Κρασάρη κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Έφεσης/Αίτησης: 201/21, 27/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A91 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Έφεσης/Αίτησης: 201/21 Μεταξύ: 1.ΧΧΧΧ Κρασάρη, από την Λευκωσία 2.ΧΧΧΧ Κόκκινος, από την Λευκωσία Εφεσείοντες/Αιτητές και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, από την Λευκωσία Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 27.9.21 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Εφεσείοντες: κκ Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη: κκ Ε & Μ Κωνσταντινίδου ΔΕΠΕ ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση/έφεση που υποβλήθηκε στις 10.9.21 εκ μέρους των Αιτητών/Εφεσειόντων, από τώρα και στο εξής «οι Εφεσείοντες», εναντίον της Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητης, από τώρα και στο εξής «η Εφεσίβλητη», με την οποία αξιώνεται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ ημερομηνίας 12.7.21 και του σκοπούμενου πλειστηριασμού ο οποίος είναι προγραμματισμένος να λάβει χώρα στις 27.9.21 και ώρα 10:00 π.μ.. Η αίτηση/έφεση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Κόκκινου, ενός εκ των Εφεσειόντων και προσέκρουσε στην ένσταση της Εφεσίβλητης. Με Ειδοποίηση ένστασης η Εφεσίβλητη ενίσταται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η Ειδοποίηση ένστασης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Κούτη, υπάλληλου στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία ενεργεί για λογαριασμό της Εφεσίβλητης έχοντας αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Εφεσίβλητης. Μια από αυτές τις διευκολύνσεις είναι και το δάνειο που χορηγήθηκε από την Εφεσίβλητη στην Εφεσείουσα 1 για το οποίο δόθηκε ως εξασφάλιση, μεταξύ άλλων, η υποθήκη με αριθμό Υ7ΧΧ3/Χ7 η οποία αφορά στο ακίνητο για το οποίο είναι προγραμματισμένος ο πλειστηριασμός στις 27.9.21 και ώρα 10:00 π.μ. και η ακύρωση του οποίου σκοπείται με την αίτηση/έφεση. Η ΧΧΧΧ Κούτη, από τώρα και στο εξής «η Κούτη», είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη τόσο από την Εφεσίβλητη όσο και από την Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση γίνεται εισήγηση ότι η αίτηση/έφεση θα πρέπει να απορριφθεί, αφενός, γιατί ο Εφεσείων 2 δεν είναι εξουσιοδοτημένος από την Εφεσείουσα 1 να προωθεί την αίτηση/έφεση εκ μέρους της τελευταίας, αφετέρου, γιατί η αίτηση/έφεση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Εφεσείουσας 1. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου τα πρόσωπα που δικαιούνται να καταχωρήσουν έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου: «ενδιαφερόµενο πρόσωπο σηµαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωµα σε οποιοδήποτε µέρος του εκπλειστηριάσµατος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα µητρώα του Κτηµατολογίου και περιλαµβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση µε το ενυπόθηκο χρέος·». Είναι γεγονός ότι η αίτηση/έφεση της Εφεσείουσας 1 δεν υποστηρίζεται από δική της ένορκο δήλωση. Επίσης στην ένορκό του δήλωση ο Εφεσείων 2 δεν δηλώνει ότι έχει εξουσιοδότηση από την Εφεσείουσα 1 να προβεί στην εν λόγω ένορκο δήλωση εκ μέρους και για λογαριασμό της τελευταίας. Ακολουθεί ότι η αίτηση/έφεση της Εφεσείουσας 1 δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία, κάτι το οποίο δικαιολογεί την απόρριψή της. Αυτό, όμως, δεν καταργεί την διαδικασία που κινήθηκε με την αίτηση/έφεση προς παραμερισμό της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ αφού δικαίωμα για υποβολή αίτησης/έφεσης για παραμερισμό της εν λόγω Ειδοποίησης δεν έχει μόνο η Εφεσείουσα 1, ως πρωτοφειλέτιδα και ενυπόθηκος οφειλέτης, αλλά και ο ίδιος ο Εφεσείων 2 όντας εγγυητής όπως δηλώνεται από τον ίδιο στις παραγράφους 3, 4 και 6 της ένορκής του δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση/έφεση αλλά και όπως είναι παραδεκτό από την πλευρά της Εφεσίβλητης. Συγκεκριμένα η Κούτη με την ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα 2 ότι η Εφεσείουσα 1 είναι η πρωτοφειλέτιδα και η ενυπόθηκος οφειλέτης και ότι ο Εφεσείων 2 είναι εγγυητής. Ειδικότερα αναφέρει ότι η Εφεσίβλητη παραχώρησε δάνειο στην Εφεσείουσα 1 με εγγυητές τον Εφεσείοντα 2 και κάποιο Ιωάννη Τάνη. Και ότι η Εφεσείουσα παραχώρησε, επίσης, ως εξασφάλιση την υποθήκη Υ7ΧΧ3/Χ7 που αναφέρεται στις Ειδοποιήσεις τύπου Ι και ΙΑ που παρουσιάσθηκαν από τον Εφεσείοντα 2 ως μέρος του Τεκμηρίου 2 στην ένορκό του δήλωση και που οι ίδιες παρουσιάσθηκαν από την Κούτη στην δική της ένορκο δήλωση - Τεκμήρια 5 και 6. Στην ένορκο δήλωση της Κούτη επισυνάπτονται, επίσης, ως τεκμήρια η συμφωνία δανείου - Τεκμήριο 1 - η σύμβαση υποθήκης - Τεκμήριο 2 - και η σύμβαση εγγύησης - Τεκμήριο 3. Τα εν λόγω έγγραφα-τεκμήρια επιβεβαιώνουν τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς του Εφεσείοντα 2 και της Κούτη. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η εισήγηση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Σύμφωνα με τον πρώτο λόγο έφεσης «η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομηνίας 12.7.21 δεν επιδόθηκε δεόντως ή και νόμιμα διότι επιδόθηκε απευθείας με την μέθοδο της ιδιωτικής επίδοσης, χωρίς να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης αυτής με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου, κατά παράβαση των άρθρων 44(Γ)
(3)(β) και 44ΙΕ» του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου, Ν. 9/65, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος». Ο πιο πάνω λόγος έφεσης υποστηρίζεται από τις παραγράφους 6 και 10 της ένορκης δήλωσης του Εφεσείοντα
- Σύμφωνα με τις εν λόγω παραγράφους η Ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομηνίας 12.7.21 επιδόθηκε στους Εφεσείοντες και τον ΧΧΧΧ Τάνη με ιδιώτη επιδότη και χωρίς προηγουμένως να γίνει προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Η Κούτη στην ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση δεν αρνείται ότι πριν της ιδιωτικής επίδοσης δεν είχε γίνει οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους της Εφεσίβλητης για επίδοση μέσω του Ταχυδρομείου με συστημένη επιστολή ή ότι οι Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ επιδόθηκαν απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Τουναντίον αποδέχεται τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα
- Ενδεικτικά ισχυρίζεται ότι οι Ειδοποιήσεις ΙΑ επιδόθηκαν «δεόντως και σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία» και επισυνάπτει στην ένορκό της δήλωση, μεταξύ άλλων, τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης των Ειδοποιήσεων ΙΑ στους Εφεσείοντες και τον ΧΧΧΧ Τάνη - Τεκμήριο
- Από τους πιο πάνω ισχυρισμούς της Κούτη προκύπτει με ενάργεια ότι σύμφωνα και με την Εφεσίβλητη η τελευταία επέδωσε τις Ειδοποιήσεις ΙΑ απευθείας με ιδιώτη επιδότη και ότι της ιδιωτικής αυτής επίδοσης δεν προηγήθηκε προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή. Το άρθρο 44(Γ) του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο δεν συµµορφωθεί µε τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάµει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα
(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο µέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύµφωνα µε το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο για παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούµενης πώλησης, µόνο για τους ακόλουθους λόγους: (α) .................................. (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· ....................................». Το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «επίδοση σηµαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισµένη σε µητρώο του Τµήµατος Κτηµατολογίου και Χωροµετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει µε οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσµούς Πολιτικής ∆ικονοµίας, περιλαµβανοµένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης µε διάταγµα ∆ικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:». Στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 ΑΑΔ 348 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας [1995] 3 Α.Α.Δ. 59 η οποία αφορούσε, όπως και εδώ, την ερμηνεία διάταξης για την επιβολή φορολογίας. Λέχθηκαν σχετικά τα εξής (σελ. 64): "Σκοπός της ερμηνείας του νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη. Όπου το λεκτικό της διάταξης είναι σαφές, το Δικαστήριο την ερμηνεύει με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια των λέξεων. Οι λέξεις σ΄ ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθη τους σημασία, αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας δε υπόψη το αντικείμενο και το σκοπό του νόμου."». Στην υπόθεση Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ ν. ∆ηµοκρατίας
(1991)4 ΑΑ∆ 1142 λέχθηκε ότι οι Nόµοι πρέπει να ερµηνεύονται σύµφωνα µε το απλό γραµµατικό και κατά κυριολεξία νόηµα των λέξεων εκτός όπου αυτό είναι σε αντίθεση µε οποιαδήποτε ρητή πρόθεση ή δηλωµένο σκοπό του Nόµου ή αν αυτό το νόηµα θα οδηγούσε σε παράλογο αποτέλεσµα (Βλ. επίσης Marabou Floating Restaurant Ltd v. Council of Ministers
(1973)3 C.L.R. 397, Argolis Estate Ltd v. Minister of Finance & Another
(1977)3 C.L.R. 441, 450, Georghiou Real Estate Co. Ltd v. R.
(1978)3 C.L.R. 45, 46, Haris Theodorides v. The Central Bank of Cyprus
(1985)3 C.L.R. 721, 722). Τέλος στην υπόθεση Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.α.
(2011)1 ΑΑ∆ 1358 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νοµολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόµου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγµατικού σκοπού του νοµοθέτη, τον µόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείµενο του νόµου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόµο αποτελεσµατικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. ∆ηµοκρατίας
(2002)3 Α.Α.∆. 528, στη σελ. 533, «Το ∆ικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόµου ούτε επιχειρεί µε ερµηνευτικά µέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόµα πιο επιθυµητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.∆. 86, Μακεδόνας v. ∆ηµοκρατίας
(1998)3 Α.Α.∆. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συµβουλίου Βελτιώσεως Γερµασόγειας
(1998)3 Α.Α.∆. 348)». Κρίνω πως το λεκτικό του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου είναι σαφέστατο οπότε και η διακρίβωση της πρόθεσης του Νομοθέτη θα πρέπει να γίνει με οδηγό το κείµενο του άρθρου. Αποδίδοντας, λοιπόν, στις λέξεις την φυσική και συνήθη έννοια τους προκύπτει και μάλιστα με ενάργεια ότι το άρθρο καθορίζει ως μοναδικό τρόπο επίδοσης το συστημένο ταχυδρομείο. Και ότι η επίδοση με ιδιωτική επίδοση είναι επιτρεπτή μόνο όταν η παράδοση της ειδοποίησης ή της επικοινωνίας με συστημένο ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή. Ο ενυπόθηκος δανειστής δεν έχει, δηλαδή, επιλογή ποια μέθοδο επίδοσης να χρησιμοποιήσει όπως είχε πριν την τροποποίηση του άρθρου 44ΙΕ με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18. Υποχρεούται να επιδώσει με συστημένο ταχυδρομείο. Είναι μόνο όταν η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή που δικαιούται να κάνει χρήση της ιδιωτικής επίδοσης. Το άρθρο 44ΙΕ πριν την τροποποίηση του από τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18 διαλάμβανε, μεταξύ άλλων, ως ακολούθως: «επίδοση σηµαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή µε ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:». Καθίσταται έκδηλο ότι πριν την τροποποίησή του το άρθρο 44ΙΕ προνοούσε για δύο διαζευκτικούς τρόπους επίδοσης. Το συστημένο ταχυδρομείο και την ιδιωτική επίδοση. Η ίδια η τροποποίηση του άρθρου 44ΙΕ αποτελεί πέραν από την σαφήνεια του κειμένου του επιπρόσθετη ένδειξη της πρόθεσης του Νομοθέτη. Η κατάργηση των δύο διαζευκτικών τρόπων επίδοσης με την απάλειψη του διαζευκτικού «ή» και η προσθήκη των λέξεων «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» υποδηλώνει την σαφή πρόθεση του Νομοθέτη ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης υποχρεούται πλέον και δη μετά της τροποποίησης να ακολουθήσει συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης και ότι δεν έχει δικαίωμα επιλογής μεταξύ συστημένου ταχυδρομείου και ιδιωτικής επίδοσης όπως είχε προ της τροποποίησης. Συνεπώς η απευθείας επίδοση με ιδιωτική επίδοση, χωρίς, δηλαδή, να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο δεν λογίζεται ως καλή επίδοση. Υπό το φως των πιο πάνω η Ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως στον Εφεσείοντα 2 και αυτό σφραγίζει άνευ ετέρου την επιτυχία της αίτησης/έφεσης. Δεν βοηθά την Εφεσίβλητη να ισχυρίζεται ότι επειδή ο Εφεσείων 2 έλαβε γνώση το ζητούμενο επιτεύχθηκε οπότε και θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε δεόντως έστω και αν επιδόθηκε απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Ο παραμερισμός κάτω από από το άρθρο 44(Γ)
(3)(β) του Νόμου ενεργοποιείται όταν η Ειδοποίηση ΙΑ δεν έχει επιδοθεί με τον καθορισμένο από τον Νόμο τρόπο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν επιδόθηκε δεόντως αφού επιδόθηκε απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Και αυτό είναι το ζητούμενο. Το ότι ο Εφεσείων 2 έλαβε εν τέλει γνώση της Ειδοποίησης ΙΑ είναι αδιάφορο. Τα πιο πάνω προδιαγράφουν την επιτυχία της αίτησης/έφεσης του Εφεσείοντα
- Ο πρώτος λόγος έφεσης ευσταθεί. Η εξέταση των λοιπών λόγων έφεσης καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Ειδοποίηση τύπου ΙΑ ημερομηνίας 12.7.21 η οποία επιδόθηκε στον Εφεσείοντα 2 καθώς και ο δυνάμει αυτής καθορισθείς για τις 27.9.21 και ώρα 10:00 π.μ. πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται σε αυτήν. Η αίτηση/έφεση εναντίον της Εφεσείουσας 1 απορρίπτεται. Δεν θεωρώ ορθό και δίκαιο να επιδικάσω έξοδα εναντίον της Εφεσείουσας 1 καθότι ο Εφεσείων 2 με την αίτηση/έφεση προωθούσε τις ίδιες ακριβώς θέσεις όπως και η Εφεσείουσα 1, η αίτηση/έφεση πέτυχε αναφορικά με τον Εφεσείοντα 2, ο Εφεσείων 2 ήταν αιτητής/εφεσείων στα πλαίσια της ίδιας αίτησης/έφεσης με την Εφεσείουσα 1 και είχε τον ίδιο δικηγόρο όπως και η Εφεσείουσα
- Τα έξοδα της αίτησης/έφεσης επιδικάζονται υπέρ του Εφεσείοντα 2/Αιτητή και εναντίον της Εφεσίβλητης/Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο