Φυλακτού ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αγωγής: 710/21, 15/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A95 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 710/21 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Φυλακτού Ενάγων και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγόμενη Ημερομηνία: 15.10.21 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Αλ. Αλεξάνδρου (για να ακούσει την απόφαση η κα Κ. Μενοίκου) --------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 8.10.21 ο Ενάγων/Αιτητής, από τώρα και στο εξής «ο Αιτητής», εξαιτείται εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας/Καθ' ης η αίτηση, από τώρα και στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση», προσωρινά διατάγματα με τα οποία να απαγορεύεται στην Καθ' ης η αίτηση, μεταξύ άλλων, να προβεί στην εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων του Αιτητή και με τα οποία να διατάσσεται η ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού τεσσάρων ακινήτων και της Ειδοποίησης ΙΑ ημερομηνίας 29.7.21 μέχρι τελικής εκδίκασης της πιο πάνω αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε μονομερώς και βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 9 του Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση του ιδίου του Αιτητή. Το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της υπό κρίση αίτησης και διήλθε της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει εξέφρασε την άποψη ότι δεν δικαιολογείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή δήλωσε ότι επιθυμούσε να αγορεύσει οπότε και αγόρευσε ενώπιον του Δικαστηρίου επί του θέματος τούτου. Στην υπόθεση Ahmad Zein κ.α. ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 606 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το άρθρο 9
(1)του Κεφαλαίου 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Όπως παρετηρήθη από τον Πική, Π., στην υπόθεση Resola, ανωτέρω, στις σ. 604-605: "Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του. (In Re Stavros Hotel Appartments Ltd.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836). In Re B.P. CYPRUS LTD.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861, το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6. Στην Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:- ''Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί». Στην υπόθεση Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward
(2013)1 ΑΑΔ 78 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην In Re Stavros Hotel Apartments Ltd κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, με την παρατήρηση ότι «το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση», απεφασίσθη ότι συνιστούσε λόγο ακύρωσης τέτοιου διατάγματος η έλλειψη υποβάθρου καταδεικνύοντος το κατεπείγον. Ομοίως στην In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 861. Στη M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 μάλιστα υπεδείχθη ότι (σ. 1797) «. σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου. Στην καθοδηγητική υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 ο διάδικος εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί μονομερές διάταγμα έφερε ένσταση στην παράταση του όταν αυτό ήταν επιστρεπτέο ισχυριζόμενος ακριβώς ότι δεν είχε, κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, στοιχειοθετηθεί το κατεπείγον. Η εισήγηση αυτή επανελήφθη στα πλαίσια της έφεσης και έγινε δεκτή από το Εφετείο, με τα ακόλουθα να συνιστούν το rationale της απόφασης (Πικής, Π., σ. 604): «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Η Resola και η Vuitton ακολουθήθησαν στη Χριστοδούλου ν. Antonious M.F.M. Vraets
(1999)1(Γ) A.A.Δ. 1475, στην οποία παρετέθησαν με επιδοκιμασία τα ως άνω αποσπάσματα, όπως ομοίως και στη Zein κ.ά. ν. Παράσχου Κ. Καμπανέλλα Λτδ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606». Τα ουσιώδη σημεία από την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι τα ακόλουθα. Η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε στον Αιτητή στις 26.8.
- Την ίδια ημέρα ο Αιτητής επικοινώνησε με τον δικηγόρο του, αλλά ο τελευταίος απουσίαζε λόγω θερινών διακοπών. Μέσα Σεπτεμβρίου διευθετήθηκε συνάντηση με τον δικηγόρο του Αιτητή κατά την οποία ο Αιτητής έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο του να καταχωρήσει την αγωγή και την υπό κρίση αίτηση. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 8.10.21 και ορίσθηκε από το Πρωτοκολλητείο στις 12.10.
- Θα διαφωνήσω με τον κύριο Αλεξάνδρου ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Φρονώ δε πως η όλη συμπεριφορά που επιδείχθηκε από την πλευρά του Αιτητή αναιρεί το στοιχείο αυτό. Και εξηγώ. Αφ' ης στιγμής ο κύριος Αλεξάνδρου στις 26.8.21 δεν ήταν διαθέσιμος λόγω διακοπών ο Αιτητής όφειλε να λάβει άλλα μέτρα για να προστατεύσει την θέση και τα δικαιώματά του, όπως να αποταθεί σε άλλο δικηγόρο ο οποίος ήταν σε θέση να ενεργήσει με σπουδή, να μελετήσει την υπόθεση και να ετοιμάσει την αγωγή και την υπό κρίση αίτηση χωρίς καθυστέρηση. Η υποχρέωση του Αιτητή να κινηθεί με σπουδή για να τύχει προσωρινής θεραπείας δεν ατονούσε ενόψει του ότι ο δικηγόρος του αργούσε. Υπήρχε, επομένως, λύση η οποία δεν αξιοποιήθηκε. Με αποτέλεσμα λίγες μέρες πριν την καθορισθείσα ημερομηνία πώλησης ο Αιτητής να εξαιτείται προσωρινής θεραπείας κατά παραγνώριση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να ακουσθεί, κάτι που αποτελεί σοβαρή εκτροπή από τις θεμελιακές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Αφήνοντας δε να παρέλθει χρόνος 20 περίπου ημερών πριν συναντηθεί με τον δικηγόρο του - από 26.8.21 μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου - ο Αιτητής όχι μόνο καθυστέρησε, αλλά και στην ουσία ολιγώρησε. Παρέμεινε αδρανής και άπρακτος με αποτέλεσμα η υπό κρίση αίτηση να καταχωρηθεί 1½ μήνα μετά και δη λίγες μέρες πριν την καθορισθείσα πώληση. Σημειώνεται ότι αν ο Αιτητής ενεργούσε με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση και το Δικαστήριο θα είχε την δυνατότητα να ακούσει και τις δύο πλευρές και να εξισορροπήσει τα δικαιώματα και τους κινδύνους τους. Ο ίδιος ο Αιτητής με τους χειρισμούς του δημιούργησε το κατεπείγον, οπότε και δεν μπορεί να το επικαλείται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση του αιτήματός του. Φρονώ πως αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης. Η κατ' εξαίρεση απόδοση θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους. Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση του κύριου Αλεξάνδρου στην έκταση που την θέλει να ασκείται με αναφορά στο ότι με την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων ουδεμία ζημία δεν θα επέλθει στα συμφέροντα της Καθ' ης η αίτηση αφού η τελευταία θα εξακολουθεί να έχει τις υποθήκες ως εξασφάλιση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Αφού συν τοις άλλοις για όσο χρονικό διάστημα εκκρεμεί η αγωγή θα καθυστερεί και η εκποίηση των υποθηκών προς ζημία της Καθ' ης η αίτηση. Επίσης δεν μου διαφεύγουν οι συνέπειες από τυχόν μη έγκριση της υπό κρίση αίτησης στα συμφέροντα του Αιτητή. Η παράμετρος, όμως, αυτή δεν μπορεί να λειτουργεί ως πανάκεια για παράλειψη διαδίκου σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερα σε περίπτωση όπως η παρούσα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αποστερώντας από την Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να ακουσθεί. Την στιγμή που όπως και πιο πάνω υποδείχθηκε αν ο Αιτητής ενεργούσε με σπουδή δεν θα υπήρχε ανάγκη για καταχώρηση αίτησης χωρίς ειδοποίηση (Βλ. Πολιτική Αίτηση 138/18, ημερομηνίας 7.11.18). Δεν διαφωνώ με την θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή ότι έγιναν προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση. Σε αυτές αναφέρεται ο Αιτητής στην παράγραφο 9 της ένορκής του δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και ο εν λόγω ισχυρισμός επιβεβαιώνεται από τα ηλεκτρονικά μηνύματα του Τεκμηρίου
- Μόνο που από το Τεκμήριο 4 προκύπτει ότι αυτές είχαν ολοκληρωθεί πολύ πιο πριν από τις 26.8.21 και συγκεκριμένα από τις 16.4.21, ημέρα κατά την οποία η ΧΧΧΧ Παλατέ από την ΧΧΧΧ ενημέρωσε τον χρηματοοικονομικό σύμβουλο του Αιτητή, κύριο ΧΧΧΧ Χρυσάνθου, ότι η πρόταση που ο τελευταίος είχε υποβάλει εκ μέρους του Αιτητή στην ΧΧΧΧ με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 15.4.21 - Τεκμήριο 4 - για διευθέτηση, δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Επομένως η θέση του κύριου Αλεξάνδρου ότι ο Αιτητής αντιλήφθηκε ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είχε πρόθεση να βρει λύση μόλις στις 26.8.21 δεν είναι ακριβής. Ούτε και μπορεί ενόψει των πιο πάνω ο Αιτητής να παραπονείται για το ότι αποστάλθηκε σε αυτόν η Ειδοποίηση ΙΑ ενώ γίνονταν διαπραγματεύσεις και ότι έτσι ξεγελάσθηκε από την Καθ' ης η αίτηση ως ήταν η θέση του κύριου Αλεξάνδρου, αλλά και του ίδιου του Αιτητή στην παράγραφο 9 της ένορκής του δήλωσης. Η πρόταση του κύριου Χρυσάνθου έγινε στις 15.4.21 όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 4, απορρίφθηκε από την ΧΧΧΧ στις 16.4.21, όπως και πάλι προκύπτει από το Τεκμήριο 4, και η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε στον Αιτητή στις 26.8.
- Χώρια που στα ηλεκτρονικά μηνύματα της Παλατέ αναγράφεται σημείωση ότι η επικοινωνία για διευθέτηση γίνεται "χωρίς επηρεασμό και με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ως προς οποιαδήποτε νομική και/ή δικαστική διαδικασία εκκρεμεί και/ή ήθελε ξεκινήσει". Συναφώς άλλα ηλεκτρονικά μηνύματα δεν παρουσιάσθηκαν μετά τις 16.4.21 και μέχρι την επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ που έλαβε χώρα στις 26.8.
- Άρα από τις 16.4.21 ο Αιτητής γνώριζε την απορριπτική θέση της Καθ' ης η αίτηση και παρόλα αυτά ουδέν έπραξε προς εξασφάλιση συντηρητικής θεραπείας. Θα μπορούσε από τότε να κινητοποιηθεί και φροντίσει όπως καταχωρηθεί αγωγή και η υπό κρίση αίτηση με δεδομένο συν τοις άλλοις ότι, προδήλως, του είχε ήδη επιδοθεί και η Ειδοποίηση τύπου Ι. Αντ' αυτού εδυνήθη να ενδιαφερθεί μόνο όταν του επιδόθηκε η Ειδοποίηση ΙΑ, αλλά και τότε ακόμα δεν επέδειξε το απαιτούμενο ενδιαφέρον ως ανωτέρω υποδείχθηκε. Η καθυστέρηση των 6 μηνών προς αναζήτηση προσωρινής θεραπείας, ήτοι από 16.4.12 μέχρι την 8.10.21, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης, είναι ένα άλλο δεδομένο το οποίο κατά την κρίση μου αναιρεί εκ προοιμίου το επείγον στο οποίο βασίζεται η υπό κρίση αίτηση (Βλ. Ahmad Zein κ.α. v. Π. Καμπανέλλα Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 606). Υπό το φως όλων των πιο πάνω το αίτημα είναι έκθετο σε απόρριψη. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο