← Κύπρος

GORDIAN HOLDINGS LIMITED ν. SAEM ELECTRICAL-MECHANICAL SERVISES LIMITED κ.α., Αρ. Aγωγής: 1324/2013, 21/5/2021

GORDIAN HOLDINGS LIMITED ν. SAEM ELECTRICAL-MECHANICAL SERVISES LIMITED κ.α., Αρ. Aγωγής: 1324/2013, 21/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A57 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: X. Β. Xαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 1324/2013 Μεταξύ: BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD Και

  1. SAEM ELECTRICAL-MECHANICAL SERVISES LIMITED
  2. **********Αναστασίου
  3. **********Αναστασίου
  4. N. ARESTI INVESTMENTS LIMITED
  5. D. STAVRINOS ESTATES LIMITED Και δυνάμει ειδοποίησης υποκατάστασης ημερ. 12.6.19 GORDIAN HOLDINGS LIMITED Και
  6. SAEM ELECTRICAL-MECHANICAL SERVISES LIMITED
  7. ***********Αναστασίου
  8. ***********Αναστασίου
  9. N. ARESTI INVESTMENTS LIMITED
  10. D. STAVRINOS ESTATES LIMITED 21 Μαΐου 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Α. Κορακίδου-Μακρίδου για Aristi Korakidou Makridou LLC Για Εναγόμενους 1, 2 και 3: κ. Ν. Τσιαπαλής ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αγωγή, η αρχική Ενάγουσα Bank of Cyprus Public Company Ltd (εφεξής "η Τράπεζα"), αξίωσε εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 το ποσόν των €856.104,61 συν τόκους και οκτώ διατάγματα εκποίησης αντίστοιχων υποθηκών, ενώ εναντίον των Εναγομένων 1, 4, 5 και 6 αξίωσε διάφορες δηλώσεις και ή διατάγματα, σχετιζόμενα με την κατ' ισχυρισμόν εκχώρηση ενός αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 με κοινή υπεράσπιση και ανταπαίτησή τους αρνήθηκαν τις αξιώσεις και αξίωσαν ανταπαιτητικώς (α) Απόφαση και ή δήλωση ότι η Τράπεζα ήταν υπαίτια διάρρηξης των συμφωνιών της με την Εναγόμενη 1, (β) Απόφαση και ή δήλωση ότι η Τράπεζα παράνομα τερμάτισε την επίδικη συμφωνία και ή τον λογαριασμό, (γ) Ποσόν €287.507 για ζημιές και ή απώλειες συνεπεία της κατ' ισχυρισμόν εσκεμμένης και ή δόλιας συμπεριφοράς της Τράπεζας κατά τη δανειοδότηση της Εναγόμενης 1 σε ελβετικά φράγκα, (δ) Γενικές αποζημιώσεις και (ε) Απόφαση και ή δήλωση ότι οποιαδήποτε εγγύηση υπεγράφη από τους Εναγόμενους 2 και 3 είναι άκυρη. Οι Εναγόμενοι 4 και 6 δεν εμφανίστηκαν στην αγωγή και εκδόθηκαν στις 24.9.13 οι δηλώσεις και τα διατάγματα τα οποία διεκδικούντο εναντίον τους σε σχέση με το προαναφερθέν αγοραπωλητήριο έγγραφο. Παρόμοια απόφαση εκδόθηκε στις 8.2.18 εκ συμφώνου και για την Εναγόμενη
  11. Η αγωγή συνεχίστηκε για τους Εναγόμενους 1, 2, 3 (εφεξής "οι Εναγόμενοι"). Στις 12.6.19 η Τράπεζα μέσω των συνηγόρων της καταχώρισε στον δικαστικό φάκελο Ειδοποίηση βάσει του άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Ν.169

(1)/15 περί υποκατάστασης της Τράπεζας από την Gordian Holdings Ltd (εφεξής "η Gordian"). Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Gordian κάλεσε έναν μάρτυρα και προς υπεράσπισή τους οι Εναγόμενοι κάλεσαν τρεις μάρτυρες. Ο Μ.Ε.1, κ. Τσαγγάρης, πρώην λειτουργός της Τράπεζας και νυν της Gordian, υιοθέτησε κατ' αρχάς τη γραπτή δήλωσή του, το Έγγραφο Α. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην αρχική συμφωνία ημερ. 27.6.08 για πολυνομισματικό δάνειο ύψους CHF 970.000, στο άνοιγμα σχετικού λογαριασμού υπ' αρ. ...1751, στον τρόπο εκταμίευσης του δανείου, στις εξασφαλίσεις του δανείου (υποθήκες, εγγυήσεις, ομόλογο, εκχώρηση), στις τροποποιητικές συμφωνίες ημερ. 21.5.10 και 30.3.11, σε παλαιότερες εξασφαλίσεις (υποθήκες, εκχώρηση, ομόλογο, εγγύηση), στις επιστολές απαίτησης πληρωμής (ημερ. 18.8.11, 27.9.11, 23.4.13), στο κλείσιμο του λογαριασμού δανείου στις 27.9.11 και στη μετατροπή του σε €727.873,53 σε νέο λογαριασμό υπ' αρ. ...2115, στην ετοιμασία καταστάσεων για την περίοδο μέχρι 30.6.20, στο ότι τώρα το υπόλοιπο κανονικά είναι €1.497.917,61 συν τόκους από 1.7.20, στο ότι δεν υπήρξε πληρωμή από τότε μέχρι σήμερα, σε αναδομημένη κατάσταση την οποία ετοίμασε σε δύο μέρη (προ και μετά τη μετατροπή σε ευρώ), στα επιτόκια χρέωσης, σε κατάσταση 6μηνιαίου CHF Libor rates και τέλος, στο ότι παρόλο ότι η Gordian δικαιούται βάσει της αναδομημένης κατάστασης να ζητήσει απόφαση για μεγαλύτερα ποσά, εντούτοις, αποδέχεται να εκδοθεί εκ συμφώνου απόφαση για €850.000 συν τόκο 5.9883% από 1.7.20 για σκοπούς υποβοήθησης των Εναγομένων να πληρώσουν το χρέος τους. Με τη γραπτή δήλωσή του παρουσίασε επίσης σειρά εγγράφων ως Τεκμήρια 1‑
  1. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι κατά τη μεταβίβαση προς την Gordian το σύνολο των πιστωτικών διευκολύνσεων υπερέβαινε το €1.000.000, αρνήθηκε ότι δεν απέκτησε τις διευκολύνσεις η Gordian, εξήγησε τη διαδικασία χορήγησης του δανείου και ότι οι τράπεζες έχουν καταθέσεις σε διάφορα νομίσματα. Είπε πως δεν γνωρίζει από πού άντλησε η Τράπεζα το συγκεκριμένο ποσό σε CHF, άλλα επέμεινε ότι το δάνειο ήταν σε ξένο νόμισμα που μετατράπηκε σε ευρώ, αρνήθηκε ότι η δανειοδότηση ήταν με προτροπή της Τράπεζας, δέχθηκε ότι δεν ήταν παρών ο ίδιος, εξήγησε το επιτόκιο για τις 30.3.09 (ως 0.79+5.5) λόγω αύξησης του περιθωρίου (Τεκμήριο 22), δέχθηκε ξανά ότι στην αναδομημένη κατάσταση περιορίζεται η αξίωση, προσέθεσε ότι οι δόσεις που καταβλήθηκαν φαίνονται στο Τεκμήριο 38Β, συμφώνησε ότι οι λογαριασμοί κατάθεσης σε εγγύηση είναι καταθετικοί λογαριασμοί, εξήγησε ότι τα αρχεία του λογαριασμού ήταν εκτυπωμένα και τα είχαν στον φάκελο της αγωγής στον οποίον τα βρήκε ο ίδιος, δέχθηκε ότι δεν γνώριζε για τον αντιλογισμό που έγινε στις 8.11.11, και τέλος, εξήγησε τον πίνακα με το ισχύον Libor, τις επιστολές και τον τρόπο αποστολής τους, το Τεκμήριο 43, σχετικά με τη μετατροπή σε ευρώ, αρνούμενος ότι στις 27.9.11 υπήρχε μηδενικό υπόλοιπο ή ότι έπρεπε να χρεώνεται ο τρεχούμενος με δόσεις ασχέτως διαθεσίμων υπολοίπων. Η Μ.Υ.1, κα Λαζάρου, κλήθηκε υπό την ιδιότητά της ως υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτικών Υποθέσεων του Ε.Δ. Πάφου. Παρουσίασε αντίγραφο αίτησης υπ' αρ. 372/19, το οποίο είχε καταχωριστεί σε άλλη αγωγή. Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Υ.2, κ. Μιχαηλίδης, σύμβουλος αφερεγγυότητας και τραπεζικών θεμάτων, πρώην τραπεζικός υπάλληλος, υιοθέτησε τη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Β, στην οποία κατ' αρχάς αναφέρει ότι έλαβε εντολή να υπολογίσει διάφορα ποσά στη βάση οδηγιών, πληροφοριών και εγγράφων που του είχαν δοθεί. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι εξέτασε τα Τεκμήρια 38Β, 41, 43, 47 και 48 και ότι κατέληξε στο ότι το Τεκμήριο 43 περιγράφει πληρωμή (CHF 38.444,61) στις 27.9.11, η οποία δεν περιλαμβάνεται στα Τεκμήρια 38Β και 41 και ότι οι αναφερόμενοι στο Τεκμήριο 38Β δύο λογαριασμοί δεν φαίνεται να συνδέονται, εννοώντας τους υπ' αρ. ...1751 και υπ' αρ. ...
  2. Κατά τον ίδιο, με βάση τους υπολογισμούς του, είναι σαφές ότι το δάνειο σε CHF έχει εξοφληθεί και ο δεύτερος λογαριασμός είναι ένας νέος αυτοτελής και ανεξάρτητος λογαριασμός. Κατά την ημερομηνία εξόφλησης του πρώτου ουδεμία καθυστέρηση υπήρχε, αντιθέτως, υπήρξαν υπερπληρωμές, ενώ η Εναγόμενη 1 υπέστη ζημιές αφενός λόγω ισοτιμίας, ύψους CHF 32.911,09 και αφετέρου λόγω χρέωσης ψηλότερου επιτοκίου, ύψους €114.307,
  3. Σε συνάρτηση με τη γραπτή δήλωσή του, κατά την προφορική του μαρτυρία, παρουσίασε τα έγγραφα τα οποία είχε παραλάβει ως Τεκμήρια 45‑48 και περαιτέρω, τα έγγραφα τα οποία ετοίμασε ο ίδιος ως Τεκμήρια 49‑52, τα οποία και επεξήγησε. Προέβαλε πως αν το σύνολο των πληρωμών ύψους €210.205,27, συμπεριλαμβανομένης και της πληρωμής ύψους €31.474,57 (CHF 38.444,61) την οποία εντόπισε στο Τεκμήριο 43, μετατρέποντο ως έπρεπε με την αρχική ισοτιμία 1.6133, τότε ο λογαριασμός θα έπρεπε να πιστωθεί με ποσόν CHF 326.790,85, οπότε με βάση το επιτόκιο CHF Libor συν 2.5%, το υπόλοιπο στις 27.9.11 έπρεπε να ήταν CHF 736.297,99 και όχι CHF 883.516,60, ως παρουσίασε η Τράπεζα πιστώνοντας μόνο CHF 293.879,76 (δηλαδή κατά CHF 32.911,09 λιγότερα). Αντεξεταζόμενος επέμεινε ότι ορθώς συμπεριέλαβε την πληρωμή ύψους CHF 38.444,61, ότι ορθώς μετέτρεψε τα ποσά με την αρχική ισοτιμία και γενικά ότι ορθώς ετοίμασε τους λογαριασμούς με βάση τους όρους εντολής που του είχαν δοθεί. Ο Μ.Υ.3, κ. Δρουσιώτης, λογιστής, υιοθέτησε επίσης τη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Γ, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι κατά το 2019 ο κύκλος εργασιών της Εναγόμενης 1 ανήλθε στις €255.000, ότι εργοδοτούσε δύο υπαλλήλους, ότι οι οφειλές της προς την Τράπεζα υπερέβαιναν το €1.000.000 και ότι μια άλλη εταιρεία, η Triple Choice Lighting‑Electrical Tools Ltd από το 2011 δεν είχε οικονομική δραστηριότητα ούτε υπαλλήλους και το 2017 υπέβαλε αίτηση για διαγραφή της από το μητρώο του ΦΠΑ. Προφορικά παρουσίασε καταστάσεις αποδοχών σε σχέση με την Εναγόμενη 1 για το 2019 ως Τεκμήριο 53 και αντίγραφο της αίτησης για διαγραφή της εταιρείας Triple Choice ως Τεκμήριο 54, εξηγώντας τους λόγους καθυστέρησης στην υποβολή της. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε σε σχέση με την Εναγόμενη 1 για την οικονομική της κατάσταση κατά τα έτη 2016‑2017, συμφώνησε ότι υπήρχε διαφορά σε βεβαιώσεις των ετών 2017 και 2020 αντίστοιχα, χωρίς να ήταν σε θέση να εξηγήσει καθότι δεν είχε προετοιμαστεί. Για την κατάσταση του 2020 είπε πως του την είχαν ετοιμάσει οι υπάλληλοί του. Ούτε ενθυμείτο αν έγιναν άλλες καταστάσεις μεταγενέστερα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας‑Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες και εξέτασα τα λεχθέντα σε συνδυασμό με την έγγραφη μαρτυρία, τα δικόγραφα και τις εισηγήσεις των μερών με σκοπό την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων και ευρημάτων, με περαιτέρω στόχο την επίλυση των επίδικων ζητημάτων. Βασικό οδηγό για τα επίδικα ζητήματα αποτελούν τα δικόγραφα και εντός αυτών των πλαισίων, θα πρέπει να λεχθεί πως στην υπεράσπιση είναι παραδεκτό ότι η Εναγόμενη 1 αποτάθηκε στην Τράπεζα για δάνειο προς ανέγερση των κτηριακών εγκαταστάσεών της (παρ. 6 ), ότι "απεδέχθη όπως το αναφερόμενο δάνειο γίνει σε ξένο συνάλλαγμα και ειδικά σε ελβετικά φράγκα" (παρ. 6) και επίσης, η Εναγόμενη 1 παραδέχεται ότι υπέγραψε την αναφερόμενη από την Τράπεζα συμφωνία "σχετικά με την παραχώρηση δανείου σε ελβετικά φράγκα, καθώς και τις αναφερόμενες συμφωνίες σχετικά με τις εμπράγματες εξασφαλίσεις" (παρ. 3). Αυτό το οποίο προέβαλαν στην υπεράσπιση οι Εναγόμενοι είναι πως ήταν κατόπιν εισήγησης και ή υποδείξεων και ή προτροπών και ή διαβεβαιώσεων (εκ μέρους της Τράπεζας) ότι αυτό θα ήταν επωφελές και ή συμφέρον που η Εναγόμενη 1 απεδέχθη όπως το δάνειο γίνει σε φράγκα (παρ. 6). Μάλιστα, σε συνέχεια αυτού του ισχυρισμού προεβλήθη πως η Τράπεζα εσκεμμένα και ή δόλια κατέπεισε την Εναγόμενη 1 να αποδεχθεί τη δανειοδότηση σε ελβετικά φράγκα παραλείποντας να την προειδοποιήσει και ή ενημερώσει και ή της εξηγήσει τους ενυπάρχοντες κινδύνους, αποτρέποντάς την παράλληλα από το να αναζητήσει ανεξάρτητη νομική και ή χρηματοοικονομική συμβουλή, πράξεις ή παραλείψεις οι οποίες επέφεραν τις διεκδικούμενες ανταπαιτητικώς ζημιές ύψους €287.507 (παρ. 7 και 8). Υπήρξαν επίσης ισχυρισμοί αφενός ότι τον Μάρτιο του 2011 ενώ υπήρχε πρόθεση τερματισμού, η Τράπεζα προχώρησε σε ανανέωση λαμβάνοντας δόλια και ή παράνομα πρόσθετες εξασφαλίσεις (παρ. 10) και αφετέρου ότι ο τερματισμός ήταν παράνομος και καταχρηστικός (παρ. 10) ενώ κωλύεται να προωθεί αγωγή λόγω της αγοράς ελληνικών ομολόγων και της ζημιάς που προκάλεσε στην Κυπριακή οικονομία (παρ. 9, 10, 11). Το υπόλοιπο μέρος της υπεράσπισης αφορά αφενός τον ισχυρισμό του Εναγομένου 2 ότι υπέγραφε μεν αλλά με ρητές διαβεβαιώσεις ότι αυτά τα έγγραφα αφορούσαν την Εναγόμενη 1 και αφετέρου τον ισχυρισμό της Εναγόμενης 3 ότι και αυτή υπέγραψε τα έγγραφα μεν αλλά με ρητές διαβεβαιώσεις ότι υπέγραφε ως μάρτυρας για την πλευρά της Εναγόμενης
  4. Εξ ου και ακολουθούν λεπτομέρειες δόλου και ή απάτης εκ μέρους της Ενάγουσας, εάν (ως αναφέρεται) διαφανεί ότι είχαν υπογράψει έγγραφα προσωπικής εγγύησης. Όπως έχει ήδη διαφανεί μέσα από τις εκατέρωθεν θέσεις, τη μαρτυρία, τις υποβολές και τις αγορεύσεις δεν έχουν προωθηθεί όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί, ενώ σημαντικό μέρος των διαδραματισθέντων γεγονότων συνιστά κοινό υπόβαθρο ή αναντίλεκτα γεγονότα, ως θα διαφανεί εξάλλου μέσα από την κοινή χρονολογική παράθεση, η οποία κρίνεται ότι διευκολύνει την ορθή συνολική αξιολόγηση, καθώς και την παρακολούθηση της απόφασης. Πριν από οτιδήποτε άλλο, σημειώνεται πως όσον αφορά τον Μ.Ε., γενικά μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Εξέτασα τη μαρτυρία του έχοντας συνεχώς υπόψιν την ιδιότητά του αρχικά ως λειτουργού της Τράπεζας και αργότερα της Gordian. Δεν έχω όμως διαπιστώσει να υπήρχε πρόθεση αλλοίωσης γεγονότων για έναν τέτοιο λόγο. Άλλωστε, το πλείστο μέρος της μαρτυρίας του δεν προέρχεται από άμεση προσωπική γνώση γεγονότων, αλλά αφορά μη αμφισβητούμενα καθ' οιονδήποτε τρόπο έγγραφα, τα οποία δύναται να εξετάσει το ίδιο το Δικαστήριο και όπου κάτι τέτοιο απαιτήθηκε, έχει διαπιστωθεί ότι αυτά όντως επιβεβαιώνουν τον Μ.Ε. Σε καμία περίπτωση δεν επιχείρησε να δώσει απαντήσεις για θέματα τα οποία δεν ήταν βέβαιος. Ούτε προσπαθούσε πάση θυσία να δώσει ευνοϊκές απαντήσεις προς όφελος είτε της Τράπεζας είτε της Gordian. Είναι ενδεικτικές της στάσης του αυτής οι θέσεις του για θέματα επιτοκίων και εκτύπωσης των αναγκαίων εγγράφων για τη συνομολόγηση συμφωνιών ή τη σύσταση υποθηκών κλπ. Γενικά, η μαρτυρία του έχει λογική συνοχή και θεωρώ ότι μπορώ να στηριχθώ σε αυτήν. Οι αναφορές του ότι οι τράπεζες συναλλάσσονται με ξένα νομίσματα, έχουν καταθέσεις σε ξένα νομίσματα και ότι αντλούν χρήματα είτε από τις καταθέσεις των πελατών τους είτε από την διατραπεζική αγορά, ασφαλώς και είναι γενικές πρακτικές ισχύουσες για όλες τις τράπεζες. Συνεπώς, αυτή ήταν μια δυνατότητα την οποία είχε και η αρχική Ενάγουσα Τράπεζα στην παρούσα. Ούτε είναι τυχαίο το ότι η Εναγόμενη 1 υπέβαλε αίτηση για να λάβει τέτοιο δάνειο. Προφανώς, ήταν μια πρακτική που υπήρχε και την οποία η Εναγόμενη 1 έκρινε τότε συμφέρουσα για τις δικές της ανάγκες και ως θα διαφανεί κατωτέρω, η ίδια γνώριζε και έδωσε τις ανάλογες οδηγίες μετατροπής σε ευρώ και κατάθεσης των χρημάτων, προφανώς για να μπορεί να χρησιμοποιήσει κυκλοφορούν νόμισμα στις συναλλαγές της. Εξ ου και το ότι ο δανεισμός αυτός δηλώνεται στην Κεντρική Τράπεζα στην οποία είναι υπόλογες οι επιμέρους εμπορικές τράπεζες και ο Μ.Ε. έχει δίκαιο ότι είναι εσωτερικό ζήτημα (όπως θα ήταν και η παραχώρηση τυχόν άλλου δανείου σε ευρώ). Η εντιμότητα και η ειλικρίνεια του Μ.Ε. επιβεβαιώνεται και από τη σαφή θέση του ότι τα αρχεία του λογαριασμού πριν την μετατροπή σε ευρώ ήταν εκτυπωμένα και τα είχαν στον φάκελο της αγωγής, όπου τα βρήκε και ο ίδιος και τα παρουσίασε εκ μέρους της Gordian. Τόσο γι' αυτό το τμήμα του λογαριασμού όσο και για το επόμενο, παρουσιάστηκε σχετικό πιστοποιητικό βάσει του άρθρου 35 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, το οποίο και επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για μέρος του αρχείου της Gordian. Σημειώνεται πως οι Εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν τις καταγραφές και καταχωρίσεις της κατάστασης λογαριασμού. Αντιθέτως, μέσω του Μ.Υ. 2 στηρίχθηκαν σε αυτές τις καταστάσεις και προέβαλαν σχετικά επιχειρήματα. Η αδυναμία του Μ.Ε. να δώσει λεπτομέρειες για τον αντιλογισμό για τον οποίο ρωτήθηκε, δεν επηρεάζει καθόλου την ακρίβεια των καταχωρίσεων. Όσον αφορά τη Μ.Υ. 1, αρκεί να λεχθεί πως η μαρτυρία της περιορίστηκε στην παρουσίαση του Τεκμηρίου 44, χωρίς να αμφισβητηθεί κάτι από όσα ανέφερε και δέχομαι τη μαρτυρία της. Ο Μ.Υ. 2 είναι σύμβουλος για τραπεζικά θέματα, σύμβουλος αφερεγγυότητας και έχει στο ενεργητικό του τουλάχιστον 27 έτη υπηρεσίας στη Λαϊκή Τράπεζα, εκ των οποίων τα 16 έτη σε θέση υπεύθυνου για τη χορήγηση δανείων. Πρόλαβε να εργαστεί και έξι μήνες στην Τράπεζα Κύπρου μετά τα γεγονότα του 2013, οπότε και αφυπηρέτησε. Η εμπλοκή του Μ.Υ.2 στην παρούσα υπόθεση οφείλεται σε συγκεκριμένη ανάθεση, η οποία έγινε εν τω μέσω της ακροαματικής διαδικασίας, ήτοι στις 8.2.21, με σχετική επιστολή του δικηγόρου των Εναγομένων (Τεκμήριο 45). Όπως έχει λεχθεί ήδη, με την εν λόγω επιστολή είχαν δοθεί στον Μ.Υ. 2 διάφορα τεκμήρια και του ζητήθηκε να προβεί σε διάφορους υπολογισμούς. Συγκεκριμένα να εντοπίσει τα ποσά τα οποία έπρεπε να είχε καταβάλει η Εναγόμενη 1 ως δόσεις βάσει της σύμβασης, τα πόσα τα οποία πράγματι κατέβαλε μέχρι τις 18.8.11 και τις 27.9.11, την ενδεχόμενη επιβάρυνση από ισοτιμία και από το επιτόκιο. Από τη μελέτη και τους υπολογισμούς του ο Μ.Υ. 2 κατέληξε σε διάφορες απόψεις, κάποιες όμως αντικρουόμενες. Το εντυπωσιακό σε σχέση με τα προσόντα του, την πολυετή του εμπειρία και γνώσεις του, είναι πως υπέπεσε σε εικασίες και συμπεράσματα, τα οποία δεν δικαιολογούνται καθόλου. Το πρώτο αφορά την υιοθέτηση της άποψης ότι υπήρξε πληρωμή ύψους CHF 38.444,61 για την οποία επιμένει ότι έγινε στις 27.9.11 και το δεύτερο ότι ο λογαριασμός υπ' αρ. ...1751 εξοφλήθηκε στις 27.9.
  5. Τα συμπεράσματά του αυτά αξιολογούνται αναλυτικότερα σε άλλο σημείο. Επί του παρόντος είναι αρκετό να λεχθεί πως το ποσό το οποίο εξέλαβε ως πληρωμή είναι στην πραγματικότητα οι καθυστερήσεις οι οποίες υπήρχαν στις 18.8.11 συν αυτές οι οποίες προέκυψαν μέχρι τις 27.9.11 (η σύνδεση των ποσών αναγνωρίζεται εντίμως και στην αγόρευση των Εναγομένων). Η άλλη άποψή του περί εξόφλησης στηρίζεται σε αναφορές οι οποίες στην πραγματικότητα αφορούν χρήματα τα οποία είχαν εμβαστεί από τον λογαριασμό σε ευρώ και είναι εντυπωσιακή και παράδοξη η επιμονή του ότι μια τέτοια ενέργεια ισοδυναμεί με εξόφληση. Η επιλογή και αντίληψη αυτή του Μ.Υ. 2, στην οποία ανάλωσε και το μεγαλύτερο μέρος της γραπτής δήλωσής του, αποτελεί σαφή ένδειξη της προθυμίας του να υποστηρίξει και υιοθετήσει οτιδήποτε έκρινε ότι μπορεί να βοηθήσει την υπεράσπιση, ακόμα και σε σημεία τα οποία δεν προέβαλαν ούτε οι ίδιοι οι Εναγόμενοι. Οι οποίοι ούτε πληρωμή αλλά ούτε και εξόφληση στις 27.9.11 επικαλέστηκαν. Η προσπάθεια και η ετοιμότητα αυτή του Μ.Υ. 2 αν όχι εκμηδενίζει ασφαλώς αφαιρεί ουσιώδες μέρος από την αξιοπιστία του και δεν μπορώ να στηριχθώ στη δική του μαρτυρία. Οι υπόλοιπες προσπάθειες και έγγραφα τα οποία ετοίμασε, είναι απλά αριθμητικοί υπολογισμοί στη βάση των διαφόρων σεναρίων που του είχαν δοθεί. Βασικά, υπολόγισε ότι συνολικό πόσο πληρωμών ύψους €210.205,27 εάν υπολογιστεί με την αρχική ισοτιμία EUR/CHF 1.6133, τότε ισοδυναμεί με ποσό CHF 326.790,85 και άρα το υπόλοιπο στις 27.9.11 ήταν CHF 736.297,99 και όχι CHF 883.516,60 που υπολόγισε η Τράπεζα, οπότε κατά την εξόφληση (την οποία υποστήριξε) υπήρχε υπερπληρωμή CHF 147.218,
  6. Με την ίδια λογική υποστήριξε πως αν το ποσό που καταβλήθηκε είναι CHF 326.790,85, τότε σε σχέση με τις 38 δόσεις που θεωρεί ότι καταβλήθηκαν μέχρι 27.9.11 κατά τον ίδιο, έχουν υπάρξει και προπληρωμές ύψους CHF 26.441,13 (αφού 38 επί 7.903,94 = 300.349,72). Παράλληλα, εντόπισε και συναλλαγματική διαφορά ύψους CHF 32.911,09 καθώς και επιτοκιακή διαφορά ύψους CHF 114.307,
  7. Όπως έχει λεχθεί, πρόκειται απλά για διάφορες αριθμητικές πράξεις και υπολογισμούς, οι οποίοι προϋποθέτουν μελέτη των συμβατικών όρων και κατάληξη επί νομικών ζητημάτων για την αποδοχή τους ή όχι. Όπως είπε ο ίδιος ο Μ.Υ. 2, δεν είχε στη διάθεσή του κανένα από τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα. Είναι προφανές πως όποιες απόψεις και αν εξέφρασε, δεν μπορούν να τεκμηριωθούν χωρίς αναφορά και στήριξη σε σχετικούς όρους και συμβάσεις. Παραμένουν απλοί αριθμητικοί υπολογισμοί. Όσον αφορά τον Μ.Υ. 3, είναι επίσης προφανέστατο πως εμφανίστηκε στο Δικαστήριο απλά και μόνο για να αναφέρει κάποια περιορισμένα στοιχεία τα οποία τού είχαν δοθεί εκ των προτέρων. Επανέλαβε άπειρες φορές ότι δεν ήταν προετοιμασμένος ούτε να επεξηγήσει ούτε να τεκμηριώσει κάτι. Κανένα ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί από τη μαρτυρία του. Από χρονολογικής λοιπόν πλευράς, το πρώτο έγγραφο είναι το Τεκμήριο
  8. Πρόκειται για το πιστοποιητικό σύστασης της Τράπεζας στις 31.12.43 ως εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Συνοδεύεται και από άλλο πιστοποιητικό του Εφόρου για την αλλαγή ονόματος που είχε γίνει στις 12.7.
  9. Ακολουθεί το Τεκμήριο 4 το οποίο είναι η χορηγηθείσα στην Τράπεζα άδεια διεξαγωγής τραπεζικών εργασιών από 1.1.
  10. Το Τεκμήριο 5 είναι τα πιστοποιητικά σύστασης και αλλαγής ονόματος της Gordian ημερ. 29.12.17 και 9.5.19 αντίστοιχα. Το Τεκμήριο 6 είναι η χορηγηθείσα στην Gordian άδεια για να λειτουργεί ως εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων, ημερ. 8.8.
  11. Η σύσταση και ύπαρξη των Εναγομένων 1 και 5 εταιρειών δεν αμφισβητείται ενώ σχετικά στοιχεία από το Τμήμα Εφόρου έχουν παρουσιαστεί ως Τεκμήρια 2.1 και 2.
  12. Σε σχέση με τα μεταγενέστερα γεγονότα της υπόθεσης, το πρώτο έγγραφο είναι η συμφωνία Τεκμήριο 32, βάσει της οποίας η Εναγόμενη 1 αγόρασε ένα διαμέρισμα έναντι Λ.Κ. 50.000 στις 15.11.
  13. Ακολουθούν τα Τεκμήρια 24 έως 28, από τα οποία συνάγεται ότι η Εναγόμενη 1 με τα Τεκμήρια 24, 26 και 27 και ο Εναγόμενος 2 με τα Τεκμήρια 25 και 28, μεταξύ 19.12.05 έως 21.5.07 υποθήκευσαν περιουσία τους προς εξασφάλιση παλαιότερων πιστωτικών διευκολύνσεων, τις οποίες η Τράπεζα είχε παραχωρήσει στην Εναγόμενη
  14. Πρόκειται για τις υποθήκες υπ' αρ. Υ.78/05, Υ.90/06, Υ.75/07, Υ.78/07, Υ.82/07 αντίστοιχα. Στις 30.5.07 η Εναγόμενη 1 εκχώρησε στην Τράπεζα τα δικαιώματά της από το πιο πάνω αγοραπωλητήριο του 2005 βάσει συμφωνίας που υπέγραψαν όλοι οι εμπλεκόμενοι, ήτοι το Τεκμήριο
  15. Στις 3.6.08 η Εναγόμενη 1 υπέβαλε στην Τράπεζα την αίτησή της για νέες πιστωτικές διευκολύνσεις. Αυτό συνάγεται από την απάντηση της Τράπεζας, δηλαδή το Τεκμήριο 12, με το οποίο εγκρίθηκε η χορήγηση: ‑ Πολυνομισματικού δανείου για CHF 970.000 ‑ Ορίου πιστώσεων εισαγωγής για €300.000 ‑ Δανείου τακτής προθεσμίας για €300.000 Σύμφωνα με το ίδιο Τεκμήριο, οι εξασφαλίσεις θα ήταν: "-Εγγραφή Β' υποθήκης επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής .85 (2/15 μερίδια) ιδιοκτησίας της εταιρείας σας EUR 810.000,00 -Και έναντι των ακόλουθων υφιστάμενων/κατεχόμενων εξασφαλίσεων: 1) Α΄ υποθήκη Υ..90/06 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής .428 ιδιοκτησίας του κ. Ανδρέα Αναστασίου για EUR 119,602 2) Α΄ υποθήκη Υ..78/05 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής ...011 ιδιοκτησίας της εταιρείας σας για EUR 170,860 3) Α΄ υποθήκη Υ..75/07 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής .685 (2/15 μερίδια) ιδιοκτησίας της εταιρείας σας για EUR 294,904-. 4) Α΄ ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί του ενεργητικού της εταιρείας σας για EUR 25,629 5) Εκχώρηση δικαιωμάτων ημερ.14/02/2000 επί ασφαλιστηρίου συμβολαίου αρ. .1810 με την EUROLIFE επ' ονόματι του κ. . Αναστασίου. 6) Β΄ υποθήκη Υ..78/07 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής .011 ιδιοκτησίας της εταιρείας σας για EUR 47,840-. 7) Β΄ υποθήκη Υ..79/07 πάνω στο ακίνητο με αρ. εγγραφής .06 ιδιοκτησίας του κου Αναστασίου 8) Α΄ υποθήκη Υ..82/07 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 92 ιδιοκτησίας της του κου Αναστασίου Ανδρέα για EUR 107,641 9) Α΄ υποθήκη Υ..76/07 επί του 1/10 μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής .452 ιδιοκτησίας της εταιρείας C.J.C Estates LTD για EUR 78,937 --Προσωπικές εγγυήσεις των κ.κ. . Αναστασίου και . Αναστασίου επί του ενσωματωμένου εγγράφου εγγύησης στη συμφωνία του δανείου για εξασφάλιση του δανείου των €300.000 EUR 300.000,00 --Προσωπικές εγγυήσεις των κ.κ. . Αναστασίου και . Αναστασίου επί του εγγυητηρίου εγγράφου ΝΤ6 για εξασφάλιση του δανείου των CHF970.000". Από το ίδιο Τεκμήριο συνάγεται επίσης πως με βάση τους υπόλοιπους όρους και προϋποθέσεις της έγκρισης έπρεπε: "Το προϊόν του δανείου σε CHF να χρησιμοποιηθεί ως ακολούθως: - να κατατεθεί στον τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας αρ. .6207 το ποσό των €240.000 που αφορά την μέχρι στιγμής εκτελεσθείσα εργασία. Με την κατάθεση του συγκεκριμένου ποσού να ακυρωθεί η προσωρινή υπέρβαση εκ €340.000 που παρουσιάζει ο λογαριασμός. - το υπόλοιπο να κατατεθεί σε λογαριασμό κατάθεση σε εγγύηση ο οποίος θα ανοικτεί επ' ονόματι της εταιρείας και αποσύρσεις θα επιτρέπονται κατόπιν προσκόμισης πιστοποιητικού εκτελεσθείσας εργασίας. Η αποπληρωμή του δανείου να πραγματοποιηθεί σε 15 χρόνια περίπου, με 179 μηνιαίες δόσεις εκ CHF7.903,94 η κάθε μια, οι οποίες να αρχίσουν ένα μήνα μετά τη χορήγηση του δανείου και να μεταφέρονται ανελλιπώς με χρέωση του τρεχουμένου λογαριασμού σας αρ. .6207 κατόπιν γραπτών ανεκκλήτων οδηγιών σας". Το Τεκμήριο 13 είναι η απόφαση του Δ. Σ. της Εναγόμενης 1 ημερ. 27.6.08 με την οποία αποδέχτηκε τις εγκριθείσες διευκολύνσεις με τους όρους και εξασφαλίσεις που είχαν τεθεί. Εξ ου και εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 όπως εμφανιστεί στην Τράπεζα και υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο. Πράγματι, τα αναγκαία έγγραφα υπεγράφησαν αυθημερόν, σύμφωνα με τους όρους που είχαν συμφωνηθεί. Το Τεκμήριο 11 είναι η επίδικη συμφωνία δανείου υπ' αρ. ...1751, την οποία υπέγραψε στις 27.6.08 ο Εναγόμενος 2 εκ μέρους της Εναγόμενης 1, ως φαίνεται από το όνομά του και τη σφραγίδα της εταιρείας. Είναι προφανές πως κανένας από τους κληθέντες ως μάρτυρες δεν ήταν παρών κατά την υπογραφή. Ούτε οποιοσδήποτε ο οποίος ήταν παρών, όπως ο Εναγόμενος 2, κλήθηκε ως μάρτυς. Λογική συνέπεια είναι το ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ή έστω ένδειξη ότι υπήρξαν υποδείξεις ή προτροπές ή διαβεβαιώσεις για το επωφελές του δανείου σε φράγκα και πολύ περισσότερο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο περί δολιότητας ή παράλειψης προειδοποίησης ή αποτροπής αναζήτησης νομικής ή οικονομικής συμβουλής. Σαφώς λοιπόν, δεν είναι δυνατό να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα από πλευράς γεγονότων. Όσον αφορά τους εγγυητές, συνάγεται από τα Τεκμήρια 14 και 15 ότι αυτοί την ίδια μέρα έλαβαν αντίγραφα της απόφασης, καθώς και δήλωση περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1, έναντι της υπογραφής τους στα εν λόγω Τεκμήρια και στη συνέχεια υπέγραψαν το Τεκμήριο 16 το οποίο φέρει τον τίτλο "Εγγυητήριο για Περιορισμένο Ποσό". Ούτε για αυτό το θέμα υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι υπήρξαν διαβεβαιώσεις είτε περί του ότι τα έγγραφα αυτά αφορούσαν την Εναγόμενη 1 είτε περί του ότι η Εναγόμενη 3 υπέγραφε απλά ως μάρτυρας. Ασφαλώς ούτε υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία για δόλιες και ή απατηλές πράξεις εκ μέρους της Ενάγουσας. Βασικά, όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, δεν μπορεί να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα. Την ίδια μέρα, 27.6.08, με σχετικές επιστολές της, Τεκμήριο 17, η Εναγόμενη 1 προς την Τράπεζα, την εξουσιοδότησε όπως: ‑Χρεώσει τον τρεχούμενο της υπ' αρ. ...6207 με τα έξοδα δανείου και υποθήκης ‑Εμβάζει από τον τρεχούμενο υπ' αρ. ...6207 το ανάλογο ποσό δόσεων ως η συμφωνία δανείου ‑Ποσόν €240.000 από το δάνειο κατατεθεί στον τρεχούμενο υπ' αρ. ...6207 και όπως ‑ Το υπόλοιπο ποσόν μεταφερθεί στον λογαριασμό "Κατάθεση σε Εγγύηση" υπ' αρ. ...1184 (που διέπετο από όρους ξεχωριστού εγγράφου). Την ίδια μέρα επίσης, 27.6.08 η Εναγόμενη 1 ενέκρινε με απόφαση του Δ. Σ. την υποθήκευση του δικού της τεμ. 175 και εξουσιοδότησε σχετικά τον Εναγόμενο 2 όπως υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο. Η σχετική υποθήκη υπ' αρ. Υ...08/08 συστάθηκε εν τέλει στις 7.7.08 (Τεκμήριο 29). Την επόμενη μέρα, 8.7.08, στη βάση των γραπτών οδηγιών και σχετικής χρεωστικής σημείωσης, Τεκμήριο 18, η τράπεζα αφού αφαίρεσε ποσόν CHF 806 ως προμήθεια, μετέφερε: ‑ €240.000 στον τρεχούμενο λογαριασμό υπ' αρ. ...6207 ‑ €361.236,97 στον λογαριασμό Κατάθεση σε Εγγύηση υπ' αρ. ...
  16. Συνάγεται λοιπόν, πως το σύνολο των CHF 969.194 υπολογίστηκε από την Τράπεζα σε €601.236,
  17. Ας σημειωθεί πως η πιο πάνω προμήθεια τελικά δεν έχει συμπεριληφθεί στην αναδομημένη κατάσταση Τεκμήριο 41 και δεν διεκδικείται. Στις 9.4.10, η Εναγόμενη 1 υπέβαλε αίτηση για τροποποίηση των εξασφαλίσεων που αφορούσαν όλους τους λογαριασμούς της. Αυτό συνάγεται από το Τεκμήριο 19 ημερ. 12.4.10, το οποίο περιέχει την έγκριση των αλλαγών, οι οποίες προέβλεπαν: ‑ Ακύρωση μιας άλλης παλαιότερης υποθήκης, ήτοι της Υ..76/07 ‑ Ακύρωση εγγυήσεων της CJC Developing Construction Ltd ‑Ακύρωση εκχώρησης ενός άλλου αγοραπωλητηρίου ημερ. 8.2.
  18. Οι αλλαγές έγιναν υπό τον όρο ότι θα διατηρούντο οι υφιστάμενες εγγυήσεις ή εξασφαλίσεις και θα υποθηκεύετο επιπλέον ένα διαμέρισμα επί του τεμ.
  19. Το Τεκμήριο 20 ημερ. 21.5.10 είναι η απόφαση του Δ.Σ. της Εναγόμενης 1 με την οποία αποδέχτηκε τις εγκριθείσες τροποποιήσεις και εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 να εμφανιστεί και υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο προς υλοποίησή τους. Το Τεκμήριο 30 είναι τα έγγραφα σύστασης της νέας αυτής υποθήκης υπ' αρ. Υ..59/
  20. Από το Τεκμήριο 22 συνάγεται ότι στις 4.2.11 η Εναγόμενη 1 υπέβαλε νέα αίτηση για πιστωτικές διευκολύνσεις. Το εν λόγω τεκμήριο είναι η επιστολή έγκρισης ημερ. 22.3.11 ενώ το Τεκμήριο 23 είναι η απόφαση του Δ. Σ. της Εναγόμενης 1 ημερ. 30.3.11 με την οποίαν αποδέχτηκε τις διευκολύνσεις και εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 όπως εμφανιστεί και υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο προς υλοποίησή τους. Οι εγκριθείσες διευκολύνσεις ήταν: ‑ Δάνειο τακτής προθεσμίας ύψους €600.000 ‑ Μείωση ορίου στον τρεχούμενο σε €150.000 ‑ Μετατροπή του επιτοκίου στον λογαριασμό δανείου υπ' αρ. ...1751 σε CHF 6μηνιαίο Libor προσαυξημένο κατά 5.75% ‑ Επανέγκριση του ορίου έκδοσης εγγυητικών επιστολών σε €205.
  21. Στη βάση της έγκρισης, οι εξασφαλίσεις θα ήταν: ‑ Προσωπικές, νέες αλλά και υφιστάμενες εγγυήσεις των Εναγομένων 2 και 3 ‑ Υφιστάμενο letter of allocation ημερ. 14.4.10 ‑ Οι προαναφερθείσες έξι υποθήκες καθώς και ακόμα δύο υπ' αρ. Υ..79/07 και Υ..08/08 ‑ Τα Α' και Δ' ομόλογα των ετών 1994 και 2009 επί περιουσίας της Εναγόμενης
  22. ‑ Εκχώρηση ημερ. 14.2.00 ασφαλιστηρίου ζωής του Εναγομένου 2 ‑ Εκχώρηση ημερ. 30.5.07 του αγοραπωλητηρίου Από τους υπόλοιπους όρους και προϋποθέσεις, αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ αυτών ήταν όπως το προϊόν του δανείου εξ €600.000 κατατεθεί στον τρεχούμενο και ακολούθως με χρέωσή του να εξοφλούντο: (α) δύο δάνεια, (β) οι καθυστερήσεις σε κάρτα και δάνειο του Εναγομένου 2, καθώς και (γ) οι καθυστερήσεις του δανείου υπ' αρ. ...1751, δηλαδή του επίδικου. Την ίδια μέρα, στις 30.3.11, υπεγράφη η τροποποιητική συμφωνία, Τεκμήριο 21, χαρακτηριζόμενη ως συμπληρωματική της αρχικής ημερ. 27.6.08, Τεκμήριο 11, με τις υπογραφές και των εγγυητών, Εναγομένων 2 και
  23. Στις 18.8.11 η Τράπεζα απέστειλε επιστολές στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 ενημερώνοντας για καθυστερήσεις ύψους CHF 30.755,72 και καλώντας τους όπως τις εξοφλήσουν εντός 21 ημερών. Με την αγόρευση δεν αμφισβητείται η αποστολή των εν λόγω (τριών) επιστολών. Ορθώς κατά την άποψη του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι συνοδεύονται από βεβαίωση των Κυπριακών Ταχυδρομείων περί ταχυδρόμησής τους στις 23.8.
  24. Είναι προφανές πως υπό τις περιστάσεις αυτές υφίσταται μαχητό τεκμήριο παραλαβής τους, ως καθορίζεται από σχετική νομολογία (βλ. Alpha Bank Cyprus Ltd v. Arena Motor Show Ltd, Πολ. Έφ. 84/2009, ημερ. 2.10.15, Έλληνας κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφ. 87/2013, ημερ. 3.12.19). Με δεδομένο ότι έχουν παραληφθεί, ασφαλώς και δεν ισχύει το επιχείρημα ότι είναι άγνωστη η ακριβής ημερομηνία παραλαβής ή ότι δεν μπορεί να υπολογιστεί πότε άρχισε να μετρά η προθεσμία των 21 ημερών. Στάλθηκαν, ως καταδεικνύει η σφραγίδα από ταχυδρομικό γραφείο στην Πάφο (Pafos City Centre) στις 23.8.11 και προορισμός ήταν η Τρεμιθούσα στην Πάφο. Εύλογο είναι να θεωρηθεί στα πλαίσια του τεκμηρίου λήψης ότι παρελήφθησαν εντός μερικών ημερών. Εν πάση περιπτώσει, γεγονός είναι πως δεν υπήρξε ούτε προβάλλεται ότι υπήρξε κάποια ενέργεια ή ανταπόκριση εκ μέρους της Εναγόμενης 1 ή των εγγυητών Εναγομένων 2 και 3 περί καταβολής των καθυστερούμενων δόσεων ύψους CHF 30.755,
  25. Στο σημείο αυτό, από πλευράς γεγονότων ανακύπτει μια σοβαρή διαφωνία μεταξύ των μερών. Ο Μ.Ε. υποστήριξε ότι στις 27.9.11 ο λογαριασμός υπ' αρ. ...1751 παρουσίαζε υπόλοιπο ύψους CHF 883.516.60, ότι βάσει των όρων της συμφωνίας έκλεισε την ίδια μέρα και ότι άνοιξε νέος λογαριασμός σε ευρώ υπ' αρ. ...2115 με χρεωστικό υπόλοιπο το ισόποσο σε ευρώ, ήτοι το ποσό των €727.873,
  26. Σχετική ενημέρωση δόθηκε στην Εναγόμενη 1 με την επιστολή ημερ. 14.1.12, Τεκμήριο 36, με την οποία κλήθηκε να διευθετήσει τις υποχρεώσεις της εντός 15 ημερών. Στις 23.4.13 είχε σταλεί σχετική ενημερωτική επιστολή για τα μέτρα που είχαν ληφθεί (απαίτηση πληρωμής) προς την πωλήτρια και τους δύο άλλους αγοραστές‑εκχωρητές του αγοραπωλητηρίου ημερ. 15.11.05 (Τεκμήρια 32, 37). Από την άλλη πλευρά, οι Εναγόμενοι τόσο μέσω του Μ.Υ. 2 όσο και στην αγόρευσή τους, προέβαλαν ότι ο λογαριασμός υπ' αρ. ...1751 εξοφλήθηκε στις 27.9.
  27. Ασφαλώς δεν υπάρχει οποιαδήποτε προσωπική γνώση του Μ.Υ. 2 περί πληρωμής ή διευθέτησης την οποία θα μπορούσε να ερμηνεύσει ως εξόφληση. Έρεισμα για την εισήγησή του αποτέλεσαν κάποιες αναφορές τις οποίες είδε στα Τεκμήρια 38Β, 41 και 42 και συγκεκριμένα, οι λέξεις "πληρωμή" στο Τεκμήριο 38 Β, "repayment of principal" στο Τεκμήριο 42, η κατάληξη σε μηδενικό υπόλοιπο, καθώς και το ότι διαπιστώνει από την κατάσταση Τεκμήριο 47 να εξακολουθούσε να υπάρχει ο λογαριασμός υπ' αρ. ...1751 μέχρι 19.12.11, δηλαδή παράλληλα με τον νέο και άρα κατά τον ίδιο πρόκειται για δύο ξεχωριστούς λογαριασμούς. Δεν μπορώ να συμφωνήσω ούτε με τον Μ.Υ. 2 ούτε με τις εισηγήσεις των Εναγομένων. Το Τεκμήριο 47 είναι κατάσταση λογαριασμού και όντως στο πάνω μέρος της αναφέρει ότι αυτή αφορά την περίοδο 17.9.11‑19.12.
  28. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ήταν σε λειτουργία μέχρι τότε ο λογαριασμός. Τόσο στον συγκεντρωτικό πίνακα όσο και στην ανάλυση συναλλαγών, η κατάσταση αυτή καταλήγει σε μηδενικά υπόλοιπα στις 27.9.
  29. Η δε αναφορά σε "εξόφληση" έχει ακριβώς την έννοια ότι αυτός ο λογαριασμός πιστώθηκε με το ποσό των CHF883.516,60 και ο νέος λογαριασμός χρεώθηκε την ίδια μέρα με το ισόποσο σε ευρώ, ήτοι €727.873,
  30. Άλλωστε, δεν πρέπει να λησμονείται πως πολύ λίγους μήνες πριν η Εναγόμενη 1 είχε αποταθεί για μεγάλο δάνειο μέρος του οποίου χρησιμοποίησε για καταβολή καθυστερούμενων δόσεων στον λογαριασμό υπ' αρ. ...1751, οι οποίες και φαίνεται να καταβλήθηκαν. Αν υπήρχε οποιαδήποτε άλλη πληρωμή και ιδιαίτερα εξόφληση, ασφαλώς θα τη γνώριζε πιο συγκεκριμένα η Εναγόμενη 1 και θα το προέβαλλε εξαρχής. Αντιθέτως, η προφορική και κυρίως η γραπτή μαρτυρία εκ μέρους της Ενάγουσας καταδεικνύει απερίφραστα αφενός ότι στις 18.8.11 καθυστερείτο η πληρωμή άλλων τεσσάρων περίπου δόσεων (προφανώς λόγω μη πληρωμής κάποιου άλλου ποσού μετά τις καταθέσεις που έγιναν στις 4.4.11 και 8.4.11 από το νέο δάνειο). Αφετέρου, είναι εμφανές ότι στις 27.9.11 η Τράπεζα άνοιξε νέο λογαριασμό στον οποίον χρέωσε το ποσό των €727.873,53 με το ισόποσο του οποίου είχε εξοφληθεί το υπόλοιπο των CHF 883.516,
  31. Ούτε θα συμφωνήσω με τον Μ.Υ. 2 ότι στο Τεκμήριο 43 καταγράφεται ή καταδεικνύεται πληρωμή ύψους CHF38.444,
  32. Κρίνεται χρήσιμο όπως παρατεθεί αυτούσιο το συγκεκριμένο μέρος του Τεκμηρίου 43, το οποίο έχει ως εξής: Statement Period: 18/09/2011-27/09/2011 Transaction Date Value Date Transaction Details Default Interest Interest Principal Balance brought forward -870.219,55 27/09/2011 27/09/2011 Payment of interest in Default 413,91 27/09/2011 27/09/2011 Repayment of Principal 38.444,61 27/09/2011 27/09/2011 Repayment of Principal 0.01 27/09/2011 27/09/2011 Repayment of Principal 0.01 27/09/2011 27/09/2011 Repayment of Principal 0.01 27/09/2011 27/09/2011 Repayment of Principal 0.01 27/09/2011 27/09/2011 Interest 12.883,14 27/09/2011 27/09/2011 Repayment of Principal 831.774,90 Όπως εύκολα διαπιστώνεται, όλα τα ποσά τα οποία χαρακτηρίζονται ως "repayment of principal", δηλαδή έξι ποσά, συμποσούνται σε CHF870.219,
  33. Πρόκειται για το ποσόν κεφαλαίου το οποίο φαίνεται και στο Τεκμήριο 38Β ως υπόλοιπο από μεταφορά και το οποίο αθροιζόμενο με τον τόκο, τον τόκο υπερημερίας και τις χρεώσεις, οδηγεί στο σύνολο των CHF883.516,60 (ήτοι 870.219,55+12.883,14+413,91), το οποίο και λογιστικά μηδενίστηκε με τη μεταφορά χρημάτων από τον λογαριασμό σε ευρώ υπ' αρ. ...2115 για το ισόποσο. Αυτή είναι η έννοια του "repayment" ή "εξόφλησης" ή "πληρωμής". Πληρώθηκαν μεν τα ποσά αλλά με κεφάλαια του νέου λογαριασμού και όχι με πληρωμές από τους Εναγόμενους (οι οποίοι ασφαλώς δεν προέβαλαν καν κάτι τέτοιο είτε δικογραφικά είτε με μαρτυρία τους). Η δε προσπάθεια και επιμονή ενός παρουσιαζόμενου ως ειδικού όπως ο Μ.Υ. 2 να πείσει για το αντίθετο, τείνει να δείξει πως απλά προσπαθούσε να υποστηρίξει ή και δημιουργήσει εκδοχή για τους Εναγόμενους χωρίς να υπάρχει κανένα υπόβαθρο για πληρωμή. Όσον αφορά τη συνέχεια, μετά την προαναφερθείσα επιστολή του 2013, η επόμενη εξέλιξη ήταν μια συνάντηση που είχαν τα μέρη και η συνακόλουθη επιστολή εκ μέρους των Εναγομένων ημερ. 27.3.17, Τεκμήριο 9, με την οποία διαφώνησαν με τα επιτόκια και τα υπόλοιπα, προτείνοντας προς εξόφληση ένα χαμηλότερο ποσό και κάποιο τρόπο πληρωμής. Δεν προκύπτει να είχε δοθεί συνέχεια στη συζήτηση. Η επόμενη εξέλιξη προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Ε. να είναι ότι στις 4.12.17 έκλεισε ο λογαριασμός κατάθεσης σε εγγύηση και το υπόλοιπό του, ήτοι πόσον €4.544,19 κατατέθηκε στον νέο λογαριασμό δανείου, όπως και πράγματι επιβεβαιώνεται από αντίστοιχη καταχώριση στο Τεκμήριο 38Β. Περαιτέρω εξέλιξη σημειώθηκε πλέον κατά το 2018, οπότε η Τράπεζα ενημέρωσε για την πρόθεση πώλησης. Το Τεκμήριο 7 είναι η επιστολή της Τράπεζας ημερ. 30.10.18 προς τους Εναγόμενους για την πρόθεση πώλησης των επτά πιστωτικών διευκολύνσεων βάσει του Ν.169
(1)/
  1. Με αυτήν ενημέρωσε τους Εναγόμενους ότι είχαν το δικαίωμα εντός 45 ημερών να υποβάλουν προσφορά για την απόκτηση των πιστωτικών διευκολύνσεων ή να τις εξοφλήσουν. Οι Εναγόμενοι απάντησαν με επιστολή τους (άνευ ημερομηνίας) ζητώντας πληροφορίες για τα υπόλοιπα και τις τιμές πώλησης, Τεκμήριο
  2. Η Τράπεζα απάντησε στις 18.12.18 ότι τα υπόλοιπα ήταν ως αναφέροντο στις αντίστοιχες επτά αγωγές που είχαν ήδη καταχωριστεί μεταξύ των ετών 2013 έως 2017, ζητώντας όπως μαζί με τυχόν προσφορά δοθούν και στοιχεία τόσο για την χρονική περίοδο εντός της οποίας θα γινόταν η πληρωμή όσο και για την πηγή της χρηματοδότησης. Οι Εναγόμενοι με νεότερη επιστολή τους ημερ. 21.12.18 αφενός εξέφρασαν τη διαφωνία τους για την πώληση προβάλλοντας ότι η Τράπεζα δεν καθόριζε ούτε τα υπόλοιπα ούτε το τίμημα ούτε τον αγοραστή και ότι εκκρεμούσαν αμφισβητούμενα ζητήματα στις αγωγές, ήτοι η εγκυρότητα δανείων, εξασφαλίσεων, οφειλόμενα ποσά και αφετέρου (άνευ βλάβης δικαιωμάτων) πρότειναν την εξαγορά από τους ίδιους όλων των υποχρεώσεων τους με την καταβολή ποσού €479.000, για το οποίο ανέφεραν ότι θα προερχόταν από ίδια κεφάλαια και δανεισμό από άλλο πιστωτικό ίδρυμα. Η Τράπεζα απάντησε με επιστολή της ημερ. 2.1.19 ότι κατόπιν εξέτασης της προσφοράς, αποφάσισε να μην την αποδεχθεί. Ας σημειωθεί ότι στις 23.5.19 και στα πλαίσια αίτησης της Τράπεζα στο Ε.Δ. Λευκωσίας, ήτοι του Τεκμηρίου 44, επικυρώθηκε το Σχέδιο Διακανονισμού μεταξύ της Τράπεζας, της Gordian και των μετόχων τους ως λεπτομερώς περιγράφεται στο εκδοθέν διάταγμα, Τεκμήριο
  3. Η τράπεζα με νεότερες επιστολές της ημερ. 31.5.19, Τεκμήριο 10, ενημέρωσε τους Εναγόμενους βάσει του άρθρου 19 του Ν.169
(1)/15 ότι στις 30.5.19 οι επτά πιστωτικές διευκολύνσεις είχαν μεταφερθεί στην Gordian. Περαιτέρω, ως έχει λεχθεί, στις 12.6.19 καταχωρίστηκε στον παρόντα δικαστικό φάκελο Ειδοποίηση υποκατάστασης της αρχικής Ενάγουσας από την Gordian. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Α. Υπόσταση Τράπεζας Σε σχέση με τη νομική πτυχή της υπόθεσης, προέχει κατά λογική σειρά η εξέταση των εισηγήσεων ότι δεν έχουν δικογραφηθεί ισχυρισμοί περί του ότι η Τράπεζα ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα (Α.Π.Ι). Η πραγματικότητα βέβαια, είναι πως από την πρώτη παράγραφο της έκθεσης απαίτησης υπήρξε ισχυρισμός ότι η "Ενάγουσα είναι Τράπεζα διεξάγουσα τραπεζικές εργασίες" και ακολούθως, παρατίθενται τα ονόματα με τελευταίο αυτό με το οποίο ήγειρε την αγωγή. Η μόνη απάντηση στην υπεράσπιση ήταν πως οι Εναγόμενοι αγνοούν και συνεπώς, αρνούντο. Ασφαλώς, εάν η θέση των Εναγομένων ήταν πως η αγωγή είχε καταχωριστεί από ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, θα λάμβαναν άλλα μέτρα πολύ νωρίτερα για διαγραφή της αγωγής. Αντιθέτως όμως, συνέχισαν τη διαδικασία, προβάλλοντας μάλιστα και ανταπαίτηση, δεχόμενοι έτσι την ύπαρξή της ως νομικού προσώπου με την αναφερόμενη επωνυμία, η οποία και παραπέμπει σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, η ουσία είναι ότι η Τράπεζα έχει παρουσιαστεί ως νομικό πρόσωπο με άδεια για τραπεζικές εργασίες και περαιτέρω, μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας το έχει στοιχειοθετήσει με τα Τεκμήρια 3 και 4, τα οποία επεξηγήθηκαν νωρίτερα. Βασικά, στην παρούσα περίπτωση ισχύει τόσο το τεκμήριο κανονικότητας, όπως αναλύθηκε στην υπόθεση K.N.G Autoparts Ltd ν. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ.689, όσο και το ότι η κίνηση μηχανισμού αγωγής προϋποθέτει την ύπαρξη διάδικου, οπότε, αυτός ο οποίος αμφισβητεί έχει την ευκαιρία να ελέγξει και λάβει μέτρα σε αρχικό στάδιο για τον τερματισμό της διαδικασίας, όπως εξηγήθηκε στην Lioufis and Co Ltd ν. Ανδρονίκου κ.α.
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 773. Δεν συμφωνώ ότι τίθεται βάσιμα οποιοδήποτε ζήτημα είτε ως προς την ύπαρξη της Τράπεζας ως νομικής οντότητας είτε ως προς την ιδιότητά της ως Α.Π.Ι. Β. Νομιμοποίηση Gordian Το επόμενο ζήτημα αφορά τη νομιμοποίηση της Gordian να συνεχίσει την αγωγή υποκαθιστώντας την αρχική Ενάγουσα Τράπεζα. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του Ν.169
(1)/15 είναι όπως οι πιστωτικές διευκολύνσεις μη υπερβαίνουν το ποσό του €1.000.000 και ο δανειολήπτης να είναι μικρή επιχείρηση. Το σχετικό άρθρο 3 εδ.
(1)και
(2)έχει ως εξής: "3.-
(1)Ο παρών Νόμος εφαρμόζεται - (α) Σε πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρούνται σε φυσικά πρόσωπα όταν κατά το χρόνο της εξαγοράς των διευκολύνσεων αυτών, το συνολικό υπόλοιπο των πιστωτικών διευκολύνσεων στο φυσικό πρόσωπο ανά ΑΠΙ, δεν υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο ευρώ (€1.000.000) (β) σε πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρούνται σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, όπως αυτές ορίζονται στη Σύσταση της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (2003/361/ΕΕ), όταν κατά το χρόνο της εξαγοράς αυτών των διευκολύνσεων, το συνολικό υπόλοιπο των πιστωτικών διευκολύνσεων προς την επιχείρηση αυτή ή τον όμιλο συνδεδεμένων επιχειρήσεων ανά ΑΠΙ δεν υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο ευρώ (€1.000.000)
(2)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδαφίου
(1), όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις όπου ο πιστωτής ή ο εξ αποφάσεως πιστωτής είναι πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοδοτικό ίδρυμα ή εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 18 και 19". Οι Εναγόμενοι εισηγούνται ότι με το εδ.
(2)ουσιαστικά εισάγεται διαφοροποίηση αφενός μεταξύ των διευκολύνσεων στις οποίες ο πιστωτής είναι Α.Π.Ι, οπότε εφαρμόζονται οι πρόνοιες των άρθρων 18 και 19 και αφετέρου των διευκολύνσεων στις οποίες ο πιστωτής δεν είναι Α.Π.Ι, οπότε δεν εφαρμόζονται τα άρθρα αυτά, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του Νόμου είναι οι διευκολύνσεις να μην υπερβαίνουν το ποσό του €1.000.000 και ο πιστωτής είναι μικρή επιχείρηση. Αυτό το οποίο προκύπτει, είναι ότι με το εδ.
(1)είχαν όντως τεθεί κάποια "όρια". Το ότι πρόκειται για "όρια" προκύπτει με βεβαιότητα λόγω του χαρακτηρισμού τους ως τέτοιων από το αρχικό κείμενο του Νόμου, δηλαδή πριν την τροποποίηση από τον Ν.86
(1)/18 όπου το παλαιό εδ.
(2)προέβλεπε: "
(2)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδαφίου
(1), πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες υπερβαίνουν τα όρια που προβλέπονται στο εδάφιο
(1), διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 18 και 19". Παρατηρείται λοιπόν, ότι με τον αρχικό Νόμο δεν απαγορεύετο η πώληση πιστώσεων οι οποίες υπερέβαιναν τα όρια του εδ.
(1), αλλά έπρεπε να ακολουθούνται οι πρόνοιες των άρθρων 18 και 19. Το ερώτημα είναι αν απαγορεύτηκαν τέτοιες πωλήσεις μετά την τροποποίηση του 2018; Δεν εξάγεται τέτοια απαγόρευση όμως από το κείμενο του εδ.
(2)όπως έχει διαμορφωθεί, αλλά το αντίθετο. Το εδ.
(1)τόσον στην παρ. (α) όσο και στην παρ. (β), αναφέρεται ήδη σε Α.Π.Ι και αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να παραπέμψει μόνο αυτές τις περιπτώσεις στα άρθρα 18 και 19, τότε πολύ απλά θα αναφερόταν σε αυτές, δηλαδή στις περιπτώσεις του εδ.
(1), με τα όρια. Όμως όχι μόνο δεν το έπραξε αλλά διατήρησε τη φράση "Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδ.
(1), όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις...". Η φράση αυτή σημαίνει ότι άσχετα και ανεξάρτητα από όσα προνοούνται στο εδ.
(1), όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις με εμπλεκόμενο Α.Π.Ι διέπονται από τα άρθρα 18 και 19 του Νόμου. Επιβεβαίωση αποτελούν οι πρόνοιες του εδ.
(3)το οποίο περιέχει τις μόνες εξαιρέσεις (για κατοίκους, εργασίες, επενδύσεις, ιδιοκτησίες ή δίκαιο ξένης χώρας). Τα πιο πάνω συνάδουν απολύτως και με τις πρόνοιες του άρθρου 18, το οποίο σαφώς αναφέρεται σε "πώληση του όλου ή μέρους των πιστωτικών διευκολύνσεων" κάποιου Α.Π.Ι. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στις 12.6.19 καταχωρίστηκε στον δικαστικό φάκελο Ειδοποίηση με βάση το άρθρο 18
(4)του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Ν.169
(1)/15, το οποίο, για ό,τι ενδιαφέρει, έχει ως εξής: "
(4)Οποιαδήποτε νομική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, οποιασδήποτε αγωγής, διαιτησίας, διαδικασίας εκποίησης ακινήτων ή άλλης διαδικασίας, και οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή διάταγμα ή απόφαση που κατά το χρόνο μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων εκκρεμεί ή υφίσταται από ή εναντίον ή εις όφελος του εκχωρητή σε σχέση με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που (μεταβιβάζονται δεν τερματίζεται ούτε διακόπτεται ούτε επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς λόγω της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων, αλλά δύναται να καταχωρίζεται ή να συνεχίζεται ή να αναγνωρίζεται ή να εκτελείται από ή εναντίον του αγοραστή πιστωτικών διευκολύνσεων, ο οποίος υποκαθιστά αυτόματα τον εκχωρητή στη νομική αυτή διαδικασία κατά το χρόνο της μεταβίβασης των πιστωτικών διευκολύνσεων: Νοείται ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, σε περίπτωση κατά την οποία εκκρεμεί οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου ή επαρχιακού κτηματολογίου, η αντικατάσταση και/ή υποκατάσταση του εκχωρητή από τον αγοραστή, για τους σκοπούς της εκκρεμούσης διαδικασίας, πραγματοποιείται με την καταχώριση από τον εκχωρητή σχετικής ειδοποίησης προς το οικείο πρωτοκολλητείο ή επαρχιακό κτηματολόγιο, ανάλογα με την περίπτωση, η οποία δεν φέρει οποιοδήποτε τέλος". Ας σημειωθεί, σε σχέση με την παρούσα, ότι το Τεκμήριο 7 είναι οι επιστολές της Τράπεζας ημερ. 30.10.18 με τις οποίες είχε καλέσει βάσει του άρθρου 18
(1)(β) τους Εναγόμενους να υποβάλουν αν ήθελαν σχετική πρόταση εξαγοράς, ενώ το Τεκμήριο 10 είναι οι επιστολές της Τράπεζας ημερ. 31.5.19 με τις οποίες είχε ενημερώσει τους Εναγόμενους βάσει του άρθρου 19 ότι στις 30.5.19 οι πιστωτικές διευκολύνσεις και οι εξασφαλίσεις τους είχαν μεταφερθεί στην Gordian. Οι λεπτομέρειες των πιο πάνω ενεργειών περιέχονται στην αποδεκτή γραπτή μαρτυρία του Μ.Ε. και δεν έχουν επίσης αμφισβητηθεί. Όπως δεν αμφισβητείται το ότι είχαν σταλεί κανονικά οι ειδοποιήσεις εξαγοράς και το ότι υπήρξε πρόταση εξαγοράς από πλευράς Εναγομένων. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση των Εναγομένων ότι απαιτείτο τροποποίηση της αγωγής ούτως ώστε να αποδείξει η Gordian ότι απέκτησε τα δικαιώματα επί της αγωγής. Ο ίδιος ο Νόμος στο πιο πάνω άρθρο 18
(4)περιέλαβε διάταξη δικονομικής φύσης ως προς το ζήτημα, η οποία ασφαλώς και υπερισχύει οποιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού όπως η Δ.12, σε αντίθεση με τα όσα προέβαλαν οι Εναγόμενοι. Έχω την άποψη πως όταν στην επιφύλαξη του εδ.
(4)αναφέρεται η φράση "ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου Νόμου", σαφώς εννοείται και άλλη δικονομική διάταξη, όπως ήταν και ο σκοπός της πρόνοιας. Θα ήταν παράλογο να γίνει δεκτό ότι από τη μια πλευρά εννοείτο πως δεν απαιτείται οτιδήποτε εκτός της ειδοποίησης και από την άλλη ότι απαιτείται τροποποίηση με βάση τους Θεσμούς. Άλλωστε, σε άλλο σημείο και οι ίδιοι οι Εναγόμενοι δέχονται στην αγόρευσή τους ότι οι πρόνοιες του Ν. 169
(1)/15 υπερτερούν έναντι των προνοιών άλλων γενικότερων νομοθεσιών. Ούτε βέβαια θα μπορούσε να ισχύει τυχόν επιχείρημα ότι η Ειδοποίηση δεν είχε καταχωριστεί από τον ίδιο τον εκχωρητή. Αυτή καταχωρίστηκε μεν από δικηγόρο, η οποία όμως ήταν η δικηγόρος της Τράπεζας μέχρι εκείνη τη μέρα και σαφώς οι ενέργειες και οι δηλώσεις της δεσμεύουν τη μέχρι τότε Ενάγουσα Τράπεζα, στο πλαίσιο του αρχικού διορισμού και εξουσιοδότησής της προς δικηγόρους η οποία δεν είχε ανακληθεί. Ας προστεθεί στο πιο πάνω πως οι Εναγόμενοι έλαβαν μέρος στη διαδικασία υποβάλλοντας και σχετική προσφορά, ως έχει καταδειχθεί από τα Τεκμήρια 7, 8 και 10, εκπροσωπούμενοι από δικηγόρους. Αν υπήρχε οποιαδήποτε υπόνοια για παρανομία, ασφαλώς θα προέβαιναν σε καταγγελία είτε στον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας για διοικητικές κυρώσεις είτε στον Γενικό Εισαγγελέα για ποινικές κυρώσεις (άρθρα 21 και 22 του Ν.169
(1)/15). Γ. Εικονικότητα Η επόμενη εισήγηση των Εναγομένων ήταν ότι το Τεκμήριο 11, η επίδικη βασική συμφωνία είναι εικονική και άρα άκυρη καθότι, κατ' ισχυρισμόν, ενώ ήταν μια συναλλαγή σε ευρώ, εντούτοις, περιβλήθηκε τον μανδύα συναλλαγής σε ελβετικό φράγκο για λόγους "προφανείς και κατανοητούς". Ασφαλώς δεν απαιτείται να δοθεί οποιαδήποτε συνέχεια στην εισήγηση αυτή, η οποία εκφεύγει εντελώς της όποιας θέσης είχε προβληθεί στην υπεράσπιση των Εναγομένων. Αρκεί να λεχθεί πως όχι μόνο δεν είχε προβληθεί ισχυρισμός για εικονικότητα, αλλά, όπως ήδη έχει εξηγηθεί, δικογραφικά ήταν παραδεκτό ότι το δάνειο έγινε σε ελβετικά φράγκα. Άλλωστε, στην παρούσα περίπτωση δεν έχει προκύψει ότι άλλη ήταν η πραγματική φύση της συναλλαγής, όπως είχε διαπιστωθεί με εξωγενή μαρτυρία στην αναφερθείσα από τους Εναγόμενους υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Χίνη
(2008)
(1)Α.Α.Δ.
  1. Πέραν του δικογραφικού κωλύματος, ούτως ή άλλως καμιά μαρτυρία δεν προσφέρθηκε προς τέτοια κατεύθυνση. Αντιθέτως, όλη η μαρτυρία αναφέρεται και συνάδει με αίτηση για δάνειο σε ξένο νόμισμα, έγκριση και χορήγησή του σε ελβετικά φράγκα (με δικαίωμα μετατροπής είτε σε ευρώ είτε σε yen) και χειρισμό του σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγόμενης
  2. Δ. Καταχρηστικότητα Για ακόμη μια φορά, χωρίς οποιοδήποτε δικογραφικό υπόβαθρο, οι Εναγόμενοι με την αγόρευσή τους ήγειραν σειρά εισηγήσεων ζητώντας όπως γίνει δεκτό ότι υπάρχουν πρόνοιες που αφορούν καταχρηστικές ρήτρες και εφαρμογή αθέμιτων εμπορικών πρακτικών βάσει του Ν.93
(1)/96 τουλάχιστον για την Εναγόμενη 3, ενώ, εν όψει και του πρόσφατου Ν.62
(1)/20, εισηγούνται ότι η προστασία πρέπει να επεκταθεί και στους Εναγόμενους 1 και 2. Οι εισηγήσεις καταλήγουν στην τελική θέση ότι με εξαίρεση τις ρήτρες οι οποίες καθορίζουν το κύριο αντικείμενό της, όλες οι υπόλοιπες θα πρέπει κατά τους Εναγόμενους να κριθούν καταχρηστικές και στη συνέχεια, η συμφωνία χωρίς όλες αυτές, να κριθεί ως αόριστη και άρα μη δεσμευτική και ή άκυρη. Είναι ορθή η εισήγηση ότι ο Ν.93
(1)/96 αφορά την προστασία φυσικών προσώπων, των καταναλωτών, κατά την κατάρτιση συμβάσεων για σκοπούς οι οποίοι είναι άσχετοι με την επιχείρησή τους. Εξ ου και οι Εναγόμενοι περιόρισαν την εισήγησή τους μόνο σε σχέση με την Εναγόμενη 3 και ουσιαστικά, εκ των πραγμάτων, μόνο σε σχέση με τη σύμβαση εγγύησης. Ο Νόμος όμως αποκλείει την αμφισβήτηση ρήτρας σχετικής με το κύριο αντικείμενο της σύμβασης όταν αυτή είναι διατυπωμένη κατά τρόπο σαφή και κατανοητό. Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχει υποδειχθεί κάποια συγκεκριμένη ρήτρα από τη σύμβαση εγγύησης, η οποία δυνητικά θα μπορούσε να κριθεί ως καταχρηστική. Ούτε υπό την έννοια ότι δημιούργησε σε βάρος της Εναγόμενης 3 σημαντική ανισότητα μεταξύ δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (άρθρο 5) ούτε σε σχέση με άλλη ρήτρα από το Παράρτημα του Νόμου. Όσον αφορά τον Ν.62
(1)/20, αυτός τέθηκε σε ισχύ στις 12.10.20 μετά που σειρά άρθρων του είχαν κριθεί ως αντισυνταγματικά (στην Αναφορά υπ' αρ. 3/2019) και με το άρθρο 9 έδωσε εξουσία στο Δικαστήριο, κατόπιν αίτησης προς τούτο, να εξετάζει κατά πόσον οποιαδήποτε συμβατική ρήτρα είναι καταχρηστική και να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα παύσης ή λήψης διορθωτικών μέτρων ή άλλης ενέργειας αναγκαίας ή εύλογης. Δεν υπήρξε ισχυρισμός ότι ακολουθήθηκε τέτοια διαδικασία από τους Εναγόμενους 1 και 2. Ε. Συνταγματικότητα Οι Εναγόμενοι αγορεύοντας, προέβαλαν επίσης ότι με τον Ν.169
(1)/15 πλήττεται το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμά τους του συμβάλλεσθαι ελευθέρως (άρθρο 26), καθότι πραγματοποιείται παρέμβαση στην ελευθερία τους να επιλέγουν τους αντισυμβαλλόμενούς τους. Οι πρόνοιες και οι περιστάσεις υπό τις οποίες τυγχάνει εφαρμογής ο εν λόγω Νόμος έχουν εξηγηθεί πιο πριν. Το ίδιο το άρθρο 26 του Συντάγματος προνοεί πως το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι υπόκειται σε όρους, περιορισμούς ή δεσμεύσεις τιθέμενους επί τη βάσει των γενικών αρχών του δικαίου των συμβάσεων. Η εκχώρηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων από σύμβαση είναι θεσμός αναγνωρισμένος από το ημεδαπό συμβατικό δίκαιο, υπό κάποιες προϋποθέσεις (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστόπουλου,
(1994)1 Α.Α.Δ. 479, Vassos Ayiomamitis Developments Ltd v. Θωμαΐδη
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 238). Η εξαγορά πιστωτικής διευκόλυνσης προσομοιάζει με την εκχώρηση και είναι νόμιμη μόνο όταν τηρούνται οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις του προαναφερθέντος ειδικού Ν.169
(1)/15, ο οποίος επίσης αναφέρεται στην έννοια του "εκχωρητή" (στο άρθρο 18.4). Μέσω της διαδικασίας οι αντισυμβαλλόμενοι Εναγόμενοι έλαβαν πλήρη γνώση και μάλιστα, υπέβαλαν και πρόταση. Δεν συμφωνώ ότι επηρεάστηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματά τους, ο δε αγοραστής της πιστωτικής διευκόλυνσης δεν απέκτησε κανένα ισχυρότερο δικαίωμα από όσα είχε ο εκχωρητής. Ας σημειωθεί δε, πως το δικαίωμα εκχώρησης η Τράπεζα το είχε ούτως ή άλως από την ίδια τη σύμβαση (όρος 19.2) Στ. Απόδειξη Απαίτησης Μέσα από την αξιολόγηση και τα ευρήματα, έχει καταδειχθεί ότι η Εναγόμενη 1 αιτήθηκε και έλαβε δάνειο ύψους CHF 970.000 με σκοπό να αποπερατώσει τις εργασίες εργοστασίου της στην Πάφο. Με βάση τη συμφωνία Τεκμήριο 11, υπήρχε δικαίωμα αλλαγής νομίσματος του δανείου σε euro ή yen. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι είχε ασκηθεί οποτεδήποτε τέτοιο δικαίωμα. Το ποσό του δανείου θα χρεώνετο με επιτόκιο 6 μηνών Libor προσαυξημένο κατά 2.500%. Το 6μηνιαίο Libor κατά την υπογραφή της συμφωνίας ήταν 2.889%. Άρα το συνολικό επιτόκιο ήταν 5.389%. Η αποπληρωμή του δανείου θα γινόταν με 179 μηνιαίες δόσεις εκ CHF 7.903.94 αρχομένων από 8.8.
  1. Το ποσόν του δανείου εκταμιεύθηκε ακριβώς κατά τον τρόπο που είχε ζητήσει η Εναγόμενη 1 με σχετική επιστολή Τεκμήριο
  2. Στις 21.5.10, κατόπιν αίτησης της Εναγόμενης 1, υπήρξε τροποποίηση στις εξασφαλίσεις και για ό,τι ενδιαφέρει, προστέθηκε η Y..59/
  3. Τον Φεβρουάριο του 2011 υπήρχαν καθυστερήσεις δόσεων σε σχέση με το επίδικο δάνειο και στα πλαίσια τροποποιητικής συμφωνίας Τεκμήριο 21, την οποίαν υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3, συμφωνήθηκε όπως αυτές εξοφληθούν από το νέο δάνειο των €600.
  4. Επιβεβαίωση των συμφωνηθέντων είναι οι πληρωμές CHF 30.751 στις 4.4.11 ως φαίνεται τόσο στο Τεκμήριο 38Β όσο και στην αναδομημένη κατάσταση Τεκμήριο
  5. Βασικά, από τις 8.8.08 μέχρι τις 31.3.11 έπρεπε να είχαν καταβληθεί συνολικά 32 δόσεις αλλά αντί τούτου, είχαν γίνει μόνο 28 πληρωμές. Μετά την κάλυψη των τεσσάρων δόσεων (περίπου) από το νέο δάνειο, υπήρξε μόνο ακόμα μια πληρωμή στις 8.4.11 ύψους CHF 7.688,68 και καμιά άλλη μέχρι και τον Αύγουστο του
  6. Παρέμεναν δηλαδή απλήρωτες οι δόσεις για τους μήνες Μάιο έως Αύγουστο του 2011, εξ ου και η τράπεζα απέστειλε την πρώτη επιστολή Τεκμήριο 33 αναφερόμενη σε καθυστερήσεις ύψους CHF 30.755,72 (τέσσερις περίπου δόσεις). Όπως επίσης έχει διαπιστωθεί, δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση. Μέχρι τον επόμενο μήνα προστέθηκε ακόμα μια (δόση) στις καθυστερούμενες και απλήρωτες δόσεις. Εξ ου και το αναγνωρίζουν στην αγόρευσή τους εμμέσως οι Εναγόμενοι (λέγοντας ότι "συμπτωματικά...το ποσό αυτό ισούται με την πρόσθεση του ποσού των καθυστερήσεων με το ποσό μιας ακόμα δόσης, η οποία προφανώς κατέστη πληρωτέα στο μεσοδιάστημα") αν και επιμένουν ότι δεν υπήρχαν καθυστερήσεις, χωρίς να εξηγούν πώς πληρώθηκαν. Πλην όμως, αναμφίβολα υπήρχαν καθυστερήσεις πληρωμών και πρόκειται ακριβώς για το ποσό των CHF 38.444,61, το οποίο ο Μ.Υ. 2 ατυχέστατα το θεώρησε μάλιστα και ως πληρωμές από τους Εναγόμενους (χωρίς οι ίδιοι να έχουν υποστηρίξει μέσω μαρτυρίας οποτεδήποτε κάτι τέτοιο). Οι καθυστερήσεις αυτές ήταν ακριβώς ο λόγος του τερματισμού του δανείου στις 27.9.11 και της μετατροπής του σε ευρώ, όπως εξηγήθηκε στην επιστολή τερματισμού Τεκμήριο 34, καθώς και σε όσα έχουν εδώ προηγηθεί. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση περί του ότι η Τράπεζα άσκησε ακριβώς το δικαίωμα, το οποίο είχε βάσει του όρου 11 της βασικής σύμβασης, ο οποίος προνοεί: "
  7. Σε περίπτωση που το δάνειο καταστεί ληξιπρόθεσμο για οποιονδήποτε λόγο και/ή σε περίπτωση που αυτό παρουσιάσει καθυστερήσεις στην αποπληρωμή του κεφαλαίου ή του τόκου πέραν των τριών μηνών η Τράπεζα δικαιούται κατά την απόλυτη κρίση της να μετατρέψει το νόμισμα του δανείου στο νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Νοείται ότι με τη μετατροπή του νομίσματος, η Τράπεζα έχει το δικαίωμα να τροποποιήσει τον αριθμό του λογαριασμού δανείου". Το δικαίωμα της Τράπεζας να τερματίσει τη σύμβαση και να απαιτήσει την άμεση εξόφληση ολόκληρου του οφειλόμενου υπόλοιπου συν τόκους πηγάζει από τον όρο 15 του Τεκμηρίου 11 και δεν κρίνω ότι απαιτείται κάποια περαιτέρω ανάλυση. Όσον αφορά τα επιτόκια και ασχέτως των όποιων ποσοστών φαίνονται στο Τεκμήριο 38Β, γεγονός αναντίλεκτο παραμένει πως ο Μ.Ε. στην αναδομημένη του κατάσταση Τεκμήριο 41 διατήρησε σταθερή την προσαύξηση ύψους 2.5%, η οποία είχε αρχικώς, από το 2008, συμφωνηθεί και χρησιμοποίησε για όλα τα εξάμηνα το ποσοστό επιτοκίου 6 μηνών Libor, όπως επίσης αναντίλεκτα το εντόπισε από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Τράπεζας, διαφοροποιώντας μόνο το τελευταίο (από 31.3.11) βάσει της τροποποιητικής σύμβασης Τεκμήριο
  8. Ειδικότερα, τα επιτόκια που χρησιμοποίησε έχουν ως εξής: Α/Α Ημερομηνία 6μ Libor Προσαύξηση Σύνολο 1 8.7.08 2.9716 2.5 5.4716 2 8.1.09 0.7900 2.5 3.2900 3 8.7.09 0.5033 2.5 3.0033 4 8.1.10 0.3383 2.5 2.8383 5 8.7.10 0.2083 2.5 2.7083 6 10.1.11 0.2383 2.5 2.7383 7 31.3.11 0.2383 5.75 5.9883 Χρησιμοποιώντας τα επιτόκια αυτά, ο Μ.Ε. κατέληξε στα οφειλόμενα της αναδομημένης κατάστασης κατά τις 27.9.11, ήτοι σε ποσό CHF 812.276,87, το οποίο ισούται με €668.815,
  9. Αυτό περαιτέρω, τοκιζόμενο, καταλήγει στις 30.6.20 σε €1.129.916 συν τόκους για το οποίο και δικαιούται σε απόφαση η εκδοχέας Gordian (δεδομένου ότι η πρόταση για εκ συμφώνου απόφαση για μικρότερο ποσό δεν τελεσφόρησε). Ούτε βέβαια υπάρχει οποιαδήποτε βάση στις αξιώσεις της ανταπαίτησης, δεδομένου ότι η Τράπεζα ακολούθησε ακριβώς τα συμφωνηθέντα για τις πληρωμές στο νόμισμα του δανείου (όρος 12), χωρίς οποτεδήποτε οι Εναγόμενοι να είχαν ασκήσει το δικαίωμα επιλογής άλλου νομίσματος (όρος 5), ενώ ούτε και οποιαδήποτε από τις προβληθείσες αξιώσεις στην ανταπαίτηση έχει στοιχειοθετηθεί. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι έχει αποδειχθεί η αξίωση και εκδίδεται υπέρ της Gordian Holdings Ltd απόφαση και διατάγματα ως ακολούθως: Α. Εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως απόφαση για το ποσόν των €1.129.916 πλέον τόκους προς 5.9883% από 1.7.20 επί ποσού €1.124.588,77 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιούμενου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Β. Εναντίον της Εναγόμενης 1 διατάγματα εκποίησης ως οι παρ. 36 (β), (δ), (ε), (η) και (θ) της έκθεσης απαίτησης. Γ. Εναντίον του Εναγομένου 2 διατάγματα εκποίησης ως οι παρ. 36 (γ) και (ζ) της έκθεσης απαίτησης. Δ. Εναντίον της Εναγόμενης 1 αναγνωριστικές δηλώσεις ως οι παρ. 37 (α) έως (ε) της έκθεσης απαίτησης. Ε. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Στ. Λαμβανομένου υπόψιν ότι αγωγή και ανταπαίτηση έχουν συνεκδικαστεί, επιδικάζεται προς όφελος της Gordian Holdings Ltd και εις βάρος των Εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, ένα σύνολο (σετ) εξόδων, ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. και νόμιμο τόκο από σήμερα. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.