Παναγιώτης Α. Ανδρέου Κατασκευές Καλούπια Λτδ ν. Multipro Limited, Αρ. Αγωγής: 547/2020, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2021:A236 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 547/2020 ΜΕΤΑΞΥ: Παναγιώτης Α. Ανδρέου Κατασκευές Καλούπια Λτδ Εναγόντων -και- Multipro Limited Εναγομένων Αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 11/6/2021 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 29/10/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες Αιτητές: κ. Θεοδούλου Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση: κα. Βαρδάκη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») την 10/12/2020 καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Με την αγωγή διεκδικούν από τους Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση») ποσό ύψους 8498,64 Ευρώ, το οποίο κατ' ισχυρισμό τους οφείλεται δυνάμει εργασιών κατασκευής καλουπιών. Οι εργασίες ήταν συνολικής αξίας 78498,64 Ευρώ και τους καταβλήθηκαν μόνο οι 70000 Ευρώ. Με την υπό εξέταση δια κλήσεως αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε την 11/6/2021, επιδιώκεται η δέσμευση κινητής περιουσίας των Καθ' ων η αίτηση, συγκεκριμένα 3 εγγεγραμμένων μηχανοκίνητων οχημάτων τους. Η αίτηση έχει κύρια νομική βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960) και 4 έως 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφάλαιο 6. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Ανδρέου, μοναδικού διευθυντή των αιτητών. Σε αυτήν αναφέρεται ότι υπήρξε συμφωνία των μερών για την κατασκευή καλουπιών από τους Αιτητές για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Με την ολοκλήρωση των εργασιών οι εκτελεσθείσες εργασίες συμφωνήθηκαν σε ποσό ύψους 78498,64 Ευρώ, αφού έτυχαν υπολογισμού από επιμετρητή ποσοτήτων, διορισμένο από τους Καθ' ων η αίτηση. Καταβλήθηκαν οι 70000 Ευρώ και απομένει το ποσό που διεκδικούν οι Αιτητές με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Ακολούθησε μια σειρά επιστολών που αντάλλαξαν τα μέρη, μέσω των οποίων οι μεν Αιτητές διεκδικούσαν το ως άνω ποσό και οι δε Καθ' ων η αίτηση επικαλούμενοι κακοτεχνίες αρνούνταν να το καταβάλουν. Οι ως άνω εργασίες έλαβαν χώρα το Νοέμβριο του 2018, ενώ η επιστολογραφία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2019 και ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Από τότε και λόγω covid 19 η αγωγή καταχωρήθηκε την 10/12/2020, την ίδια μέρα αιτήθηκαν έρευνα από το αρμόδιο τμήμα για να διαφανεί αν ήταν ιδιοκτήτες μηχανοκίνητων οχημάτων οι Καθ' ων η αίτηση και ποια ήταν αυτά. Το αρμόδιο τμήμα απέστειλα τα σχετικά στοιχεία τη 22/2/21 (Τεκμήριο 4), στο οποίο τεκμήριο φαίνεται περιουσία 34 οχημάτων από τους Καθ' ων η αίτηση. Στην συνέχεια επιχειρηματολόγησε ως προς το σοβαρό ζήτημα που υπάρχει, τις πιθανότητες επιτυχίας της υπόθεσης τους και τον μεγάλο κίνδυνο αποξένωσης όπως υποστήριξε. Ο τελευταίος ισχυρισμός υποστηρίχθηκε με επιχειρήματα ως προς την συμπεριφορά των Καθ' ων η αίτηση στα επίδικα περιστατικά και με γενική αναφορά σε συνήθη πρακτική αυτής και γενικά τέτοιων εταιρειών να μειώνουν τις προσφορές στο τελικό στάδιο με αυτό τον τρόπο. Οι Καθ' ων η αίτηση με ένσταση τους εγείρουν μια σειρά λόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν να συνοψιστούν ως κατωτέρω. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960, ήτοι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, πιθανότητα επιτυχίας και κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει προς το μέρος τους, η αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα, καταχρηστικά και προωθήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του κ. Χαβέλα. Εκεί γίνεται παραδοχή της συνεργασίας των μερών, παραδοχή του ποσού που δεν καταβλήθηκε αλλά αναφέρεται ότι το σύνολο του ποσού των 78498,64 Ευρώ θα καταβαλλόταν αν οι εκτελεσθείσες εργασίες θα ήτο όπως περιγραφόταν στο συμβόλαιο. Τελικώς απέμεινε το ποσό που καθίσταται επίδικα με την αγωγή, γιατί διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η παράδοση του έργου. Προσθέτει ότι ο ίδιος είχε καλέσει τον διευθυντή των Αιτητών, σε διάφορες περιστάσεις να επιθεωρήσει τα προβλήματα που υπήρχαν, χωρίς ανταπόκριση. Τονίζει την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπόθεσης, για 1 χρόνο και 7 μήνες από την αποστολή της τελευταίας επιστολής. Αναφέρει ότι δεν παρέχεται καμία επιπλέον πληροφορία για τα αναφερόμενα στην αίτηση οχήματα και ο λόγος που επιλέγηκαν αυτά από την σωρεία που φαίνονται επί του Τεκμηρίου 4 της ένορκης δήλωσης Ανδρέου. Στην συνέχεια διαφωνέι και αντιπαραβάλλει επιχειρήματα, στα όσα αναφέρει ο κ. Ανδρέου στην ένορκη του δήλωση σχετικά με σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, πιθανότητα επιτυχίας και κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης. Επισυνάπτει τέλος απόσπασμα από την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση του 2019 (Τεκμήριο 3), όπου φαίνεται σύνολο κεφαλαίων πέραν των 5 εκατομμυρίων ευρώ. Οι δικηγόροι των μερών με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις του, στις οποίες θα γίνεται αναφορά πιο κάτω, όπου καθίσταται χρήσιμο κατά την ανάλυση των νομικών αρχών της υπόθεσης. Στην παρούσα τυγχάνουν εξέτασης οι πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960 (14/1960). Εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και αν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Ως προς τον τρόπο εξέτασης των προϋποθέσεων που το άρθρο 32 θέτει, απολύτως σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην πολύ πρόσφατη Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Φίλιππου Α. Τρικωμίτη & Υιοί Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε91/2015, 5/4/2021: «Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό στάδιο μιας υπόθεσης, όταν καλείται να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236).» Στην βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αρχικά εξετάζει αν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση είναι αλληλένδετο με την βάση της αγωγής. Δηλαδή αν μέσω των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει, γεννάται βάση αγωγής. Στην παρούσα φαίνεται ότι υπάρχει τέτοιο σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Είναι παραδεκτή συμφωνία των μερών και εκτέλεση εργασιών. Είναι επίσης παραδεκτό ότι συμφωνήθηκε συγκεκριμένο ποσό, μέσω επιμετρητή ποσοτήτων μάλιστα, και δεν καταβλήθηκε. Επομένως τα ως άνω καθιστούν συζητήσιμη την υπόθεση και η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 φαίνεται να πληρείται. Σχετικά με την δεύτερη προϋπόθεση, την πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, στην Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557). Όπως ετέθη στις υποθέσεις T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 A.A.Δ. 225, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Σε αυτό το στάδιο, δεν γίνονται ευρήματα ουσίας. Δεν αξιολογούνται οι εκδοχές για να επιλεγεί μια εξ' αυτών (Hazlewood Investment & Finance LTD ν. Μanuel κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε14/2017 και Ε209/2017, 16/7/2019). Εξετάζεται αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για πιθανότητες ύπαρξης ουσιαστικού δικαιώματος. Εν προκειμένω τέτοιες σοβαρές ενδείξεις υπάρχουν. Το ποσό συμφωνήθηκε μέσω επιμετρητή ποσοτήτων των Καθ' ων η αίτηση. Οι όποιες κακοτεχνίες, δε, δεν συγκεκριμενοποιούνται, ούτε τεκμηριώνονται για να καταφανεί η αξία τους ή η όποια ευθύνη των Αιτητών. Εν πάση περιπτώσει δεν θα κριθούν οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί των μερών σε τούτο το στάδιο. Εκείνο που θα κριθεί είναι αν υπάρχει πιθανότητα, κάτι περισσότερο δηλαδή από απλή δυνατότητα, επιτυχίας της αγωγής. Και τέτοια φαίνεται να καταδεικνύεται μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Ανδρέου, μέσω του τεκμηρίου 2 που κατέθεσε, του παραδεκτού ότι είχε συμφωνηθεί το ποσό που απαιτείται και της μη κατάδειξης, μη τεκμηρίωσης της αναφοράς σε κακοτεχνίας. Τα ως άνω κρίνεται ότι επαρκούν για την στοιχειοθέτηση της δεύτερης προϋπόθεσης. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης βλάβης, αξίζει να αναφερθεί ότι στην χώρα μας έχει αναπτυχθεί ευρέως η νομολογία σε σχέση με τη δέσμευση περιουσίας. Η αρχή έγινε με την C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «ΛΕΩΝΙΚ»
(2001)1 A.A.Δ. 785, ενώ ακολούθησε η υιοθέτηση των αρχών που τέθηκαν σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων. Στην Χαραλαμπου Ανδρεα Κουππα ν. Πουλλας Τσαδιωτης Λιμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, 17/7/2014 αποσαφηνίστηκαν τα δύο στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη, για να καταδειχθεί αν ενυπάρχει το στοιχείο του κατεπειγόντως ως εξής: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «ΛΕΩΝΙΚ»
(2001)1 A.A.Δ. 785 που παραπέμπει στις Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ. 1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 και Τσολάκη κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, Αspis Liberty Life Insurance, ανωτέρω) εκείνο που πρωτίστως μετρά στην ικανοποίηση του κατεπείγοντος σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση - εφόσον γίνουν - στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ανεξήγητη καθυστέρηση στην προώθηση αιτήματος για χορήγηση θεραπείας παύει να αποτελεί εμπόδιο στη χορήγηση της (βλ. Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Σ΄ αυτά τα δύο σημεία έπρεπε, κατά την άποψή μας, να επικεντρώσει την προσοχή του το Δικαστήριο για να κρίνει κατά πόσο ικανοποιούνταν ή όχι το στοιχείο του κατεπείγοντος και εάν το έπραττε θα κατέληγε - όπως βέβαια κατέληξε, αλλά με λανθασμένο σκεπτικό και ετεροχρονισμένα - ότι ο εφεσείων απέτυχε να τεκμηριώσει το στοιχείο αυτό. Αφενός γιατί καμιά εξήγηση δεν έδωσε για την σχεδόν τρίχρονη καθυστέρηση του στη λήψη δικαστικών μέτρων, τη στιγμή που γνώριζε εξ υπαρχής ότι η έκταση του κτήματος δεν ανταποκρινόταν στα εν χρήσει σχέδια και, αφετέρου, όντως ο ισχυρισμός του για την επίδραση που θα είχε η αποξένωση ή επιβάρυνση του κτήματος στην ικανοποίηση πιθανής δικαστικής απόφασης προς όφελος του ήταν γενικός και αόριστος.» Στην παρούσα περίπτωση αν και η νομολογία ευθυγραμμίζεται με τις θέσεις του κ. Θεοδούλου, ότι δεν χρειάζεται απόδειξη αποξένωσης απαιτεί και ένα επιπλέον στοιχείο για να πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση, των αιτούμενων την δέσμευση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί. Τέτοια επίδραση δεν καταδείχθηκε. Τουναντίον μέσω της ένορκης δήλωσης Χαβέλα, φαίνεται ότι καμία επίδραση δεν θα υπάρξει , αφενός γιατί οι Καθ' ων η αίτηση, έχουν κατοχή 34 μηχανοκίνητων οχημάτων, άρα και τα 3 αιτούμενα να αποξενωθούν, παραμένει μεγάλη περιουσία για να ικανοποιηθεί η απαίτηση των Αιτητών, αν επιτύχει η αγωγή. Αφετέρου γιατί φαίνεται να διαθέτουν σύνολο κεφαλαίων πέραν των 5 εκατομμυρίων ευρώ και θα ήταν από παράλογο μέχρι αδιανόητο να προβούν σε αποξένωση τέτοια περιουσίας για να αποφύγουν την καταβολή ποσού ύψους 8498,64 Ευρώ. Τα ως άνω καθιστούν ανίσχυρη την αναφορά των Αιτητών η οποία εισηγείται ότι αποξένωση της υπό κρίση κινητών θα καταστήσει πολύ δύσκολη έως αδύνατη την αποπληρωμή του χρέους. Πέραν τούτων, όμως, η εν λόγω αναφορά παρέμεινε αστήριχτη. Η όποια επιχειρηματολογία της αφορούσε την ουσία της υπόθεσης και γενικόλογες αναφορές ως προς την τακτική τέτοιας φύσης εταιρειών. Επ' ουδενί δεν καταδείχθηκε πως η αποξένωση τριών
(3)από τα τριάντα τέσσερα
(34)οχήματα των Καθ' ων η αίτηση θα καθιστούσε δύσκολη την αποπληρωμή του χρέους. Συνεπώς η τρίτη προϋπόθεση, αυτή της ανεπανόρθωτης βλάβης δεν ενυπάρχει και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Αξίζει όμως να γίνει αναφορά στην καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Οι επίδικες εργασίες έλαβαν χώρα το Νοέμβριο του 2018, ενώ η επιστολογραφία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2019 και ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Από τότε η αγωγή καταχωρήθηκε ένα και πλέον χρόνο μετά την τελευταία επιστολή, ενάμιση χρόνο από την μέρα που οι Καθ' ων η αίτηση εκδήλωσαν τις θέσεις τους στους Αιτητές και δύο έτη από τις επίδικες εργασίες, ήτοι την 10/12/
- Την ίδια μέρα αιτήθηκαν έρευνα από το αρμόδιο τμήμα για να διαφανεί αν είχαν και ποια ήταν αυτά τα μηχανοκίνητα οχήματα των Καθ' ων η αίτηση. Το αρμόδιο τμήμα απέστειλα τα σχετικά στοιχεία τη 22/2/21, ενώ η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε την 11/6/
- Δικαιολογία για την καθυστέρηση, αποτέλεσε η έλευση της πανδημίας, κατά την οποία όμως επιτρεπόταν η καταχώρηση αγωγών και δη αιτήσεων κατεπειγόντως χαρακτήρα, όπως οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι η παρούσα. Το εν λόγω ζήτημα εξετάστηκε στην Bacardi & Co. Ltd ν. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788, και οι αρχές του υιοθετήθηκαν στην Κουππά, πιο πάνω όπου καμιά εξήγηση δεν δόθηκε για την σχεδόν τρίχρονη καθυστέρηση του στη λήψη δικαστικών μέτρων. Στην Bacardi & Co. Ltd, λέχθηκαν τα εξής: «Σημειώνουμε ότι στην Century Electronics v. CVS Enterprises [1983] F.S.R. 1 καθυστέρηση 6 μηνών χωρίς πραγματική δικαιολογία οδήγησε στην μη έκδοση προσωρινού διατάγματος. Στην παρούσα έφεση πρόκειται για καθυστέρηση 2 ετών και τεσσάρων μηνών. Η δοθείσα δικαιολογία - μεσολάβηση αλληλογραφίας μεταξύ των μερών - δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής και ικανοποιητική εξήγηση για την τόση μεγάλη καθυστέρηση στην έναρξη διαδικασίας λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι στο μεταξύ οι εναγόμενοι συνέχιζαν τις επίδικες δραστηριότητες... Η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έναρξη διαδικασίας, μετά την διαπίστωση της παραβίασης, προσφέρει επαρκή δικαιολογία για την πορεία που έχει υιοθετήσει το πρωτόδικο δικαστήριο να μη χορηγήσει το αιτηθέν διάταγμα στο ενδιάμεσο εκείνο στάδιο.» Αναλόγως και στην υπό εξέταση αίτηση. Αυτή καταχωρήθηκε ένα έτος και επτά μήνες μετά την τελευταία επιστολή μεταξύ των μερών και σχεδόν δύο έτη μετά την γνωστοποίηση στους Αιτητές της θέσης των Καθ' ων η αίτηση. Σε αυτή την περίοδο καμία ενέργεια δεν έλαβε χώρα, ενώ σχετική αίτηση στην αρμόδια αρχή για εξεύρεση στοιχείων των μηχανοκίνητων οχημάτων των Καθ' ων η αίτηση έγινε μόλις τον Δεκέμβριο του 2020, αφήνοντας να περάσει άπρακτος ένας και πλέον χρόνος από το τέλος της αλληλογραφίας μεταξύ των μερών. Η απάντηση της αρμόδιας αρχής ήρθε μόλις δύο μήνες από την αίτηση και από τότε χρειάστηκαν ακόμα τέσσερις μήνες για να καταχωρηθεί η υπό εξέταση αίτηση. Το αποτέλεσμα της συστηματικής καθυστέρηση των Αιτητών ήταν να καταχωρηθεί η αίτηση για δέσμευση κινητών των Καθ' ων η αίτηση, δυόμιση χρόνια μετά τις παρασχεθείσες σε αυτούς εργασίες. Η ως άνω περιγραφόμενη καθυστέρηση καθίσταται, επίσης, μοιραία για την υπό εξέταση αίτηση, όπως επιτάσσει η νομολογία. Στην βάση των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα 600 Ευρώ υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, καταβλητέα αμέσως. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο