Τάκης & Ονησίφορος Οικοδομικά Υλικά LTD ν. Λοΐζου, Αρ. Αγωγής: 3777/13, 26/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A221 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3777/13 Τάκης & Ονησίφορος Οικοδομικά Υλικά LTD Ενάγουσα και XXXXX Λοΐζου Εναγομένου Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Κος Πλουτάρχου Για τον Εναγόμενο: Κος Κουλίας ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Η παρούσα αγωγή αφορά σε απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας (στο εξής «η ενάγουσα») εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €12.964,
- Δικόγραφα και εκδοχές των μερών Ενάγουσα Στη βάση των δικογραφημένων θέσεων της ενάγουσας, τούτη ασχολείται με το εμπόριο οικοδομικών υλικών, καθώς επίσης και με την παροχή υπηρεσιών εκσκαφέα και ανυψωτικού μηχανήματος έναντι αμοιβής. Κατά το διάστημα μεταξύ 15 Απριλίου 2008 - 16 Δεκεμβρίου 2008, κατόπιν σχετικής συμφωνίας με τον εναγόμενο ή τους αντιπροσώπους του ή την εταιρεία M.M. Melfica Construction Ltd (στο εξής «η Melfica»), η ενάγουσα πώλησε και παρέδωσε διάφορα υλικά καθώς επίσης και εκτέλεσε χωματουργικές εργασίες, αλλά και εργασίες ανύψωσης υλικών στην υπό ανέγερση κατοικία του εναγόμενου, στα Πάνω Λεύκαρα, συνολικής αξίας €12.964,12 περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Για την πώληση των εμπορευμάτων αυτών, αλλά και για τις εκτελεσθείσες εργασίες, η ενάγουσα εξέδωσε σχετικά τιμολόγια τα οποία παραθέτει, εν είδει πίνακα, στο δικόγραφό της. Είναι, περαιτέρω, δικογραφημένη θέση της ενάγουσας ότι, έναντι του ποσού των τιμολογίων, και δη του απαιτούμενου ποσού, ο εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε αντίτιμο και μέχρι σήμερα, παρά τις επανειλημμένες προς τούτο οχλήσεις, συνεχίζει να το οφείλει. Εναγόμενος Στη βάση των δικογραφημένων θέσεων του εναγομένου, αλλά και των σχετικών δηλώσεων που έγιναν από τον συνήγορό του κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, εκείνο που ο εναγόμενος προβάλλει είναι ότι, ουδέποτε ο ίδιος παρήγγειλε ή συμφώνησε με την ενάγουσα όπως πωλήσει σε αυτόν ή σε αντιπρόσωπό του οποιαδήποτε προϊόντα της, πλην ενός ντεπόζιτου. Αποδέχεται την παροχή χωματουργικών εργασιών από πλευράς του Τάκη (πρόκειται για τον διευθυντή της ενάγουσας - ΜΕ1 της παρούσας αγωγής), και όχι της ενάγουσας, προς όφελος του, πλην όμως ισχυρίζεται ότι εξόφλησε κάθε χρεωθέν για τις εργασίες αυτές πόσο. Στην βάση των ανωτέρω ζητά την απόρριψη της αγωγής και την καταδίκη της ενάγουσας στα έξοδα. Ακροαματική διαδικασία Η ενάγουσα, για σκοπούς απόδειξης της αγωγής, κάλεσε δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα τον Χριστάκη (Τάκη) Παπανικολάου (ΜΕ1) και τον Όμηρο Μελινιώτη (ΜΕ2). Ο εναγόμενος, για σκοπούς αναχαίτησής της, περιλαμβανομένου του ιδίου, κάλεσε επίσης δυο μάρτυρες. Πρώτος κατέθεσε ο ίδιος και δεύτερος ο Παναγιώτης Χρυσάνθου (ΜΥ2). Κοινώς αποδεκτά γεγονότα. Έχοντας υπόψη τα κατά καιρούς παραδεκτά γεγονότα, καθώς επίσης και την αναντίλεκτη μη αμφισβητούμενη μαρτυρία αλλά και τις κοινές τοποθετήσεις των μαρτύρων των δύο πλευρών, τα πιο κάτω αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ τους: Η ενάγουσα είναι εταιρεία η οποία ασχολείται με το εμπόριο οικοδομικών υλικών και παρέχει επίσης υπηρεσίες σε σχέση με χωματουργικές εργασίες και εργασίες ανύψωσης υλικών. Ο ΜΕ1, είναι ο Τάκης στον οποίο γίνεται αναφορά στο δικόγραφο της υπεράσπισης, ο όποιος ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, και είναι ακόμα διευθυντής της ενάγουσας. Κατά τον Σεπτέμβριο του 2007, ο εναγόμενος, μέσω τριών επιταγών του (τεκμήρια 10(α) 10(β), και 10(γ)), κατέβαλε στην ενάγουσα τα ποσά των ΛΚ 702, ΛΚ 1.115,50 και ΛΚ 1.100,55, αντίστοιχα. Οι όποιες αναγραφόμενες εργασίες χωματουργικών και ανύψωσης υλικών επί των επίδικων τιμολογίων (Τεκμήριο 1), για τις οποίες η ενάγουσα απαιτεί από τον εναγόμενο καταβολή χρημάτων, τελούν υπό αμφισβήτηση από τον τελευταίο. Ωστόσο, στο βαθμό που επί του τεκμηρίου 1, γίνεται αναφορά σε πωληθέντα από την ενάγουσα προϊόντα και υλικά οικοδομής, πλην ενός ντεπόζιτου, ο εναγόμενος αποδέχεται ότι τούτα πωλήθηκαν από την ενάγουσα και παραλήφθηκαν από τον γραμματέα και μέτοχο της Melfica (ME2), πλην όμως προβάλλει την θέση ότι τούτα, ουδόλως χρησιμοποιήθηκαν, καθ' οιονδήποτε τρόπο, στην υπό ανέγερση τότε κατοικία του, ούτε αγοράστηκαν από αυτόν (τον ΜΕ2) κατ' εντολή του ή οδηγία του (του εναγόμενου) ή ενεργώντας τούτος υπό ιδιότητα αντιπροσώπου του. Επίδικα ζητήματα Στην βάση των πιο πάνω δικογραφημένων θέσεων των δύο πλευρών, καθώς επίσης και των κοινώς αποδεκτών γεγονότων, τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής είναι τα ακόλουθα: · Κατάφερε η ενάγουσα να αποδείξει συμβατική σχέση με τον εναγόμενο για την πώληση προς αυτόν προϊόντων και υλικών οικοδομής και για την παροχή υπηρεσιών χωματουργικών εργασιών και ανύψωσης υλικών; · Αν η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι θετική, κατάφερε η ενάγουσα να αποδείξει ότι, όταν πωλούσε και παρέδιδε τα προϊόντα που αναγράφονται επί του τεκμηρίου 1 κατόπιν εντολής του ΜΕ2 και/ή εκτελούσε τις εκεί αναγραφόμενες χωματουργικές εργασίες και εργασίες ανύψωσης υλικών, ο ΜΕ2, ως εκπρόσωπος της Melfica, ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του εναγομένου; · Στο βαθμό που επί του τεκμηρίου 1 γίνεται αναφορά σε οικοδομικά υλικά ή άλλα προϊόντα ή σε χωματουργικές εργασίες, για την πώληση και/ή εκτέλεση των οποίων δεν δόθηκε εντολή από τον ΜΕ2, κατάφερε η ενάγουσα να αποδείξει ότι τούτα/ες πωλήθηκαν ή εκτελέστηκαν κατόπιν εντολής του εναγομένου; · Τέλος, στον βαθμό που η ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει, (α) την επικαλούμενη συμβατική σχέση με τον εναγόμενο, (β) ότι ο ΜΕ2, κατά τις επίδικες δοσοληψίες του μαζί της, ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του τελευταίου, και (γ) ότι ο εναγόμενος οφείλει σ' αυτή χρήματα για πώληση υλικών και για εκτέλεση εργασιών, ποιο είναι το οφειλόμενο ποσό; Συνοπτική παράθεση μαρτυρίας. ΜΕ1 Ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι με τον εναγόμενο γνωρίζονταν και διατηρούσαν φιλικές σχέσεις, μια και τυγχάνουν συγχωριανοί. Στα πλαίσια της σχέσης τους αυτής, ο εναγόμενος, ο οποίος για μεγάλα χρονικά διαστήματα απουσίαζε στο εξωτερικό, όπου και διατηρούσε τις επιχειρήσεις του, συμφώνησε μαζί του (του ΜΕ1), υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής της ενάγουσας, όπως η τελευταία εκτελεί εργασίες και πωλεί υλικά για τις ανάγκες μετατροπής και επιδιόρθωσης της οικίας του στα Πάνω Λεύκαρα. Στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής, ο εναγόμενος υπέδειξε την Melfica (εργοληπτική εταιρεία που ανέλαβε την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών στην οικίας του εναγόμενου), ως το πρόσωπο που θα ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του και η όποια, μέσω του ΜΕ2 θα προέβαινε στις κατά καιρούς παραγγελίες από την ενάγουσα. Με εξαίρεση συγκεκριμένα προϊόντα που αναφέρονται επί του τεκμηρίου 1 (πρόκειται για τα τιμολόγια που εξέδωσε η ενάγουσα για τις επίδικες χρεώσεις), στα οποία αναφέρθηκε ειδικά, και για τα οποία την παραγγελία, σύμφωνα με τον ίδιο, υπέβαλε προσωπικά ο εναγόμενος σε χρόνο που βρισκόταν στην Κύπρο, τα λοιπά εκεί αναφερόμενα υλικά, αλλά και εργασίες ανύψωσης, παραδόθηκαν/εκτελέστηκαν από την ενάγουσα στην οικία του εναγομένου κατόπιν εντολής του ΜΕ
- Όσον τώρα αφορά στις αναγραφόμενες επί του τεκμηρίου 1, χωματουργικές εργασίες, ο ΜΕ1 υπέδειξε ότι κάποιες εξ αυτών είναι διαγραμμένες, καθότι για αυτές ο εναγόμενος κατέβαλε, μετά τη χρέωσή τους, το ανάλογο τίμημα και ανέφερε ακόμα ότι, η ενάγουσα εκτέλεσε και άλλες χωματουργικές εργασίες προς όφελος του εναγόμενου, οι οποίες δεν καταγράφονται επί του τεκμηρίου 1, καθότι παρασχέθηκαν σε στάδιο πριν την έναρξη των οικοδομικών εργασιών και αφορούσαν, στην ουσία, σε εργασίες για την διάνοιξη δρόμου και για την αφαίρεση ενός καλωδίου. Ισχυρίστηκε, συναφώς, ότι, η όποια απαίτηση της ενάγουσας για χωματουργικές εργασίες, αφορά σε αυτές για τις οποίες ο εναγόμενος δεν κατέβαλε το ανάλογο αντίτιμο. Κατά τον ΜΕ1, κάθε μη διαγραμμένη επί του τεκμηρίου 1 εκτελεσθείσα από την ενάγουσα εργασία ή πώληση υλικών, αφορά σε εργασία ή πώληση, είτε κατόπιν εντολής του εναγομένου προσωπικά, είτε κατόπιν εντολής του ΜΕ2, ενεργώντας ο τελευταίος ως αντιπρόσωπος του εναγομένου, εκτελέστηκε ή διενεργήθηκε από την ενάγουσα και δεν καταβλήθηκε το αντίτιμό της. ΜΕ2 Ο ΜΕ2 ισχυρίστηκε ότι είναι γραμματέας και μέτοχος της Melfica και ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αυτή ενεργούσε ως εργοληπτική εταιρεία για την ανέγερση της οικίας του εναγομένου. Για τις έξτρα εργασίες που εκτέλεσε, αλλά και για κάποιες άλλες, στις οποίες αναφέρθηκε ειδικά (π.χ. τοποθέτηση κεραμικών και πέτρας), ήταν αναγκαία η χρήση οικοδομικών υλικών, τα οποία και αγόραζε από την ενάγουσα κατόπιν σχετικών οδηγιών του εναγόμενου, ο οποίος είχε αναλάβει να καταβάλλει το ανάλογο αντίτιμο στην ενάγουσα. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε σε κάθε αναγραφόμενο επί του τεκμηρίου 1 υλικό και πρόβαλε τους ισχυρισμούς του ως προς τον σκοπό για τον οποίον τούτα χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκτέλεση των εργασιών στην οικία του εναγομένου. Δεν αποδέχθηκε την υποβληθείσα σ' αυτόν θέση ότι μέρος των αναγραφόμενων επί του τεκμηρίου 1 υλικών δεν χρησιμοποιήθηκαν στην οικία του εναγομένου, και ισχυρίστηκε ότι, πλην ενός μέρους των γομών τοποθέτησης κεραμικών και μαρμάρων, οι οποίες, κατόπιν οδηγιών του εναγομένου, μεταφέρθηκαν σε άλλο ακίνητο του τελευταίου, τα λοιπά υλικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν στην επίδικη οικία του εναγομένου. Ερωτηθείς ειδικά για τους όρους της σύμβασης της Melfica με τον εναγόμενο, ο ΜΕ2 ισχυρίστηκε ότι, τα υλικά που αγόρασε από την ενάγουσα ως αντιπρόσωπος του εναγομένου, τα οποία αναφέρονται επί του τεκμηρίου 1, δεν αφορούσαν σε υλικά, που σύμφωνα με την συμφωνία αυτή, ανέλαβε να παρέχει η Melfica. Εναγόμενος Ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι, πέραν κάποιων χωματουργικών εργασιών που εκτέλεσε η ενάγουσα προς όφελός του, καθώς επίσης την πώληση ενός ντεπόζιτου, για τα οποία και πλήρωσε την ενάγουσα μέσω των τριών επιταγών, τεκμήρια 10 (α), 10 (β) και 10 (γ), σε καμιά άλλη περίπτωση συνεργάστηκε με αυτήν ή τον ΜΕ
- Και τούτο γιατί, όπως ανέφερε, αφενός ο ΜΕ1 δεν ήταν πρόσωπο εμπιστοσύνης, τον οποίο, εν πάση περιπτώσει, γνώριζε απλά φατσικώς, ως συγχωριανό του, και αφετέρου, στα Λεύκαρα λειτουργούσε και μια άλλη, ανταγωνιστική της ενάγουσας, εταιρεία, η Φίλιππος και Μήνας, προς την οποία και αποτεινόταν για την αγορά υλικών ή την εκτέλεση οποιωνδήποτε χωματουργικών εργασιών. Ήταν η θέση του εναγομένου ότι, μεγάλο μέρος των αναγραφόμενων επί του τεκμηρίου 1 υλικών, ουδόλως χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της οικίας του, μια και τούτα ήταν εντελώς αχρείαστα για τις όποιες εκεί εκτελεσθείσες εργασίες. Προέβαλε ακόμα τον ισχυρισμό ότι, σε σχέση με τα αναγραφόμενα επί του τεκμηρίου 1 υλικά, τα οποία δυνατόν να χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια των εκτελεσθεισών στην οικία του εργασιών, τούτα αφορούσαν σε υλικά για τα οποία είχε χρεωθεί από την Melfica, την οποία και εξόφλησέ για κάθε εκτελεσθείσα από αυτήν εργασία. ΜΥ2 Ο ΜΥ2 παρουσιάστηκε ως πολύπειρος εργολάβος, ο οποίος είχε γνώσεις αναφορικά με την τοποθέτηση κεραμικών και μάρμαρων, καθώς επίσης και για το είδος και αξία των γομών που χρησιμοποιούνται για την τοποθέτηση τους. Σύμφωνα με τον ΜΥ2, τούτος επισκέφτηκε την οικία του εναγομένου κατά τον Ιανουάριο του 2020, κατόπιν εντολής του τελευταίου, και εκτίμησε το εμβαδόν των έξτρα εργασιών που αφορούσαν σε τοποθέτηση κεραμικών, το οποίο ανερχόταν στα 197m². Αναφέρθηκε στη ποσότητα των γομών που ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν για την τοποθέτηση των κεραμικών (έξτρα εργασίες), προβάλλοντας την θέση ότι επρόκειτο για ποσότητα κατά πολύ μικρότερη της ποσότητας που αναγράφεται επί του τεκμηρίου
- Επίσης ισχυρίστηκε ότι η ακριβότερη στο εμπόριο, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, γόμα τοποθέτησης κεραμικών, ήταν φθηνότερη από την τιμή των επίδικων γομών που πωλήθηκαν από την ενάγουσα. Άσχετη μαρτυρία Κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ο συνήγορος του εναγόμενου προέβη σε δήλωση διά της οποίας αποδέχτηκε ότι, με εξαίρεση ένα ντεπόζιτο, τα λοιπά υλικά που αναφέρονται επί του τεκμηρίου 1, πωλήθηκαν από την ενάγουσα προς τον ΜΕ2, προσθέτοντας, όμως, ότι, τούτα δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά την ανέγερση της οικίας του εναγομένου, ούτε ο ΜΕ2, κατά την αγορά τους, ενεργούσε ως αντιπρόσωπός του. Στη βάση της δήλωσης αυτής, το μόνο ερώτημα που παραμένει προς απάντηση για να διαφανεί αν η ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει ότι ο εναγόμενος υπέχει ευθύνης για τα όποια, ενδεχομένως, απλήρωτα προϊόντα που πώλησε κατόπιν εντολών του ΜΕ2, είναι το κατά πόσο, κατά τον χρόνο των εν προκειμένω εντολών, ο τελευταίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του πρώτου, καθιστώντας έτσι το κατά πόσο τα υλικά αυτά χρησιμοποιήθηκαν ή όχι κατά την ανέγερση της οικίας του εναγομένου, εντελώς άσχετο για την επίλυση των επίδικων της παρούσας αγωγής ζητημάτων. Αν η απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι ότι ο ΜΕ2 ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του εναγόμενου, και ότι όλα ή κάποια εκ των αγορασθέντων υλικών δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του εναγόμενου, ο τελευταίος θα μπορούσε να διεκδικήσει στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, υπό τύπο συνεισφοράς, αποζημιώσεις από τον ΜΕ2, νοουμένου ότι, προηγουμένως, θα τον εγκαλούσε ως τριτοδιάδικο, κάτι το οποίο δεν έπραξε, με αποτέλεσμα να καθίσταται μη αναγκαία η απόφανση του δικαστηρίου ως προς την όποια χρήση των υλικών αυτών. Είναι ακριβώς εντελώς αδιάφορο, στην περίπτωση που η ενάγουσα αποδείξει τον ισχυρισμό της περί συμφωνίας της με τον εναγόμενο να ικανοποιεί εντολές του ΜΕ2 και να χρεώνει τον πρώτον, το κατά πόσον, ακολούθως, τα υλικά χρησιμοποιήθηκαν ή μη στην υπό ανέγερση τότε οικία. Αξιολόγηση μαρτυρίας Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και αξιολόγησα, ως θα φανεί κατωτέρω, τη μαρτυρία τους με γνώμονα πως η αξιοπιστία ενός μάρτυρα εκτιμάται αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης. Είχα επίσης συνέχεια κατά νου το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο προέκυψε η κάθε μαρτυρία, τη γνώση, πηγή και κύρος του κάθε μάρτυρα, αλλά και την ύπαρξη ή μη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Κατά νου είχα ακόμα και τη δυνατότητα μνήμης έκαστου μάρτυρα, αλλά και τους λόγους που είχαν ή που επικαλέστηκαν για το γεγονός ότι θυμούντο τα όσα κατέθεταν, καθώς επίσης και την αμεσότητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια που ενδεχομένως χαρακτήριζε τις αναφορές τους. Βαρύτητα δόθηκε και στις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες, ασυνέπειες και αντιφάσεις που ενδεχομένως παρατηρούνται στη μαρτυρία τους. Απέφυγα να αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς των μαρτύρων και τούτο με γνώμονα το γεγονός ότι μια διαφορετική προσέγγιση ενέχει κινδύνους μιας και, κάποιοι μάρτυρες, συνεπεία των εξωτερικών γνωρισμάτων της συμπεριφοράς τους, ενδεχομένως να δημιουργούν μια τελείως διαφορετική εντύπωση από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. Νικολάου ν. Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406). ΜΕ1 Ο ΜΕ1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, επί των ουσιωδών για την επίλυση των υπό αμφισβήτηση επίδικων ζητημάτων της παρούσας αγωγής, είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Οι σχετικοί, επί τούτων, ισχυρισμοί του ήταν σαφείς και αταλάντευτοι. Συνοδεύονταν δε από εμφανή σιγουριά, που αναμενόμενο είναι να συνοδεύει αληθείς ισχυρισμούς. Για κάθε περίπτωση που η μνήμη του (λόγω παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος) το επέτρεπε, ο μάρτυρας έδιδε τους λόγους που ενθυμείται το γεγονός στο οποίο αναφερόταν, καθώς επίσης και τις συνθήκες υπό τις οποίες τούτο έλαβε χώρα. Με σαφή και πειστικό τρόπο αναφέρθηκε στα υλικά τα οποία παραγγέλθηκαν προσωπικά από τον εναγόμενο, καθώς επίσης και τους λόγους για τους οποίους τα παρήγγειλε, αλλά και στα υλικά τα οποία παραγγέλθηκαν από τον ΜΕ2 υπό την ιδιότητά του ως αντιπροσώπου του εναγομένου. Ο συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε από το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1, να συνυπολογίσει και τον τρόπο ετοιμασίας των τιμολογίων, τεκμήριο 1, και τις σχετικές αναφορές του μάρτυρα κατά την δια ζώσης μαρτυρία του. Και τούτο θεωρώντας ότι μια τέτοια διεργασία του Δικαστηρίου θα απέληγε σε κρίση περί αναξιοπιστίας του μάρτυρα. Είμαι της γνώμης ότι η διεργασία αυτή, μάλλον ενισχύει την αξιοπιστία του μάρτυρα παρά το αντίθετο. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της υπόθεσης, στον ΜΕ1 υποβλήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης ότι τα τιμολόγια, τεκμήριο 1, είναι φτιαχτά, πλασματικά και ότι δεν αφορούν σε πραγματικές συναλλαγές, καθότι ετοιμάστηκαν με μόνο σκοπό να υποστηρίξουν την εντελώς αδικαιολόγητη παρούσα αγωγή. Υπέδειξε, συναφώς, ο συνήγορος υπεράσπισης προς τον μάρτυρα ότι, ο τρόπος με τον οποίο συμπληρώθηκαν τα τιμολόγια δεν είναι γνωστός στο εμπόριο και ότι, το περιεχόμενο τους παρουσιάζει ασάφεια και είναι ασυμβίβαστο με την κοινή λογική. Είναι γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο συμπληρώθηκαν τα τιμολόγια, στη βάση πάντα των όσων σχετικών ανέφερε ο ΜΕ1, δεν είναι ο συνήθης τρόπος έκδοσης τιμολογίων για εμπορεύματα που αγοράζονται επί πιστώσει[1]. Είναι επίσης γεγονός ότι, στην όψη του (χωρίς ειδική επεξήγησή του) το περιεχόμενο τους δεν είναι σαφώς προσδιοριστικό των προθέσεων του εμπόρου κατά την έκδοσή τους. Ωστόσο, ο μάρτυρας στην σχετικές επί τούτου αναφορές του, εξήγησε με πειστικό τρόπο τους λόγους για τους οποίους εξέδιδε με αυτόν τον τρόπο τα τιμολόγια, καθώς επίσης και τους λόγους που καθεμιά αναγραφόμενη επ' αυτών συναλλαγή καταγράφηκε με τον συγκεκριμένο τρόπο. Εν πάση όμως περίπτωση, αν όντως η ενάγουσα, με υστεροβουλία, σκοπούσε να κινήσει μια εντελώς αδικαιολόγητη αγωγή και να απαιτήσει μια εντελώς πλασματική οφειλή και να χρησιμοποιήσει προς τούτο φτιαχτά τιμολόγια, η λογική και μόνο θέλει, ότι θα ετοιμάζονταν αψεγάδιαστα τιμολόγια με σαφή περιεχόμενο, χωρίς οποιαδήποτε χειρόγραφη διαγραφή επ' αυτών και θα ήταν συνταγμένα με τρόπον που να μην αφήνουν αμφιβολία ως προς το τι διαλαμβάνουν και να μην είναι αναγκαία η περαιτέρω εξήγηση του περιεχομένου τους. Θα ήταν δε τιμολόγια επί πιστώσει και όχι τοις μετρητοίς, ως τα επίδικα τιμολόγια, ώστε να συμβαδίζουν πλήρως με την υπόθεση της ενάγουσας. Είμαι της γνώμης ότι είναι η πιο πάνω συλλογιστική που οδήγησε, εν τέλει, το συνήγορο υπεράσπισης, σε χρόνο μετά τη μαρτυρία του ΜΕ1, να προβεί στην πιο πάνω αναφερόμενη δήλωση και να μην αμφισβητήσει ότι όντως η ενάγουσα πώλησε τα αναγραφόμενα επί των εν λόγω τιμολογίων υλικά, πλην ενός ντεπόζιτου, και να περιορίσει την υπερασπιστική της γραμμή στο κατά πόσον τούτα χρησιμοποιήθηκαν ή μη κατά την ανέγερση της οικίας του εναγομένου. Για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, τη μαρτυρία του ΜΕ1 την αποδέχομαι στο σύνολό της. ΜΕ2 Και ο ΜΕ2 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Και αυτός ο μάρτυρας προώθησε σαφείς και ακλόνητους ισχυρισμούς επί των υπό αμφισβήτηση επίδικων ζητημάτων. Παρά της έντονης αντεξέτασης που έτυχε, σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του, η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Ο μάρτυρας αυτός, με ξεκάθαρες θέσεις, αναφέρθηκε στη χρήση ενός εκάστου υλικού που αναφέρεται επί του τεκμηρίου 1 για σκοπούς ανέγερσης της οικίας του εναγομένου. Εξήγησε τους λόγους για τους οποίους κάθε τέτοιο υλικό αγοράστηκε από την ενάγουσα, καθώς επίσης και προώθησε σύμφωνους με τον ΜΕ1 ισχυρισμούς ως προς την ιδιότητα υπό την οποία, κατά καιρούς, παράγγελνε τα υλικά ή την παροχή υπηρεσιών από την ενάγουσα. Και αυτός ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα, μέσω του ΜΕ1, συμφώνησε με τον εναγόμενο όπως παρέχει υλικά και υπηρεσίες προς την Melfica, της οποίας γραμματέας και μέτοχος ήταν ο ίδιος, ώστε η τελευταία να εκτελέσει τα καθήκοντά της ως εργολάβος για την ανέγερση της οικίας του εναγομένου και ότι για αυτά θα χρεωνόταν τελευταίος. Με σαφή και πειστικό τρόπο υποστήριξε ότι τα υλικά του τεκμηρίου 1 δεν αφορούσαν εργασίες για τις οποίες η Melfica ανέλαβε, έναντι του εναγομένου, και το κόστος των υλικών. Υπέδειξε, συναφώς, ότι, η αγορά των ακριβών γομών για την τοποθέτηση των κεραμικών ήταν επιλογή του εναγόμενου, ο οποίος ήθελε συγκεκριμένη μάρκα γόμας, την οποία και του ανέφερε. Δεν διαφεύγει του δικαστηρίου ότι επί παρεμφερών ζητημάτων, όπως σε σχέση με το ποιος μετέφερε ένα ντεπόζιτο στο εργοτάξιο για να τοποθετηθεί, η μαρτυρία του ΜΕ2 παρουσιάζει αντίφαση με την σχετική αναφορά του ΜΕ
- Πρόκειται ασφαλώς για εντελώς ανούσιες αντιφάσεις, επί μη ουσιωδών γεγονότων, οι οποίες δεν μπορούν, επ' ουδενί λόγο, να αποτελέσουν τη βάση για κρίση περί αναξιοπιστίας του μάρτυρα. Στην βάση των ανωτέρω, την μαρτυρία του ΜΕ2, στο βαθμό που δεν συγκρούεται με την μαρτυρία του ΜΕ1, την αποδέχομαι. Εναγόμενος Ο εναγόμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας και είμαι της γνώμης ότι, ενώπιον του δικαστηρίου, δεν είπε την αλήθεια σε σχέση με τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα. Ήταν εμφανής η προσπάθειά του να αποφύγει την οποιαδήποτε ευθύνη έναντι της ενάγουσας και να προβάλει προς τούτο μόνο ισχυρισμούς που θεωρούσε ότι εξυπηρετούσαν την υπόθεση του, ανεξαρτήτως αληθείας ή μη τούτων. Στα πλαίσια της προσπάθειάς του αυτής, προώθησε πλειάδα ισχυρισμών που αφορούσαν την ενάγουσα, τον ΜΕ1 και τον ΜΕ2, οι οποίοι ουδέποτε τέθηκαν στους μάρτυρες της ενάγουσας ώστε να τοποθετηθούν επ' αυτών. Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις που κάποιος ισχυρισμός του αμφισβητείτο από τον συνήγορο της ενάγουσας, δήλωνε ετοιμότητα να παρουσιάσει διάφορα πρόσωπα για την απόδειξη του, δηλώνοντας προς τούτο και τη ταυτότητα του προσώπου αυτού, χωρίς ωστόσο να παρουσιάσει τέτοια μαρτυρία. Ακόμα, σε κάποια σημεία, η μαρτυρία του συγκρούεται με θέσεις ή δηλώσεις του συνηγόρου του. Για σκοπούς αιτιολόγησης της μόλις πιο πάνω εκφρασθείσας κρίσης μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας του εναγομένου, σημειώνω τα ακόλουθα: Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του εναγόμενου, αλλά και των θέσεων που υποβλήθηκαν προς τους μάρτυρες της ενάγουσας από το συνήγορό του, αναλώθηκε στο κατά πόσον ήταν αναγκαία η αγορά τόσο μεγάλου αριθμού γομών για την εφαρμογή και τοποθέτηση των κεραμικών και των μαρμάρων στην οικία του. Επί τούτου, ήταν η θέση του ότι το εύρος των επιφανειών στα οποία τοποθετήθηκαν πλακάκια και μάρμαρα δεν δικαιολογούσε την αγορά τόσο μεγάλου αριθμού γομών ως αυτές αναφέρονται επί του τεκμηρίου
- Και ενώ στη βάση του πιο πάνω ισχυρισμού του η λογική θέλει τον εναγόμενο να αποδέχεται ότι χρησιμοποιήθηκε έστω μικρότερη ποσότητα σχετικής γόμας (έστω και φθηνότερης), εντούτοις προώθησε τον εντελώς συγκρουόμενο ισχυρισμό ότι ουδέποτε αγόρασε οποιαδήποτε υλικά από την ενάγουσα, τη στιγμή που αποδέχτηκε ότι η Melfica εκτέλεσε εξτρά εργασίες στα πλαίσια των οποίων τοποθετήθηκαν κεραμικά, τα υλικά τοποθέτησης των οποίων δεν είχε αναλάβει να προμηθεύσει ο εργολάβος. Σημειώνω, συναφώς, ότι, ουδέποτε ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι προμήθευσε τη Melfica με γόμες για τη τοποθέτηση κεραμικών για τις έξτρα εργασίες. Τόσο εμφανής ήταν η προσπάθειά του να αποφύγει να αναφέρει οτιδήποτε το οποίο θα συμβάδιζε με την θέση της ενάγουσας περί του ότι μεταξύ τους επήλθε συμφωνία για πώληση εμπορευμάτων και παροχή υπηρεσιών στην υπό ανέγερση κατοικία του, που αρνήθηκε την θέση του συνηγόρου της ενάγουσας ότι μετά τα επίδικα γεγονότα συναντήθηκαν με τον ΜΕ1 σε οικία τρίτου προσώπου και συζήτησαν για την επίδικη απαίτηση της ενάγουσας. Η σχετική θέση του Εναγομένου, ήταν ότι ουδέποτε έγινε αυτή η συνάντηση και ουδέποτε βρέθηκαν στην οικία του τρίτου αυτού προσώπου. Η θέση του όμως αυτή, συγκρούεται με τοποθέτηση του συνηγόρου του που προωθήθηκε στα πλαίσια ερώτησης που υπέβαλε στον ΜΕ1, στην βάση της οποίας η εν προκειμένω συνάντηση έλαβε χώρα. Ενδεικτικός της προσπάθειας του να αποστασιοποιηθεί πλήρως από τα επίδικα γεγονότα της παρούσας αγωγής, ήταν και ο ισχυρισμός του εναγομένου που τον ήθελε να έχει συναντηθεί με τον ΜΕ1 μόνο κατά τον χρόνο που του παρέδωσε τις τρεις επιταγές τεκμήρια 10 (α), 10 (β) και 10 (γ) και ποτέ άλλοτε. Ο ισχυρισμός του αυτός συγκρούεται με την κοινή λογική, μιας και οι επιταγές αυτές, στη βάση πάντα των δικών του λεγομένων, δόθηκαν, μεταξύ άλλων, και για την εκτέλεση χωματουργικών εργασιών, το κόστος των οποίων εξαρτάται από τις εργατοώρες που αναλώνονται για την εκτέλεση τους. Πώς είναι δυνατόν ο εναγόμενος να μην συναντήθηκε πριν την καταβολή του κόστους των εργασιών, ώστε να δώσει οδηγίες αναφορικά με τις εργασίες που θα εκτελεστούν; Πώς ήξερε ο ΜΕ1, ως χειριστής του εκσκαφέα με τον οποίο εκτελέστηκαν οι χωματουργικές εργασίες, το είδος, εύρος, αλλά και το χώρο στον οποίο θα εκτελούσε τις εργασίες αν δε συναντήθηκε προηγουμένως με τον εναγόμενο; Ένας άλλος ισχυρισμός του, που ελέγχεται, είναι αυτός που θέλει την ενάγουσα να εκφράζει για πρώτη φορά την όποια απαίτηση της, σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα, με την επίδοση της παρούσας αγωγής στον εναγόμενο και όχι προηγουμένως. Ελέγχεται γιατί, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του δεν αμφισβήτησε την αποστολή από την ενάγουσα σχετικής επιστολής απαίτησης προ της καταχώρησης της παρούσας αγωγής, καθώς επίσης, ως σημειώθηκε ανωτέρω, στη βάση ερώτησης που τέθηκε από τον συνήγορο του, επιβεβαιώθηκε η συνάντηση που έγινε μεταξύ του ίδιου και του ΜΕ1 στην οικία τρίτου στα πλαίσια της οποίας ο δεύτερος επιδίωξε την αποπληρωμή του επίδικου χρέους. Έφτασε στο σημείο ο εναγόμενος να ισχυριστεί ότι τον ΜΕ1 δεν τον γνώριζε και ότι του τον γνώρισε, για πρώτη φορά, ο ΜΕ2, ο οποίος και τον πίεσε να συνεργαστεί μαζί του. Ωστόσο στον ΜΕ2 δεν υποβλήθηκε τίποτα σχετικό, παρά το ότι αυτός ανέφερε πως ο εναγόμενος διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον ΜΕ1 προτού η Melfica αναλάβει την ανέγερση της οικίας του πρώτου. Ακόμα, στην προσπάθειά του πάντα να αποστασιοποιηθεί των γεγονότων της παρούσας αγωγής, αναφερόμενος στον ΜΕ1 τον κατονόμασε ως XXXXX Ονησιφόρου, αντί Παπανικολάου, που είναι το ορθό επίθετό του. Ωστόσο, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ξεχνώντας προφανώς την πιο πάνω αναφορά του, ισχυρίστηκε ότι ήξερε ότι η ενάγουσα ανήκει σε δύο πρόσωπα και ότι ο ένας είναι ο Τάκης και ο άλλος είναι ο Ονησίφορος. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, πλειστάκις, ανέφερε ότι θα παρουσιάσει διάφορα πρόσωπα ως μάρτυρες για να επιβεβαιώσουν τους ισχυρισμούς του. Τέτοιες αναφορές έγιναν, μεταξύ άλλων, και σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι υλικά οικοδομής αγόραζε πάντα από την ανταγωνίστρια της ενάγουσας, εταιρεία XXXXX και XXXXX. Ωστόσο, όχι απλά δεν παρουσίασε κανένα σχετικό μάρτυρα, αλλά ούτε καν μία απόδειξη ή έστω ένα τιμολόγιο από την εταιρεία αυτή. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι, στη βάση των ισχυρισμών του εναγόμενου, η παρούσα αγωγή αφορά σε μια εντελώς πλασματική οφειλή, η οποία εδράζεται επί ανύπαρκτης συνεργασίας και η οποία είναι το αποτέλεσμα της συνήθους πρακτικής του ΜΕ1 να ετοιμάζει πλασματικά τιμολόγια και μετά πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από τα οποιαδήποτε γεγονότα, όταν πλέον το πρόσωπο εναντίον του οποίου σκοπεύει να στραφεί δεν θα είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του, να καταχωρεί αγωγή για να αποκτήσει εντελώς αδικαιολόγητο όφελος. Πώς είναι δυνατόν στην βάση των θέσεων του αυτών, αν πράγματι αγόραζε οικοδομικά υλικά, σε συνεχή βάση, από τον XXXXX και XXXXX να μην αναζητήσει έστω κάποιο έγγραφο από αυτούς για να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο; Σε κάποια στιγμή, ο συνήγορος της ενάγουσας υπέβαλε στον εναγόμενο ότι στο παρελθόν έτυχε να συμφάει με τον ΜΕ1 και τον ΜΕ2 στην Ακτή του Κυβερνήτη. Η απάντηση του εναγομένου ήταν σαφής και μονολεκτική «Ουδέποτε». Παρά ταύτα, η σχετική τοποθέτηση του ΜΕ2, που ήθελε μια τέτοια συνεύρεση να έχει συμβεί, δεν αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο του. Έχοντας κατά νου ο εναγόμενος ότι, στην βάση των ισχυρισμών του ΜΕ2 τα υλικά που αγοράστηκαν από την ενάγουσα, τα οποία αναφέρονται στο τεκμήριο 1, χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκτέλεση των έξτρα εργασιών που εκτέλεσε η Melfica μετά την παράδοση της οικίας στις 20 Ιουλίου 2008, ισχυρίστηκε ότι η Melfica περάτωσε όλες τις εργασίες με την τοποθέτηση και των εξωτερικών κεραμικών και παρέδωσε το σπίτι τελειωμένο στις 20 Ιουλίου
- Ωστόσο, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, σε πλήρη διάσταση με την μόλις αναφερθείσα θέση του, ισχυρίστηκε ότι κατά την παράδοση της οικίας του, παρέμειναν ανεκτέλεστες εξωτερικές εργασίες, τις οποίες, κατά τον ίδιο, ανέθεσε σε άλλο εργολάβο, αφού κατά την παράδοση της οικίας αποδέσμευσε τη Melfica. Σημειώνεται, συναφώς, ότι, τίποτα σχετικό δεν τέθηκε στον ΜΕ2, ο οποίος, κατά την αντεξέτασή του, αναγνώρισε το Τεκμήριο 8 ως σημειώσεις του σχετικές με τις έξτρα εργασίες που εκτέλεσε η Melfica, μεταξύ των οποίων και κάποιες οι οποίες διεκπεραιώθηκαν μετά την παράδοση της οικίας, θέση, που ο εναγόμενος, εν πάση περιπτώσει, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, και σε πλήρη διάσταση με τα ανωτέρω, αποδέχθηκε ως ορθή. Ως σημειώθηκε ανωτέρω, ο εναγόμενος, κατά την διά ζώσης μαρτυρία του, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τη θέση του ότι η Melfica δεν εκτέλεσε εργασίες που δικαιολογούσαν τη χρησιμοποίηση των υλικών που αγοράστηκαν από την ενάγουσα, αναφέρθηκε σε διάφορα φυσικά πρόσωπα ή εταιρείες που κατά τον ίδιο εκτέλεσαν τις εργασίες αυτές. Προς υποστήριξη της θέσης του ισχυρίστηκε ότι σκοπεύει να παρουσιάσει τα πρόσωπα αυτά στο δικαστήριο ως μάρτυρες ή ακόμα να παρουσιάσει διάφορα έγγραφα που ετοιμάστηκαν από αυτά, όπως προσφορές και αποδείξεις που ετοίμασε η εταιρεία που κατασκεύασε την πισίνα. Είπε, συναφώς, ότι θα παρουσιάσει το μισό χωριό (Λεύκαρα) και ότι θα παρουσιάσει τους περισσότερους με τους οποίους η ενάγουσα συνεργάστηκε και οι οποίοι έχουν παράπονο για την συνεργασία αυτή. Κανένας τέτοιος μάρτυρας δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και κανένα τέτοιο έγγραφο, επίσης. Αντίφαση παρατηρείται και σε σχέση με τα πρόσωπα που φέρονται, πάντα στη βάση των ισχυρισμών του εναγομένου, να έχουν εκτελέσει εργασίες κατά την ανέγερση της οικίας του. Παραδείγματος χάριν, αναφερόμενος στο πρόσωπο το οποίο κατασκεύασε το μπαρ, τη ψησταριά, αλλά και τους τοίχους εξωτερικά της οικίας (τους οποίους του υπεβλήθη ότι κατασκεύασε η Melfica), ισχυρίστηκε ότι τούτος ήταν ο XXXXX Γεωργίου. Σε μεταγενέστερο σημείο της μαρτυρίας του, αναφερόμενος εκ νέου στο πρόσωπο που, κατ' ισχυρισμό του, εκτέλεσε τις εργασίες αυτές, ισχυρίστηκε ότι ήταν κάποιος XXXXX Γεωργίου. Η τάση του εναγομένου να προωθήσει ισχυρισμούς με μόνο στόχο την αποφυγή της οποιασδήποτε ευθύνης έναντι της ενάγουσας, ήταν εμφανής καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Λόγου χάρη, στην προσπάθειά του να αρνηθεί τη θέση του συνηγόρου της ενάγουσας ότι κατασκευάστηκε κάποιος τοίχος αντιστήριξης μήκους 250μ., ισχυρίστηκε ότι ο εν λόγω τοίχος δεν μπορεί να είναι πέραν των 60μ. Όταν όμως ο συνήγορος της ενάγουσας επέμενε στην θέση του αυτή, ο εναγόμενος άλλαξε θέση και ισχυρίστηκε ότι ο τοίχος αυτός δεν μπορεί να είναι πέραν των 100μ. Στην αμέσως επόμενη σχετική τοποθέτηση του, πάντα στην επιμονή του συνηγόρου της ενάγουσας περί αναλήθειας των ισχυρισμών του, ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να είναι πέραν των 125μ.. Οι αναφορές του αυτές δεν καταγράφονται για την σημαντικότητά τους, αλλά για να υποδειχθεί η ευκολία με την οποία προωθούσε αναληθείς ή ανακριβείς θέσεις, απλά γιατί θεωρούσε ότι τούτο εξυπηρετούσε την υπερασπιστική γραμμή. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ο εναγόμενος αποδέχτηκε ότι με τη Melfica κατέληξαν σε εξώδικο συμβιβασμό διά της καταβολής από μέρους του μόνο μέρους της απαίτησης της πρώτης, προς πλήρη ικανοποίηση κάθε οφειλής. Στη βάση αυτού του δεδομένου, όποτε του υποδεικνυόταν ότι η Melfica εκτέλεσε συγκεκριμένη εργασία, στα πλαίσια της οποίας χρησιμοποίησε υλικά που αγοράστηκαν από την ενάγουσα, επικαλούμενος την τελική απόδειξη που εκδόθηκε από την εταιρεία αυτή στα πλαίσια του εξώδικου συμβιβασμού, προς υποστήριξη ότι δεν εκτελέστηκε από την Melfica τέτοια εργασία, ανέφερε ότι επί της εν λόγω απόδειξης δεν αναγράφονταν η εργασία στην οποία του έγινε αναφορά. Ωστόσο, όταν του υποδείχθηκε ότι η Melfica εκτέλεσε συγκεκριμένες εργασίες τις οποίες, σε προηγούμενο στάδιο της μαρτυρίας του αποδέχτηκε, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η εξώδικη διευθέτηση με την εταιρεία αυτή ήταν το αποτέλεσμα υποχωρήσεων από πλευράς του και ότι στην πραγματικότητα κατέβαλε χρήματα που δεν θα έπρεπε να καταβάλει, μη μπορώντας πλέον να βασιστεί στο περιεχόμενο της εν λόγω απόδειξης. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι οι ασβέστες που χρησιμοποιήθηκαν κατά την ανέγερση της οικίας του αγοράστηκαν από την ενάγουσα, η αρχική του τοποθέτηση ήταν ότι δεν συνεργάστηκε με αυτήν, καθότι ο ΜΕ1 δεν ήταν εχέμυθος, χωρίς να εξηγήσει με ποιο τρόπο η εχεμύθεια κάποιου επείχε σημασίας για την αγορά οικοδομικών υλικών. Εν πάση όμως περίπτωση, στην ακριβώς επόμενη σχετική τοποθέτηση του, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που δεν αγόραζε υλικά από την ενάγουσα ήταν γιατί η παροχή των υλικών ήταν ευθύνη του εργολάβου, η οποία συνυπολογίστηκε κατά την συνομολόγηση της εξώδικης συμφωνίας του με την Melfica. Τονίζω, στο σημείο αυτό, ότι, ο εναγόμενος δεν αμφισβήτησε ότι για την τοποθέτηση των πετρών στους περιμετρικούς τοίχους της οικίας χρησιμοποιήθηκε ασβέστης. Και τονίζω ακόμα ότι, κανέναν ισχυρισμό δεν προώθησε τούτος ως προς το πως βρέθηκαν οι ασβέστες αυτοί. Στην μαρτυρία του εναγομένου παρατηρούνται και ισχυρισμοί οι οποίοι συγκρούονται μετωπικά με σχετικές τοποθετήσεις του συνηγόρου του. Και εξηγώ. Ενώ, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, ο συνήγορος του εναγομένου, δια δηλώσεώς του, αποδέχτηκε ότι, με εξαίρεση ένα ντεπόζιτο, όλα τα υπόλοιπα υλικά που αναφέρονται επί του τεκμηρίου 1 πωλήθηκαν από την ενάγουσα και παραλήφθηκαν από το ΜΕ2, σε μεταγενέστερο της δήλωσης αυτής χρονικό σημείο, ο εναγόμενος, αναφερόμενος στο τιμολόγιο με αριθμό 18084, ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 1 αφορά σε «ψευδή» τιμολόγια. Δεν χρειάζεται, κατά τη γνώμη μου, να παραθέσω άλλες αντιφάσεις και γενικά αδυναμίες που παρουσιάζει η μαρτυρία του εναγόμενου για να δικαιολογήσω την ήδη εκφρασθείσα κρίση μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας του. Κατά συνέπεια, τη μαρτυρία του, στο βαθμό που συγκρούεται με την ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία, δεν την αποδέχομαι. ΜΥ2 Ούτε ο ΜΥ2 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Και τούτο, ανεξάρτητα του γεγονότος ότι, με την μαρτυρία του, ακόμα και στην περίπτωση που γινόταν δεκτή, δεν θα βοηθούσε την υπερασπιστική γραμμή του εναγομένου. Και τούτο γιατί, η μαρτυρία του βρίθει αντιφάσεων επί της βασικής πτυχής για την οποία κλήθηκε να καταθέσει. Ως σημειώθηκε κατά την συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας, ο μάρτυρας αυτός κλήθηκε να καταθέσει, ως εμπειρογνώμονας, αναφορικά με την ποσότητα γόμας που ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί για την τοποθέτηση των κεραμικών και των μαρμάρων στην οικία του εναγομένου. Η αρχική σχετική τοποθέτησή του ήταν ότι, για τα 197m² στην εξωτερική βεράντα της οικίας, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν 25 με 30 σάκοι γόμας. Η αναφορά του αυτή παρατηρείται στις παραγράφους 6 και 8 της γραπτής του δήλωσης. Κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, σε πλήρη σύγκρουση με την πιο πάνω αναφορά του, ισχυρίστηκε ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν 10 με 15 σάκοι. Ερωτηθείς, γενικότερα, αναφορικά με τα σημεία της οικίας του εναγομένου στα οποία τοποθετήθηκαν κεραμικά ή μάρμαρα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι εσωτερικά της οικίας οι επιφάνειες αυτές δεν είναι πέραν των 100m2, καθότι oι υπόλοιπες επιφάνειες είναι κατασκευασμένες με παρκέ. Προχώρησε δε να πει ότι, κεραμικά υπήρχα μόνο στα μπάνια, και η αναφορά του αυτή έγινε στη βάση της αρχικής τοποθέτησής του ότι επισκέφθηκε την οικία και μέτρησε τις επιφάνειές της. Σε πλήρη σύγκρουση με την πιο πάνω θέση του, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι εντός της οικίας πήγε μόνο στον χώρο της κουζίνας, χωρίς να μεταβεί στον πρώτο όροφο ή στο υπόγειο και χωρίς επισκεφθεί τα άλλα δωμάτια. Ακολούθως, και σε πλήρη σύγκρουση και με τις δύο πιο πάνω, συγκρουόμενες μεταξύ τους, εκδοχές, ισχυρίστηκε ότι δεν εισήλθε ποτέ στην οικία του εναγομένου και ότι η συνάντηση του με τον τελευταίο έλαβε χώρα σε εξωτερική βεράντα. Επί του βασικού ισχυρισμού του, περί χρήσης λιγότερων γομών από όσες αγοράστηκαν από την ενάγουσα, ο συνήγορος της τελευταίας υπέβαλε στον ΜΥ2 ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όλοι οι αγορασθέντες σάκοι, αν συνυπολογίζονταν και τα κεραμικά και μάρμαρα που τοποθετήθηκαν γενικότερα στην οικία και όχι μόνο στα 197m² της εξωτερικής βεράντας στα οποία ο μάρτυρας αναφέρθηκε ειδικά. Αντί ο ΜΥ2 να συμφωνήσει τουλάχιστον εν μέρει με την τοποθέτηση αυτή (ως προς το ότι η βασική σχετική τοποθέτησή του αφορούσε μόνο στην εξωτερική βεράντα), σε πλήρη σύγκρουση με την προγενέστερη σαφή θέση του, ισχυρίστηκε ότι η αναφορά του σε 25 με 30 σάκους, δεν αφορούσε μόνο στα 197m² της εξωτερικής βεράντας, αλλά και για την τοποθέτηση όλων των κεραμικών και μάρμαρων ολόκληρης της οικίας, τους εσωτερικούς χώρους της οποίας, υπενθυμίζω, δεν επισκέφθηκε, ούτε επιθεώρησε. Σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου, με την οποία, στην ουσία, επιχειρήθηκε να επεξηγηθεί στον μάρτυρα ερώτηση που τέθηκε από το συνήγορο της ενάγουσας, τούτος απάντησε αρχικά ότι, για όλο το σπίτι θα πρέπει να χρειάστηκαν 10 με 15 σάκοι γόμας, και αμέσως μετά, χωρίς να δώσει κάποια εξήγηση για την αλλαγή, ισχυρίστηκε ότι χρειάστηκαν 30 με 40 σάκοι, αναφέροντας ακόμα ότι, αυτό είναι που έχει καταγράψει και στην γραπτή του δήλωση. Ωστόσο, ως σημειώθηκε ήδη, στην δήλωσή του, (παράγραφος 6) γίνεται αναφορά σε 25 με 30 σάκους σε 197m² κεραμικών και όχι σε 30 με 40 σάκους, για όλη την οικία. Εν πάση περιπτώσει, ο μάρτυρας αυτός, κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε μέτρηση επιφανειών στην οικία του εναγομένου και ότι οι όποιες αναφορές του έγιναν στη βάση του εμβαδού της βεράντας εξωτερικά της οικίας. Είναι ακριβώς επί αυτής του της θέσης, που καθίσταται έκδηλο ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως βοηθητική αναφορικά με την ποσότητα της γόμας που πραγματικά χρησιμοποιήθηκε στην οικία του εναγόμενου. Όπως όμως και να έχουν τα πράγματα, ως σημειώθηκε στα αρχικά στάδια της παρούσας απόφασης, το ζητούμενο δεν είναι να εξεταστεί αν τα πωληθέντα από την ενάγουσα υλικά (τεκμήριο 1) χρησιμοποιήθηκαν ή όχι στην οικία του εναγομένου, αλλά το κατά πόσον τούτα αγοράστηκαν από τον εναγόμενο κατόπιν προσωπικής του εντολής ή από τον ΜΕ2 στα πλαίσια συμφωνίας του πρώτου με την ενάγουσα όπως τροφοδοτεί τούτον με υλικά και χρεώνει σχετικά τον ίδιο. Είναι στη βάση αυτού του δεδομένου που στα αρχικά στάδια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ2 σημειώθηκε ότι, ανεξαρτήτως της αξιοπιστίας του ή μη, η μαρτυρία του δεν βοηθά την υπόθεση του εναγομένου. Αντιφάσεις στην μαρτυρία του ΜΥ2 παρατηρούνται και σε σχέση με τις τιμές αγοράς των γομών. Οι επί τούτου αναφορές του είναι συγκεχυμένες και σε κάποια σημεία συγκρουόμενες μεταξύ τους. Παρουσιάζουν δε ασάφεια στην βάση του δεδομένου ότι, σε κάποια σημεία ο μάρτυρας αναφέρεται σε τιμή αγοράς της γόμας, ενώ σε άλλα σημεία σε τιμή τοποθέτησης, στην οποία περιλαμβάνεται και κάποιο ποσοστό που ο εργολάβος χρεώνει στον πελάτη. Επίσης, σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του παρατηρήθηκε η τάση, όταν αρχικά αναφερόταν σε κάποια εκτίμηση σε σχέση με την τιμή των γομών ή την ποσότητα που θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί, και ακολούθως ο συνήγορος της ενάγουσας του υπέβαλε θέση ότι οι τοποθετήσεις του δεν είναι ορθές, χωρίς καμία απολύτως εξήγηση, να αλλάζει την προηγούμενη θέση του και να αναφέρεται σε μεγαλύτερη εκτίμηση. Εν πάση περιπτώσει, ο μάρτυρας αυτός, στη βάση των όσων ο ίδιος ανέφερε, είχε κίνητρο να ψευσθεί. Και αναφέρομαι στην απάντηση που έδωσε στην ερώτηση του συνηγόρου της ενάγουσας κατά πόσον ο ΜΕ1 κίνησε στο παρελθόν αγωγή της εταιρείας του ιδίου (ΜΥ2) και του αδερφού του. Η σχετική τοποθέτησή του ήταν ότι, ο ΜΕ1 με την αγωγή εκείνη, «ήθελε να αρπάξει την ψυχή του αδερφού» του. Ως δε, συναφώς, ανέφερε, ο αδερφός του απεβίωσε «που το μαράζι» του λόγω της αγωγής αυτής, το οποίο μαράζι του προκάλεσε καρκίνο. Ήταν ξεκάθαρη η πικρία του μάρτυρα έναντι του ΜΕ1 και η πεποίθησή του ότι ο τελευταίος ευθύνεται για τον θάνατο του αδερφού του. Τέλος, ο μάρτυρας αυτός, παραδέχτηκε στην ουσία ότι δεν έχει ενδοιασμό στο να ψευσθεί προς τρίτον και να ενεργήσει με καταδολιευτικό τρόπον εναντίον των συνανθρώπων του. Ως σχετικά ανέφερε, η τιμή που θα χρέωνε για την τοποθέτηση κεραμικών δεν εξαρτάτο από τα πραγματικά κόστη του, αλλά από τη δυνατότητα αντίληψης των δεδομένων από τον αντισυμβαλλόμενο του. Η χαρακτηριστική του αναφορά ήταν «αν ήταν η γόμα φτηνή, που ήταν τρεις τιμές, θα του έλεγα 10£ το τετραγωνικό μέτρο ή αν ήταν κανένας που είναι βλάκας θα του πω 12£». Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να υποδείξω άλλες αντιφάσεις και γενικά αδυναμίες που παρουσιάζει η μαρτυρία του ΜΥ2 για να δικαιολογήσω την ήδη εκφρασθείσα κρίση μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας του. Κατά συνέπεια, πέραν του ότι η μαρτυρία του στην όψη της δεν κρίνεται βοηθητική για την επίλυση των υπό αμφισβήτηση επίδικων ζητημάτων, τούτη κρίνεται και μη αποδεκτή στη βάση του ότι ο μάρτυρας ήταν αναξιόπιστος. Σχέση αντιπροσωπίας Στο σύγγραμμα ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ του Πολύβιου Γ. Πολυβίου, τόμος Β σελ.837 - 852 αναφέρεται ότι ενέργεια του αντιπροσώπου (agent), δεσμεύει έναντι τρίτων τον αντιπροσωπευόμενο (principal). Έτσι, συμφωνία την οποία συνομολογεί ένας αντιπρόσωπος με ένα τρίτο πρόσωπο, είναι δεσμευτική για τον αντιπροσωπευόμενο ως αν να συμβλήθηκε ο ίδιος με το τρίτο αυτό πρόσωπο. Στο ίδιο σύγγραμμα, στη βάση σχετικής με το ζήτημα νομολογίας, αναφέρεται ότι, το κατά πόσο μεταξύ δύο προσώπων υπάρχει σχέση αντιπροσώπου και αντιπροσωπευόμενου μπορεί να προκύψει και από τη συμπεριφορά των μερών και γενικά τον τρόπο δράσης τους (βλ. σελ. 839 - 842). Το ζητούμενο, πάντα, είναι, το κατά πόσο ο διάδικος, είτε εξαρχής (ρητά ή στη βάση των όσων λέχθηκαν μεταξύ τους ή γράφτηκαν ή ως απορρέοντα από την συνήθη πορεία των συναλλαγών[2]), είτε μετά την ενέργεια του παρουσιαζόμενου ως αντιπροσώπου του (επικυρώνοντας ή εγκρίνοντας τούτη[3]), να πληρεξουσιοδότησε τούτον να ενεργεί εκ μέρους του ως αντιπρόσωπός του. Τελικά ευρήματα Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της ενώπιόν μου μαρτυρίας, αλλά και των αρχών που διέπουν τα ζητήματα αντιπροσωπίας, τα πιο κάτω αποτελούν τα τελικά ευρήματα μου: Περί το έτος 2007 και 2008 ο εναγόμενος, με εργολάβο την Melfica ανήγειρε την οικία του στο χωριό Λεύκαρα. Επειδή διατηρούσε επιχειρήσεις στο εξωτερικό, δεν ήταν δυνατό να βρίσκεται συνεχώς στην Κύπρο και να επιβλέπει τις εργασίες, καθώς επίσης και να προβαίνει και στις απαραίτητες παραγγελίες υλικών. Στη βάση του ότι διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον ΜΕ1, ζήτησε από αυτόν όπως η ενάγουσα κατόπιν εντολής του ΜΕ2, υπό την ιδιότητά του ως εκπρόσωπος της Melfica, την οποία όρισε, για τον σκοπό αυτό, ως αντιπρόσωπό του, να παραδίδει στο εργοτάξιο τα απαραίτητα για τις εργασίες που εκτελούνταν εκεί υλικά, καθώς επίσης και να παρέχει και άλλες υπηρεσίες, δηλώνοντας ότι το κόστος θα το αναλάμβανε ο ίδιος. Στη βάση της πιο πάνω διευθέτησης, η ενάγουσα, κατόπιν εντολής του ΜΕ2, πώλησε διάφορα οικοδομικά υλικά κι άλλα προϊόντα, καθώς επίσης και παρείχε υπηρεσίες χωματουργικών εργασιών και ανύψωσης υλικών προς όφελος του εναγομένου. Επίσης, κάποια προϊόντα της ενάγουσας πωλήθηκαν στον εναγόμενο στη βάση προσωπικής παραγγελίας του τελευταίου καθ' ον χρόνο τούτος βρισκόταν στην Κύπρο. Η ενάγουσα για τις συνδιαλλαγές της αυτές εξέδωσε τα τιμολόγια, τεκμήριο
- Στη βάση των κατά καιρούς πληρωμών που έγιναν από πλευράς του εναγομένου, διαγράφονταν επί των τιμολογίων οι σχετικές χρεώσεις. Η αξία των υλικών, καθώς επίσης και των εκτελεσθεισών από την ενάγουσα εργασιών προς όφελος του εναγομένου, για τις οποίες ο τελευταίος δεν κατέβαλε μέχρι σήμερα αντίτιμο, ανέρχεται στο ποσόν των €12.964,
- Νομική πτυχή Παράβαση Σύμβασης Συνεπεία της νομικής βάσης της αγωγής, και δη της παράβασης συμφωνίας, χρήσιμο, κρίνεται, να παρατεθούν τα όσα αποφασίστηκαν σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 73
(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149[4]. Εκείνο που προκύπτει από την σχετική με το θέμα νομολογία είναι ότι, η αποζημίωση που επιδικάζεται υπέρ του αναίτιου συμβαλλόμενου, αφορά την ζημιά, η οποία προέκυψε φυσιολογικά κατά την συνήθη ροή των πραγμάτων ή την ζημιά, που οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, ότι θα πρόκυπτε, ως φυσιολογικό αποτέλεσμα της παράβασης. Η δε συνισταμένη των αρχών που διέπουν τον καθορισμό των αποζημιώσεων, είναι η αποκατάσταση του αθώου μέρους, ώστε τούτο να βρεθεί στην θέση που θα βρισκόταν αν δεν σημειωνόταν η διάρρηξη της σύμβασης. Κατά κανόνα, τούτο επιτυγχάνεται με την επιδίκαση τέτοιου ύψους αποζημιώσεων που κατά την λογική πρόβλεψη, κατά τον χρόνο εκτέλεσης της σύμβασης, θα πρόκυπταν ως αποτέλεσμα της διάρρηξης της συμφωνίας. Αναφέρθηκε ακόμα ότι, η αποζημίωση έχει την έννοια της αποκατάστασης εκείνης της απώλειας ή της ζημιάς που στην πραγματικότητα υπέστη το αθώο μέρος. Τέλος, ως προς τον χρόνο υπολογισμού της ζημιάς, αποφασίστηκε ότι «(η) έκταση της ζημιάς την οποία είναι πιθανό να υποστεί το αθώο μέρος, είναι συνήθως διακριτέα κατά το χρόνο της διάρρηξης. Οι επιπτώσεις από την διάρρηξη καθίστανται γνωστές κατά το χρόνο της διάρρηξης. Έτσι συνήθως η ζημιά υπολογίζεται κατά το χρόνο της διάρρηξης» (βλέπε George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes ltd κ. α.
(1997)1 ΑΑΔ 199, Μιχαήλ Μουρτζινός ν. πλοίου «Galaxias» κ.α.
(1997)1 ΑΑΔ 80, Αλπάν (Αδελφοί Τάκοι) Λτδ κ.α. ν. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 ΑΑΔ 679, Ηλίας Αριστοδήμου ν. Τάκη Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319, Saab and Another v. Holy Monastery of Ay. Noephytos
(1982)1 C.L.R. 499, Charalambous v. Vakana
(1982)1 C.L.R. 310, Markou v. Michael 19 C.L.R. 282 και Johnson v. Agnew [1979], 1 Αll E.R. 883). Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση στο πιο πάνω νομικό πλαίσιο Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η υπαγωγή των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, στο πιο πάνω νομικό πλαίσιο, οδηγεί μονοδρομικά στη δικαστική κρίση ότι η ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον του εναγομένου. Και τούτο γιατί πώλησε σε αυτόν, τόσο προσωπικά όσο και δια του αντιπροσώπου του υλικά, καθώς επίσης και παρείχε σε αυτόν υπηρεσίες έναντι αμοιβής, συγκεκριμένης αξίας, έναντι της οποίας καταβλήθηκε μόνο μέρος, με αποτέλεσμα να υπολείπεται από τον αντισυμβαλλόμενο της, και δη τον εναγόμενο, το υπόλοιπο ποσό που ανέρχεται στο ποσό των €12.964,
- Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €12.964,12, με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής (δεν αιτιολογήθηκε η καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώρηση της) μέχρι εξοφλήσεως. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανέναν λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τούτα να επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διάδικου, και κατά συνέπεια αυτά επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Δ Θεοδώρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΦΡΑΦΟΝ [1] Το παραδέχθηκε και ο ΜΕ
- [2] Άρθρο 147 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 [3] Άρθρο 156 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 [4] 73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης.
(2)Το πρόσωπο το οποίο ζημιώνεται από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης που προσομοιάζει με τις συμβατικές, δικαιούται να λάβει από τον υπαίτιο την ίδια αποζημίωση, ωσάν να επρόκειτο για παράβαση σύμβασης.
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο