← Κύπρος

D & A CHARALAMBOUS FOODSTUFF SUPPLIERS LTD ν. ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2360/2013, 15/1/2021

D & A CHARALAMBOUS FOODSTUFF SUPPLIERS LTD ν. ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2360/2013, 15/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2360/2013 Μεταξύ: D & A CHARALAMBOUS FOODSTUFF SUPPLIERS LTD, εκ Πάφου Ενάγοντες Και

  1. XXX ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ, εκ Χλώρακας
  2. XXX ΒΑΝΝΑΣ, εκ Χλώρακας
  3. XXX ΤΣΙΜΟΥΡΗΣ, εκ Πάφου Εναγόμενοι Ημερομηνία: 15/01/2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος. Η. Μ. Ηλιάδης. Για Εναγόμενους: κα. Κ. Μαραβελάκη για Ν. Παπαθεοχάρους & Σία Δ.Ε.Π.Ε ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της παρούσας αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε η ενάγουσα, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και η οποία ασχολείται με την εισαγωγή, εμπορία και πώληση κατεψυγμένων ειδών και άλλων τροφίμων, αξιώνει ποσό εκ €5.233,18σεντ ως οφειλόμενο χρέος λόγω πώλησης εμπορευμάτων και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού. Αποτελεί δικογραφημένη θέση της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πελάτες της και/ή ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι και/ή ενοικιαστές της καφετέριας με την επωνυμία «Επαφές Café Bistro» στην Κάτω Πάφο και για το χρονικό διάστημα μεταξύ 4/1/2012 μέχρι 22/8/2013 τους παρέδωσαν κατόπιν οδηγιών και εντολών των ιδίων και/ή των αντιπροσώπων και/ή εξουσιοδοτημένων ατόμων και/ή υπαλλήλων τους διάφορα προϊόντα. Η ενάγουσα αναφέρει ότι διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού με τα προϊόντα που παραλάμβαναν οι εναγόμενοι και τις πληρωμές και εξέδιδαν τιμολόγια. Κατά τις 22/8/2013 ο λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ως η αξίωση ανωτέρω και παρά τις υποσχέσεις των εναγόμενων για την διευθέτηση τους παρέλειψαν να πράξουν τούτο μέχρι και σήμερα. Από την άλλη πλευρά οι εναγόμενοι δια της υπερασπίσεως τους εγείρουν διάφορα ζητήματα αρνούμενοι ότι υπέχουν προσωπική ευθύνη για το οιοδήποτε υπόλοιπο. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται προδικαστικά ότι η αγωγή στερείται νομικής βάσης και/ή είναι ανυπόστατη και/ή αβάσιμη και δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους. Επιπλέον αναφέρουν ότι οι οιεσδήποτε συναλλαγές της ενάγουσας έγιναν με την εταιρεία «TA LEME LIMITED» και η επωνυμία «Χ.Α.Π ΕΠΑΦΕΣ» έχει εγγραφεί ως εμπορική επωνυμία στο όνομα της εταιρείας και κακώς αναφέρεται στην αγωγή ως «Επαφές Café Bistro» αφού η πραγματική επωνυμία είναι «Χ.Α.Π ΕΠΑΦΕΣ». Οι εναγόμενοι 1 και 2 επιπλέον ισχυρίζονται ότι είναι απλοί μέτοχοι της εταιρείας και δεν φέρουν καμία ευθύνη έναντι της ενάγουσας, ο δε εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι είναι διευθυντής και επίσης δεν φέρει προσωπική ευθύνη. Αρνούνται και οι 3 εναγόμενοι ότι έδωσαν οποτεδήποτε προσωπικά οδηγίες και/ή εντολές στην ενάγουσα για την προμήθεια προϊόντων και η οιαδήποτε συμφωνία έγινε μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας "TA LEME LIMITED". Διαζευκτικά αναφέρουν ότι ουδέν ποσό οφείλουν και οιοδήποτε οφειλόμενο έχει εξοφληθεί. Η ενάγουσα απάντησε στις δικογραφημένες θέσεις των εναγόμενων αρνούμενη αυτούς και ειδικότερα ότι ουδέποτε οι εναγόμενοι ανάφεραν την εταιρεία «TA LEME LIMITED» και ότι ενεργούν για αυτήν και πρώτη φορά αναφέρουν αυτήν στην υπεράσπιση τους. Επιμένει δε στην θέση της ότι οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή άλλα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα συναλλάσσονταν με την ενάγουσα και αγόραζαν επανειλημμένα προϊόντα, παραλάμβαναν τα τιμολόγια και ουδέποτε υπέδειξαν ότι τα τιμολόγια έπρεπε να εκδίδονταν στο όνομα της εταιρείας. Τα δε τιμολόγια φέρουν υπογραφή των εναγόμενων και/ή άλλων εξουσιοδοτημένων προσώπων. Αναφέρει περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπροσώπου και/ή υπάλληλοι τους, τους ανάφεραν ότι ενεργούσαν για την καφετέρια ΕΠΑΦΕΣ και επ' ονόματι αυτής εξέδιδαν τα τιμολόγια. Η ενώπιον μου μαρτυρία περιορίστηκε σε 5 μάρτυρες. Εκ μέρους των εναγόντων έδωσε μαρτυρία ένας εκ των διευθυντών της ενάγουσας, ο κ. XXX Χαραλάμπους (Μ.Ε.1) ενώ εκ μέρους των εναγόμενων τέσσερις μάρτυρες, ο εναγόμενος 3 (Μ.Υ.1), ο εναγόμενος 2 (Μ.Υ.2), ο κ. XXX Σωκράτους (Μ.Υ.3) και ο εναγόμενος 1 (Μ.Υ.4). Η παρούσα αγωγή αφορά χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού, που ως προκύπτει και από την Ε/Α, αφορά στο υπόλοιπο που κατά την ενάγουσα παρουσίαζε ο λογαριασμός που τηρούσε σε σχέση με τα εμπορεύματα που κατά καιρούς εντός μιας περιόδου αγόραζαν από αυτήν οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι των. Αποτελεί κύρια θέση της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι συναλλάσσονταν μαζί της υπό την προσωπική τους ιδιότητα ως διαχειριστές, ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι επιχείρησης καφετέριας και στη βάση αυτής της προσωπικής τους συμφωνίας υπέχουν ευθύνη έναντι της για καταβολή και εξόφληση παν οφειλόμενου ποσού. Από την άλλη οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι καμία συμφωνία έκαναν υπό την προσωπική τους ιδιότητα με την ενάγουσα αντίθετα ήταν μέτοχοι ή αξιωματούχοι μιας εταιρείας η οποία λειτουργούσε, κάτω από εμπορική επωνυμία, επιχείρηση καφετέριας και η μόνη τυχόν υπεύθυνη είναι αυτή ως νομική οντότητα και όχι οι ίδιοι προσωπικά εφόσον διετέλεσαν μέτοχοι αυτής και/ή αξιωματούχοι. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν παραδεκτά γεγονότα και τεκμήρια και τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως τέτοια ως ακολούθως: - Δέσμη 93 συνολικά τιμολογίων εκδοθέντα από την ενάγουσα προς ΕΠΑΦΕΣ CAFÉ BAR - Τεκμήρια Α1 έως και Α
  4. - Δέσμη 4 αποδείξεων είσπραξης με αριθμούς 5428, 5429, 0787 και 0788 - Τεκμήριο
  5. Προκύπτει μέσα από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων αλλά και μέσα από τις δηλώσεις των συνηγόρων και παραδεκτών εγγράφων ότι το ζήτημα που πραγματεύεται το Δικαστήριο, στα πλαίσια της παρούσα αγωγής, και καλείται να επιλύσει δεν είναι το κατά πόσο οφείλονται προς την ενάγουσα τα πιο πάνω ποσά δυνάμει της κατάστασης λογαριασμού και των τιμολογίων τεκμήρια Α1 - Α93 αλλά κατά πόσο αυτοί που τα οφείλουν και υπέχουν ευθύνη καταβολής των είναι οι εναγόμενοι προσωπικά. Υπενθυμίζω και σημειώνω ότι με βάση την πορεία της ακρόασης, τα δικόγραφα και τις θέσεις οι οποίες εν τέλει προωθήθηκαν δεν υπήρξε αμφισβήτηση της ορθότητας των τιμολογίων ή της κατάστασης λογαριασμού αλλά και ούτε ότι αυτά τα προϊόντα πράγματι παραδόθηκαν στην επιχείρηση της καφετέριας. Αυτό που αμφισβητήθηκε και αποτελεί το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσο η ενάγουσα συμβλήθηκε με τους εναγόμενους 1 μέχρι και 3 προσωπικά ή αντίθετα συμβλήθηκε με την εταιρεία TA LEME LIMITED, ως η θέση της υπεράσπισης, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να μην έχει αγώγιμο δικαίωμα έναντι των εναγόμενων. Το ζήτημα αυτό απαιτεί αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε με σκοπό την κατάληξη σε ευρήματα πραγματικών γεγονότων και τα οποία ακολούθως θα εξεταστούν με την νομική πτυχή του θέματος. Η μαρτυρία που δόθηκε ήταν μακροσκελής και δεν προτίθεμαι την παραθέσω αυτούσια. Ουσιαστικό είναι το μέρος αυτής που αφορά τα επίδικα ζητήματα ως ανωτέρω καθορίστηκαν. Έχω εξετάσει με προσοχή το σύνολο της μαρτυρίας και έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Ο Μ.Ε.1 στην γραπτή του δήλωση ανάφερε ότι είναι ένας εκ των 2 διευθυντών της ενάγουσας. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 αντίγραφο έρευνας στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την ενάγουσα και τους αξιωματούχους αυτής. Ως τεκμήριο 3 κατέθεσε αντίγραφο καταστατικού της εταιρείας και λοιπών πιστοποιητικών αυτής. Επανέλαβε στο σύνολο της την εκδοχή της ενάγουσας ως αυτή δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης και κατέθεσε ως τεκμήρια 4 και 5 κατάσταση λογαριασμού που τηρείτο για την περίοδο 4/1/12 μέχρι 22/8/
  1. Επανέλαβε τη θέση ότι οι εναγόμενοι κατά την διάρκεια της συνεργασίας τους ουδέποτε αναφέρθηκαν σε εταιρεία «TA LEME LIMITED» και ουδέποτε ζήτησαν να αναγράφεται μια τέτοια επωνυμία εταιρείας στα τιμολόγια. Επιπλέον κατέθεσε ως τεκμήριο 6 αντίγραφο διαδικτυακής απεικόνισης της επιχείρησης της καφετέριας όπου αναφέρει φαίνεται ότι χρησιμοποιείτο η επωνυμία "EPAFES CAFÉ BISTRO" και καμία αναφορά γίνεται σε εταιρεία. Αναφέρει ο μάρτυρας ότι ένας από τους εξουσιοδοτημένους αντιπρόσωπος των εναγόμενων ήταν ο Ονησίφορος Σωκράτους, πεθερός ενός εκ των εναγόμενων και ο οποίος προμηθευόταν τα προϊόντα από το κατάστημα της ενάγουσας στην Πάφο ενώ τα παραλάμβανε και μια υπάλληλος τους Ελισάβετ Κωνσταντινίδου. Κανένας εξ΄ αυτών ζήτησε να αναγράφεται σε αυτά η επωνυμία της εταιρείας και ουδέποτε την ανάφεραν. Απέστειλε μέσω του δικηγόρου του επιστολή ημερ.23/8/13 προς τις «ΕΠΑΦΕΣ CAFÉ BISTRO» με την οποία αξίωναν καταβολή του υπολοίπου χωρίς αποτέλεσμα και χωρίς ενστάσεις. Την εν λόγω επιστολή κατέθεσε ως τεκμήριο
  2. Θεωρεί ότι η προβολή της θέσης περί συνεργασίας με την εταιρεία είναι προσχήματα και ψεύδη με σκοπό την αποποίηση των ευθυνών τους. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ερωτήθηκε εάν αναφερόμενος σε προσωπική γνώση εννοεί ότι γνωρίζει τους εναγόμενους και απάντησε ότι αναφέρετε σε προσωπική γνώση των γεγονότων και ειδικότερα του οικονομικού σκέλους που αφορά τα τιμολόγια και γνωρίζει τα παιδιά αυτά, αναφερόμενος στους εναγόμενους. Στην καφετέρια μετέβηκε πολλές φορές ο ίδιος και για να μεταφέρει προϊόντα και για να πληρωθεί. Το ίδιο και ο αδελφός του και υπάλληλοι τους. Πρώτη φορά επισκέφθηκε τα γραφεία της ενάγουσας ο εναγόμενος 1 για να δει τα προϊόντα τους και του ανάφερε το καφέ ΕΠΑΦΕΣ. Ψώνισε, πήρε το τιμολόγιο και έφυγε. Μετά από λίγες ημέρες ξαναήρθε με τον πεθερό του τον οποίο σύστησε ως υπεύθυνο αγορών και του είπε ότι αυτός θα ψωνίζει και να εκδίδονται τα τιμολόγια στο Café Epafes. Δεν ήταν πελάτες του εξαρχής αλλά το
  3. Επέμεινε παρά την υποβολή θέσης ότι τα προϊόντα παραδίδονταν στην καφετέρια ότι τουλάχιστον τους πρώτους 6 - 7 μήνες ο πεθερός του εναγόμενου 1 πολλές φορές επισκέφθηκε το κατάστημα τους για να παραλάβει προϊόντα ενώ έκαναν και αυτοί παράδοση. Ο εναγόμενος 1 του είπε ότι διατηρεί καφετέρια με ακόμα ένα συνέταιρο τον οποίο δεν μπορεί να πει ότι τον ξέρει αλλά μπορεί να τον είδε 2 - 3 λεπτά ενώ μετά από χρόνια άκουσε ότι οι συνέταιροι έγιναν
  4. Άκουσε ότι αυξήθηκαν οι συνέταιροι και άκουσε το όνομα XXXXX Τσιμούρης. Αυτό όμως δεν τον ενδιέφερε γιατί ο εναγόμενος 1 του έδωσε εγγύηση και του είπε ότι ξέρει και τον πεθερό του. Δεν θυμάται ποιος τον ενημέρωσε για τον τρίτο συνέταιρο και εάν ήταν ο εναγόμενος 1 ή ο πεθερός του και μάλλον ήταν ο τελευταίος επειδή όταν παραλάμβανε και προϊόντα έπιναν καφέ. Αναγνώρισε το τεκμήριο 8, κατάσταση λογαριασμού, ως έγγραφο της ενάγουσας και ανάφερε ότι το τελευταίο τιμολόγιο έχει ημερομηνία 11.2.
  5. Δεν γνωρίζει πότε έγινε συνέταιρος ο εναγόμενος 3 αλλά δεν τον γνωρίζει και δεν είχε «κάτι μαζί με τον κύριο αυτό». Γνώριζαν τον εναγόμενο 1 και τον πεθερό του και απλά άκουσαν ότι μπήκε ακόμα ένας συνέταιρος και τους ίδιους σαν εταιρεία δεν τους ενδιέφερε. Ενώ ισχυρίστηκε ότι γνώριζαν άτομα και όχι εταιρεία στο ερώτημα για ποιο λόγο δεν εξέδιδαν τα τιμολόγια στα ονόματα των προσώπων αυτών, απάντησε επειδή τους ζήτησαν να εκδίδονται στο όνομα Epafes Cafe και διερωτήθηκε πως θα ξεχρέωνε την μερίδα του πελάτη με ένα άγνωστο όνομα. Όπως ενεργούν πάντα παίρνουν οδηγίες από τον πελάτη σε ποιο όνομα να εκδίδεται το τιμολόγιο. Ως προς το λόγο που η αγωγή στρέφεται εναντίον τους ανάφερε ότι γνώριζε τους εναγόμενους 1 και 2 και μετά του είπαν ότι υπήρχε και τρίτος συνέταιρος ενώ το 90% της συνεργασίας των ήταν με τον εναγόμενο
  6. Στην υποβολή ότι επέλεξαν να κινηθούν εναντίον 3 φυσικών προσώπων γιατί έμαθαν ότι η εταιρεία δεν πήγαινε καλά απάντησε ότι δεν το γνώριζε αυτό για την εταιρεία αλλά γνώριζε ότι δεν μπορούσαν να πληρώνουν και πάντα καθυστερούσαν και όταν είπαν φτάνει επικοινώνησαν με τον δικηγόρο τους. Στην υποβολή ότι στις 23/8/13 έλαβαν στην καφετέρια από τον εναγόμενο 1 μετρητά έναντι και του ζήτησαν να πληρώνουν σταδιακά τότε ενημερώθηκε ότι δεν πάει καλά η εταιρεία και επέλεξε να κινηθεί εναντίον των προσώπων απάντησε ότι δεν θα δεχόταν μικρά ποσά των €50 και το καφέ δεν φαινόταν ότι δεν πήγαινε καλά. Τα προηγούμενα τιμολόγια τις 4/1/12 δεν τα έφερε γιατί μπορεί να είναι πληρωμένα και δεν είχε λόγο. Στην υποβολή ότι από την πρώτη στιγμή που τους πλήρωσαν με επιταγή ενημερώθηκε για την εταιρεία TA LEME LIMITED και μάλιστα ερωτήθηκε γιατί δεν εκδίδει τα τιμολόγια σε αυτήν με τον ίδιο να απαντά ότι στα αρχεία η ενάγουσα τους έχει εγγεγραμμένους ως Café Epafes και δεν έχει σημασία απάντησε ότι ποτέ δεν έγινε αυτό και δεν θυμάται να έγινε αυτό και ότι στοιχεία τους ζητηθεί τα εγγράφουν στα τιμολόγια. Ανάφερε δε ότι ανάφερε στους δικηγόρους του ότι δεν έχει πληρωθεί από το Epafes Café και να κινηθούν νομικά. Στην υποβολή ότι ουδέποτε συμφώνησε προσωπικά με τους εναγόμενους για παράδοση προϊόντων απάντησε ότι οι παραγγελίες γίνονταν τηλεφωνικά και δεν αναγνωρίζει τη φωνή οιουδήποτε τηλεφωνεί. Τέλος στην υποβολή ότι όταν λάμβανε επιταγές από την εταιρεία TA LEME LIMITED γνώριζε πολύ καλά ότι συναλλασσόταν με αυτή και εγείρει την αγωγή εναντίον των φυσικών προσώπων εκδικητικά απάντησε ότι εάν γνώριζαν ότι ήταν εταιρεία θα τους έβαζαν να υπογράψουν συμβόλαια και δεν θα άφηναν να οφείλουν τόσο μεγάλα ποσά. Ο Μ.Υ.1, εναγόμενος 3 κατέθεσε γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρει ότι τον Ιούλιο του 2013 εργαζόταν μερικώς σε συναυλίες ως ηχολήπτης και αναζητούσε εργασία σταθερή. Στις 17/7/2013 αποφάσισε να επενδύσει και αγόρασε 333 συνήθεις μετοχές της εταιρείας TA LEME LIMITED τις οποίες αγόρασε από τον Α. Χατζηκυριάκο. Την εν λόγω συμφωνία κατέθεσε ως τεκμήριο 9 η οποία προέβλεπε ότι είχε δικαίωμα να υποδείξει οιοδήποτε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο όνομα του οποίου θα μεταβιβάζονταν οι μετοχές. Υπέδειξε την σύντροφο του Μ. Μιλτιάδους και κατέθεσε προς τούτο πιστοποιητικό αξιωματούχων και μετόχων της εταιρείας (Τεκμήριο 10) όπου φαίνεται ότι κατά την 7/8/13 διευθυντής ήταν ο Μ.Υ.1 και γραμματέας ο εναγόμενος 1 ενώ μέτοχοι κατά την ίδια ημερομηνία οι εναγόμενοι 1 και 2 και η Μ. Μιλτιάδους. Παραιτήθηκε από διευθυντής την 20/1/14 και την ίδια ημέρα η σύντροφος του μεταβίβασε τις μετοχές της. Κατέθεσε ως τεκμήριο 11 πιστοποιητικό αξιωματούχων και μετόχων της εταιρείας ημερ. 21/2/14 όπου φαίνεται ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία διευθυντής ήταν η Μ. Σωκράτους και γραμματέας ο εναγόμενος 1 ενώ μέτοχοι ήταν οι εναγόμενοι 1 και 2 αποκλειστικά. Για την περίοδο 18/7/13 μέχρι και 4/9/13 που καταχωρήθηκε η αγωγή η μοναδική του σχέση με την εταιρεία ήταν ότι παρέμεινε στην καφετέρια τις απογευματινές ώρες 4 φορές τη βδομάδα μέχρι το κλείσιμο του ταμείο από τις 8/7 μέχρι 25/8/13 οπόταν και μετέβηκε για σοβαρό οικογενειακό λόγο στην Αυστραλία και παρέμεινε εκεί για ένα περίπου μήνα. Ουδέποτε έδωσε παραγγελία στην ενάγουσα, ή συνομίλησε με οιοδήποτε προμηθευτή ή συναντήθηκε με υπεύθυνο της ενάγουσας. Ενδεχομένως να τους γνωρίζει εξ' όψεως. Η τελευταία συναλλαγή ως προκύπτει από την κατάσταση που παρουσίασε ο ΜΕ1 έγινε στις 11/2/13 ήτοι 6 και πλέον μήνες πριν ο ίδιος αποκτήσει οιαδήποτε σχέση με την εταιρεία και την καφετέρια. Θεωρεί κακόπιστη την αγωγή εναντίον του και ότι αυτή πηγάζει από πληροφόρηση από το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. Η εμπορική επωνυμία Χ.Α.Π. ΕΠΑΦΕΣ έχει γίνει από το 2005 και είναι έκτοτε καταχωρημένη στο όνομα της εταιρεία TA LEME LIMITED και προς τούτο κατέθεσε σχετικό πιστοποιητικό και διαδικτυακή έρευνα στο σύστημα του Εφόρου Εταιρειών ως τεκμήριο
  7. Από το τεκμήριο αυτό πράγματι προκύπτει και δεν αμφισβητήθηκε ότι η επωνυμία Χ.Α.Π. ΕΠΑΦΕΣ έχει εγγραφεί ως εμπορική επωνυμία στο όνομα TA LEME LIMITED με ημερομηνία εγγραφής της την 04/10/
  8. Η δε εταιρεία σύμφωνα με το αρχείο του Εφόρου ως προκύπτει από την διαδικτυακή έρευνα στην πύλη του Εφόρου Εταιρειών είναι εγγεγραμμένη ιδιωτική εταιρεία με ημερ. Εγγραφής 06/09/
  9. Για την επιστολή της ενάγουσας ημερ. 23/8/13 ενημερώθηκε το 2014 με την αποκάλυψη εγγράφων και ουδέποτε έλαβε τέτοια επιστολή. Οιαδήποτε αξίωση της ενάγουσας στρέφεται εναντίον της εταιρείας και όχι των ιδίων προσωπικά. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.1 ανάφερε ότι στις 25/8/13 έφυγε για το εξωτερικό και την επιστολή δεν την είδε. Όταν επέστρεψε θυμάται ότι ο εναγόμενος 1 τον ενημέρωσε ότι ο Μ.Ε.1 μετέβη στην καφετέρια και πήρε κάποια λεφτά και του ζήτησε να πληρώνουν με το μήνα και μετά καταχωρήθηκε η αγωγή. Ήταν γνώστης του χρέους. Στην υποβολή ότι γνωρίζει τους διευθυντές της ενάγουσας και μάλιστα μετέβηκε 2 φορές στο κατάστημα τους και συναντήθηκε με τον XXXXX Χαραλάμπους, επίσης διευθυντή απάντησε ότι ποτέ δεν συνάντησε οποιοδήποτε και ουδέποτε μετέβη στο κατάστημα τους. Τον XXXXX Σωκράτους τον γνωρίζει ως πεθερό του συνεταίρου του αλλά κατά τον χρόνο που ο ίδιος ήταν διευθυντής δεν είχε ανάμειξη με την εταιρεία. Επέμεινε ότι κατά την δική του περίοδο ανάμειξης με την εταιρεία καμία συναλλαγή είχε γίνει με την ενάγουσα πέραν μιας πληρωμής σε μετρητά 65 ευρώ της οποίας ακολούθησε η καταχώρηση της αγωγής. Επέμεινε δε ότι ο Σωκράτους καμία σχέση είχε με την επιχείρηση όταν ο ίδιος ενεπλάκη. Στην υπόδειξη του τεκμηρίου 6 ανάφερε ότι είναι η καφετέρια και είναι η απεικόνιση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης και η καφετέρια ήταν γνωστή με το όνομα ΕΠΑΦΕΣ ανεξάρτητα από την εταιρεία που την διαχειρίζεται. Ο Μ.Υ.2, εναγόμενος 2 κατέθεσε γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρει ότι είναι τραπεζιτικός υπάλληλος. Στις 20/12/2011 αγόρασε 333 συνήθεις μετοχές της εταιρείας TA LEME LIMITED τις οποίες κατέχει μέχρι και σήμερα πλέον 167 μετοχών που αγόρασε στις 20/1/14 με αποτέλεσμα να κατέχει συνολικά
  10. Ουδέποτε υπήρξε αξιωματούχος της εταιρείας αυτής. Κατέθεσε αντίγραφο από το ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου για την μετοχική σύνθεση και αλλαγές σε αυτήν ως τεκμήριο
  11. Λόγω της εργασίας του σε τράπεζα δεν πήγαινε στην καφετέρια πρωινές ώρες αλλά μερικά απογεύματα μέχρι και το κλείσιμο. Ουδέποτε ήρθε σε επαφή με προμηθευτές, δεν έκανε οιαδήποτε παραγγελία και δεν υπέγραφε επιταγές. Τους εκπροσώπους της ενάγουσας δεν τους γνωρίζει. Όλοι οι υπάλληλοι της καφετέριας γνώριζαν ότι εργοδότης τους ήταν η εταιρεία. Την επιστολή της ενάγουσας δεν την έλαβε ποτέ και πρώτη φορά ενημερώθηκε με την επίδοση της αγωγής. Ποτέ δεν συναλλάχθηκε ο ίδιος προσωπικά με την ενάγουσα, κανένα τιμολόγιο εκδόθηκε στο όνομα του και καμία επιταγή ήταν δική του. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.2 αρνήθηκε την υποβολή ότι μετέβηκε 2 φορές στο κατάστημα της ενάγουσας και συνομίλησε με τον δεύτερο διευθυντή Λ. Χαραλάμπους εμμένοντας στη θέση του. Μέχρι το 2012 από την ημέρα που ο ίδιος αγόρασε μετοχές ο Ο. Σωκράτους ήταν αποθηκάριος και υπάλληλος της εταιρείας και μετά το 2012 δεν υπήρχε λόγω της κρίσης και την επακόλουθη μείωση του προσωπικού. Αντεξετάστηκε ο μάρτυρας για τον τρόπο υποβολής των παραγγελιών στους προμηθευτές αναφέροντας ότι ο αποθηκάριος ή κάποιοι υπάλληλοι είχαν αυτό το ρόλο αλλά δεν έφευγαν από την εργασία τους αντίθετα παραλάμβανα προϊόντα στην καφετέρια και παραλάμβαναν τιμολόγια. Η αναγραφή στα τιμολόγια EPAFES CAFE λογιστικά είναι ορθό καθότι είναι η επωνυμία της εταιρείας TA LEME LIMITED. Έδωσε παραδείγματα άλλων επωνυμιών επιχειρήσεων και καφέ που λειτουργούν με επωνυμία και κατέχονται από εταιρείες. Στην υποβολή ότι η ορθή επωνυμία είναι Χ.Α.Π ΕΠΑΦΕΣ ανάφερε ότι ο έφορος εταιρειών ζητά την προσθήκη κάποιων αρχικών για να αποδεχτεί την επωνυμία αλλά ΕΠΑΦΕΣ ήταν το όνομα που χρησιμοποιούσαν. Όσον αφορά το Τεκμήριο 7 επανέλαβε ότι ουδέποτε του επιδόθηκε η επιστολή αυτή και αυτός έλαβε γνώση για τις αξιώσεις της Ενάγουσας όταν καταχωρήθηκε η αγωγή. Θεωρεί ορθό τα τιμολόγια να εκδίδονταν στην επωνυμία ιδιοκτήτρια της οποίας είναι η εταιρεία. Σε ό,τι αφορά την εταιρεία, μετά το 2013 αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας και πτωτική πορεία. Επανέλαβε ότι ο ίδιος προσωπικά ουδέποτε συναλλάχθηκε με την Ενάγουσα, ουδέποτε παρήγγειλε και παρέλαβε προϊόντα. Ο ίδιος διετέλεσε μέτοχος της εταιρείας και ουδέποτε ήταν αξιωματούχος. Ο ΜΥ 3 κατέθεσε γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρεται στη διατήρηση Υπεραγορών στην Νότιο Αφρική και στην εργασία του στην Κύπρο σε επιχειρήσεις γύρω στα 5 χρόνια. Από τον Ιανουάριο του 2007 μέχρι και τον Ιούλιο του 2012 εργάστηκε στην εταιρεία TA LEME Ltd ως αποθηκάριος. Είναι πεθερός του εναγόμενου 1 και λόγω του μεγάλου κύκλου εργασιών της εταιρείας στο καφεστιατόριο ΕΠΑΦΕΣ που διατηρούσε και ένεκα της εμπειρίας του προσλήφθηκε από αυτήν. Κατέθεσε ως τεκμήριο 14 αναλυτικές καταστάσεις αποδοχών ασφαλισμένου για τα έτη 2007 μέχρι και τον Ιούλιο του
  12. Τα καθήκοντα του περιλάμβαναν παραλαβή προϊόντων, υποδοχή νέων προμηθευτών, έλεγχο τιμών, εισηγήσεις για νέες συνεργασίες, παραγγελίες και υπογραφή παραλαβής παραγγελιών. Μια ημέρα ένας πρώην μέτοχος, ο Α. Χατζηκυριάκου, μετέβη στην αποθήκη με τον κο. Χαραλάμπους με τον οποίο γνωρίστηκαν και του ζήτησε να κοιτάξει τα προϊόντα και τις τιμές για πιθανή συνεργασία. Του άφησε τον τιμοκατάλογο τον οποίο θα μελετούσε. Ο κύριος Χαραλάμπους όπως και όλοι οι προμηθευτές περνούσαν από την καφετέρια μια φορά την εβδομάδα. Στην επόμενη επίσκεψη του Χαραλάμπους του ανέφερε τα προϊόντα που ήθελαν και ξεκίνησε η συνεργασία. Ο ίδιος ποτέ δεν μετέβη στα γραφεία της Ενάγουσας εκτός από μια φορά που έψαχνε η σύζυγός του συγκεκριμένο προϊόν και ενημερώθηκαν ότι έχει η Ενάγουσα ενώ μάλιστα θυμάται ότι δυσκολεύτηκαν να βρουν την είσοδο στο κατάστημα γιατί ήταν σε ένα υπόγειο. Δεν μπορεί να θυμάται εάν από την πρώτη φορά έκανε παρατήρηση για την αναγραφή στο τιμολόγιο του ονόματος Επαφές, αλλά θυμάται ότι έκανε αυτήν την παρατήρηση πολλές φορές και του έλεγαν ότι, είτε αναγράφει Επαφές, είτε την εταιρεία, το ίδιο πράγμα είναι. Τον Εναγόμενο 3 ο ίδιος δεν τον γνώρισε ποτέ καθότι έφυγε από την εταιρεία όταν αυτός ενεπλάκη με αυτήν, ως εκ τούτου είναι αδύνατο να έχει συνάψει οποιανδήποτε συμφωνία στο όνομά του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επέμεινε ότι η μοναδική φορά που επισκέφτηκε τα γραφεία της Ενάγουσας ήταν με τη σύζυγό του για προσωπικούς λόγους και ουδέποτε για σκοπούς της εργασίας τους. Αρνήθηκε ότι μετέβη με τον γαμπρό του στο υποστατικό. Τις περισσότερες φορές οι παραγγελίες γίνονταν επιτόπου στην αποθήκη της καφετέριας γιατί έβλεπαν και τις ελλείψεις στα ψυγεία τους. Όταν είδε στο δεύτερο τιμολόγιο να αναγράφεται η αναφορά Επαφές ζήτησε αυτά να εκδίδονται στην εταιρεία και επέμεινε ότι οι εκπρόσωποι της Ενάγουσας του είπαν ότι είτε η εταιρεία είτε το όνομα Επαφές είναι το ίδιο πράγμα. Στο café δεν υπήρχε η επωνυμία της εταιρείας. Ο ΜΥ4 , τελευταίος μάρτυρας εκ μέρους των Εναγόμενων ήταν ο Εναγόμενος
  13. Στη γραπτή του δήλωση ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο ιστορικό λειτουργίας της επιχείρησης καφετέριας , αναφέροντας ότι στις 6.9.2005 μαζί με δύο άλλα τρίτα φυσικά πρόσωπα σύστησαν την εταιρεία TA LEME LTD με στόχο της δραστηριοποίηση στον χώρο της καφεστίασης. Ο ένας εκ των δύο συνεταίρων του αποχώρησε στις 13.6.2008 αφήνοντας τις μετοχές στους άλλους δύο. Στις 20.12.2011 ως νέος μέτοχος εισήλθε ο Εναγόμενος 2, ενώ στις 17.7.2013 ο Χατζηκυριάκου πώλησε τις μετοχές του στον Εναγόμενο 3 και αυτές μεταβιβάστηκαν στην σύντροφο του η οποία στις 20.1.2014 αποχώρησε από την μετοχική σύνθεση. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 αντίγραφο συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 6.10.2005, στο όνομα της εταιρείας TA LEME LTD ως ενοικιάστριας των καταστημάτων στην οδό Διαγόρου στην Κάτω Πάφο. Ποτέ δεν έδιναν προσωπικά στοιχεία σε προμηθευτή καθότι όλες οι συναλλαγές γίνονταν από την εταιρεία. Τον διευθυντή της Ενάγουσας κύριο Πάμπο Χαραλάμπους τον γνώρισε όταν ερχόταν στον μαγαζί για να πάρει επιταγές τις οποίες ο ίδιος του έδιδε υπογράφοντας μάλιστα την αναγκαία δεύτερη υπογραφή ενώπιον του. Το πρόσωπο αυτό δεν τον γνώριζε από πριν αλλά τον γνώρισε μεταγενέστερα μετά την πρώτη επαφή μαζί του από τον κύριο Χατζηκυριάκου. Διάφοροι προμηθευτές εξέδιδαν αποδείξεις και τιμολόγια στο όνομα Επαφές, και παρά τις υποδείξεις του να αναφέρουν το όνομα της εταιρείας όλοι του έλεγαν ότι είναι το ίδιο. Θυμάται μάλιστα ότι ρώτησε τον λογιστή του για το ζήτημα αυτό και αυτός του επιβεβαίωσε ότι από τη στιγμή που η εμπορική επωνυμία είναι καταχωρημένη στο όνομά της εταιρίας δεν υπήρχε λογιστικό πρόβλημα. Ο ίδιος θεώρησε παράξενο να δίνει επιταγή της εταιρείας και να παίρνει απόδειξη στις Επαφές. Την ίδια όμως απάντηση έλαβε και από τον Χαραλάμπους. Όταν το 2013 ξεκίνησε η οικονομική κρίση θυμάται ότι τον Αύγουστο ο ίδιος ο Χαραλάμπους μετέβηκε στο μαγαζί αναζητώντας χρήματα και ο ίδιος του ζήτησε να του δίνει κάθε μήνα 100 με 150 ευρώ από το ταμείο της εταιρείας. Λίγες μέρες αργότερα του επιδόθηκε η αγωγή στην οποία αναγράφονταν τα ονόματά τους και όχι η εταιρεία. Κατέθεσε ως τεκμήριο 16 αντίγραφα 5 επιταγών που εκδόθηκαν το έτος 2012 και συγκεκριμένα τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο Μάρτιο, Απρίλιο και Ιούνιο από την εταιρεία TA LEME LTD προς την Ενάγουσα. Διερωτάται ο μάρτυρας πώς η Ενάγουσα ενημερώθηκε για τον τρίτο εναγόμενο ο οποίος ενεπλάκη με την εταιρεία τον Ιούλιο του 13 και ουδέποτε είχε συνάντηση μαζί του. Υποθέτει δε ότι ενημερώθηκαν για το όνομα του κάνοντας έρευνα στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την εταιρεία. Με αναφορά στο Τεκμήριο 15 και την πρόνοια στην τελευταία σελίδα ότι αυτό συντάχθηκε εις αντικατάσταση άλλου εγγράφου ημερομηνίας 12.8.2005 είναι ότι αρχικά οι 3 συνέταιροι κατάρτησαν την εταιρεία προσωπικά καθότι δεν ήθελαν να χάσουν την ευκαιρία ενοικίασης λόγω του ότι δεν ήταν έτοιμα τα έγγραφα της εταιρείας και ως εκ τούτου έγινε πρόνοια για τη δυνατότητα αντικατάστασης της με τη σύσταση πλέον της εταιρείας και τη ρύθμισή της ως ενοικιάστριας. Η εταιρεία σταμάτησε να δραστηριοποιείται τον Αύγουστο του 2014 και η καφετέρια και υπάρχει πλέον. Η εταιρεία δεν έχει οποιανδήποτε οφειλή στο Φ.Π.Α και όλη η κίνηση προϊόντων και τιμολογίων περιλαμβανομένων και των τιμολογίων της Ενάγουσας έχουν υποβληθεί στο Φ.Π.Α, συμψηφιστεί και πληρωθούν οι οφειλές. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επέμεινε ότι ουδέποτε είτε μόνος του είτε με τον πεθερό του επισκέφθηκε τα γραφεία της Ενάγουσας. Ο ΜΥ3 παραλάμβανε τα προϊόντα στην καφετέρια και δεν είχε οδηγίες να πηγαίνει να ψωνίζει απευθείας από την Ενάγουσα. Επέμεινε στην εκδοχή του ότι υπέδειξε το ζήτημα της αναγραφής στα τιμολόγια της επωνυμίας και όχι της εταιρείας εμμένοντας ταυτόχρονα ότι πληρώνονταν όλα τα τιμολόγια με επιταγές της εταιρείας και ουδέποτε ζήτησε ο ίδιος να αναγράφεται η επωνυμία. Σημείωσε περαιτέρω ότι με όλες τις εταιρείες που συνεργάστηκαν για όλα τα χρόνια λειτουργίας της καφετέριας γινόταν το ίδιο και ουδέποτε αντιμετώπισαν οι ίδιοι προσωπικά αγωγή. Σε ό,τι αφορά την επιστολή Τεκμήριο 7 παρά το ότι η διεύθυνση είναι ορθή ο ίδιος δεν την παρέλαβε και δεν την διάβασε αλλά ακόμη και αυτή η επιστολή απευθύνεται με την αναφορά στην εμπορική επωνυμία και όχι στους ίδιους προσωπικά. Με μετρητά πλήρωσε την Ενάγουσα μια φορά και μάλιστα την τελευταία. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 1 τις αποδείξεις που λάμβανε από την Ενάγουσα και επέμεινε στην εκδοχή του για την αναγραφή της επωνυμίας. Σε ό,τι αφορά τις ταμπέλες στην καφετέρια επέμεινε ότι αναγραφόταν η επωνυμία χωρίς τα αρχικά γιατί έτσι ήταν γνωστή η καφετέρια και επέμεινε ότι δεν θα διαφήμισε το όνομα της εταιρείας αλλά το όνομά της καφετέριας. Προσωπικά ο ίδιος επέμεινε ότι δεν οφείλει οτιδήποτε στην Ενάγουσα αντίθετα ό,τι οφείλεται είναι από την εταιρεία. Στην υποβολή ότι ο λόγος που επικαλούνται στην υπεράσπιση την εταιρεία είναι γιατί αυτή δεν είναι σε καλή οικονομική κατάσταση απάντησε ότι το ίδιο επιχείρημα ισχύει και για την Ενάγουσα καθότι γνωρίζοντας την οικονομική κατάσταση της εταιρείας επιλέγει να κινηθεί εναντίον των 3 φυσικών προσώπων, προσωπικά. Στην υποβολή δε ότι τα ονόματα των 3 προσώπων δόθηκαν από τον ΜΥ3 στους Ενάγοντες απάντησε ότι στη συνεργασία τους και κατά τη διάρκεια αυτής ο Εναγόμενος 3 καμία σχέση είχε με την εταιρεία και ουδέποτε συναλλάχθηκαν προσωπικά οι 3 τους. Αξιολόγηση: Έχω ανωτέρω καθορίσει τα επίδικα θέματα ως αυτά προέκυψαν από τα δικόγραφα των διαδίκων και πώς αυτά περιορίστηκαν μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα όπως επίσης και την προσφερθείσα μαρτυρία. Είναι προφανές ότι η Ενάγουσα εγείροντας την αγωγή εναντίον των 3 φυσικών προσώπων ισχυρίζεται ότι συναλλάχθηκε απευθείας και με συμφωνία με τα πρόσωπα αυτά. Η απόδειξη της πιο πάνω συμφωνίας που ισχυρίζεται η Ενάγουσα βαρύνει την ίδια και θα πρέπει μέσα από τη μαρτυρία που η ίδια επέλεξε να προσκομίσει να εξεταστεί κατά πόσο απέσεισε αυτό το βάρος που της αναλογεί. Μέσα από τη μαρτυρία του ΜΕ1 προωθείται η ύπαρξη συνεργασίας με τους εναγόμενους προσωπικά και παράδοση προϊόντων κατ' εντολή τους και όχι ως εκπροσώπους οιασδήποτε νομικής οντότητας. Αναφέρω εξ' αρχής ότι ο μοναδικός μάρτυρας της Ενάγουσας δεν έπεισε για την ύπαρξη οιασδήποτε τέτοιας σχέσης συναλλαγής και/ή συμφωνίας της εταιρείας του με τους Εναγόμενους προφορικά. Η μαρτυρία του στο σύνολο της ιδωμένη χαρακτηρίζεται από γενικότητα, αοριστία και ασάφεια ενώ σε πολλά και ουσιώδη μέρη αυτής διαπιστώνονται αντιφάσεις. Επεξηγώντας την πιο πάνω θέση μου αναφέρω το καταρχήν προφανές. Ενώ ισχυρίζεται ότι προέβη σε προφορική συμφωνία με τους Εναγόμενους 1 μέχρι και 3 αλλά και ότι παρέδιδε κατ' εντολή και οδηγίες τους προϊόντα για την αξία των οποία υπόχρεοι είναι οι ίδιοι προσωπικά εντούτοις όλο το φάσμα των στοιχείων που κατέθεσε όπως τιμολόγια, αποδείξεις είσπραξης και καταστάσεις λογαριασμού( βλ. Τεκμήρια Α1-Α93, Τεκμήριο 1, Τεκμήριο 5 και Τεκμήριο 8) αναφέρονται στον χρεώστη ως τις Επαφές Café Pub. Ουδόλως επεξήγησε τον λόγο για τον οποίο ενώ εξαρχής ως ισχυρίστηκε, ξεκίνησε συνεργασία και συμβλήθηκε με τους Εναγόμενους προσωπικά, σε όλα τα έγγραφα της συνεργασίας τους γίνεται η αναφορά στην επωνυμία Επαφές. Περαιτέρω αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι ακόμα και όταν αποφάσισαν ως εταιρεία να απαιτήσουν τα οφειλόμενα υπόλοιπα με τη συνδρομή δικηγόρου δεν απέστειλαν την επιστολή προς τα 3 αυτά φυσικά πρόσωπα με τα οποία ισχυρίζεται ότι συμβλήθηκε αλλά και πάλι προς τις «Επαφές Café Bistro». Δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι σύμφωνα με την έγγραφη μαρτυρία και ειδικότερα το Τεκμήριο 12 το όνομα Χ.Α.Π Επαφές έχει εγγραφεί από τις 4.10.2005 ως εμπορική επωνυμία στο όνομα της εταιρείας TA LEME LIMITED. Πέραν των πιο πάνω και ενώ επέμεινε ότι συναλλασσόταν με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 αναφερόμενος σε αυτούς ως «τα παιδιά» αργότερα αναφέρεται σε συμφωνία με τον Εναγόμενο 1 ο οποίος ήταν το πρόσωπο που επισκέφθηκε ως ισχυρίστηκε την επιχείρηση της Ενάγουσας και με τον οποίο είχε το 90% της συνεργασίας τους. Ενώ ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 1 του ανέφερε ότι έχει ακόμα έναν συνέταιρο εντούτοις επέμενε ότι και οι 3 εναγόμενοι ανέλαβαν υποχρέωση καταβολής οιονδήποτε ποσών στα πλαίσια των συναλλαγών τους αναφέροντας ταυτόχρονα όμως ότι μετά από χρόνια άκουσε ότι οι συνέταιροι έγιναν τρεις και μάλιστα άκουσε και το όνομα του τρίτου εναγόμενου. Παρά την επιμονή του στην εκδοχή ότι συμβλήθηκε και συναλλασσόταν με τους Εναγόμενους, εντούτοις σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του αναγνώρισε ότι με τον Εναγόμενο 3 δεν γνωρίζεται και ότι απλά ενημερώθηκε ότι το πρόσωπο αυτό κατέστη συνέταιρος στην καφετέρια και μάλιστα μετά από χρόνια. Σημειώνεται όμως ότι και η έγγραφη μαρτυρία που δεν αμφισβητήθηκε αντικρούει τις πιο πάνω θέσεις του μάρτυρα. Ειδικότερα μέσα από το Τεκμήριο 9 προκύπτει ότι ο Εναγόμενος 3 αγόρασε μετοχές της εταιρείας στις 17.7.2013, κατέστη διευθυντής στις 7.8.2013 ενώ οι μετοχές που αγόρασε μεταβιβάστηκαν στη σύντροφό του Μ. Μιλτιάδους (βλ. Τεκμήριο 10). Αυτό που προκαλεί εντύπωση και μπορεί να αναχθεί και να συνυπολογιστεί και στα κίνητρα του Μ.Ε.1 να εγείρει αγωγή και εναντίον του Εναγόμενου 3 είναι το γεγονός ότι ο εναγόμενος 3 ενεπλάκη στην εταιρεία μόλις τον Ιούλιο του 2013 ενώ η συνεργασία της Ενάγουσας με την καφετέρια ολοκληρώθηκε με τελευταίο χρονολογικά, τιμολόγιο συμφώνως του Τεκμηρίου 5, στις 11.2.
  14. Πώς είναι επομένως δυνατό η Ενάγουσα να συναλλάχθηκε με τον Εναγόμενο 3 όταν η συνεργασία ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε σε χρόνο που ο τελευταίος ουδεμία σχέση είχε με την επιχείρηση της καφετέριας παρά μόνον κατέστη διευθυντής μιας εταιρείας και όχι μέτοχος μόλις 6 περίπου μήνες μετά τη λήξη της επίδικης συνεργασίας. Αυτό που περαιτέρω πρέπει να σημειωθεί μέσα σε όλο το πνεύμα της αοριστίας και ασάφειας της μαρτυρίας του είναι και το γεγονός ότι ουδέποτε αμφισβήτησε ότι λάμβανε επιταγές προς εξόφληση των τιμολογίων από την εταιρεία TA LEME LTD (βλ. Τεκμήριο 16), εκδίδοντας αποδείξεις είσπραξης στο όνομα Επαφές Café (βλ. Τεκμήριο 1). Μέσα από το Τεκμήριο 1 προκύπτει ότι ανά τακτά χρονικά διαστήματα η Ενάγουσα είσπραξε έναντι λογαριασμού, ποσά από τις Επαφές Café. Παρά το ότι η πληρωμή ποσών από εταιρεία δεν καθορίζει από μόνο του ως γεγονός ότι συναλλασσόμενη είναι η εταιρεία, εν προκειμένω λαμβάνεται υπόψη και αυτό το στοιχείο ομού μετά των λοιπών συνθηκών και περιστάσεων ως ακολούθως. Δεν μπορώ να παραβλέψω ότι ενώ ο μάρτυρας επέμεινε αρχικά ότι ο Εναγόμενος 1 τον επισκέφθηκε με σκοπό να συνάψουν συνεργασία αναφέροντας του ότι πρόκειται να λειτουργήσει καφετέρια, διαφοροποίησε τη θέση αυτή μόλις του υποβλήθηκε ότι η καφετέρια λειτουργεί από το 2005, αναφέροντας πλέον ότι του είπε ότι διατηρεί καφετέρια. Στο ίδιο πλέγμα αοριστίας δεν δίστασε να αναφέρει ότι πρώτος ο εναγόμενος 1 τον επισκέφθηκε για έναρξη συνεργασίας ενώ σε άλλο σημείο ότι τον επισκέφθηκε με τον πεθερό του την πρώτη φορά δίνοντας μάλιστα και παραγγελία. Αυτό όμως που προκύπτει από την πιο πάνω ασαφή εκδοχή και δεν μπορεί να παραγνωριστεί είναι η παντελής απουσία θετικής μαρτυρίας, θέσης ή εκδοχής περί του ότι συναλλάχθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο με τους εναγόμενους 1, 2 και 3 προσωπικά. Σημειώνω ότι ουδέποτε τέθηκε από τον Μ.Ε.1 ότι συμβλήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο ειδικότερα με τους εναγόμενους 2 και 3 κατόπιν συνάντησης τους ή ότι τα πρόσωπα αυτά ή και ο εναγόμενος 1 προχώρησαν σε οιαδήποτε παραγγελία στην ενάγουσα, παρέλαβαν προσωπικά προϊόντα, υπέγραψαν τιμολόγια, κατάσταση λογαριασμού ή προέβησαν σε πληρωμή. Και ευλόγως προκύπτει το ερώτημα για ποιο λόγο, έχοντας ως αναφέρει την πεποίθηση ότι συναλλασσόταν με τους 3 εναγόμενους, δεν εξέδιδε τα τιμολόγια στα ονόματα τους, παρά μόνο έχοντας μάλιστα την πολύχρονη εμπειρία που επικαλέστηκε, εξέδιδε τιμολόγια στην επωνυμία μιας επιχείρησης. Ακόμα και στην λήψη μετρητών έναντι του υπολοίπου επέλεγε να εκδίδει αποδείξεις στο όνομα της επιχείρησης και όχι προσωπικά από το πρόσωπο που τα παραλάμβανε. Επομένως και με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως τέτοιας υφής που να προσφέρεται ως βάση για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και δη αυτών τα οποία ο μάρτυρας επιδιώκει να αποδείξει. Από την μαρτυρία του ελλείπουν σαφή στοιχεία που να δεικνύουν ότι η Ενάγουσα συναλλασσόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο με τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 προσωπικά ή ότι η ενάγουσα παρέδωσε προϊόντα κατ' εντολή των εναγόμενων 1, 2 και 3 με ανάληψη μάλιστα υποχρέωσης από πλευράς των τελευταίων πληρωμής της αξίας των. Αντίθετα και παρά το ότι η μαρτυρία του απορρίπτεται στα ουσιώδη της σημεία προκύπτουν τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία ως τέτοια αποδέχομαι όπως η ύπαρξη συνεργασίας από το 2012 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 για την παροχή προϊόντων στην καφετέρια με το όνομα Επαφές. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία του Μ.Ε.1 απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Από την άλλη πλευρά οι μάρτυρες των εναγόμενων ήσαν καθόλα πειστικοί, συγκεκριμένοι, σαφείς ενώ παράλληλα η μαρτυρία τους υποστηρίζεται και μέσα από τα τεκμήρια και τα οποία και δεν αμφισβητήθηκαν. Καταρχήν προκύπτει ότι οι 3 εναγόμενοι διετέλεσαν κατά περιόδους ή μέχρι και σήμερα μέτοχοι ή και αξιωματούχοι μιας εταιρείας η οποία λειτουργούσε σε υπό ενοικίαση στο όνομα της υποστατικό επιχείρηση καφετέριας. Ειδικότερα και με βάση το τεκμήριο 10 κατά την 7/8/2013 ο εναγόμενος 3 ήταν ο διευθυντής της εταιρείας TA LEME LIMITED ενώ ο εναγόμενος 1 ο γραμματέας. Μέτοχοι κατά τον ίδιο χρόνο ήσαν οι εναγόμενοι 1 και 2 και η Μ. Μιλτιάδους, σύντροφος του εναγόμενου 3 ο οποίος αγόρασε δυνάμει του τεκμηρίου 9 από τον Α. Χατζηκυριάκου 333 συνήθεις μετοχές της εταιρείας οι οποίες και ενεγράφηκαν στο όνομα της Μιλτιάδους. Σύμφωνα δε με το τεκμήριο 11 στις 21/2/2014 αξιωματούχοι ήταν ως διευθύντρια η Μ. Σωκράτους και γραμματέας ο εναγόμενος
  15. Μέτοχοι παρέμειναν κατά την ίδια περίοδο οι εναγόμενοι 1 και 2 με 500 μετοχές έκαστος. Η μετοχική αυτή δομή και δομή αξιωματούχων πέραν του ότι δεν αμφισβητήθηκε προκύπτει και μέσα από τα τεκμήρια - πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών αλλά και το τεκμήριο 13 που ομοίως δεν αμφισβητήθηκε και αποτελεί το ιστορικό αναφορικά με το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας. Η εταιρεία αυτή έχει μέχρι και σήμερα εγγεγραμμένη επ' ονόματι της την επωνυμία Χ.Α.Π. ΕΠΑΦΕΣ (βλέπε 12) ενώ η καφετέρια λειτουργούσε με το όνομα ΕΠΑΦΕΣ CAFE BISTRO σε υποστατικά που ενοικίασε η εταιρεία δυνάμει του τεκμηρίου 15 με εγγυητές τους κατά τον χρόνο εκείνο μετόχους. Ο Μ.Υ.3 διετέλεσε δυνάμει του τεκμηρίου 14 υπάλληλος της εταιρείας από τον 01/2007 μέχρι και τον 07/
  16. Τα πιο πάνω ως προανάφερα αποτελούν πέραν από θέσεις των Μ.Υ, στοιχεία και γεγονότα που προκύπτουν μέσα από την έγγραφη μαρτυρία και τα δεν αμφισβητήθηκαν ως προς την ισχύ τους και γίνονται αποδεκτά. Ο Μ.Υ.1 ειδικότερα ήταν απόλυτα κατηγορηματικός, σαφής και επεξηγηματικός ως προς τις θέσεις του και οι οποίες γίνονται στο σύνολο τους αποδεκτές. Όσα δε ανάφερε και ισχυρίστηκε ενισχύονται και μέσα από τα έγγραφα που κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκαν. Αυτό που προκύπτει από την μαρτυρία του, η οποία παρέμεινε ακλόνητη και στο στάδιο της αντεξέτασης είναι ότι ενεπλάκη με την εταιρεία μόλις την 17/7/2013 όταν αγόρασε 333 μετοχές της εταιρείας TA LEME LIMITED. (τεκμήριο 9). Δυνάμει του όρου 3 (3.1) του τεκμηρίου 9 οι εν λόγω μετοχές μεταβιβάστηκαν στην σύντροφο του ενώ ο ίδιος κατέστη διευθυντής. Αυτή η εμπλοκή του και δη χρονολογικά δεν αμφισβητήθηκε και η θέση του ότι ουδέποτε συμβλήθηκε προσωπικά με την ενάγουσα γίνεται αποδεκτή καθότι τούτο δεν θα ήταν και δυνατό, με δεδομένο ότι η συνεργασία ξεκίνησε σύμφωνα με τα τεκμήρια 4 και 5 τον 1ο του 2012 και έληξε με τελευταία εγγραφή τιμολογίου στις 11/2/2013, ήτοι 5 περίπου μήνες πριν την δική του ανάμειξη. Πως επομένως θα ήταν δυνατό να είχε συμβληθεί με την ενάγουσα σε χρόνο που δεν είχε ανάμειξη με την εταιρεία ή την καφετέρια. Επιπλέον η θέση του ότι έλαβε γνώση για το χρέος της εταιρείας όταν έγινε μια πληρωμή σε μετρητά ένα μήνα μετά την ανάμειξη του προκύπτει επίσης από το τεκμήριο 5 και δη την τελευταία εγγραφή στις 22/8/
  17. Η θέση του ομοίως ότι δεν γνωρίζει τον Μ.Υ.3 γίνεται αποδεκτή εφόσον και αυτός αποχώρησε από την εταιρεία ως υπάλληλος τον 07/
  18. Όλες οι θέσεις του Μ.Υ.1 γίνονται αποδεκτές λαμβάνοντας υπόψη μου την έγγραφη μαρτυρία αλλά και τη στάση του μάρτυρα σε όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Ο Μ.Υ.2 ομοίως άφησε άριστη εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο. Η όλη μαρτυρία του ήταν σταθερή και σαφής ενώ παρέμεινε στα ουσιώδη μέρη της αναντίλεκτη αλλά και χωρίς αντιφάσεις. Το πρόσωπο αυτό είναι μέχρι και σήμερα μέτοχος στην εταιρεία TA LEME LIMITED χωρίς να κατείχε οποτεδήποτε θέση αξιωματούχου. Η μαρτυρία του περί του ότι η εταιρεία στην οποία είναι μέτοχος διατηρούσε καφετέρια με το όνομα ΕΠΑΦΕΣ και η οποία είναι η επωνυμία Χ.Α.Π ΕΠΑΦΕΣ που είναι εγγεγραμμένη στην πιο πάνω εταιρεία αποτελούν μη αμφισβητούμενα σημεία ενώ παράλληλα η θέση του ότι ο ίδιος προσωπικά ουδέποτε συναντήθηκε με εκπροσώπους της ενάγουσας ή συναλλάχθηκε προσωπικά με αυτήν επίσης γίνεται αποδεκτή. Η εκδοχή του ήταν σαφής και απόλυτη και δεν κλονίστηκε σε οιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του. Το πρόσωπο αυτό επεξήγησε ότι η καφετέρια ήταν γνωστή με τον όνομα ΕΠΑΦΕΣ και τα αρχικά στην εμπορική επωνυμία τίθενται για σκοπούς εγγραφής στον Έφορο και δεν χρησιμοποιούντο στην αγορά. Εξήγησε επιπλέον ότι λογιστικά η έκδοση τιμολογίων επ' ονόματι της καφετέριας με δεδομένη την κατοχή της εμπορικής επωνυμίας δεν αποτελούσε κώλυμα. Στις θέσεις που του υποβλήθηκαν ότι συναντήθηκε με τον διευθυντή της ενάγουσας 2 φορές ήταν κατηγορηματικός και σαφής και οι θέσεις του γίνονται στην ολότητα τους αποδεκτές. Και ο Μ.Υ.3 όμως άφησε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας και τούτο χωρίς να παραβλέπω ότι είναι ο πεθερός του εναγόμενου 1 και λογικό είναι να θέλει να προωθήσει τις δικές του θέσεις. Παρά ταύτα όμως τα όσα ανάφερε περί σχέσης εργοδότησης που είχε με την εταιρεία TA LEME LIMITED ως αποθηκάριος της επιχείρησης που η εταιρεία διατηρούσε ενισχύονται από το τεκμήριο 14 (αναλυτικές καταστάσεις αποδοχών) ενώ αποδέχομαι και τη θέση του ότι ο ίδιος ουδέποτε συμβλήθηκε εκ μέρους των εναγόμενων προσωπικά με την ενάγουσα. Η θέση του ότι καθ' υπόδειξη προηγούμενου μετόχου γνώρισε τον Μ.Ε.1 και υπό την ιδιότητα του παραλάμβανε προϊόντα και έδινε παραγγελίες γίνεται αποδεκτή όπως και το ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι συναλλασσόταν με εταιρεία. Αποδέχομαι επίσης ότι ο ίδιος θυμάται να θέτει το ζήτημα της εταιρείας στην ενάγουσα με την τελευταία να επιμένει στην αναγραφή της επωνυμίας. Δεν δίστασε να αναφέρει ότι πράγματι επισκέφθηκε μια φορά το κατάστημα της ενάγουσας για προσωπική αγορά προϊόντος που έψαχνε η σύζυγος του δίνοντας μάλιστα λεπτομέρειες και ως προς την δυσκολία εντοπισμού του λόγω του ότι ήταν υπόγειο, θέση που δεν αμφισβητήθηκε ενώ στις υποβολές ότι επισκέφθηκε το κατάστημα με τον εναγόμενο 1 παρέμεινε σταθερός και ακλόνητος. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της ήτοι ότι ο μάρτυρας διετέλεσε εργοδοτούμενος της εταιρείας από το 2007 μέχρι και τον Ιούλιο του 2012 στη θέση του αποθηκάριου στην καφετέρια και με καθήκοντα παραγγελιών προϊόντων και παραλαβής των. Τέλος ο Μ.Υ.4, εναγόμενος 1, αποτέλεσε μάρτυρα κρίνω της αλήθειας και οι θέσεις και εκδοχή του γίνεται αποδεκτή. Το πρόσωπο αυτό ως φάνηκε είχε περισσότερη εμπλοκή με τις εργασίες της εταιρείας και δη της επιχείρησης καφετέριας. Οι θέσεις του συνάδουν πλήρως με την λοιπή αποδεκτή μαρτυρία αλλά και προκύπτει να ενισχύεται μέσα και από την έγγραφη μαρτυρία. Το πρόσωπο αυτό είναι μέτοχος της εταιρείας μέχρι και σήμερα ενώ διετέλεσε και γραμματέας. Κατέθεσε σύνολο 5 επιταγών στηρίζοντας την εξαρχής θέση της υπεράσπισης ότι οι συναλλαγές με την ενάγουσας αφορούσαν την εταιρεία με την τελευταία να προβαίνει σε πληρωμές έναντι του υπολοίπου με επιταγές. Επίσης η θέση του ότι η αρχική γνωριμία με την ενάγουσα έγινε μέσω προηγούμενου συνεταίρου και μετόχου είναι ταυτόσημη με τη θέση του Μ.Υ.
  19. Η αναφορά και θέση του στη μετοχική σύσταση της εταιρείας αλλά και την ενοικίαση των υποστατικών αρχικά από τους προτιθέμενους μετόχους με όρο όπως αργότερα με τη σύσταση μεταφερθεί στην εταιρεία στηρίζεται από τα σχετικά τεκμήρια και τα οποία παρέμειναν αναντίλεκτα. Η βασική εκδοχή και θέση του Μ.Υ.4 είναι ότι η συνεργασία υπήρξε, τα προϊόντα παραλήφθηκαν και εκδίδονταν τα επίδικα τιμολόγια τηρώντας κατάσταση λογαριασμού αλλά η συνεργασία αυτή δεν αφορούσε τους ίδιους προσωπικά ως συμβαλλόμενους αλλά την εταιρεία. Αυτή του η θέση κρίνω ότι μπορεί και γίνεται αποδεκτή και τούτο καθότι όλα τα στοιχεία που κατατέθηκαν συνηγορούν προς τούτο αλλά και ο ίδιος ως μάρτυρας ήταν σαφής και απόλυτος. Προς τούτο έκανε αναφορά στην τιμολόγηση και από άλλους προμηθευτές στο όνομα της καφετέριας, στο ότι έθεσε αυτό το ζήτημα στον λογιστή ο οποίος του ανέφερε ότι λογιστικά δεν υπήρχε πρόβλημα αλλά και στο ότι τα επίδικα τιμολόγια και πληρωμές κατατέθηκαν για φορολογικούς σκοπούς στα αρμόδια τμήματα για την εταιρεία και έγιναν αποδεκτά. Όλα τα στοιχεία αυτά δεν αμφισβητήθηκαν και χωρίς να παραβλέπω τον πηγαίο τρόπο με τον οποίο τέθηκαν και την όλη στάση του μάρτυρα στο εδώλιο γίνονται αποδεκτά. Η θέση του τέλος ότι μετά την επίσκεψη του Μ.Ε.1 στην καφετέρια και τη συζήτηση για μηνιαίες πληρωμές ακολούθησε η καταχώρηση της αγωγής γίνεται αποδεκτή. Η μαρτυρία του στο σύνολο της είναι δεκτική να καταστεί υπόβαθρο εξαγωγής συμπερασμάτων. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα αλλά και την μαρτυρία που παρέμεινε αναντίλεκτη καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα: Η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία περιορισμένης ευθύνης ως περιγράφεται στην έκθεση απαίτησης αναφορικά με τη φύση των εργασιών της. Κατά το έτος 2012 η ενάγουσα ξεκίνησε συνεργασία με περιεχόμενο την παροχή προϊόντων στην καφετέρια με την επωνυμία EPAFES CAFÉ BISTRO που στεγαζόταν στην Κάτω Πάφο στην οδό Διαγόρου. Τα εν λόγω υποστατικά ενοικιάστηκαν αρχικά και δη στις 12/8/05 από 3 φυσικά πρόσωπα που είχαν στόχο να ιδρύσουν εταιρεία με όρο όπως η εταιρεία με τη σύσταση της καταστεί ενοικιάστρια. Προς τούτο στις 6/10/05 η εταιρεία TA LEME LIMITED υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο των υποστατικών. Η επωνυμία Χ.Α.Π ΕΠΑΦΕΣ ενεγράφη στις 4/10/2005 επ' ονόματι της πιο πάνω εταιρείας και κατέχεται από αυτήν μέχρι και σήμερα ως ιδιοκτήτρια. Ο εναγόμενος 1 είναι μέτοχος της εταιρείας TA LEME LIMITED και γραμματέας ενώ ο εναγόμενος 2 είναι μέτοχος μέχρι και σήμερα. Ο εναγόμενος 3 αγόρασε κατά την 17/7/2013 333 συνήθεις μετοχές της εταιρείας και οι οποίες ενεγράφηκαν επ' ονόματι τρίτου προσώπου και ο ίδιος διορίστηκε ως διευθυντής από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι και την 20/1/14 που παραιτήθηκε ενώ οι μετοχές που είχε αγοράσει μεταβιβάστηκαν στους εναγόμενους 1 και
  20. Ο κατά τον ουσιώδη χρόνο μέτοχος της εταιρείας Χατζηκυριάκου έφερε σε επαφή τον αποθηκάριο της εταιρείας Μ.Υ.3 με εκπροσώπους της ενάγουσας και ξεκίνησε η συνεργασία για την οποία εκδίδονταν τιμολόγια με κάθε παράδοση προϊόντων στην καφετέρια επ' ονόματι ΕΠΑΦΕΣ CAFÉ PUB ενώ τηρείτο από την ενάγουσα κατάσταση λογαριασμού με πελάτη την ΕΠΑΦΕΣ CAFÉ PUB ή ΕΠΑΦΕΣ CAFÉ PUB BISTRO (βλέπε τεκμήρια 4, 5 και 8). Έναντι του λογαριασμού που τηρείτο γίνονταν πληρωμές με επιταγές της εταιρείας και εκδίδοντας αποδείξεις στο όνομα EPAFES CAFÉ. Ουδεμία απόδειξη, ουδέν τιμολόγιο και καμία άλλη πράξη η συναλλαγή έγινε υπ' ονόματι των εναγόμενων 1, 2 και 3 προσωπικά ενώ το ζήτημα της αναγραφής της επωνυμίας και η ύπαρξη εταιρείας είχε τεθεί στην ενάγουσα. Κατά την 22/8/2013 η κατάσταση λογαριασμού παρουσίαζε υπόλοιπο €5.233,18σ για το οποίο η ενάγουσα μέσω συνηγόρου απέστειλε στις 23/8/2013 επιστολή προς τις ΕΠΑΦΕΣ Café Bistro και με την οποία αξίωνε καταβολή του πιο πάνω οφειλόμενου ποσού το οποίο παρέμεινε οφειλόμενο μέχρι και σήμερα. Η όλη υπόθεση των εναγόντων αφορά χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού και υπόλοιπο τιμολογίων από αγορά και προμήθεια αγαθών. Ειδικότερα αξιώνεται το υπόλοιπο που παρουσίαζε ο λογαριασμός που τηρούσε η ενάγουσα σε σχέση με τα εμπορεύματα που κατά καιρούς προμήθευε κατόπιν παραγγελιών την καφετέρια. Η εν λόγω αξίωση ως προς την αλήθεια του περιεχομένου των τιμολογίων και την ορθότητα των εγγραφών στην κατάσταση λογαριασμού δεν αμφισβητείται αντίθετα αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι τα τιμολόγια είναι αληθή και το αξιούμενο ποσό οφειλόμενο. Αυτό που αμφισβητείται και πρέπει να απαντηθεί και κριθεί μέσα από τα ευρήματα από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο οι συμβληθέντες με την ενάγουσα είναι οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 προσωπικά ή η εταιρεία TA LEME LIMITED και κατά πόσο η παράδοση εμπορευμάτων και τιμολογίων έγινε κατ' εντολή των εναγόμενων με ανάληψη υποχρέωσης πληρωμής των από τους ίδιους ή εάν οι τελευταίοι και/ή οιοσδήποτε εξ' αυτών ενεργούσαν εκ μέρους της εταιρείας TA LEME LIMITED στην οποία ανήκει η επωνυμία Χ.Α.Π ΕΠΑΦΕΣ με την οποία λειτουργούσε η επιχείρηση. Μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ουδέν προκύπτει περί της ύπαρξης καθ΄ οιονδήποτε τρόπο οιασδήποτε προσωπικής συναλλαγής των εναγόμενων με την ενάγουσα. Ειδικότερα δε για τον εναγόμενο 3 και επιπλέον της απόρριψης της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 η απουσία οιασδήποτε σχέσης του είτε με την επιχείρηση της καφετέριας είτε με την εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο ομού μετά της θέσης του Μ.Ε.1 ότι ουδέποτε τον συνάντησε παρά μόνο ενημερώθηκε για την εμπλοκή του, αφήνει την υπόθεση εναντίον του έκθετη σε απόρριψη από αυτό το σημείο. Καμία θετική μαρτυρία δόθηκε περί του ότι ο εναγόμενος 3 σε οιοδήποτε στάδιο έδωσε οιαδήποτε εντολή για προϊόντα, παρέλαβε αυτά και τιμολόγιο ή ανέλαβε προσωπική ευθύνη αποπληρωμής της αξίας των. Σε ότι αφορά τώρα τους εναγόμενους 1 και
  21. Δεν αμφισβητείται ότι τα πρόσωπα αυτά είναι μέτοχοι μέχρι και σήμερα της εταιρείας ενώ παράλληλα αποτελεί εύρημα ότι η επιχείρηση της καφετέριας βρισκόταν κάτω από το επιχειρηματικό πεδίο της εταιρείας TA LEME LIMITED. Η θέση του Μ.Ε.1 ως τέθηκε είναι ότι ο εναγόμενος 1 κατά κύριο λόγο ξεκίνησε με την ενάγουσα συνεργασία δεσμευόμενος προσωπικά και ακολούθως κατ' εντολή του ιδίου και των άλλων εναγόμενων ο Μ.Υ.3 και/ή άλλα πρόσωπα εργαζόμενοι στην καφετέρια παράγγελναν προϊόντα. Πέραν του ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.1 και επί τούτου του σημείου απορρίφθηκε για τους λόγους που αναφέρθηκαν καμία άλλη μαρτυρία δόθηκε περί της ύπαρξης παραγγελιών, παραλαβής προϊόντων και τιμολογίων από τους εναγόμενους προσωπικά. Αντίθετα αυτό που απορρέει από όλο το φάσμα της επίδικη συνεργασίας είναι ότι σε όλα τα έγγραφα αυτής η ενάγουσα αναφερόταν ως χρεώστη στην επωνυμία ΕΠΑΦΕΣ με τις διαφοροποιήσεις ως ανωτέρω και η οποία παραπέμπει στην επωνυμία Χ.Α.Π. ΕΠΑΦΕΣ η οποία ανήκει στην εταιρεία TA LEME LIMITED. Συμφώνως της νομολογίας όπου δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία ή ρύθμιση γραπτώς μιας συνεργασίας και συναλλαγής το ερώτημα κατά πόσο ο αντιπρόσωπος ευθύνεται προσωπικά θα πρέπει να αποφασίζεται στα πλαίσια όλων των δεδομένων και υπό το φως όλου του υπόβαθρου επί του οποίου η συμφωνία έλαβε χώρα. (Βλέπε Πολ. Έφεση 315/2010, Δημητριάδης ν. Α/ΦΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΗ (ΧΑΛΙΑ, ΕΙΔΗ ΠΡΟΙΚΑΣ) ΛΤΔ, ημερ. 5/10/2016). Εν προκειμένω αυτό που αντιμετωπίζεται ως νομικό σημείο επί των σχετικών ευρημάτων είναι το κατά πόσο η ενάγουσα συμβλήθηκε με μια νομική οντότητα, ήτοι την εταιρεία TA LEME LIMITED, ή με τα 3 φυσικά πρόσωπα. Αποτελεί βασική αρχή του εταιρικού δικαίου ότι μια εταιρεία αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα και οι μέτοχοι και αξιωματούχοι αυτής δεν υπέχουν προσωπική ευθύνη. (βλέπε Αποστόλου Μάριος και άλλη ν. Ροδούλας Ιωάννου και άλλου
(2012), 1 Α.Α.Δ, 604 όπου γίνεται αναφορά στο εταιρικό πέπλο και την άρση του σε εξαιρετικές περιστάσεις ως ακολούθως: «Συνήθης περίπτωση κατά την οποία τα Αγγλικά Δικαστήρια αίρουν την προστασία του εταιρικού πέπλου είναι εκεί όπου η εταιρεία χρησιμοποιείται από τον ελέγχοντα την εταιρεία, απλά ως ένα τεχνητό μέσο, μια ασπίδα προς αποφυγή προϋπαρχουσών υποχρεώσεων. (Trustor AB v. Smallborne and other (No.2) [2001] J 1 W.L.R. 1177).» Εν προκειμένω καμία τέτοια θέση δεν προβάλλεται και δικογράφηση περί ύπαρξης δόλου στην προβολή της επωνυμίας και χρήσης αυτής προς αποφυγή υποχρεώσεων των μετόχων ή αξιωματούχων αλλά αντίθετα προβάλλεται ότι η εξαρχής συνεργασία και συναλλαγή ήταν με τους εναγόμενους 1, 2 και 3 και η προβολή της εταιρείας χρησιμοποιείται ως βάση στην υπεράσπιση. Λαμβάνοντας επομένως υπόψη μου όλο το φάσμα της επίδικης συνεργασίας προκύπτει ότι καμία μαρτυρία ή στοιχείο τέθηκε που να δεικνύει ότι η ενάγουσα συμβλήθηκε με τους εναγόμενους προσωπικά. Κανένα τιμολόγιο, καμία απόδειξη και καμία κατάσταση λογαριασμού φέρει το όνομα οιουδήποτε εκ των 3 εναγόμενων. Αντίθετα μέσα από τα ευρήματα δεν προκύπτει και η οποιαδήποτε συνάντηση των εναγόμενων 2 και 3 με εκπρόσωπο της ενάγουσας. Επιπλέον κανένα τιμολόγιο φάνηκε να έχει υπογραφεί από αυτούς ή πληρωμή να έγινε προσωπικά από αυτούς. Αντίθετα προκύπτει ότι η συνεργασία με αναφορά στα τιμολόγια, αποδείξεις και κατάσταση λογαριασμού, τηρείτο στο όνομα EPAFES CAFÉ PUB ή BISTRO ενώ αναντίλεκτο παραμένει το γεγονός ότι η επωνυμία Χ.Α.Π. ΕΠΑΦΕΣ ανήκει και είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της εταιρείας TA LEME LIMITED η οποία και ήταν το πρόσωπο που κατέβαλλε ποσά και προέβαινε σε πληρωμές έναντι του υπολοίπου με επιταγές. Καμία αντίδραση υπήρξε από πλευράς ενάγουσας σε οιοδήποτε χρόνο και καμία αναφορά στους εναγόμενους περί προσωπικής τους εμπλοκής. Η όλη στάση της ενάγουσας κατά την διάρκεια της συνεργασίας ως ενώπιον μου παρουσιάστηκε μέσα από την έγγραφη μαρτυρία αλλά και την μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν δεικνύει ότι αυτή είχε την εντύπωση ότι συναλλασσόταν με τους εναγόμενους προσωπικά και θα αναμενόταν εάν αυτή ήταν η πεποίθηση της αυτή να αντικατοπτριζόταν έστω σε κάποια εκ των εγγράφων, όπως τιμολόγια και αποδείξεις, ή έστω την υστάτη στην επιστολή απαίτησης εξόφλησης του υπολοίπου. Ομοίως όμως ούτε και σε αυτό το στάδιο κατέστησε σαφές ότι θεωρούσε τους εναγόμενους ως τους αντισυμβαλλόμενους της ή τους υπόχρεους προς εξόφληση του υπολοίπου. Αντίθετα προκύπτει η τιμολόγηση και οι πληρωμές γίνονταν στην επωνυμία ΕΠΑΦΕΣ. Η θέση των εναγόμενων και δη του εναγόμενου 1 και του Μ.Υ 3 ότι ανάφεραν στην ενάγουσα την ύπαρξη εταιρείας έγινε αποδεκτή ενώ παράλληλα δεν παραβλέπω ότι δεν θα μπορούσε η ενάγουσα να αγνοεί την ύπαρξη της εταιρείας εφόσον λάμβανε πληρωμές από αυτήν με επιταγές. Επιπλέον η καταχώρηση της αγωγής και εναντίον του εναγόμενου 3 δεικνύει ότι ήταν γνώστες της ύπαρξης της εταιρείας καθότι δεν θα μπορούσαν χρονολογικά να γνωρίζουν το πρόσωπο αυτό που ουδεμία σχέση είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο με την καφετέρια, ενώ κατά παραδοχή του Μ.Ε.1 δεν τον γνώριζε. Δεν μπορώ ομοίως όμως να παραβλέψω και τη θέση που υποβλήθηκε στους μάρτυρες υπεράσπισης κατά την αντεξέταση τους ότι για την εταιρεία TA LEME LIMITED υποβλήθηκαν στον Έφορο Εταιρειών ενστάσεις από χρεώστες για την διαγραφή της, κάτι που αν μη τι άλλο δεικνύει ότι προηγήθηκε για αυτήν έρευνα, γεγονός που αποδεικνύει την ύπαρξη γνώσης για αυτήν. Η όλη εικόνα της μαρτυρίας και εκδοχής της ενάγουσας δεν μπορεί παρά να κριθεί συγκεχυμένη και ασαφής με διαφορετικές θέσεις και χωρίς σαφή αναφορά ως προς τα πρόσωπα με τα οποία συμβλήθηκε ως ισχυρίζεται προσωπικά. Καμία θέση άλλωστε προβλήθηκε από τον Μ.Ε.1 ότι οι εναγόμενοι καθ' οιονδήποτε τρόπο έθεσαν στην ενάγουσα ότι συμβάλλονταν υπό την προσωπική τους ιδιότητα μαζί της και τούτο είναι σαφές και από το γεγονός ότι παρά την ασάφεια της μαρτυρίας της για τον εναγόμενο 1 για τους εναγόμενους 2 και 3 ανάφερε ότι δεν τους γνωρίζει. Σύμφωνα με την νομολογία ο συναλλασσόμενος οφείλει να ενημερώσει, ως στοιχείο που εμπίπτει στην δική του σφαίρα γνώσης, ότι συναλλάσσεται εκ μέρους εταιρείας, εν προκειμένω όμως αυτό τέθηκε και αποδεικνύεται μέσα από όλο το φάσμα της συνεργασίας από την έκδοση τιμολογίων στο όνομα ΕΠΑΦΕΣ μέχρι και την αποστολή της επιστολής προς εξόφληση και πάλι στο όνομα της επιχείρησης σε συνδυασμό πάντα με την καταβολή ποσών έναντι του λογαριασμού από την εταιρεία. (βλ. Ηρακλής Μιχαηλίδης ν. Φάνου Ν. Επιφανίου Λτδ Πολ. Έφεση αρ. 62/2007, ημερ. 11/5/2009 και Χριστοδουλίδου ν. Mocassino Shoes Ltd
(1006)1A A.A.Δ. 294). Παράλληλα ελλείπει οιουδήποτε είδους μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι παρήγγειλαν οποτεδήποτε προϊόντα ή παρέλαβαν αυτά, υπέγραψαν τιμολόγια ή προέβησαν σε οιαδήποτε πληρωμή προσωπικά. Η μονή θέση που τέθηκε στην αντεξέταση των εναγόμενων 2 και 3 ειδικότερα είναι η ταυτόσημη θέση ότι επισκέφθηκαν έκαστος το κατάστημα της ενάγουσας 2 φορές χωρίς καμία αναφορά στο περιεχόμενο της ισχυριζόμενης επίσκεψης, θέση που παρά το ότι υποβλήθηκε δεν τέθηκε ούτε και από τον Μ.Ε.1. Αντίθετα όλα τα ενώπιον μου αναντίλεκτα στοιχεία δεικνύουν ότι στα πλαίσια της συνεργασίας της ενάγουσας για την παροχή προϊόντων στην καφετέρια ΕΠΑΦΕΣ, εκδίδονταν τιμολόγια, αποδείξεις και τηρείτο κατάσταση λογαριασμού στο όνομα EPAFES CAFÉ PUB που παραπέμπει στην επωνυμία Χ.Α.Π. ΕΠΑΦΕΣ που ανήκει στην εταιρεία TA LEME LIMITED και η οποία λειτουργούσε την καφετέρια. Η απόρριψη της μαρτυρίας της ενάγουσας και τα όσα προέκυψαν ως ευρήματα δεν μπορούν να οδηγήσουν σε άλλη κατάληξη πέραν του ότι η ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία TA LEME LIMITED που είναι και η νομική οντότητα έναντι της οποίας δύναται να υποβάλει αξιώσεις ως αντισυμβαλλόμενης της αλλά και το πρόσωπο το οποίο προέβαινε σε πληρωμές σε τακτική βάση έναντι του υπολοίπου. Σχετική με τα επίδικα γεγονότα είναι η απόφαση Γεωργιάδης Ιάκωβος v. The Bernoulli Trading Co. Ltd,
(1994)1 AAD 629, όπου αποφασίστηκε ότι σύμβαση γενομένη υπό αντιπροσώπου χωρίς αυτός να αποκαλύψει την ιδιότητά του ή το όνομα του αντιπροσωπευόμενου δεσμεύει προσωπικά τον αντιπρόσωπο, έστω και αν τα τιμολόγια εκδόθηκαν στο όνομα εμπορικής επωνυμίας εγγεγραμμένης στο όνομα του αντιπροσωπευόμενου. Σε αυτή την υπόθεση με αγωγή της εναντίον του εφεσείοντα προσωπικά η εφεσίβλητη αξίωσε ποσό £172 υπόλοιπο λογαριασμού για πωληθέντα εμπορεύματα. Στα σχετικά τιμολόγια αναγραφόταν σαν αγοραστής το Corinthia Hotel Apartments. Ο εφεσείων είχε υπογράψει τα τιμολόγια σαν παραλήπτης, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε ένδειξη ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος οποιουδήποτε. Ο εφεσείων πρόβαλε σαν υπεράσπιση ότι σε κάθε ουσιώδη χρόνο ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος της εταιρείας Meljay Estates, ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου Corinthia Hotel Apartments, που ήταν επίσης εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού βρήκε ότι ο εφεσείων ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι συνήπτε την σύμβαση σαν αντιπρόσωπος και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα, αποφάσισε, εφαρμόζοντας το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, ότι ο εφεσείων ήταν προσωπικά υπεύθυνος για το αξιούμενο ποσό ενώ κατ' έφεση, ο εφεσείων υποστήριξε ότι η εφεσίβλητη όφειλε να είχε ερευνήσει και να διαπιστώσει ότι το ξενοδοχείο Corinthia Hotel Apartments ανήκε στην εταιρεία Meljay Estates και επίσης όφειλε να είχε κινήσει την αγωγή εναντίον της εμπορικής επωνυμίας Corinthia Hotel Apartments. Η κρίση ότι εφόσον ο εφεσείων ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος ή το όνομα του αντιπροσωπευόμενου εφαρμοζόταν το άρθρο 190 του περί Συμβασέων Νόμου, Κεφ. 149, δυνάμει του οποίου ο εφεσείων είχε προσωπική ευθύνη έναντι της εφεσίβλητης επικυρώθηκε. Τα γεγονότα όμως της επίδικης περίπτωσης σαφώς διαφοροποιούνται. Καμία εμπλοκή των εναγόμενων προέκυψε μέσα από τα ευρήματα σε οιαδήποτε συναλλαγή είτε με υπογραφή τιμολογίων, είτε με παραγγελία ή πληρωμή που να δεικνύει ότι αυτοί απέκρυψαν ότι ενεργούν εκ μέρους εταιρείας με επακόλουθη ενεργοποίηση των προνοιών του άρθρου 190 που θα επέφερε προσωπική ευθύνη. Αντίθετα αποτελεί εύρημα ότι τόσο ο εναγόμενος 1 όσο και ο Μ.Υ.3 έθεσαν στην ενάγουσα το ζήτημα εταιρείας και επωνυμίας και ότι η ενάγουσα ήταν γνώστης αυτής ως της αντισυμβαλλόμενης της. Συνεπακόλουθα όλων των ανωτέρω, κρίνω και καταλήγω ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποσείσει το βάρος που της αναλογεί προς απόδειξη της αξίωσης της και η αγωγή απορρίπτεται έναντι όλων των εναγόμενων. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων 1, 2 και 3 και εναντίον της ενάγουσας ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε. Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.