 1.10.14 ενώ η Αγωγή 2725/14 αφορά προφανώς στις ίδιες τέσσερις συμφωνίες ενοικίασης ημ. 18.8.14, σε μια συμφωνία ενοικίασης ημ. 19.8.14 και σε ακόμα μια μόνο συμφωνία ενοικίασης ημ. 1.10.14. Η αιτούμενη συνένωση φαίνεται να αφορά στις ίδιες συμπληρωματικές συμφωνίες και αποφάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων των Εναγομένων 1-5 ως και η Αγωγή 2725/14. Επιπλέον, η αιτούμενη συνένωση αφορά στις ίδιες συμφωνίες ενοικίασης και συμπληρωματικές ως και η Αγωγή 2736/14 πλην μίας ημ. 1.10.14, καθότι η Αγωγή 2736/14 αφορά σε τρεις συμφωνίες ενοικίασης ημ. 1.10.14 ενώ η αιτούμενη συνένωση σε δύο μόνο. Η Αγωγή ουδόλως αφορά τις αποφάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων των Εναγομένων 1-5 και ουδεμία αξίωση εγείρεται γι΄ αυτές. Επομένως, διαπιστώνεται χωρίς δυσκολία πως οι δύο Αγωγές δεν έχουν ως αντικείμενο τις ίδιες συμφωνίες των οποίων ζητείται η συνένωση. Το επιχείρημα των Αιτητών πως οι δύο Αγωγές έχουν το ίδιο αντικείμενο, ήτοι τις ίδιες συμφωνίες, και πως το Δικαστήριο θα μπορούσε να ζητήσει διευκρινίσεις επί τούτου από όλες τις πλευρές δεν βρίσκει έρεισμα στην προαναφερόμενη νομολογία. Και τούτο καθότι για σκοπούς εξέτασης αίτησης για συνένωση, το Δικαστήριο περιορίζεται στο περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης χωρίς να επεκτείνεται σε μαρτυρία από τους διαδίκους προς συμπλήρωση των δικογράφων ως προς το τι αφορά η κάθε υπόθεση. Επιπλέον, κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί πως πέραν της ακυρότητας ή μη των υπό κρίση στην κάθε Αγωγή συμφωνιών, οι Αγωγές διαφέρουν ως προς τις υπόλοιπες αξιώσεις. Θα μπορούσε να λεχθεί πως οι δύο Αγωγές μπορούν να συνεκδικαστούν εφόσον ως επί το πλείστον αφορούν τις ίδιες συμφωνίες, ενοικίασης και συμπληρωματικές, και οι οποίες φαίνεται να απορρέουν από αποφάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων των εμπλεκόμενων εταιρειών. Οι δε υπόλοιπες συμφωνίες αφορούν στα ίδια μέρη, στην ίδια χρονική περίοδο και εντάσσονται στο ίδιο πραγματικό πλαίσιο αναφορικά με τις συνθήκες υπογραφής τους, επομένως δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο συνένωσης των δύο Αγωγών ούτως ώστε να συνεκδικαστεί και αποφασιστεί το όλο πλαίσιο των γεγονότων που αφορούν στη σύναψη των συμφωνιών, ήτοι στις συνθήκες σύναψης και στις νομικές συνέπειες αυτής. Υπάρχει όμως ένα στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο θεωρεί καθοριστικό για την τύχη της Αίτησης. Και αυτό είναι το γεγονός ότι η εταιρεία Aqua Sol Hotels Public Company Ltd είναι Εναγομένη στη μιαν Αγωγή και Ενάγουσα στην άλλη. Αυτό το γεγονός έχει ιδιαίτερη σημασία για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης, καθότι της αποδίδεται εντελώς διαφορετικός ρόλος και συμμετοχή σε σχέση με τη σύναψη των εν λόγω συμφωνιών. Στην Αγωγή 2725/14 αποδίδεται στην εταιρεία (Εναγομένη 1) συμμετοχή στον ισχυριζόμενο δόλο και συνωμοσία αναφορικά με τη σύναψη των συμφωνιών και θα πρέπει να υπερασπιστεί εαυτόν σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς, ενώ στην Αγωγή 2736/14 η εταιρεία (Ενάγουσα 1) δεν φέρεται ως μέρος του ισχυριζόμενου δόλου και απάτης ως προς τη σύναψη των συμφωνιών αλλά αντιθέτως βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά ως ενάγουσα, προς όφελος και για λογαριασμό της οποίας εγείρεται η Αγωγή από τον αντιπρόσωπο της Διαχειριστή και Παραλήπτη. Με άλλα λόγια, στην πρώτη Αγωγή η εταιρεία καλείται να υπερασπιστεί εαυτόν στην προσπάθεια της να καταρρίψει οποιαδήποτε ευθύνη εκ μέρους της για τον ισχυριζόμενο δόλο και συνωμοσία για τη σύναψη των συμφωνιών, ενώ στη δεύτερη Αγωγή η ίδια καλείται να αποδείξει τους ισχυρισμούς περί δόλου και απάτης εκ μέρους των Εναγομένων στη σύναψη των συμφωνιών. Λόγω ακριβώς του διαφορετικού ρόλου της εταιρείας, προφανώς και αυτή εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους στην κάθε Αγωγή. Όπως αναλύεται και επεξηγείται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 29.10.21, ο Διαχειριστής Παραλήπτης, ενεργώντας ως αντιπρόσωπος και προς προστασία των συμφερόντων της, εγείρει την Αγωγή 2736/14, εξ ου και οι δύο διάδικοι εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους, τα γραφεία Τ. Παπαδόπουλος και Ανδρέου, Χατζη Χριστοφή. Στην Αγωγή 2725/14, ενώ η εταιρεία βρισκόταν υπό διαχείριση, ο Διαχειριστής Παραλήπτης επέλεξε να μην δώσει οδηγίες για την εκπροσώπηση της εταιρείας η οποία και επέλεξε να εκπροσωπηθεί από τους ίδιους δικηγόρους (άλλους από αυτούς στην Αγωγή 2736/14) ως και κάποιοι των Εναγομένων, διευθυντών της, στους οποίους αποδίδεται η ίδια συμμετοχή και δόλος. Αυτά τα δεδομένα καθιστούν τη συνένωση όχι μόνο ανεπίτρεπτη αλλά και ανεπιθύμητη. Το Δικαστήριο θεωρεί πως τυχόν συνένωση δεν θα εξυπηρετήσει οποιονδήποτε σκοπό αλλά αντιθέτως θα προκαλέσει ανυπέρβλητα εμπόδια στην εταιρεία η οποία θα πρέπει να διαχειριστεί δύο ξεχωριστές θέσεις και εκδοχές. Τυχόν συνένωση θα βρει την εταιρεία αντιμέτωπη από τη μια με τον ένα δικηγόρο της να υπερασπίζεται πως δεν αποτελεί μέρος δόλου και συνωμοσίας με τους υπολοίπους Εναγόμενους και από την άλλη με άλλο ξεχωριστό δικηγόρο να προσπαθεί να αποδείξει δόλο και απάτη εναντίον των ίδιων Εναγομένων χωρίς δική της συμμετοχή. Επομένως, δεν πρόκειται για ένα απλό ζήτημα το οποίο θα μπορούσε να επιλυθεί με απλή ρύθμιση από το Δικαστήριο ως προς το ποιος διάδικος θα αρχίσει πρώτος. Έτσι κρίνεται άστοχη η παραπομπή από τους Αιτητές στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. Apak Agro Industries κ.ά. (ανωτέρω), στην οποία λέχθηκε πως «το ζήτημα του προσδιορισμού του διαδίκου του έχοντος το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος θα έπρεπε να είχε θεωρηθεί ως δευτερεύον ενόψει της βασικής διαπίστωσης περί υπάρξεως κοινού θέματος μεταξύ των δύο αγωγών και δεν θα έπρεπε να αποτελέσει λόγο απόρριψης του αιτήματος για συνένωση των αγωγών. Το εν λόγω ζήτημα, ως καθαρά διαδικαστικό, μπορεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να ρυθμιστεί πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.». Η εισήγηση των Αιτητών πως το ζήτημα της ιδιότητας της εταιρείας θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με διαταγή όπως η μια Αγωγή θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση. Και τούτο, καθότι εδώ δεν πρόκειται για περίπτωση δύο αγωγών με αντίστροφους και ενδεχομένως διαφορετικούς διάδικους, ούτως ώστε θα μπορούσε η μια αγωγή να αποτελέσει ανταπαίτηση στην άλλη. Εδώ έχουμε ένα διάδικο ο οποίος στη μιαν Αγωγή είναι εναγόμενος με τους υπόλοιπους και στην άλλη ο ίδιος τους ενάγει. Το απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παρ. 69, στο οποίο οι ίδιοι οι Αιτητές παραπέμπουν, υποστηρίζει τη θέση του Δικαστηρίου: «On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim on the consolidated action.» Επομένως, η μαρτυρία η οποία θα πρέπει να προσκομιστεί από πλευράς της εταιρείας δεν είναι ταυτόσημη και κοινή στις δύο Αγωγές αλλά αντιθέτως είναι αλληλοσυγκρουόμενη, με αποτέλεσμα η συνένωση να προκαλεί δυσχέρεια τόσο στην ίδια όσο και στους δικηγόρους της εκατέρωθεν αλλά και συνακόλουθα στο Δικαστήριο. Τυχόν συνένωση ενέχει τον κίνδυνο έκδοσης απόφασης εναντίον της εταιρείας στη μια για δόλο και συνωμοσία στη σύναψη των συμφωνιών και έκδοση απόφασης υπέρ της στην άλλη για τον ίδιο δόλο. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, προκύπτει ξεκάθαρα πως δεν κρίνεται επιθυμητή η συνένωση των δύο υπό κρίση Αγωγών. Αντιθέτως, θεωρώ πως τυχόν συνένωση θα προκαλέσει περαιτέρω δυσχέρεια, σύγχυση, πολυπλοκότητα και ενδεχόμενη έκδοση αντιφατικών αποφάσεων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο καταλήγει πως δεν έχει διαφανεί ότι θα προκύψει τέτοιο όφελος από την συνεκδίκαση των ως άνω Αγωγών και γενικότερα ότι κάτι τέτοιο θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Αυτή η διαπίστωση προδιαγράφει και την πορεία της Αίτησης η οποία δεν μπορεί να πετύχει, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης και τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια αυτής. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 2 και 7 - Αιτητών αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τους Εναγόμενους 1 και 3-6 στην Αγωγή 2725/14 και τους Εναγόμενους 1 και 2 στην Αγωγή 2736/14 οι οποίοι δεν έφεραν ένσταση στην Αίτηση ούτε και έλαβαν μέρος στη διαδικασία και ακρόαση αυτής, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .......... ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Γ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο