Τράπεζας Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ ν. Αχιλλέως κ.α., Αρ. Αγωγής: 3019/12, 28/5/2021

Τράπεζας Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ ν. Αχιλλέως κ.α., Αρ. Αγωγής: 3019/12, 28/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A62 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3019/12 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ και

1. ΧΧΧΧ Αχιλλέως
2. ΧΧΧΧ Αχιλλέως, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα, τέως από την Πάφο
3. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα, τέως από την Πάφο ---------------------------------------------------------------------- Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 28.2.2013 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ και
4. ΧΧΧΧ Αχιλλέως
5. ΧΧΧΧ Κολνάκου, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας ΧΧΧΧΧ Μαυρονικόλα, τέως από την Πάφο Ημερομηνία: 28.5.2021 Για Ενάγοντες: κα Χ. Πολυβίου για Νίκος Παπακλεοβούλου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 2: κ. Σ. Σταυρινίδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Mε την αγωγή τους οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €104.927,44 πλέον τόκο 9,75% ετησίως επί του ποσού αυτού από 13.6.2012, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές τον χρόνο, μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω αξιώνουν την έκδοση διαταγής εκποίησης της υποθήκης που αφορά ακίνητο της αποβιώσασας ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα. Δικογραφημένες θέσεις Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, στις 24.5.2007 οι Ενάγοντες συνήψαν με τον Εναγόμενο 1 σύμβαση δανείου τακτής προθεσμίας για το ποσό των Λ.Κ.65.000 πλέον τόκους. Προς εξασφάλιση αυτής, η ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα (στο εξής «η αποβιώσασα») υπέγραψε στις 24.5.2007 προσωπική εγγύηση και περαιτέρω συνήφθη Γ' υποθήκη επί ακινήτου της αποβιώσασας, στην Γεροσκήπου. Το ποσό του δανείου εκταμιεύθηκε. Μετά από αίτηση του Εναγόμενου 1, στις 6.10.2009, υπεγράφη μεταξύ αυτού και των Εναγόντων συμφωνία τροποποίησης της σύμβασης δανείου, η οποία αφορούσε το επιτόκιο. Οι εξασφαλίσεις παρέμειναν οι ίδιες. Στις 21.2.2012 οι Ενάγοντες κατάγγειλαν και τερμάτισαν την σύμβαση δανείου και τον σχετικό με αυτήν λογαριασμό και αξίωσαν άμεση εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου που τότε ήταν €101.409,79, πλέον τόκοι. Ανάλογη επιστολή ίδιας ημερομηνίας απεστάλη και στους τότε διαχειριστές της περιουσίας της αποβιώσασας. Το οφειλόμενο υπόλοιπο δεν έχει εξοφληθεί. Εδώ να σημειωθεί ότι ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και έκθεση υπεράσπισης. Όμως στις 26.2.2020, οι δικηγόροι του, ζήτησαν και έλαβαν άδεια να αποσυρθούν από την εκπροσώπηση του και ενόψει της απουσίας του παρά το ότι ειδοποιήθηκε σχετικά, η υπόθεση ορίσθηκε για απόδειξη. Δεν εμφανίσθηκε ούτε στην συνέχεια και στις 6.5.2020 εκδόθηκε εναντίον του απόφαση. Η Εναγόμενη 2, διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας από τις 21.11.2012, καταχώρησε Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση. Στην Έκθεση Υπεράσπισης της αρχικά εγείρει διάφορες προδικαστικές ενστάσεις. Αναφορικά με την σύμβαση δανείου προβάλλει βασικά ότι αυτή ήταν αποτέλεσμα απειλής και/ή πίεσης και/ή εξαναγκασμού. Ως προς την σύμβαση εγγύησης και την παροχή υποθήκης προβάλλει ότι ήταν αποτέλεσμα οικονομικού εξαναγκασμού και/ή πιέσεων και/ή εκβιασμού και/ή ότι παραβιάζουν τα συναλλακτικά ήθη και/ή τον περί Συμβάσεων νόμο. Δηλώνει δε ότι αγνοεί και αρνείται τους ισχυρισμούς περί τροποποίησης της σύμβασης δανείου και αναφέρει ότι οι Ενάγοντες δεν προέβηκαν σε σχετική ενημέρωση της αποβιώσασας. Περαιτέρω δηλώνει ότι αγνοεί και αρνείται τους ισχυρισμούς περί τερματισμού της σύμβασης δανείου και τα της σχετικής ενημέρωσης του Εναγόμενου 1 και των διαχειριστών της περιουσίας της αποβιώσασας. Ισχυρίζεται δε ότι οι Ενάγοντες προέβηκαν σε παράνομες χρεώσεις στον λογαριασμό υπό μορφή ισχυριζόμενου τόκου και/ή ανατοκισμού και/ή προμηθειών και/ή εξόδων. Με την Ανταπαίτηση της αξιώνει την έκδοση αποφάσεων με τις οποίες να αναγνωρίζεται και να κηρύσσεται ότι η σύμβαση εγγύησης καθώς και η επίδικη υποθήκη, είναι άκυρες, παράνομες και στερημένες εννόμου αποτελέσματος, ως προϊόντα οικονομικού εξαναγκασμού και/ή πιέσεων και/ή εκβιασμού εκ μέρους των Εναγόντων και σε βάρος της αποβιώσασας και/ή ότι παραβιάζουν τα συναλλακτικά ήθη και/ή τον περί Συμβάσεων νόμο και/ή τον περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο καθώς και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Διευθυντής του Κτηματολογίου Πάφου, να εξαλείψει την εν λόγω υποθήκη. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση οι Ενάγοντες, αρνούνται όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που παρατίθενται στο δικόγραφο της Εναγόμενης
6. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι τόσο ο Εναγόμενος 1 όσο και η αποβιώσασα, επέλεξαν κατά την δική τους κρίση και ελεύθερη βούληση να συμβληθούν μαζί τους και το έπραξαν χωρίς κανένα εξαναγκασμό ή απειλή και ότι η σύμβαση εγγύησης και η υποθήκη δεν ήταν προϊόν οικονομικού εξαναγκασμού και/ή πιέσεων. Αρνούνται κατηγορηματικά τις ανταξιώσεις της Εναγομένης 2 και ζητούν την απόρριψη της Ανταπαίτησης με έξοδα. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων κατέθεσαν έξι μάρτυρες. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της Εναγόμενης 2, κατέθεσε ένας μάρτυρας. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε η ΧΧΧΧ Κανάρη, υπεύθυνη στο Τμήμα Δικαστικών Υποθέσεων, σε υποκατάστημα των Εναγόντων στην Πάφο. Η μάρτυρας αναφέρθηκε στην αίτηση του Εναγόμενου 1 προς τους Ενάγοντες για έγκριση δανείου τακτής προθεσμίας, στην έγκριση αυτής, στην επακόλουθη υπογραφή της επίδικης σύμβασης δανείου ημερ. 24.5.2007 (τεκμήριο 8) και στους όρους αυτής. Ανέφερε δε ότι το προϊόν του δανείου συμφωνήθηκε όπως χρησιμοποιηθεί για να εξοφλήσει διάφορα άλλα δάνεια και οφειλές του Εναγόμενου
7. Σε αντάλλαγμα της σύμβασης δανείου, η αποβιώσασα ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα (στο εξής «η αποβιώσασα»), υπέγραψε σύμβαση εγγύησης ημερομηνίας 24.5.2007 μέχρι του ποσού των Λ.Κ.78.000, πλέον τόκους (τεκμήριο 9) και στις 29.5.2007, συνήψε με τους Ενάγοντες και δήλωσε στο Κτηματολόγιο Πάφου, την σύμβαση Υποθήκης με αρ. XXXXX/2007 (τεκμήριο 11). Ο Εναγόμενος 1 με νέο αίτημα του στις 31.8.2009 ζήτησε από τους Ενάγοντες την μεταβολή του επιτοκίου του επίδικου δανείου. Οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν αυτό, με τις ίδιες προαναφερόμενες εξασφαλίσεις της αποβιώσασας και η σχετική τροποποιητική συμφωνία υπογράφτηκε στις 6.10.2009 (τεκμήριο 14). Επειδή το επίδικο δάνειο στις 21.2.2012 παρουσίαζε οφειλόμενο υπόλοιπο €101.409,79, οι Ενάγοντες με επιστολές ίδιας ημερομηνίας κατάγγειλαν και τερμάτισαν την σύμβαση δανείου και την λειτουργία του συνδεόμενου λογαριασμού, αξίωσαν την εξόφληση του υπολοίπου και ενημέρωσαν για την πρόσθετη επιβάρυνση και με τόκο υπερημερίας (τεκμήριο 16). Περαιτέρω η Μ.Ε.1 κατέθεσε αναλυτικές καταστάσεις κίνησης του επίδικου λογαριασμού από την ημερομηνία ανοίγματος μέχρι τον τερματισμό του (τεκμήριο 18) και αναδομημένη κατάσταση του ίδιου λογαριασμού (τεκμήριο 19), τις οποίες και εξήγησε. Τέλος, ως ανέφερε, κανένα ποσό δεν πληρώθηκε έναντι του χρέους μετά την έγερση της αγωγής και εξακολουθεί να οφείλεται το ποσό των €214.113,42 πλέον τόκος προς 9% ετησίως επί ποσού €204.845,02 από 1.1.2021, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως, μέχρι εξοφλήσεως. Η επίδικη υποθήκη δεν εκποιήθηκε. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε η ΧΧΧΧ Ασπρομάλλη, υπάλληλος των Εναγόντων. Αυτή ως η υπεύθυνη λειτουργός («banker») ετοίμασε την αίτηση για το επίδικο δάνειο, τις συμβάσεις τεκμήρια 8 και 9 και εξήγησε στους πελάτες τους όρους αυτών. Ως ανέφερε οι όροι τυγχάνουν διαπραγμάτευσης με τους πελάτες, καταλήγουν, ετοιμάζονται τα έγγραφα, εξηγούνται οι όροι τους και δίδεται αντίγραφο στους πελάτες να το μελετήσουν, πριν υπογράψουν. Αυτά έγιναν στην προκειμένη και καμία πίεση ή εξαναγκασμός δεν ασκήθηκε, για την υπογραφή των τεκμηρίων 8 και
8. Ως Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 κατέθεσαν οι υπάλληλοι των Εναγόντων, ΧΧΧΧ Παπαθεοχάρους και ΧΧΧΧ Δημητρίου. Αυτές αναγνώρισαν τις υπογραφές τους, ως μάρτυρες στις επίδικες συμβάσεις δανείου και εγγύησης και ανέφεραν ότι τόσο ο Εναγόμενος 1 όσο και η αποβιώσασα υπέγραψαν τα έγγραφα αυτά στην παρουσία τους, με την ελεύθερη βούλησή τους και χωρίς την άσκηση οποιασδήποτε πίεσης. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε η ΧΧΧΧ Χρυσοστόμου, υπάλληλος των Εναγόντων. Σύμφωνα με αυτήν οι επιστολές τερματισμού ημερ. 21.2.2012 προς τον Εναγόμενο 1 και τους τότε διαχειριστές της περιουσίας της αποβιώσασας, ΧΧΧΧ Αχιλλέως και ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Μαυρονικόλα (τεκμήριο 16) ετοιμάστηκαν από την υπηρεσία της (εκτέλεσης αποφάσεων και ετοιμασίας εγγράφων) στην Πάφο και υπογράφτηκαν από την ίδια και από συνάδελφο της. Πέραν των πιο πάνω επιστολών, στάληκε στους διαχειριστές, επιστολή ίδιας ημερομηνίας στην οδό ΧΧΧΧ 6, ΧΧΧΧ Γεροσκήπου, Πάφος (τεκμήριο 23). Όλες οι ως άνω επιστολές στάληκαν χωρίς να επιστραφούν. Ως Μ.Ε.6 κατέθεσε η ΧΧΧΧ Ηλία, του Κλάδου Μεταβιβάσεων και Δηλώσεων του Κτηματολογίου. Η μάρτυρας είχε στην κατοχή της και κατέθεσε ως τεκμήριο 24 τα έγγραφα της επίδικης υποθήκης υπ' αρ. Υ2871/
9. Ανέφερε ότι τα έγγραφα κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο στις 29.5.2007 και ότι η υποθήκη εξακολουθεί να υφίσταται. Δέχθηκε ότι δεν ήταν αυτή που παρέλαβε την υποθήκη αλλά είπε ότι γνωρίζει την διαδικασία που ακολουθείται. Εξήγησε ότι για να αποδεχθεί το Κτηματολόγιο αυτή την υποθήκη διαβάσθηκε στα μέρη το έντυπο υποθήκης «Ν271». Πιο συγκεκριμένα είπε ότι το Κτηματολόγιο απευθύνεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και αφού ζητήσουν την ταυτότητά του για να βεβαιώσουν ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με αυτό που βλέπουν στο σύστημα, του διαβάζουν ότι υποθηκεύεται το τάδε ακίνητο στην τάδε τράπεζα για το τάδε ποσό και ερωτάται εάν συμφωνεί ή όχι. Ανέφερε επίσης ότι δεν είναι απαραίτητο τα έγγραφα της υποθήκης να υπογραφτούν ενώπιον του αρμόδιου υπαλλήλου του Κτηματολογίου αλλά συνήθως υπογράφονται στην τράπεζα, όπου οι μάρτυρες επιβεβαιώνουν τις υπογραφές και το Κτηματολόγιο δεν ζητά να είναι παρόντες οι μάρτυρες αλλά ερωτάται ο ενυπόθηκος οφειλέτης εάν οι υπογραφές στα έγγραφα είναι οι δικές του. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο πρώην Εναγόμενος 1, ΧΧΧΧ Αχιλλέως, ο οποίος συζούσε με την αποβιώσασα για 11 χρόνια. Για το δάνειο συζητούσαν με τον διευθυντή της τράπεζας κ. Χατζήπαπα, έκαναν αίτηση, αυτή εγκρίθηκε και πήγαν με την αποβιώσασα να υπογράψουν. Υπέγραψαν τα σχετικά έγγραφα ενώπιον κάποιου Αντώνη, χωρίς να τους δοθούν οποιαδήποτε έγγραφα και χωρίς να τους εξηγηθούν οι όροι τους. Απλά ο Αντώνης τους υπέδειξε που να υπογράψουν. Περαιτέρω δεν έδωσαν στην αποβιώσασα οποιαδήποτε έγγραφα για να τα πάρει και να συμβουλευτεί δικηγόρο. Την υπάλληλο των Εναγόντων, ΧΧΧΧ Ασπρομάλλη δεν την γνωρίζει. Την έχει μόνο ακουστά. Ούτε την ΧΧΧΧ Παπαθεοχάρους γνωρίζει. Εξ όσων θυμάται δεν πήραν οποιαδήποτε επιστολή που να λέει ότι είχαν καθυστερημένες δόσεις. Όταν ακόμη ήταν διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας εξέτασε εάν υπήρχε οποιαδήποτε επιστολή των Εναγόντων προς εκείνη, αλλά δεν βρήκε κάτι τέτοιο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Η Μ.Ε.1 μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά την μαρτυρία της παρέθεσε όλα τα δεδομένα της υπόθεσης και κατέθεσε τα σχετικά με τα επίδικα θέματα τεκμήρια, αποκαλύπτοντας για ποια θέματα ενήργησε η ίδια και ποια ήταν και από πού προήλθε η γνώση της για το καθετί. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις και υποστήριξε με πειστικότητα τις θέσεις της, οι οποίες βρίσκουν έρεισμα στα τεκμήρια, ήταν σταθερές και συνεπείς και δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση της. Αναφορά στην μαρτυρία της θα γίνει και στις επιμέρους ενότητες που θα ακολουθήσουν. Στο σημείο αυτό αρκεί να λεχθούν τα ακόλουθα: Η Μ.Ε.1 κατέστησε ξεκάθαρο ότι η ίδια δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή των επίδικων συμβάσεων και ότι δεν γνωρίζει τα όσα προηγήθηκαν. Τούτου δεδομένου και ενώ αναφέρθηκε στις σχετικές πρακτικές που ακολουθεί η τράπεζα, με ειλικρίνεια δέχθηκε ότι δεν γνωρίζει τι έγινε στην προκειμένη. Όσον αφορά το γιατί ενώ στις επίδικες συμβάσεις δανείου και εγγύησης (τεκμήρια 8 και 9) αναγράφεται ως μάρτυρας ο ΧΧΧΧ Κρητικός, αυτό διαγράφηκε και μπήκε η σφραγίδα της ΧΧΧΧ Δημητρίου, εξήγησε, και αυτό συνάδει και με την σχετική μαρτυρία των Μ.Ε.3-4, ότι επειδή στην τράπεζα είναι πολλοί αυτοί που μπορούν να υπογράψουν για την πιστοποίηση των υπογραφών, ετοιμάζονται τα έγγραφα και μπαίνει το όνομα αυτών που θα μαρτυρήσουν και στην προκειμένη υποθέτει, αφού ως είπε δεν γνωρίζει, ότι την συγκεκριμένη ημέρα απουσίαζε ο προαναφερόμενος και ως εκ τούτου υπόγραψε άλλος συνάδελφος. Της υποβλήθηκε ότι την ώρα που υπέγραψε η αποβιώσασα την σύμβαση εγγύησης, παρόντες ήταν μόνο ο διευθυντής του υποκαταστήματος χωρίς κανένα μάρτυρα και ο λόγος που φαίνεται διαγραμμένος ο Κρητικός είναι γιατί αργότερα υπέγραψαν οι μάρτυρες, κάτι με το οποίο διαφώνησε, πάντα με βάση την πληροφόρηση που της έδωσαν οι Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4, οι οποίες και το επιβεβαίωσαν με την μαρτυρία τους. Δεν ρώτησε αυτές εάν ήταν παρούσες από την αρχή και εάν επεξηγήθηκε στην αποβιώσασα το περιεχόμενο του εγγράφου που θα υπέγραφε και εξήγησε ότι αυτές ήταν μάρτυρες υπογραφών και ότι άλλος ήταν ο συνάδελφος που χειρίζεται έναν πελάτη και ετοιμάζει τα έγγραφα. Ως εκ των άνω η μαρτυρία της Μ.Ε.1 γίνεται δεκτή. Όσον αφορά την Μ.Ε.2 θα πρέπει να λεχθεί ευθύς εξ αρχής ότι η όποια σύγχυση, ιδιαίτερα στην ακολουθία των γεγονότων, παρουσιάζεται σε κάποια σημεία της μαρτυρίας της, δεν οδηγεί σε συμπέρασμα αναξιοπιστία της. Αντίθετα φαίνεται ότι ήταν αποτέλεσμα άγχους αλλά και της παρέλευσης μεγάλου χρόνου από τα γεγονότα, ενώ προσεκτική εξέταση του συνόλου των όσων ενόρκως ανέφερε καταδεικνύει την πειστικότητα και το βάσιμο των ουσιωδών θέσεων της, οι οποίες δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση της. Κατά την μαρτυρία της εξήγησε τα όσα η ίδια έκανε στην προκειμένη, ως η υπεύθυνη λειτουργός («banker»). Ανέφερε συγκεκριμένα ότι μετά από συνέντευξη με τους πελάτες, αυτή κατήρτισε την αίτηση για το επίδικο δάνειο, ετοίμασε τις συμβάσεις δανείου και εγγύησης (τεκμήρια 8 και 9) και πριν την υπογραφή τους, εξήγησε το περιεχόμενο τους στον Εναγόμενο 1 και στην αποβιώσασα και τους έδωσε αντίγραφα. Ανέφερε δε στα πλαίσια αυτά ότι πρώτα ετοιμάζεται η αίτηση, μετά από οδηγίες-συνέντευξη των πελατών και μετά τα λοιπά έγγραφα. Ως προς την αίτηση εξήγησε βασικά ότι και στην προκειμένη αυτή έγινε και υπογράφτηκε, στην συνέχεια έγινε η συνέντευξη των πελατών και τους ζητήθηκαν κάποια στοιχεία και μετά η μάρτυρας διεκπεραίωσε την αίτηση και ηλεκτρονικά ώστε να ετοιμαστούν τα έγγραφα. Ως δε είπε η αίτηση γίνεται πολύ πιο πριν την ετοιμασία των εγγράφων. Δεν δέχθηκε ότι ο Εναγόμενος 1 υπέβαλε μόνος του την αίτηση καθώς, ως εξήγησε, με βάση την διαδικασία, για να υποβληθεί η αίτηση έπρεπε να πάει ο Εναγόμενος 1 και ο προτεινόμενος εγγυητής για να τους γίνει η συνέντευξη. Είπε δε ότι στην προκειμένη δεν θυμάται εάν αυτοί πήγαν μαζί αλλά σίγουρα πριν υποβληθεί η αίτηση πήγε και η αποβιώσασα, εφόσον διαφορετικά δεν θα μπορούσε να υποβληθεί η αίτηση. Είπε επίσης ότι πέραν από την ετοιμασία των τεκμηρίων 8 και 9, έδωσε στον Εναγόμενο 1 και στην αποβιώσασα αντίγραφα αυτών να τα μελετήσουν, να συμβουλευτούν δικηγόρο αν το επιθυμούσαν και μετά να επανέλθουν για να υπογράψουν. Όταν ρωτήθηκε πότε πήγαν οι πελάτες και τους τα εξήγησε, είπε ότι συνήθως αυτό γίνεται την ίδια ημέρα αλλά όχι πάντα. Αφού ζήτησε και είδε τα τεκμήρια 8 και 9, είπε ότι ετοιμάσθηκαν στις 16.5.2007 και ότι κάποια μέρα μετά δόθηκαν αντίγραφα αυτών στους πελάτες για να τα μελετήσουν. Ήταν πριν τους δώσει τα αντίγραφα που τους εξήγησε το περιεχόμενο τους. Να λεχθεί δε ότι η εν λόγω θέση της είναι λογική εφόσον από το ίδιο το τεκμήριο 8 επιβεβαιώνεται ότι αυτό ετοιμάσθηκε στις 16.5.2007 και υπογράφθηκε στις 24.5.2007 όπως και το τεκμήριο
10. Στο τεκμήριο 9 δεν αναφέρεται μεν η ημερομηνία 16.5.2007 αλλά η Μ.Ε.2 έδωσε πειστική εξήγηση για τούτο, λέγοντας ότι τις συμβάσεις εγγύησης τις τυπώνουν ξανά την ημερομηνία που θα υπογραφτούν. Αναφορικά δε με το τι εξήγησε στους πελάτες για το πόσες μέρες τον χρόνο θα τοκιζόταν το δάνειο, είπε «Όσες μέρες έχει ο χρόνος», χωρίς να αναφερθεί σε αριθμό, κάτι που δεν έρχεται σε αντίθεση με το ότι στο τεκμήριο 8 αναφέρεται «360 μέρες» και ως λογικά είπε, όταν εξηγούσε τους όρους τους έβλεπε και άρα εξήγησε ό,τι αναγραφόταν. Εξήγησε επίσης ότι παρά το ότι ετοίμασε η ίδια τα έγγραφα δεν τα υπέγραψε σαν μάρτυρας καθότι αυτή ήταν η πρακτική της τράπεζας δηλαδή να υπογράφει άλλος υπάλληλος για τον σκοπό αυτό. Ανέφερε δε ότι ήταν παρούσα στις 24.5.2007, κατά την υπογραφή των τεκμηρίων 8 και 9 από τον Εναγόμενο 1 και την αποβιώσασα και ότι ως μάρτυρες των υπογραφών αυτών ήταν οι Μ.Ε.3 και Μ.Ε.
11. Εξήγησε ότι παρά το ότι στα έγγραφα αναγράφηκε ως μάρτυρας ο Κρητικός εντούτοις εκείνος απουσίαζε κατά τον χρόνο υπογραφής και για αυτό το όνομα του σβήστηκε και υπέγραψε άλλος. Και αυτή η θέση συνάδει με το γεγονός ότι τα έγγραφα ετοιμάσθηκαν στις 16.5.2007 ενώ υπογράφτηκαν στις 24.5.2007 και επιβεβαιώνεται από τις Μ.Ε.3 και Μ.Ε.
12. Να σημειωθεί δε ότι εκείνο που της υποβλήθηκε είναι ότι τόσο κατά την ημέρα της υπογραφής όσο και προηγουμένως, αυτή δεν ήταν παρούσα στις διαδικασίες, γιατί όλα έγιναν στην παρουσία του διευθυντή του υποκαταστήματος και είναι με αυτόν που συνομίλησαν οι πελάτες, με το οποίο και διαφώνησε. Ως θα λεχθεί στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εναγόμενου 1, αυτός κατά την μαρτυρία του ενώ αρχικά δήλωσε ότι έχει μόνο ακουστά την μάρτυρα, κατά την αντεξέταση του δεν απέκλεισε τελικά να υπέγραψε ενώπιον αυτής. Επίσης η μάρτυρας δεν δέχθηκε ότι κανένας δεν τους επεξήγησε τα εν λόγω έγγραφα. Να σημειωθεί όμως και πάλι ότι η υποβολή δεν ήταν ότι η ίδια δεν τους τα εξήγησε αλλά ότι εκείνη δεν ήταν παρούσα. Αναφορικά δε με το κατά πόσο πριν υπογράψει η αποβιώσασα, της δόθηκε το εγγυητήριο και όλα τα περιουσιακά στοιχεία που αφορούσαν τον πρωτοφειλέτη, η μάρτυρας έδειξε να μην αντιλαμβάνεται ποια ήταν η ερώτηση και είπε ότι της έδωσε την συμφωνία δανείου. Υποθέτοντας ότι η ερώτηση αφορούσε ποια περιουσία είχε ο πρωτοφειλέτης, είπε ότι δεν της έδωσε τέτοια. Σε σχέση όμως με αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί και ούτε ρωτήθηκε η μάρτυρας για το τεκμήριο 10, στο οποίο η αποβιώσασα δήλωσε ενυπογράφως την ημέρα υπογραφής των τεκμηρίων 8 και 9 ότι παρέλαβε και έγγραφο-δήλωση περιουσιακών στοιχείων του Εναγόμενου
13. Ως εκ των άνω η μαρτυρία της Μ.Ε.2 γίνεται δεκτή. Η Μ.Ε.3 κατά την αντεξέταση της ξεκαθάρισε ότι για τις επίδικες συμφωνίες ήταν απλά μάρτυρας των υπογραφών και δεν γνωρίζει τι προηγήθηκε της σχετικής αίτησης. Είπε ότι είναι αρμοδιότητα του «banker», που στην προκειμένη ήταν η Μ.Ε.2, να εξηγήσει τα έγγραφα στους πελάτες πριν υπογράψουν και όχι του διευθυντή, ο οποίος δεν έχει σχέση ούτε με τις υπογραφές των εγγράφων. Για αυτό και δεν δέχθηκε ότι η Μ.Ε.2 δεν είχε καμία σχέση γιατί, ως της τέθηκε, ήταν ο διευθυντής που είχε επαφή με τους πελάτες. Σε υποβολή ότι το αίτημα για το δάνειο έγινε από τον Εναγόμενο 1 στον διευθυντή, εξήγησε ότι μπορεί ο διευθυντής να τον είδε αλλά ακολούθως οπωσδήποτε μίλησε με την banker που θα έχτιζε ηλεκτρονικά την αίτηση και δεν υπήρχε περίπτωση μόνο ο διευθυντής να κάνει αίτηση δανείου. Υποστήριξε ότι κατά την ημέρα υπογραφής των συμβάσεων, η Μ.Ε.2 εξήγησε στον Εναγόμενο 1 και στην αποβιώσασα, πριν υπογράψουν, τι υπογράφουν. Ήταν προφανές όμως από το σύνολο όσων είπε αλλά και του ότι ως μάρτυρας υπογραφής και μόνο δεν είναι λογικό να βρισκόταν εκεί από την αρχή της συνάντησης της Μ.Ε.2 με τους υπογράφοντες, ότι η ως άνω θέση της, στηριζόταν όχι σε προσωπική γνώση της αλλά στο ότι αυτή ήταν η πρακτική που ακολουθούσε η τράπεζα. Είπε ότι δεν γνωρίζει εάν η Μ.Ε.2 τους έδωσε και αντίγραφο των εγγράφων ή εάν ζητήθηκε κάτι τέτοιο μετά που τελείωσαν με τις υπογραφές. Δεν γνωρίζει ούτε εάν έγινε κάτι τέτοιο πριν την ημέρα των υπογραφών. Δεν δέχθηκε ότι τόσο αυτή όσο και η Μ.Ε.4 δεν ήταν παρούσες κατά την υπογραφή των επίδικων συμβάσεων και ότι μετά τους δόθηκαν αυτές από τον διευθυντή για να υπογράψουν. Αναφορικά με τον συνάδελφο της Κρητικό, ο οποίος αναγράφεται στις εν λόγω συμβάσεις ως ένας από τους μάρτυρες, είπε ότι νομίζει ότι εκείνη την ημέρα αυτός εργαζόταν στο ταμείο αλλά από τα όσα είπε στην συνέχεια προκύπτει ότι δεν ήταν σίγουρη κατά πόσο εργαζόταν εκείνη την ημέρα. Εξήγησε δε ως και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.4 ότι τα έγγραφα ετοιμάζονται από πριν και ότι σε αυτά δακτυλογραφούνται τα ονόματα δύο μαρτύρων και ότι για να υπογράψει η Μ.Ε.4 σημαίνει ότι ο Κρητικός δεν ήταν παρών. Αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία της Μ.Ε.4, η οποία επίσης είπε ότι δεν γνώριζε αυτό αλλά είπε περαιτέρω ότι αυτό γίνεται βασικά ακόμη και στην περίπτωση που ο υπάλληλος εργάζεται αλλά δεν βρίσκεται κατά τον χρόνο υπογραφής στο μέρος της τράπεζας όπου λαμβάνει χώρα αυτή. Η Μ.Ε.4, αναφορικά με τον λόγο που ενώ στα τεκμήρια 8 και 9 αναγράφεται στο μέρος όπου υπογράφουν οι «Μάρτυρες» το όνομα του ΧΧΧΧ Κρητικού, αυτό είναι διαγραμμένο και τελικά υπέγραψε η ίδια, εξήγησε, ως και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3, ότι τα έγγραφα ετοιμάσθηκαν πριν μέρες και σε αυτά αναγράφηκε το όνομα του συναδέλφου της για να μαρτυρήσει. Κατά την ημέρα υπογραφής όμως υπέγραψε εκείνη σε αντικατάσταση του συναδέλφου της, είτε γιατί εκείνος απουσίαζε από την εργασία του εκείνη την ημέρα είτε γιατί δεν βρισκόταν μπροστά στο σημείο που υπέγραφαν οι πελάτες. Το γεγονός ότι δεν γνώριζε γιατί δεν υπέγραψε ο συνάδελφος της δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι κλήθηκε να υπογράψει και υπέγραψε εκείνη σαν μάρτυρας των υπογραφών και σίγουρα δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι οι πελάτες δεν υπέγραψαν στην παρουσία της, ως της τέθηκε. Είπε δε ότι είδε τους δύο πελάτες εκείνη την ημέρα στο γραφείο της banker (Μ.Ε.2), όχι από την αρχή και ότι γνώριζε αυτούς ως πελάτες της τράπεζας. Δέχθηκε ότι ενόψει του ότι δεν τους είδε από την αρχή δεν ξέρει τι προηγήθηκε. Ως εκ τούτου, και είναι και κάτι που η ίδια δέχθηκε στην συνέχεια, η θέση της ότι εξηγήθηκαν τα έγγραφα στους πελάτες πριν υπογράψουν, στηριζόταν όχι σε προσωπική γνώσης της αλλά στο ότι, ως είπε, αυτή ήταν η τακτική της τράπεζας. Για όσο χρόνο ήταν παρούσα δεν είδε την Μ.Ε.2 να δίδει τα έγγραφα σε draft στους πελάτες. Διαφώνησε ότι δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή των εγγράφων και ότι μετά κλήθηκε να πάει, όχι από την Μ.Ε.2, αλλά από τον διευθυντή του καταστήματος. Η θέση της δε για υπογραφή των πελατών χωρίς πίεση, ως δέχθηκε στην αντεξέταση, αφορούσε το τι είδε κατά τον χρόνο που ήταν παρούσα. Δεν τέθηκε όμως οποιαδήποτε μαρτυρία που να δείχνει το αντίθετο. Η μαρτυρία της Μ.Ε.5 περιορίσθηκε στο θέμα της αποστολής των επιστολών τερματισμού. Ως ανέφερε ο έλεγχος που έγινε από την ίδια, έγινε βάσει του φακέλου του πελάτη και των αρχείων και αφορούσε το κείμενο των επιστολών, τα ονόματα των εμπλεκομένων, διευθύνσεις, αριθμό λογαριασμού, υπόλοιπα και τόκους, ώστε να είναι ορθά. Εξήγησε δε ότι η ετοιμασία και η αποστολή των επιστολών τερματισμού έγιναν από την υπηρεσία της με οδηγίες του banker, ο οποίος για τον σκοπό αυτό τους έστειλε τα δεδομένα του πελάτη και τον φάκελο του. Ανέφερε ότι στον φάκελο, η τελευταία δοθείσα από τον πελάτη διεύθυνση στην προκειμένη ήταν η ΧΧΧΧ 11, 12 Πάφος. Όσον δε αφορά την διεύθυνση ΧΧΧΧ, Γεροσκήπου, που αναφέρεται στα έγγραφα τεκμήρια 8 και 9 δέχθηκε ότι δεν είναι η ίδια με την πιο πάνω άλλα όπως είπε η υπηρεσία της ενεργεί με βάση τις οδηγίες που τους δίνει ο banker και ως προς το που να σταλούν οι επιστολές. Η μαρτυρία των Μ.Ε.3, Μ.Ε.4 και Μ.Ε.5 γίνεται λοιπόν δεκτή με τις ως άνω διευκρινίσεις. Η μαρτυρία της Μ.Ε.6 αφορούσε τα έγγραφα της επίδικης υποθήκης και κατ' ουσία δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς γίνεται δεκτή. Ο Μ.Υ.1, πρώην Εναγόμενος 1 και πρωτοφειλέτης στο επίδικο δάνειο, δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Από τα όσα θα τεθούν στην συνέχεια καθίσταται εμφανές ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια αλλά για να βοηθήσει την Εναγόμενη 2 στην υπόθεση της. Συγκεκριμένα: Τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του συνοψίσθηκαν ανωτέρω, κατά την παράθεση της μαρτυρίας. Σε σχέση με αυτά θα πρέπει να λεχθούν τα εξής: Κατ' αρχάς η θέση που υποβλήθηκε στους μάρτυρες των Εναγόντων κατά την αντεξέταση τους, αναφορικά με το ποια πρόσωπα ήταν παρόντα κατά την υπογραφή των επίδικων συμβάσεων ήταν διαφορετική και συγκεκριμένα ότι ήταν μόνο ο διευθυντής του υποκαταστήματος και κανένας άλλος. Εδώ να λεχθεί περαιτέρω ότι οι Μ.Ε.2-4 ανέφεραν ότι τότε διευθυντής ήταν ο κ. ΧΧΧΧ Μαυρονικόλας και όχι ο κ. Χατζήπαπα, ως ανέφερε ο Μ.Υ.
14. Αναφορά στον Αντώνη, ο οποίος ήταν άλλο πρόσωπο από τον διευθυντή, έκανε για πρώτη φορά ο Μ.Υ.
15. Μάλιστα είπε ότι και για άλλα δάνεια όταν πήγαινε στην τράπεζα και πάλι ήταν ο Αντώνης που τους έβαζε να υπογράφουν τα έγγραφα. Στην κυρίως εξέταση του όταν ρωτήθηκε εάν αυτός και η αποβιώσασα υπέγραψαν οποιοδήποτε έγγραφο που σχετίζεται με το δάνειο, την εγγύηση και την υποθήκη, στην παρουσία των Ασπρομάλλη και Παπαθεοχάρους έδωσε την ακόλουθη απάντηση που δείχνει ότι δεν ήταν βέβαιος «Αν δεν κάνω λάθος ήταν μόνο ο κύριος XXXXX που υπογράψαμε παρών». Στην αντεξέταση του αρχικά επέμενε ότι η υπογραφή των επίδικων συμβάσεων έγινε μόνο στην παρουσία του XXXXX. Στην συνέχεια όμως, σε αντίθεση με την κυρίως εξέταση του, δεν απέκλεισε κατά τις επισκέψεις του στην τράπεζα να είδε και την Μ.Ε.2 και άρα να την γνώριζε, δεν απέκλεισε για το επίδικο δάνειο η τραπεζική λειτουργός να ήταν η Μ.Ε.2, ενώ δεν θυμόταν να πει ποιο άτομο ήταν παρών στην προκειμένη κατά τις υπογραφές, λέγοντας ότι στο ένα δάνειο (είχε λάβει και άλλο τέτοιο με την αποβιώσασα) σίγουρα ήταν ο XXXXX. Ενώ προσπάθησε να πείσει ότι τα έγγραφα ετοιμάσθηκαν από πριν και δεν τους έδωσαν οποιαδήποτε επιλογή αλλά απλά τους υπέδειξαν που να τα υπογράψουν, από τα όσα δέχθηκε στην αντεξέταση του προκύπτει τουλάχιστον ότι πριν την υπογραφή, έβαλαν τα έγγραφα μπροστά τους και είχαν την ευχέρεια εάν επιθυμούσαν να τα διαβάσουν αλλά δεν το ζήτησαν και ήταν επιλογή τους να μην τα διαβάσουν. Δεν δέχθηκε ότι του είπαν ότι εάν επιθυμούν μπορούν να συμβουλευθούν δικηγόρο. Όταν δε προς αντίκρουση της θέσης του υποδείχθηκε στην σύμβαση εγγύησης το ακόλουθο που αναγράφεται στο πάνω πάνω μέρος της πρώτης σελίδας: «ΠΡΟΣΟΧΗ. Με την παραχώρηση της εγγύησης σας με το έγγραφο αυτό δυνατό να βρεθείτε εξ ολοκλήρου και μόνος υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη κατά το χρόνο υποβολής απαίτησης από την Τράπεζα και τούτο ισχύει είτε είστε ο μοναδικός εγγυητής είτε υπογράφετε το έγγραφο μαζί με άλλους εγγυητές. Πριν να υπογράψετε το παρόν έγγραφο καλό είναι να συμβουλευτείτε το δικηγόρο σας» (η υπογράμμιση δική μου), είπε βασικά ότι δεν μπορούσε να απαντήσει εκ μέρους της αποβιώσασας και επανέλαβε ότι δεν διάβασαν τα έγγραφα πριν υπογράψουν. Όταν εύλογα ερωτήθηκε εάν, εφόσον είναι η θέση του ότι δεν τους εξήγησαν τους όρους, αυτός ως πρωτοφειλέτης και σαν συνδιαχειριστής αρχικά της περιουσίας της αποβιώσασας έκανε κάτι, απάντησε αρνητικά, δίδοντας την μη πειστική δικαιολογία ότι δεν ήταν ειδικός να στέλνει σχετικές επιστολές, ούτε δικηγόρος. Δέχθηκε όμως ότι ποτέ πριν την καταχώρηση της αγωγής δεν απευθύνθηκε σε δικηγόρο. Όταν του υποδείχθηκε ότι στην έκθεση υπεράσπισης που καταχώρησε ο ίδιος στην παρούσα δεν αναφέρεται τίποτα για το ότι δεν του εξήγησαν τους όρους και ρωτήθηκε εάν θυμήθηκε να το πει αυτό κατά την μαρτυρία του, και πάλι μη πειστικά είπε ότι δεν γνωρίζει τι έκανε ο δικηγόρος του. Όταν επίσης πολύ λογικά ρωτήθηκε γιατί εφόσον δεν τους εξηγήθηκαν οι όροι, πλήρωνε την δόση του δανείου μέχρι και τον Οκτώβριο του 2011, υπεκφεύγοντας δικαιολόγησε μόνο την παράλειψη πληρωμής των δόσεων. Η ασυνέπεια και η μη αξιοπιστία της εν λόγω θέσης του προκύπτει όμως και από το γεγονός ότι ενώ και ο ίδιος ήταν Εναγόμενος στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, χωρίς να δώσει κάποια δικαιολογία, δεν εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο ούτε κατά την ημέρα που τον ειδοποίησε ο δικηγόρος του για την πρόθεση του να αποσυρθεί αλλά ούτε και μεταγενέστερα, με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην απουσία του και να έλθει σαν μάρτυρας μόνο για την Εναγόμενη
16. Στην αντεξέταση του δεν απέκλεισε οι Ενάγοντες να του έστειλαν στις 21.2.2012 και να παρέλαβε επιστολές τερματισμού, τόσο προσωπικά ως πρωτοφειλέτης όσο και ως ένας εκ των διαχειριστών της περιουσίας της αποβιώσασας. Περαιτέρω ως προς τούτο να σημειωθεί ότι, ως ανέφερε στην αντεξέταση του, η αποβιώσασα πέραν από συμβία του για 11 χρόνια, ήταν και συνέταιρος του στο εστιατόριο ΧΧΧΧ Αχιλλέως Ltd και εργαζόταν εκεί σαν υπάλληλος. Δέχθηκε επίσης ότι με την αποβιώσασα έκτισαν σπίτι, δεν απέκλεισε να πλήρωναν δόσεις από κοινό λογαριασμό ενώ δέχθηκε ότι εκείνη γνώριζε την οικονομική του κατάσταση, όταν υπέγραφε ως εγγυήτρια του. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Υ.1 δεν γίνεται δεκτή. Προδικαστική ένσταση Σε σχέση με τις προδικαστικές ενστάσεις, η Εναγόμενη 2, στις τελικές της αγορεύσεις κάνει βασικά αναφορά μόνο σε αυτήν με την οποία προβάλλεται ότι η αγωγή «πάσχει νομικά γιατί είναι αντικανονική και/ή ελαττωματική για τον λόγο ότι έχει εγερθεί από ανύπαρκτο διάδικο». Από την σχετική νομολογία προκύπτει ότι ένα τέτοιο θέμα δεν εξετάζεται στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας αλλά προδικαστικά. Ως λέχθηκε στην Lioufis And Co. Ltd v. Ανδρονίκου