← Κύπρος

Αλφρέδος ν. Παυλίδου κ.α., Αρ. Αγωγής:1187/19, 24/3/2021

Αλφρέδος ν. Παυλίδου κ.α., Αρ. Αγωγής:1187/19, 24/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A23 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1187/19 Μεταξύ: XXXXXXXX Αλφρέδος Ενάγοντα και

  1. XXXXXXX Παυλίδου
  2. ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε. Εναγομένων ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.9.2020 Ημερομηνία: 24 Μαρτίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Χρίστος Δημητριάδης Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χάρης Κουφέττας ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση, οι εναγόμενοι αιτούνται την συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή 1186/
  3. Στο κείμενο της αίτησης αναγράφεται ο ίδιος αριθμός, ήτοι ο αριθμός της παρούσας αγωγής και για αυτό το ζήτημα θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Ως προς την νομική βάση της αίτησης, δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσια, διότι θα γίνει ειδική αναφορά και αξιολόγηση πιο κάτω. Στο κείμενο της αίτησης παρατίθεται το πραγματικό υπόβαθρο που υποστηρίζει την αίτηση και πιο συγκεκριμένα στην δικογραφία των δύο υποθέσεων και σύμφωνα με τους εναγόμενους έχουν ως βάση τα ίδια γεγονότα που βασίζονται στο ίδιο δυστύχημα ημερομηνίας 1/8/2019 και περιλαμβάνουν νομικά σημεία, κοινά και/ή σημαντικά σε μέγιστο βαθμό σε σύγκριση με τα υπόλοιπα θέματα των αγωγών, τα οποία καθιστούν την συνένωση και συνεκδίκαση αναγκαία προς οικονομία χρόνου και εξόδων. Επιπρόσθετα, ο ενάγοντας στην αγωγή 1187/2019, κατά το επίδικο ατύχημα ημερομηνίας 1/8/2019 ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου που αναγράφεται στην αίτηση, ιδιοκτησίας της ενάγουσας στην αγωγή 1186/
  4. Η πλευρά των εναγόντων καταχώρισαν ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση. Ως προς την νομική βάση της αίτησης δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσια, για τους ίδιους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Προβλήθηκαν συνολικά 5 λόγοι ένστασης. Συγκεκριμένα, προβλήθηκε η θέση ότι Α) δεν πληρούνται οι δικονομικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, Β) ότι η αίτηση δεν είναι νομότυπη και/ή αντικανονική και/ή ελαττωματική και/ή καταχρηστική, Γ) ότι τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι αγωγές αφορούν διαφορετικές αιτίες αγωγής, διαφορετικά ποσά αποζημιώσεων και επομένως δεν υπάρχουν κοινά νομικά θέματα και κοινά πραγματικά γεγονότα, αλλά ξεχωριστά πραγματικά γεγονότα που θα πρέπει να αποδειχτούν όλα ειδικά και ξεχωριστά το καθένα για την κάθε αγωγή, Δ) ότι η συνένωση των αγωγών μόνο σύγχυση, ταλαιπωρία και δαπάνη του Δικαστικού χρόνου θα επιφέρει και Ε) τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην αίτηση είναι αόριστα και ασαφή και δεν συγκεκριμενοποιούν ποια είναι τα κοινά νομικά και πραγματικά σημεία των αγωγών και δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος συνένωσης. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην 1187/
  5. Σε αυτήν προβαίνει σε μια καθολική άρνηση του περιεχομένου της αίτησης και ταυτόχρονα υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους με μια περαιτέρω διάνθιση. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι οι αγωγές για τις οποίες ζητείται η συνένωση φέρουν λανθασμένα τον ίδιο αριθμό και ότι οι δύο αγωγές έχουν διαφορετική διαδικασία εκδίκασης, διότι η μια είναι διαδικασίας ταχείας εκδίκασης καθ΄ ότι το αξιούμενο ποσό είναι κάτω των € 3,000 και η άλλη κανονικής ακροαματικής διαδικασίας καθ΄ ότι το αξιούμενο ποσό είναι άνω των € 3,
  6. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι οι εναγόμενοι - αιτητές στις υπερασπίσεις τους αρνούνται πολλά από τα γεγονότα που ο ενάγοντας ισχυρίζεται και προβάλλουν νέους ισχυρισμούς και επομένως θα πρέπει σε κάθε αγωγή ο κάθε ισχυρισμός τόσο από τον ενάγοντα, όσο και των εναγομένων να αποδειχθεί ειδικά και ξεχωριστά. Προβάλλει επίσης την θέση ότι η συνένωση των αγωγών θα προκαλέσει αδικία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.14 θ.2, στην οποία στηρίζεται η Αίτηση, προβλέπει τα πιο κάτω: « When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους». Η Δ.14 θ.2 είναι πανομοιότυπη με το Ord.49 r.8 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Το θέμα της συνένωσης δύο ή περισσοτέρων αγωγών με σκοπό τη συνεκδίκασή τους ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ας σημειωθεί ότι εξαρτάται και ασκείται με γνώμονα τα ιδιαίτερα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατή η συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου είτε μεταξύ των ιδίων είτε μεταξύ διαφορετικών διαδίκων, όταν περιέχονται σε αυτές κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, σε σχέση προς τα υπόλοιπα θέματα, έτσι που να τις καθιστούν επιθυμητές για συνένωση. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο οφείλει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v.
  7. Apak Agro Industries
  8. Ανδρέα Δημητριάδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 1721: "Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση του διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861." Ως προς την εξέταση του κατά πόσον υπάρχει κοινό ζήτημα προς εκδίκαση, σχετική είναι η απόφαση Samata Entrerprises v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ.
  1. Αναφέρθηκε, στην πιο πάνω υπόθεση, ότι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, διαπιστώνεται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, σε συμφωνία με την πρωτόδικη απόφαση, σημείωσε ότι Δ.14 θ.2 ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών και όχι στις υπερασπίσεις. Η διαδικασία υποβολής του αιτήματος, αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος
  2. Σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, η συνένωση αγωγών μπορεί να ζητηθεί με δύο τρόπους. Είτε με την καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης σε κάθε αγωγή που θα συνενωθεί, είτε με την καταχώρηση μιας αίτησης στην οποία όμως αναφέρονται όλοι οι τίτλοι των αγωγών, των οποίων επιζητείται η συνένωση. Το σημαντικό στην όλη διαδικασία είναι ότι οι φάκελοι των υποθέσεων, των οποίων επιδιώκεται η συνένωση, να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που εξετάζει τη συνένωση. Αναφέρεται επίσης ότι η αίτηση για συνένωση θα πρέπει να καταχωρείται το συντομότερο δυνατόν μόλις ο εναγόμενος εκδηλώσει πρόθεση να υπερασπιστεί, παρότι μπορεί επίσης να εξεταστεί και στο στάδιο της αίτησης για οδηγίες. Παρατίθεται το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury´s (ανωτέρω). "An application for consolidation is made by summons before the master in the Queen's Bench Division, or by summons or motion in the Chancery Division. It should be made as soon as possible and may be made as soon as the defendants have given notice of intentions to defend, although it may also be made on or under the summons for directions. A separate summons should be issued in each action proposed to be consolidated or one summons may be issued, provided it fully sets out the titles of each such action. The principle is that all the actions to be consolidated must be before the court at the same time." Σχετική επί του συγκεκριμένου θέματος, είναι επίσης και η υπόθεση Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphics Ltd
(1960)1 All ER 397 στην οποία παραπέμπει το πιο πάνω σύγγραμμα. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατόν να διαταχθεί μερική συνένωση αγωγών. Στις περιπτώσεις αυτές, γίνεται συνεκδίκαση μόνο ορισμένων επίδικων θεμάτων και στη συνέχεια οι αγωγές αποσυνδέονται προκειμένου να εκδικαστούν ξεχωριστά τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα. Στην υπόθεση Αντωνιάδης ν. Οικονομίδης
(1977)1 JSC 103, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "The application is based on the provisions of O. 14 r.2 of the Civil Procedure Rules whereby the Court is empowered, in its discretion, to order consolidation provided it appears that common questions of law or fact of sufficient importance in proportion to the rest of the matters in issue make it desirable that the actions be heard together. No provision is made in the rule as such for partial consolidation, that is consolidation for purposes of hearing of some of the issues in dispute but the word "may" in the context of the rule, clearly imports a discretionary power wide enough to authorize any kind of consolidation designed to further the object of consolidation that lay in the avoidance of multiplicity of proceedings and the saving of expense." ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο, έχοντας υπ΄ όψην του την ενώπιον του δικογραφία και των δύο υποθέσεων και τα όσα προέβαλαν και οι δύο πλευρές, προβαίνει στις πιο κάτω διαπιστώσεις: Ο λόγος ένστασης ότι έχει αναγραφεί ο ίδιος αριθμός αγωγής, κρίνεται από το Δικαστήριο ότι είναι προδήλως αβάσιμος, διότι πρόκειται για καθαρά τυπογραφικό λάθος, διότι και οι δύο πλευρές παραπέμπουν στις αγωγές 1187/2019 και 1186/2019 και εν πάση περιπτώσει, στο κείμενο της αίτησης που ακολουθεί ρητά αναφέρεται ο αριθμός 1186/
  1. Ως προς την ουσία της αίτησης, πράγματι, η συνένωση των δύο αγωγών στην προκειμένη περίπτωση θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Δικαιοσύνης, διότι αφορά το ίδιο ατύχημα και σε αυτό συμφωνούν και οι δύο πλευρές. Αυτό που διαφέρει είναι το είδος των θεραπειών στις δύο αγωγές, διότι στην μια, ήτοι στην 1186/2019, που είναι η αγωγή κάτω των € 3,000 και είναι διαδικασίας ταχείας εκδίκασης, η αξίωση είναι για τις ζημιές του επίδικου οχήματος από την ιδιοκτήτρια του οχήματος, ενώ στην άλλη αγωγή, ήτοι στην αγωγή 1187/2019, οι αξιώσεις αφορούν πέραν των ειδικών αποζημιώσεων του ενάγοντα, γενικές αποζημιώσεις για τα τραύματα του. Δεν διακρίνει το Δικαστήριο ότι μια συνένωση θα δημιουργούσε σύγχυση ή ασάφεια ή πολυπλοκότητα, έχοντας υπ΄ όψη τις δικογραφημένες θέσεις και την φύση της υπόθεσης κα θα μπορούσε κάλλιστα να συνεκδικαστούν σε μια διαδικασία όλα τα ζητήματα και είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν κάποιες διαφορές στις αξιώσεις και στα γεγονότα των δύο υποθέσεων, λόγω ακριβώς των πιο πάνω απαιτήσεων και δεν θα μπορούσε βεβαίως να υπάρχει ταύτιση αυτών, που δεν θα μπορούσαν όμως να περιπλέξουν την ακροαματική διαδικασία με την συνεκδίκαση τους. Όμως, το Δικαστήριο έχει εντοπίσει ένα εμπόδιο στο να εκδώσει Διάταγμα συνένωσης των δύο αγωγών. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται η συνένωση της αγωγής 1187/2019 που είναι κανονικής ακροαματικής διαδικασίας με την αγωγή 1186/2019 που είναι διαδικασίας ταχείας εκδίκασης. Η Δ.30 είναι ξεκάθαρη. Εάν δεν δηλώσουν τα διάδικα μέρη στην αγωγή 1187/2019, πράγμα που δεν έπραξαν μέχρι στιγμής, ότι θα μπορούσε η εν λόγω αγωγή να εκδικαστεί στην βάση γραπτών μαρτυριών και γραπτών αγορεύσεων, όπως ακριβώς γίνεται με τις αγωγές ταχείας εκδίκασης, με εξαίρεση βεβαίως την δυνατότητα κατ' εξαίρεση αντεξέτασης και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τίθεται αμέσως το ερώτημα, που δεν απαντάται με οποιανδήποτε ρύθμιση της Δ.30, πως θα μπορούσαν να συνεκδικαστούν δύο αγωγές, όταν η μια είναι ταχείας εκδίκασης και η άλλη κανονικής ακροαματικής διαδικασίας. Συνεπώς, δεν θα μπορούν να συνεκδικαστούν οι δύο αγωγές και η εκδίκαση να γίνει με δύο διαφορετικούς τρόπους ή ακόμα με καθεστώς δύο ταχυτήτων, διότι οι δύο πλευρές δεν έχουν δηλώσει ότι η αγωγή 1187/2019 θα διεξαχθεί με γραπτές μαρτυρίες και αγορεύσεις. Συνεπώς, έχοντας υπ΄ όψη την πιο πάνω ιδιομορφία, το Δικαστήριο κρίνει ότι με τα μέχρι στιγμής δεδομένα ενώπιον του, δεν ενδείκνυται η συνένωση τους και κατ΄ επέκταση η αίτηση απορρίπτεται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που Το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται. Λόγω όμως της ιδιομορφίας που παρουσιάστηκε και που αναφέρθηκε και αξιολογήθηκε πιο πάνω και που οδήγησε στην απόρριψη της αίτησης, το Δικαστήριο κρίνει ότι αρμόζουσα διαταγή για τα έξοδα είναι όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της. Η αγωγή 1186/2019 να τεθεί ενώπιον της φυσικής Δικαστού για περαιτέρω προγραμματισμό. Η αγωγή 1187/2019 ορίζεται για οδηγίες στις 5/4/2021 για να δοθούν οδηγίες ως τα παραρτήματα Τ.
  2. (Υπ).............. Α. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.