TRUKHANOVA ν. ΠΕΤΡΙΔΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 551/2021, 19/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 551/2021 XXXXXXXX TRUKHANOVA Ενάγουσα / Αιτήτρια εναντίον XXXXXX ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ Εναγόμενοι / Καθ' ων η αίτηση ------------------ Αίτηση ενάγουσας ημερομηνίας 8/7/2021 Ημερομηνία: 19 Ιουλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα - αιτήτρια: κα Γ. Παπασάββα Για εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση 1: κ. Χ. Κουφέττας & Σία ΔΕΠΕ ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της υπό εξέταση αίτησης είναι η οριστικοποίηση ή όχι του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 8.7.2021 το οποίο εκδόθηκε μονομερώς και με το οποίο διατάζονταν οι εναγόμενοι 1 και 2 να προβούν σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο ακίνητο. Ως προς το νομικό υπόβαθρο της αίτησης δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσιο διότι θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της ίδιας της ενάγουσας. Σε αυτήν αναφέρει ότι διαμένει στην επίδικη κατοικία ως ενοικιάστρια μαζί με το σύζυγο και τα δύο ανήλικα τέκνα της. Την επίδικη κατοικία την ενοικίασε από την εναγόμενη 1 που είναι ιδιοκτήτρια. Η εναγόμενη 2 είναι οργανισμός που παρέχει ηλεκτρική ενέργεια. Ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αναφέρει ότι τον Νοέμβριο του 2019 ενοικίασε την επίδικη κατοικία από την εναγόμενη 1 και ανάμεσα στους όρους της συμφωνίας ενοικιάσεως ήταν ότι το ηλεκτρικό ρεύμα θα παρέμενε στο όνομα της εναγόμενης 1 και η ενάγουσα με τη σειρά της θα πλήρωνε τον λογαριασμό του ρεύματος, πράγμα το οποίο πράττει μέχρι και σήμερα, επισυνάπτοντας προς απόδειξη του ισχυρισμού της το τεκμήριο 1 που αποτελεί δέσμη από λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος που η ίδια πλήρωσε με πιο πρόσφατο λογαριασμό να φέρει ημερομηνία 10.5.
- Επανειλημμένα έχει ζητήσει από την εναγόμενη 1 να προχωρήσουν σε υπογραφή γραπτής συμφωνίας ενοικίασης αφού η ενάγουσα είναι δικαιούχος δημοσίου βοηθήματος για ενοικίαση κατοικίας και με την παρουσίαση τέτοιας συμφωνίας η ενάγουσα θα λάμβανε βοήθημα ενοικίου αλλά η εναγόμενη 1 αρνείται πεισματικά για το λόγο ότι δεν θέλει να δηλώνει τα ενοίκια που εισπράττει. Εκδικητικά και χωρίς αιτία ως ισχυρίζεται η ενάγουσα στην παρούσα διαδικασία, η εναγόμενη 1, τον Σεπτέμβριο του 2020 καταχώρησε συγκεκριμένη αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ως ενάγουσα, με την οποία ενάγει την ενάγουσα στην παρούσα διαδικασία ως εναγόμενη, ζητώντας την έξωση της στη βάση απλήρωτων ενοικίων, επισυνάπτοντας ως τεκμήριο 2 αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος της εν λόγω αγωγής. Κατά την Ιούνιο του 2021 η εναγόμενη 1 άρχισε να την ενοχλεί και να την απειλεί ότι πρέπει να εγκαταλείψει την οικία διαφορετικά θα διέκοπτε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος για να την εξ' αναγκάσει όπως χαρακτηριστικά της ανέφερε. Η εναγόμενη 1 υλοποίησε τις απειλές της και επισκέφθηκε τα επαρχιακά γραφεία της εναγόμενης 2 χωρίς να ενημερώσει την ενάγουσα προηγουμένως και προχώρησε σε συνεργασία με την εναγόμενη 2 σε διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και η ενάγουσα αμέσως την ίδια ημέρα επισκέφθηκε τα γραφεία της εναγόμενης 2 και αφού τους ανέφερε ότι νόμιμα ενοικιάζει το ακίνητο και διαμένει σε αυτό προέβησαν άμεσα σε επανασύνδεση. Τις τελευταίες ημέρες η εναγόμενη 1 προέβηκε ξανά στις διαδικασίες αποκοπής του ηλεκτρικού ρεύματος σε συνεργασία με την εναγόμενη 2 με αποτέλεσμα η ίδια να επισκεφθεί τη δικηγόρο της και να δώσει οδηγίες για να προχωρήσει σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για προστασία των δικαιωμάτων της και προς απόδειξη του ισχυρισμού της επισύναψε το τεκμήριο 3, το οποίο αποτελεί επιστολή της δικηγόρου της προς την εναγόμενη 2 και στην οποία καταγράφονται οι θέσεις της. Παρόλο που η δικηγόρος της απέστειλε την πιο πάνω επιστολή και επικοινώνησε τηλεφωνικά με αρμόδιο υπάλληλο της εναγόμενης 2, εξηγώντας του το σοβαρό πρόβλημα που δημιουργείται με την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, εντούτοις στις 6.7.2021 η εναγόμενη 2 με οδηγίες της εναγόμενης 1 προέβηκε αυθαίρετα σε διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος παραβιάζοντας κάθε κανόνα δικαίου θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την υγεία του ανήλικου παιδιού της. Ακολούθως κάνει αναφορά στο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει το ανήλικο τέκνο της και πιο συγκεκριμένα ότι εκ γενετής έχει σοβαρό πρόβλημα στα δύο του αυτιά, στα όρια κώφωσης και γι' αυτό το σκοπό χρησιμοποιεί ειδικό μηχανισμό ο οποίος απαιτεί τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος. Επιπλέον λόγω του σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει, λόγω ζέστης η μύτη του αιμορραγεί και γι' αυτό το σκοπό είναι απαραίτητη η χρήση κλιματιστικού στο υπνοδωμάτιο του το οποίο είναι και το μοναδικό κλιματιστικό στην πιο πάνω οικία. Από τις ενέργειες των εναγομένων με την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος έχει τεθεί σε σοβαρό κίνδυνο η υγεία του παιδιού της και έχουν δημιουργηθεί σοβαρά προβλήματα, η δε συνέχιση της διακοπής παροχής ηλεκτρικού ρεύματος θα θέσει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία του παιδιού της και θα οδηγήσει την κατάσταση της υγείας τους σε μη αναστρέψιμη κατάσταση. Από την συμπεριφορά των εναγομένων έχει υποστεί μεγάλη ταλαιπωρία, άγχος και ανησυχία και έχει τεθεί η υγεία των μελών της οικογένειας της σε σοβαρό κίνδυνο και εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και συνεχιστεί η όλη στάση και συμπεριφορά των εναγομένων θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η υγεία του ανήλικου παιδιού της. Όπως την συμβουλεύει η δικηγόρος της η όλη στάση και συμπεριφορά των εναγομένων και οι ενέργειες τους συνιστούν παρέμβαση στην ιδιωτική της ζωή και θέτουν σε κίνδυνο την υγεία της οικογένειας της. Ολοκληρώνοντας την ένορκη της δήλωση υπεραμύνεται της σπουδής που επέδειξε στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η εναγόμενη 1 έφερε ένσταση στη συνέχιση ισχύος του πιο πάνω διατάγματος. Η εναγόμενη 2 δεν καταχώρησε εμφάνιση ή ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση. Ως προς τη νομική βάση της ένστασης δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσια για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Προβλήθηκαν συνολικά 15 λόγοι ένστασης ως ακολούθως:
- Η Αίτηση είναι γενική, αόριστη καταχρηστική και στερείται πραγματικού και νομικού ερείσματος.
- Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική διότι εκκρεμεί άλλη αγωγή με τους ίδιους διαδίκους για το επίδικο ακίνητο.
- Η Αίτηση δεν φανερώνει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση.
- Η Αίτηση δεν φανερώνει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
- Η Αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθ. 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Η Αιτήτρια δεν αποδεικνύει το επείγον των αιτούμενων Διαταγμάτων και δεν αποδεικνύει ότι εάν δεν οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα Διατάγματα θα είναι δύσκολο στην συνέχεια να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι θα υποστεί οιανδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη από την μη έκδοση των Αιτούμενων Διαταγμάτων ή την μη παραμονή σε ισχύ αυτού εφόσον δεν έχει προσκομίσει και/ή παρουσιάσει οιανδήποτε και/ή οιανδήποτε εύλογη και/ή αξιόπιστη μαρτυρία προς τούτο.
- Δεν φαίνεται πουθενά στην αίτηση και στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας τι κινδύνους ή απώλειες ή πιθανές ανεπανόρθωτες ζημιές θα υποστεί εάν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα.
- Η Ένορκη Δήλωση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση για την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος δεν περιλαμβάνει επαρκή στοιχεία ή γεγονότα που θα μπορούσαν να στηρίξουν την έκδοση του.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποκαλύψει στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ουσιώδη για την υπόθεση γεγονότα αλλά αντιθέτως έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα.
- Το σύνολο των στοιχείων που η Αιτήτρια παραθέτει δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων ή την παραμονή σε ισχύ των εκδοθέντων προσωρινών Διαταγμάτων.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει την απουσία υπαλλακτικής θεραπείας στην παρούσα αίτηση.
- Η Αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και καταχρηστικά έχοντας ως μοναδικό σκοπό τη χρήση παρεμπίπτοντος διατάγματος που πιθανό να εκδίδετο από το Δικαστήριο ως μοχλό πίεσης. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της εναγόμενης
- Στην ένορκη της δήλωση προβαίνει σε μία καθολική άρνηση των ισχυρισμών της Ενάγουσας και υιοθετεί τους λόγους ένστασης όπως αυτοί έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η εναγόμενη 1 αναφέρει ότι η σύμβαση ενοικίασης που έχει συνάψει με την ενάγουσα τον Νοέμβριο του 2019 ήταν για περίοδο 1 έτους και συνεπώς από τη στιγμή που η σύμβαση ενοικίασης έχει λήξη, η ενάγουσα κατέχει παράνομα το επίδικο ακίνητο και παράνομα επεμβαίνει σ' αυτό. Το μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €400 και η ενάγουσα κατέβαλε προκαταβολικά δύο ενοίκια αλλά έκτοτε δεν κατέβαλε οποιοδήποτε άλλο ποσό. Είναι η θέση της ότι η ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η περίοδος ενοικιάσεως έχει λήξει και ψευδώς αναφέρει ότι διαμένει στο επίδικο ακίνητο νόμιμα. Ως προς το λόγο που δεν έχει συναφθεί γραπτή συμφωνία ενοικίασης, προβάλει τη θέση ότι είναι η ίδια η εναγόμενη 1 που ζήτησε επανειλημμένα να υπογράψουν γραπτή συμφωνία, πράγμα που η ενάγουσα δεν αποδέχθηκε διότι δεν κατέβαλε τα ενοίκια και δεν ήθελε να έχει οποιαδήποτε γραπτή δέσμευση, απορρίπτοντας ταυτόχρονα τον ισχυρισμό της ενάγουσας περί μη επιθυμίας της να δηλώνει τα ενοίκια χαρακτηρίζοντας τον ισχυρισμό αυτό ως αφελή διότι η ενάγουσα δεν πλήρωνε ενοίκια. Είναι η θέση της ότι η ενάγουσα απέκρυψε την έκθεση υπεράσπισης που καταχώρησε η ενάγουσα στην παρούσα αγωγή στην άλλη διαδικασία που εκκρεμεί στην οποία δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι έχει πληρώσει τα ενοίκια, επισυνάπτοντας ως τεκμήριο 1, αντίγραφο της εν λόγω έκθεσης υπεράσπισης. Ως προς τα προβλήματα υγείας του ανήλικου τέκνου της ενάγουσας, η εναγόμενη 1 τα αντιμετωπίζει με σεβασμό, αλλά αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για να επεμβαίνει παράνομα στο ακίνητο της και να επανασυνδεθεί το ηλεκτρικό ρεύμα στο όνομα της εναγόμενης 1 χωρίς η ενάγουσα να είναι ενοικιάστρια και χωρίς να καταβάλλει ενοίκια. Ακολούθως κάνει αναφορά στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν ο σύζυγος και η αδελφή της, επισυνάπτοντας ως τεκμήριο 2 σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά και προβάλλοντας τη θέση ότι την επίδικη κατοικία επιθυμεί να την χρησιμοποιήσει για σκοπούς εγκατάστασης της αδελφής της που επίσης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και που οι γιατροί συνέστησαν όπως διαμορφώσουν το χώρο με την τοποθέτηση ειδικών ιατρικών μηχανημάτων και όπως δύο φροντίστριες επί 24ώρου βάσεως της παρέχουν φροντίδα. Η δική της οικία δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τον πιο πάνω σκοπό και ούτε μπορεί η εναγόμενη 1 να προβεί σε ενοικίαση άλλου ακινήτου καθότι η ενάγουσα δεν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια. Ως προς το εκδοθέν διάταγμα αναφέρει ότι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να ζητεί την επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος γιατί έτσι καταπατούνται τα δικαιώματα της εναγομένης 1 και την αφήνει εκτεθειμένη σε περίπτωση που δεν πληρωθούν οι λογαριασμοί, αντιθέτως η ενάγουσα μπορεί εύκολα να ενοικιάσει άλλη οικία και δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη από τη διακοπή της ηλεκτροδότησης. Ολοκληρώνοντας την ένορκη της δήλωση προβάλλει τις θέσεις ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα, ότι η Ενάγουσα σκόπιμα και δόλια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, παραπλανώντας το Δικαστήριο, ότι η διαδικασία που ακολούθησε η ενάγουσα είναι λανθασμένη, διότι θα έπρεπε να προβεί στα αναγκαία διαβήματα στην αγωγή που εκκρεμεί με την καταχώρηση ανταπαίτησης και προσθήκης της εναγομένης 2 ως διαδίκου και τέλος προβάλει τη θέση ότι η παρούσα διαδικασία έχουν καταχρηστικό χαρακτήρα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Στην υπόθεση Κυρίσαββα κ.α. - ν - Κύζη 2001 1 (Β) Α.Α.Δ.1245, λέχθηκε ως προς την τρίτη προυπόθεση ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη και παρέπεμψε στην υπόθεση Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231). Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι καλά γνωστές και το Δικαστήριο δεν θεωρεί σκόπιμο να τις επαναλάβει. Αρκεί να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του ενώπιον του υλικού χωρίς να διαφεύγει της προσοχής ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως την παρούσα, δεν είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η απαίτηση του ενάγοντα, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 623 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, υποδεικνύεται ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής και έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη φάση αυτής της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να πεισθεί για σοβαρές ενδείξεις ουσιαστικών δικαιωμάτων και δεν είναι ο χρόνος για να κρίνει αν αυτά αποδείχθηκαν ή όχι (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.P.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Γενική αναφορά περί ανεπανόρθωτης ζημιάς, δεν είναι αρκετό (βλ. το σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ των ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΤΕΜΗ σελ. 136 με την εκεί παραπομπή σε σχετική Νομολογία Ανδρέου - ν - Colossos Signs Ltd (Aρ.2)
(2008)1 Α.Α.Δ. 626, Penderhill Holdings Ltd κ.α. - ν - Ambramchyk κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A21, Πολιτική Έφεση Αρ. 319/11 κ.α. ημερ. 13/1/2014). Ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας, στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd - v - Vinco Ltd 1 (B) Α.Α.Δ. σελ. 788, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεση στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [198η 1 W.L.R. 670: "To κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν "εσφαλμένη" με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Σύμφωνα με τον Drysdale (πιο πάνω), παρ. 6.15, ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Η διατήρηση του status quo ειδικώς ευνοεί τη χορήγηση προσωρινού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει την εμπλοκή του στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και η επένδυση κεφαλαίου ήταν μικρές, ενώ ο ενάγων έχει μια δημιουργημένη επιχείρηση (Copinger, παρ. 625). Δημιουργείται, ωστόσο, δυσκολία ως προς το τί σημαίνει η φράση "status quo". Η δυσκολία επισημαίνεται από τον Vice: * "The principal dilemma about the grant of interlocutory injunctions, whether prohibitory or mandatory, is that there is by definition a risk that the court may make the 'wrong' decision, in the sense of granting an injunction to a party who fails to establish his right at the trial (or would fail if there was a trial) or alternatively, in failing to grant an injunction to a party who succeeds (or would succeed) at trial. A fundamental principle is therefore that the court should take whichever course appears to carry the lower risk of injustice should it turn out to have been 'wrong' in the sense I have described. The guidelines for the grant of both kinds ofinterlocutory injunctions are derived from this principle." Chancellor Megarry στην Metric Resources Corporation v. Leasemetrix Ltd and Another [1979] F.S.R. 571, ο οποίος στις σελ. 581 - 582 θέτει το θέμα ως πιο κάτω: "Ο όρος - status quo - είναι εκ πρώτης όψεως σαφώς ατελής, και όπως πρότεινα στην Robbie v. Football Club Ltd, μη δημοσιευθείσα, ημερ. 26.3.79, νομίζω ότι ο πλήρης όρος είναι ' status quo ante bellum'. Εάν η έκδοση του κλητηρίου εντάλματος αποτελεί το νοητικό ισάξιο της έκρηξης του πολέμου, αυτό θα απαιτούσε όπως το ζήτημα εξετασθεί όταν εκδίδετο το κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κάποτε θα ήταν παράξενο ή άδικο. Αν προωθηθεί η μεταφορική έννοια τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli, εκτός αν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι που η επίδικη πράξη να καθίσταται μέρος του status quo." Τέθηκε ζήτημα από πλευράς εναγομένης 1 ότι η ενάγουσα δεν ήρθε με καθαρά χέρια και ότι απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Η διαδικασία έκδοσης διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, υποχρέωση που είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides) (βλ. Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 597, 601-602). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς συνιστά παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούονται και τα δύο μέρη πριν το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Χρίστου,
(1988), 1 Α.Α.Δ. 598 και Zein v. Καμπανέλλα Λτδ,
(2000), 1 Α.Α.Δ. 606). Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Επειδή η αίτηση υποβάλλεται μονομερώς και η μόνη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή που προσκομίζεται από τον Αιτητή, αυτός οφείλει να παρουσιάσει και να περιγράψει την υπόθεση στο Δικαστήριο όσο πιο δίκαια γίνεται. Θα πρέπει να τεθούν σε γνώση του Δικαστηρίου οποιεσδήποτε τυχόν υπερασπίσεις που ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορούσε να προβάλει ή οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα, ώστε η κρίση του Δικαστηρίου να είναι όσο πιο αντικειμενική μπορεί να είναι στο αρχικό αυτό στάδιο της υπόθεσης. Το Δικαστήριο στην περίπτωση μη αποκάλυψης απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, πιο πάνω). Η απόκρυψη ανατρέπει τη βάση του διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο. Το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του Αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης (Βλ. Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168). Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύοντας την βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως ενδεικτικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρήστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 στις σελίδες 602-603: «Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd . πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι . κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπότε, στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής». Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1791 αποφασίσθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι: «. γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, (β) την σοβαρότητα του ζητήματος, το οποίο εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.». Τέλος, επισημαίνεται ότι είναι επίσης είναι νομολογιακά εδραιωμένο ότι δεν αρκεί το ουσιώδες γεγονός να περιέχεται σε κάποιο τεκμήριο αν δεν γίνει ρητή αναφορά στο σώμα της ένορκης δήλωσης. (Βλ. Interpartemental Concern Uralmetrom v. Besuno
(2004)1 A.A.Δ. 557 και πιο πρόσφατα την απόφαση της Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), ημερ. 30.12.2013, στην Αγωγή αρ. 4746/13 Curium Palace Hotel Ltd v Μιχάλη Μάικλ Τίμινη). Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο η συνέχιση του διατάγματος με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης να οριστικοποιήσει το εκδοθέν διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 Ε Α.Α.Δ. 255). Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο, έχοντας υπόψη το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια προβαίνει στις εξής διαπιστώσεις: Ως προς την πρώτη προϋπόθεση, το Δικαστήριο έχοντας υπόψη την έκθεση απαίτησης και τα όσα αρχικά πρόβαλε η ενάγουσα, κρίνεται ότι αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση και συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Ως προς την δεύτερη προϋπόθεση, το Δικαστήριο έχοντας υπόψη το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του, μέσα από την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, κρίνει ότι δεν πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή δεν έχει αποδειχθεί ορατή δυνατότητα επιτυχίας για τους λόγους που το Δικαστήριο θα προσπαθήσει να εξηγήσει. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα, στην αγωγή που καταχώρησε η εναγόμενη 1 στην παρούσα διαδικασία ως ενάγουσα, εναντίον της ενάγουσας στην παρούσα διαδικασία ως εναγόμενης, και όπως διαφαίνεται μέσα από τη μαρτυρία της εναγόμενης 1 η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, η διάρκεια της επίδικης ενοικίασης έληξε τον Νοέμβριο του 2020 και συνεπώς η ενάγουσα στην παρούσα διαδικασία παράνομα επεμβαίνει στο επίδικο ακίνητο. Επιπρόσθετα παρέμεινε αναντίλεκτη η μαρτυρία της εναγόμενης 1 ότι ο λόγος που δεν έχει υπογραφεί γραπτή συμφωνία ήταν η απροθυμία της ενάγουσας να δεσμευτεί γραπτώς και λόγω της μη καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα, και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί από την εναγόμενη 1, ότι η ενάγουσα πλήρωνε τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά αυτό το γεγονός, δεν αναιρεί τα όσα αναφέρθηκαν και αξιολογήθηκαν πιο πάνω ως προς τη μη ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή και το λόγο που δεν έχει υπογραφεί γραπτή συμφωνία. Σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι δυστυχώς η ενάγουσα έχει αποκρύψει το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης που καταχώρησε στην άλλη διαδικασία, διότι μέσα από την αντιπαραβολή των ισχυρισμών που προβάλει στην παρούσα διαδικασία με τα όσα προβάλει στην έκθεση υπεράσπισης της στην άλλη διαδικασία, παρατηρείται η ανακολουθία των θέσεων της. Συγκεκριμένα τα όσα επικαλείται στην παρούσα διαδικασία, δεν τα επικαλείται στην έκθεση υπεράσπισης που καταχώρησε στην άλλη διαδικασία, παρά μόνο εκεί αρκέστηκε σε μία γενική άρνηση των θέσεων της άλλης πλευρά και το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτός ήταν ο λόγος που η ενάγουσα στην παρούσα διαδικασία αρκέστηκε στο να επισυνάψει μόνο την έκθεση απαίτησης εκείνης της διαδικασίας ως τεκμήριο και να μην επισυνάψει και την έκθεση υπεράσπισης της. Αυτή η απόκρυψη κρίνεται από το Δικαστήριο ως ουσιώδης και στέρησε από το Δικαστήριο όταν επιλαμβανόταν της αίτησης μονομερώς να έχει ενώπιον του όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Παρόλο που με την πιο πάνω αξιολόγηση σφραγίζεται και η τύχη της αίτησης, εντούτοις για σκοπούς πληρότητας το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο πληρούνται και τα υπόλοιπα νομολογιακά κριτήρια όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το ένα ανήλικο τέκνο της ενάγουσας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία βεβαίως το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με σεβασμό. Παρόμοια όμως προβλήματα αντιμετωπίζει και στενό συγγενικό πρόσωπο της εναγόμενης 1 και αυτό έχει παραμείνει αναντίλεκτο. Η αναφορά που έγινε στην αγόρευση της συνηγόρου της ενάγουσας, στην προ τελευταία σελίδα, στην προ τελευταία παράγραφο αυτής, περί ύπαρξης άλλων διαμερισμάτων και μεζονετών στην ίδια περιοχή, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη διότι αυτή η θέση δεν υποστηρίζεται ενόρκως και ως γνωστό δεν είναι δυνατό να παρατίθεται μαρτυρία στις αγορεύσεις. Ακόμα όμως και να ισχύει αυτή η θέση της ενάγουσας, αυτό αποδεικνύει ότι η ενάγουσα δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη από τη μη οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος αφού θα δύναται να εξασφαλίσει άλλο χώρο διαμονής. Τέλος το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να συνεχιστεί η ισχύς του εκδοθέντος διατάγματος διότι με τα όσα έχουν αξιολογηθεί πιο πάνω, θα ήταν άδικο για την εναγόμενη 1 να δεσμεύεται μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής με το να διατηρεί στο όνομα της λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος που να το χρησιμοποιεί και καταναλώνει η ενάγουσα η οποία δεν έχει νομικό έρεισμα να διαμένει στην επίδικη οικία λόγω της λήξης της επίδικης σύμβασης ενοικίασης, ανεξαρτήτως των οποιοδήποτε αντίθετων ισχυρισμών που προβάλουν και οι δύο πλευρές ως προς την καταβολή ή όχι οφειλόμενων ενοικίων και ανεξαρτήτως του κατά πόσο η ενάγουσα πληρώνει τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Συνεπώς το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια και έχοντας υπόψη του την πιο πάνω αξιολόγηση, κρίνει ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί και ακυρώνεται, το ίδιο ισχύει και για τις δύο εναγόμενες έστω και αν η εναγόμενη 2 δεν εμφανίστηκε στην παρούσα διαδικασία, λόγω ακριβώς της ταύτισης του διατάγματος και για τις δύο εναγόμενες. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 8.7.2021 ακυρώνεται και για τις δύο εναγόμενες. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης 1 και εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της διαδικασία. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα σε σχέση με την εναγόμενη 2 λόγω της μη εμφάνισης της. (Υπ)............ Α. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο