← Κύπρος

Ιακωβίδης υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστής της Ο1 Group Limited ν. Rokiana Holdings Limited, Γενική Αίτηση: 93/2020, 9/12/2021

Ιακωβίδης υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστής της Ο1 Group Limited ν. Rokiana Holdings Limited, Γενική Αίτηση: 93/2020, 9/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A232 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 93/2020 Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμος του 2000 (Ν 121(Ι)/2000) -και- Αναφορικά με τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979 (Ν 84/1979) -και- Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν 101/1987) -και- Αναφορικά με την απόφαση ημ. 26/11/19 στη διαιτησία με αρ. υπόθεσης Μ- 205/2018 του Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ICAC) μεταξύ Rokiana Holdings Limited ως αιτητή και της Ο1 Group Limited ως Καθ' ης η αίτηση Μεταξύ: XXXXX (XXXXX) Ιακωβίδης υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστής της Ο1 Group Limited Αιτητές -και- Rokiana Holdings Limited Καθ΄ ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 8/2/2021 για αναστολή της διαδικασίας Ημερομηνία: 9/12/2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Πίττας Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Βασιλείου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές στην κυρίως αίτηση Καθ΄ ων η αίτηση στην υπό εξέταση (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση») καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, κυρίως, αίτηση με σκοπό την αναγνώριση και εγγραφή στην Κύπρο διαιτητικής αποφάσεως (Μ-205/2018) μεταξύ των μερών, η οποία εκδόθηκε στο Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση και Αιτητές στην υπό εξέταση (στο εξής «οι Αιτητές») καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 8/2/21 με την οποία ζητούν αναστολή της διαδικασίας της κυρίως αίτησης, μέχρι την ολοκλήρωση άλλης διαιτητικής υπόθεσης (Μ-23/2020), στο ίδιο Δικαστήριο. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Αργυρίδη, ως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές. Γίνεται σε αυτήν ευρεία ανάλυση της σχέσης των μερών αλλά πιο κάτω θα προβώ σε συνοπτική αποτύπωση των όσων αναφέρονται και αφορούν τα επίδικα. Ο κ. Αργυρίδης προβαίνει σε περίληψη του πραγματικού υπόβαθρου της υπόθεσης. Αναφέρεται σε μια σειρά συμφωνιών που είχαν συναφθεί μεταξύ Εταιρειών συνδεδεμένων με τα μέρη. Στην βάση συμφωνίας διευκόλυνσης οι Αιτητές παραχώρησε δάνειο στην Εταιρεία Katalama ποσού Ρωσικών Ρουβλιών 3.000.000.000 περίπου, το οποίο ήταν πληρωτέο την 1/11/

  1. Με βάσει την Συμφωνία Εγγύησης και Αποζημίωσης, οι Καθ' ων η αίτηαη εγγυήθηκαν την πιστή εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων της Katalama έναντι των Αιτητών. Οι Καθ' ων η αίτηση επιδιώκουν να εγγράψουν την διαιτητική απόφαση στην υπόθεση Μ 205/18, την οποία οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον της Katalama και των Καθ' ων η αίτηση και επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ των τελευταίων. Η δεύτερη υπόθεση στο Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι η Μ-23/2020 όπου η Katalama απαιτεί το τίμημα της Συμφωνίας Προαίρεσης από τους Αιτητές πλέον τόκους και έξοδα. Οι Αιτητές καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταξίωση και Απαίτηση εναντίον Πρόσθετου Διαδίκου, των Καθ' ων η αίτηση, με την οποία απαιτούν εναντίον της Katalama αποζημίωση για την παράβαση της Συμφωνίας Διευκόλυνσης πλέον τόκους και έξοδα. Εναντίον των Καθ' ων η αίτηση (ως πρόσθετο μέρος) δήλωση ότι έχουν παραβιάσει την Συμφωνία Εκχώρησης Απαιτήσεων με βάση το Ειδικό Συμβόλαιο που έγινε μεταξύ των μερών και ότι η εν λόγω παράβαση προκάλεσε στους Αιτητές απώλειες και ζημιές ως και διάταγμα που να διατάζει τους Καθ' ων η αίτηση να επαναεκχωρήσουν στους Αιτητές όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την Συμφωνία Διευκόλυνσης πλέον έξοδα. Προσθέτει ο κ. Αργυρίδης ότι σκόπιμα και απατηλά τέθηκαν υπό εκκαθάριση οι Καθ' ων η αίτηση. Οι όποιοι πιστωτές, στην βάση της έκθεσης του εκκαθαριστή, συνδέονται με τους ιδιοκτήτες των, την οικογένεια Μints. Τέθηκε θέμα παράβασης καθηκόντων του εκκαθαριστή και του απεστάλη σχετική επιστολή, αλλά δεν απάντησε. Στην συνέχεια αναλώνεται να εγείρει μια σειρά ζητημάτων που αφορούν την συμπεριφορά του εκκαθαριστή, τα οποία δεν εξυπηρετούν στην επίλυση των επίδικων, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Καταλήγει ότι οι Αιτητές έχουν καλές πιθανότητες να λάβουν υπέρ τους απόφαση στην Μ-23/2020 και ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι αναξιόχρεοι, με συγκεκριμένα στοιχεία που αναλύει, για να καταλήξει ότι δεν θα μπορεί να πληρωθεί το χρέος που θα προκύψει από την επιτυχία τους στην Μ-23/
  2. Με την ένσταση τους οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Η Αίτηση είναι αβάσιμη, καταχωρείται για αλλότριους σκοπούς και αποσκοπεί στο να καθυστερήσει την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης, η νομική βάση της υπό κρίση Αίτησης, πλην των σύμφυτων εξουσιών του Δικαστηρίου, δεν σχετίζεται με τα αιτητικά της παρούσας Αίτησης και/ή δεν μπορεί να υποστηρίξει τα αιτητικά και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις αναστολής ή ανακοπής της διαδικασίας. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση καταγράφει ανακρίβειες, η αναστολή μιας Δικαστικής Διαδικασίας είναι μια εξαιρετική δικαστική πράξη η οποία ασκείται σε εξαιρετικές περιστάσεις, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Με την διαιτητική διαδικασία Μ-23/2020 και συγκεκριμένα την εκεί ανταπαίτηση των Αιτητών δεν αξιώνεται οποιοδήποτε χρηματικό ποσό από τους Καθ' ων η Αίτηση, παρά μόνο δηλωτικές αποφάσεις. Σε καμία περίπτωση η κατάληξη της διαιτητικής διαδικασίας Μ-23/2020 δεν επηρεάζει την διαταγή-απόφαση, η οποία επιχειρείται να εγγραφεί με την παρούσα διαδικασία για σκοπούς εκτέλεσης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας. XXXXX Γαβριήλ, με την οποία επαναλαμβάνεται ότι η απόφαση της οποία επιδιώκεται εγγραφή με την κυρίως αίτηση είναι αυτή με την οποία επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση στην Μ-205/
  3. Είναι τελεσίδικη και δεσμευτική η εν λόγω απόφαση. Απαντά στους ισχυρισμούς Αργυρίδη για την παράβαση καθηκόντων του εκκαθαριστή. Δεν εξηγείται, εισηγείται, πως συνδέεται η Μ-23/2020 με τη επιδιωκόμενη να εγγραφεί απόφαση. Τέλος αναφέρεται σε νομικά ζητήματα, τα οποία θα αναλυθούν κατωτέρω. Οι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Θα γίνεται αναφορά σε αυτές όπου κρίνεται σκόπιμο πιο κάτω. Παρατηρείται ότι οι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση εισηγούνται ότι η αιτούμενη θεραπεία δεν μπορεί να προκύψει ούτε μέσω των σχετικών δικονομικών διατάξεων, ούτε μέσω σύμφυτης και εγγενούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές, εισηγούνται ότι υπάρχει εγγενής εξουσία του Δικαστηρίου να διατάζει αναστολή διαδικασίας αναγνώρισης απόφασης μέχρι να εκδικασθεί άλλη διαιτητική υπόθεση. Πράγματι τα Δικαστήρια σε τέτοιου είδους υποθέσεις έχουν σύμφυτη εξουσία να αναστέλλουν διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης. Στην αμερικάνικη Hewlett Packard Co. Inc. v. Helge Berg & Others, 61 F.3d, στην οποία αναφέρεται η Γενικος Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας -ν- Bank For Arbeit Und Wirtschaft Ag

(1999)1 ΑΑΔ 585, αναφέρεται ρητώς ότι: «district courts have discretion to stay an action to compel arbitration pending the outcome of related litigation». Στην συνέχεια, δε, τονίζεται ότι: «a stay of confirmation should not be lightly granted. A central purpose of the Convention-an international agreement to which the United States is only one of approximately one hundred signatories-was to expedite the recognition of foreign arbitral awards with a minimum of judicial interference. But the risk that the power to stay could be abused by disgruntled litigants-real though that risk is, see Spier v. Calzaturificio, 663 F.Supp. 871, 875 (S.D.N.Y.1987)-argues more for a cautious and prudent exercise of the power than for its elimination.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ο γενικός κανόνας ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να αναστείλει διαδικασία εγγραφής αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Προβαίνει, όμως, σε παροχή τέτοιας θεραπείας με πολλή περίσκεψη, φειδώ και σπανίως, ούτως ώστε να μην διασαλεύσει τον ίδιο τον σκοπό της σύμβασης, ήτοι την εγγραφή τέτοιων αποφάσεων με τα ελάχιστα προαπαιτούμενα. Ως προς τούτα τα προαπαιτούμενα σχετικά είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην Αναφορικά με την αίτηση της Beogradska
(1995)1. Α.Α.Δ. 737, ότι δηλαδή ο δικαστικός έλεγχος της διαιτητικής απόφασης που γίνεται σύμφωνα την Σύμβαση, είναι εποπτικός, έχει δικονομικό χαρακτήρα και δεν υπεισέρχεται στην ουσία της κρίσης των Διαιτητών. Περιορίζεται μόνο στο θέμα της διαπίστωσης αν η διαιτητική απόφαση είναι αντίθετη στη δημόσια τάξη και δεν υπεισέρχεται στη διάγνωση της ουσίας της υπόθεσης. Τέτοια παραδείγματα αναστολής διαδικασιών για εγγραφή διαιτητικών αποφάσεων συναντώνται και σε άλλα νομικά συστήματα στο κοινοδίκαιο. Συγκεκριμένα στην απόφαση Leidos Inc v Greece, 2019 WL 05269633
(2019), με αναφορά σε σχετικά συγγράμματα αναφέρεται περιπτωσιολογία ανάλογων υποθέσεων που αναστάλθηκαν και τις συνθήκες που οδήγησαν στην αναστολή τους ως κάτωθι. Παρατηρείται ότι και οι δύο εκεί αναφερόμενες περιπτώσεις αφορούσαν διαδικασίες προσπάθεια παραμερισμού της προς εγγραφή απόφασης: «These commentaries also refer to a number of decisions which support the proposition that "suspended" encompasses the situation where enforcement of an award is suspended. For example, Gaillard and Bermann (eds) Guide on the Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards (Brill 2017) refer to: •
  1. a)A decision of the Swiss Federal Tribunal, which held that the term "suspended" covers a situation in which a court "noticing that a fault is likely to impact the award, prevents its enforcement until such time as the issue is settled substantively by the court examining the action to set aside the award"; •
  2. b)A decision of the Swedish Supreme Court holding that the term "suspended" refers to a "situation where, after specific consideration of the matter, the foreign authority orders the setting aside of a binding and enforceable award or the suspension of its enforcement .» Οι σχετικές αρχές αναλύθηκαν και στην Unwired Planet International Ltd v Huawei Technologies (UK) Co Ltd, 2020 WL 05027328, ως εξής: «A temporary stay may be ordered where there are parallel proceedings in another jurisdiction, raising similar or related issues between the same or related parties, where the earlier resolution of those issues in the foreign proceedings would better serve the interests of justice than by allowing the English proceedings to continue without a temporary stay: see Reichhold Norway ASA v Goldman Sachs International [2000] 1 WLR 173 . But this would be justified only in rare or compelling circumstances» Στην πολύ πρόσφατη Hulley Enterprises Ltd v Russia, 2021 WL 01407614
(2021), αναλύθηκαν οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για να αποφασιστεί αν θα ανασταλεί ή όχι η διαδικασία, ως οι κάτωθι: «Factors identified in the cases as justifying a case management stay in the context of parallel proceedings include the following: •
  1. i)The risk of inconsistent decisions in proceedings in different jurisdictions is " always capable of amounting to a very strong reason for granting a stay, as the cases . show and emphasise ": Bundeszentralamt v Heis [2019] EWHC 705 (Ch) § 113; Ferrexpo AG v Gilson Investments Ltd [2012] EWHC 721 (Comm) § 155. •
  2. ii)The " costs and inconvenience of duplicated proceedings " to the parties, the court and other court users may favour a stay: Citigroup Global Markets Ltd v Amatra Leveraged Feeder Holdings Ltd [2012] EWHC 1331 (Comm) § 76; Reichhold at p.182; Department of Trade and Industry v British Aerospace plc and Rover Group Holdings plc [1991] 1 CMLR 165 §§ 12-13. • iii) The existence of issues that are more appropriate for determination in the foreign proceedings is a factor favouring a stay. For example: •
  3. a)In Bundeszentralamt , Hildyard J granted a stay pending parallel litigation in Germany involving issues of systemic importance to German law, holding that: "[T]he 'potential disaster from a legal point of view', as in The El Amria . Brandon LJ (as he then was) described the risk of inconsistent decisions in concurrent proceedings in different jurisdictions, is the more acute when in one of the jurisdictions the issue is a systemic one, or may be decided in a manner which has systemic consequences." (§ 116) •
  4. b)In Department of Trade and Industry v British Aerospace plc , the validity of a decision of the EC Commission was regarded as more appropriate for determination by the CJEU than by the English court (§§ 12-13). •
  5. c)In Prifti it was held to be " inherently inappropriate " for the English court to determine questions of Spanish law bearing on the validity of the first instance Spanish judgment while a Spanish appeal remained pending (§ 22). •
  6. iv)A stay is more likely to be appropriate where there is a greater degree of overlap of issues between the English proceedings and the foreign proceedings, or where the foreign proceedings are likely to be determinative of all or part of the English proceedings: Department of Trade and Industry v British Aerospace §§ 12-13; Prifti §§ 21 and 34. •
  7. v)The grant of a stay is more likely where any prejudice to the party resisting a stay can adequately be compensated by an award of interest, or is outweighed by the prejudice which would be caused by refusing a stay: Prifti § 34; Reichhold p.181 (see § 62.vii) above).» Στρεφόμενοι στην υπό εξέταση περίπτωση παρατηρούμαι ότι η αναστολή ζητείται γιατί, ως οι Αιτητές εισηγούνται: έχουν καλή και συζητήσιμη υπόθεση στην Διαιτησία υπ' αριθμό Μ-23/2020 και καλές πιθανότητες να εκδοθεί προς όφελος τους διαιτητική απόφαση εναντίον της Κatalama με βάση την Συμφωνία Διευκόλυνσης και κατά συνέπεια οι Καθ' ων η αίτηση θα έχουν ανάλογη υποχρέωση για το εν λόγω χρέος με βάση τη Συμφωνία Εγγύησης και Αποζημίωσης. Οι Καθ' ων η αίτηση βρίσκονται υπό εκούσια εκκαθάριση με χρέη είναι σχεδόν τριπλάσια από τα αμφιβόλου ανακτησιμότητας περιουσιακά στοιχεία αυτών. Εάν επιτύχει η κυρίως αίτηση πριν την έκδοση απόφασης στην δεύτερη διαιτητική απόφαση υπάρχει ο κίνδυνος πληρωμής ποσού και μη ανάκτησης του. Οι Καθ' ων η αίτηση αντιτείνουν ότι σε καμία περίπτωση η κατάληξη της Μ-23/2020 δεν επηρεάζει την απόφαση που επιχειρείται να εγγραφεί στην Κύπρο εναντίον των Αιτητών, με την οποία καταδικάστηκαν σε έξοδα. Ναι μεν οι δύο διαιτητικές διαδικασίες βασίζονται σε παρόμοια γεγονότα και σε μερικά ίδια έγγραφα και έχουν ίδιους διάδικους, όχι όμως με τις ίδιες ιδιότητες, αλλά δεν παύουν να είναι δύο ανεξάρτητες διαιτητικές διαδικασίες, και μάλιστα τίποτα δεν έχει παρουσιαστεί που να δεικνύει ότι το αποτέλεσμα της δεύτερης διαιτητικής διαδικασίας θα επηρεάσει την τελικότητα και εκτελεστότητα της πρώτης διαιτητικής Απόφασης. Στην βάση των πιο πάνω και με γνώμονα τα κριτήρια που καθόρισε η νομολογία ως προς την αναστολή διαδικασίας εγγραφής διαιτητικής απόφασης παρατηρείται ότι: εκείνο που εγείρεται από τους Αιτητές είναι ότι δύναται να μην μπορεί να εκτελεστεί πιθανή απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ τους στην Μ-23/2020. Δηλαδή αν και τα μέρη είναι τα ίδια και οι υποθέσεις αφορούν την ίδια σειρά συμβάσεων, ουδέν προκύπτει που να επηρεάζει επί της ουσίας ή την ίδια την τελεσιδικία της Μ-205/18. Αυτή άλλωστε είναι απόφαση για έξοδα που οφείλονται στους Καθ' ων η αίτηση από τους Αιτητές, τα οποία ουδέποτε αμφισβήτησαν ότι οφείλουν. Δεν υπάρχει δηλαδή παράλληλη διαδικασία η οποία δυνατόν να αλλοιώσει αυτό κάθε αυτό το αποτέλεσμα της επιδιωκόμενης προς εγγραφή απόφαση. Η διεκδίκηση ποσών vice versa, η οποία πιθανόν να λάβει χώρα αν η ανταπαίτηση των Αιτητών στην Μ-23/2020 επιτύχει, φρονώ ότι δεν θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο αναστολής της διαδικασίας. Σχετικά με τους παράγοντες που συνυπολογίζονται, όπως προβλέπει η Hulley, πιο πάνω, προκύπτει ότι στην παρούσα: δεν προκύπτει κίνδυνος αποφάσεων που θα αντιφάσκουν, αφού το ότι επιχειρείται να εγγραφεί είναι διαταγή για έξοδα, η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Δεν υπάρχουν, δε, ζητήματα τα οποία θα αποφασίσει το παρόν Δικαστήριο και επηρεάζουν με τον όποιο τρόπο τις διαδικασίες του Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Θα προκαλείτο μεγαλύτερη ταλαιπωρία και σύγχυση αν εγκρίνετο το αίτημα για αναστολή, αφού όπως ορθά επισημαίνουν οι Καθ' ων η αίτηση η απόφαση στην Μ- 23/2020 αναμένετο, όπως οι Αιτητές υποστήριξαν, να εκδοθεί την Άνοιξη - Φθινόπωρο 2021, χωρίς τέτοιο αποτέλεσμα μέχρι σήμερα όμως. Τυχόν επιτυχία συνεπώς της παρούσας θα καθιστούσε την όλη διαδικασία μετέωρη, με αβέβαιο τον χρόνο απόφασης της δεύτερης διαδικασίας. Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι στην Μ- 23/2020 έχουν μεν προστεθεί ως πρόσθετο μέρος οι Καθ' ων η αίτηση, για δηλωτικές αποφάσεις όμως. Η εναντίον τους απαίτηση θα προκύψει, πάλι ως οι ίδιοι οι Αιτητές εγείρουν, από σύμβαση εγγύησης που υπέγραψαν, δημιουργώντας νέα διαδικαστικά ζητήματα που πιθανόν να τεθούν ακόμα και αν η ανταπαίτηση των Αιτητών στην Μ- 23/2020 επιτύχει. Με βάση όλα τα πιο πάνω, αν και συμφωνώ με τους Αιτητές ότι υπάρχει σύμφυτη εξουσία αναστολής της διαδικασίας, κρίνεται ότι στην παρούσα τέτοιο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί, για τους λόγους που αναλύθηκαν ανωτέρω. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα 900 Ευρώ υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.