← Κύπρος

Αντωνίου ν. Αντωνίου, Αρ. Αγωγής: 2310/2013, 8/1/2021

Αντωνίου ν. Αντωνίου, Αρ. Αγωγής: 2310/2013, 8/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A220 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2310/2013 Μεταξύ: XXXXX Αντωνίου Ενάγοντα -και- XXXXX Αντωνίου Εναγόμενης ------ Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: Η κα. Γ. Δημητρίου Για εναγόμενη: Η κα. Γ. Μαλέκκου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, ο Ενάγοντας επιδιώκει την έκδοση απόφασης υπέρ του και εναντίον της Εναγομένης ως ακολούθως: α) €3.900, ως καθυστερημένα οφειλόμενα ενοίκια, β) €4.177,20, ως αξία εκτελεσθεισών εργασιών για αποκατάσταση και επαναφορά του υποστατικού στην προτέρα της ενοικιάσεως κατάστασή του, γ) €2100, ως αξία εκτελεσθεισών εργασιών για την αποκατάσταση ζημιάς που προκλήθηκε από πυρκαγιά στην ξύλινη κουζίνα του υποστατικού και δ) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζετε η Εναγόμενη όπως αφαιρέσει και παραλάβει συσκευή κλιματιστικού από το υποστατικό[1]. Δικογραφημένη εκδοχή του Ενάγοντα Στην βάση της Έκθεσης Απαίτησης και της Απάντησης, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης οικίας στην οδό Ακροπόλεως 17 στη Λάρνακα, η οποία μισθώθηκε, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, στην Εναγόμενη για διάρκεια ενός έτους και ειδικότερα για την χρονική διάρκεια από 10/11/2010 μέχρι 9/11/
  2. Το μηνιαίο ενοίκιο ανερχόταν στα €800 και η καταβολή του θα γινόταν την 10η ημέρα εκάστου μήνα. Η συμφωνία ενοικίασης ανανεώθηκε για ακόμα ένα χρόνο. Από τον Δεκέμβριο του 2011, η Εναγόμενη, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, άρχισε να καταβάλει €650 το μήνα και ο Ενάγοντας εισέπραττε το εν λόγω μειωμένο πόσο με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του και διαμαρτυρόμενος για την μη καταβολή του συμφωνημένου ενοικίου. Η τελευταία καταβολή του ποσού των €650 αφορούσε στο μήνα Σεπτέμβριο του
  3. Περί το Δεκέμβριο του 2012, και ενώ η εναγομενη δεν είχε καταβάλει ενοίκιο για τους τρεις τελευταίους μήνες, εγκατέλειψε το υποστατικό χωρίς να το επαναφέρει στην προτέρα, της επίδικης ενοικιάσεως, κατάσταση του, ως σχετικός όρος της σύμβαση προέβλεπε. Στην βάση της κατάστασης που αφέθηκε το υποστατικό μετά την φυγή της Εναγομένης, για να επανερχόταν στην πρότερη κατάστασή του, έπρεπε να αφαιρεθούν, (α) μια κατασκευή από γυψοσανίδα, και (β) σιλικόνη, που τοποθετήθηκαν από την Εναγόμενη, να αλλαχτούν οι κλειδαριές στις μέσοθύρες και να γίνουν μπογιατίσματα σε τοίχους και ταβάνια δωματίων και κουζίνας και στα εσωτερικά κάγκελα. Επίσης έπρεπε να αποκατασταθεί ζημιά που προκλήθηκε από πυρκαγιά στην ξύλινη κουζίνα. Ο Ενάγοντας κατέβαλε €2100 για την αποκατάσταση της ζημιάς στην κουζίνα και €4177,20 για την εκτέλεση των λοιπών εργασιών. Σε επίσκεψη του στο υποστατικό, μετά την εγκατάλειψη του από την Εναγομένη, ο Ενάγοντας αντιλήφθηκε ότι τούτη άφησε εγκατεστημένο ένα κλιματιστικό, το οποίο δεν επιθυμεί να κρατήσει. Στη βάση των δικογραφημένων, αυτών, θέσεών του, ο Ενάγοντας επιζητεί την έκδοση της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης. Δικογραφημένη εκδοχή της Εναγομένης Στη βάση του περιεχομένου της Υπεράσπισης, η Εναγόμενη αποδέχεται την αποδιδόμενη σε αυτή ιδιότητα της ενοικιάστριας, την χρονική διάρκεια της συμφωνίας ενοικιάσεως, καθώς επίσης και το ύψος του μηνιαίου ενοικίου. Προβάλλει, ωστόσο, ότι, περί τον Ιανουάριο του 2012, οι διάδικοι συμφώνησαν όπως το μηνιαίο ενοίκιο μειωθεί από €800 σε €650, αρχής γενομένης από τον Ιανουάριο του 2012 και επέκεινα. Ισχυρίζεται, ακόμα, ότι, μέχρι και την τροποποίηση της συμφωνίας για το ύψος του ενοικίου, είχε καταβάλει κάθε προηγούμενο μηνιαίο ενοίκιο, ενώ, μετά την τροποποίηση της συμφωνίας, συνέχισε να καταβάλλει €650 κάθε επόμενο μήνα. Το Δεκέμβριο του 2012, και αφού προηγουμένως ενημέρωσε τον Ενάγοντα σχετικά, παρέδωσε στο τελευταίο το κλειδί του υποστατικού και το εγκατέλειψε. Κατά την αποχώρηση της από το υποστατικό, δεν εκκρεμούσαν οποιεσδήποτε οφειλές και όλα τα ενοίκια ήταν πληρωμένα. Όσον αφορά στον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι εγκατέλειψε το υποστατικό χωρίς να επαναφέρει τούτο στην προτέρα της ενοικιάσεως κατάστασή του, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι οι διάδικοι συμφώνησαν όπως η τελευταία μην αφαιρέσει δύο κλιματιστικά που είχε εγκαταστήσει στο υποστατικό και ο Ενάγοντας θα αναλάμβανε να εκτελέσει τις λοιπές εργασίες επαναφοράς του, κάτι που αποτελούσε και επιθυμία του. Τέλος, σε ό,τι αφορά στην επικαλούμενη ζημιά στην κουζίνα, η Εναγόμενη αρνείται την σχετική θέση του Ενάγοντα και τον καλεί σε αυστηρή απόδειξη του σχετικού ισχυρισμού του. Στη βάση των θέσεων της αυτών, η Εναγόμενη ζητεί την απόρριψη της αγωγής και την καταδίκη του Ενάγοντα στα έξοδα. Ακροαματική διαδικασία Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσής του, ο Ενάγοντας παρουσίασε, περιλαμβανομένου του ίδιου, πέντε μάρτυρες, ενώ για σκοπούς αναχαίτισης της αγωγής, η Εναγόμενη, περιλαμβανομένης της ίδιας, παρουσίασε 6 μάρτυρες. Πιο συγκεκριμένα, από πλευράς του Ενάγοντα, πρώτος κατέθεσε ο ίδιος, δεύτερος ο XXXXX XXXXX Πεϊζατέ (ΜΕ2), τρίτος ο XXXXX Ιωάννου (ΜΕ3), τέταρτος ο XXXXX Παναγη (ΜΕ4) και πέμπτος ο XXXXX Ανδρεου (ΜΕ5). Από πλευράς Εναγόμενης, πρώτη, κατέθεσε η ίδια, δεύτερη, η μητέρα της, XXXXX Κωνσταντινου (ΜΥ2), τρίτος, ο συζυγός της Εναγόμενης, XXXXX Κουκλής (ΜΥ3), τέταρτη, η XXXXX Καγιά (ΜΥ4), πέμπτος, ο XXXXX Κουτσιοφής (ΜΥ5) και έκτος, ο XXXXX Γρηγοριου (ΜΥ6). Συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας Ενάγοντας Ο Ενάγοντας, κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του, προώθησε, γενικά, ισχυρισμούς ως η εκδοχή του. Για σκοπούς υποστήριξης των θέσεών του ως προς το ύψος του ενοικίου και γενικότερα τους όρους που διέπαν την συμβατική σχέση των διαδίκων, κατέθεσε, ως τεκμήριο 1, το επίδικο συμβόλαιο ενοικίασης. Για σκοπούς απόδειξης του ισχυρισμόυ του ότι η Εναγόμενη συνεχίζει να οφείλει καθυστερημένα ενοίκια, κατέθεσε, (α) απόδειξη είσπραξης €1600 που εξέδωσε ο ίδιος αναφορικά με το πρώτο ενοίκιο και την εγγύηση, (β) δέσμη αποδείξεων που εξέδωσε στις περιπτώσεις που η Εναγόμενη του κατέβαλλε €800 ως μηνιαίο ενοίκιο, (γ) δέσμη αντιγράφων επιταγών που εξέδωσε η Εναγόμενη στο όνομά του για καταβολή του μειωμένου ποσού των €650 και τέλος, (δ) δέσμη δυο αντιγράφων επιταγών εκ ποσού €650 που του κατέβαλε η Εναγόμενη τον Φεβραρη και τον Απρίλη του 2013 (τεκμήρια 2, 3, 4 και 5, αντίστοιχα). Ηταν, συναφώς, η θέση του Ενάγοντα ότι, από το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων προέκυπτε ότι η Εναγόμενη δεν κατέβαλε ενοίκιο για την περίοδο από 10/10/2011 μέχρι 10/01/2012 (τρεις μήνες), ούτε και για τους τελευταίους δύο μήνες πριν την εγκατάλειψη του υποστατικού (από 10/10/2012 μέχρι 10/12/2012), καθώς και ότι, για δέκα μήνες κατέβαλλε, αδικαιολόγητα και κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, μειωμένο ενοίκιο κατά €150 τον μήνα. Στη βάση των θέσεων του αυτών, ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη του οφείλει, υπό μορφή καθυστερημένων ενοικίων, €
  4. Για σκοπούς απόδειξης του ισχυρισμού του ότι για να επανέλθει το υποστατικό στην πρότερη κατάσταση του θα έπρεπε να εκτελεστεί αριθμός εργασιών, ως Τεκμήρια 6(α), 6(β) και 6(γ), κατέθεσε, προσφορά που υπεβλήθη από την Cyking Building Construction Ltd (στο εξής η Cyking), σχετικό τιμολόγιο της εν λόγω εταιρείας, καθώς επίσης και σχετική απόδειξη είσπραξης για το ποσό των €4.177,
  5. Επί της προσφοράς (τεκμήριο 6(α)), περιγράφονται, υπό αρίθμηση 1-6, οι εργασίες που θα έπρεπε να εκτελεστούν για επαναφορά του υποστατικού στην πρότερη κατάσταση του, καθώς επίσης και το κόστος εκάστης εργασίας. Αναφορικά με την ανάγκη μπογιατίσματος των εσωτερικών τοίχων του υποστατικού και προς υποστήριξη συναφούς θέσης του ότι οι τοίχοι είχαν μπογιατιστεί από την Εναγόμενη σε διάφορα χρώματα, ως τεκμήριο 7, κατέθεσε διαφημιστικό φυλλάδιο του Εργαστηρίου που λειτουργούσε η Εναγόμενη στο επίδικο υποστατικό, επί του οποίου απεικονίζονται σημεία από το εσωτερικό του υποστατικού τα οποία φέρουν διάφορους χρωματισμούς. Ως προς δε την επικαλούμενη ζημιά στην κουζίνα του υποστατικού, ο Ενάγοντας κατέθεσε εκτίμηση αποκατάστασης της ζημιάς, στην οποία προέβη ο Μ.Ε.3, που θέλει το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς να ανέρχεται στα €2.100, ως επίσης και απόδειξη είσπραξης από την Cyking για το εν λόγω ποσό (Τεκμήρια 8(α) και 8(β), αντίστοιχα). Τέλος, προς αντίκρουση του δικογραφημένου ισχυρισμού της Εναγόμενης ότι επήλθε συμφωνία μεταξύ τους για ανάληψη από τον ίδιο της υποχρέωσης επαναφοράς του ακινήτου στην πρότερη κατάσταση νοουμένου ότι η Εναγόμενη δεν θα αφαιρούσε δύο κλιματιστικά που είχε τοποθετήσει στο υποστατικό, ως Τεκμήριο 9, κατέθεσε επιστολή που ετοίμασε ο ΜΕ5, εκ μέρους της εταιρείας A & L Andreou Ltd, βάσει της οποίας τα ρηθέντα κλιματιστικά, κατά τον Μάρτιο του 2013, όπου ο ΜΕ5 επισκέφθηκε το υποστατικό, είχαν αξία, αμφότερα, μόλις €200, ενώ για την αφαίρεση τους και τοποθέτηση τους σε άλλο σημείο θα έπρεπε να καταβληθεί επιπρόσθετο ποσό €
  6. Καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του, παρά τις αντίθετες θέσεις που του υποβάλλονταν, επέμεινε στις αρχικές τοποθετήσεις του, αρνούμενος ότι συμφωνήθηκε με την Εναγόμενη μείωση ενοικίου ή ότι συμφωνήθηκε, με αντάλλαγμα την μη αφαίρεση των κλιματιστικών, να απαλλαγεί η Εναγόμενη από την υποχρέωση επαναφοράς του υποστατικού στην πρότερη κατάσταση του. Επέμεινε, ακόμα, ότι, η Εναγόμενη συνεχίζει να οφείλει καθυστερημένα ενοίκια εκ ποσού €4.200, καθώς επίσης και ότι, κατά την εκεί παραμονή της, διά πυρκαγιάς προκλήθηκε ζημιά στη ξύλινη κουζίνα του υποστατικού, για την αποκατάσταση της οποίας κατέβαλε €2.
  7. ΜΕ2 Ο ΜΕ2 ισχυρίστηκε ότι είναι ο πελεκάνος που επισκέφθηκε το υποστατικό μαζί με τον ΜΕ3 και βοήθησε τον τελευταίο για να συντάξει την εκτίμηση του, Τεκμήριο 8(α). Ως ανέφερε, συνεργάζεται με την Cyking ως υπεργολάβος για ζητήματα που αφορούν πελεκανικά, αλλά και γενικότερα θέματα που άπτονται εργασιών με ξύλο. Κατόπιν οδηγιών του ΜΕ4 (διευθυντή της Cyking), επισκέφθηκε το υποστατικό με τον ΜΕ3 (αρχιτέκτονα) και εκτίμησε το κόστος αποκατάστασης εμφανούς ζημιάς που είχε προκληθεί από πυρκαγιά στη ξύλινη κουζίνα. Είναι στη βάση των δικών του εκτιμήσεων που ο ΜΕ3 ετοίμασε τη δική του σχετική εκτίμηση (τεκμήριο 8(α)). Ακολούθως, πάντα κατόπιν οδηγιών του ΜΕ4, προχώρησε σε επιδιόρθωση της ζημιάς. Ως προς την τελευταία αυτή τοποθέτηση του, ισχυρίστηκε ότι, όποια ζημιά μπορούσε να αποκατασταθεί με τρίψιμο, αποκαταστάθηκε με αυτό τον τρόπο ενώ, εκεί που δεν ήταν δυνατή η επίλυση του προβλήματος με αυτή τη μέθοδο, έγινε αντικατάσταση των ερμαριών με νέα ερμάρια, κατασκευασμένα με το ίδιο ξύλο που ήταν κατασκευασμένη η κουζίνα. Κατά την αντεξέταση του, ισχυρίστηκε ότι αν επιχειρείτο αντικατάσταση όλης της κουζίνας και όχι μερική, ως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση, το ποσό θα υπερέβαινε της €7.000 και δεν θα περιοριζόταν στα €2.100, που ήταν και η χρέωση για την επίδικη εργασία. Τέλος, αρνήθηκε τη θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι δικαιολογείται η τελευταία να θεωρεί ότι ο μάρτυρας ψεύδεται επειδή δεν κατείχε φωτογραφίες που να απεικονίζουν την κατάσταση της κουζίνας πριν την εκτέλεση των εργασιών του, λέγοντας ότι, αν επιθυμούσε η συνήγορος, είχε φωτογραφίες για να δείξει. ΜΕ3 Ο ΜΕ3 ισχυρίστηκε ότι είναι ο αρχιτέκτονας, στον οποίο ο ΜΕ4 έδωσε οδηγίες όπως επισκεφθεί το επίδικο υποστατικό και εκτιμήσει το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς στην κουζίνα. Επισκέφθηκε τον χώρο με τον ΜΕ2, ο οποίος και προέβη σε εκτίμηση της αποκατάστασης της ζημιάς, τοποθετώντας την στα €2.
  8. Είναι στη βάση αυτής της εκτίμησης του ΜΕ2, που ο ΜΕ3 ετοίμασε την εκτίμηση του (τεκμήριο 8(α)). Δεν είχε οποιαδήποτε άλλη ανάμειξη με το θέμα, πλην όμως ήταν σε θέση να δηλώσει θετικά ότι, κατά την επίσκεψη του, ήταν εμφανής η ζημιά της κουζίνας η οποία προκλήθηκε από πυρκαγιά. ΜΕ4 Ο ΜΕ4 είναι διευθυντής της Cyking. Ισχυρίστηκε ότι όλες οι εργασίες που αναγράφονται στα τεκμήρια 6(α) (προσφορά για εργασίες επαναφοράς της κατοικίας στην πρότερη κατάσταση) και 8(α) (εκτίμηση του ΜΕ3), εκτελέστηκαν από την Cyking και ο Ενάγοντας κατέβαλε προς αυτήν το κόστος τους. ΜΕ5 Ο ΜΕ5 υιοθέτησε το περιεχόμενο της επιστολής του (τεκμήριο 9), στο οποίο αναφορά έγινε κατά το στάδιο παράθεσης της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Προς υποστήριξη των εκεί αναφορών του, ισχυρίστηκε ότι τα κλιματιστικά της Εναγόμενης ήταν παλαιάς τεχνολογίας καθότι δεν ήταν τύπου inverter. Είναι στη βάση αυτής του της άποψης που εκτίμησε ότι το κόστος αμφοτέρων ανέρχεται στο ποσό των €
  9. Εναγόμενη Η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι, με την καταβολή των δύο τελευταίων επιταγών στον Ενάγοντα (τεκμήριο 5), εξόφλησε κάθε οφειλόμενο ενοίκιο. Ως προς την κατ' ισχυρισμόν προκληθείσα ζημιά στην κουζίνα, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για δεύτερες σκέψεις του Ενάγοντα, με σκοπό την αποκόμιση άδικου κέρδους, καθ' ότι ουδέποτε προκλήθηκε ζημιά στην κουζίνα, πόσο μάλλον από πυρκαγιά, μιας και ουδέποτε η ίδια ή οι υπάλληλοι του Εργαστηρίου χρησιμοποίησαν την κουζίνα για ετοιμασία φαγητού. Συναφώς, ισχυρίστηκε ότι συνεργαζόταν με ψησταριά απ' όπου και έπαιρνε φαγητό για τις ανάγκες σίτισης των μαθητών του Εργαστηρίου. Ακόμα ισχυρίστηκε ότι, κατά την συνομολόγηση της συμφωνίας για μείωση του ενοικίου από €800 σε €650, παρούσα ήταν και η μητέρα της (ΜΥ2) και ότι, αν και ο Ενάγοντας στην αρχή ήταν κάπως αρνητικός στην σχετική πρότασή της, εν τέλει, όταν και του εξήγησε τους λόγους που ζητούσε τη μείωση του ενοικίου, τούτος συμφώνησε όπως από τον μήνα Νοέμβριο 2011 (αναδρομικά) το ενοίκιο να μειωθεί στα €
  10. Στη βάση δε αυτής της συμφωνίας, η Εναγόμενη, από τον Ιανουάριο του 2012, άρχισε να εκδίδει επιταγές για το μειωμένο ποσό. Στη βάση αυτής της τοποθέτησής της, ισχυρίστηκε ότι οι επιταγές των €650 που κατέβαλε στον Ενάγοντα (τεκμήριο 4), αφορούσαν κάλυψη των ενοικίων από τις 10.11.2011 μέχρι και τις 10.9.
  11. Με δεδομένο το γεγονός ότι η Εναγόμενη εγκατέλειψε το υποστατικό αρχές Δεκεμβρίου 2012, η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι, για τους τρεις τελευταίους μήνες της ενοικίασης, κατέβαλε τις δύο τελευταίες επιταγές (τεκμήριο 5), καθώς επίσης και ο Ενάγοντας επωφελήθηκε τα €800 που δόθηκαν από αυτήν υπό μορφή εγγύησης, την επιστροφή των οποίων δεν απαίτησε. Όσο δε αφορά στο μήνα 10.10.2011 - 10.11.2011, η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι τούτος αφορούσε σε μηναίο ενοίκιο εκ ποσού €800, το οποίο και πληρώθηκε με επιταγή ημερ. 5.10.2011, με αριθμό
  12. Είναι στη βάση αυτής της θεώρησης που ισχυρίστηκε ότι ουδέν οφειλόμενο ενοίκιο υφίσταται, τουναντίον, με δεδομένη τη μείωση του ενοικίου από το Νοέμβριο, 2011, ο Ενάγοντας έλαβε €150 πέραν των όσων δικαιούτο, μιας και κατακράτησε την εγγύηση εκ ποσού €800 για αποπληρωμή ενός εκ των τριών τελευταίων μηνών της ενοικίασης του υποστατικού, για τους οποίους ίσχυε το μειωμένο ενοίκιο. Αναφορικά με τις αναγκαίες εργασίες που θα έπρεπε να εκτελεστούν για επαναφορά του υποστατικού στην πρότερη κατάσταση του, η Εναγόμενη ισχυρίστηκε τα ακόλουθα. Μετά την εγκατάλειψη του υποστατικού και αφού προηγουμένως είχε παραδώσει προσωπικά στον Ενάγοντα το κλειδί του, ο τελευταίος της ζήτησε να μην προβεί σε εργασίες επαναφοράς και να του δώσει κάποιο λογικό χρόνο για να επιδιώξει να ενοικιάσει το υποστατικό για χρήση, παρόμοια με αυτή στην οποία προέβαινε η Εναγόμενη. Ως, ειδικότερα, της είχε αναφέρει ο Ενάγοντας, είχε υπόψη του συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο δίδασκε μαθηματικά και φυσική και σκοπούσε να αποταθεί σ' αυτό για να δει αν θα τον ενδιέφερε να το ενοικιάσει για φροντιστήριο, ή ακόμα να επιδιώξει να βρει ενδιαφερόμενα πρόσωπα για να το χρησιμοποιήσουν ως νηπιαγωγείο. Με δεδομένο ότι η Εναγόμενη είχε προγραμματισμένο το γάμο της κατά τον Ιανουάριο του 2013, και αποδεχόμενη την πρόταση του Ενάγοντα, δεν προέβη σε όποια εργασία επαναφοράς του υποστατικού, αναμένοντας τις εξελίξεις. Περί τον Φεβρουάριο του 2013, ο Ενάγοντας επικοινώνησε μαζί της και της ανέφερε ότι δεν κατέστη δυνατή η ενοικίαση του υποστατικού ως φροντιστήριο ή νηπιαγωγείο και ότι επιθυμούσε όπως η Εναγόμενη το επαναφέρει στην πρότερη κατάστασή του. Στη βάση αυτών των δεδομένων - και αφού προηγουμένως επικοινωνούσε με τον Ενάγοντα ή το γιο του ώστε να ανοίξουν το υποστατικό για να μπορεί να εισέλθει σ' αυτό - άρχισε να επισκέπτεται τούτο και να προβαίνει σε αφαίρεση υλικών που είχε προσθέσει μετά την ενοικίαση του. Μεταξύ των υλικών αυτών ήταν δάπεδο τύπου παρκέ, πλαστικό δάπεδο, πίνακες και διάφορα άλλα αντικείμενα τα οποία αφαίρεσε με τον σύζυγο της, ΜΥ
  13. Λόγω του όγκου των αντικειμένων αυτών, χρειάστηκε να επισκεφθούν το υποστατικό επανειλημμένως. Στην πρώτη εξ αυτών των επισκέψεων της στο υποστατικό, η οποία διενεργήθηκε στις 14.2.2013, η Εναγόμενη κατέβαλε την πρώτη χρονικά εκ των δύο επιταγών του τεκμηρίου 5 έναντι των οφειλόμενων, τότε, ενοικίων. Κατά τη διάρκεια Μαρτίου συνέχισαν να προβαίνουν σε εργασίες επαναφοράς του ακινήτου. Μέχρι και τις 10.4.2013 είχαν αφαιρεθεί όλα τα δάπεδα, τα οποία, λόγω του όγκου τους, είχαν τοποθετηθεί σε εξωτερική βεράντα με σκοπό να παραληφθούν και να μεταφερθούν με κάποιο ημιφορτηγό, μιας και δεν χωρούσαν στα ιδιωτικά οχήματα ντου ζεύγους. Κάποιες εκ των αναγκαίων εργασιών που θα έπρεπε να εκτελεστούν κατά την ημερομηνία αυτή (10.4.2013), ήταν η αφαίρεση μιας γυψοσανίδας, επί της οποίας είχε τοποθετηθεί ένας μεγάλος καθρέφτης, να μπογιατιστούν εκ νέου οι τοίχοι του σε άσπρο χρώμα και να αφαιρεθούν δύο κλιματιστικά που είχε τοποθετήσει η Εναγόμενη. Κατά την αφαίρεση του καθρέφτη και της γυψοσανίδας, ο Ενάγοντας, ο οποίος ήταν παρών, βοήθησε τον σύζυγο της. Εκείνη τη χρονική στιγμή, βλέποντας ο Ενάγοντας ότι η Εναγόμενη δεν είχε ακόμα αφαιρέσει τα κλιματιστικά, της πρότεινε όπως τα αφήσει στο υποστατικό και ο ίδιος να αναλάβει, μέσω συνεργείου, να εκτελέσει τις εναπομείνασες αναγκαίες εργασίες για επαναφορά του ακινήτου. Η Εναγόμενη, με γνώμονα ότι τα κλιματιστικά είχαν τοποθετηθεί καινούργια, μόλις δύο χρόνια προηγουμένως, γεγονός το οποίο γνώριζε και ο Ενάγοντας, αποδέχτηκε την πρόταση του τελευταίου και ακολούθως, με τον σύζυγο της, άρχισαν να φορτώνουν, επί ημιφορτηγού που έφεραν, τα δάπεδα που είχαν τοποθετήσει στη βεράντα. Κάποια χρονική στιγμή, πάντα στις 10.4.2013, η Εναγόμενη εξέδωσε τη δεύτερη και τελευταία χρονικά επιταγή του τεκμηρίου 5, προς πλήρη εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων. Καθώς η Εναγόμενη και ο σύζυγος της φόρτωναν τα δάπεδα, ο Ενάγοντας εξήλθε του υποστατικού και άρχισε να διαμαρτύρεται, για πρώτη φορά, περί πρόκλησης ζημιάς από πυρκαγιά στην κουζίνα. Αν και η Εναγόμενη προσπάθησε να συζητήσει μαζί του και να του εξηγήσει ότι δεν προκάλεσε οποιαδήποτε ζημιά στην κουζίνα, ο Ενάγοντας δεν έδειχνε να καταλαβαίνει, με αποτέλεσμα η Εναγόμενη και ο σύζυγος της να συνεχίσουν το φόρτωμα των δαπέδων και να εγκαταλείψουν το σημείο. Ποτέ ο Ενάγοντας, πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής, δεν απαίτησε οποιοδήποτε ποσό για κατ' ισχυρισμό ζημιά της κουζίνας, ούτε και διαμαρτυρήθηκε, μετά την καταβολή της τελευταίας χρονικά επιταγής (10.4.2013), περί οφειλόμενα ενοίκια. Προς υποστήριξη όλων των πιο πάνω θέσεων της, η Εναγόμενη κατέθεσε διάφορα τεκμήρια. Ως τεκμήρια 10(α) και 10 (β), κατέθεσε απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε από τον Ενάγοντα, σε σχέση με την αρχική καταβολή του ποσού των €1.600 (για εγγύησης (€800) και για εξόφληση του πρώτου χρονικά ενοικίου (τα λοιπά €800)) και απόδειξη απόσυρσης από τραπεζικό λογαριασμό της, στην τότε Λαϊκή τράπεζα, του συνολικού ποσού των €1.600, αντίστοιχα. Ως τεκμήριο 11, κατέθεσε κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού της (για την χρονική διάρκεια από 1.11.2010 μέχρι 1.3.2013), ο οποίος συνδεόταν με το βιβλιάριο επιταγών από το οποίο εξέδιδε τις επίδικες επιταγές, επί της οποίας κατάστασης, με κίτρινη σήμανση (highlight), σημείωσε τις λογιστικές πράξεις που αφορούσαν την καταβολή των ενοικίων, τόσο για το χρονικό διάστημα που κατέβαλλε €800 όσο και για το διάστημα που κατέβαλλε €
  14. Ως τεκμήρια 12, 13(α), 13(β), 14(α), 14(β), 15(α) και 15(β), κατέθεσε διάφορα τιμολόγια και αποδείξεις σε σχέση με εργασίες στις οποίες προέβη για σκοπούς ετοιμασίας του υποστατικού ώστε τούτο να μπορεί να λειτουργήσει ως Εργαστήρι. Σημείωσε, συναφώς, ότι, δεν απαιτεί οποιοδήποτε ποσό για τις εργασίες αυτές, ούτε και θεωρεί ότι ο Ενάγοντας οφείλει να της καταβάλει οποιοδήποτε σχετικό ποσό, και ότι κατέθεσε τα τεκμήρια αυτά ώστε να δείξει ότι προέβη σε σημαντικά έξοδα για προσθήκες στο υποστατικό. Ως τεκμήριο 16 κατέθεσε επιστολή που ετοιμάστηκε από τον ΜΥ6, στη βάση της οποίας η Εναγόμενη, κατά τα έτη 2011-2012, φέρεται να παραλαμβάνει γεύματα για σίτιση των μαθητών του Εργαστηρίου από την ψησταριά του με την ονομασία «Χρυσή πάπια». Τέλος, ως τεκμήρια 17, 18 και 19, κατέθεσε φωτογραφίες που απεικονίζουν εσωτερικούς χώρους του υποστατικού (μία φωτογραφία της ξύλινης κουζίνας που λήφθηκε στα αρχικά στάδια της ενοικίασης, τεκμήριο 17, τρεις φωτογραφίες που απεικονίζουν την κατάσταση της κουζίνας κατά το 2019, τεκμήριο 18, και τέλος, δύο φωτογραφίες που απεικονίζουν τις μεσόθυρες του υποστατικού, επίσης κατά το 2019). ΜΥ2 Η ΜΥ2 είναι η μητέρα της Εναγόμενης, η οποία, στην ουσία, προώθησε ισχυρισμούς σύμφωνους με την τελευταία αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων η μείωση του ενοικίου από €800 σε €
  15. Και αυτή η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι όρος της συμφωνίας μείωσης του ενοικίου ήταν όπως καταβληθεί μειωμένο ενοίκιο από το Νοέμβριο του 2011 και επέκεινα. Όσον δε αφορά στη σχέση της με τον Ενάγοντα, η ΜΥ2 ισχυρίστηκε ότι ήταν τυπική και ότι τύχαινε, κατά τον χρόνο που εργαζόταν στο κεντρικό κατάστημα της πρώην Λαϊκής στην Λάρνακα, να δει τον Ενάγοντα κατά τις επισκέψεις του για εξαργύρωση των επιταγών της Εναγόμενης, χωρίς ποτέ να της διαμαρτυρηθεί περί αδικαιολόγητης καταβολής μειωμένου ενοικίου. Έτυχε, σε κάποιες εξ αυτών των περιπτώσεων, ο λογαριασμός της Εναγόμενης να αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας, και πληροφορούσε την ταμία περί του ότι λίαν συντόμως θα κατατεθούν χρήματα στο λογαριασμό και κατ' ακολουθία η ταμίας εξαργύρωνε την επιταγή του Ενάγοντα. ΜΥ3 Ως ΜΥ3 κατέθεσε ο σύζυγος της Εναγόμενης. Ισχυρίστηκε ότι είχε προσωπική γνώση αρκετών γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα αγωγή, καθότι, αρχικά ως αρραβωνιαστικός και ακολούθως ως σύζυγος της Εναγόμενης, είχε προσωπική ανάμειξη στα του Εργαστηρίου. Δεν ήταν παρών κατά τη συνομολόγηση της αρχικής συμφωνίας ενοικιάσεως, ούτε κατά τη συμφωνία μείωσης του ενοικίου. Ήταν, ωστόσο, παρών, κατά την κατ' ισχυρισμό συμφωνία απαλλαγής της ενάγουσας από την ολοκλήρωση των εργασιών επαναφοράς του ακινήτου. Συναφώς, προώθησε ισχυρισμούς ως οι σχετικοί ισχυρισμοί της Εναγόμενης. Επικαλούμενος την ιδιότητα του ως μηχανολόγος μηχανικός και ως πρόσωπο που, κατά καιρούς, κατείχε διευθυντικές θέσεις σε εταιρείες κολοσσούς, ισχυρίστηκε ότι τα κλιματιστικά, που είχε τοποθετημένα η Εναγόμενη στο Εργαστήρι, ήταν σεβαστής αξίας και χρησιμοποιούσαν αέριο της τελευταίας τεχνολογίας. Και αυτός ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας, για πρώτη φορά, αναφέρθηκε σε κατ' ισχυρισμό ζημιά της κουζίνας στις 10.4.2013 και δη κατά την τελευταία επίσκεψη της Εναγόμενης και του ιδίου στο υποστατικό, τούτο σε χρόνο μετά την παράδοση της τελευταίας επιταγής της Εναγόμενης. Και αυτός ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη και οι υπάλληλοι του Εργαστηρίου δεν έκαναν χρήση της κουζίνας για ετοιμασία φαγητού για τους μαθητές, καθ' ότι τούτο προμηθευόταν από την ψησταριά του ΜΥ
  16. Μέσω του, κατατέθηκε, ως τεκμήριο 20, το ενοικιαστήριο έγγραφο που η Εναγόμενη υπέγραψε, στις 28.11.2012, με ιδιοκτήτη άλλου υποστατικού, στο οποίο μεταφέρθηκαν οι εργασίες του Εργαστηρίου μετά την εγκατάλειψη του επίδικου υποστατικού. ΜΥ4 Η ΜΥ4 ήταν υπάλληλος της πρώην Λαϊκής Τράπεζας και κατά τον χρόνο που κατέθετε ενόρκως εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου. Ως ισχυρίστηκε, η Εναγόμενη της ζήτησε να ανεύρει αντίγραφα συγκεκριμένων επιταγών που εξέδωσε στο όνομα του Ενάγοντα και οι οποίες εξαργυρώθηκαν από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα. Κατόπιν έρευνας, ανηύρε τις συγκεκριμένες επιταγές, τις οποίες και κατέθεσε ως τεκμήρια 21(α), (β), (γ), (δ). Πρόκειται για τρεις επιταγές εκ ποσού €800 και μία επιταγή εκ ποσού €
  17. Ως προκύπτει από το περιεχόμενο των εν λόγω επιταγών, η τρίτη χρονικά επιταγή για το ποσό των €800 αφορά στην επιταγή που η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι μέσω της καταβλήθηκε το ενοίκιο για τη χρονική διάρκεια από 10.10.2011 - 10.11.
  18. Πρόκειται για το τεκμήριο 21(γ), με αριθμό επιταγής
  19. Κατά την αντεξέτασή της, ισχυρίστηκε ότι η αναφορά της περί είσπραξης των ποσών των επιταγών από τον Ενάγοντα, έγινε καθ' ότι αυτός είναι το πρόσωπο που αναφέρεται, επί των επιταγών, ως δικαιούχος. Ερωτηθείσα, ειδικά για το κατά πόσον όλες οι επιταγές που εξέδωσε η Εναγόμενη βρίσκονται στα αρχεία της τράπεζας και μπορούν να ανευρεθούν, απάντησε καταφατικά. ΜΥ5 Ο ΜΥ5 παρουσιάστηκε ως διευθυντής εταιρείας, η οποία ασχολείται με την εισαγωγή και προμήθεια, μεταξύ άλλων, κλιματιστικών συσκευών, και ειδικότερα της μάρκας Rowa, η οποία ήταν η μάρκα ενός εκ των κλιματιστικών που τοποθέτησε η Εναγόμενη στο υποστατικό. Ερωτηθείς ειδικά για το κατά πόσο το συγκεκριμένο κλιματιστικό θεωρείτο, κατά το 2013, παλαιάς τεχνολογίας, απάντησε αρνητικά, υποδεικνύοντας ότι, κατά το εν λόγω έτος το συγκεκριμένο κλιματιστικό ήταν τελευταίας τεχνολογίας. Χρησιμοποιούσε το πρόσφατα, τότε, εγκεκριμένο αέριο στην αγορά. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, το συγκεκριμένο αέριο εισάγεται ακόμα μέχρι και σήμερα και ότι η παραγωγή κλιματιστικών που χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο αέριο σταμάτησε μόλις το 2018, όταν και πλέον για τα νέας τεχνολογίας κλιματιστικά, χρησιμοποιείται πιο προηγμένο αέριο. Διαφώνησε πλήρως με την εκτίμηση του ΜΕ5, ως προς το κόστος του κλιματιστικού και ανέφερε την αξία αγοράς του ρηθέντος κλιματιστικού. ΜΥ6 Ως ΜΥ6 κατέθεσε ο διευθυντής της ψησταριάς «Χρυσή πάπια». Αναγνώρισε την υπογραφή του επί του τεκμηρίου 16 και διευκρίνισε ότι με την αναφορά στο εν λόγω τεκμήριο περί προμήθειας από την ψησταριά του στο Εργαστήρι γευμάτων κατά τα έτη 2011 και 2012, εννοούσε μόνο για τους καλοκαιρινούς μήνες των εν λόγω χρόνων. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, η Εναγόμενη δεν ήταν ποτέ πελάτης τον οποίο τροφοδοτούσε η ψησταριά του καθημερινά, καθότι δεν ανήκε στους πελάτες που πλήρωναν με το μήνα, ως θα συνέβαινε σε μια τέτοια περίπτωση. Αναγνώρισε την Εναγόμενη ως πρόσωπο που τροφοδοτείτο περιοδικά από τη ψησταριά του και η οποία τροφοδοσία γινόταν διά παράδοση των γευμάτων στο χώρο του Εργαστηρίου. Υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα Ως προκύπτει από τα ανωτέρω, τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα είναι τα ακόλουθα: (α) Υπάρχουν ή όχι οφειλόμενα ενοίκια; Αν ναι, πόσα; (β) Κατά την ενοικίαση του υποστατικού από την Εναγόμενη, προκλήθηκε ή όχι ζημιά στην κουζίνα; Αν ναι, ποιο το κόστος αποκατάστασης; (γ) Μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε ή όχι η μείωση του ενοικίου από €800 σε €650; Αν ναι, από ποιο μήνα θα καταβαλλόταν το μειωμένο ενοίκιο; (δ) Μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε ή όχι, όπως η Εναγόμενη απαλλαγεί της υποχρέωσης της να επαναφέρει το υποστατικό στην πρότερη κατάσταση του με αντάλλαγμα την μη αφαίρεση από αυτό δύο κλιματιστικών τα οποία εγκατέστησε η τελευταία; Τα πιο πάνω υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα καταγράφονται ώστε, μεταξύ άλλων, να τεθεί και το πλαίσιο εντός του οποίου, πρωτίστως, θα διενεργηθεί η αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας. Και τούτο γιατί, ως έχει επαρκώς νομολογηθεί, οι αντιφάσεις που ενδεχομένως παρατηρούνται στην μαρτυρία ενός μάρτυρα, υπέχουν μεγαλύτερη και σημαντικότερη σημασία όταν αφορούν σε υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα, παρά σε παρεμφερή ή μη αμφισβητούμενα θέματα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και αξιολόγησα, ως θα φανεί κατωτέρω, τη μαρτυρία τους με γνώμονα πως η αξιοπιστία ενός μάρτυρα εκτιμάται αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης. Είχα επίσης συνέχεια κατά νου το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο προέκυψε η κάθε μαρτυρία, την γνώση, πηγή και κύρος του κάθε μάρτυρα, αλλά και την ύπαρξη ή μη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Κατά νου είχα ακόμα και τη δυνατότητα μνήμης έκαστου μάρτυρα, αλλά και τους λόγους που είχαν ή που επικαλέστηκαν για το γεγονός ότι θυμούντο τα όσα κατέθεταν, καθώς επίσης και την αμεσότητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια που ενδεχομένως χαρακτήριζε τις αναφορές τους. Βαρύτητα δόθηκε και στις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες, ασυνέπειες και αντιφάσεις που ενδεχομένως παρατηρούνται στη μαρτυρία τους. Απέφυγα να αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς των μαρτύρων και τούτο με γνώμονα το γεγονός ότι μια διαφορετική προσέγγιση ενέχει κινδύνους μιας και, κάποιοι μάρτυρες, συνεπεία των εξωτερικών γνωρισμάτων της συμπεριφοράς τους, ενδεχομένως να δημιουργούν μια τελείως διαφορετική εντύπωση από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. Νικολάου ν. Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406). ΜΕ2, ΜΕ3, ΜΕ4, ΜΥ4 και ΜΥ6 Αν και νομολογιακά έχει υποδειχθεί ότι θα πρέπει να αποφεύγεται η σωρευτική αξιολόγηση μαρτύρων, στη βάση της αντεξέτασης της οποίας έτυχαν οι πιο πάνω μάρτυρες, αλλά και του γεγονότος ότι για κανένα εξ αυτών δεν προέκυψε, ως αποτέλεσμα κάποιας ειδικής σχέσης με τον διάδικο που τους κάλεσε, κίνητρο για να ψευσθεί, κρίνω ότι είναι επιτρεπτή η κοινή αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Πρόκειται στην ουσία για εντελώς ανεξάρτητους μάρτυρες γεγονότων, των οποίων η μαρτυρία, στην ουσία, δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή τους. Σ΄ όλους αυτούς τους μάρτυρες, κατά το στάδιο της αντεξέτασης τους, τους τέθηκαν, ως επί το πλείστο, διευκρινιστικού, παρά αντιπαραθετικού, τύπου ερωτήσεις. Με εξαίρεση τους ΜΕ2 και ΜΕ3, στους οποίους, κατά το τελικό στάδιο της αντεξέτασής τους, υποβλήθηκε, εντελώς γενικά, ότι δικαιολογείται κάποιος να θεωρήσει ότι ψεύδονται λόγω του ότι δεν προσκόμισαν φωτογραφικό υλικό που να διαφωτίζει για την κατάσταση της κουζίνας πριν την επιδιόρθωση της, στους λοιπούς μάρτυρες δεν τέθηκε, εν αμφιβόλω, καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, η μαρτυρία τους. Όλοι οι εν προκειμένω μάρτυρες μου έκαναν καλή εντύπωση και δεν έχω κανένα λόγο για να καταλήξω ότι δεν είπαν την αλήθεια. Τουναντίον, η μαρτυρία τους δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε ουσιώδη ή μη αντίφαση και σε μεγάλο βαθμό υποστηρίζεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθέντα τεκμήρια. Υποστηρίζεται ακόμα και από την λοιπή ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία (ως θα διαφανεί πιο κάτω). Παραδείγματος χάριν, ο ισχυρισμός των ΜΕ2 και ΜΕ3 περί της εκτίμησης του κόστους αποκατάστασης της ζημιάς της κουζίνας και περί εκτέλεσης, από τον ΜΕ2, των σχετικών εργασιών αποκατάστασης της, υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία του ΜΕ4, η οποία ουδόλως αμφισβητήθηκε, κατά την αντεξέτασή του. Ούτε αμφισβητήθηκε η θέση του ΜΕ4 περί του ότι η Cyking εκτέλεσε τις αναγραφόμενες στην προσφορά, τεκμήριο 6(α), εργασίες επαναφοράς του υποστατικού, αλλά ούτε και το κόστος τους. Τα σχετικά με τις εκτελεσθείσες εργασίες επαναφοράς και αποκατάστασης τεκμήρια, κατατέθηκαν χωρίς ένσταση, και παρά την επιφύλαξη της συνηγόρου υπεράσπισης ότι θα αντεξεταστούν επί τούτου οι μάρτυρες, τέτοια αντεξέταση δεν έγινε. Όσον δε αφορά την ΜΥ4, οι βασικές τις τοποθετήσεις υποστηρίζονται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήρια και ειδικότερα τα αντίγραφα των επιταγών που κατέθεσε (Τεκμήριο 21(α) - (δ)), αλλά και την κατάσταση λογαριασμού της Εναγόμενης (Τεκμήριο 11), αμφότερα αποτελούντα μέρος καταχώρησης σε τραπεζικά βιβλία, καθιστώντας έτσι τις πρόνοιες του άρθρου 22 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, εφαρμοστέες. Αναφορικά με τον ΜΥ6, στην αντεξέταση του, του υποβλήθηκαν διευκρινιστικού και μόνο τύπου ερωτήσεις, με μόνο στόχο να τεθεί εν αμφιβόλω ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι κατά την διάρκεια που λειτουργούσε στο επίδικο υποστατικό το Εργαστήρι της, η σίτιση των μαθητών καλυπτόταν από τη ψησταριά του. Στη βάση των ανωτέρω παρατηρήσεων μου, η μαρτυρία των ΜΕ2, ΜΕ3, ΜΕ4, ΜΥ4 και ΜΥ6 γίνεται δεκτή στην ολότητα της. ΜΕ5 και ΜΥ5 Οι ΜΕ5 και ΜΥ5 παρουσιάστηκαν ως εμπειρογνώμονες αναφορικά με την αξία και τον τρόπο λειτουργίας κλιματιστικών. Ο ΜΕ5, με σκοπό να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι τα κλιματιστικά που η Εναγόμενη άφησε στο υποστατικό ήταν παλαιάς τεχνολογίας και ασήμαντης αξίας, ο δε ΜΥ5, με σκοπό η Εναγόμενη να αποδείξει τον ισχυρισμό της ότι τα ρηθέντα κλιματιστικά ήταν τελευταίας τεχνολογίας και σημαντικής αξίας. Στην υπόθεση Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1 έχουν αναφερθεί τα εξής σε σχέση με την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων: «
(1)The duty of an expert is to furnish the Judge with the necessary scientific criteria for testing the accuracy of their conclusions, so as to enable the Judge to form his own independent judgment by the application of these criteria to the facts proved in evidence.
(2)Trial Judges should not turn themselves into experts. They may look at the real and other evidence and draw inferences and reach conclusions as regards the existence of liability for negligence, not in the form of an expert opinion, but as a matter of sheer common sense.» Στην υπόθεση Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 298 έχουν λεχθεί τα εξής: «Τα Δικαστήρια δέχονται τη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων και χρησιμοποιούν την εξειδικευμένη γνώμη τους για να καταλήξουν σε ορθές αποφάσεις. Το καθήκον αυτών των μαρτύρων είναι να δώσουν στον Δικαστή τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να μπορέσει να σχηματίσει γνώμη για την ανεξαρτησία της κρίσης του και να καταλήξει ορθά στα ευρήματα των γεγονότων από την ενώπιον του μαρτυρία. Κατά κανόνα, η ιατρική μαρτυρία, όπως και άλλη μαρτυρία εμπειρογνώμονα, θεωρείται ότι είναι μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Andreas Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97 και Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 361. Στην πρόσφατη υπόθεση Κωνσταντίνα Σιακόλα ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 53/2011, ημερ. 24.1.2013, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα αναφορικά με το θέμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι ικανός να δώσει μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας. Για την εξακρίβωση τούτου, πρέπει να απαντηθούν δύο ερωτήματα: Πρώτο, κατά πόσο το αντικείμενο της εμπειρογνωμοσύνης του εμπίπτει στην κατηγορία των θεμάτων εκείνων για τα οποία επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία πραγματογνώμονα και δεύτερο, κατά πόσο ο μάρτυρας έχει αποκτήσει είτε κατόπιν σπουδών είτε λόγω εμπειρίας επαρκή γνώση του αντικειμένου ώστε η γνώμη του να καθίσταται πολύτιμη (of value) στην επίλυση των επίδικων θεμάτων (βλ. μεταξύ άλλων, R. ν Bonython
(1984)38 S.A.S.R. 45 και R. ν Henderson [2010] EWCA 1269). Είναι δε σαφώς νομολογημένο από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)1 Α.Α.Δ.984.» Αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ένας μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας και αυτός αξιολογείται ανάλογα, η όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν παραγνωρίζεται αλλά και αυτή λαμβάνεται υπόψη για τον σκοπό εκτίμησης της αξίας της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Jovcev. Yeomans
(1981)2 All Ε. R. 21.» Στην Αγγλική υπόθεση Bolitho v. City and Hackeney Health Authority [1988] A.C. 232 at 241-242 έχουν επίσης λεχθεί τα ακόλουθα: "The court has to be satisfied that the exponents of the body of opinion relied upon can demonstrate that such opinion has a logical basis. In particular, in cases involving, as they often do, the weighing of risks against benefits, the judge before accepting a body of opinion as being responsible, reasonable or respectable, will need to be satisfied that, in forming their views, the experts have directed their minds to the question of comparative risks and benefits and have reached a defensible conclusion on the matter." Κρίνεται αναγκαίο να σημειωθεί, επίσης, ότι, ένας εμπειρογνώμονας δύναται να παραπέμψει στο περιεχόμενο βιβλιογραφίας και επιστημονικών άρθρων, η αξία του οποίου (περιεχομένου) θα εκτιμηθεί από το Δικαστήριο. Αναφέρεται συναφώς ότι, η βιβλιογραφία, δεν αποτελεί μαρτυρία per se, αλλά είναι δυνατόν να καταστεί μέρος της μαρτυρίας του εμπειρογνώμονα ο οποίος παραπέμπει σ' αυτήν και την επεξηγεί (βλ. Τσαγγαρίδης κ.α. ν. Αυγουστή
(2000)1 Α.Α.Δ. 528, Concha v. Murieta
(1989)40 Ch. D. 543, Davie v. The Magistrates of Edinburgh
(1953)S.C.34 και Gerrard and Others v. The Royal Infirmary of Edinburgh NHS Trust
(2005)ScotCs CSIH 10 - 10.1.2005) Είμαι της γνώμης ότι κανένας εκ των ΜΕ5 και ΜΥ5 δεν επιτέλεσε το καθήκον του ενώπιον του Δικαστηρίου. Και τούτο γιατί, κανένας δεν έδωσε στο Δικαστήριο εκείνες τις απαραίτητες λεπτομέρειες, εχέγγυα και επιστημονικά κριτήρια, ώστε, αφενός να μπορεί να εξεταστεί το ορθό ή μη των γνωμών τους, και αφετέρου για να αποτελέσουν τη βάση για την κατάληξη ανεξάρτητων συναφών ευρημάτων από το Δικαστήριο. Οι σχετικές με τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα αναφορές τους ήταν εντελώς γενικές και αόριστες, χωρίς καν να συνοδεύονται από οποιαδήποτε υποστηρικτική, των αναφορών τους, μαρτυρία. Οι δε αναφορές τους στην τεχνολογία τύπου inverter, δεν συνοδεύτηκαν από τις αναγκαίες λεπτομέρειες σύγκρισης των όποιων διαφορετικών τεχνολογιών, ούτε και με άλλες αναφορές που να διαφωτίζουν ως προς τα πλεονεκτήματα της μίας έναντι της άλλης. Η δε μαρτυρία του ΜΥ5, πέραν της γενικότητας που την χαρακτηρίζει, περιορίστηκε μόνο σε σχέση με το ένα εκ των δύο κλιματιστικών που άφησε η Εναγόμενη στο υποστατικό, και δη αυτό της μάρκας Rowa. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία των ΜΕ5 και ΜΥ5 δεν κρίνεται βοηθητική για την επίλυση οποιουδήποτε υπό αμφισβήτηση επίδικου ζητήματος. Πρέπει, ωστόσο, στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι, ο σχετικός με τα κλιματιστικά δικογραφημένος επίδικος ισχυρισμός της Εναγόμενης δεν καθιστά αυτή καθ΄ εαυτή την, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αξία τους σημαντική. Και τούτο γιατί, η Εναγόμενη δεν προβάλλει, δικογραφικά, τον ισχυρισμό ότι, της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας για απαλλαγή της από την ευθύνη επαναφοράς του ακινήτου προηγήθηκε κάποια εκτίμηση της τότε αξία τους, ούτε ότι ο Ενάγοντας συνυπολόγισε την αξία τους κατά τον επίδικο χρόνο. Εκείνο που στην ουσία η Εναγόμενη, δικογραφικά, υποστηρίζει, είναι ότι η "αγοραία" αξία των εν λόγω κλιματιστικών[2] ήταν πέραν των €2.000 και ουδεμία αναφορά γίνεται στην αξία τους, ως μεταχειρισμένα, πλέον, κατά τον χρόνο της συνομολόγησης της εν προκειμένω, κατ΄ ισχυρισμό, συμφωνίας των μερών. Επίσης, πάντα στη βάση των σχετικών δικογραφημένων θέσεων της Εναγόμενης, το ζητούμενο για την επίλυση του σχετικού υπό αμφισβήτηση επίδικου ζητήματος δεν είναι η αγοραία αξία των κλιματιστικών, αλλά το κατά πόσον ο Ενάγοντας, ως αντάλλαγμα την μη αφαίρεση τους, απάλλαξε την Εναγόμενη από την ευθύνη της πλήρους επαναφοράς του υποστατικού στην πρότερη κατάσταση του. Με το ζήτημα αυτό θα ασχοληθώ κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των λοιπών μαρτύρων. Ενάγοντας, Εναγόμενη, ΜΥ2 και ΜΥ3 Είμαι της γνώμης ότι, με εξαίρεση την ΜΥ2, της οποίας την μαρτυρία, στο βαθμό που αφορά σε γεγονότα τα οποία η ίδια έζησε και ήταν αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας, την αποδέχομαι, οι λοιποί τρεις μάρτυρες προώθησαν ισχυρισμούς που δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω. Δεν μπορώ, λόγου χάριν, να δεχτώ τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη, εντελώς απρόσμενα, αδικαιολόγητα και κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, χωρίς προγενέστερη συνεννόηση μαζί του, ξεκίνησε να καταβάλλει μειωμένο ενοίκιο. Και τούτο γιατί, η όλη μεταγενέστερη συμπεριφορά του δεν συμβαδίζει με τον ισχυρισμό του αυτό. Ως προκύπτει από τα τεκμήρια 2 και 3, ο Ενάγοντας φέρεται να είναι σχολαστικός και λεπτομερής κατά την έκδοση αποδείξεων είσπραξης χρημάτων. Κάθε απόδειξη που εξέδωσε προς την Εναγόμενη, αναφέρει με λεπτομέρεια το ποσό που εισπράχθηκε, το πρόσωπο που το κατέβαλε, την καταγωγή του, τον σκοπό για τον οποίο καταβλήθηκε, αλλά και την χρονική περίοδο ενοικίου που καλύπτει. Είμαι της γνώμης ότι, αν πραγματικά η Εναγόμενη, εντελώς αδικαιολόγητα και κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, άρχισε να καταβάλλει μειωμένο ενοίκιο και ο Ενάγοντας δεν συμφωνούσε με την ενέργεια της αυτή, θα εξέδιδε αποδείξεις επί των οποίων θα κατέγραφε ότι λαμβάνει το μειωμένο ενοίκιο με επιφύλαξη, και ότι τούτο καλύπτει μόνο μέρος του ενοικίου και όχι απλά να παραλαμβάνει τα χρήματα περιοριζόμενος στο να διαμαρτυρηθεί, ως ισχυρίστηκε, προφορικά στην Εναγόμενη. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε από τον Ενάγοντα γιατί δεν εξέδωσε αποδείξεις για τα μειωμένα ενοίκια. Ακόμα, με δεδομένη την καταβολή από πλευράς της Εναγόμενης των €800 υπό μορφή εγγύησης (εγγύηση, προφανώς, για την τήρηση των όρων της συμφωνίας ενοικιάσεως), θεωρώ ότι, αν όντως η Εναγόμενη άρχισε να καταβάλλει μειωμένο ενοίκιο κατά παράβαση της συμφωνίας και χωρίς προγενέστερη συνεννόηση με τον Ενάγοντα, ο τελευταίος, θα χρησιμοποιούσε το ποσό της εγγύησης για κάλυψη των μη καταβληθέντων υπολοίπων εκάστου μήνα, και όχι η μαρτυρία του ως προς τη χρήση του ποσού της εγγύησης να είναι εντελώς σιωπηρή. Από την άλλη, η Εναγόμενη, τόσο με τη σχετική μαρτυρία της, όσο και με τη μαρτυρία της ΜΥ2, των οποίων η μαρτυρία επί του προκειμένου ήταν πειστική, κατάφεραν να αποδείξουν τον θετικό δικογραφημένο ισχυρισμό της περί συνομολόγησης συμφωνίας μείωσης του ενοικίου, χωρίς ωστόσο, ως θα διαφανεί κατωτέρω, να μπορώ να δεχθώ ότι ο πρώτος μήνας για τον οποίο θα καταβαλλόταν μειωμένο ενοίκιο ήταν ο Νοέμβριος,
  1. Η συνεχής καταβολή επιταγών εκ ποσού €650 από τον Ιανουάριο 2012 και μετά, περιλαμβανομένης και της έκδοσης των δύο τελευταίων, σχετικών, επιταγών, τεκμήριο 5[3], σε συνδυασμό με την αληθοφάνεια, λογικότητα και σαφήνεια των σχετικών ισχυρισμών της Εναγόμενης και της ΜΥ2, και με γνώμονα τη συμβαδίζουσα με τους ισχυρισμούς αυτούς συμπεριφορά που επέδειξε ο Ενάγοντας, αποτελούν επαρκές υπόβαθρο για να κρίνω ότι, περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2011 με αρχές Ιανουαρίου 2012 οι διάδικοι συμφώνησαν σε μείωση του ενοικίου από €800 σε €
  2. Επίσης δεν μπορώ, να δεχτώ τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων ύψους €4.
  3. Και τούτο, για πέραν του ενός λόγου. Πρώτον, ο δικογραφημένος σχετικός ισχυρισμός του, αναφέρεται σε οφειλόμενα ενοίκια ύψους €3.
  4. Δεύτερον, στη βάση της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης, οι μόνοι μήνες για τους οποίους η Εναγόμενη δεν κατέβαλε οποιονδήποτε ενοίκιο είναι ο Οκτώβριος, Νοέμβριος και Δεκέμβριος του 2012, σε αντιδιαστολή με τον διά ζώσης σχετικό ισχυρισμό του, που θέλει την Εναγόμενη να μην έχει καταβάλει καθόλου ενοίκιο για πέντε συνολικά μήνες. Τρίτον, τα ενώπιον του Δικαστηρίου μη αμφισβητούμενα σχετικά τεκμήρια, θέλουν τον Ενάγοντα να έχει λάβει από την Εναγόμενη πολύ περισσότερα χρήματα από όσα ο ίδιος ισχυρίζεται. Τέταρτον, πουθενά στη μαρτυρία του Ενάγοντα δεν φαίνεται πως τούτος χειρίστηκε και/ή χρησιμοποίησε τα €800 της εγγύησης. Δεν μπορώ να δεχτώ ούτε την συναφή δια ζώσης θέση της Εναγόμενης που την θέλει να μην οφείλει οποιαδήποτε ενοίκια. Ο εν προκειμένω ισχυρισμός της εδράστηκε στην βάση έτερου σχετικού ισχυρισμού της, που θέλει τους διαδίκους, περί τα τέλη Δεκεμβρίου του 2011 να συμφωνούν όπως το ενοίκιο μειωθεί, από τον μήνα Νοέμβριο του 2011 και επέκεινα σε €
  5. Είναι στη βάση αυτής της θεώρησης που η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι οι ενώπιον του Δικαστηρίου αποδείξεις είσπραξης που εκδόθηκαν από τον Ενάγοντα σε συνδυασμό με τις κατά καιρούς εκδοθείσες από την Εναγόμενη επιταγές, δεικνύουν ότι κατέβαλε κάθε οφειλόμενο σε αυτόν ενοίκιο. Στην θεώρησή της αυτή δε, συνυπολόγισε ότι ο Ενάγοντας κατακράτησε το ποσό της εγγύησης (€800) για κάλυψη ενός ενοικίου. Ωστόσο, οι εν λόγω διά ζώσης τοποθετήσεις της συγκρούονται με τους σχετικούς δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Ως προκύπτει αβίαστα από την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης, η καταβολή του μειωμένου ενοικίου, στην βάση πάντα της συμφωνίας μείωσης του, θα άρχιζε από τον μήνα Ιανουάριο του 2012 και όχι τον Νοέμβριο του
  6. Επίσης, στην βάση των διά ζώσης, συναφών, τοποθετήσεων της, ο Ενάγοντας, κατά την παράδοση από την Εναγόμενη του κλειδιού του υποστατικού (Δεκέμβριο 2012), κατακράτησε τα €800 της εγγύησης για κάλυψη οφειλόμενου ενοικίου, ύψους €
  7. Έχοντας υπόψη τις σχέσεις των διαδίκων ως τούτες διαμορφώθηκαν, ιδιαίτερα, μετά και την έγερση της παρούσας αγωγής, θεωρώ εντελώς παράλογο, αν ίσχυαν τα όσα η Εναγόμενη ισχυρίστηκε, να μην πρόβαλλε ανταπαίτηση για την επανάκτηση των €150 που κατά την θέση της ο Ενάγοντας έλαβε εκ του περισσού. Η εν προκειμένω θέση της, συγκρούεται και με έτερο συναφή ισχυρισμό της, που την θέλει, στις 10/4/2013, διά επιταγής ύψους €650 να αποπληρώνει κάθε εκκρεμούσα τότε οφειλή της προς τον Ενάγοντα. Αν πραγματικά ο Ενάγοντας είχε ήδη[4] λάβει εκ του περισσού €150, η Εναγόμενη δεν θα εξέδιδε την τελευταία επιταγή για το ποσό των €650, αλλά για ποσό €
  8. Ανεξάρτητα από τα μόλις πιο πάνω, τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθέντα, συναφή, τεκμήρια, αποτελούν επαρκή βάση για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλές εύρημα ως προς την ύπαρξη ή όχι οφειλόμενων ενοικίων. Ο συνδυασμός των αποδείξεων που εξέδωσε ο Ενάγοντας (τεκμήρια 2, 3 και 10 (α)), με τα αντίγραφα των επιταγών που κατά καιρούς εκδόθηκαν στο όνομα του (τεκμήρια 4, 5 και 21(γ))[5], χωρίς να συνυπολογίζονται, για κάλυψη ενοικίου, τα €800 της εγγύησης, δεικνύουν ότι παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων ύψους €
  9. Αν τώρα τα €800 της εγγύησης θεωρηθούν ότι κατακρατήθηκαν από τον Ενάγοντα για κάλυψη ενοικίου ύψους €800 (από 10/11/2011 μέχρι 9/12/2011)[6], τότε το ποσό που οφείλεται για τα ενοίκια, περιορίζεται στα €
  10. Επίσης είμαι της γνώμης ότι, η Εναγόμενη και ο ΜΥ3 δεν έπεισαν για την αλήθεια του ισχυρισμού τους περί συνομολόγησης συμφωνίας απαλλαγής της πρώτης από την ευθύνη πλήρους επαναφοράς του ακινήτου στην πρότερη, της επίδικης ενοικιάσεως, κατάστασης του. Και τούτο για τον απλούστατο λόγο ότι, η εν προκειμένω κατ' ισχυρισμό συμφωνία τοποθετείται χρονικά στις 10/4/2013 και δη σε χρόνο μετά την επιδιόρθωση της ζημιάς της κουζίνας. Επαναλαμβάνω, στο σημείο αυτό, ότι, ο ισχυρισμός του ΜΕ4 περί του ότι η Cyking επιδιόρθωσε τη ζημιά της κουζίνας και προς τούτο εξέδωσε, στις 22/3/2013, την απόδειξη είσπραξης του ποσού για τις συναφείς εκτελεσθείσες εργασίες αποκατάστασης, όχι απλά δεν αμφισβητήθηκε, αλλά ούτε καν αντεξετάστηκε επί τούτου ο μάρτυρας. Πως είναι δυνατόν ο Ενάγοντας να έχει καταβάλει στις 22/3/2013 €2100 για την αποκατάσταση της ζημιάς στην κουζίνα του υποστατικού και στις 10/4/2013 να είναι φιλικός με την Εναγόμενη και να συνεργάζεται με τον ΜΥ3 για την κατεδάφιση της γυψοσανίδας και ακολούθως να συνομολογεί μαζί τους συμφωνία απαλλαγής της Εναγόμενης από την πλήρη επαναφορά του υποστατικού στην πρότερη κατάσταση του; Εν πάση περιπτώσει, ο εν προκειμένω ισχυρισμός της Εναγόμενης και του ΜΥ3, συγκρούεται μετωπικά με το σαφέστατο συναφή δικογραφημένο ισχυρισμό της Υπεράσπισης[7], που θέλει να μην έχει ποτέ ζητηθεί από την Εναγόμενη η επαναφορά του υποστατικού στην πρότερη κατάστασή του. Είναι, εν μέρει, στη βάση του δεδομένου της πρόκλησης ζημιάς στη κουζίνα που ο Ενάγοντας με έπεισε ως προς την συναφή θέση του ότι, κατά την ενοικίαση του υποστατικού από την Εναγόμενη η κουζίνα υπέστη ζημιά από πυρκαγιά. Ως σημειώθηκε ανωτέρω, η επί του προκειμένου θέση του υποστηρίζεται και από την μαρτυρία των ΜΕ2, ΜΕ3 και ΜΕ4, η αξιοπιστία των οποίων δεν κλονίστηκε. Με δεδομένη την απουσία ισχυρισμού από πλευράς της Εναγόμενης που να θέλει την κουζίνα, κατά την αρχική ενοικίαση του υποστατικού από αυτήν να παρουσιάζει οποιανδήποτε, προκληθείσα από πυρκαγιά, ζημιά, είναι με ευκολία που καταλήγω ότι η ζημιά που αποκαταστάθηκε από τον ΜΕ2, ο οποίος ενεργούσε ως υπεργολάβος της Cyking προκλήθηκε καθ΄ ον χρόνο το υποστατικό βρισκόταν υπό την ενοικίαση της Εναγόμενης. Σε αντίθεση με τη σχετική μαρτυρία του Ενάγοντα, η οποία, ως σημειώθηκε ήδη, υποστηρίζεται από την λοιπή, ενώπιον του Δικαστηρίου, αποδεκτή μαρτυρία, η μαρτυρία της Εναγόμενης περί μη πρόκλησης ζημιάς στη κουζίνα συγκρούεται με αυτή. Ως σημειώθηκε ανωτέρω, οι εργασίες αποκατάστασης της ζημιάς στην κουζίνα εκτελέστηκαν πριν τις 22/3/
  11. Στην βάση αυτού του δεδομένου, πως είναι δυνατόν να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός της Εναγόμενης και του ΜΥ3 ότι στις 10/4/2013, και δη σε χρόνο μετά την επιδιόρθωση της ζημιάς και της αποπληρωμής της αξίας των συναφών εκτελεσθεισών εργασιών, ο Ενάγοντας ενήργησε ως αν να αντιλήφθηκε, για πρώτη φορά, την πρόκληση ζημιάς στην κουζίνα; Υπενθυμίζω ότι, στην βάση των σχετικών θέσεων της Εναγόμενης και του ΜΥ3, ουδέποτε ο Ενάγοντας πριν τις 10/4/2013 διαμαρτυρήθηκε ή έστω αναφέρθηκε σε προκληθείσα ζημιά στην κουζίνα, και ότι, πριν την όποια διαμαρτυρία του στις 10/4/2013, η συμπεριφορά του έναντι της Εναγόμενης και του ΜΥ3 ήταν φιλική, σε βαθμό που τη συγκεκριμένη μέρα βοήθησε και στην κατεδάφιση της γυψοσανίδας. Επίσης, η μαρτυρία του ΜΥ6, ο οποίος παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της θέση της Εναγόμενης περί μη χρήσης της κουζίνας του υποστατικού, όχι απλά δεν επιβεβαιώνει το σχετικό ισχυρισμό της και του ΜΥ3, αλλά, τουναντίον, τον αφήνει έκθετο σε απόρριψη μιας και στη βάση της, η όποια τροφοδοσία φαγητού στο Εργαστήρι, είναι περιοδική και τοποθετείται χρονικά τους καλοκαιρινούς, και μόνο, μήνες. Ως προς δε τις συνθήκες υπό τις οποίες η Εναγόμενη εγκατέλειψε το υποστατικό και παρέδωσε τα κλειδιά στον Ενάγοντα, ο τελευταίος δεν με έπεισε ότι τα πράγματα έγιναν ως ισχυρίστηκε. Και τούτο γιατί, ενώ η βασική του θέση ήταν ότι, περί τον Δεκέμβριο του 2012, σε επίσκεψη του στο υποστατικό, αντιλήφθηκε, για πρώτη φορά, ότι η Εναγόμενη εγκατέλειψε τούτο και ότι, ακολούθως, επικοινώνησε μαζί της όπου και του αποκάλυψε το σημείο στο οποίο είχε αφήσει το κλειδί, κατά τη διά ζώσης μαρτυρία του, παραδέχτηκε ότι η Εναγόμενη του παρέδωσε προσωπικά τα κλειδιά του υποστατικού. Έχοντας δε υπόψη ότι, μέχρι και τον Απρίλιο του 2013 η Εναγόμενη κατέβαλλε χρήματα έναντι των οφειλών της προς τον Ενάγοντα, αλλά και εν απουσία οποιασδήποτε σχετικής, από πλευράς του Ενάγοντα, ενέργειας πριν το Φεβρουάριο 2013, δέχομαι τη θέση της Εναγόμενης και του ΜΥ3 ότι, ο Ενάγοντας, μετά που του παραδόθηκε το κλειδί του υποστατικού (Δεκέμβριο, 2012), ζήτησε από την Εναγόμενη να μην επαναφέρει, άμεσα, τούτο στην πρότερη της ενοικιάσεως κατάσταση του, ώστε να του δοθεί κάποιο χρονικό περιθώριο να επιδιώξει την ενοικίαση του είτε ως φροντιστήριο είτε ως νηπιαγωγείο. Είναι για αυτό το λόγο, κατά τη γνώμη μου, που η όποια ανάμιξη της Cyking, για σκοπούς επιδιόρθωσης ζημιών ή εκτέλεση εργασιών στο υποστατικό, ξεκινά μετά τις 12/2/2013 (ημερομηνία ετοιμασίας της προσφοράς, Τεκμήριο 6(α)). Τούτο, συνάδει και με τη θέση της Εναγόμενης ότι, περί τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 2013, ο Ενάγοντας την ενημέρωσε ότι δεν κατάφερε να ενοικιάσει το υποστατικό ως φροντιστήριο ή νηπιαγωγείο και ότι επιθυμούσε την επαναφορά του στην πρότερη της ενοικιάσεως κατάσταση. Τελικά ευρήματα Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν τα τελικά ευρήματα του Δικαστηρίου: Κατόπιν γραπτής συμφωνίας ενοικιάσεως, η Εναγόμενη ενοικίασε από τον Ενάγοντα το υποστατικό με σκοπό να λειτουργήσει σ΄ αυτό το Εργαστήρι. Η συμφωνία ενοικίασης είχε διάρκεια ενός έτους, με το μηνιαίο ενοίκιο να ανέρχεται στα €
  12. Μήνας, για σκοπούς της συμφωνίας ενοικιάσεως, λογιζόταν η περίοδος μεταξύ της 10ης ημέρας ενός μηνός μέχρι και την 9η ημέρα του επόμενου μήνα. Η Εναγόμενη κατέβαλλε το σχετικό ενοίκιο μέχρι και τον μήνα από 10 Οκτωβρίου, 2011 μέχρι 9 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Ακολούθως, μέχρι και τις αρχές Ιανουαρίου 2012, έπαυσε να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο. Περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2011 με αρχές Ιανουαρίου 2012, οι διάδικοι συμφώνησαν, προφορικά, όπως το ενοίκιο, από τον μήνα Ιανουάριο 2012 και επέκεινα, μειωθεί στα €
  13. Η Εναγόμενη από τον Ιανουάριο 2012 και μετά εξέδωσε στο όνομα του Ενάγοντα, και τούτες ακολούθως εξαργυρώθηκαν, 13 επιταγές, εκ των οποίων, οι 11 ήταν για το ποσό των €650, έκαστη, μία για το ποσό των €400 και άλλη μία για το ποσό των €
  14. Επίσης, ο Ενάγοντας ουδέποτε επέστρεψε στη Εναγόμενη τα €800 που του κατέβαλε, υπό τύπο εγγύησης. Αρχές Δεκεμβρίου 2012, η Εναγόμενη εγκατέλειψε το υποστατικό και παρέδωσε τα κλειδιά στον Ενάγοντα αφήνοντας σε αυτό, μεταξύ άλλων και δύο κλιματιστικά. Παρά την αφαίρεση διαφόρων δαπέδων, πινάκων και άλλων υλικών που τοποθέτησε στο υποστατικό, εντούτοις, η Εναγόμενη δεν το επανάφερε πλήρως στην πρότερη της ενοικιάσεως κατάσταση του, ως ήταν και ο όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Για την επαναφορά του υποστατικού (μη περιλαμβανομένης της αφαίρεσης των κλιματιστικών), ο Ενάγοντας κατέβαλε στην Cyking το συνολικό ποσό των €4.177,
  15. Επίσης κατά τη διάρκεια της ενοικίασης του υποστατικού από την Εναγόμενη, η κουζίνα του υπέστη ζημιά, για την αποκατάσταση της οποίας ο Ενάγοντας κατέβαλε, επίσης στην Cyking, το ποσό των €2.
  16. Μέχρι και σήμερα, η Εναγόμενη, παρά την εκκρεμότητα της παρούσας αγωγής, δεν πλήρωσε στον Ενάγοντα τα χρήματα που κατέβαλε προς επιδιόρθωση της κουζίνα και για πλήρη επαναφορά του ακινήτου στην πρότερή του κατάσταση. Ακόμα, με δεδομένο το γεγονός ότι η Εναγόμενη κατέβαλε €800 υπό μορφή εγγύησης τήρησης από πλευράς της των όρων της συμφωνίας ενοικιάσεως, και με δεδομένο το γεγονός ότι μέρος των συμβατικών της υποχρεώσεων ήταν η επαναφορά του ακινήτου στην πρότερη της ενοικιάσεως κατάσταση του μετά το πέρας της ενοικίασης, και με δεδομένο το γεγονός ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε επέστρεψε στην Εναγόμενη τα €800 της εγγύησης, κρίνω ότι τούτα μπορούν να λογιστούν ως κατακρατηθέντα από τον Ενάγοντα έναντι του ποσού που κατέβαλε για επαναφορά του ακινήτου στην πρότερη κατάσταση του, με αποτέλεσμα να αποτελεί τελικό μου εύρημα ότι το ποσό που επωμίστηκε ο Ενάγοντας για το σκοπό αυτό περιορίζεται στα €3.377,20 (€4.177,20 - €800). Τέλος, αφενός στη βάση της αφαίρεσης του ποσού της εγγύησης από την απαίτηση του Ενάγοντα για το κόστος επαναφοράς του υποστατικού, και αφετέρου των αποδείξεων είσπραξης και επιταγών που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, η Εναγόμενη δεν κατέβαλε στον Ενάγοντα ενοίκια ύψους €
  17. Νομική πτυχή Συνεπεία της νομικής βάσης της αγωγής, και δη της παράβασης συμφωνίας, χρήσιμο, κρίνεται, να παρατεθούν τα όσα αποφασίστηκαν σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 73
(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149[8]. Εκείνο που προκύπτει από την σχετική με το θέμα νομολογία είναι ότι, η αποζημίωση που επιδικάζεται υπέρ του αναίτιου συμβαλλόμενου, αφορά την ζημιά, η οποία προέκυψε φυσιολογικά κατά την συνήθη ροή των πραγμάτων ή την ζημιά, που οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, ότι θα προέκυπτε, ως φυσιολογικό αποτέλεσμα της παράβασης. Η δε συνισταμένη των αρχών που διέπουν τον καθορισμό των αποζημιώσεων, είναι η αποκατάσταση του αθώου μέρους, ώστε τούτο να βρεθεί στην θέση που θα βρισκόταν αν δεν σημειωνόταν η διάρρηξη της σύμβασης. Κατά κανόνα, τούτο επιτυγχάνεται με την επιδίκαση τέτοιου ύψους αποζημιώσεων που κατά την λογική πρόβλεψη, κατά τον χρόνο εκτέλεσης της σύμβασης, θα πρόκυπταν ως αποτέλεσμα της διάρρηξης της συμφωνίας. Αναφέρθηκε ακόμα ότι, η αποζημίωση έχει την έννοια της αποκατάστασης εκείνης της απώλειας ή της ζημιάς που στην πραγματικότητα υπέστη το αθώο μέρος. Τέλος, ως προς τον χρόνο υπολογισμού της ζημιάς, αποφασίστηκε ότι «(η) έκταση της ζημιάς την οποία είναι πιθανό να υποστεί το αθώο μέρος, είναι συνήθως διακριτέα κατά το χρόνο της διάρρηξης. Οι επιπτώσεις από την διάρρηξη καθίστανται γνωστές κατά το χρόνο της διάρρηξης. Έτσι συνήθως η ζημιά υπολογίζεται κατά το χρόνο της διάρρηξης» (βλέπε George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes ltd κ. α.
(1997)1 ΑΑΔ 199, Μιχαήλ Μουρτζινός ν. πλοίου «Galaxias» κ.α.
(1997)1 ΑΑΔ 80, Αλπάν (Αδελφοί Τάκοι) Λτδ κ.α. ν. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 ΑΑΔ 679, Ηλίας Αριστοδήμου ν. Τάκη Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319, Saab and Another v. Holy Monastery of Ay. Noephytos
(1982)1 C.L.R. 499, Charalambous v. Vakana
(1982)1 C.L.R. 310, Markou v. Michael 19 C.L.R. 282 και Johnson v. Agnew [1979], 1 Αll E.R. 883). Κατάληξη Στην βάση των πιο πάνω τελικών ευρημάτων του Δικαστηρίου και της νομικής πτυχής που διέπει τούτα, αποτελεί τελική κατάληξη μου ότι ο Ενάγοντας κατάφερε να αποδείξει, σε μεγάλο μέρος της, την απαίτηση του εναντίον της Εναγόμενης. Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί τελική μου κατάληξη ότι η Εναγόμενη, κατά παράβαση της μεταξύ των μερών συμφωνίας ενοικιάσεως, ως τούτη τροποποιήθηκε διά της συμφωνίας μείωσης ενοικίου, προκάλεσε στον Ενάγοντα ζημιά ύψους: (α) €950, ως οφειλόμενα ενοίκια, (β) €3.377,20, για σκοπούς επαναφοράς του ακινήτου στην πρότερη κατάσταση του, και (γ) €2.100, για σκοπούς αποκατάστασης της ζημιάς στην κουζίνα. Κατά συνέπεια, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης για το συνολικό ποσό των €6.427,20 με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που τα θέλει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης, στην κλίμακα €2.000 - €10.000, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Δ Θεοδώρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΦΡΑΦΟΝ [1] Η απαίτηση αυτή έχει εγκαταλειφθεί μέσω της αγόρευσης της συνηγόρου του Ενάγοντα, εν πάση περιπτώσει, δεν προωθήθηκε τούτη. [2] Όταν τούτα αγοράστηκαν. [3] επιταγές οι οποίες εκδόθηκαν σε χρόνο μετά την εγκατάλειψη του υποστατικού από την Εναγόμενη. [4] Από τον Δεκέμβριο, 2012, όταν και του παρέδωσε το κλειδί. [5] Επιταγές για τις οποίες ο Ενάγοντας δεν εξέδωσε απόδειξη. [6] Δεν εκδόθηκε ούτε απόδειξη ούτε επιταγή για αυτή την περίοδο. [7] Βλέπε παράγραφος 9 της Υπεράσπισης. [8] 73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης.
(2)Το πρόσωπο το οποίο ζημιώνεται από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης που προσομοιάζει με τις συμβατικές, δικαιούται να λάβει από τον υπαίτιο την ίδια αποζημίωση, ωσάν να επρόκειτο για παράβαση σύμβασης.
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.