← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ν. LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 327/2019, 2/11/2021

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ν. LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 327/2019, 2/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 327/2019 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ Ενάγοντος και

  1. ΧΧΧΧ LIMITED, ΗΕ 191527
  2. ΧΧΧΧ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
  3. ΧΧΧΧ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 25.09.19 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων Ημερομηνία: 02.11.21 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα/Αιτητή: κος Χρ. Παναγίδης για κ.κ. Κάκκουρας & Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση 1/Εναγόμενη 1: κος Γ. Χαραλάμπους για κ.κ. Γεωργιάδης & Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας στις 10.04.19 καταχώρησε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνει διάφορα διατάγματα εναντίον της Εναγόμενης 1 που σχετίζονται με ειδική εκτέλεση πωλητηρίου εγγράφου και λήψη διαβημάτων που σκοπεύουν στην εγγραφή του ακινήτου εις το όνομα του ελεύθερο από εμπράγματα βάρη ταυτόχρονα με την καταβολή του υπολοίπου ποσού του τιμήματος αγοράς στην Εναγόμενη
  4. Περαιτέρω ο Ενάγοντας διεκδικεί από όλους τους Εναγόμενους ειδικές αποζημιώσεις λόγω ζημιάς που ισχυρίζεται ότι υπέστη από απώλεια χρήσης του ακινήτου από 30.11.09, από διαφορά χρέωσης επιτοκίου στο λογαριασμό δανείου του και πίστωσης στο λογαριασμό κεφαλαίου του, τους οποίους αυτός διατηρεί στην Εναγόμενη 2 και που σύμφωνα με τον ίδιο επιβαρύνθηκε, απώλεια ενδιάμεσων ετήσιων οφελών που πιστεύει ότι θα έχει μέχρι τελικής παράδοσης της κατοχής του επιδίκου ακινήτου καθώς επίσης γενικές αποζημιώσεις. Ο Ενάγοντας επιδιώκει τις εν λόγω θεραπείες στη βάση παράβασης σύμβασης πωλητηρίου εγγράφου που αποδίδει στην Εναγόμενη 1, σύγκρουση συμφερόντων και επιζήμιας για τον ίδιο συμπεριφοράς που εντοπίζει στην Εναγόμενη 2 και αμέλειας και/ή παράβασης θέσμιου καθήκοντος που χρεώνει στην Εναγόμενη
  5. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρησαν υπερασπίσεις, σε αντίθεση με την Εναγόμενη 2 που δεν το έπραξε μέχρι σήμερα. Στις 25.09.19 ο Ενάγοντας (στο εξής ο 'Αιτητής') καταχώρησε μονομερώς την παρούσα αίτηση αιτούμενος την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Θεωρώ σκόπιμο να καταγράψω αυτούσια από το σώμα της αίτησης τα αιτούμενα διατάγματα: "
  6. Απαγορευτικό Διάταγμα του Σεβαστου Δικαστηρίου με το οποίο α απαγορεύει στην Εναγόμενη 1 να εκμεταλλεύεται και/ή ενοικιάζει τη χρήση οποιουδήποτε διαμερίσματος ή κατοικίας και/ή υφιστάμενου κτίσματος επί των κάτωθι ακινήτων από την έκδοση του διατάγματος και μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. α. Αριθμός Εγγραφής 0/ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΧ/49, Τμήμα 0, Τεμάχιο ΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στο ΧΧΧΧ. β. Αριθμός Εγγραφής 0/ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΧ/49, Τμήμα 0, Τεμάχιο ΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στο ΧΧΧΧ. γ. Αριθμός Εγγραφής 0/ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΧ/49, Τμήμα 0, Τεμάχιο ΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στο ΧΧΧΧ. δ. Αριθμός Εγγραφής 0/ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΧ/49, Τμήμα 0, Τεμάχιο ΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στο ΧΧΧΧ. ε. Αριθμός Εγγραφής 0/ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο ΧΧΧ/49, Τμήμα 0, Τεμάχιο ΧΧΧ, στην τοποθεσία ΧΧΧΧ, στο ΧΧΧΧ.
  7. Απαγορευτικό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη 1 και/τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες και/ή διαχειριστές και/ή συνδεδεμένη εταιρεία και/ή συνδεδεμένα νομικά ή φυσικά πρόσωπα να εκμεταλλεύονται και/ή ενοικιάζουν τη χρήση ή κατοχή του διαμερίσματος ή κατοικίας F01 ως αυτό θα προέκυπτε από μελλοντικό διαχωρισμό και/ή του αναφερόμενου ακινήτου στο κατατεθειμένο πωλητήριο έγγρασφο ΠΩΕ ΧΧΧ/2009 Κτηματολογίου Πάφου από την έκδοση του διατάγματος και μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.
  8. Διάταγμα του Σεβαστού δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη 1 και/ή οποιαδήποτε συνδεδεμένη εταιρεία να αποκαλύψει τους εξελεγμένους λογαριασμούς της και/ή τα εισοδήματα που εισέπραξε εκ της εκμετάλλευσης και/ή ενοικίασης του διαμερίσματος ή κατοικίας F01 από την 30.11.2009 και/ή από την 01.07.2006 μέχρι και σήμερα.
  9. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη 1 και/ή οι αντιπροσώποι και/ή υπηρέτες και/ή διαχειριστές και/ή οποιαδήποτε συνδεδεμένη εταιρεία και/ή συνδεδεμένα νομικά ή φυσικά πρόσωπα που παρέχουν υπηρεσίες και/ή ασκούν έλεγχο επί του επίδικου ακινήτου και/ή του αναφερόμενου στο ΠΕ ΧΧΧ/2009 Κτηματολογίου Πάφου, ακινήτου να αποδώσουν στον Ενάγοντα όλα τα ενδιάμεσα οφέλη που λάμβαναν από την 30.11.2009 και/ή από την 01.07.2016 και/ή θα λαμβάνουν από την εκμετάλλευση και/ή ενοικίαση και/ή παραχώρηση χρήσης του διαμερίσματος ή κατοικίας F01 από την έκδοση του διατάγματος και μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της υπο τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  10. Διάταγμα Μεσεγγύησης με το οποίο όλα τα εισοδήματα που θα εισπράττει από την συνέχιση λειτουργίας των εργασιών της Εναγομένης 1 και/ή οποιασδήποτε συνδεδεμένης εταιρείας και/ή την εκμετάλλευση και/ή ενοικίαση όλων των κτισμάτων τα οποία κείνται εντός των αναφερομένων στην παράγραφο 1 ακινήτων και/ή της κατοικίας και/ή του διαμερίσματος F01 και/ή του αναφερομένου στο πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ ΧΧΧ/2009 ακινήτου, καταβάλλονται σε συγκεκριμένο νέο τραπεζικό λογαριασμό επ' ονόματι της Εναγομένης 1 στην Τράπεζα της Εναγόμενης 2, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για την υλοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων αναφορικά με το ΠΩΕ ΧΧΧ/2009 Κτηματολογίου Πάφου.
  11. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο θεωρήσει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.
  12. Εξοδα, πλέον Φ.Π.Α." Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.6, στη Δ.48 Θ.1-Θ.9 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 76 του Κεφ.149, στο Κεφ. 232 συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 6 & 7, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας, επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων, περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις της ΧΧΧΧ Κουππάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή, του επίσης ιδιώτη δικηγόρου ΧΧΧΧ Νικολάου και της λειτουργού ΧΧΧΧ Παναγή που και αυτή εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση του Αιτητή ως υπεύθυνη λογιστηρίου. Σ' αυτές τις ένορκες δηλώσεις επισυνάπτονται έγγραφα προς υποστήριξη τους. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης Κουππάρη μπορεί να λεχθεί η αναφορά της ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί η ίδια σε ένορκη δήλωση εκ μέρους και για λογαριασμό του πελάτη της, ο οποίος είναι μόνιμος κάτοικος Αυστραλίας. Εξιστορώντας το ιστορικό της υπόθεσης σύμφωνα με τη δική της εκδοχή, η Κουππάρη ανέφερε ότι στις 12.09.08 ο Αιτητής υπέγραψε πωλητήριο έγγραφο με την Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 1) με βάση το οποίο ο πρώτος αγόρασε από τη δεύτερη το διαμέρισμα που περιγράφεται (στο εξής το 'ακίνητο' ή το 'διαμέρισμα'), το οποίο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου με διακριτικό αριθμό ΠΩΕ ΧΧΧΧ/2008 και απόδειξη κατάθεσης ημερ. 22.09.08 (Τεκμήριο 2). Το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο παραμένει κατατιθεμένο στο κτηματολόγιο μέχρι σήμερα. Το επίμαχο διαμέρισμα μαζί με άλλα ακίνητα ανεγέρθηκαν πάνω σε ενιαία ανάπτυξη που λειτουργούσε στο παρελθόν ως ξενοδοχειακή μονάδα, για την οποίαν η Εναγόμενη 1 είχε υποβάλει αίτηση για αλλαγή χρήσης και μετατροπής της ενιαίας ανάπτυξης σε 59 ξεχωριστές κατοικίες. Προς τούτο ανέλαβε να προβεί σε όλες τις αναγκαίες τροποποιήσεις, ανακαινίσεις, κατασκευές και να παραδώσει την κατοχή του εν λόγω ακινήτου στον Αιτητή μέχρι τις 31.10.09, με περίοδο χάριτος 30 ημερών. Η Εναγόμενη 1 θα έπρεπε με επιμέλεια να λάβει όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα ώστε, χωρίς καθυστέρηση, να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το εν λόγω διαμέρισμα. Σε περίπτωση δε που η ενιαία ανάπτυξη δεν θα μπορούσε να διαχωριστεί, τότε ο Αιτητής δικαιούτο να εγγραφεί ως συνιδιοκτήτης του ενιαίου συγκροτήματος σε ποσοστό 1,7983% επί του συνόλου της ανάπτυξης. Μεταξύ του Αιτητή και της Εναγομένης 1 υπεγράφη συμπληρωματική συμφωνία ημερ. 10.11.08 (Τεκμήριο 4) στην οποίαν ορίζεται ότι στη σύμβαση πώλησης του διαμερίσματος περιλαμβάνεται η αποκλειστική χρήση ιδιωτικού κήπου και ιδιωτικής κολυμβητικής δεξαμενής. Για τις ανάγκες υλοποίησης των συμβατικών του υποχρεώσεων, ο Αιτητής εκχώρησε τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του που απορρέουν από τις πιο πάνω συμβάσεις στην Εναγόμενη
  13. Σχετική αλληλογραφία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  14. Στην πορεία ο Αιτητής διαπίστωσε ότι η Εναγόμενη 1 συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το σύνολο των κατοικιών της ενιαίας ανάπτυξης και να διοχετεύει τα εισοδήματα που προκύπτουν σε τρίτα πρόσωπα συνδεδεμένα μ' αυτήν. Το Υφυπουργείο Τουρισμού με απαντητική επιστολή του ημερ. 02.09.18 (Τεκμήριο 12) στην επιστολή του Αιτητή ημερ. 20.08.19 (Τεκμήριο 11) υπέδειξε ότι η ξενοδοχειακή μονάδα λειτουργεί χωρίς την απαιτούμενη άδεια. Σήμερα ο Αιτητής οφείλει την τελευταία δόση συμβατικής πληρωμής που με βάση τη σύμβαση πώλησης προβλέπεται ταυτόχρονη πραγματοποίηση της με την παράδοση της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος. Σύμφωνα με τον Αιτητή, η Εναγόμενη 1 δεν ανταποκρίθηκε στην πιο πάνω συμβατική της υποχρέωση και τούτο οφείλεται αποκλειστικά στην παράλειψη ή άρνηση της, η οποία είναι συνυφασμένη με την ενέργεια της να εκμεταλλεύεται τα ακίνητα ενοικιάζοντας τα σε τρίτα άτομα από τα οποία εισπράττει ποσά, χωρίς όμως να τα διοχετεύει εις εξόφληση των χρεών της απέναντι στην Εναγόμενη
  15. Από το καλοκαίρι του έτους 2016 η Εναγόμενη 1 διαφημίζει ολόκληρο το συγκρότημα ανάπτυξης με την επωνυμία "ΧΧΧΧ Resort" επιλέγοντας να μην παραδίδει την κατοχή του εν λόγω διαμερίσματος παρόλο ότι έχει τέτοια δυνατότητα. Είναι η θέση του Αιτητή ότι μόνο με την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα εξαναγκαστεί η Εναγόμενη 1 να υλοποιήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της. Παράλληλα τονίζει την ανάγκη τερματισμού της παράνομης λειτουργίας του έργου που επιτυγχάνεται με την ανοχή των Εναγομένων 2 κσι
  16. Περίληψη του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης Νικολάου περιλαμβάνει αναφορά του ότι το έτος 2007, κατόπιν εντολών του Αιτητή, ανέλαβε να διαπραγματευτεί τα δικαιώματα του τότε πελάτη του αναφορικά με τη σύμβαση πώλησης. Προς τούτο είχε συνάντηση με το διευθυντή και μοναδικό μέτοχο της εταιρείας ΧΧΧΧ Ltd που είναι η διευθύντρια και μοναδική μέτοχος της Εναγομένης 1, κ. ΧΧΧΧ Ginzborsky. Η συνεννόηση τους καταγράφεται σε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 06.08.17 (Τεκμήριο 1). Με βάση αυτή ο Αιτητής θα εξοφλούσε το δάνειο του ενώ η Εναγόμενη1 θα του επέστρεφε το τίμημα αγοράς και θα ετοίμαζε σχετική ακυρωτική συμφωνία. Καταβάλλοντας ποσό €7.000 στον Αιτητή, πράγμα που έγινε, ο Ginzborsky είχε χρόνο 90 ημερών για να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις του με την Εναγόμενη 2, χωρίς όμως ποτέ αυτός να επανέλθει ή να επικοινωνήσει με την πλευρά του Αιτητή. Συνοπτική καταγραφή του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης Παναγή σημειώνει την επίσκεψη και παραμονή της στο επίμαχο συγκρότημα κατοικιών την περίοδο 11.08.19 μέχρι 12.08.19 όπου γι' αυτό πλήρωσε συνολικά €280 (ήτοι €84 προκαταβολικά και €196 με την άφιξη της στο χώρο). Όπως η ενόρκως δηλούσα είπε, το τιμολόγιο και οι αποδείξεις που εκδόθηκαν (Τεκμήρια 1, 2 και 3) δείχνουν συναλλαγή με την εταιρεία ΧΧΧΧ Ltd. Κατόπιν έρευνας που έκανε στον Έφορο Εταιρειών, παρατήρησε ότι ο Ginzborsky ήταν ο μοναδικός διευθυντής, γραμματέας και αποκλειστικός μέτοχος της ΧΧΧΧ Ltd, η οποία ήταν ο μοναδικός διευθυντής και αποκλειστικός μέτοχος της Εναγομένης 1 (Τεκμήρια 4 και 5). Το δικαστήριο διέταξε την επίδοση της υπό κρίση αίτησης μαζί με όλα τα έγγραφα που τη συνοδεύουν στους υπόλοιπους διαδίκους. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 (στο εξής οι 'Καθ' ων η αίτηση 2 και 3') με δηλώσεις των συνηγόρων τους συναίνεσαν στην έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων. Αντίθετα η Εναγόμενη 1 (στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση 1') στις 03.09.21 καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί 11 λόγων που καταγράφονται στο σώμα της αίτησης. Συνοψίζοντας τους πρόκειται για τους εξής:

(1)Η νομική βάση της αίτησης πάσχει και/ή είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη.
(2)Ουδεμία εξήγηση δίδεται γιατί δεν ορκίστηκε ο ίδιος ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση.
(3)Η αίτηση καταχωρίστηκε και προωθείται χωρίς να βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι.
(4)Τυχόν έγκριση της αίτησης δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό αφού η Καθ' η αίτηση 1 δεν κατέχει και/ή εκμεταλλεύεται το εν λόγω ακίνητο.
(5)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του Καθ' ου η αίτηση στηρίζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στη Δ.9, Δ.48 Θ.1-Θ.9 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.6, στα άρθρα 32 και 43 του Ν.14/60, στα άρθρο 76 του Κεφ. 149, στα άρθρα 5, 6 και 7 του Ν.81(Ι)/2011, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του δικαστηρίου, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Ιωάννου, εγκεκριμένου λογιστή και αδειοδοτημένου σύμβουλου αφερεγγυότητας, ο οποίος διορίστηκε από την ΧΧΧΧ Limited ως διαχειριστής και παραλήπτης ολόκληρης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτησης 1 δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Η ένορκη δήλωση περιέχει γεγονότα που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Εις υποστήριξη του περιεχομένου της επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Συνοπτική καταγραφή του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση περιλαμβάνει αναφορά ότι επί της ενιαίας ανάπτυξης υπάρχει η υποθήκη με αριθμό Υ6925/07 προς όφελος της Gordian Holdings Limited που είναι προγενέστερη του πωλητηρίου εγγράφου της Καθ' ης η αίτησης 1 (Τεκμήριο 7). Είναι η θέση του ενόρκως δηλών ότι ούτε η Καθ' ης η αίτηση 1 αλλά ούτε και η Gordian Holdings Limited έδωσαν στον Αιτητή τη συγκατάθεση τους ότι συμφωνούν πως αυτός δικαιούται να εξοφλήσει το μέρος του ενυπόθηκου χρέους που αναλογεί στο επίδικο διαμέρισμα ώστε το πωλητήριο έγγραφο να λάβει προτεραιότητα έναντι της υποθήκης. Ούτε βέβαια υπήρξε τέτοια εξόφληση από τον Αιτητή. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζεται με την πιο πάνω υποθήκη είναι όλες οι υποχρεώσεις της Καθ' ης η αίτησης 1 προς την ΧΧΧΧ Limited, οι οποίες ανέρχονται σε τρία δάνεια συνολικού ύψους €ΧΧΧΧ πλέον τόκους από 03.03.
  1. Σχετικές καταστάσεις λογαριασμών των τριών δανείων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
  2. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών, η Καθ' ης η αίτηση 1 υπέβαλε αίτηση για αλλαγή χρήσης της ενιαίας ανάπτυξης σε 59 οικιστικές μονάδες, η οποία εγκρίθηκε το έτος
  3. Τούτο, όπως ο ενόρκως δηλών είπε, προκύπτει από το Τεκμήριο 9 της Ε/Δ Κουππάρη. Επειδή εγκρίθηκε η αίτηση αλλαγής χρήσης δεν υπήρχε ζήτημα να ενεργοποιηθεί η εναλλακτική συμβατική υποχρέωση που ήταν η μεταβίβαση μεριδίου επί του συνόλου της ανάπτυξης. Περαιτέρω αρνείται κατηγορηματικά ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει και εκμεταλλεύεται την ενιαία ανάπτυξη και ότι εισπράττει χρήματα από τέτοια εκμετάλλευση. Επίσης δηλώνει πως το έτος 2017 ούτε ο Ginzborsky αλλά ούτε η ΧΧΧΧ Ltd ήταν διευθυντές της Καθ' ης η αίτησης
  4. Ο Ginzborsky ουδέποτε υπήρξε διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση 1 αλλά η ΧΧΧΧ Ltd διορίστηκε διευθυντής της το 2018 και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι σήμερα. Έγγραφο από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  5. Επίσης σημείωσε ότι αυτό που φαίνεται από το Τεκμήριο 1 της Ε/Δ Νικολάου είναι πως η όποια τυχόν συμφωνία έγινε ήταν μεταξύ του Αιτητή και της Trade7777 Ltd και όχι με την Καθ' ης η αίτηση 1, από την οποίαν ο Αιτητής εισέπραξε ποσό €ΧΧΧΧ και όχι €ΧΧΧΧ, όπως ισχυρίζεται ο δικηγόρος Νικολάου. Σχετική επιταγή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  6. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών, η Καθ' ης η αίτηση 1 αδυνατεί να παραδώσει στον Αιτητή το επίμαχο διαμέρισμα επειδή δεν το κατέχει. Όπως είπε, ολόκληρο το έργο κατέχεται από την ΧΧΧΧ Ltd, η οποία είναι αυτή που το εκμεταλλεύεται και το λειτουργεί ως ξενοδοχειακή μονάδα από το έτος 2016 δυνάμει σχετικής συμφωνίας με την Καθ' ης η αίτηση 1 ημερ. 04.11.16 (Τεκμήριο 11). Παρόλο ότι με το διορισμό του ως παραλήπτη-διαχειριστή ολόκληρης της περιουσίας της Καθ' ης η αίτησης 1 ο ενόρκως δηλών στις 03.03.20 προχώρησε στον τερματισμό της πιο πάνω συμφωνίας διαχείρισης για διάφορους λόγους, ανάμεσα στους οποίους η λειτουργία ξενοδοχειακής μονάδας χωρίς άδεια και η ανέγερση οικοδομών χωρίς άδεια, εντούτοις η ΧΧΧΧ Ltd αρνείται να παραδώσει την κατοχή του έργου είτε στην Καθ' ης η αίτηση 1 είτε στον Αιτητή. Προειδοποιητική επιστολή και επιστολή τερματισμού μαζί με έγγραφα επίδοσης τους επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
  7. Στα πλαίσια ακρόασης της υπό κρίση αίτησης αντεξετάστηκε ο ενόρκως δηλών Ιωάννου επί συγκεκριμένων παραγράφων της ένορκης δήλωσης του δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος ημερ. 11.06.
  8. Αυτό που ουσιαστικά ο Ιωάννου είπε ενόρκως είναι ότι η ΧΧΧΧ Ltd εισέπραττε χρήματα απευθείας από άλλα πρόσωπα αναφορικά με την εκμετάλλευση του έργου. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια μαζί με την ένορκη μαρτυρία του Ιωάννου που προέκυψε μέσα από την περιορισμένη αντεξέταση του, αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο δικαστήριο. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία και νομοθεσίες, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω ακόμη μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που μου έχει παρουσιαστεί. Θα εξετάσω κατ' αρχήν το παράπονο της Καθ' ης η αίτησης 1 ότι η νομική βάση της αίτησης διέπεται από παρατυπία και αν διαπιστωθεί ότι ισχύει κάτι τέτοιο, θα κρίνω αν είναι ή όχι από τις περιπτώσεις που δύναται να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έκδοσης διατάγματος απαλλαγής. Ο λόγος που εξετάζεται πρώτα το ζήτημα αυτό είναι προφανής. Το ζήτημα αυτό εγείρεται από την Καθ' ης η αίτηση 1 στην ένσταση της με ξεχωριστό λόγο (πρώτος λόγος ένστασης). Η Καθ' ης η αίτηση 1 θεωρεί ότι η αίτηση είναι θνησιγενής και θα πρέπει να απορριφθεί. Είναι η θέση της, όπως αυτή εξηγείται στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου της, ότι στο νομικό υπόβαθρο της αίτησης περιλαμβάνεται το άρθρο 76 του Κεφ.149, το οποίο δυνάμει νομολογίας που επικαλέστηκε δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ειδικής εκτέλεσης σύμβασης πώλησης ακινήτου όπως είναι η παρούσα, καθώς επίσης ότι το Κεφ. 232 έχει καταργηθεί με τη θέσπιση του Ν.81(Ι)/
  9. Ο Αιτητής στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του αναγνωρίζει ότι το Κεφ. 232 έχει καταργηθεί και αντικατασταθεί από το Ν.81(Ι)/2011αποδίδοντας τη συμπερίληψη του στη νομική βάση της αίτησης σε σφάλμα. Θεωρεί ότι πρόκειται για παρατυπία που δεν προκαλεί βλάβη στα συμφέροντα της Καθ' ης η αίτησης
  10. Είναι γεγονός ότι στη νομική βάση της αίτησης δεν περιλαμβάνεται ο Ν.81(Ι)/2011που εξετάζει ζητήματα ειδικής εκτέλεσης σύμβασης πώλησης ακινήτου αλλά το Κεφ. 232 που έχει καταργηθεί και αντικατασταθεί από το νόμο αυτό. Η δε συμπερίληψη του άρθρου 76 του Κεφ.149 δεν προσθέτει οτιδήποτε. Αυτό σημαίνει ότι αν υπήρχε αναφορά στο Ν.81(Ι)/2011αντίς του Κεφ. 232 δεν θα υπήρχε οτιδήποτε προς συζήτηση σε σχέση με το νομικό υπόβαθρο της αίτησης αφού η συμπερίληψη του άρθρου 76 του Κεφ. 149 είναι άνευ σημασίας. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για παράλειψη από πλευράς του Αιτητή. Η σύγχρονη τάση της νομολογίας στην προσέγγιση του θέματος αυτού αντικατοπτρίζεται στην πρόσφατη υπόθεση Αίτηση του χχχ Sergueyevich Πολιτική Έφεση 55/20 ημερ. 05.04.21, την οποίαν επικαλέστηκε ο συνήγορος του Αιττητή. Θεωρώ χρήσιμο να καταγράψω το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση αυτή, η οποία αναφέρεται σε κυπριακή και αγγλική νομολογία: "Στην David και Άλλης v Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ΠΕ 208/12, ημ. 24.11.17, το Ανώτατο Δικαστήριο είπε και τούτα: «Το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια, στην κατάλληλη περίπτωση, να προβεί το ίδιο, αυτεπαγγέλτως, στη θεραπεία της παρατυπίας. Καθοδηγητική, επί του προκειμένου, είναι η υπόθεση Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366 όπου το Εφετείο, υιοθετώντας τα νομολογηθέντα στην αγγλική απόφαση Metroinvest Ansalt et al v Commercial Union [1985] 1 WLR 513 υπέδειξε τα εξής: «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt a.ο. v. Commercial Union [1985] 1 W.L.R. 513, 520, 521,
  1. Στην υπόθεση εκείνη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
  2. Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
  4. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
  5. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
  6. Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
  7. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - "να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον"». Οι παραπάνω παρατηρήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων ως προς τη συμμετοχή των εφεσιβλήτων στην πρωτόδικη διαδικασία χωρίς να εγείρουν θέμα παρατυπίας είναι ορθή. Μπορεί δε να λεχθεί, χωρίς δυσκολία, ότι η συμμετοχή αυτή με την καταχώριση ένστασης στη διαδικασία της αίτησης των εφεσειόντων, χωρίς οι εφεσίβλητοι να εγείρουν θέμα παρατυπίας, ισοδυναμεί με παραίτηση από το δικαίωμα που αυτή τους παρείχε. Εξάλλου, οι εφεσίβλητοι, δεν φαίνεται να έχουν υποστεί οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό λόγω της παρατυπίας. Η αίτηση των εφεσειόντων ήταν σαφής τόσο ως προς τις επιδιωκόμενες θεραπείες όσο και το πραγματικό τους βάθρο. Συμμετέχοντας δε στη διαδικασία, οι εφεσίβλητοι υποστήριξαν τις αντίθετες στην αίτηση θέσεις τους. Ούτε επρόκειτο για μείζονα παρατυπία. Δεν μπορεί, επίσης, να παραγνωριστεί ότι το θέμα της παρατυπίας εγέρθηκε για πρώτη φορά και εξετάστηκε από το Δικαστήριο στο στάδιο της απόφασης του, και όχι σε αρχικό στάδιο, με συνέπεια την ταλαιπωρία των διαδίκων και την αύξηση των εξόδων (βλ Wunderlich (ανωτέρω)). Υπό τις περιστάσεις αυτές, θεωρούμε ότι απορρίπτοντας την αίτηση των εφεσειόντων λόγω παρατυπίας, το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε εσφαλμένα τη διακριτική του ευχέρεια προκαλώντας αδικία στους εφεσείοντες. Έχοντας διαπιστώσει το ίδιο την ύπαρξη της παρατυπίας, το πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε να προχωρήσει έγκαιρα στη θεραπεία της εκδίδοντας διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία». Εν προκειμένω, αμφότεροι οι διάδικοι προχώρησαν στην προώθηση των θέσεων τους εκλαμβάνοντας προφανώς ως δεδομένο - και ορθώς (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την Έκδοση της Bondareva, ΠΕ 7/18, ημ. 18.12.19 - ότι τα πράγματα διέπονται εδώ από το άρθρο 25
(3)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, δίχως ποτέ να προτάσσεται και οιαδήποτε σχετική εναντίωση στην ένσταση εκ πλευράς καθ' ης η αίτηση. Τούτων δοθέντων - και υπό τις περιστάσεις πάντα - θεωρούμε την παρατυπία ως θεραπευθείσα και κατ' ακολουθίαν μη αποτρέπουσα εξέταση της ουσίας τής παρούσας αίτησης (βλ. κατ' αναλογίαν, CMA Holdings Ltd v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ΠΕ 265/14, ημ. 21.12.18). Το πράττουμε αυτό αμέσως." Το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης υιοθετήθηκε στην επίσης πρόσφατη υπόθεση Βερεγγάρια Παπακόκκινου και άλλη v. Makaza Constraction Limited Πολιτική Έφεση Αρ. 27/14 ημερ. 22.07.21 που και αυτή επικαλέστηκε ο συνήγορος του Αιτητή. Βέβαια εδώ το ζήτημα αυτό αναδύεται από την Καθ' ης η αίτηση 1, πλην όμως οι αρχές άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως αυτές καθορίστηκαν από την πιο πάνω πρόσφατη νομολογία, παραμένουν δεσμευτικές. Αυτό που με ευκολία παρατηρώ είναι ότι στην ένσταση, εκτός από το λόγο που εγείρει το εν λόγω θέμα, προβάλλονται άλλοι δέκα λόγοι (προτού αυτοί συνοψιστούν από το δικαστήριο) που η συντριπτική πλειονότητα τους αφορά την ουσία της αίτησης. Η ένσταση είναι σαφής ως προς το νομικό και πραγματικό πλαίσιο. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η Καθ' ης η αίτηση 1 παρέχει ολοκληρωμένα και με σαφήνεια την εκδοχή της μέσα από 44 παραγράφους επισυνάπτοντας διάφορα έγγραφα εις υποστήριξη της, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων άπτεται της ουσίας της αίτησης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση δυνάμει δικαστικού διατάγματος, χωρίς ποτέ η Καθ' ης η αίτηση 1 να υποβάλει ένσταση επί του συγκεκριμένου λόγου. Στη δε αγόρευση του ο συνήγορος της Καθ' ης η αίτησης 1 δεν περιορίστηκε στο θέμα αυτό αλλά η πολυσέλιδη γραπτή αγόρευση του επεκτείνεται και κυρίως ασχολείται με την ουσία της αίτησης. Παράλληλα στο στάδιο εκδίκασης της αίτησης, ο Αιτητής, δια του συνηγόρου του στη γραπτή του αγόρευση, εξηγά γιατί είναι παρατυπία και ζητεί την απαλλαγή της. Από το σώμα της αίτησης διαπιστώνω ότι είναι ενδιάμεσης φύσεως και μ' αυτήν ζητείται η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Παρατηρώντας το νομικό καθεστώς της υπό κρίση αίτησης διαπιστώνω ότι σ' αυτή συμπεριλαμβάνονται το άρθρο 32 του Ν.14/60 που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί το γενικό πλαίσιο δικαιοδοσίας παρέχοντας διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να εκδίδει απαγορευτικά και προστακτικά διατάγματα καλύπτοντας τόσο τα διηνεκή όσο και τα παρεμπίπτοντα, όπως είναι οι αξιούμενες θεραπείες στην υπό κρίση αίτηση. Επίσης στη νομική βάση της αίτησης συμπεριλαμβάνεται η Δ.48 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία ρυθμίζει το δικονομικό πλαίσιο εξέτασης μιας τέτοιας αίτησης όπως την υπό κρίση (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Η ενδιάμεση φύση της αίτησης αυτής καθιστά ορθή της συμπερίληψη της εν λόγω διαταγής στο νομικό πλαίσιο επί του οποίου βασίζεται η προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Η αναφορά στο άρθρο 76 του Κεφ. 149 και στο Κεφ. 232 στη νομική βάση της αίτησης αποσκοπούσε στην κάλυψη ουσιώδη νομικών ζητημάτων της υπόθεσης αυτής. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει προηγουμένως η συμπερίληψη ενός καταργηθέντα νόμου και ταυτόχρονα η παράλειψη αναφοράς στη νομοθεσία που τον αντικατέστησε συνιστά παρατυπία, η οποία όμως δεν είναι μείζονα. Το ότι πρόκειται για παρατυπία είναι αντιληπτό από αμφότερα μέρη. Την ίδια στιγμή τα δεδομένα τα οποία έχω εκθέσει πιο πάνω φανερώνουν ότι η ίδια η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση 1 αναγνωρίζει ότι πρόκειται για περίπτωση παρατυπίας που δύναται να θεραπευθεί. Περαιτέρω η αναφορά σε λόγους ένστασης που αφορούν την ουσία της υπόθεσης, η έκθεση λεπτομερειών που περιβάλλουν την εκδοχή της Καθ' ης η αίτησης 1 μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η επισύναψη εγγράφων που παραπέμπουν σε γεγονότα που άπτονται των θέσεων και ισχυρισμών της Καθ' ης η αίτησης 1 ως προς τις αξιούμενες θεραπείες του Αιτητή και η αγόρευση στην οποίαν γίνεται ανάλυση των νομικών θέσεων της Καθ' ης η αίτησης 1 σχετικά με την ουσία της αίτησης και τις επιδιωκόμενες θεραπείες, αποτελούν δείγματα ότι η Καθ' ης η αίτηση 1, προβάλλοντας τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα της, εξέλαβε προφανώς ως δεδομένο, ορθώς θα έλεγα, κατ' αναλογία ότι ο Αιτητής διατύπωσε τις διάφορες τοποθετήσεις του έχοντας υπόψη του τις πρόνοιες του Ν.81(Ι)/2011. Από αυτά τα δείγματα δεν διαπιστώνω η Καθ' ης η αίτηση 1 να υπέστη δυσμενή επηρεασμό ένεκα αυτής της παρατυπίας. Στη βάση αυτών των στοιχείων ο πρώτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Συνακόλουθα ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής της παρατυπίας, την οποία εκλαμβάνω θεραπευμένη και μη ικανή να αποτρέψει την περαιτέρω εξέταση της αίτησης. Με το δεύτερο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση 1 παραπονιέται ότι ουδεμία εξήγηση δίδεται γιατί δεν ορκίστηκε ο ίδιος ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση. Παρόλο ότι ο Αιτητής δεν ασχολήθηκε με τη θέση αυτή της άλλης πλευράς, εντούτοις το δικαστήριο θα την εξετάσει στη βάση των ενώπιων του στοιχείων. Ο βασικός ενόρκως δηλών της αίτησης στην οποίαν εκτίθεται η εκδοχή του Αιτητή ως προς τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν είναι η δικηγόρος Κουππάρη. Η πρακτική να ορκίζεται σε ένορκη δήλωση ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση αντίς ο πελάτης του είναι ανεπιθύμητη και πρέπει να αποφεύγεται (Αναφορικά με την αίτηση του Νεόφυτου Γεωργιάδη
(2010)1Β Α.Α.Δ. 1413). Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1Α Α.Α.Δ. 82, ο δικηγόρος θα πρέπει να αποστασιοποιείται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και να αποφεύγει να εμφανίζεται ως ενόρκως δηλών σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπεί διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος. Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε ακόμη ότι όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο τον διάδικο να είναι ενόρκως δηλών, απαιτείται όπως δοθεί προς τούτο κάποια εξήγηση. Αλλιώς δεν καθίσταται απαραίτητη η παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου μέσω δικηγόρου. Το πιο πάνω σκεπτικό ότι εκ προοιμίου δεν απαγορεύεται η όμνυση από δικηγόρο, ιδίως όταν αυτός δεν χειρίζεται την υπόθεση, υιοθετήθηκε στην μεταγενέστερη υπόθεση Ζωγράφου κ.α. v. Drosoneri Farm Limuted Πολιτική Έφεση Αρ. 379/2012 ημερ. 21.05.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση η δικηγόρος που ορκίστηκε δεν είναι το άτομο που χειρίστηκε την αίτηση του Αιτητή εκπροσωπώντας τον στην δικαστική διαδικασία. Αυτό εύκολα διαπιστώνεται από τα πρακτικά του δικαστηρίου. Επίσης η ενόρκως δηλούσα αποκαλύπτει τις πηγές γνώσης της και δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τον Αιτητή να προβεί στην συγκεκριμένη ένορκη δήλωση, εξηγώντας γιατί ο τελευταίος δεν προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση. Η μόνιμη διαμονή του Αιτητή στην Αυστραλία, θέση την οποίαν αποδέχεται και η Καθ' ης η αίτηση 1, αποτελεί ικανοποιητικό λόγο που αποδέχομαι. Οι παράγραφοι 1 και 2 της ένορκης δήλωσης Κουππάρη παρέχουν σαφείς απαντήσεις για όλα τα πιο πάνω. Η θέση του συνηγόρου της Καθ' ης η αίτησης 1 ότι δεν αρκεί η εξήγηση της μόνιμης διαμονής στο εξωτερικό όταν ο Αιτητής αναφέρει πως επισκέπτεται την Κύπρο 2-3 φορές το χρόνο στερείται ερείσματος. Η μετάβαση στην Κύπρο από την Αυστραλία 2-3 φορές το χρόνο δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι τη δεδομένη στιγμή που η ένορκη δήλωση ήταν έτοιμη να προωθηθεί στο δικαστήριο ο Αιτητής βρισκόταν στην Κύπρο ή μπορούσε να μεταβεί στην Κύπρο. Κατά συνέπεια ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Με τον τρίτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι η αίτηση καταχωρίστηκε και προωθείται χωρίς να βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι. Ο εν λόγω ισχυρισμός της, με τον οποίον ο Αιτητής δεν ασχολήθηκε ευθέως, εστιάζεται στο γεγονός ότι επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων εναντίον 'συνδεδεμένης εταιρείας και/ή συνδεδεμένων νομικών και/ή φυσικών προσώπων', τα οποία δεν βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου. Στο σημείο αυτό να διευκρινίσω ότι ο Αιτητής δεν προσδιορίζει ποια θεωρεί συνδεδεμένη εταιρεία και σε ποια συνδεδεμένα νομικά και/ή φυσικά πρόσωπα αναφέρεται. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που απλά μπορεί να λεχθεί είναι ότι αν η πιο πάνω αναφορά δεν έχει την έννοια του αντιπροσώπου ή εκπροσώπου ή υπηρέτη της Καθ' ης η αίτησης 1 αλλά έχει τη σημασία ενός οργανισμού ή μιας οντότητας που ενεργούσε εντελώς ανεξάρτητα από την Καθ' ης η αίτηση 1 χωρίς υποδείξεις και εντολές από αυτήν, τότε, με γνώμονα ότι η παρούσα αίτηση δεν επιδόθηκε σε άλλα πρόσωπα εκτός από την Καθ' ης η αίτηση 1, οι αξιούμενες ενδιάμεσες θεραπείες δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν εις βάρος αυτών των άλλων προσώπων. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τυχόν έγκριση της αίτησης δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό αφού η Καθ' η αίτηση 1 δεν κατέχει και/ή δεν εκμεταλλεύεται το εν λόγω ακίνητο. Τα μέρη παρουσιάζουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις σε σχέση με το θέμα αυτό. Αυτό που μπορεί να λεχθεί στο στάδιο αυτό είναι ότι η συμβατική σχέση που ο Αιτητής επικαλείται ότι υπάρχει και αποτελεί την κύρια βάση της αγωγής του που έχει προωθήσει πάνω στην οποίαν διεκδικεί θεραπείες, είναι μεταξύ του ιδίου και της Καθ' ης η αίτησης
  2. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι εξ' υπαιτιότητας της Καθ' ης η αίτησης 1 η εν λόγω σύμβαση έχει παραβιαστεί και ότι ένεκα αυτής της διάρρηξης έχει υποστεί ζημιές, αξιώνοντας συγκεκριμένες θεραπείες που αφορούν την Καθ' ης η αίτηση 1 αλλά και το επίμαχο διαμέρισμα. Εξ' ου και η αγωγή στρέφεται, εκτός κατά της Τράπεζας Κύπρου και του Γενικού Εισαγγελέα για τους ισχυρισμούς που εκτίθενται μέσα από αυτή, εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 1 που κατά τον ουσιώδη χρόνο φαίνεται ότι ήταν η ιδιοκτήτρια των πέντε ακινήτων επί των οποίων πραγματοποιήθηκε ενιαία ανάπτυξη, σε ένα από τα οποία ακίνητα έχει κατασκευαστεί το επίμαχο διαμέρισμα. Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής επιδιώκει την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εις βάρος όχι μόνο της Καθ' ης η αίτησης 1 και/ή υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων αυτής για την οποίαν, όπως ισχυρίζεται, διαθέτει αγώγιμο δικαίωμα, αλλά και εναντίον 'συνδεδεμένης εταιρείας και/ή συνδεδεμένων νομικών και/ή φυσικών προσώπων', όπως χαρακτηριστικά ζητεί. Συνεπώς φαίνεται ότι ο Αιτητής κατά τρόπο γενικό, αόριστο και ασαφή αιτείται ενδιάμεσα διατάγματα χωρίς είτε να προσδιορίζει τέτοια εταιρεία είτε να κατονομάζει τέτοια φυσικά ή νομικά πρόσωπα εναντίον των οποίων στοχεύεται η έκδοση τους. Γίνεται αντιληπτό ότι η αναφορά σε 'συνδεδεμένο οργανισμό και/ή συνδεδεμένα άτομα' δεν μπορεί να καλύπτεται από τις αναφορές σε υπηρέτες, υπαλλήλους ή αντιπροσώπους της Καθ' ης η αίτησης 1, όλες οι οποίες αφορούν την Καθ' ης η αίτηση 1, επειδή αν ήταν έτσι δεν θα χρειαζόταν η ειδική διατύπωση που παρατηρείται. Η χρήση της πιο πάνω φράσης σε διαζευκτική μορφή, καθιστά προφανές ότι στόχος του Αιτητή είναι η εμβέλεια του τυχόν εκδοθέντος διατάγματος να απευθύνεται σε ξεχωριστή κατηγορία προσώπων, ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες στις οποίες ήδη γίνεται αναφορά. Η εν λόγω φράση δεν είναι συγκεκριμένη και δεν καθορίζει τους αποδέκτες τους οποίους αφορά. Παράλληλα η πιο πάνω φράση χαρακτηρίζεται από ασάφεια αφού προκαλεί ερωτηματικά ποια ανεξάρτητη νομική οντότητα ή ξεχωριστό φυσικό πρόσωπο θα θεωρείται ότι είναι συνδεδεμένα με την Καθ' ης η αίτηση 1 και υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως τέτοιες ώστε να καλύπτονται από τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, η χρήση της φράσης 'συνδεδεμένη εταιρεία και/ή συνδεδεμένα νομικά και/ή φυσικά πρόσωπα' δεν θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος λεκτικού τυχόν εκδοθέντος ενδιάμεσου διατάγματος. Τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και σ' αυτή που υποστηρίζει την ένσταση, γίνεται αναφορά στην εταιρεία ΧΧΧΧ Ltd. Αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντής της εν λόγω εταιρείας ήταν κάποιος ΧΧΧΧ Ginzborsky. Επίσης αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι η ΧΧΧΧ Ltd ήταν και είναι ο μοναδικός διευθυντής της Καθ' ης η αίτησης
  3. Από το Τεκμήριο 9 της ένστασης φαίνεται ότι ο εν λόγω διορισμός της έγινε στις 28.09.
  4. Παράλληλα φαίνεται ότι από το έτος 2016, δυνάμει σύμβασης μεταξύ της Καθ' ης η αίτησης 1 και ΧΧΧΧ Ltd ημερ. 04.11.16 (Τεκμήριο 11 της ένστασης), η πρώτη ανέθεσε στη δεύτερη τη διαχείριση της ενιαίας ανάπτυξης του έργου που φέρει την ονομασία 'ΧΧΧΧ Resort' για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης. Υπενθυμίζεται ότι σε ένα από τα ακίνητα του έργου έχει κατασκευαστεί το επίμαχο διαμέρισμα. Ακόμη αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι η ΧΧΧΧ Ltd ήταν αυτή που εισέπραττε τα εισοδήματα που προέκυπταν άμεσα από τη διαχείριση του έργου. Η διαχείριση του έργου φαίνεται να διεξαγόταν, όπως ήδη λέχθηκε, από την ΧΧΧΧ Ltd, όχι όμως εκ μέρους και για λογαριασμό της Καθ' ης η αίτησης 1 υπό το μανδύα του διευθυντή αυτής αλλά στα πλαίσια της σύμβασης διαχείρισης ως ξεχωριστή και συνάμα ανεξάρτητη νομική οντότητα. Αυτό εκ πρώτης όψεως φαίνεται από το γεγονός ότι η συμφωνία διαχείρισης συνομολογήθηκε και τέθηκε σε ισχύ προγενέστερα του διορισμού της ΧΧΧΧ Ltd ως διευθυντή της Καθ' ης η αίτησης
  5. Ακόμη η έκδοση τόσο τιμολογίου όσο και απόδειξης σχετικά με την πληρωμή που έγινε για τη διαμονή της ενόρκως δηλούσας Παναγή στις εγκαταστάσεις του έργου την περίοδο 11.08.19-12.08.19 δείχνει εμπλοκή της ΧΧΧΧ Ltd υπό την προσωπική επωνυμία της και όχι χρησιμοποιώντας την επωνυμία της Καθ' ης η αίτησης 1 ώστε να συνάγεται ότι έγινε για λογαριασμό της. Επομένως όταν καταχωρήθηκε η αγωγή καθώς και μεταγενέστερα η υπό κρίση αίτηση, η διαχείριση του έργου διεξαγόταν από την ΧΧΧΧ Ltd κατ' επίκληση της σύμβασης ημερ. 04.11.
  6. Εξ' όσον μπορεί να διαφανεί από τα ενώπιον μου στοιχεία, από τον Νοέμβριο 2016 η ΧΧΧΧ Ltd απέκτησε την κατοχή του έργου και από την ίδια περίοδο ασκεί τη διαχείριση αυτού εισπράττοντας σχετικά οικονομικά οφέλη. Για ότι μπορεί να σημαίνει αυτό, σημειώνεται ότι το εν λόγω νομικό πρόσωπο δεν αποτελεί διάδικο στην αγωγή που έχει εγερθεί από τον Αιτητή. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στα πλαίσια του σκηνικού που έχει δημιουργηθεί η ΧΧΧΧ Ltd θεωρείται τρίτο πρόσωπο, του οποίου τα συμφέροντα και δικαιώματα, έχοντας πάντοτε υπόψη μου τη συμφωνία ημερ. 04.11.16, επηρεάζονται δυσμενώς από τυχόν έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 1 σε διαδικασία όπου δεν συμμετείχε. Με έχει προβληματίσει το ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν έχει την κατοχή του χώρου, δηλαδή του έργου της ενιαίας ανάπτυξης. Κατοχή του χώρου αυτού, όπως έχει ήδη σημειωθεί προηγουμένως, έχει η ΧΧΧΧ Ltd που το διαχειρίζεται. Περαιτέρω αν υπάρχει κάποιος που χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται το χώρο αυτό επωφελούμενος οικονομικά αυτή, με βάση τη συμφωνία ημερ. 04.11.16, είναι η ΧΧΧΧ Ltd που το κατέχει και το διαχειρίζεται και όχι η Καθ' ης η αίτηση 1 που της τον παρέδωσε, κάτι που έχει εξηγηθεί πιο πάνω. Με γνώμονα ότι εκ πρώτης όψεως η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν κατέχει τον συγκεκριμένο χώρο και ούτε από τα ενώπιον μου στοιχεία φαίνεται η ίδια να τον χρησιμοποιεί και/ή εκμεταλλεύεται αποκομίζοντας οποιοδήποτε οικονομικό όφελος, διερωτώμαι ποιο σκοπό δύναται να εξυπηρετήσει η τυχόν έκδοση των αιτουμένων ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον της Καθ' ης η αίτησης
  7. Κατά συνέπεια ο λόγος αυτός ένστασης επιτυγχάνει. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης, θα εξετάσω, εκ του περισσού κάποιος θα έλεγε, τον πέμπτο λόγο ένστασης, ο οποίος είναι τα κριτήρια και οι παράμετροι που πρέπει να συντρέχουν ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Αυτό γίνεται σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί εσφαλμένη η πιο πάνω προσέγγιση του δικαστηρίου σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης. Είναι βασικά η θέση της Καθ' ης η αίτησης 1 ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ενώ αντίθετα ο Αιτητής θεωρεί ότι αυτές ικανοποιούνται. Η έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων διέπεται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση/οριστικοποίηση του αιτουμένου διατάγματος. Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής (εδώ κυρίως αίτησης). Κατά το στάδιο αυτό το δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας (εδώ σύμφωνα με τις έγγραφες προτάσεις που έχουν καταχωριστεί, την αίτηση, την ένσταση και τα έγγραφα που τις συνοδεύουν). Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ, μέσα από μελέτη του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης, ότι o Αιτητής αναφέρεται σε συμβάσεις ημερ. 12.09.08 και 10.11.08 που υπέγραψε με την Καθ' ης η αίτηση 1 για την αγορά ενός διαμερίσματος. Η ύπαρξη των εν λόγω συμφωνιών δεν αμφισβητείται από την Καθ' ης η αίτηση 1. Παράλληλα ο Αιτητής, με αναφορά στις εν λόγω συμφωνίες, επικαλείται συγκεκριμένα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εξ' υπαιτιότητας της Καθ' ης η αίτησης 1, τα οποία σύμφωνα με τον ίδιο οδηγούν σε παράβαση σύμβασης από μέρους της. Περαιτέρω ο Αιτητής ισχυρίζεται, στη βάση λεπτομερειών που εκθέτει, ότι η Καθ' ης η αίτηση 3 επέδειξε αμελή συμπεριφορά και παρέβηκε θέσμια καθήκοντα της, με τον τρόπο που εξηγείται. Όπως ο Αιτητής σημειώνει, ένεκα των συμπεριφορών που αποδίδει στους Καθ' ων η αίτηση, υπέστη ζημιές και βλάβες, αξιώνοντας γι' αυτά οικονομικές θεραπείες και συγκεκριμένα γενικές και ειδικές αποζημιώσεις αλλά και απώλειες οφελών, καθώς επίσης διατάγματα που στοχεύουν σε ειδική εκτέλεση της σύμβασης προκειμένου η κατοχή του επίμαχου διαμερίσματος και ο τίτλος ιδιοκτησίας του να μεταβιβαστούν στον Αιτητή. Το ότι μέχρι σήμερα ούτε ο τίτλος του επίμαχου διαμερίσματος αλλά ούτε η κατοχή ανήκει στον Αιτητή επίσης δεν αμφισβητείται. Το Κεφ. 149 πραγματεύεται το δίκαιο των συμβάσεων υπό το φως της σχετικής νομολογίας. Το άρθρο 73
(1)της νομοθεσίας παρέχει σε συμβαλλόμενο δικαίωμα αποζημίωσης από το υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο για απώλεια ή ζημιά που υπέστη λόγω παράβασης σύμβασης από το μέρος αυτό, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συναπτόταν η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις, αλλιώς αξιώνονται γενικές αποζημιώσεις (Αλπάν (Α/φοι Τάκη) Λτδ v. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 ΑΑΔ 679, Bettabilt Services Ltd κ.α. v. Judy Dowes Πολ.Εφ. 11422, ημερ. 21/4/04 και Καλησπέρας v. Δρυάδη και άλλης
(1998)1 Α.Α.Δ. 867). Σε ότι αφορά το ζήτημα της ειδικής εκτέλεσης της σύμβασης, αυτό δύναται να εξεταστεί στη βάση των προνοιών του Ν.81(Ι)/2011 με επίκληση σχετικής νομολογίας. Το δε άρθρο 51 του Κεφ. 148 ασχολείται με τις αρχές που καθορίζουν την αμέλεια (Στρατμάρκο Λτδ v. Μιχαήλ
(1989)1 C.L.R. 453). Γενικά το θέμα της αμέλειας είναι ζήτημα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες και τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (Patsalides v. Yiapani
(1969)1 C.L.R. 84). Η έννοια της αμέλειας ως πραγματικού γεγονότος συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (Φοινικαρίδης v Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475). Η πρόκληση ζημιών στο θύμα λόγω αμελούς συμπεριφοράς δυνατό να επιφέρει αποζημιώσεις εις βάρος του υπαιτίου μέρους. Υπάρχει πλούσια νομολογία για τα θέματα αυτά. Εξέτασης χρήζει και ο ισχυρισμός του Αιτητή για παράβαση θεσμοθετημένου καθήκοντος από μέρους της Καθ' ης η αίτησης 3. Από τους ισχυρισμούς του Αιτητή, όπως αυτοί προκύπτουν από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης του αλλά και ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, κρίνω ότι έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση αφού υπάρχουν ζητήματα τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν ενώπιον του δικαστηρίου. Τέτοια θέματα που καλείται το δικαστήριο να εξετάσει είναι εάν η Καθ' ης η αίτηση 1 ευθύνεται για παράβαση συμβατικών της υποχρεώσεων, εάν ο Αιτητής υπέστη οποιεσδήποτε ζημιές συνεπεία παράβασης σύμβασης από την Καθ' ης η αίτηση 1, εάν η προαναφερόμενη σύμβαση είναι δεκτικής σε ειδική εκτέλεση, εάν η Καθ' ης η αίτηση 3 επέδειξε αμελή συμπεριφορά και κατά πόσο είναι τέτοια που προκάλεσε βλάβη στον Αιτητή και τυχόν υπολογισμός ή επιδίκαση κατ' αποκοπή ποσού για ενδεχόμενες τέτοιες οικονομικές απώλειες Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Η πρώτη προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετη και συνήθως εξετάζεται σε συνδυασμό με το δεύτερο κριτήριο, το οποίο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση/δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Με γνώμονα τα πιο πάνω το δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν αξιολογεί τις εκδοχές των μερών και δεν ασχολείται να εξακριβώσει ποια από αυτές αληθεύει. Το δικαστήριο δεν καταλήγει ούτε σε ευρήματα αλλά ούτε και σε συμπεράσματα σε σχέση με την υπόθεση. Ούτε θα ασχοληθεί με τα νομικά ζητήματα που έκαστη πλευρά θίγει. Έχοντας αυτά υπόψη μου και καθοδηγούμενος από το προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο, αναφέρω ότι από τα ενώπιον μου δεδομένα δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Καθ' ης η αίτηση 1 να κριθεί υπόλογη για τη μη τήρηση συμβατικών υποχρεώσεων της απέναντι στην Αιτήτρια. Την ίδια στιγμή φαντάζει δυσκολότερο το έργο του Αιτητή σε σχέση με οποιαδήποτε τυχόν ζημιογόνα πράξη και/ή παράλειψη υπαλλήλων και/ή αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, για τις οποίες ενάγεται η Καθ' ης η αίτησης
  1. Εξίσου δύσκολο είναι το έργο του Αιτητή σε ότι αφορά την επιλήψιμη συμπεριφορά που αποδίδει στην Καθ' ης η αίτηση
  2. Σχετικά με τις αξιούμενες θεραπείες παρατηρώ ότι αυτές υπό τα σημεία (Α), (Β), (Δ), (Ε) και (ΣΤ) της παραγράφου 23 της έκθεσης απαίτησης αφορούν ευθέως τη νομική αξίωση του Αιτητή η σύμβαση του να γίνει δεκτική ειδικής εκτέλεσης. Εδώ το αντικείμενο διαφοράς είναι το επίμαχο διαμέρισμα, το οποίο πωλήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση 1 στον Αιτητή, δυνάμει σχετικής σύμβασης ημερ. 12.09.
  3. Το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου στις 22.09.08 ως ΠΩΕ ΧΧΧΧ/2008 (παρ. 4 & Τεκμήριο 2 Ε/Δ Κουππάρη). Την ίδια στιγμή το Τεκμήριο 4 της Ε/Δ Παναγή δείχνει ότι τα ίδια ακίνητα που αποτελούν την ενιαία ανάπτυξη του έργου και επί των οποίων έχει κατατεθεί το πιο πάνω πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ ΧΧΧΧ/2008, βαρύνονται με προγενέστερη υποθήκη. Ειδικότερα πρόκειται για την υποθήκη ΧΧΧΧ/2007 που έχει εγγραφεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου στις 26.11.07 με δικαιούχο τότε την ΧΧΧΧ Company Limited και σήμερα την ΧΧΧΧ Limited με το ποσό που διασφαλίστηκε να είναι €2.450.
  4. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η νομοθεσία που διέπει την ειδική εκτέλεση συμβάσεων είναι ο Ν.81(Ι)/
  5. Με βάση το άρθρο 5
(1)της νομοθεσίας αυτής, κατάθεση σύμβασης συνιστά εμπράγματο βάρος επί της ακίνητης ιδιοκτησίας που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης και το εμπράγματο βάρος που δημιουργείται µε την κατάθεση της σύμβασης ακολουθεί τη σειρά προτεραιότητας που λαμβάνει µε την κατάθεσή της. Εδώ η προγενέστερη εγγραφή της υποθήκης έχει προτεραιότητα έναντι του εμπράγματου βάρους που δημιουργήθηκε με την κατάθεση της σύμβασης πώλησης. Η επιφύλαξη που ακολουθεί του εδαφίου
(2)της παραγράφου 5 της εν λόγω νομοθεσίας άπτεται της δικής μας περίπτωσης, δηλαδή αφορά περιπτώσεις συμβάσεων που έχουν κατατεθεί στο κτηματολόγιο ή που έχουν συνομολογηθεί, πριν από την έναρξη της ισχύος του Ν.81(Ι)/2011. Το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην εν λόγω επιφύλαξη είναι τέτοιο που εύκολα εκλαμβάνεται ότι η εκπλήρωση του αποτελεί προϋπόθεση προτού γίνει επίκληση των προνοιών του εδαφίου
(2). Σύμφωνα με την επιφύλαξη αυτή, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλιστούν οι γραπτές συγκαταθέσεις του πωλητή και του ενυπόθηκου δανειστή, δηλαδή εδώ της Καθ' ης η αίτησης 1 και της ΧΧΧΧ Limited, προκειμένου να εξεταστούν οι διατάξεις του άρθρου 5
(2). Αυτό που μπορεί να λεχθεί είναι ότι ενώπιον μου δεν έχουν τεθεί τέτοιες γραπτές συγκαταθέσεις. Αν κάποιος βέβαια ισχυριστεί ότι η Καθ' ης η αίτηση 2 έδωσε τέτοια γραπτή συγκατάθεση με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 11.04.18 (Τεκμήριο 5 Ε/Δ Κουππάρη) αντίς η ΧΧΧΧ Limited, παρόλο ότι αιωρείται ως ερωτηματικό κατά πόσο θα έπρεπε να προέλθει από την πλευρά της ΧΧΧΧ Limited, εξακολουθεί να απουσιάζει η γραπτή συγκατάθεση της Καθ' ης η αίτησης 1 ή του διορισμένου παραλήπτη/διαχειριστή της περιουσίας της. Ανεξαρτήτως ότι η πιο πάνω προϋπόθεση δεν έχει ικανοποιηθεί, θα ασχοληθώ με τις πρόνοιες του εδαφίου
(2)για σκοπούς του σταδίου αυτού. Όταν προγενέστερα της σύμβασης πώλησης ακινήτου υπάρχει κατατεθειμένη υποθήκη, η οποία επιβαρύνει την ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης, ο αγοραστής δύναται να καταβάλει στον ενυπόθηκο δανειστή το ποσό του ενυπόθηκου χρέους που αναλογεί στο αντικείμενο της σύμβασης, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να το αποδεχτεί. Με αυτόν τον τρόπο η μεταγενέστερη κατάθεση της σύμβασης θα προηγηθεί του εμπράγματου βάρους της προϋπάρχουσας υποθήκης, ασχέτως της αποπληρωμής ολόκληρου του ενυπόθηκου χρέους. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι εκκρεμεί η πληρωμή υπολοίπου του τιμήματος πώλησης με τον Αιτητή να προτίθεται να το καταβάλει μόνο αν ταυτόχρονα του παραδοθεί η κατοχή του επίμαχου διαμερίσματος, γεγονός όμως που όπως φαίνεται δεν έχει συμβεί και ούτε πρόκειται να συμβεί. Πέραν αυτού όμως, το αν το ποσό που υπολείπεται αριθμητικά είναι το ίδιο με το ποσό του ενυπόθηκου χρέους που αναλογεί στο αντικείμενο της σύμβασης, ως απαιτείται να πληρωθεί προκειμένου να γίνει με επιτυχία επίκληση των προνοιών του άρθρου 5
(2), είναι ζήτημα που παραμένει αδιευκρίνιστο και κατ' επέκταση άγνωστο για το δικαστήριο. Ουδεμία μαρτυρία και κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που να αποδεικνύει το πιο πάνω. Σε κάθε όμως περίπτωση, παραμένει προς πληρωμή υπόλοιπο από το τίμημα αγοράς του επίμαχου διαμερίσματος. Τα πιο πάνω παρατηρούμενα κενά και αδυναμίες καθιστούν απομακρυσμένη την πιθανότητα η σύμβαση να είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης. Σε ότι αφορά την αξιούμενη θεραπεία υπό το σημείο (Γ) της παραγράφου 23 της έκθεσης απαίτησης, αυτή παραπέμπει ευθέως στην εξέταση της δυνατότητας έκδοσης διατάγματος ειδικής εκτέλεσης σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 7
(2)του Ν.81(Ι)/
  1. Η απομακρυσμένη πιθανότητα η σύμβαση να είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί αμέσως προηγουμένως, καθιστά το ενδεχόμενο επιτυχίας και αυτής της επιδιωκόμενης θεραπείας μη ορατό. Με την διεκδικούμενη θεραπεία υπό το σημείο (Ε) της παραγράφου 23 της έκθεσης απαίτησης ο Αιτητής ζητεί αναγνωριστικό διάταγμα ότι το επίμαχο διαμέρισμα μαζί το χώρο στάθμευσης (σύμβαση πώλησης ημερ. 12.09.08), τον κήπο και την κολυμβητική δεξαμενή (συμπληρωματική σύμβαση πώλησης ημερ. 10.11.08) ανήκουν αποκλειστικά στον ίδιο ως τελικό δικαιούχο. Αυτό που μπορεί να λεχθεί στο στάδιο αυτό είναι ότι η εκχώρηση των δικαιωμάτων της σύμβασης πώλησης στην Καθ' ης η αίτηση 2 και η αναμενόμενη υποθήκευση του τίτλου ιδιοκτησίας την ημέρα της μεταβίβασης προς όφελος της τελευταίας (Καθ' ης η αίτηση 2) προς εξασφάλιση του υπολοίπου του δανείου που έχει παραχωρηθεί στον Αιτητή (Τεκμήριο 5 Ε/Δ Κουππάρη) καθιστά, με τα σημερινά δεδομένα, σχεδόν αδύνατη την απόκτηση ενός τέτοιου διατάγματος αφού, υπό τις παρούσες περιστάσεις, τελικός δικαιούχος εμφανίζεται πλέον η Καθ' ης η αίτηση
  2. Οι αξιούμενες θεραπείες υπό τα σημεία (Ζ), (Η) και (Θ) της παραγράφου 23 της έκθεσης απαίτησης αφορούν τη διεκδίκηση ειδικών αποζημιώσεων. Υπενθυμίζω ότι ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιές ύψους €200.000 λόγω απώλειας χρήσης του επίμαχου διαμερίσματος από 30.11.09, ζημιές ύψους €8.500 που ισχυρίζεται ότι επωμίστηκε από τη διαφορά χρέωσης επιτοκίου στο λογαριασμό δανείου του και πίστωσης στο λογαριασμό κεφαλαίου του που αυτός διατηρεί στην Καθ' ης η αίτηση 2 και σύμφωνα με τον ίδιο επιβαρύνθηκε, καθώς και απώλειες ενδιάμεσων ετήσιων οφελών ύψους €20.000 που πιστεύει ότι θα έχει μέχρι τελικής παράδοσης της κατοχής του επίμαχου διαμερίσματος. Οι αποζημιώσεις υπολογίζονται με βάση την πραγματική ζημιά που υπέστηκε το αναίτιο συμβαλλόμενο μέρος [actual damage] (Άλκης Χατζήκυριακου (Μπισκότα Φρου-Φρου) Λτδ v. Χ' Ευσταθίου
(1997)1Α Α.Α.Δ. 305). Μπορεί ακόμη να υπολογιστούν στη βάση της απολεσθείσας δαπάνης, δηλαδή των σπαταλημένων χρημάτων [wasted costs]. Η νομολογία υποδεικνύει ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία (Ανδρέα Πίριλλου v. Ρουπινέττας Κονναρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 1153, Βάσω Μιχαήλ v. Ανδρέας Ονουφρίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1349, R.K.B. Leathergoods Limited v. Βιργίνια Ευαγγέλου Αγγελίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 1071, Νεοκλής Αντωνιάδης v. Μιχάλης Σπύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1171, Κούνουνα κ.α. v. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2126). Εναπόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη και αποδεκτή μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά. Επομένως, η απόδειξη των ειδικών αποζημιώσεων κινείται πάντοτε σε αυστηρά πλαίσια και το βάρος απόδειξης τους το φέρει πάντοτε ο ενάγοντας (Παναγιώτη Παναγή v. Σάββα Κακόψιτου
(2001)1 Α.Α.Δ. 839). Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχω εντοπίσει μαρτυρικό υλικό μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση που να με οδηγεί προς την κατεύθυνση της ορατής επιτυχίας των πιο πάνω θεραπειών που επιδιώκονται. Σαφώς και δεν ανέμενα τον Αιτητή να παρουσιάσει λεπτομερή μαρτυρικό υλικό που να θεμελιώνουν τις εν λόγω αξιώσεις του στον απαιτούμενο βαθμό. Ούτε ήταν υποχρεωμένος ο Αιτητής να πράξει κάτι τέτοιο αλλά ούτε και είναι αυτός ο σκοπός του σταδίου αυτού στα πλαίσια εξέτασης της υπό κρίση αίτησης. Ωστόσο είναι λογικό για τις ανάγκες εξέτασης της αίτησης να υπάρχουν στοιχεία που εκ πρώτης όψεως να παρέχουν κάποιες ενδείξεις σχετικά με τις ισχυριζόμενες ζημιές. Κανένα τέτοιο στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου αναφορικά με το θέμα αυτό. Τα όσα ανάφερα πιο πάνω ισχύουν και για τις αξιούμενες γενικές αποζημιώσεις, οι οποίες διεκδικούνται υπό το σημείο (Ι) της παραγράφου 23 της έκθεσης απαίτησης. Δεν χρειάζεται να προσθέσω οτιδήποτε άλλο επί του θέματος αυτού. Στη βάση των ενώπιον μου δεδομένων και στοιχείων μέσα από αντικειμενική και συνάμα προκαταρκτική θεώρηση τους, τα πιο πάνω είναι παράμετροι που εκ πρώτης όψεως δεν εμβολιάζουν την εκδοχή του Αιτητή με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς αυτό να αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση της αλήθειας της εκδοχής του. Επομένως καταλήγω ότι δεν πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση. Εφόσον δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 αφού δεν έχει ικανοποιηθεί η δεύτερη προϋπόθεση, παρέλκει η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης καθώς επίσης της παραμέτρου του ισοζυγίου της ευχέρειας. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με την παράκληση του συνηγόρου του Αιτητή όπως το δικαστήριο εξετάσει το ενδεχόμενο παραπομπής του φακέλου στο Γενικό Εισαγγελέα για διερεύνηση του ενδεχομένου διάπραξης ποινικών αδικημάτων (παράγραφος 42 της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου του Αιτητή), γίνεται γνωστό ότι εάν και εφόσον ο Αιτητής, κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου του, κρίνει ότι θα πρέπει να προχωρήσει σε σχετική καταγγελία στην αστυνομία εναντίον οποιουδήποτε φυσικού και/ή νομικού προσώπου, μπορεί να ζητήσει και να πάρει αντίγραφο των σχετικών πρακτικών του δικαστηρίου για σκοπούς υποβολής της καταγγελίας του. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτησης 1 και εναντίον του Αιτητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αγωγή. Σχετικά με τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, ουδεμία διαταγή εξόδων εκδίδεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.