ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ KANIKA VERGINA HOUSES ν. KANIKA DEVELOPMENTS AND CONSTRUCTION LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1977/2014, 5/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A83 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1977/2014 Μεταξύ: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ KANIKA VERGINA HOUSES Ενάγουσα και
- KANIKA DEVELOPMENTS AND CONSTRUCTION LIMITED
- ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ BOND Εναγόμενοι Ημερομηνία: 5.07.2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Νέλλη Δημητριάδου για Νίκος Α. Τσιαπαλής Για Εναγόμενη 1: κ. Κωνσταντίνος Γρηγορίου για PHC TSANGARIDES LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση των εναγόντων εναντίον της εναγομένης 1 εταιρείας είναι για το ποσόν των € 1774,
- Με βάση τα δικόγραφα, δηλαδή την έκθεση απαίτησης και την έκθεση υπεράσπισης της εναγομένης 1 εταιρείας και τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, τα επίδικα ζητήματα που παρέμειναν πλέον να αποκρυσταλλωθούν είναι κατά πόσο η εναγόμενοι 1 εταιρεία είναι κατά νόμω υπόχρεη να καταβάλει το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε κοινόχρηστα έξοδα για την επίδικη περίοδο δηλαδή για την περίοδο από το τέταρτο τρίμηνο του 2006 μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο του 2014, αμφοτέρων των ημερομηνιών συμπεριλαμβανομένων. Στις 17 Ιανουαρίου 2020 αμφότερες οι πλευρές εφοδίασαν το Δικαστήριο (με προηγούμενη σύνθεση) με κείμενο παραδεκτών γεγονότων και αυτό το κείμενο παραδεκτών γεγονότων τον επαναυιοθέτησαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 11 Δεκεμβρίου 2020 και ακολούθως αμφότερες οι πλευρές υιοθέτησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις και προέβησαν σε προφορικές επιπρόσθετες διευκρινίσεις. Τα παραδεκτά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η ενάγουσα είναι διαχειριστική επιτροπή που συστάθηκε, δυνάμει των διατάξεων του περί ακίνητης ιδιοκτησίας νόμου Κεφ.224, αναφορικά με την επίδικη κοινόκτητη οικοδομή. Η εναγόμενη 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα την Λεμεσό και είναι η εταιρεία η οποία ανέγειρε το συγκρότημα εντός του οποίου βρίσκεται και η επίδικη οικία. Ο εναγόμενος 2 με βάση πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 9 Φεβρουαρίου 2006 είχε αγοράσει την επίδικη οικία και είναι το πρόσωπο που δικαιούταν να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης της οικίας. Από την αγορά της οικίας μέχρι την ακυρωτική συμφωνία ο εναγόμενος 2 είχε την κατοχή της οικίας. Με βάση ακυρωτική συμφωνία ημερομηνίας 18 Ιουλίου 2012 μεταξύ των εναγομένων 1 και του εναγομένου 2 ακυρώθηκε το πιο πάνω πωλητήριο έγγραφο και η εναγόμενη 1 έλαβε την κατοχή του επίδικου ακινήτου ξανά. Τα κοινόχρηστα που αναλογούν στο επίδικο ακίνητο από το τέταρτο τρίμηνο του 2006 μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2014 είναι € 3.001,
- Έναντι του οφειλόμενου ποσού καταβλήθηκε από τους εναγομένους πριν την καταχώριση της αγωγής το ποσό των € 1.227,47 και παρέμεινε υπόλοιπο ύψος € 1.774,16 και αυτό το ποσό αφορά αποκλειστικά την περίοδο κατά την οποία είχε κατοχή ο εναγόμενος 2 πριν την ακυρωτική συμφωνία. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα όπως αυτά έχουν εκτεθεί πιο πάνω, καθώς επίσης και μέσα από τις αγορεύσεις αμφοτέρων των πλευρών, αυτό το οποίο είναι κρίσιμο για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης είναι το νομικό ζήτημα κατά πόσο η εναγόμενη 1 είναι υπόχρεη να καταβάλει το πιο πάνω ποσό κοινοχρήστων με βάση την ιδιότητα της και κατά πόσο θεωρείται ή όχι κύριος μονάδος με βάση τις πρόνοιες του περί ακίνητης ιδιοκτησίας νόμου κεφάλαιο 224 και κατ΄ επέκταση είναι υπόχρεη να καταβάλει το πιο πάνω ποσό, έχοντας υπ΄ όψη το γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, όπως αυτός έχει αποκρυσταλλωθεί, η εναγόμενη 1 εταιρεία πώλησε την οικεία στον εναγόμενο 2 και ακολούθως η σύμβαση πώλησης ακινήτου ακυρώθηκε και έλαβε την κατοχή του ακινήτου εκ νέου η εναγόμενη
- Το Δικαστήριο κρίνει ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι πιο κάτω πρόνοιες της νομοθεσίας αναφορικά με την έννοια του όρου κύριος μονάδος. Το Δικαστήριο παραθέτει αυτούσιο τις πρόνοιες των πιο κάτω άρθρων. Στο άρθρο 2 του περί ακίνητης ιδιοκτησίας νόμου (Διακατοχή, εγγραφή και εκτίμηση) Κεφ. 224, στον όρο ΄΄κύριος΄΄ προνοούνται τα πιο κάτω: "κύριος" σημαίνει το πρόσωπο που δικαιούται να εγγραφεί ως ο κύριος οποιασδήποτε ακίνητης ιδιοκτησίας είτε αυτό είναι εγγεγραμμένο με τον τρόπο αυτό ή όχι· Το άρθρο 38Α του πιο πάνω νόμου προνοεί τα ακόλουθα: "κύριος μονάδας" σημαίνει τον κύριο μονάδας στην κοινόκτητη οικοδομή και περιλαμβάνει, αναφορικά με μονάδα που κατέχεται δυνάμει μίσθωσης που έχει εγγραφεί με βάση το Μέρος IV (που στο εξής θα αναφέρεται ως "μακροχρόνια μίσθωση"), το μακροχρόνιο μισθωτή ή το μακροχρόνιο υπομισθωτή, ανάλογα με την περίπτωση, εκτός αν η σύμβαση της μίσθωσης προνοεί ότι ο μακροχρόνιος μισθωτής ή ο μακροχρόνιος υπομισθωτής δεν θα λογίζεται κύριος της μονάδας για τους σκοπούς του Μέρους αυτού· μακροχρόνιος μισθωτής ή μακροχρόνιος υπομισθωτής θα είναι μισθωτής ή υπομισθωτής δυνάμει μίσθωσης ή υπομίσθωσης που έχει εγγραφεί δυνάμει του Μέρους IV. Ο όρος "κυριότητα μονάδας" θα ερμηνεύεται ανάλογα.΄΄ Το άρθρο 38ΙΑ του ιδίου νόμου προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄ 38ΙΑ.-
(1)Οι κύριοι όλων των μονάδων θα συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για την εξασφάλιση των υπηρεσιών που καθορίζονται από το Μέρος αυτό ή από τους Κανονισμούς. Η αναλογία του μεριδίου κάθε κυρίου στις δαπάνες θα καθορίζεται από τους Κανονισμούς με βάση το εμβαδό κάθε μονάδας.
(2)Αν οποιοσδήποτε κύριος παραλείπει ή αμελεί να συμμορφωθεί στις απαιτήσεις του άρθρου αυτού, η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη και σε οποιαδήποτε δαπάνη εύλογα αναγκαία για το σκοπό αυτό και μπορεί να ανακτήσει με αγωγή το ποσό που οφείλει ο παραβάτης κύριος σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού.΄΄ Η πλευρά της ενάγουσας για να υποστηρίξει την θέση της περί συντρέχουσας ευθύνης εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη και κατόχου του ακινήτου, επικαλέστηκε τις πρόνοιες του άρθρου 38 ΚΗ εδ. 2 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄ Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(3)κάθε συνεισφορά που επιβάλλεται όπως προβλέπεται στο εδάφιο
(1)μπορεί να απαιτηθεί και πρέπει να καταβληθεί μετά τη λήψη της σχετικής απόφασης και η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί με αγωγή να ανακτήσει τη συνεισφορά από τον κύριο της μονάδας κατά το χρόνο της λήψης της απόφασης και από τον κύριο της μονάδας κατά το χρόνο της έγερσης της αγωγής, αφού και οι δύο ευθύνονται από κοινού και χωριστά.΄΄ Η πλευρά της εναγομένης 1 για να αντικρούσει την ευθύνη της, επικαλέστηκε τις πρόνοιες του άρθρου 4 του νόμου περί μεταβιβάσεως και υποθηκεύσεως νόμου Ν. 9/65, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄4.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος και παντός ετέρου εκάστοτε εν ισχύϊ Νόμου, ο κύριος ακινήτου δύναται να μεταβιβάση ή υποθηκεύση τούτο ή οιανδήποτε εξ αδιαιρέτου ιδανικήν μερίδα επ' αυτού εις έτερον πρόσωπον ή πρόσωπα.
(2)Αι διατάξεις του εδαφίου
(1)τυγχάνουσιν εφαρμογής επί δύο ή πλειόνων κυρίων δύο ή πλειόνων ακινήτων, και επί δύο ή πλειόνων συγκυρίων οιουδήποτε ακινήτου: Νοείται ότι επί υποθήκης οι ως άνω κύριοι ή συγκύριοι ακινήτου ενέχονται τόσον αλληλεγγύως όσον και κεχωρισμένως διά την πληρωμήν του ενυποθήκου χρέους, εν τω τρόπω τω καθοριζομένω εν τη συμβάσει της υποθήκης ή τω προνοουμένω εν ταις διατάξεσι του παρόντος Νόμου.
(3)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδαφίου
(1), οσάκις ακίνητον προσώπου τινός περιέρχηται εις έτερον φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον ή αρχήν δυνάμει των διατάξεων οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύϊ νόμου, το πρώτον μνησθέν ανωτέρω πρόσωπον δεν λογίζεται πλέον κύριος του τοιούτου ακινήτου, παρά το γεγονός ότι τούτο είναι εισέτι εγγεγραμμένον επ' ονόματι αυτού εν τοις βιβλίοις του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου.΄΄ Επίσης, η ενάγουσα για να υποστηρίξει την θέση της, επικαλέστηκε τις πρόνοιες του άρθρου 5 των πρότυπων κανονισμών, όπου προνοούνται τα ακόλουθα: ΄΄ 5. Μόλις αναλάβει την κατοχή της μονάδας του, κάθε κύριος έχει υποχρέωση να καταβάλει στη Διαχειριστική Επιτροπή ή τον πωλητή, αν δεν έχει ακόμα διοριστεί Διαχειριστική Επιτροπή, το ποσό των χρημάτων που θα καθοριστεί σύμφωνα με τους Κανονισμούς αυτούς, το οποίο θα αντιπροσωπεύει το μερίδιο του για την κάλυψη των αρχικών εξόδων διαχείρισης και διεύθυνσης της κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Επιπρόσθετα οι εκάστοτε κύριοι θα καταβάλλουν στη Διαχειριστική Επιτροπή το συνολικό ποσό που θα καθοριστεί σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς αυτούς. Κάθε κύριος θα συνεισφέρει έναντι του ποσού αυτού ανάλογα με το εμβαδόν του, όπως προβλέπεται στο άρθρο 38ΙΑ του Νόμου και όπως φαίνεται στον Πίνακα Β' που επισυνάπτεται στους Κανονισμούς αυτούς. Κάθε πρόσωπο που καθίσταται σε μεταγενέστερο στάδιο κύριος μονάδας έχει την ίδια υποχρέωση συνεισφοράς έναντι του ποσού αυτού. Το ποσό αυτό θα χρησιμοποιείται ως πάγιο αποθεματικό έναντι των κοινών εξόδων της κοινόκτητης ιδιοκτησίας, περιλαμβανομένης της ασφάλισης της κοινόκτητης οικοδομής σύμφωνα με το Νόμο. Επίσης επικαλέστηκε τις πρόνοιες του άρθρου 13
(1)των πρότυπων κανονισμών, όπου προνοούνται τα ακόλουθα: ΄΄13.-
(1)Όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των κυρίων που απορρέουν από τις διατάξεις των Κανονισμών αυτών θα συνεχίζουν να ανήκουν και να βαρύνουν τον κύριο κάθε μονάδας, είτε τη μονάδα κατέχει ή χρησιμοποιεί ο κύριος της μονάδας ή οποιοδήποτε πρόσωπο που αντλεί τα δικαιώματα του από τον κύριο αυτό είτε όχι. Αν κάποια μονάδα παραμένει αχρησιμοποίητη ή κενή για οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ο κύριος θα παραμένει υπεύθυνος για την εκπλήρωση κάθε υποχρέωσης του και για την καταβολή των εξόδων που αναλογούν στη μονάδα του, όπως καθορίζεται στους Κανονισμούς αυτούς. Όμως, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η νομοθετική διάταξη δεν πρέπει να ιδωθεί αποσπασματικά, αλλά ολοκληρωμένα, έχοντας υπ΄ όψη τις πρόνοιες που ακολουθούν στο δεύτερο εδάφιο του κανονισμού, όπου προνοούνται τα ακόλουθα: ΄΄
(2)Σε περίπτωση που ο κύριος αρνείται να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό που οφείλει δυνάμει του άρθρου 38ΙΑ, ο μισθωτής ή νόμιμος κάτοχος της μονάδας μπορεί να καταβάλει το πιο πάνω ποσό και να το αφαιρέσει από το ποσό που θα καταβάλει στον κύριο ως ενοίκιο, εκτός αν ιδιωτική συμφωνία προβλέψει διαφορετικά.΄΄ Έχοντας στο Δικαστήριο υπ΄ όψιν το γράμμα των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων και κυρίως τον σκοπό του νομοθέτη, το Δικαστήριο προβαίνει σε πιο κάτω διαπιστώσεις. Το άρθρο 2 του Κεφ. 224 ρητά αναφέρει ότι ο κύριος μονάδος είναι είτε ο εγγεγραμμένος κύριος, είτε αυτός που μπορεί να εγγραφεί ως κύριος μονάδος. Με βάση τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα, κατά τον χρόνο που έχουν δημιουργηθεί τα κοινόχρηστα έξοδα που απαιτούνται, κάτοχος της μονάδας ήταν ο εναγόμενος 2 και σε εκείνη την περίοδο υπήρχε σε ισχύ το πωλητήριο έγγραφο με βάση το οποίο ο εναγόμενος 2 αγόρασε την οικία από την εναγόμενη 1 εταιρεία. Συνεπώς, ο εναγόμενος 2, κρίνεται από το Δικαστήριο ότι ήταν ο δικαιούμενος σε εγγραφή της εν λόγω οικίας που της αναλογούν τα αξιούμενα ποσά ως κοινόχρηστα έξοδα για την επίδικη περίοδο, ανεξαρτήτως δηλαδή του γεγονότος ότι δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Το Δικαστήριο κρίνει ότι θα ήταν παράδοξο να υπάρχει ταυτόχρονη νομική υποχρέωση τόσο του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη, όσο και του ατόμου που δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, διότι ο σκοπός του νομοθέτη ήταν να υπάρχει βεβαιότητα για το ποιος είναι υπόχρεος να καταβάλει τα κοινόχρηστα και σε τέτοια περίπτωση θα είναι είτε ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Σε περίπτωση όμως που υπάρχει κάποιος που μπορεί κάποιος να είναι δικαιούμενος σε εγγραφή ως ιδιοκτήτης, κατ΄ επέκταση θα θεωρείται κύριος μονάδας εν τη εννοία του νόμου και συνεπώς θα είναι υπόχρεος στην καταβολή των κοινοχρήστων αυτός που δικαιούται να εγγραφεί και αυτό που απλά απομένει είναι να εγγραφεί το ακίνητο επ΄ ονόματι του, όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο για τον εναγόμενο 2 στην προκειμένη περίπτωση διότι υπήρχε σε ισχύ κατά τον ουσιώδη χρόνο πωλητήριο έγγραφο με το οποίο ο εναγόμενος 2 αγόρασε την επίδικη οικία από την εναγόμενη 1 εταιρεία. Οι πρόνοιες του άρθρου 38 ΙΚ κρίνεται από το Δικαστήριο ότι επικουρούν τα πιο πάνω, διότι γίνεται ρητή αναφορά σε κύριο μονάδος ή ακόμα και σε άτομο το οποίο κατέχει την μονάδα με βάση μακροχρόνια σύμβαση μίσθωσης και γενικά με βάση τις μορφές συμβάσεων που καταγράφονται σε αυτό το άρθρο. Η θέση της ενάγουσας η οποία παραπέμπει στο εδ. 2 του άρθρου 38 ΚΗ και που αναφέρουν για ταυτόχρονη ευθύνη, δεν γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο, διότι εκεί γίνεται ρητή αναφορά σε χρόνο λήψης απόφασης και χρόνο έγερσης αγωγής, πράγμα που το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, έχοντας υπ΄όψη τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα και με βάση τα οποία ρητά αναφέρεται ότι τα κοινόχρηστα που απαιτούνται ήταν την περίοδο που ο εναγόμενος 2 κατείχε την επίδικη οικία με βάση την σύμβαση πώλησης. Η εν λόγω διάταξη ευθέως παραπέμπει εκ νέου στην υποχρέωση καταβολής κοινοχρήστων από τον κύριο μονάδος και το Δικαστήριο με βάση την ερμηνεία που έχει αποδώσει ως προς την έννοια του κυρίου μονάδος, κρίνεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο κύριος μονάδος ήταν ο εναγόμενος 2 διότι ήταν το άτομο που ήταν δικαιούμενος σε εγγραφή με βάση το τότε εν ισχύ αγοραπωλητήριο έγγραφο. Από την συνδυασμένη εφαρμογή των πιο πάνω άρθρων, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο σκοπός του νομοθέτη, αλλά και το γράμμα του νομοθέτη, είναι να θεσπίσει την υποχρέωση καταβολής κοινοχρήστων είτε από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ή σε περίπτωση που υπάρχει μεν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης, όπου στην προκειμένη περίπτωση ήταν η εναγόμενη 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο, αλλά άλλο άτομο δικαιούται να εγγραφεί σε αυτό, όπου στην προκειμένη περίπτωση δικαιούταν να εγγραφεί με βάση την σύμβαση πώλησης ο εναγόμενος 2, τότε σε τέτοια περίπτωση ο υπόχρεος για την καταβολή των κοινοχρήστων είναι το άτομο το οποίο κατέχει την επίδικη οικία με βάση σύμβαση πώλησης όπως έγινε και στην παρούσα περίπτωση. Συνεπώς, από τη στιγμή που με βάση και τα παραδεκτά γεγονότα η εναγόμενη 1 εταιρεία δεν είχε στην κατοχή της την επίδικη οικία αλλά την είχε ο εναγόμενος 2 με βάση σύμβαση πώλησης με την οποία ο εναγόμενος 2 αγόρασε την επίδικη από την εναγόμενη 1 εταιρεία, τότε υπόχρεος για την καταβολή είναι ο εναγόμενος 2 και όχι η εναγόμενοι 1 εταιρεία. Συνεπώς η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της εναγομένης 1 εταιρείας, διότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η εναγόμενη 1 εταιρεία δεν θεωρείτο κύριος μονάδος με βάση το γράμμα και το σκοπό του νομοθέτη όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Η θέση της ενάγουσας, παραπέμποντας στο άρθρο 5 των πρότυπων κανονισμών για να υποστηρίξει την θέση της, δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι οι πρόνοιες του εν λόγω κανονισμού κάνουν ρητή αναφορά στην ιδιότητα κύριου μονάδος και μάλιστα οι εν λόγω πρόνοιες ρητά διασυνδέουν την ιδιότητα κατοχής ενός κυρίου μονάδος, σε συνδυασμό και με ρητή παραπομπή στις πρόνοιες του άρθρου 38ΙΑ του νόμου, ως αυτές έχουν ήδη ερμηνευθεί από το Δικαστήριο. Η θέση της ενάγουσας, παραπέμποντας στο άρθρο 13
(1)των πρότυπων κανονισμών για να υποστηρίξει την θέση της, δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτές οι πρόνοιες και ιδίως οι πρόνοιες που κάνουν αναφορά για άντληση δικαιωμάτων από τον κύριο μονάδος, είναι πρόνοιες που θεσπίστηκαν για τις περιπτώσεις κυρίως μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή και αυτός είναι λόγος που το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο να παραθέσει πιο πάνω τις πρόνοιες του εδαφίου 2 του άρθρου 13 των πρότυπων κανονισμών, διότι το εδάφιο 2 επιβεβαιώνει την ερμηνεία που απέδωσε το Δικαστήριο, αφού γίνεται ακριβώς πρόνοια και διασύνδεση με την αφαίρεση ενοικίου. Ως προς την θέση της εναγόμενης 1 για να στηρίξει την θέση της παραπέμποντας στο άρθρο 4 του Ν. 9/65, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου δεν παρέχουν έρεισμα για να ερμηνευθεί ο όρος κύριος μονάδος και γενικά για να αντλήσει το Δικαστήριο διαφώτιση και καθοδήγηση, διότι ο Ν. 9/65έχει την δική του αυτοτέλεια και πεδίο εφαρμογής από αυτό των επίμαχων διατάξεων που αναφέρθηκαν και ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο ανωτέρω και που έχουν ως αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής το επίδικο ζήτημα της ευθύνης καταβολής κοινοχρήστων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης 1 εταιρείας και εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο