Χατζής ν. Stressing Lifting Moving Services EΠΕ κ.α., Αγωγή Αρ. 763/2019, 29/9/2021

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Την παραθέτω αυτούσια αμέσως πιο κάτω για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «4.

(1)The third party may, in the manner set out in paragraph

(2)of this Rule, enter an appearance in the action within fifteen days from service or within such further time as may be directed by the Court or Judge and specified in the notice: Provided that a third party failing to appear within such time may apply to the Court or a Judge for leave to appear, and such leave may be given upon such terms (if any) as the Court or Judge shall think fit.

(2)The third party shall enter his appearance in the same manner as a defendant is by these Rules directed to enter an appearance, with this qualification, namely that he shall, at the same time as he delivers a duplicate of his memorandum of appearance and a duplicate of his defence to the defendant, also deliver similar duplicates to the plaintiff.» Με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες ο Τριτοδιάδικος δύναται να καταχωρίσει εμφάνιση στη διαδικασία με τον ίδιο τρόπο που καταχωρίζει ο Εναγόμενος, με βάση τους Θεσμούς. Η Διάταξη 16 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ρυθμίζει τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί από τον Εναγόμενο και προβλέπει μεταξύ άλλων ότι αυτός δύναται σε κάποιες περιπτώσεις να καταχωρίσει Σημείωμα Εμφάνισης υπό αίρεση. Σχετικές είναι οι πρόνοιες του θεσμού 9, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες αμέσως πιο κάτω: "

1. A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service". Καθοδηγούμενη υπό τις πιο πάνω αρχές καταλήγω ότι ένας Τριτοδιάδικος, όπως και ένας Εναγόμενος νομιμοποιείτο να καταχωρίσει Σημείωμα Εμφάνισης υπό αίρεση. Η εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτεται. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι την εισήγηση του Αιτητή ότι η Αίτηση για εξασφάλιση άδειας για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Με βάση τις πρόνοιες της Δ.10 θ.2, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η πιο πάνω Αίτηση υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της Υπεράσπισης. Σε σχέση με το συγκεκριμένο σημείο θα συμφωνήσω με τη θέση που προβλήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι την 13.05.2020, όταν καταχωρήθηκε η αρχική Υπεράσπιση, η προθεσμία για καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης είχε ήδη ανασταλεί και κατ' επέκταση η προθεσμία του ενός μηνός που προβλέπει η σχετική διάταξη δεν άρχισε να προσμετρά. Επισημαίνω ότι λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, οι προθεσμίες για καταχώριση δικαστικών εγγράφων αναστάληκαν, με βάση τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (αρ.3) Διαδικαστικό Κανονισμό του
2. Ο πιο πάνω Κανονισμός τέθηκε σε ισχύ τη 16.03.2020 και καταργήθηκε με τη θέσπιση του περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (αρ.4) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2020, την 5.06.
3. Άνευ ερείσματος είναι κατά την άποψη μου και η θέση του Αιτητή ότι δεν τού επιδόθηκαν όλα τα έγγραφα που προβλέπονται από τους Θεσμούς. Με βάση τη Δ.10, θ.2 που παραθέτω αυτούσια πιο πάνω ο Εναγόμενος υποχρεούται όπως επιδόσει στον Τριτοδιάδικο την Ειδοποίηση, αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος ή πρωτογενούς αίτησης και όλων των δικογράφων τα οποία επιδόθηκαν ή παραδόθηκαν στην αγωγή. Στην υπό κρίση περίπτωση το μόνο έγγραφο που δεν επιδόθηκε στον Τριτοδιάδικο ήταν η Απάντηση στην Υπεράσπιση, αποτελεί όμως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το εν λόγω έγγραφο καταχωρήθηκε εκ των υστέρων. Στρέφομαι στον τελευταίο λόγο της Αίτησης, ήτοι ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι σε περίπτωση που η αγωγή του Ενάγοντα πετύχει, οι Εναγόμενοι 3 και 4 θα δικαιούνται σε αποζημίωση ή συνεισφορά από τον Τριτοδιάδικο. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το δικαστήριο δίδει άδεια για έκδοση και επίδοση κλήσης Τριτοδιαδίκου εξειδικεύονται στη Δ.10 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παραθέτω τις σχετικές πρόνοιες αυτούσιες: 1.

(1)Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this Order called the "third party")- (

1. a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
2. b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
3. c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third-party notice". Βοηθητική επί του θέματος είναι η απόφαση στην υπόθεση Ιωάννου και Βιολάρη

(2001)1 Α.Α.Δ 1424, στα πλαίσια της οποίας εξετάστηκαν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια και χορηγεί την υπό κρίση άδεια. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Eίναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ.10 θ1

(1)(α)(β)(γ). Και είναι σαφές πως, ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια. Χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης, δε διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας με αναφορά σε οτιδήποτε άλλο. Αυτά δε, ως είδος δικαιοδοτικής προϋπόθεσης, διαπιστώνονται καθηκόντως, και κάθε άλλο παρά μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο έσφαλε είτε επειδή άκουσε και τους εφεσίβλητους επί του θέματος είτε επειδή αναφέρθηκε στο θέμα.» Στην υπόθεση Asimenos v Chrysostomou

(1982)1 C.L.R 145, αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: "It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted, the Court will not, in granting leave, consider the merits of the claim. Thus, in Furness, Withy & Co. Limited v. Pickering [1908] 2 Ch. D. 224 which, though a case which was decided before the J.A. 1925 and deals with the old practice, nevertheless, the principle that the merits of the claim are to be considered not at the stage of leave to issue the notice but at the hearing of the application for directions still holds good not only under the old R.S.C. (vide Annual Practice 1960 p. 382) but also under the new R.S.C. (vide Annual Practice 1979 p. 234 under the heading, "Discretionary power to grant leave"). In that case the plaintiff appeared at the stage of the application by the defendant for leave to issue a third party notice and hotly contested the application. Joyce J. had this to say at p. 227: "Without prejudice to what I might have to decide if an application be made by this third person to discharge the order on notice or anything of that kind, I am, as at present advised, of opinion, having regard to what I have heard from Mr. Noad that there is or will be a prima facie case for contribution against this third party. In that state of things I must make the order. The plaintiffs have appeared and have hotly contested the matter before me. I confess that I am not disposed to pay much attention to what they have to say on the present occasion, but on a future occasion, when the necessary application is made under r. 52 of the same order for directions as to what course is to be taken, they may have a good deal to say, and whatever they say on that occasion will deserve attention and will have to be most carefully considered. I shall take care, to the best of my ability, that such an order be made as will protect them fully from the evil consequences which Mr. Hughes says will necessary ensue from the granting of this order......" Καθοδηγητικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από το Annual Practice 1955, p.291: "Under the former practice, leave was granted to issue the notice where the applicant made out that he was prima facie entitled to contribution or indemnity (Furness v. Pickering, [1908] 2 Ch.D. 224). It is presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any para. of r. 1 this practice will apply, and the Court will not, in granting leave, consider the merits of the claim (Edison & Co. v. Holland, 33 Ch.D.497; Carshore v. N.E. Ry., 29 Ch. D. p.347), but will leave these matters and objections by the plaintiff to be dealt with upon the application for directions under r.7; see Baxter v. France, [1895] 1 Q.B. 455; Furness v. Pickering, supra)." Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεση παρατηρώ ότι με βάση τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, πρόκειται για εργατικό ατύχημα το οποίο επεσυνέβη το 2017, στο Τσιμεντοποιείο Βασιλικού. Ο Ενάγοντας ενώ βρισκόταν στον πιο πάνω χώρο και εκτελούσε συγκεκριμένες εργασίες, έπεσε από ύψος πέντε μέτρων περίπου. Τη δεδομένη στιγμή βρισκόταν εντός ενός μεταλλικού κλωβού. Το συρματόσχοινο του γερανού, με το οποίο ήταν αναρτημένος ο κλωβός, αποκόπηκε. Εργολάβος του έργου ήταν ο Εναγόμενος 3 , ενώ ο Εναγόμενος 4 ήταν ο ιδιοκτήτης του κινητού γερανού. Υπενθυμίζω ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 είναι οι Καθ΄ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία. Οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν τη θέση ότι δυνάμει συμφωνίας υπεργολαβίας, μεταξύ του Εναγόμενου 4 και του Τριτοδιαδίκου, ήτοι του Αιτητή, συμφωνήθηκε όπως ο Τριτοδιάδικος εκτελέσει συγκεκριμένες εργασίες, οι οποίες περιγράφονται στη συμφωνία ως Post Tensioning Materials & Works. Ο Ενάγοντας τραυματίστηκε κατά την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών. Η πιο πάνω συμφωνία επισυνάπτεται ως τεκμήριο. Η συμφωνία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων πρόνοιες για τα καθήκοντα εκάστου μέρους και τις υποχρεώσεις του σε θέματα υγείας και ασφάλειας. Γίνεται επίσης πρόνοια για καταβολή αποζημιώσεων σε περίπτωση ατυχήματος. Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ως αναφέρω και πιο πάνω το Δικαστήριο θα πρέπει να πεισθεί ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Τριτοδιαδίκου, ο Εναγόμενος δεν υποχρεούται να πείσει το Δικαστήριο για την ουσία της υπόθεσης του. Σχετικό επί του θέματος είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Euroklima Ltd v G.N. Kokkonis & Son Ltd v Πιριλλίδης ECLI:CY:AD:2019:D162, Π.Ε. 4/2016, ημερομηνίας 23.04.2019 : "Οι εφεσείοντες ως αιτητές δεν οφείλουν να πείσουν το Δικαστήριο στην ουσία για την απαίτηση τους (on the merits) εναντίον των τριτοδιαδίκων, απλώς να καταδείξουν ότι εκ πρώτης όψεως πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής." Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.10, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο