Κυπριανίδης ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Έφεσης/Αίτησης: 211/21, 26/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A109 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Έφεσης/Αίτησης: 211/21 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Κυπριανίδης, από την Πάφο Αιτητής/Εφεσείων και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, από την Λευκωσία Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 26.11.21 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή/Εφεσείοντα: κ. Χ. Σιαηλής για κ. Γ. Σιαηλή Για την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη: κκ Πανάγος & Πανάγος ΔΕΠΕ ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση/έφεση που υποβλήθηκε στις 17.9.21 εκ μέρους του Αιτητή/Εφεσείοντα, από τώρα και στο εξής «ο Εφεσείων», εναντίον της Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητης, από τώρα και στο εξής «η Εφεσίβλητη», με την οποία αξιώνεται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ και του σκοπούμενου με αυτήν πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που βαρύνεται με την Υποθήκη Χ/Υ/6ΧΧ3/20ΧΧ ο οποίος είναι προγραμματισμένος να λάβει χώρα στις 26.11.21 και ώρα 10:00 π.μ.. Η αίτηση/έφεση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Εφεσείοντα ο οποίος είναι πρωτοφειλέτης σε πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στον ίδιο και την σύζυγό του. Προς εξασφάλιση των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων υπεγράφη η υποθήκη Χ/Υ/6ΧΧ3/20ΧΧ του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου από κάποιο ΧΧΧΧ Αθανασίου. Η σύζυγος του Εφεσείοντα και ο ΧΧΧΧ Αθανασίου δεν είναι διάδικοι στην υπόθεση. Είναι, όμως, πρόσωπα προς τα οποία επιδόθηκε η αίτηση/έφεση πλην όμως δεν εμφανίσθηκαν στην διαδικασία. Η αίτηση/έφεση προσέκρουσε στην ένσταση της Εφεσίβλητης. Με Ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους της η Εφεσίβλητη ενίσταται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η Ειδοποίηση ένστασης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Χριστοδούλου, από τώρα και στο εξής «η Χριστοδούλου», υπάλληλου στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία κατόπιν συμφωνίας μεταξύ αυτής και της Εφεσίβλητης ενεργεί για λογαριασμό της Εφεσίβλητης και έχει αναλάβει την διαχείριση, μεταξύ άλλων, αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων. Η Χριστοδούλου είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από την Εφεσίβλητη και την προαναφερόμενη εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Σύμφωνα με τον δεύτερο λόγο έφεσης η Ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως διότι επιδόθηκε απευθείας με την μέθοδο της ιδιωτικής επίδοσης και δεν προηγήθηκε προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή μέσω του Ταχυδρομείου. Ο προαναφερόμενος λόγος έφεσης υποστηρίζεται από την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του Εφεσείοντα. Σύμφωνα με την πιο πάνω παράγραφο ο Εφεσείων παρέλαβε την Ειδοποίηση ΙΑ μαζί με το Δελτίο μέσω ιδιώτη επιδότη. Δεν ειδοποιήθηκε να παραλάβει οτιδήποτε από το Ταχυδρομείο και δεν παρέλαβε την Ειδοποίηση ΙΑ μέσω Ταχυδρομείου. Η Εφεσίβλητη όφειλε να επιδώσει την Ειδοποίηση ΙΑ στον Εφεσείοντα με συστημένο ταχυδρομείο και μόνο αν αυτό δεν ήταν εφικτό νομιμοποιούνταν να την επιδώσει με την μέθοδο της ιδιωτικής επίδοσης. Κατά συνέπεια η Ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως στον Εφεσείοντα. Γι' αυτό θα πρέπει να ακυρωθεί και παραμερισθεί από το Δικαστήριο και ο πλειστηριασμός να ακυρωθεί. Στην ένορκο δήλωσή της που υποστηρίζει την ένσταση η Χριστοδούλου αναφέρει επί του θέματος, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε δεόντως και ως προβλέπει ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος, Ν. 9/65, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος». Η επίδοση με ιδιωτική επίδοση είναι νόμιμη και ορθή και δεν είναι απαραίτητο να προηγηθεί επίδοση με συστημένη επιστολή μέσω του Ταχυδρομείου. Άλλωστε η παραλαβή της από τον Εφεσείοντα είναι παραδεκτή. Από την στιγμή που ο Νόμος επιτρέπει την ιδιωτική επίδοση η επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ μέσω ιδιώτη επιδότη και όχι μέσω συστημένου ταχυδρομείου δεν επιφέρει ακύρωση στην διαδικασία. Επίσης ο Εφεσείων μετά την επίδοση άσκησε πλήρως τα δικαιώματά του τα οποία και δεν ισχυρίσθηκε ότι παραβιάσθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο. Ακύρωση της Ειδοποίησης ΙΑ και έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού από την αρχή θα ήταν άδικη και άσκοπη. Αν η επίδοση θεωρηθεί κακή, παρόλο που ο Εφεσείων έλαβε γνώση της διαδικασίας, σημαίνει ότι η Εφεσίβλητη θα τιμωρηθεί επειδή κατέβαλε περισσότερες προσπάθειες από αυτές που επιβάλλει ο Νόμος για να λάβουν γνώση ο Εφεσείων και τα ενδιαφερόμενα μέρη και να προστατέψουν τα δικαιώματα τους, κάτι που θα ήταν άδικο. Η φράση «όταν αυτό δεν είναι εφικτό» εισάχθηκε στον Νόμο για να διασφαλισθεί ότι οι Ειδοποιήσεις θα παραλαμβάνονται από τους ενυπόθηκους οφειλέτες και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο και ότι οι ενυπόθηκοι δανειστές δεν θα προχωρούν σε πλειστηριασμό ακινήτων χωρίς να παραλαμβάνονται όλες οι Ειδοποιήσεις από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Δεν είναι λογικό να παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις επειδή δεν επιδόθηκαν με συστημένο ταχυδρομείο, αλλά με ιδιωτική επίδοση ιδιαίτερα όταν είναι εμφανές ότι ένας εφεσείων έχει λάβει γνώση της διαδικασίας, ασκεί τα δικαιώματά του και δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε ζημία, όπως στην υπό κρίση υπόθεση ο Εφεσείων. Αντίθετη ερμηνεία θα επιφέρει αρνητικές συνέπειες στην ήδη επιβαρυμένη οικονομία της χώρας, ενώ ταυτόχρονα συντηρεί τους στρατηγικά κακοπληρωτές και διαιωνίζει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, πράγμα που ελλοχεύει κινδύνους για το τραπεζικό μας σύστημα. Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Τρόικα στο πλαίσιο μνημονιακής αξιολόγησης για το 2020 διαφάνηκε μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων η οποία οφείλονταν στην πώληση δανείων και ανταλλαγή ακινήτων. Ωστόσο με την συνέχιση της αναστολής των πλειστηριασμών αυξάνονται ουσιαστικά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, πράγμα που μπορεί να επιφέρει νέο κύμα οικονομικής κρίσης σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Εν πάση περιπτώσει η Εφεσίβλητη ισχυρίζεται ότι δεν ήταν εφικτό να σταλούν όλες οι ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή ένεκα της πανδημίας που επικρατεί και των προβλημάτων που αντιμετωπίζονται στην διακίνηση του κόσμου. Επίσης, πολλές φορές οι οφειλέτες ή άλλοι ενδιαφερόμενοι λόγω της πανδημίας δεν παρουσιάζονται για να παραλάβουν τις επιστολές και σύμφωνα με την Νομολογία θεωρείται ότι έλαβαν γνώση ακόμα και αν δεν τις έχουν παραλάβει. Περαιτέρω, με την εξάπλωση της πανδημίας οφείλουμε να περιορίσουμε τους κινδύνους και δεν πρέπει να αναγκάζουμε τους οφειλέτες ή άλλους ενδιαφερόμενους να παρουσιάζονται στο Ταχυδρομείο για παραλαβή επιστολών ώστε να μην έρχονται σε επαφή με πολλά πρόσωπα. Κατά την αποστολή μιας επιστολής με το Ταχυδρομείο πολλά πρόσωπα έρχονται σε επαφή με τα έγγραφα που αποστέλλονται. Αυτό αυξάνει τους κινδύνους εξάπλωσης της πανδημίας και το ενδεχόμενο οι οφειλέτες να νοσήσουν με δυσμενείς συνέπειες για την υγεία τους. Εφόσον τίθεται θέμα υγείας η αποστολή Ειδοποιήσεων με συστημένο ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή. Επίσης, οφείλουμε να προστατεύουμε το προσωπικό. Η συχνή διακίνηση του προσωπικού χωρίς ουσιαστικό λόγο δεν βοηθάει την κατάσταση ιδιαίτερα όταν μέσω της ιδιωτικής επίδοσης δεν παραβλάπτονται τα συμφέροντα ενός εφεσείοντα. Συνεπώς, το ορθό ήταν να προχωρήσει η Εφεσίβλητη απευθείας με ιδιωτική επίδοση ώστε να αποφύγει όλα τα θέματα που μπορεί να προκύψουν με την έξαρση του κορονοϊού. Επίσης δεν ήταν εφικτό να επιδοθεί η Ειδοποίηση ΙΑ μέσω συστημένου ταχυδρομείου διότι η διαδικασία είναι χρονοβόρα και υπήρχε πιθανότητα να μην την παραλάβουν οι ενδιαφερόμενοι κατά τον χρόνο που καθορίζεται από τον Νόμο. Η Εφεσίβλητη επιθυμούσε να είναι σίγουρη ότι η διαδικασία θα ερχόταν εις γνώση των εμπλεκομένων έγκαιρα ώστε να μπορούν να αποταθούν στο Δικαστήριο αν το επιθυμούσαν. Το βάρος απόδειξης ότι ήταν εφικτό να γίνει επίδοση με διπλοσυστημένη επιστολή το έχει ο Εφεσείων και δεν το απέσεισε. Οι πιο πάνω λόγοι δεν δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης/έφεσης. Η αίτηση/έφεση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον του Εφεσείοντα. Το άρθρο 44(Γ) του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο δεν συµµορφωθεί µε τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάµει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα
(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο µέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύµφωνα µε το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο για παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούµενης πώλησης, µόνο για τους ακόλουθους λόγους: (α) .................................. (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· ....................................». Το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «επίδοση σηµαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισµένη σε µητρώο του Τµήµατος Κτηµατολογίου και Χωροµετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει µε οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσµούς Πολιτικής ∆ικονοµίας, περιλαµβανοµένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης µε διάταγµα ∆ικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:». Στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 ΑΑΔ 348 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας [1995] 3 Α.Α.Δ. 59 η οποία αφορούσε, όπως και εδώ, την ερμηνεία διάταξης για την επιβολή φορολογίας. Λέχθηκαν σχετικά τα εξής (σελ. 64): "Σκοπός της ερμηνείας του νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη. Όπου το λεκτικό της διάταξης είναι σαφές, το Δικαστήριο την ερμηνεύει με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια των λέξεων. Οι λέξεις σ΄ ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθη τους σημασία, αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας δε υπόψη το αντικείμενο και το σκοπό του νόμου."». Στην υπόθεση Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ ν. ∆ηµοκρατίας
(1991)4 ΑΑ∆ 1142 λέχθηκε ότι οι Nόµοι πρέπει να ερµηνεύονται σύµφωνα µε το απλό γραµµατικό και κατά κυριολεξία νόηµα των λέξεων εκτός όπου αυτό είναι σε αντίθεση µε οποιαδήποτε ρητή πρόθεση ή δηλωµένο σκοπό του Nόµου ή αν αυτό το νόηµα θα οδηγούσε σε παράλογο αποτέλεσµα (Βλ. επίσης Marabou Floating Restaurant Ltd v. Council of Ministers
(1973)3 C.L.R. 397, Argolis Estate Ltd v. Minister of Finance & Another
(1977)3 C.L.R. 441, 450, Georghiou Real Estate Co. Ltd v. R.
(1978)3 C.L.R. 45, 46, Haris Theodorides v. The Central Bank of Cyprus
(1985)3 C.L.R. 721, 722). Τέλος στην υπόθεση Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.α.
(2011)1 ΑΑ∆ 1358 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νοµολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόµου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγµατικού σκοπού του νοµοθέτη, τον µόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείµενο του νόµου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόµο αποτελεσµατικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. ∆ηµοκρατίας
(2002)3 Α.Α.∆. 528, στη σελ. 533, «Το ∆ικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόµου ούτε επιχειρεί µε ερµηνευτικά µέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόµα πιο επιθυµητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.∆. 86, Μακεδόνας v. ∆ηµοκρατίας
(1998)3 Α.Α.∆. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συµβουλίου Βελτιώσεως Γερµασόγειας
(1998)3 Α.Α.∆. 348)». Κρίνω πως το λεκτικό του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου είναι σαφέστατο οπότε και η διακρίβωση της πρόθεσης του Νομοθέτη θα πρέπει να γίνει με οδηγό το κείµενο του άρθρου. Αποδίδοντας, λοιπόν, στις λέξεις την φυσική και συνήθη έννοια τους προκύπτει και μάλιστα με ενάργεια ότι το άρθρο καθορίζει ως μοναδικό τρόπο επίδοσης το συστημένο ταχυδρομείο. Και ότι η επίδοση με ιδιωτική επίδοση είναι επιτρεπτή μόνο όταν η παράδοση της ειδοποίησης ή της επικοινωνίας με συστημένο ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή. Ο ενυπόθηκος δανειστής δεν έχει, δηλαδή, επιλογή ποια μέθοδο επίδοσης να χρησιμοποιήσει όπως είχε πριν την τροποποίηση του άρθρου 44ΙΕ με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18. Υποχρεούται να επιδώσει με συστημένο ταχυδρομείο. Είναι μόνο όταν η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή που δικαιούται να κάνει χρήση της ιδιωτικής επίδοσης. Το άρθρο 44ΙΕ πριν την τροποποίηση του από τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18 διαλάμβανε, μεταξύ άλλων, ως ακολούθως: «επίδοση σηµαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή µε ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:». Καθίσταται έκδηλο ότι πριν την τροποποίησή του το άρθρο 44ΙΕ προνοούσε για δύο διαζευκτικούς τρόπους επίδοσης. Το συστημένο ταχυδρομείο και την ιδιωτική επίδοση. Η ίδια η τροποποίηση του άρθρου 44ΙΕ αποτελεί πέραν από την σαφήνεια του κειμένου του επιπρόσθετη ένδειξη της πρόθεσης του Νομοθέτη. Η κατάργηση των δύο διαζευκτικών τρόπων επίδοσης με την απάλειψη του διαζευκτικού «ή» και η προσθήκη των λέξεων «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» υποδηλώνει την σαφή πρόθεση του Νομοθέτη ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης υποχρεούται πλέον και δη μετά της τροποποίησης να ακολουθήσει συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης και ότι δεν έχει δικαίωμα επιλογής μεταξύ συστημένου ταχυδρομείου και ιδιωτικής επίδοσης όπως είχε προ της τροποποίησης. Συνεπώς η απευθείας επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ με ιδιωτική επίδοση, χωρίς, δηλαδή, να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο δεν λογίζεται ως καλή επίδοση. Υπό το φως των πιο πάνω οι Ειδοποιήσεις ΙΑ δεν επιδόθηκαν δεόντως στους Εφεσείοντες και αυτό σφραγίζει άνευ ετέρου την επιτυχία της αίτησης/έφεσης. Δεν βοηθά την Εφεσίβλητη να ισχυρίζεται ότι επειδή ο Εφεσείων εν τέλει έλαβε γνώση της διαδικασίας πώλησης και, μάλιστα, προσέφυγε στο Δικαστήριο ζητώντας την ακύρωση του πλειστηριασμού το ζητούμενο επιτεύχθηκε. Ο παραμερισμός δυνάμει του άρθρου 44(Γ)
(3)(β) του Νόμου διατάσσεται όταν η Ειδοποίηση ΙΑ δεν έχει επιδοθεί δεόντως. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι όπως η επίδοση γίνει με τον δέοντα τρόπο που είναι αυτός που καθορίζεται από τον Νόμο. Στην προκειμένη περίπτωση η Ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε με τον τρόπο που καθορίζει ο Νόμος και, επομένως, δεν επιδόθηκε δεόντως αφού επιδόθηκε απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Το ότι ο Εφεσείων έλαβε εν τέλει γνώση της Ειδοποίησης ΙΑ δεν έχει σημασία αφού έλαβε γνώση μέσω μη καθορισμένου από τον Νόμο τρόπου επίδοσης και, επομένως, μέσω μη δέουσας επίδοσης. Τα πιο πάνω προδιαγράφουν την επιτυχία της αίτησης/έφεσης. Ακολουθεί ότι κανένα από τα επιχειρήματα της Χριστοδούλου δεν μπορεί να έχει απήχηση αφού όλα παραγνωρίζουν τον χρυσό κανόνα ερμηνείας που εφαρμόσθηκε για την ερμηνεία του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου. Όσον δε αφορά στην θέση της Χριστοδούλου ότι ήταν ανέφικτη η επίδοση με το Ταχυδρομείο για τους λόγους που υπέδειξε, αυτή, μάλλον ως φαιδρή μπορεί να χαρακτηρισθεί αφ' ης στιγμής δεν έγινε καν προσπάθεια αποστολής της Ειδοποίησης ΙΑ με το Ταχυδρομείο. Δεν μπορεί λογικά να θεωρηθεί ανέφικτη η επίδοση με το Ταχυδρομείο αν δεν προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης με τον τρόπο αυτό η οποία να μην τελεσφορήσει. Ο δεύτερος λόγος έφεσης ευσταθεί και είναι από μόνος του ικανός να παραμερίσει την Ειδοποίηση ΙΑ που επιδόθηκε στον Εφεσείοντα. Είναι δε διατυπωμένος με σαφήνεια σε αντίθεση με ό,τι προβάλλεται με τον όγδοο λόγο ένστασης ο οποίος και απορρίπτεται. Επομένως, η εξέταση των υπόλοιπων λόγων έφεσης παρέλκει. Επίσης οι λόγοι ένστασης που καταπιάνονται με το θέμα της επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Οι υπόλοιποι δε λόγοι ένστασης δεν είναι ικανοί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα το οποίο στηρίζεται στον προαναφερόμενο δεύτερο λόγο έφεσης. Γι' αυτό και η εξέτασή τους παρέλκει. Θεωρώ μόνο σκόπιμο να σχολιάσω τον πρώτο λόγο ένστασης σύμφωνα με τον οποίο ο Εφεσείων κωλύεται να προωθεί την αίτηση/έφεση καθότι αυτή δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή γιατί δεν είναι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη διάδικοι. Το ότι δεν είναι διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, αυτό, δεν αποτελεί κώλυμα για την προώθηση μιας αίτησης/έφεσης. Ο Νόμος (άρθρο 44(Γ)
(3)) δίδει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο για παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούµενης πώλησης. Ακολουθεί ότι οποιοσδήποτε εμπίπτει στον ορισμό του ενυπόθηκου οφειλέτη και του ενδιαφερόμενου μέρους δικαιούται να υποβάλει έφεση και δεν χρειάζεται για να είναι έγκυρη μια έφεση ή για να μπορεί να προωθηθεί να υποβληθεί από όλα τα πιο πάνω πρόσωπα. Η θέση δε ότι η αίτηση/έφεση δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη παρέμεινε γενικόλογη και αόριστη αφού δεν διασαφηνίσθηκε σε ποια άλλα πρόσωπα έπρεπε να επιδοθεί και δεν επιδόθηκε. Ανεξαρτήτως της ισχύος της πιο πάνω θέσης σημειώνεται ότι η αίτηση/έφεση απευθύνονταν και επιδόθηκε σε όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται και από την Χριστοδούλου στην παράγραφο 21 της ένορκής της δήλωσης, όπως στην ΧΧΧΧ Ιωάννου, πρωτοφειλέτιδα και Καθ' ης η αίτηση 5, τον ΧΧΧΧ Αθανασίου, ενυπόθηκο οφειλέτη και Καθ' ου η αίτηση 4, και τις εταιρείες Gordian Holdings Limited και Aristo Developers Ltd, οι οποίες κατέχουν memo επί του ενυπόθηκου ακινήτου, Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 αντίστοιχα. Από την παράγραφο δε 31 της ένορκης δήλωσης της Χριστοδούλου αφήνεται να νοηθεί ότι τα πρόσωπα στα οποία όφειλε να επιδοθεί η αίτηση/έφεση είναι αυτά στα οποία επιδόθηκε από την Εφεσίβλητη η Ειδοποίηση ΙΑ που δεν είναι άλλα από τα προαναφερόμενα και στα οποία η αίτηση/έφεση επιδόθηκε. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Ειδοποίηση ΙΑ ημερομηνίας 10.8.21 η οποία επιδόθηκε στον Εφεσείοντα την 1.9.21 καθώς και ο δυνάμει αυτής καθορισθείς για τις 26.11.21 και ώρα 10:00 π.μ. πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται σε αυτήν. Τα έξοδα της αίτησης/έφεσης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή/Εφεσείοντα και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Π. Μιχαηλίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο